Xiphorhynchus guttatus

Xiphorhynchus guttatus ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Xiphorhynchus qu'integra la familia Furnariidae. Ye nativu de Suramérica tropical. Nel pasáu incluyíase dientro d'esta especie al ferrerín cacáu.


 Descripción 
Xiphorhynchus guttatus mide ente 27–28 cm de llargu, y pesa alredor de 64 g, polo que ye xunto al ferrerín de Lafresnaye el miembru más grande del xéneru Xiphorhynchus. El so cuerpu ye de color pardu acoloratáu cola cabeza, pescuezu y pechu chiscáu con múltiples llixos y pequeñes llistes ablancazaes. El so picu ye llargu y llixeramente curváu escontra baxo, que la so quexal cimeru ye de color gris escuru y l'inferior ye beige claru. La so llamada típica ye un chiv-ri chiv-ri alto.

 Distribución y hábitat 
Atópase nes selves húmedes de Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, la Guayana francesa Guyana, Perú, Surinam y Venezuela.

 Taxonomía y historia evolutiva 
La especie describióse científicamente pol zoólogu alemán Martin Lichtenstein en 1820. El so taxonomía ye complexa. Nel pasáu incluyóse dientro d'esta especie al ferrerín cacáu (X. susurrans) d'América Central y el noroeste de Suramérica, pero anguaño considérase una especie aparte.AOU (American Ornithologists' Union) (1998): Checklist of North American Birds (7ª edición). American Ornithologists' Union, Washington, D.C. Del taxón restante dacuando dixebróse el grupu guttatoides (incl. dorbignyanus), de picu pálidu y monteado crema, y el grupu eytoni (incl. vicinalis y gracilirostris), de picu escuru y motudu ablancazáu, considerándolos les especies ferrerinos de Lafresnaye (X. guttatoides) y ferrerín de picu escuru (X. eytoni). Anque visualmente son abondo distintos, estos dos grupos formen un solu cladu,Aleixo, Alexandre (2002): Molecular systematics, phylogeography, and population genetics of Xiphorhynchus (Aves: Dendrocolaptidae) in the Amazon basin. Ph.D. dissertation, Luisiana State University, Baton Rouge, LA. PDF fulltextAleixo, Alexandre (2002b): Molecular Systematics and the Role of the "Várzea"-"Terra-Firme" Ecotone in the Diversification of Xiphorhynchus Woodcreepers (Aves: Dendrocolaptidae). Auk 119(3): 621-640. DOI: 10.1642/0004-8038(2002)119[0621:MSATRO]2.0.CO;2 HTML abstract separáu del grupu nominal (guttatus, polystictus y connectens) de X. guttatus, que sicasí ta más próximu a X. susurrans. La bioxeografía y los datos xenéticos suxeren que la rellación ente estes subespecies y el taxón agora englobado en X. guttatoides y X. susurrans merez estudios más detallaos.Remsen, J. Van (2003): 32. Buff-throated Woodcreeper. In: del Hoyo, Josep; Elliott, Andrew & Sargatal, Jordi (editors): Handbook of Birds of the World, volume 6: Broadbills to Tapaculos: 429-430, plate 35. Lynx Edicions, Barcelona. ISBN 84-87334-50-4 Dependiendo de los resultaos d'estos estudios la especie Xiphorhynchus guttatus podría acutase a la población costera suriega, que ta amenazada d'estinción pola fragmentación del so hábitat.

L'escenariu evolutivu más probable ye los antepasaos del ferrerín de Lafresnaye estiéndese dende baxar Amazonia hasta l'este y el sur de los d'Andes, y que los ancestros de Xiphorhynchus guttatus y el cacáu estendiérense ríu abajo pa llegar a la mariña norte de Suramérica, onde entós X. susurrans dixebrar nun llinaxe nortizu. De fechu ye posible que les variedaes transandinas pudieren nel futuru constituyise n'especie estreme, X. nanus.

 Subespecies 
Reconócense tres subespecies de Xiphorhynchus guttatus:
 X. g. guttatus (Lichtenstein, 1820). Zones costera de Paraíba hasta la frontera d'Espírito Santo-Rio de Janeiro.
 X. g. polystictus (Salvin y Goodman, 1883). Na cuenca del Orinoco dende'l departamentu de Vichada northeastwards, al traviés del este de Venezuela, hasta les Guyanas.
 X. g. connectens Todd, 1948. Cuenca norte d'Amazones dende Manaus hasta Amapá. Apenes distintu de polystictus.

 Comportamientu 
Son principalmente insectívoros. Alimentar na parte baxa de los árboles, xeneralmente en solitariu, anque en grupos pueden siguir a les columnes de formigues guerreres.

Los ferrerinos pegonos constrúin niales nos buecos de los árboles y toconos secos, onde suelen poner dos güevos blancos.

 Referencies 

 Bibliografía 
 Hilty, Steven L. (2003): Birds of Venezuela. Christopher Helm, Londres. ISBN 0-7136-6418-5

 Enllaces esternos 

 Videos, semeyes y soníos de  en The Internet Bird Collection.
  en Wikiaves.
 Soníos y mapa de distribución de  en xeno-canto.

Categoría:Aves d'América del Sur
guttatus
Categoría:Animales descritos en 1820
Categoría:TBSpecies