Miliaria calandra

La  ye una especie d'ave paseriforme de la familia Emberizidae, que se distribúi per bona parte del Vieyu Mundu.

 Nome común 

 Descripción 
La Escribana triguera ye una ave pequeña, anque de les mayores dientro de les escribanes. Mide ente 16 y 19 cm.
El so plumaxe ye pardu, paecíu al de les calandries. 

Mantu parduzu y llistáu, ente que'l banduyu y el pechu son blancos con pequeñes llistes escures. 
La cola escarez de les bandes esteriores blanques qu'otres escribanes. Nun hai diferencies notables ente machu y fema.

Tien un picu bastante gruesu, coritu percima y amarellentáu per debaxo.

 Cantar 
12px| Cantar de la escribana triguera: Archivu:Miliaria calandra.ogg 

La Escribana triguera pue sentise tol añu, pero ye na dómina de cría cuando ye más fácil, gracies a los machos que canten en posaderos elevaos, pa marcar el so territoriu.
El cantar ye una estrofa repetitiva, metálica y curtia. El tonu suel dir in crescendo, termináu con un fuerte chiflíu.

 Distribución y hábitat 
Residente nel sur y centru d'Europa, norte d'África y Asia hasta Mongolia.
Nes zones más fríes de Centroeuropa y d'Asia la especie solo cría, emigrando a zones más templaes pel hibiernu.

Habita sobremanera en zones abiertes, yá seyan árees de cultivu o de carba baxa. Gusta de perchas elevaes pa cantar.

Les sos poblaciones baxaron enforma dende los años 1960 n'Europa occidental por causa de les práutiques agrícoles intensives. Aínda asina namái la so población europea envalórase ente 16 y 44 millones d'exemplares. España alluga les mayores poblaciones d'escribanes trigueres d'Europa.

 Taxonomía 
Describióla Linneo en 1758 como Emberiza calandra. A posteriori foi creáu un xéneru onde esta ye la única especie, anque dellos autores defenden la so inclusión nel xéneru Emberiza.

 Subespecies 
 Miliaria calandra calandra  Linneo, 1758 Canaries, África del Norte y Europa hasta El Cáucasu y Asia Menor.
 Miliaria calandra buturlini  H. Johansen, 1907 Dende Turquía hasta l'oeste de China, pasando por Iraq y Afganistán.

 Comportamientu 
Nun ye bien cobarde, siendo bono de ver a los machos reclamando nel celu. 

Muévese en pequeños grupos pocu cohexonaos pel hibiernu. Na dómina de cría, que nesta especie va d'abril a agostu, los machos defenden los territorios. Los machos son en munches ocasiones polígamos.

La so alimentación básase principlamente en granes, frutos, biltos, y inseutos.

El nial ye un pequeñu concu de yerba nel suelu. La so construcción nun ye bien ellaborada y depende fundamentalmente de la fema.
La fema pon de normal ente trés y cinco güevos. 
Los güevos varien ente'l blancu y un pardu claro, motudos irregularmente. Son comunes dos ya inclusive trés puestes nuna temporada.

 Referencies 

 Enllaces esternos 


 Identificación de sexos y edaes nel Atles d'Identificación de les Aves d'Aragón.
 Imáxenes de la especie  en Arkive.

Categoría:Emberizidae
Categoría:Aves d'África
Categoría:Aves d'Asia
Categoría:Aves d'Europa
Categoría:Especies descrites por Linnaeus
Categoría:Animales descritos en 1758