Pipreola frontalis

Pipreola frontalis ye una especie d'ave paseriforme de la familia Cotingidae nativu de Bolivia, Ecuador y Perú.

 Descripción 
La especie, al igual d'otros fruteros (Pipreola), ye un miembru regordetu y de cola gorda de la familia Cotingidae. Llega a midir 15.5–16.5 cm (6.0–6.5 in) de llargor; el so pesu varia dende 39,5 a 45,3 g, con un permediu de 42,4 g. La especie ye sexualmente dimorfe; el machu ye considerablemente más coloríu que la fema. Dambos sexos tienen les partes cimeres de color verde brillante, con puntes estreches amarellentaes hasta les plumes terciaries. El gargüelu del machu y la parte cimera del pechu son de color coloráu brillosu (menos coloríu en P. f. squamipectus qu'en P. f. frontalis), ente que les partes inferiores de la fema son de color mariellu con tonos o manches verdes. Los sos pies son de color rosa o naranxa.

 Taxonomía y sistemática 
Descritu pol ornitólogu británicu Philip Sclater en 1858, el fruteru pechirrojo ye una d'once especies del xéneru Pipreola. El espécime tipu ye calteníu pola Academia de Ciencies Naturales de la Universidá Drexel, en Filadelfia. La especie ta cercanamente rellacionada col fruteru pigméu (Pipreola chlorolepidota), pero atopar n'elevaciones altes. Esisten dos subespecies, que dellos taxonomistas creen que representen dos especies distintes:
P. f. frontalis apaez nel Perú central hasta Bolivia occidental; y, *P.
f. squamipectus apaez n'Ecuador septentrional hasta'l noroeste de Perú. Descritu por Frank Chapman en 1925, ye más pequeñu y menos coloríu que la subespecie nominal.
El nome del xéneru dau a los fruteros, Pipreola, ye un diminutivu de Pipra, que ye'l nome del xéneru dau por Carlos Linneo a los saltarines de forma similar. El nome específicu frontalis ye una pallabra llatina moderna que significa «caretu» o «ceyudu».

 Distribución y comportamientu 
La especie ta acutada a la fastera oriental de los Andes hasta'l nordés d'Ecuador, travesando l'este de Perú hasta Bolivia central. Alcuéntrase nes viesques montiegues n'elevaciones que van dende 900 a 2000 m (3000 a 6600 pie) sobre'l nivel del mar.

 Alimentación 
Como'l so nome indica, el fruteru pechirrojo come principalmente frutes, que recueye mientres s'asoma a alimentase o, con menor frecuencia, mientres se encarama.

 Voz 
Les vocalizaciones de la especie son xeneralmente curties, de tonu altu y pocu frecuentes. El cantar del machu de P. f. squamipectus ye agudu y ascendente, trescritu como un «psii» o «tsweeet», ente que'l cantar del P. f. frontalis machu ye estensu y más complexu —un finu y fuerte garllo que se convierte nun xiblíu descendente, trescritu como un «ti'ti'ti'ti'ti'ti'tseeeeeeeeer». La so llamada ye un agudu «pseet».

 Estáu de caltenimientu 
La Xunión Internacional pal Caltenimientu de la Natura (UICN) clasifica al fruteru pechirrojo como «especie so esmolición menor», en función de la so gran distribución y la so estatus como una especie bastante común dientro de la so distribución. Sicasí, el tamañu de la so población nunca foi cuantificado, y créese que ta menguando.

 Referencies 

 Bibliografía 




 Enllaces esternos 
 Ficha de la UICN .
  (Jerdon, 1845) del orde Passeriformes pol Congresu Ornitolóxicu Internacional .
 {{ITIS|id=562197|taxón= (P. L. Sclater, 1859)'}}
 Ficha del Proyeutu Web del Árbol de la vida .
  (P. L. Sclater, 1859)  en Catalogue of Life .
 Ficha n'Animal Diversity Web .
  (Sclater, PL) 1859 en uBio .
 Fotogalería  en VIREO (Universidá Drexel)
 Videos, semeyes y grabaciones sonores n'Internet Bird Collection .
 Peterson, Alan P. « en Cotingidae» .
 ''. Centru Nacional pa la Información Bioteunolóxica .
  (Sclater, 1858) en xeno-canto.

frontalis
Categoría:Aves de los Andes
Categoría:Animales descritos en 1858