Lanio versicolor

Lanio versicolor, tamién denomada fruteru d'ales blanques o pipira-de-asa-branca (Brasil)Tangara Aliblanca (Lanio versicolor) (d'Orbigny & Lafresnaye, 1837) en Avibase. Consultada'l 11 d'agostu de 2014. ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Lanio qu'integra la familia Thraupidae. Alcuéntrase na Amazonia, n'América del Sur.

 Descripción 
Mide 16 cm. El llamativu machu tien la cabeza corita, cola frente y gargüelu olivacees; envés y rabadilla ocráceo xaspiáu; amplia área blanca nes cobertoras de les ales, oldeando coles ales negres. Pembaxo ye mariellu ocráceo. La fema ye uniforme, esencialmente marrón ocráceo penriba y ocráceo pembaxo, más amarellentáu nel mediu abdómen. Presenta un picu dentáu termináu en gabitu na so estremidá similar a les aves de la familia Laniidae.

 Sinonimia 
Tachyphonus versicolor

 Distribución y hábitat 
Alcuéntrase en Bolivia, Brasil y Perú.
Bien común en montes húmedos na Amazonia al sur del Ríu Amazones, hasta los 1200 msnm.Ridgely Robert, Lanio versicolor, p. 618, en Field guide to the songbirds of South America: the passerines / Robert Ridgely and Guy Tudor. – 1st ed. – (Mildred Wyatt-World series in ornithology). ISBN 978-0-292-71748-0

 Comportamientu 
Xeneralmente en pares, menos de cutiu en pequeños grupos, casi siempres acompañando bandaes mistes y actuando como sentinela. Comportamientu bien asemeyáu a Lanio fulvus, pero permanez más altu nes copes qu'ésti. Son los primeros miembros de la bandada a dar una alarma cuando ferres cazadores d'aves son vistos; regularmente emiten alarmes falses, engañando los otros miembros de la bandada pero dexándo-yos prindar inseutos axorizaos polos otros.Lanio versicolor

 Alimentación 
Davezu reparase d'otres aves mientres busquen alimentu y entós escuerre preses qu'éstes arrampuñen pero nun consiguen prindar. La so dieta consiste d'artrópodos y fruto.

 Vocalización 
Emite un llamáu sonoro y convincente, “chiu!”, bien usáu nel so papel de líder y sentinela de bandaes.

 Sistemática 
 Descripción orixinal 
La especie L. versicolor describióse per primer vegada polos naturalistes franceses Alcide d'Orbigny y Frédéric de Lafresnaye en 1837 sol nome científicu Tachyphonus versicolor; llocalidá tipo «Yuracares, Bolivia».

 Taxonomía 
A pesar de la proximidá xeográfica con Lanio fulvus, que substituye esta especie al norte del Ríu Amazones, los dos estrémense xenéticamente por una cantidá significativa (7/0%).

 Subespecies 
Reconócense 2 subespeciesGill, F & D Donsker (Eds). 2014. IOC World Bird List (v 4.3). doi:10.14344/IOC.ML.4.3. Disponible en IOC – World Birds names - Tanagers, flowerpiercers & tanager-finches. Consultada'l 11 d'agostu de 2014.Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, B.L. Sullivan, C. L. Wood, and D. Roberson. 2013. The eBird/Clements checklist of birds of the world: Version 6.8. Downloaded from Downloadable checklist|Clements Checklist 6.8 cola so correspondiente distribución xeográfica:
 Lanio versicolor versicolor (d'Orbigny & Lafresnaye, 1837) - sur del Amazones nel este de Perú (sur del Ríu Marañón), oeste de Brasil (al este hasta'l Ríu Tapajós) y norte de Bolivia. 
 Lanio versicolor parvus (Berlepsch, 1912) - centro este de Brasil al sur del Amazones (dende'l Tapajós al este hasta'l baxu Ríu Tocantins, al sur hasta Mato Grosso) y estremu nordeste de Bolivia.

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 Semeyes y soníos de Lanio versicolor en Wikiaves .
 Soníos y mapa de distribución de  en xeno-canto. 

versicolor
Categoría:Aves del Amazones
Categoría:Animales descritos en 1837