Heinecio

Johann Gottlieb Heinecke, más conocíu como Juan Teófilu Heinecio o Juan Heinecio, llatinizáu Johannes Heineccius , filósofu y xurista alemán.

 Biografía 
Heinecio yera unu de los fíos del profesor Johann Michael Heinecke, que morrió cuando'l so fíu cuntaba solu once años d'edá; siguió la so educación en Goslar (1698) en compañía del so hermanu'l pastor luteranu Johann Michael Heinecke y empecipió estudios de Teoloxía en Leipzig pero a la fin decantóse pol Derechu, qu'estudió n'Halle. Foi preceptor de los fíos del xeneral rusu Golowkin y enseñó Filosofía (1713) y Derechu (1720) na Universidá de Halle; dempués enseñó na Universidá de Franeker (1723), magar aína coló a Frankfurt del Oder (1727) y de nuevu a la Universidá de Halle (1733), onde morrió. 

Los sos Opera omnia (9 volúmenes, Xinebra, 1771) fueron editaes pol so fíu Johann Christian Gottlieb Heineccius (1718-1791) y tomen tolos campos de la xurisprudencia. Amás editó clásicos del derechu, como les Observationes de Jacques Cuias y el Dictionarium iuridicum de Bernabé Brisson, dambos xuristes franceses del sieglu XVI. Les sos obres más conocíes son quiciabes Antiquitatum romanorum jurisprudentiam illustrantium syntagma (1719), Elementa iuris civilis secundum ordinem Institutionum (1725), Elementa juris civilis (1727), Historia iuris civilis romani et germanici (1733), Elementa iuris naturae et gentium (1737) y Elementa iuris cambialis (1742). 

Foi un bon escritor, amigu de la claridá y la precisión, daqué estrañu y de notar ente los escritores en materia xurídico del so tiempu. Esa elegancia y pureza de llingua facer bien popular, de cuenta que les sos obres, sobremanera les referentes al Derechu romanu, sirvieron como llibros de testu en munches universidaes d'Europa, cuantimás les italianes y españoles. Preconizaba l'estudiu de la hestoria y les costumes pa meyor entender les lleis y revitalizó y punxo de moda la obra de los grandes xuristes del Renacimientu; ente los iusnaturalistas, ye'l que meyor s'afai al absolutismu políticu y al positivismu xurídicu. Amás, influyíu en parte por Christian Thomas y pol métodu demostrativu de Christian Wolf, al que quitó de elucubraciones metafísiques, creó un nuevu métodu más racional pa la enseñanza de la Xurisprudencia que denominó axomáticu y procedía por principios y deducciones con fundamentu en postulaos práuticos. Cf. Enciclopedia Treccani http://www.treccani.it/enciclopedia/johann-gottlieb-heinecke/ consultada 21:50 del 18-XII-2011 

Les sos obres fueron bien llueu arramaes al español por Luis de Collantes y Bustamante y Mariano Lucas Garrido, ente otros.

 Referencies 

Obres
Antiquitatum romanorum jurisprudentiam illustrantium syntagma (1719)
Elementa iuris civilis secundum ordinem Institutionum (1725)
Elementa juris civilis (1727)
Historia iuris civilis romani et germanici (1733)
Elementa iuris naturae et gentium (1737)
Elementa iuris cambialis (1742).
Opera omnia (Xinebra, 1771), 9 vols.

Categoría:Xuristes d'Alemaña
Categoría:Escritores en llatín
Categoría:Filósofos y filósofes del Derechu
Categoría:Filósofos y filósofes d'Alemaña
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía NF
Categoría:Persones de Prusia