Pericrocotus divaricatus

Pericrocotus divaricatus ye una especie d'ave paseriforme de la familia Campephagidae que vive n'Asia. Anque la mayoría de los minivets tienen daqué de mariellu, naranxa y colloráu nel so plumaxe esta especie solo presenta tonos grises, blancos y negros. Los machos presenten un distintivu patrón en blancu y negru na cabeza, ente que les femes pueden ser confundíes coles del minivet de Swinhoe. Busquen alimentu nel dosel del monte, de cutiu xunto a otros minivets y en bandaes mistes d'alimentación.

Descripción
Mide ente 18.5–20 cm de llargu. El plumaxe del machu ye principalmente gris nes partes cimeres y ablancazáu nes inferiores. Presenta una llista loral negra y una mancha tamién negra nel pileu, que s'enllarga hasta la mexella por detrás de los güeyos, qu'oldeen cola so amplia frente blanca. Tien una llista blanca que crucia les sos plumes de vuelu y les plumes esteriores de la cola tamién son blanques. El so picu y pates son negros. El pileu de la fema ye gris, anque tien la llista loral negra y presenta una fina llista superciliar blanca sobre ella. La so llamada ye un trino agudu y metálicu. Considérase cercanamente emparentáu con Pericrocotus roseus y Pericrocotus cantonensis pero estremar d'ellos nel so patrón de muda. Ye unu de los pocos paseriformes que camuda los sos plumes primaries dos veces al añu, y el minivet que realiza la migración más llarga distancia.

 Distribución y hábitat 
Habita nel este y sur d'Asia. Cría nel sureste de Siberia, el nordeste de China, Corea y Xapón. Les aves qu'habiten nes islles Ryūkyū del sur de Xapón considérense comúnmente como una especie estreme, el minivet de Ryukyu (P. tegimae). El minivet cenicientu ye un migrador de llarga distancia, que pasa l'iviernu nel sureste asiáticu y el subcontinente indiu, llegando hasta Sumatra, Borneo y les Filipines. Alcuéntrase nos montes, amás d'en árees más abiertes con arbolees tremaes.

 Comportamientu 

Busca inseutos nes copes de los árboles, dacuando xunto a otres especies formando parte de bandaes mistes d'alimentación. Mientres la migración dacuando puede trate en grandes bandaes.

Pon de cuatro a siete güevos, que guara mientres 17 o 18 díes. 

 Estáu de caltenimientu 
L'estatus de la especie ye cómodu y la UICN considerar especie so esmolición menor. Reparóse que la población de la islla Amami amontóse ente 1985-2001.

Na rexón sur d'Asia, considérase una especie rara. Nun se rexistró la so presencia nel subcontinente indiu hasta 1965, anque fuera rexistráu nes islles Andamán en 1897. Pero amóntase la regularidá de les sos avistamientos.

 Referencies 

 Bibliografía 

Brazil, Mark A. (1991) The Birds of Japan, Christopher Helm, Londres.
MacKinnon, John y Phillipps, Karen (2000) A Field Guide to the Birds of China, Oxford University Press, Oxford.
Robson, Craig (2002) A Field Guide to the Birds of South-East Asia. New Holland, Londres.

 Enllaces esternos 

 Fotografíes y videos
 Cantares

Divaricatus
Categoría:Aves d'Asia
Categoría:TBSpecies