Cary Grant

Cary Grant , yera un actor d'orixe británicu. Aportó a unu de los actores más populares mientres décades, non yá pol so curiosu físicu, sinón tamién pola so elegancia, el so encantu y la so agudez. D'él dicíase qu'actuaba bien hasta de llombu.Trabayó con munches grandes dives del cine de Hollywood de la so dómina: Marlene Dietrich, Mae West, Grace Kelly, Katherine Hepburn, Sophia Loren, Joan Fontaine, Ingrid Bergman, Ginger Rogers, y Audrey Hepburn ente otres.

 Biografía 
El so verdaderu nome yera Archibald Alexander Leach. Grant tuvo una infancia infeliz y un tanto confusa. La so madre foi internada nun hospital psiquiátricu. Foi a la escuela na so ciudá natal, de la que foi espulsáu a los 14 años (en 1918), tres un incidente rellacionáu colos vestuarios de les alumnes. Esi mesmu añu incorporar a una compañía de teatru cola que llegó a Estaos Xuníos en 1920, y a Hollywood en 1931. Ye ellí onde empezó a utilizar el nome de Cary Grant. Llueu consiguió papeles en películes d'ésitu, como Blonde Venus (con Marlene Dietrich) y Lady Lou (con Mae West). En 1942 adquirió la nacionalidá d'Estaos Xuníos.

Grant protagonizó dellos clásicos de la comedia d'enriedu, como The Philadelphia Story, Bringing Up Baby, xunto a Katharine Hepburn, o Arsenic and Old Lace. El direutor Alfred Hitchcock, que'l so desapegadura polos actores yera bultable, entusiasmar con Grant, y contratólu p'actuar en cuatro de les sos películes, como To Catch a Thief o North by Northwest, xunto a Eva Marie Saint, que se convirtieron en clásicos, al igual qu'otres obres del direutor.

Anque foi nomáu dos veces pa los Óscar, Grant nun llogró'l premiu, magar recibió en 1970 un premiu especial de l'Academia de Cine en reconocencia a la so carrera. En 1981 foi-y concedíu'l Kennedy Center Honors en reconocencia al so talentu y contribución a les artes escéniques.

Mientres los últimos años de la so vida, retiráu del cine, foi executivu de diverses empreses rellacionaes col mundu del cine. Dedicar a viaxar pel mundu y por Estaos Xuníos, onde realizó diverses sesiones del so programa Una nueche con Cary Grant, nes que tres la proyeición de fragmentos de les sos películes, respondía a les entrugues del públicu. Grant taba preparándose pa una actuación nel Teatru Adler en Davenport, Iowa, na tarde del 29 de payares de 1986, cuando sufrió una hemorraxa cerebral (yá sufriera primeramente un ataque n'ochobre de 1984). La so esposa nun sabía lo que taba pasando y foi a una farmacia llocal pa llograr una aspirina. Morrió a les 11:22 pm nel Hospital de San Lucas, a la edá de 82 años. La mayor parte de los sos bienes, por valor de millones de dólares, foi a la so quinta esposa, Barbara Harris, y a la so fía, Jennifer Grant.

 Vida privada 
Cary Grant llogró superar un enraigonáu alcoholismu al traviés de sesiones sicodéliques, convirtiéndose nun acérrimo defensor y divulgador del LSD nel mundín de Hollywood.

A lo llargo de la so vida Grant llegó a casase cinco veces, siendo la so penúltima esposa l'actriz Dyan Cannon, cola que tuvo la so única fía, Jennifer Grant. Grant quería que Jennifer nun trabayara na industria cinematográfica, pero dempués de la muerte del so padre, Jennifer fíxose actriz.

Dalgunos, incluyendo a Hedda HopperMann 2001, p. 154. y el guionista Arthur LaurentsLaurents 2001, p. 131. dixeron que Grant yera bisexual. Grant presuntamente tuvo arreyáu col diseñador de vestuariu Orry-Kelly cuando primero treslladóse a Manhattan y vivió col actor Randolph Scott mientres 12 años. El críticu de moda Richard Blackwell escribió que Grant y Scott taben "fondamente, locamente namoraos". Scotty Bowers afirmó nes sos memories, Full Service, publicaes en 2012,Scotty Bowers, Full Service, Grove Press, New York qu'él yera un amante de Grant y Scott.Collis, Clark. "Scotty Bowers: The Young Man Who Sold Sex to Old Hollywood"  (n'inglés). Entertainment Weekly, 10 de febreru de 2012. Consultáu'l 8 de xunu de 2012. William McBrien, na so biografía Cole Porter, diz que Cole Porter y Grant frecuentaron la mesma casa de luxu de prostitución masculina en Harlem, remanada por Clint Moore y popular coles celebridaes. Sicasí, Barbara Harris, vilba de Grant, punxo en disputa qu'esistiera una rellación con Scott. Cuando Chevy Chase bromió alrodiu de que Grant yera gai nuna entrevista televisiva, Grant demandar por bilordiu; la demanda foi resuelta fora de los tribunales. Sicasí, la ex novia de Grant, Maureen Donaldson escribió nes sos memories de 1989, An Affair to Remember: My Life with Cary Grant que Grant díxo-y que les sos dos primeres esposes haber acusáu de ser homosexual. En Chaplin's Girl, una biografía de Virginia Cherrill (la primer esposa de Grant), la escritora Miranda Seymour reconoció que Grant y Scott yeren namái amigos platónicos.Louvish, Simon. "Bright Spark of the Silver Screen: Simon Louvish on the Brief But Eventful Career of a Cinema Star" (n'inglés). The Guardian, 9 de mayu de 2009. Consultáu'l 12 de xunu de 2012.

La fía de Grant Jennifer Grant negó que'l so padre fuera gai nel so llibru de memories en 2011."'My Father Liked Being Called Gai,' Admits Cary Grant's Daughter in New Memoir" (n'inglés). Daily Mail (Londres), 28 d'abril de 2011. Consultáu'l 12 de xunu de 2012. La madre de Jennifer, Dyan Cannon, cuarta esposa de Grant, tamién negó que Grant fuera gai cuando ella tuvo promocionando les sos memories de Grant en 2012."Dyan Cannon: 'Cary Grant Was Not Gai'" (n'inglés). Starpulse.com, 21 de setiembre de 2011. Consultáu'l 12 de xunu de 2012. Betsy Drake, nuna entrevista mientres el documental de la canal American Movie Classics sobre la vida de Grant, foi citada diciendo, "Cuando estabamos casaos nós follábamos como coneyos".Documental de AMC The Life and Times of Cary Grant: The Man The Women Wanted and The Men Wanted To Be.


 Filmografía 
 1932: This Is the Night
 1932: Sinners in the Sun
 1932: Merrily We Go to Hell
 1932: Devil and the Deep
 1932: Blonde Venus
 1932: Hot Saturday
 1932: Madame Butterfly.
 1933: She Done Him Wrong
 1933: Woman Accused
 1933: The Eagle and the Hawk
 1933: Gambling Ship
 1933: I'm Non Angel
 1933: Alice in Wonderland
 1934: Thirty Day Princess
 1934: Born to Be Bad
 1934: Kiss and Make Up
 1934: Ladies Should Listen
 1935: Enter Madame
 1935: Wings in the Dark
 1935: The Last Outpost
 1935: Sylvia Scarlett
 1936: Suzy
 1936: Wedding Present
 1936: The Amazing Quest of Ernest Bliss
 1936: Big Brown Eyes
 1937: When You're in Love
 1937: Topper
 1937: The Toast of New York
 1937: The Awful Truth
 1938: Bringing Up Baby
 1938: Holiday
 1939: Gunga Din, de George Stevens
 1939: Only Angels Have Wings
 1939: In Name Only
 1940: His Girl Friday
 1940: My Favorite Wife
 1940: The Howards of Virginia
 1940: The Philadelphia Story
 1941: Penny Serenade
 1941: Suspicion
 1942: The Talk of the Town
 1942: Once Upon a Honeymoon
 1943: Mr. Lucky
 1943: Destination Tokyo
 1944: Once Upon a Time
 1944: None But the Lonely Heart
 1944: Arsenic and Old Lace
 1946: Night and Day
 1946: Notorious
 1947: The bachelor and the bobby-soxer
 1947: The Bishop's Wife
 1948: Mr. Blandings Builds His Dream House
 1948: Every Girl Should Be Married
 1949: I Was a Male War Bride
 1950: Crisis
 1951: People Will Talk
 1952: Room for One More
 1952: Monkey Business
 1953: Dream Wife
 1955: To catch a thief
 1957: An Affair to Remember
 1957: The pride and the passion
 1957: Kiss Them for Me
 1958: Indiscreet
 1958: Houseboat
 1959: North by Northwest
 1959: Operation Petticoat
 1960: The Grass Is Greener
 1962: That Touch of Mink
 1963: Charada, de Stanley Donen.
 1964: Father Goose
 1966: Walk Don't Run

 Premios y gallardones 
 Premiu Óscar 
 Añu  Categoría  Película  Resultáu1969  Óscar Honoríficu Ganador1941 Meyor ActorPenny SerenadeCandidatu1944 Meyor ActorUn corazón en peligruCandidatu

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Sitio dedicáu al actor; n'inglés.

Categoría:Ganadores del Premiu Kennedy
Categoría:Ganadores del premiu Óscar honoríficu