Juglans cinerea

Juglans cinerea ye una especie de nozal orixinaria del este de los Estaos Xuníos y sureste de Canadá, dende'l sur de Quebec escontra l'oeste hasta Minnesota, escontra'l sur hasta'l norte d'Alabama y al suroeste hasta'l norte d'Arkansas.Sargent, Charles Sprague. The Woods of the United States. Nueva York: D. Appleton & Co., 1885. Páx. 238. Snow, citáu enriba, diz "de Nueva Brunswick a Georgia, escontra l'oeste hasta Dakota y Arkansas. Meyor na cuenca del ríu Ohio". Ta ausente de la mayor parte del Sur de los Estaos Xuníos.

 Descripción 
Ye un árbol caducifoliu que crez hasta los 20 m d'altu, raramente 30 m, y 40–80 cm de llargor del tarmu, con una corteza gris claru. Les fueyes son pinnaes, 40–70 cm de llargu, con 11-17 fueyuques, caúna 5–10 cm de llargu y 3–5 cm d'anchu. Tola fueya ye pubescente, y d'un color verde daqué más brillosu y amarellentáu que munches otres fueyes de los árboles. Les flores son inconspicuos amentos verde amarellentáu producíos en primavera coles mesmes qu'apaecen les nueves fueyes. El frutu ye una nuez, producíu en recímanos de 2-6 xuntos; la nuez ye ovoide oblonga, 3–6 cm de llargu y 2–4 cm d'anchu, arrodiáu per un pulgu verde enantes del maduror a mediaos de la seronda. Crez rápido, pero dura abondo pocu pa un árbol, raramente supera los 75 años.

 Usos  
La grana comercial empieza la so producción a los 20 años y ye óptima dende los 30 años hasta los 60 años. Les bones colleches puede esperase cada 2 a 3 años, con cultivos mientres años entemedios. El nozal blancu ye más valorada poles sos nueces que pola so madera. Los frutos secos son comíos polos seres humanos y animales. Les nueces suélense utilizar na cocción y faer dulces, con una testura aceitosa y sabor prestoso.

Madera
El nocéu blancu ye llixera de pesu y toma bien l'apolazadura, ye altamente resistente a la pudrición, pero ye muncho más nidiu que'l nozal negru. Barnizáu o enceráu, la veta de la madera polo xeneral amuesa gran cantidá de matices. De cutiu utilízase pa faer muebles , y ye un favoritu de los talladores de madera.

Tintura de teles
La corteza y los pulgos de la nuez fueron de cutiu utilizaes pa tiñir tela de colores ente mariellu claroSnow, Charles Henry. The Principal Species of Wood: Their Characteristic Properties. 2nd ed. New York: John Wiley & Sons, 1908. Page 56. y de color marrón escuru.Saunders, Charles Francis. Useful Wild Plants of the United States and Canada. New York: Robert M. McBride & Co., 1920. Page 227. Pa producir los colores más escuros, la corteza ferver pa concentrar el color. Paez que nunca s'utilizaron como un colorante comercial, sinón más bien utilizóse pa colorear teles d'andar per casa.

Na metá del sieglu XIX, los habitantes de zones como'l sur d'Illinois y el sur d'Indiana - munchos de los cualos treslladárase ellí dende'l sur d'Estaos Xuníos - yeren conocíos como "butternuts" d'andar per casa el pañu de nozal tiñíu que dalgunos d'ellos llevaben. Más tarde, mientres la Guerra de Secesión, el términu "butternut" aplicóse dacuando a los soldaos Confederaos. Dellos uniformes confederaos aparentemente sumieron de gris a un color marrón a marrón claro. Tamién ye posible que la nuez fuera utilizada pa dar color a la tela usada por un pequeñu númberu de soldaos confederaos.Saunders, Charles Francis. Useful Wild Plants of the United States and Canada. New York: Robert M. McBride & Co., 1920. Page 227. La paecencia d'estos uniformes a Butternut tiñíu de ropa, y l'asociación de tinte butternut cola ropa fecho en casa, dio llugar a esti llamatu burllón.

Melecinal
La corteza tien leves propiedaes catártiques y utilizábase medicinalmente en llugar de la jalapa, un catárticu más caru importáu de Méxicu.

Mientres la Revolución Americana, utilizóse un estractu de nozal fechu de la corteza interna del árbol nun intentu de prevenir la viruela, y pal tratamientu de la disentería y otros malestares d'estómagu ya intestinales.Thatcher, James, M.D. A Military Journal During the American Revolutionary War. Boston: Cottons & Barnard, 1827. Page 251.

 Taxonomía 
Juglans cinerea describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Systema Naturae, Editio Decima 2: 1272. 1759. 
Etimoloxía
Juglans; nome xenéricu que procede del términu llatín Juglans que deriva de Jovis glans, "abiyotes de Xúpiter": figuradamente, una nuez apropiada pa un dios.

cinerea: epítetu llatín que significa "de color ceniza".n'Epítetos Botánicos
Sinonimia
 Nux cinerea (L.) M.Gómez 
 Wallia cinerea (L.) Alef. en PlantList

 Ver tamién 
 Terminoloxía descriptiva de les plantes
 Cronoloxía de la botánica
 Historia de la botánica
 Carauterístiques de les juglandacees

 Referencies 

 Bibliografía  
 Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., New York.
 Flora of North America Editorial Committee, e. 1997. Magnoliidae and Hamamelidae. Fl. N. Amer. 3: i–xxiii, 1–590.
 Gleason, H. A. 1968. The Choripetalous Dicotyledoneae. vol. 2. 655 pp. In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S. (ed. 3). New York Botanical Garden, New York.
 Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1991. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–910. New York Botanical Garden, Bronx.
 Great Plains Flora Association. 1986. Fl. Great Plains i–vii, 1–1392. University Press of Kansas, Lawrence.
 Radford, A. E., H. E. Ahles & C. R. Bell. 1968. Man. Vasc. Fl. Carolinas i–lxi, 1–1183. University of North Carolina Press, Chapel Hill.
 Scoggan, H. J. 1978. Dicotyledoneae (Saururaceae to Violaceae). 3: 547–1115. In Fl. Canada. National Museums of Canada, Ottawa.
 Voss, E. G. 1985. Michigan Flora. Part II Dicots (Saururaceae-Cornaceae). Bull. Cranbrook Inst. Sci. 59. xix + 724.

 Enllaces esternos 

 Wikiespecies
 Semeyes y mapa de distribución 


cinerea
Categoría:Nueces y granes oleaxinoses
Categoría:Árboles d'Estaos Xuníos
Categoría:Árboles de Canadá
Categoría:Plantes melecinales
Categoría:Plantes descrites en 1759
Categoría:Plantes descrites por Linnaeus
Categoría:Plantes tintórees
Categoría:TBSpecies