Manniophyton fulvum

Manniophyton ye un xéneru monotípicu de lianes perteneciente a la familia de les euforbiacees. La so única especie: Manniophyton fulvum, ye orixinaria d'África. en PlantList 
Descripción
Ye un desordenáu arbustu o liana qu'algama un tamañu de 30 m de llargu, con tarmos d'hasta 10 cm de diámetru, atopar nel monte caducifoliu zarráu o mistu de fueya perenne dende Sierra Lleona hasta Camerún y en República Democrática d'El Congu y Angola. Tamién se rexistra en Nixeria. 
Usos
El renuevu de la liana produz una cazumbre colorada que rápido se fai pegañosa col aire. La planta, ye llargamente utilizada pa les afecciones que se manifiesten nel sangre. Na El Congu, considérase hemostático y cicatrizante de les firíes, y bonu pal tratamientu de la disentería, hemorroides, dismenorrea y hemoptisis. En Costa de Marfil utilizar pa la menstruación doliosa. Utilizar por vía tópica en Costa de Marfil Altu Volta sobre'l herpes y otres infeiciones dérmiques, ente que la cazumbre de la fueya aplícase igualmente, inclusive contra la llepra na El Congu. En Liberia, les fueyes seques en polvu se esparcen sobre les llagues. Una decocción beber na El Congu y en Sierra Leone pa la blenorrea o gonorrea. Los biltos y raigaños considérase un remediu pa la tos y la bronquitis. en Jstor 

Los tarmos tienen una fuercia considerable y utilícense en República Democrática d'El Congu y Ubangi pa faer trampes pa la caza. 

El tueru de corteza llógrase una fibra fuerte qu'aguanta la podrizu. Ye utilizáu por pescadores y cazadores en Gabón, Zaire y llargamente n'África central. Fueyes de Antiaris africana (Moraceae), que formen la envoltura del cayáu máxicu de los médicos bruxos na República Centroafricana, coser con esta fibra. La estracción de la fibra realizar por aciu ensugáu al sol y por aciu golpes. 

El raigañu, ensúgase y en polvu, ye venenosa. Un antídotu ye Piliostigma thonningii (Lleguminosa: Caesalpinioideae). 

Los frutos secos cocinaos son un artículu de comerciu nel mercáu nel sur de Nixeria, los granos blancos grandes, de 2,5 cm de diámetru,son fariñentos y comestibles cuando tán bien cocíos. El conteníu d'aceite del material del África central rexistróse como aproximao del 50%. L'aceite ye de color mariellu y ensin sabor, col engrosamiento de la esposición en películes delgaes, lo que suxer un posible usu na fabricación de pintures.
 Taxonomía 
Manniophyton fulvum describióse por Johannes Müller Argoviensis y espublizóse en Journal of Botany, British and Foreign 2: 332. 1864.
sinonimia
Manniophyton africanum Müll.Arg. 
Manniophyton africanum var. fulvum (Müll.Arg.) Hutch. 
Manniophyton chevalieri Beille 
Manniophyton tricuspe Pierre ex A.Chev. 
Manniophyton wildemanii Beille
 Ver tamién 
 Terminoloxía descriptiva de les plantes
 Cronoloxía de la botánica
 Historia de la botánica
 Taxonomía de les Euforbiacees
 Inflorescencia en forma de Ciato
 Referencies 

Bibliografía
 AFPD. 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique.
 ORSTOM. 1988. List Vasc. Pl. Gabon Herbier National du Gabon, Yaounde.

Categoría:Plantes melecinales
Categoría:Maderes
Categoría:Aceites
Categoría:Aleuritideae
Categoría:Frutos secos
Categoría:Plantes descrites en 1864
Categoría:Plantes descrites por Müll.Arg.
Categoría:TBSpecies