Leandru de Sevilla

Leandru de Sevilla (Cartaxena, c. 534 – Sevilla, 13 de marzu de 596.). Obispu católicu y Santu nacíu d'una notable familia hispanorromana. El so padre yera hispanorromanu, y la so madre yera, alegadamente, visigoda, o mesma fía de Teodoricu, rei de los Ostrogodos, pero eso ye falsu, yá que los matrimonios mistos yeren prohibíos. Foi hermanu de San Isidoru. El so padre llamábase Severianu o Severinu y axudícase-y el títulu de dux (magar el so hermanu Isidoru menta que yera a cencielles un ciudadanu), y la so madre yera Teodora o Túrtura. San Leandru ye reconocíu, porque foi'l que consiguió que se convirtieren al catolicismu les tribus visigodes qu'invadieron España y que'l so rei Recaréu I tresformar en fervorosu creyente.

 Biografía 
Foi arzobispu de Sevilla dende l'añu 578 hasta l'añu 600, nel que ye sustituyíu pol so hermanu menor San Isidoru de Sevilla, y ta consideráu como unu de los grandes impulsores del catolicismu na España visigoda del so tiempu.

Tuvo De nacer hacia l'añu 534, na ciudá de Cartaxena, nel Llevante español, nel senu d'una importante familia, de madre alegadamente visigoda y de padre hispanorromanu.

Cola invasión bizantina de la so tierra llevantina nel añu 554, la familia colar a Sevilla, ciudá onde Leandru completó la so formación, quiciabes motivada pola conversión de la so madre a la relixón católica.

Al morrer los sos padres Leandru quedó al cuidu de los sos hermanos menores, ingresando años más tarde nun conventu. Foi nomáu obispu de Sevilla nel añu 578 ya influyó viviegamente na rebelión del nuevu Hermenexildu escontra'l so padre, el rei Leovixildu, siendo quiciabes quien-y asesorara pa la so conversión al catolicismu.

Leandru vivió tres años en Constantinopla, mandáu pol mesmu Hermenexildu pa llograr ayudes pa la so causa; ellí caltuvo estrecha rellación con san Gregoriu Magnu y llegó a escribir la so Expositio in Librum Job.

De vuelta a Sevilla sufrió la persecución de Leovixildu, siendo de nuevu desterráu per unos años; un tiempu nel qu'escribió diverses obres contraries al arrianismu. Cuando de nuevu tornó a tierres hispalenses llegó a instruyir a Recaréu, fíu de Leovixildu, na relixón católica. La conversión de Recaréu y darréu la de tol pueblu visigodu nel añu 586, foi celebrada tres años más tarde pol obispu Leandru cola convención del III Conceyu de Toledo.

Consideráu unu de los Padres de la ilesia y fundador de la escuela teolóxica de Sevilla, tuvo especial interés na enseñanza oral y escrito del catolicismu y na formación de los relixosos.

La so gran importancia histórica pa la ilesia fai patente na estatua de folla cocida a tamañu natural que lu representa na Puerta del Bautismu de la Catedral de Sevilla, formando pareya y frente a la del so hermanu y tamién obispu de Sevilla, San Isidoru. Apaez tamién, xunto a San Isidoru, nel escudu de Sevilla.

 Etimoloxía del nome 
El significáu del nome Leandru nun ye claro, yá que puede ser equivalente a home lleón o bien a home del pueblu.

 Ver tamién 
 Cuatro Santos de Cartaxena
 Diócesis de Cartaxena
 Santa Florentina
 San Fulgencio

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Biografía de San Leandru de Sevilla nel Santoral Católicu de www.divinavoluntad.net

Categoría:Santos y santes de la Ilesia católica
Categoría:Santos y santes d'España
Categoría:Santos y santes de la Ilesia ortodoxa
Categoría:Padres de la Ilesia
Categoría:Patroloxía
Categoría:Arzobispos
Categoría:Obispos d'España
Categoría:Escritores en llatín
Categoría:Escritores d'España
Categoría:Santos godos
Categoría:Hispania visigoda
Categoría:Relixosos y relixoses d'España
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym