Epinecrophylla fulviventris

Epinecrophylla fulviventris, tamién denomináu hormiguerito barbiescamado (en Colombia), hormiguerito café (en Costa Rica, Hondures y Nicaragua) o hormiguerito ventrifulvo (n'Ecuador), Hormiguerito Leonado Epinecrophylla fulviventris (Lawrence, 1862) en Avibase. Consultada'l 13 de mayu de 2015. ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Epinecrophylla qu'integra la familia Thamnophilidae. Ye nativu d'América Central y del norte d'América del Sur.

Distribución
Ye una especie residente na zona tropical d'América Central y Sur, dende'l nordeste de Nicaragua al oeste del Ecuador. N'América Central, esto dase nes tierres baxes y les estribaciones del Caribe sobre los 700 m d'altitú.

Descripción
El Hormiguerito leonado mide típicamente 10 cm de llargu y pesa 10,5 g. Dambos sexos tienen les partes cimeres de color café oliva, les partes inferiores d'un color marrón claro más pálidu, y ales corites con cantos beige. El machu adultu tien el gargüelu coritu, con manches blanques en gran midida, una llavadura de color abuxáu nel pechu y llaos escuros na cabeza. La fema adulta tien un gargüelu y el centru del pechu beige. Les aves nueves son más brilloses y más canela que los adultos, colos cantos de les ales menos estremables y rayes pálides nes partes inferiores. El llamáu d'esta especie ye un agudu gritíu, y el cantar ye un fuerte tseek-tseek-tseek-tseek.

Comportamientu
El hormiguerito leonado alcuéntrase xeneralmente en pareyes o pequeños grupos, pero de cutiu constitúi'l nucleu d'una bandada d'especies mistes al momentu d'alimentase. Aliméntase de güevos, canesbes y d'inseutos y arañes adultes, tomáu de foyarasca, bases d'epífites y duviellos de vide na vexetación baxa o nel suelu. Esta ye una ave común na soviesca de montes húmedos y n'altes vexetaciones secundaries axacentes. La fema pon dos güevos lila o colloráu-marrón con manches blanques, que son guaraos por dambos sexos, nun nial de 15 cm de fondura construyíu a partir de fibres vexetales y fueyes muertes. El nial ta suspendíu dende la última bifurcación d'una caña delgada de menos de 2 m escontra riba. El machu y la fema alimenten a los pitucos. Nes llendes territoriales, los machos pósense 30 cm de distancia cola cabeza baxa y el plumaxe enchíu y bánciense en direiciones opuestes.

 Taxonomía 
Diversos autores suxirieron que'l xéneru Myrmotherula nun yera monofiléticu, unu de los grupos que fueron identificaos como distintu del Myrmotherula verdaderu foi'l grupu de gargüelu puntiáu o haematonota, que los sos miembros comparten similaridades de plumaxe, de vezos d'alimentación y de vocalizacion. Finalmente, analís filoxenéticos de la familia conducíos por Isler et al. (2006), incluyendo 6 especies del grupu haematonota y más 12 de Myrmotherula, atoparon que los dos grupos nun taben hermanaos. P'aquel grupu describióse'l xéneru Epinecrophylla. 2006. Epinecrophylla, a new genus of antwrens (Aves: Passeriformes: Thamnophilidae). Proceedings of the Biological Society of Washington 119:522-527. La separación nel nuevu xéneru foi aprobada pola Propuesta N° 275 al South American Classification Committee (SACC) en mayu de 2007.Reconocer el xéneru Epinecrophylla (Thamnophilidae) Propuesta (275) al South American Classification Committee. N'inglés.

 Referencies 

 Irestedt, Martin ; Fjeldså, Jon; Nylander, Johan A. A. & Ericson, Per G. P. (2004): Phylogenetic relationships of typical antbirds (Thamnophilidae) and test of incongruence based on Bayes factors. BMC Evol. Biol. 4: 23.  Supplementary information 
 Stiles, F. Gary & Skutch, Alexander Frank (1989): A guide to the birds of Costa Rica. Comistock, Ithaca. ISBN 0-8014-9600-4

 Enllaces esternos 

 Videos, semeyes y soníos de  en The Internet Bird Collection.
 Soníos y mapa de distribución de  en xeno-canto.

Categoría:Aves del Neotrópicu
fulviventris
Categoría:Animales descritos en 1862
Categoría:TBSpecies