Spreo bicolor

'''Spreo bicolor
 ye una especie d'ave paseriforme de la familia Sturnidae nativa del sur d'África. Ye común na mayor parte del so área de distribución, pero ta en gran midida ausente nel noroeste grebu y nes tierres baxes del este de Sudáfrica. Vive en hábitats abiertos como pacionales, carbes, arbustu espinosos y tierres agrícoles del karoo, y con frecuencia acomuñóse con animales de granxa.

 Descripción 

Los adultos miden de 27 a 28 cm de llargu. Tien el plumaxe negru sele glosáu sacante pela parte inferior del banduyu y les subcaudales blanques. Tien los iris blancos y el quexal inferior mariella. Dambos sexos son similares n'apariencia, pero les aves nueves tien el plumaxe ensin rellumu, los iris de color marrón y el quexal inferior mariella opaca. Esta especie tien cierta cantidá de llamaes, pero la más conocida ye un skeer kerrra kerrra. Tamién tien un cantar de trino nidiu.

 Comportamientu 

 Reproducción 
Suel añerar en cueves de los bancos de los ríos, pero tamién utiliza furacos n'edificios, fardos de paya o buecos naturales nos árboles. Hai un rexistru (Brooke 1995) d'un nial construyíu nun barcu naufragáu a 200 m de la vera. El nial ye forráu con una amplia variedá de materiales vexetales y elementos de refugayes humanes, como papel y cuerdes. La puesta ye de 2 a 6, polo xeneral cuatro, güevos de color azul-verdosu, inmaculaos o con delles manches coloraes.

La fema guara los güevos mientres 14 a 16 díes, y los pitucos abandonen el nial n'otros 22 a 28 díes. Dambos padres alimenten a los pichones, asistíos por ayudantes, que suelen ser aves subadultas o ensin pareya. Esta cría cooperativa vese reforzada por «allofeeding» (cuando un páxaru pasa alimentu a otru páxaru) mutuu ente adultos, comportamientu reforzáu pela parte interior del picu brillosu, una carauterística de normal perdida n'adultos de la mayoría de les especies d'aves.

Los niales pueden ser parasitados pol críalo européu (Clamator glandarius) y l'indicador grande (Indicator indicator).

Ye gregariu y cuando non esta reproduciéndose forma grandes bandaes, dacuando son más de 1000 aves. Los sos abellugos suelen ser compartíos poles peñerines primilla (Falco naumanni) o estorninos carunculados (Creatophora cinerea).

 Alimentación 
Al igual que los otros estorninos, ye omnívoru, alimentándose d'una gran variedá d'invertebraos, granes y bayes, pero la so dieta consiste principalmente d'inseutos, incluyendo formigues y termites. Tamién come figos nos xardinos y dellos alimentos humanos. Forrajea con frecuencia cerca del ganáu, alimentándose d'inseutos alteriaos polos animales y tamién se encarama nel ganáu vacuno o ovín pa esaniciar ectoparásitos.

Dacuando viose como plaga cuando s'alimenta de frutes blandes, como uves o figos, y tamién foi consideráu como alimentu. Sicasí, ye pocu escorríu na actualidá.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Animales descritos en 1789
Categoría:Aves d'África Austral
bicolor
Categoría:TBSpecies