Aconitum burnatii

Aconitum burnatii, ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia Ranunculaceae.

 Carauterístiques 
Ye una planta yerbácea glabra o sele pubescente, con pelos simples non glandulares, sacante na inflorescencia. Les fueyes caulinares palmatisectas, col lóbulu central del segmentu mediu de llargor 2/3-3/4(5/7) de la llámina; lóbulos de 3-4 mm d'anchor. Inflorescencia ramificada, más raramente simple, recubierta esclusiva y uniformemente de pelos glandulares erecto-patentes, ± mestos. Bractéolas 2-3 mm, lineares, que nun devasen el tálamu. Flores azules. Cascu 15-25 × 10-15 mm, hemisféricu, apiculáu o falciforme, paecíu al de 4a. Espolón nectarífero ganchudu o bien pocu curváu. Carpelos (2)3(5), glabros. Granes de 4 mm, negres y brillantes, alaes nos ángulos y con cares llises o rugosas transversalmente. en Flora Vascular 
Distribución y hábitat
Alcuéntrase en güelgues, yerbazales y comunidaes megafórbicas; a una altitú de 1400-2500 msnm, nos montes del sur d'Europa. Monte Oroel y Sierra Nevada.

 Taxonomía 
Aconitum burnatii, describióse por Gyula Julius Gáyer y espublizóse en Magyar Botanikai Lapok 8: 141, nel añu 1909. en Trópicos
EtimoloxíaAconitum: nome xenéricu que remanez del griegu antiguu akòniton (= "planta venenosa"). Ello ye que la planta ye conocida pola so alta toxicidá dende l'antigüedá homérica. Esti nome probablemente indicaba una planta venenosa endémica que'l so hábitat yera común ente les roques serrapatoses en delles zones de Grecia. Hai dos raíz que s'atribúin al so nome: akone (= "piedra"), en referencia al so hábitat; y koné (= "matar"), obviamente faciendo referencia a la so toxicidá. Tamién foi utilizáu como un símbolu negativu (maldición o vengación) na mitoloxía de los pueblos mediterráneos. Según otres fontes ( Pliniu'l Vieyu) el nome Aconitum derivar d'un antiguu puertu nel Mar Negru, llamáu "Aconis". El nome científicu anguaño aceptáu ( Aconitum ) foi propuestu por Carl von Linne (1707-1778), biólogu y escritor suecu, consideráu'l padre de la moderna clasificación científica de los organismos vivos, na publicación de Species Plantarum de 1753.burnatii: epítetu dau n'honor del botánicu suizu Émile Burnat.
SinonimiaAconitum delphinense Gáyer Aconitum nevadense'' Uechtr. ex Gáyer en PlantList

 Nome común 

 Ver tamién 
 Planta melecinal
 Fitoterapia
 Usos melecinales de los raigaños
 Terminoloxía descriptiva de les plantes
 Cronoloxía de la botánica
 Historia de la botánica
 Carauterístiques de les ranunculacees

 Referencies 

 Bibliografía 
 Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.

burnatii
Categoría:Plantes melecinales
Categoría:Plantes venenoses
Categoría:Flora d'Europa
Categoría:Plantes descrites en 1909