Xenops rutilans

'''Xenops rutilans,Nomes en castellán de les aves del mundu encamentaos pola SEO 8ª parte p. 106. tamién denomináu picolezna grande, estriáu o rayáu y piquivuelto llistáu,Picolezna Acoloratáu (Xenops rutilans) Temminck, 1821 en Avibase. ye una especie d'ave paseriforme de la familia Furnariidae que vive n'América, dende Costa Rica hasta'l norte d'Arxentina.

 Descripción 
El picolezna acoloratáu mide una media de 12,2 cm de llargu y pesa unos 12,6 g. Tien un picu fuerte y apuntiao, cola parte inferior llixeramente curvada escontra riba. La so cabeza ye de color marrón escuru con llistes superciliares y malares ablancazaes. Les partes cimeres del so cuerpu son pardu acolorataes y presenta una banda beige nes sos ales. Los sos partes inferiores son de color pardu olivaceu chiscáu con múltiples vetes ablancazaes. Les femes y los machos tienen un aspeutu similar. 

Suel ser difícil alcontralos visualmente anque ye más fácil escuchar les sos llamaes, una serie descendente de 5 o 6 notes metáliques que suenen zit.

 Distribución y hábitat 

Habita n'Arxentina, Bolivia, Brasil, Colombia, Costa Rica, Ecuador, la Guayana francesa, Guyana, Panamá, Paraguái, Perú, Surinam, Trinidá y Tobagu y Venezuela.

El so hábitat natural son les canopies y selves húmedes de los montes y los sos estribaciones ente los 600-2.200 m sobre'l nivel del mar, y puede usar los montes secundarios y en rexeneración.de L. Fávaro et al. (2006) Suel ser difícil reparar a los picoleznas acolorataos porque s'alimenten nes corteces de los tueros, los toconos en descomposición o les cañes seques onde se camufla perfectamente.

 Comportamientu 

Mover nos tueros de los árboles en toles direiciones como los agateadores, anque nun usa la so cola pa sofitase. Aliméntase d'artrópodos como los bárabos d'escarabayos de la madera podre, pero tamién de termites voladores.Olson & Alvarenga (2006) Suel xunise a bandaes mistes d'alimentación con otres especies d'aves, con una frecuencia que depende de la llocalización, moviéndose xeneralmente polos altores medies del monte.Machado (1999), Olson & Alvarenga (2006)

Los picoleznas acolorataos constrúin el so nial atropáu delles ramines y raigaños nel furacu d'un árbol ente 1,5 y 4,5 m d'altor. La puesta normal consta de dos güevos blancos que son guaraos por dambos miembros de la pareya.

 Referencies 

 Bibliografía 
  (2006): Efeito do gradiente altitudinal/llatitudinal sobre espécies d'aves florestais da família Furnariidae na Bacia do Rio Tibagi, Paraná, Brasil [Efeutu del gradiente d'altitú sobre les especies d'aves del monte de la familia Furnariidae na cuenca del ríu Tibagi, Paraná, Brasil]. Revista Brasileira de Zoologia 23(1): 261–266 [Portugués con resume n'inglés].  Testu completu en PDF
  (1991): A guide to the birds of Trinidad and Tobago [Guía de les aves de Trinidá y Tobagu] (2ª edición). Comstock Publishing, Ithaca, N.Y.. 
  (2003): Birds of Venezuela. Christopher Helm, Londres. 
  (1999): A composição dos bandos mistos d'aves na Mata Atlântica da Serra de Paranapiacaba, no sureste brasileiro [Composición de les bandaes mistes d'aves na selva atlántica de la sierra de Paranapiacaba, nel sureste de Brasil]. Revista Brasileira de Biologia 59(1): 75-85 [Portugués con resume n'inglés].  Testu completu PDF
  (2006): An extraordinary feeding assemblage of birds at a termite swarm in the Serra da Mantiqueira, São Paulo, Brazil. [Un estraordinariu ensamblaxe alimenticiu d'aves nun ensame de termites na sierra de Mantiqueira] Revista Brasileira de Ornitologia 14(3): 297-299 [inglés con resume en portugués]. Testu completu PDF 

 Enllaces esternos 
 Semeyes, videos y soníos del picolezna acoloratáu n'Internet Bird Collection.

Categoría:Aves d'América Central
Categoría:Aves d'América del Sur
Rutilans
Categoría:TBSpecies