Té de cordollobu

El té de cordollobu ye un fervinchu a base de fueyes y/o flores de llantar cordollobu, binomial llatina Verbascum thapsus L., perteneciente a la familia de la herbal escrofulariácea. Ye carauterizada por flores de coloración mariella y por un tarmu llenu de vellosidaes d'aspeutu ablancazáu.

El té de cordollobu ye conocíu pola so amplia variedá de propiedaes curatibles principalmente contra enfermedaes de les víes respiratories, tales como'l resfriáu común, dolor ya inflamación de gargüelu, traqueítis, bronquitis, ente otres.

 Historia 
El términu Verbascum provién del vocablu llatín Barbascum, que'l so significáu ye "barba". Este fai referencia a los pequeños filamentos presentes na planta.

Na Edá media creíase que la planta del cordollobu tenía propiedaes máxiques y protexía contra los malos espíritus.
Na antigua Roma, les muyeres utilizaben l'agua del cordollobu pa dar un tonu rubiu doráu a los sos pelos, gracies al color qu'esprendíen les flores na agua.

Anguaño esisten diverses especies rellacionaes:
Verbascum thapsiforme Schrad. ye orixinaria del sur d'Europa y, *''[[Verbascum
phlomoides]] L. una especie de cordollobu escelente contra la tenia.

 Principios activos 
 Flavonoides (1.5 a 4 %): luteolol, apigenol y derivaos, kenferol y rutósido
 Iridoides
 Mucílagos (3 %).
 Saponósidos, sobremanera nes granes: verbascosaponósido
 Esteroles: sitosteroles y estigmasterol
 Carotenoides.

 Propiedaes curatibles 
 Demulcente, gracies a l'acción de los mucílagos
 Expectorante, yá que actúa direutamente sobre l'epiteliu bronquial, exerciendo un efeutu irritante y aumentando la producción de secreciones broncoalveolares
 Antitusivu, los mucílagos del cordollobu exercen un efeutu calmante sobre la mucosa respiratoria, tornando'l reflexu de la tos.
 Antiinflamatoriu
 Antibacterianu y antifúngico. Una llavadura realizada col fervinchu de les sos flores ye un tratamientu eficaz pa les firíes o raspones leves. 
 Antiasmáticu
 Antihipertensivo, polos ésteres complexos del acedu cafeico activos presentes.

 Cultivu y recoyida 
Les granes llántense primeramente nun tiestu, dempués tresplántense a un llugar definitivu. El cordollobu precisa de suelu bien drenáu en llugar soleyeru y protexíu del vientu. Riégase regularmente, cada dos o tres díes. Les fueyes cortar a principios o a mediaos del branu, primero que se pongan cafés.

Pa usos en té y fervinchos recuéyense preferentemente les flores, a midida que estes ábrense. Tien d'evitase l'estruyir los pétalos, poniéndolos a ensugar lo más rápido posible dempués de la recoyida, a la solombra o en secaderu a una temperatura máximo de 60 °C. Mientres l'ensugáu adquieren un tonu amarellentáu, un golor paecíu al del miel y un sabor mucilaginoso.

== Contraindicaciones tiense la creencia de que nun tien de ser inxeríu por muyeres embarazaes, nin en periodu de lactancia ante ausencia de pruebes contundentes qu'indiquen lo contrario.

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 nel sitiu web de la Organización de Médicos Indíxenes de la Mixteca.

Categoría:Plantes melecinales
Categoría:Verbascum
Categoría:TBSpecies