Meum athamanticum

La  ye una especie de planta glabra bien arumosa, planta perenne y la única especie del xéneru monotípicu Meum, perteneciente a la familia de les apiacees.

 Distribución y hábitat 
Ye una planta de pacionales, que de cutiu s'atopa na piedra caliar, nos distritos montascosos d'Europa Occidental y Europa Central, la so área de distribución estender hasta'l sur de la Sierra Nevada d'Andalucía y el centru de Bulgaria nos Balcanes. Nun ye una planta bien común nel Reinu Xuníu.Umbellifers of the British isles: B.S.B.I. Handbook Non. 2. Tutin,T.G. Pub. Botanical Society of the British Isles 1980.

 Historia 
L'usu melecinal ye vieyu, como lo demuestra la so presencia na Capitulare de villis vel curtis imperii, una orde emitida por Carlomagno que reclama a los sos campos por que cultiven una serie de yerbes y condimentos incluyendo "ameun" identificada anguaño como Meum athamanticum.

L'interesáu nome vernáculu Baldmoney dizse que remanez del nome del dios Baldr (mitoloxía escandinava), a la que se dedica la planta.A Modern Herbal Grieve,Mrs. C.M.,Pub. Jonathan Cape Ltd.,London 1931,reprinted 1974 & 1975.

 Usos 
Meum cultivóse n'Escocia, onde los raigaños cómense como un vexetal de raigañu. El delicáu, xamasca plumosa utilizóse como condimento y na preparación d'una amplia variedá de ximistríes como diuréticu, pa controlar la menstruación y problemes uterinos y pa tratar el catarru, la histeria y les dolencies d'estómagu.A Dictionary of Plants Used by Man,Usher,George,Pub.Constable,London 1974.

El golor de los raigaños de Meum tien enforma de mancomún colos d'otros dos melecines/comestibles de les umbelíferes: Levisticum officinale y Angelica archangelica, ente que'l sabor arumoso de Meum ye un pocu como Melilotus (que debe'l so arume a segáu recién cortáu a la cumarina) y comunícase a la lleche y la mantega cuando les vaques alimentar de la xamasca esta planta.

 Taxonomía 
Meum athamanticum describióse por Nikolaus Joseph von Jacquin y espublizóse en Florae Austriaceae 4: 2. 1776.
Citoloxía
Númberu de cromosomes de Meum athamanticum (Fam. Umbelliferae) y taxones infraespecíficos: 2n=22Contribution à l'étude caryologique de quelques Ombellifères d'Espagne. Cauwet, A. M. (1967) Naturalia Monspel., Sér. Bot. 18: 201-210
Sinonimia
 Aethusa meum L.
 Aethusa tenuifolium Salisb.
 Athamanta meum L.
 Carum meum Stokes
 Ligusticum meum Crantz
 Meum athamanta Pers.
 Meum nevadense Boiss.
 Selinum meum E.H L.Krause
 Seseli meum Scop.

 Ver tamién 
 Terminoloxía descriptiva de les plantes
 Cronoloxía de la botánica
 Historia de la botánica
 Carauterístiques de les apiacees

 Referencies 

 Bibliografía 

 Baldmoney' was the name of one the gnomes whose tales were related in the book The Little Grey Men by BB.

 Enllaces esternos 

 Meum athamanticum

Categoría:Selineae
Categoría:Plantes melecinales
Categoría:Flora d'Europa
Categoría:Plantes descrites en 1776
Categoría:Plantes descrites por Jacquin
Categoría:TBSpecies