Tarsicio Herrera Zapién

Tarsicio Herrera Zapién  ye un escritor, investigador y académicu mexicanu. Especializóse na cultura y lliteratura clásica y nes obres sorjuanistas. Hai incursionado n'obres musicolóxiques.

 Estudios y docencia 
Realizó la llicenciatura (1967), maestría (1968) y doctoráu (1970) en Lletres Clásiques na Universidá Nacional Autónoma de Méxicu (UNAM). Por más de 45 años foi caderalgu na so alma máter siendo'l decanu en Lletres Clásiques. Impartió clases de llatín, lliteratura y tradición clásiques na Facultá de Filosofía y Lletres.
Cuenta con una llicenciatura en Filosofía pola Pontificia Universidá Gregoriana y un diplomáu en composición musical.

 Investigador y académicu 
Foi vicepresidente y presidente de l'Academia Mexicana de Doctores en Ciencies Humanes y Sociales de 1996 a 2000. Foi fundador y ye investigador titular del Institutu d'Investigaciones Filolóxiques de la Universidá Nacional Autónoma de Méxicu. 
Foi escoyíu miembru de númberu de l'Academia Mexicana de la Llingua el 12 de mayu de 1983, tomó posesión de la siella IV el 9 de febreru de 1984. Nesta institución foi'l 14° secretariu de 1999 a 2000, y el 9° censor estatuariu dende 2008.

 Premios y distinciones 
Premiu Nacional de Lliteratura "Ramón López Velarde", dau por Fonapas, Zacatecas en 1979 y 1980.
Premiu Sociedá Cultural "Sor Juana", en 1980 y 1982.
Premiu d'Ensayu Lliterariu pa Maestros de la Escuela Nacional Preparatoria, en 1990, 1991 y 1994.
Premiu Universidá Nacional en Docencia n'Humanidaes, dau pola Universidá Nacional Autónoma de Méxicu en 1992.
Mención honorífica nel Concursu "A. Millares Carlo", Les Palmes de Gran Canaria, España, en 1999.
Premiu Nacional Ensayu "Manuel José Othón", San Luis Potosí, en 2007.

 Obres publicaes 
Escribió artículos y collaboráu coles revistes y periódicos Diario, YA de Madrid, Revista de la Universidá Central de Venezuela, Nova Tellus, Revista de Lliteratura Mexicana del IIFL, Revista de la Universidá Nacional de Méxicu, Revista Plural, periódicu Reforma y L'Heraldu Cultural. La so obra ye diversa, escribió ensayos sobre clasicismu, ensayos sorjuanistas, traducciones de clásicos de llatín a español, traducciones d'obres d'español a llatín, y hai incursionado n'obres musicolóxiques. Ente los sos llibros destaquen:

 Ensayos 
López Velarde y Sor Juana, feministes opuestos, en 1984.
Bona fe y humanismu en Sor Juana, en 1984.
Bernal, perenne voz de Navidá en 1990.
Méxicu apondera y censura a Horacio, en 1991.
Manuel M. Ponce y el trunfu sobre una estrella, en 1992.
Dos patriarques sonrientes, en 1994.
Horacio, crisol bimilenario, en 1994.
Tres sieglos y cien vides de Sor Juana, en 1995.
Los satíricos de la Roma imperial, en 1995.
Hestoria del humanismu mexicanu, en 2000.
L'imperiu novelísticu romanu, en 2003.

 Traducciones del llatín a español 
Horacio. Arte poético, en 1970.
Horacio. Epístoles, en 1972.
Ovidio, Heroidas, en 1979.
Fray Diego Valadés. Rhetorica christiana, en 1989.

 Traducciones d'español a llatín 
Ovis nigra d'A. Monterroso, en 1988.
Cuarenta poemes mexicanos universales en 1989.
Villancicos de dambos mundos, de seis llingües al llatín, en 2008.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Escritores en castellanu
Categoría:Escritores en llatín
Categoría:Escritores de Méxicu
Categoría:Ensayistes de Méxicu
Categoría:Traductores del llatín
Categoría:Wikipedia:Revisar traducción