Tallulah Bankhead

Tallulah Brockman Bankhead  foi una actriz d'Estaos Xuníos de cine, televisión y que desenvolvió la mayor parte de la so carrera nel teatru.

 Biografía 
Nació'l 31 de xineru de 1902 n'Huntsville (Alabama) y pertenecía a una familia de políticos destacaos del partíu demócrata. El so padre foi'l Congresista William Brockman Bankhead, el so tíu John H. Bankhead II foi Senador, como yá lo fuera'l so güelu, John H. Bankhead I, y el so bisgüelu, Thomas Patterson Brockman; amás, el güelu, John Hollis Bankhead, enantes de Senador, foi un héroe llocal, unu de los veteranos del derrotáu exércitu confederáu. El pesu políticu de la so familia yera tal, que'l so padre foi voceru del Congresu d'Estaos Xuníos ente'l 4 de xunu de 1936 y el 16 de xunu de 1940, pese a que daquella, la escandalosa vida de la so fía actriz nel visu de la so carrera yera conocida por tol país.

Tallulah educóse nun colexu católicu anque'l so padre yera metodista y la so madre episcopaliana.

Tallulah empezó a actuar, con 15 años, na compañíes de teatru de Huntsville y contorna, con 16 años, ganó un concursu de guapura, lo que l'animó a treslladase a Nueva York pa intentar trabayar en Broadway. Ellí viviría con una tía.

En 1918 llegó-y la so primer oportunidá, intervieno na película Who Loved Him Best? de Dell Henderson. Esi añu rodó otros dos películes y otra más en 1919.

En 1920 ufiertáron-y un papel el filme Dr. Jekyll and Mr. Hyde (Dr. Jekyll and Mr. Hyde) dirixida por John S. Robertson.

Como finalmente tampoco llogró llanzar la so carrera en Broadway, Tallulah, en 1923, decidió probar suerte en Londres.

En Londres consiguió'l so propósitu y algamó gran celebridá, poniendo n'escena obres de teatru como Fallen Angels (1925), de Noël Coward. Esto fixo que en 1927, la compañía Paramount Pictures la contratase. Les sos dos primeres películes foron Woman's Law de Dallas M. Fitzgerald 1927 y His House in Order de Randle Ayrton 1928.

La so siguiente película foi Tarnished Lady de George Cukor 1931, la película tuvo cierta repercusión, pero la crítica sobre la interpretación de Tallulah tenía opiniones desemeyaes. Esi mesmu añu rodó tamién My Sin y The Cheat dambes de George Abbott.

Al añu siguiente rodaría otros cuatro filmes sicasí eso Tallulah dexó de llau'l cine pa concentrase en Broadway onde'l so talentu sí yera reconocíu.

Nos años '30, yera tal la so fama qu'una ciudá de Louisiana foi rebautizada col so nome de pila (esto ye, pasó a llamase Tallulah), dempués de que l'actriz pasara una nueche ellí.

Habría qu'esperar 11 años (hasta 1944), por que l'actriz volviera a la gran pantalla, anque l'añu anterior, yá aportara a apaecer nun pequeñu caméu en Stage Door Canteen de Frank Borzage. Esi añu rodó Lifeboat empobinada po Alfred Hitchcock, que siempres cuntaba l'anécdota de que l'actriz provocó numberosos problemes mientres el rodaxe al trabayar ensin ropa interior; por esti papel Tallulah recibió'l premiu NYFCC que concede'l Círculu de Críticos de Cine de Nueva York.

En 1945 rodó A royal scandal. Dempués, nuevamente volvió a Broadway y nun tornó al cine hasta diez años dempués. Nesti llargu intervalu, amás de papeles teatrales, tamién intervieno en delles series televisives interpretando papeles puntuales. Depués, ente 1950 y 1952, foi la presentadora del programa radiofónicu de la NBC Radio The Big Show.

En 1965 protagonizó Fanatic de Silvio Narizzano, que sería'l so últimu papel cinematográficu; sicasí, un añu dempués pondría la so voz a unu de los personaxes de la película d'animación The Daydreamer) de Jules Bass.

Tallulah nun foi convencional. Foi una típica muyer de los años '20 qu'esperimentó cola so sexualidá y al ser bisexual dirixó'l so amor hacia homes y muyeres indistintamente. En 1937, casóse con John Emery del que divorciaríase en 1941.

La vida de Tallulah Bankhead tuvo llarada d'escándalos, pero ella nunca amosó reconcomiu, ello ye que dixo: Si volviera nacer cometería los mesmos fallos, namái qu'enantes".
Tallulah nun despintaba los sos vicios, ello ye que recordar por frases como:
 "La cocaína nun crea adicción. Sélo porque llevo tomándola dende va años".
 "Hai una regla que yo encamiento siguir: nunca prauticar dos vicios al empar".
 "El mio padre alvirtióme sobre los homes y l'alcohol, pero nunca dixo nada sobre les muyeres y la cocaína".

Tallulah Bankhead morrió de resultes d'una neumonía en Nueva York el 12 d'avientu de 1968.Tallulah Bankhead en IMDb "Causes de fallecimientu" (n'inglés)

 Filmografía 
 1918 Who Loved Him Best? de Dell Henderson.
 1918 When Men Betray d'Ivan Abramson.
 1918 Thirty a Week de Harry Beaumont.
 1919 The Trap de Frank Reicher.
 1931 Tarnished Lady de George Cukor.
 1931 My Sin, de George Abbott.
 1931 The Cheat, de George Abbott.
 1932 Make M'a Star de William Beaudine. Caméu nel que nun actuaba, sinón qu'interpretábase a sigo mesma.
 1932 Thunder Below de Richard Wallace.
 1932 Faithless, de Harry Beaumont.
 1932 Devil and the Deep de Marion Gering
 1943 Stage Door Canteen de Frank Borzage. Pequeñu Caméu.
 1944 Lifeboat d'Alfred Hitchcock.
 1945 A royal scandal d'Ernst Lubitsch y Otto Preminger.
 1965 Fanatic de Silvio Narizzano.
 1966 The Daydreamer de Jules Bass (Voz).

 Teatru 
 The Milk Train Doesn't Stop Here Anymore (1964)
 Midgie Purvis (1961)
 Eugenia (1957)
 A Streetcar Named Desire (1956)
 Dear Charles (1954 )
 Private Lives (1948)
 The Eagle Has Two Heads (1947)
 Foolish Notion (1945)
 The Skin of Our Teeth (1942)
 Clash by Night (1941)
 The Little Foxes (1939)
 The Circle (1938)
 Antony and Cleopatra (1937)
 Reflected Glory (1936)
 Something Gay (1935)
 Rain (1935)
 Dark Victory (1934)
 Forsaking All Others (1933)
 The Exciters (1922)
 Everyday (1921)
 Nice People (1921)
 Footloose (1920)
 The Squab Farm (1918)

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Biografía n'español
 Ficha en IMDb
 Tallulah Bankhead en IBDb - Internet Broadway Database (n'inglés)
 Páxina en tributu a Tallulah Bankhead  (n'inglés)
 Biografía de Tallulah Bankhead  (n'inglés)
 Obituariu del NYT

Categoría:Persones de Huntsville (Alabama)
Categoría:Actores y actrices d'Alabama