Apodemus flavicollis

El  ye un micromamífero del orde de los royedores que ye bien abondosu nel so área de distribución, entendíu ente Europa y l'este d'Asia.

 Descripción 
Ye de mayor tamañu que'l mure de campu (Apodemus sylvaticus). Tienen una coloración pardu acoloratada, clara y brillante nel envés y blanca na zona ventral.

 Distribución 
Xeneralmente centroeuropea, dende Francia hasta los Urales y dende Escandinavia hasta la Península Itálica y los Balcanes. Tien poblaciones aisllaes nel sur d'Inglaterra y Gales, y estiéndese hasta El Cáucasu y Palestina. N'España ta acutada al terciu norte, dende onde enfusa bien pocu al sur, la so distribución ye bastante homoxénea pola Cordelera Cantábrica, dende onde enfusa escontra'l norte de Lleón, Burgos, La Rioxa y Soria. En Cataluña habiten les poblaciones más meridionales, nel Montseny y nes sierres mariniegues.

La reproducción tien llugar dende febreru a payares nel norte y centru d'Europa y na España atlántica, na rexón mediterránea puede reproducise mientres tol añu; el periodu reproductor ta influyíu pol clima y la disponibilidá d'alimentu.

Consume frutos y granes arbóreas, de gran valor enerxéticu, la facilidá pa engatar déxa-y recoyer los frutos enantes de maurecer. En dómines de bayura almacenen la comida en galeríes soterrañes, facilitando la so guañada y la dispersión d'árboles y arbustos.

 Hábitat 
Especie con requerimientos forestales estrictos, salvo esceiciones, prefier los montes húmedos de caducifolios, formaciones de galería de riberes y regueros, de normal acompañáu por A. sylvaticus. La pluviometría paez ser el factor que llenda la so distribución, quedando acutada a llugares de más de 1.000 mm de precipitación añal, la so penetración n'ambientes mediterráneos na Península Ibérica nun ye importante, anque si tien llugar n'Italia. La especie ye bien rara n'espacios abiertos, como gorbizales, praos y cultivos. Alcuéntrase-y dende'l nivel del mar hasta los 1.500 metros d'altitú.

 Depredación 
Ye presa habitual de carnívoros de medianu y pequeñu tamañu, lo mesmo que de rapazos diurnes y nocherniegues.

 Patoloxíes 
Destaca Taenia parva como l'elementu regulador de poblaciones, pos los animales parasitaos son más fáciles de ser depredaos.

 Referencies 
 (en) Apodemus flavicollis, en Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (editors). 2005. Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed).
  (ye)  nel Atles de la biodiversidá del Ministeriu de Mediu Ambiente (MMA). Archivu en PDF. Vistu'l 6 d'agostu de 2009.
 Estatus de caltenimientu: Amori, G., Hutterer, R., Krystufek, B., Yigit, N., Mitsani, G. & Muñoz, L. J. P. 2008. Apodemus flavicollis. In: IUCN 2009. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2009.1. <www.iucnredlist.org>. (LC). Consultáu'l 6 d'agostu de 2009.

 Referencies 

 Enllaces esternos 



Flavicollis
Categoría:Royedores d'Europa
Categoría:Royedores d'Asia
Categoría:TBSpecies