Jean Fernel

Jean Fernel (Clermont-en-Beauvoisis, 1497 — París, 1558), llamáu "El Galeno modernu", polos sos numberosos escritos. Foi un médicu, matemáticu y astrónomu francés. El so nome llatinizáu ye Fernelius.

 Biografía 
Fernel nació en Montdidier (Somme); en realizando los sos estudios elementales na so tierra natal, foi a París. Ellí, primero estudió matemática y astronomía. Escribió una Cosmotheoria (1528) onde determinó un grau del meridianu ente la capital francesa y Amiens, por aciu un contador mecánicu qu'ellaborara. Ye la primer midida moderna del grau de llargor terrestre. Atopó que'l llargor de 1º de meridianu yera de 56,746 toeses. Considerando que 1 toesa=1.968 m conclúyese qu'erró por defectu en 324 toesas.Gallu, Joaquín; Anfossi, Agustín: Cosmografía, 7ª Edición, Editorial Progresu, Méxicu, 1980, páxina 9.

Pero Fernel sobremanera contribuyó d'una manera importante a la medicina. Introdució nel léxicu médicu'l términu "fisioloxía" pa describir l'estudiu de les funciones corporales. Foi'l pioneru na descripción de la canal vertebral. 

Representa'l deséu de renovación qu'hubo nel so sieglu. Entá dientro del cuadru teóricu de Galeno y del vieyu humoralismo, templar cola busca de llocalizaciones precises de los productos ellaboraos per cada parte corporal y sobremanera poles sos conocencies basaos nes disecciones. Yera un home práuticu y un gran observador, pero taba arriquecíu con un soporte lóxicu implazable; buscó les causes ocultes (De abditis rerum causis) y llegó asina a ufiertar una síntesis calidable recoyendo tola medicina tradicional: Medicina, la so obra capital, ta estremada en 'Physiologia', 'Pathologia' y 'Therapeutica'. thumb|Therapeutice, seu medendi ratio

Pol so gran erudición y pola habilidá con que fizo alicar l'estudiu de la medicina antigua (la griega) llogró gran reputación y algamó una bona posición económica. Foi nomáu médicu de corte d'Enrique II de Francia. 

Un cráter llunar, el Fernelius, lleva'l so nome como homenaxe a la so persona.

El premiu Nobel de Medicina Charles Sherrington dedicó a Fernel el llibru Endeavour of Jean Fernel nel qu'analiza la monumental obra del médicu francés "Tratáu de medicina", cola que pretendía reevaluar les idees de Galeno nel so tratáu de Fisioloxía.

 Obres 
 De proportionibus (1528), 2 partes
 Cosmotheoria (1528), 2 partes
 De naturali parte medicinae (1542), 7 partes
 De vacuandi ratione (1545)
 De abditis rerum causis (1548), 2 partes
 Medicina, ad Henricum II, Galliarum regem christianissimum (1554)
 Thierapeutices universalis (1569), 7 partes
 Febrium curandarum methodus generalis (1577)
 De lluis venereæ curatione perfectissima liber (1579)
 Consiliorum medicinalium liber (1582)
 Consilium pro epileptico scriptum (1581)
 Pathologiæ, archiatri clarissimi (1587), 7 partes
 Pharmacia Joannis Fernelii cum Guilel. Planti et Franc. Saguyeri scholiis, in usum pharmacopoearum (1605)
 De arthritidis praeservatione et curatione clarorum doctissimorumque nostrae aetatis medicorum consilia (1602)

 Referencies 

 Bibliografía 
 Léon Figard, Un médecin philosophe au XVIe siècle: étude sur la psychologie de Jean Fernel, Xinebra, Slatkine reprints, 1970.
 Charles Scott Sherrington, The endeavour of Jean Fernel: with a list of the editions of his writings, Cambridge, C. University press, 1946.
 M. Grmek, Histoire de la pensée médicale en Occident, II, Le Seuil, 1996.

 Enllaces esternos 
 Biografía di Jean Fernel (en francés)

Categoría:Médicos y médiques de Francia
Categoría:Escritores en llatín
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym