Muscardinus avellanarius

La  ye una especie de mamíferu royedor de la familia Gliridae. Ye la única especie viva qu'anguaño ta clasificada dientro del xéneru Muscardinus.Mitchell-Jones A. J., Amori G., Bogdanowicz W., Kryštufek B., Reijnders P.J.H., Spitzenberger F., Stubbe M., Thissen J.B.M., Vohralik V. & J. Zima, 1999. The atlas of European Mammals. Academic Press, Londres, 484 pp. Mide de seis a nueve centímetros de llongura con una cola de 5,7 a 7,5 cm. Pesa ente diecisiete y venti gramos, anque aumenta de pesu en trenta o cuarenta gramos mientres la envernía. El llirón nanu envierna dende ochobre hasta abril o mayu. 

L'animal ye nativu del norte d'Europa y d'Asia Menor. Ye l'únicu llirón nativu de les Islles Britániques (magar que el llirón gris, Glis glis, foi introducíu por accidente y agora tien una población establecida) y polo tanto a cencielles conocer como llirón nes fontes d'orixe británicu.

 Estatus de proteición 
El llirón nanu ye una especie protexida d'Europa y del Reinu Xuníu pol Acta de Vida Selvaxe y de Campu.

 Historia natural 
Los llironos nanos son los únicos mamíferos pequeños de Gran Bretaña que tienen una cola dafechu castaña. Tienen pelame dorada amarronáu y güeyos negros de gran tamañu. Son criatures nocherniegues y pasen la mayor parte del tiempu que tán despiertes ente les cañes de los árboles buscando comida. Pueden pasar enforma tiempu enriba enantes de baxar y esponese al peligru.

Pel hibiernu (cerca d'ochobre), los llironos enviernen en niales ente les fueyes cayíes del monte nel suelu. Espierten en primavera (a finales d'abril o principios de mayu) y constrúin niales de corteza de madreselva, fueyes fresques y campera nel suelu. Si'l clima ye fríu y húmedu, y l'alimentu escaso, caltienen enerxía pa entrar en letargo; asítiense formando un círculu y duermen. Los llironos, poro, pasen gran parte de la so vida dormiendo; yá sía envernando pel hibiernu o en letargo pel branu. 

 Identificación 
L'exame de les nueces castañes tienen d'amosar un buecu redondu nel pulgu. Esto indica que foi abierta por un pequeñu royedor, como'l llirón, el mure de campu o'l topín. Otros animales como les esguiles destruyiríen dafechu'l pulgu o fadríen un furacu desordenáu nella.

 Amenaces 
El llirón sufre delles amenaces, como son la predación del foín, la papalba, y otros animales, les trampes pa venaos asitiaes polos humanos, la falta de fontes d'alimentu, la competencia coles otres especies y la destrucción del so hábitat natural.

 Referencies 

 Mitchell-Jones A. J., Amori G., Bogdanowicz W., Kryštufek B., Reijnders P.J.H., Spitzenberger F., Stubbe M., Thissen J.B.M., Vohralik V. & J. Zima, 1999. The atlas of European Mammals.9.. Academic Press, Londres, 484 pp.
  publicáu por Natural England

 Enllaces esternos 

 Información ya imáxenes
 Curiáu de mascotes 
 Información y fotografíes
 Datos, enllaces y llibros sobre los llironos 
 Peoples trust for Endangered Species  
 Sociedá de mamíferos
  publicáu por Natural England

Avellanarius
Categoría:Royedores d'Europa
Categoría:Royedores d'Asia
Categoría:Animales descritos en 1758
Categoría:Especies descrites por Linnaeus