Aconitum carmichaelii

Aconitum carmichaelii, llamáu Fu Zi n'Chinu, ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia Ranunculaceae.

 Carauterístiques 
Ye una planta yerbácea perenne qu'algama los 50 cm d'altor. Les sos flores arrexuntar nuna espiga de color azul.

 Propiedaes 
 La so raigañu ye usada p'ameyorar la circulación, restaurar el yang na medicina tradicional china y tratar los resfriaos.
 Úsase como linimento tópicu. Ye tóxicu y puede causar la muerte si inxerse.

 Toxicoloxía 
Los síntomes marcaos pueden apaecen cuasi de momentu, polo xeneral, a non más d'una hora, y "con grandes dosis, la muerte ye cuasi instantánea". La muerte xeneralmente asocede dientro de dos a seis hores nel envelenamientu fatal (20 a 40 ml de tintura puede ser fatal).The Extra Pharmacopoeia Martindale. Vol. 1, 24th edition. London: The Pharmaceutical Press, 1958, page 38. Los signos iniciales son gastrointestinales como estomagaes, vultures y foria. Esto ye siguíu por una sensación d'ardor, formiguéu y entumecimiento na boca y la cara, y d'ardor nel abdome. En casos d'envelenamientos severos hai pronunciada debilidá motora y produzse sensaciones cutanees de formiguéu y entumecimiento que s'estiende a les estremidaes. Los síntomes cardiovasculares inclúin hipotensión, bradicardia , y arritmies ventriculares. Otres carauterístiques pueden incluyir sudoración, mareos, dificultá p'alendar, dolor de cabeza y tracamundiu. Les principales causes de muerte son les arritmies ventriculares y la asistolia, paralís del corazón o del centru respiratoriu. Los únicos signos post-mortem son los d'afogar.

El tratamientu de la intoxicación ye principalmente de sofitu. Tolos pacientes riquen un estrechu control de la presión arterial y el ritmu cardiacu. Descontaminación gastrointestinal con carbón vexetal activáu puede utilizase si alminístrase dientro d'una hora de la ingestión. Un antídotu fisiolóxicu importante ye l'atropina, que s'utiliza pa tratar la bradicardia. Otros fármacos utilizaos pa l'arritmia ventricular inclúin lidocaína, amiodarona, bretilio, flecainida, procainamida, y mexiletina. La circulación extracorpórea utilízase si los síntomes son refractarios al tratamientu con estos fármacos. L'usu esitosu de carbón hemoperfusión confirmóse en pacientes con envelenamientu severu d'acónito.

La intoxicación tamién puede asoceder dempués de recoyer les fueyes ensin usar guantes; la toxina aconitina absuérbese fácilmente al traviés de la piel. Nesti casu, nun va haber efeutos gastrointestinales. El formiguéu va empecipiar nel puntu d'absorción y estiéndese dende'l brazu hasta'l costazu, dempués de lo cual el corazón va empezar a ser afeutáu. El formiguéu ye siguíu d'un entumecimiento desagradable. El tratamientu ye similar a la intoxicación causada pola ingestión oral. 

Aconitina ye una potente neurotoxina qu'abre tetrodotoxina canales de sodiu sensibles. Aumenta l'arribación de sodiu al traviés d'estes canales y los retrasos de la repolarización, lo qu'aumenta la excitabilidad y la promoción de les arritmies ventriculares.

 Taxonomía 
Aconitum carmichaelii, describióse por Jean Odon Debeaux y espublizóse en Actes de la Société Linnéenne de Bordeaux 33: 87, nel añu 1879. en Trópicos
Etimoloxía
Aconitum: nome xenéricu que remanez del griegu antiguu akòniton (= "planta venenosa"). Ello ye que la planta ye conocida pola so alta toxicidá dende l'antigüedá homérica. Esti nome probablemente indicaba una planta venenosa endémica que'l so hábitat yera común ente les roques serrapatoses en delles zones de Grecia. Hai dos raíz que s'atribúin al so nome: akone (= "piedra"), en referencia al so hábitat; y koné (= "matar"), obviamente faciendo referencia a la so toxicidá. Tamién foi utilizáu como un símbolu negativu (maldición o vengación) na mitoloxía de los pueblos mediterráneos. Según otres fontes ( Pliniu'l Vieyu) el nome Aconitum derivar d'un antiguu puertu nel Mar Negru, llamáu "Aconis". El nome científicu anguaño aceptáu ( Aconitum ) foi propuestu por Carl von Linne (1707-1778), biólogu y escritor suecu, consideráu'l padre de la moderna clasificación científica de los organismos vivos, na publicación de Species Plantarum de 1753.

carmichaelii: epítetu que foi nomáu n'honor del Capitán Dugald Carmichael, un oficial escocés de l'armada británica y botánicu que colectó plantes en Nueva Zelanda. (Allen and Allen, 1981). 

Sinonimia
 Aconitum bodinieri H.Lév. & Vaniot 
 Aconitum carmichaeli var. angustius W.T.Wang & P.K.Hsiao
 Aconitum jiulongense W.T.Wang 
 Aconitum lushanense Migo 
 Aconitum wilsonii Stapf ex Mottet en PlantList
var. carmichaeli 
 Aconitum kusnezoffii var. bodinieri (H. Lév. & Vaniot) Finet & Gagnep. Synonym TRO
 Aconitum wilsonii Stapf ex Veitchvar. carmichaeli en PlantListvar. hwangshanicum (W.T.Wang & P.K.Hsiao) W.T.Wang & P.K.Hsiao
 Aconitum chinense var. hwangshanicum W.T.Wang & P.K.Hsiaovar. hwangshanicum en PlantList var. truppelianum (Ulbr.) W.T.Wang & P.K.Hsiao
 Aconitum chinense Siebold ex Paxton 
 Aconitum fortunei Hemsl. 
 Aconitum japonicum var. truppelianum Ulbr.
 Aconitum kitagawae Nakai 
 Aconitum liaotungense Nakai 
 Aconitum takahashii Kitag. 
 Aconitum truppelianum'' (Ulbr.) Nakaivar. truppelianum en PlantList 

 Ver tamién 
 Planta melecinal
 Fitoterapia
 Usos melecinales de los raigaños

 Referencies 

 Bibliografía 
 Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.

 Enllaces esternos 

  en GRIN

carmichaelii
Categoría:Plantes melecinales
Categoría:Plantes venenoses
Categoría:Plantes usaes na medicina tradicional china
Categoría:Plantes descrites en 1879
Categoría:Plantes descrites por Debeaux