Chionomys nivalis

La  ye una especie de royedor de la familia Cricetidae. Tradicionalmente incluyir nel xéneru Microtus, pero estudio recién, xenéticos y morfolóxicos respuenden por la so inclusión nel xéneru Chionomys.

 Descripción 

Ye unu de los arvicolinos de mayor tamañu, de 92 a 140 mm y de 35 a 70 gr de pesu. La so pelame tien una tonalidá, abondo uniforme, de color grisaceo con tonos pardos, rexón ventral de color blancu y los pies y la cola son monocolor, xeneralmente ablancazaos.

 Distribución 

Habita les zones montascoses dende'l suroeste européu hasta'l sureste asiáticu. N'Europa atopar nos grandes macizos montascosos, Alpes, Montes Tatra, Cárpatos, Balcanes y Cáucasu. Na Península Ibérica ocupa les principales zones montascoses, anque la so presencia nun ta confirmada en Portugal. N'España ocupa la mayor parte de los Pirineos, llegando pel este hasta Girona, nel norte peninsular apaez nos montes gallegos de Lugo y la sierra de los Ancares, Picos d'Europa, cuasi tola Cordelera Cantábrica y País Vascu. Escontra'l sur ta presente na sierra Cebollera y na sierra de la Demanda (La Rioja, Soria), nes sierres de Gredos, Guadarrama y Ayllón (Comunidá de Madrid y Guadalajara) y en sierra Nevada (Granada).

 Hábitat 

Especie bien afecha a la vida en zones con acumuladures predreses estables y zones d'altu monte (1.000-4.700 m d'altitú). Ye bien rara n'altitúes menores. Ye más común onde los acumulos de piedres y roques son más frecuentes, siendo más escasu en zones arbustives y montiegues. 

Son básicamente herbívoros y comenenciosos, por cuenta de les restricciones trófiques de les zones onde habiten y complementen la so dieta con inseutos, pequeños invertebraos y críes d'otros micromamíferos. Almacenen alimentos pal iviernu.

La edá reproductora, en rellación con otros topinos, ye relativamente tardía, menores camaes y una elevada tasa de sobrevivencia xuvenil.

 Amenaces 

La principal amenaza derivar del escasu númberu de colonies, del so pequeñu tamañu y de la escasa o nula conectividad ente colonies.

 Referencies 

 (en) Chionomys nivalis, en Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (editors). 2005. Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed). Vistu'l 14 d'agostu de 2009.
  (ye) Chionomys nivalis nel Atles de la biodiversidá del Ministeriu de Mediu Ambiente (MMA). Archivu en PDF. Vistu'l 14 d'agostu de 2009.
 Estatus de caltenimientu: Amori, G., Hutterer, R., Krystufek, B., Yigit, N., Mitsani, G. & Muñoz, L. J. P. 2008. Chionomys nivalis. In: IUCN 2009. IUCN Red List of Threatened Species. Versión 2009.1. - IUCN Red List <www.iucnredlist.org> (NT). Consultáu'l 14 d'agostu de 2009.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Ch. nivalis en "Fauna ibérica; mamíferos". Ángel Cabrera Latorre. 1914. Facsímil electrónicu.

Nivalis
Categoría:Royedores d'Europa
Categoría:Royedores d'Asia
Categoría:TBSpecies