Baccharis salicifolia

Baccharis salicifolia o azumiate, ye'l nome que se-y da al arbustu , tamién conocíu como jara mariella, chilca, azulmiate o cucamoarisha. El so área de dispersión toma'l sur d'Estaos Xuníos hasta'l centru de Chile y Arxentina. Nel sur de Méxicu ye popularmente conocíu como azumiate (del nahuatl "azumiatl"). Ye una especie de planta perteneciente a la familia Asteraceae ye típica del desiertu del suroeste d'Estaos Xuníos y noroeste de Méxicu, onde la conoz como mula grasa o batamote, atopándose tamién poles trés zones subcontinentales d'América incluyendo al centru d'Arxentina y Chile onde la conoz como chilca (una de les especies llamaes chilca en parte d'Arxentina).

 Carauterístiques 
Arbustu que mide ente 0.8 a 2 m d'altor. El tarmu ye maderizu y granulientu. Les fueyes son allargaes y rectes con cabezueles y laxas de 10 a 15 cm de llargu. Les flores son masculines y femenines de 5 a 7 mm d'anchu dispuestes en trés series con forma semiesférica y frutos paecíos a una nuez, color café ablancazáu. Habita en llugares húmedos como les veres de ríos y regueros. 

Ye un gran arbustu cola xamasca pegañosa que tien pequeñes flores roses o coloraes tiñíes de blancu y grandes fueyes que pueden ser dentaes. Ye común cerca de fontes d'agua.

 Distribución 
Ta distribuyíu na mayor parte de les zones semihumedas de Méxicu y alcuéntrase nos estaos d'Oaxaca, Nayarit, Puebla, Jalisco, y Colima.. 

En La Pampa y nel restu d'Arxentina conocer col nome de chilca, esti nome popular nel centru de ciertes zones d'Arxentina y Chile deriva del vocablu mapudungun chillca.

 Fenoloxía 
El periodu de floriamientu empecipia en xunetu y conclúi en xineru del añu siguiente.
Propiedaes
El so principal usu melecinal ye contra la infeición y dolor d'estómagu; como tratamientu emplega la planta resfregada sobre'l banduyu, o'l so cocción bébese n'ayunes.

Emplégase-y tamién contra tumores causaos por golpes o cayíes, nos que puede o nun haber dolor (son boles pequeñes o grandes, qu'apaecen ayundes del cuerpu). Pa curalos aplíquense sobre ellos les fueyes machucaes n'alcohol. Per otra parte, usar pa tratar el sarapulláu (que se desenvuelve por permanecer enforma tiempu nel calor o pola picadura de dalgún animal), y la varicela, que son pequeños granitos bien paecíos a los de la viruela pero menos graves, que s'adquieren por andada ente los neños. En tal casu aplíquense baños col cocimientu del tarmu y la flor, más un puñáu de carbonatu.
Composición química
Acordies col llibru Les plantes melecinales de Méxicu. Tomu I, la composición química de la resina que produz contién:Martinez, Máximu (2005): Les plantes melecinales de Méxicu. Tomu I. Méxicu, Ediciones Botes. páxs.11.
 Metílicos
 Éteres 
 Camferol

 Taxonomía 
Baccharis salicifolia describióse por (Ruiz y Pav.) Pers. y espublizóse en Synopsis Plantarum 2: 425. 1807.
Etimoloxía
Baccharis: nome xenéricu que provién del griegu Bakkaris dau n'honor de Baco, dios del vinu, pa una planta con un raigañu fragante y recicláu por Linnaeus.En nomes botánicos

salicifolia: epítetu llatín que significa "como fueyes de sauce".N'Epítetos botánicos
Sinonimia
 Baccharis araucana Phil. 
 Baccharis caerulescens DC. 
 Baccharis calliprinos Griseb. 
 Baccharis chilquilla DC. 
 Baccharis corymbosa Meyen 
 Baccharis cuervi Phil. 
 Baccharis fevillei DC. 
 Baccharis glutinosa var. incisa Heering 
 Baccharis iresinoides Kunth 
 Baccharis kraussei Heering 
 Baccharis lanceolata Kunth 
 Baccharis longipes Kunze ex DC. 
 Baccharis marginalis DC.  Baccharis mirabilis Heering 
 Baccharis pallida Heering 
 Baccharis parviflora Ruiz & Pav.
 Baccharis striata Ruiz & Pav. 
 Baccharis viminea var. atwoodii S.L.Welsh 
 Baccharis mafosa var. nigricans Kuntze
 Molina salicifolia Ruiz & Pav. 
 Molina striata Ruiz & Pav. 
 Molina mafosa Ruiz & Pav. 
 Pingraea marginalis (DC.) 
 Pingraea salicifolia (Ruiz & Pav.) F.H.Hellw. en PlantList

 Nome común 
 Azumiate, chamiso, jara mariella, xaral. 
 Referencies 

 Bibliografía 
 Biblioteca Dixital de la Medicina Tradicional (2011): Azumiate (en llinia)  Consultáu'l 11 de payares de 2011.
 Covas, Guillermo. Plantes Pampeanas. F.Y.P: Santa Rosa, La Pampa, 1999.
 Flora of North America Editorial Committee, e. 2006. Magnoliophyta: Asteridae, part 7: Asteraceae, part 2. 20: i–xxii + 1–666. In Fl. N. Amer.. Oxford University Press, New York.
 Forzza, R. C. & et al. 2010. 2010 Llista de espécies Flora do Brasil. http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010/ . 
 Foster, R. C. 1958. A catalogue of the ferns and flowering plants of Bolivia. Contr. Gray Herb. 184: 1–223. 
 Hickman, J. C. 1993. Jepson Man.: Higher Pl. Calif. i–xvii, 1–1400. University of California Press, Berkeley.
 Hind, D. J. N. & C. Jeffrey. 2001. A checklist of the Compositae of Vol. IV of Humboldt, Bonpland & Kunth's Nova Genera et Species Plantarum. Compositae Newsl. 37: i–iii, 1–84.
 Hokche, O., P. E. Berry & O. Huber. 2008. 1–860. In O. Hokche, P. E. Berry & O. Huber Nuevu Cat. Fl. Vasc. Venezuela. Fundación Instituto Botánicu de Venezuela, Caracas.

 Enllaces esternos 

 Medicina Tradicional Mexicana (2011) Azumiate 
 Jepson Manual Treatment
 USDA Plants Profile
 Galería de semeyes

Categoría:Plantes melecinales
salicifolia
Categoría:Flora d'América
Categoría:Plantes descrites en 1807
Categoría:Plantes descrites por Ruiz
Categoría:Plantes descrites por Pavón
Categoría:Plantes descrites por Persoon
Categoría:TBSpecies