Pierre Marie Auguste Broussonet

Pierre Marie Auguste Broussonet  foi un naturalista y médicu francés. 

 Biografía 
So la influencia del so padre, François Broussonet (1722-1792), médicu, y d'Antoine Gouan (1733-1821), naturalista, ye que'l mozu Pierre afaya y apasiónase pola historia natural. 

En 1779 llogra un doctoráu en Medicina en Montpellier. Y presenta esi mesmu añu la so primer memoria consagrada a los pexes.

Instalar en Londres en 1780, allugando a numberosos científicos como Sir Joseph Banks (1743-1820), Johann Reinhold Forster (1729-1798), Daniel Solander (1733-1782), Alexander Dalrymple (1737-1808), Anders Sparrman (1748-1820), John Sibthorp (1758-1796) y James Edward Smith (1759-1828). 

Gracies a la intervención de Sir Banks, Broussonet apuerta miembru de la Royal Society en 1781. 

Publica la primera parte d'un trabayu sobre los pexes, Ichthyologiae Decas I, basáu nos especímenes recoyíos por James Cook (1728-1779), y que-yos lleguen por Sir Banks. Broussonet tien l'ambición de poder describir toles especies de pexes, son 1.200. Solo esta primer parte, dedicada a Banks, ve la lluz.

Vuelve a Paris n'agostu de 1782 y apurre un pie de Ginkgo biloba, el primeru importáu a Francia. 

Herboriza per dellos meses nel Mediudía de Francia con Sibthorp y en Cataluña col ablaya Pierre André Pourret (1754-1818).

Instalar en Paris onde fai amistá con René Desfontaines (1750-1831) y con Charles Louis L'Héritier de Brutelle (1746-1800). Louis Jean-Marie Daubenton (1716-1800) acomuñar como axuntu. Gracies a ésti, Broussonet ye almitíu na Academia de les Ciencies Francesa en 1785. Agora decide dedicase a l'agricultura.

Al llau d'André Thouin (1746-1824), Louis-Augustin Bosc d'Antic (1759-1828), Aubin-Louis Millin de Grandmaison (1759-1818), y Pierre Willemet (1762-1824), participa, en 1787, de la fundación de la primer sociedá linneana del mundu, la Sociedá linneana de París. Y son depués asonsañaos por otros naturalistes. Esta sociedá eslleir en 1789.

Ye secretariu perpetuu de la Sociedá d'Agricultura de Francia y participa, en 1789, de l'Asamblea Constitutiva de la Revolución Francesa. Miembru de l'Asamblea Llexislativa de la Primer República, entrando nel partíu de los Girondinos y ye proscripto con ellos ; tien d'abandonar París, y nun pligroso viaxe, llega a Madrid. Tolos sos bienes son confiscados. Pasar malporque el so enemigos siguir ellí, ya inda cuando vase a Lisboa tamién, sicasí recupérase en Marruecos onde exercita la medicina na embaxada d'EE. XX.

Llogra, sol Direutoriu Revolucionariu, autorización pa tornar a Francia y rechasa un cargu nel novel Institutu de Francia, prefiriendo dise a Montpellier. Mas, entá proscripto en llista d'emigraos, nun puede exercer la medicina y la so situación ye difícil. A la fin ye tacháu d'esa llista en 1797 y asina llogra un puestu consular en Mogador (güei Essaouira) en Marruecos. Que depués tien d'abandonar por una epidemia de peste : les dos terceres partes de los sos habitantes vencen. 

Ye unviáu a Tenerife y permanez hasta 1803. En tanto exerz como comisariu de rellaciones comerciales del gobiernu francés. 

En payares de 1800, ye visitáu pola espedición Baudinsobremanera por André Michaux, que s'agospia na so casa la nueche del 2 al 3.Voyage dans les quatre principales îles des mers d'Afrique, Jean-Baptiste Bory de Saint-Vincent, 1804.

Termina per llograr una cátedra de Botánica en Montpellier, en 1803. Amás d'enseñar Botánica, ta a cargu del Xardín botánicu de la ciudá. 

Publica en 1805, el catálogu del xardín Elenchus plantarum horti botanici monspeliensis. Foi l'orixe d'una positiva renovación del Xardín de plantes de Montpellier onde fai construyir una orangerie.

 Obra 
 Ichthyologia sistens piscium descriptiones et icones, Londini : P. Elmsly ; Parisiis : P. F. Didot ; Viennae : R. Graeffer, 1782. en llinia
 Instruction [ou Mémoire] sur la culture des turneps ou gros navets, sur la manière de les conserver et sur les moyens de les rendre propres à la nourriture des bestiaux, Paris : Impr. royale, 1785, in-8°, 23 pp.
 Essai de comparaison ente les mouvements des animaux et ceux des plantes, et description d'une espèce de sainfoin, dont les feuilles sont dans un mouvement continuel., Mémoires de l'Académie des sciences (Paris : Impr. royale), 1785, in-4°, páxs. 609-621
 Année rurale, ou Calendrier à l'usage des cultivateurs, Paris, 1787–1788, 2 vol. in-12
 Memoir on the regeneration of certain parts of the bodies of fishes, London : Printed for the proprietors and sold by C. Forster, 1789. 
 Réflexions sur les avantages qui résulteroient de la réunion de la Société royale d'Agriculture, de l'École vétérinaire, et de trois chaires du Collège royal, au Jardin du roi, Paris : Impr. du Journal gratuit, 1790, in-8°, 42 pp.
 Elenchus plantarum horti botanici Monspeliensis, Monspelii : Augusti Ricard, 1805. 
 Honores 
 Epónimos 
En 1799, Charles Louis L'Héritier de Brutelle (1746-1800) dedícalu, el xéneru botánicu Broussonetia L'Her. de la familia de les Moraceae

Especies

 Referencies 



 Fonte 
 Marie-Louise Bauchot, Jacques Daget & Roland Bauchot. 1997. Ictioloxía en Francia a Principios del s. XIX : la « Histoire Naturelle des Poissons » de Cuvier (1769-1832) y de Valenciennes (1794-1865).  en Coleiciones feches n'ictioloxía y n'herpetoloxía (Pietsch T.W., Anderson W.D., dir.), American Society of Ichthyologists & Herpetologists : 27-80. ISBN 0-935858-91-7

 Enllaces esternos 



Categoría:Agrónomos y agrónomes de Francia
Categoría:Botánicos y botániques de Francia
Categoría:Ictiólogos de Francia
Categoría:Naturalistes de Francia
Categoría:Escritores en francés
Categoría:Escritores en llatín
Categoría:Miembros de la Royal Society

Categoría:Wikipedia:Páxines con enllaces interllingüísticos
Categoría:Persones de Montpellier