Rumex crispus

La  ye una especie de la familia de les poligonacees.
Flora, 1796

 Descripción 
Planta erecta, bien ramificada, perenne, d'hasta 1,5 m. Fueyes estreches y llanceolaes, de normal de marxe onduláu. Les basales con peciolos llargos, llanceolaes a oblongo-llanceolaes, de 10 a 30 cm de llargu, cantu frecuentemente onduláu, cola venación manifiesta, les fueyes cimeres más amenorgaes. La inflorescencia coles flores verticilaes y dispuestes en panícules trupes, estreches, allargaes, ascendentes, de 10 a 50 cm de llargu, pedicelos florales de 5 a 10 mm de llargu, articulaos cerca de la base. Segmentos periánticos de frutu acorazonáu, enteru, con trés (raramente una) bárabos. Floria pel branu.

 Hábitat 
Terrenales baldíos, campos, sableres marines, estuarios

 Distribución 
Nativa en toa Europa, parte d'Asia y África. Naturalizada nel mundu enteru.http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?32530#dist USDA-GRIN

 Propiedaes 
Los principios activos de la planta alcuéntrase na raigañu y utilízase, poro, la parte fresca del raigañu (o'l rizoma que ye un tarmu soterrañu), que suel ser la más nueva. Tamién pueden utilizase les fueyes, que tienen el mesmu efeutu farmacolóxicu.

 Composición química 
Contién dellos principios activos, que dan llugar al efeuto farmacolóxicu y a les propiedaes de la droga:

 oxalatos y acedu oxálico (hasta'l 25 %)
 antraquinona
 Traces d'aceites esenciales
 taníns (7-15 %)
 sales de Fe (1.5 %)
 flavonoides, como'l catecol, quercitina, vitexina.
 vitamina C. 

La presencia d'estos elementos indícanos que la planta tien actividá biolóxica melecinal.

 Usos melecinales 
Utilizar pal tratamientu d'estriñimientu crónicu, anemia, n'individuos con defenses escases y tamién por tratamientu de foria.

 Aiciones farmacolóxiques / propiedaes 
Ye antianémico, remineralizante, cicatrizante, vitamínicu, expectorante, estimulante de les defenses orgániques, y tamién puede atribuyise l'aición de diuréticu. Pol so conteníu en derivaos antraquinónicos tendría de presentar aición llaxante nidiu, sicasí pol so conteníu en tanino tamién puede ser utilizáu como astrinxente (antidiarreico) y, ello ye que esta ye la so principal aplicación popular amás d'hemostático local.


 Taxonomía 
Rumex crispus describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 335. 1753. 
Etimoloxía
Rumex: nome xenéricu que remanez del llatín rŭmex, rumǐcis, yá recoyíu en Pliniu'l Vieyu pa designar el xéneru na so dómina (quod... appellant, nostri vero rumicem, alii lapathum canterinum - que nós (los llatinos) llamamos rumex, y otros lapathum canterinum) (XX, 85).

crispus: epítetu llatín que significa "rizáu".N'Epítetos Botánicos
Sinonimia
 Lapathum crispum (L.) Scop.
 Lapathum crispum Garsault nom. inval. 
 Rumex odontocarpus Sandor ex Borbás 
 Rumex elongatus Guss.
 Rumex magellanicus Campd.
 Rumex patientia Gay, nom. illeg.Sinónimos p.p. en TropicosSinónimos p.p. enThe Plant List

 Ver tamién 
 Terminoloxía descriptiva de les plantes
 Cronoloxía de la botánica
 Historia de la botánica 
 Carauterístiques de les poligonacees
 Referencies 

 Bibliografía 
 Polunin O. (1989): Flores Sivestres d'España y Europa, Barcelona, Omega, ISBN 84-282-0857-3
 FONT I QUER, Pius .1938. Iniciació a la botànica. Barcelona, Editorial Fontalba. Barcelona. ISBN 84-85530-37-3 

 Enllaces esternos 

 Maleces de Méxicu

crispus
Categoría:Flora d'Europa
Categoría:Plantes melecinales
Categoría:Plantes descrites en 1753
Categoría:Plantes descrites por Linnaeus
Categoría:TBSpecies