Myracrodruon urundeuva

Myracrodruon urundeuva ye una especie botánica d'árbol maderable, con frecuencia usáu para apicultura. Ye nativa d'Arxentina, Brasil, Bolivia, Paraguái, y típica de la vexetación Caatinga, Cerrado, Pantanal, en Brasil.

 Descripción 
Raigañu principal desenvuelta, poques raigaños llaterales llargues, apuntiaes. Copa esplanada, fuste cilíndricu, llargu, con contrafuertes na base.

Floria d'agostu a setiembre, y fructifica de payares a avientu, con collecha d'avientu a xineru; se recolecctan les granes nel árbol o nel suelu, aína cuando cayen. El númberu de granes/kg ye de 45.000 - 47.000; granando'l 85-90 %, en 5-15 díes 

 Ecoloxía 
Topar n'árees nortices de la cuenca del ríu Paraguái; nel Chaco ye común nos montes altos; prefier suelu arenosu, bien drenáu, formando parte del estratu cimeru del monte altu.

 Uso 
 Carbón, lleña, maderable

Construcciones polo xeneral, hidráuliques, durmientes, alcantarielles, pisos de muelles, pilotes, armazones de pontes, postes, tranqueras, basamentos, n'usu que rique escelente cualidá d'alta densidá, durez, resistencia, estabilidá, durabilidá, ensin enclín a resquiebros y rajaduras llonxitudinales. Apta pa tornu, llógrase superificie llisa y brillosa.

 Toxicidá 

 Endóxena 
N/A

 Exóxena 
Repórtase qu'esta sp. ye bien susceptible a dellos yerbicides como glifosatu, suxiriendo un manexu de la maleces restringuido y apropiáu.

== Efeutos potenciales a la salú créese que los taníns aisllaos de la corteza de los tarmos tienen funciones neuroprotectoras, capaces de revertir la toxicidá inducida por 6-hidroxidopamina. Tien promisorio futuru pa un usu terapéuticu, pudiendo ameyorar a pacientes con enfermedaes neurolóxiques. Souza et al. afayen que los taníns aisladod de la corteza de tarmos, tamién tien potencial antiinflamatoriu y antiulceroso en royedores, amosando una fuerte propiedá antioxidante de posible aplicación terapéutica.

 Taxonomía 
Myracrodruon urundeuva describióse por Manoel Allemão y espublizóse en Trabalhos da Commissão Scientifica de Exploração, Seccão Botanica 1: 3. 1862.

 Ver tamién 
 Flora apícola
 Especies de la vexetación de Caatinga de Brasil
 Especies de la vexetación del Cerrado en Brasil
 Especies de la vexetación del Pantanal en Brasil
 Flora amenazada de Brasil, (n'inglés)
 Fitoterapia
 Terminoloxía descriptiva de les plantes
 Historia de la botánica
 Carauterístiques de les anacardiacees

 Referencies & notes 

  ISBN 85-85007-36-2
 USDA, ARS, National Genetic Resources Program. GRIN. National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?24820 (20 dic 2007)

 Enllaces esternos 


 Myracrodruon urundeuva

Categoría:Anacardiaceae
Categoría:Árboles d'Arxentina
Categoría:Árboles de Brasil
Categoría:Árboles de Bolivia
Categoría:Árboles de Paraguái
Categoría:Plantes melecinales
Categoría:Plantes descrites en 1862
Categoría:Plantes descrites por M.Allemão
Categoría:TBSpecies