Galaxa espiral M74

Messier 74 (tamién conocíu como Galaxa del Abanico o NGC 628) ye una galaxa espiral na constelación de Piscis. Por cuenta del so baxu rellumu de superficie ye considerada unu de los oxetos más difíciles del Catálogu Messier, habiendo discrepancies ente astrónomos aficionaos sobre la so visibilidá con distintes óptiques, y de fechu un catálogu estelar del sieglu XIX, el Bonner Durchmusterung, llega a clasificala cómo una estrella

Per otru llau, la galaxa contién dos brazos espirales claramente definíos y ye por tanto usada como un exemplu arquetípico d'una galaxa espiral de gran diseñu 

El M74 foi afayáu por Pierre Méchain en 1780. Méchain entós comunicó'l so descubrimientu a Charles Messier, que listó la galaxa nel so catálogu. Ye galaxa del Grupu M74

 Oxetos dientro de M74 

La galaxa de M74 tien munchos oxetos, tien una gran riqueza n'oxetos. El so color azuláu débese a que tien miríadas de cúmulos estelares, d'estrelles con tonalidaes azulaes (moces), que dende la Tierra, pueden vese (con enormes telescopios d'observatorios) con una magnitú que bazcuya de +20 a +24, anque individualmente seya más tenue. Esta galaxa tien un centenar de cúmulos estelares mozos que-y dan esi aspeutu azul zafiru.

Aparte, esta galaxa, ye rica en zona HII (hidróxenu), polo que, les nebuloses d'emisión, son bien notables tocantes a númberu. Toles manches acolorataes qu'atopamos na nebulosa, nun son nin más nin menos que nebuloses d'emisión, debíes a gases ionizados (osíxenu/hidróxenu). Que dende la Tierra, pueden reparase igualmente.

A lo último, tán les nebuloses planetaries. Non pueden reparase dende la Tierra, pero esiste un catálogu (vease Aladin, VizieR) qu'arrexunta les nebuloses planetaries d'esta galaxa por aciu estudios en fotometría con grandes telescopios. Más d'una decena (y de dos) de nebuloses planetaries podemos reparar nesta galaxa, que bazcuyen de magnitú +25 a +28, eso namái de les que se pudieron atopar, y ye qu'esta galaxa ta llena principalmente de polvu, gas, nebuloses d'emisión, estrelles nueves y nebuloses planetaries.

Apocayá, nun brazu al NNO de la galaxa, según el Centru de Obervaciones de Rayos X Chandra, afayóse un quásar, qu'anicia cierta estrañedá ente los demás quásares esistentes. Amás de ser la galaxa trubiecu de numberoses supernoves d'estrelles vieyes, que dan pasu a estrelles de recién formación. 

 Información xeneral 

M74 alcuéntrase a una distancia d'alredor d'ente 23 y 30 millones d'años lluz de la Vía Lláctea, según el métodu emplegáu pa calcular la so distancia. Ye una galaxa de tipu tardíu daqué menos brillosu y lluminosa que la nuesa galaxa a la distancia menor dada; esguilando los datos daos a la distancia cimera, la so lluminosidá y tamañu son comparables a los de la Vía Lláctea.

Cómo munches galaxes del so tipu, ye bien rica en gas y n'estrelles nueves, cómo amuesa'l gran númberu de nebuloses d'emisión y cúmulos d'estrelles qu'apaecen na fotografía tomada pol Telescopiu Espacial Hubble-, pensándose que tuvo formando estrelles a gran ritmu nos postreros 500 millones d'años, pero que la formación estelar foi menguando más rápido nes rexones internes de la galaxa que nes esteriores

Al igual qu'asocede tamién en bastantes galaxes aisllaes y riques en gas, l'hidróxenu neutro d'ésta ocupa muncho más espaciu que les estrelles visibles, envalorándose qu'ésti ocupa una área de siquier 10 minutos d'arcu y constitúi una bona parte de la masa esistente más allá del discu visible. Amás, M74 contién tamién un discu d'hidróxenu neutru esterior con un radiu tres veces cimeru al ópticu ya inclináu 15 graos d'orixe desconocíu

 Supernoves 

Dos supernoves fueron identificaes en M74: SN 2002ap and SN 2003gd. 

SN 2002ap atraxo una considerable atención yá que ye unu de los pocos tipos de supernoves Ic (o hipernova) reparaes dientro de 10 Mpc nos últimos años. Esta supernova usóse pa probar les teoríes esistentes sobre los oríxenes de similares Supernoves Ic alloñaes y les teoríes sobre la conexón ente supernoves y les erupciones de rayu gamma. 

SN 2003gd ye una supernova Tipu II-P. Esti tipu de supernoves tienen una lluminosidá carauterística, polo que pueden ser usaes pa midir distancies con precisión. La distancia midida a M74 usando la SN 2003gd ye de 9.6 ± 2.8 Mpc, o 31 ± 9 millones d'años lluz. Pa comparar, les distancies midíes usando'l rellumu de les superxigantes son de 7.7 ± 1.7 Mpc y 9.6 ± 2.2 Mpc. Ben Y. K. Sugerman atopó un ecu de lluz - una reflexón de lluz d'una esplosión d'una supernova qu'apaez dempués de dicha esplosión - associada con SN 2003gd. Esta ye una de les poques supernoves nes cualos atopóse dicha reflexón. Ello ye que esta reflexón paez ser del polvu "nuna nube de polvu estendida cómo una fueya asitiada ante la supernova", y esta pue ser usada pa determinar la composición interestelar del polvu.

 Información del grupu de galaxes 

M74 ye la galaxa más brillosa del grupu M74, un grupu de 5-7 galaxes qu'inclúi la peculiar galaxa espiral NGC 660 y unes poques galaxes irregulares. Anque fueron aplicaos distintes formes d'identificación bastante eficaces, el númberu exautu de miembros ye entá desconocíu. Xeneralmente, en dichu grupu suelen incluyise les galaxes:

M74, NGC 3,NGC 520A, NGC 520B, NGC 660, NGC 7521, NGC 7537, NGC 7840, UGC 1176, UGC 1195 y UGC 1200.

Na redoma de la galaxa, pueden atopase galaxes nanes, bien tenues igualmente (magnitú 19-20), hai tantes, que realmente resulta difícil decidir cuántos oxetos hai nel grupu M74 polo que namái se ponen les más brilloses, conocíes, localizables y observables.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Spiral Galaxy M74 @ SEDS Messier pages

Messier 074
074
0628