Pheugopedius genibarbis

Pheugopedius genibarbis, tamién denomináu cucarachero bigotudu (Perú), cerrica bigotuda (Ecuador), mura bigotuda o garrinchão-pai-avô (en portugués, Brasil),Cucarachero Barniellu Brasilanu Pheugopedius genibarbis Swainson, 1838 en Avibase. Consultada'l 31 de marzu de 2015. ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Pheugopedius qu'integra la familia Troglodytidae. Ye nativu d'América del Sur.

 Descripción 
Mode ente 15,5 y 17 cm.: Guia de Campu Avis Brasilis – Avifauna brasileira – São Paulo: Avis Brasilis, 2013. Pheugopedius genibarbis, p. 450.  La corona ye pardu abuxada, la nuca gris y les demás partes cimeros pardu ablondu; la face ye estriada de negru y blancu y exhibe un bigote negru finu y bien definíu. Pembaxo ye abuxáu maciu, más pardu amarellentáu nos lladrales. La cola ye pardu ablondu barrada de negru. Visualmente ye bastante paecíu col cucarachero bigotudu montiegu (Pheugopedius mystacallis) con quien ye dafechu alopátrico, y que ye atopáu a mayores altitúes.. 2010. Neotropical Birds Online (T. S. Schulenberg, Editor). Ithaca: Cornell Lab of Ornithology; consultáu de Moustached Wren (Pheugopedius genibarbis) el 1 d'abril de 2015.

 Distribución y hábitat 
Alcuéntrase en Bolivia, Brasil y Perú. Más detalles en Subespecies.
Habita na soviesca de cantos de montes húmedos tropicales y subtropicales hasta los 1500 msnm., Thryothorus genibarbis, p. 530, en Field guide to the songbirds of South America: the passerines /– 1st ed. – (Mildred Wyatt-World series in ornithology). 

 Comportamientu 
Vive en pareya y nun se xunta a bandaes mistes. Despintar na vexetación trupa y ye más oyíu que vistu.

 Reproducción 
Constrúin un nial globular, con entrada llateral, a 30 cm del suelu, ente gramínees y felechos, similar al del cucarachero coraya (Pheugopedius coraya) con quien ye simpátrico al sur del ríu Amazones. Reparóse que nel estáu de Minas Gerais, Brasil, esta ave instala'l so nial ente les fueyes urticantes de plantes de la familia Urticaceae.

 Vocalización 
El so cantar ye una serie de notes musicales, rápides y brengoses, dalgunes con un “cho-cho-cho” distintu a la fin. Tamién emiten un “diir” quexosu, que puede entrepolase a notes aflautadas y agafaes. Thryothrous genibarbis, p. 262, n'Aves do Brasil Vol.1 Pantanal e Cerrado. Editora Horizonte. 

 Sistemática 
 Descripción orixinal 
La especie P. genibarbis describióse per primer vegada pol ornitólogu británicu William Swainson en 1838 sol nome científicu Thryothorus genibarbis; llocalidá tipo «Bahia, Brasil». 
 Taxonomía 
Enantes, esta especie taba asitiada nel ampliu xéneru Thryothorus, pero dato xenéticos de Barker (2003) 2004. Monophyly and relationships of wrens (Aves: Troglodytidae): a congruence analysis of heterogeneous mitochondrial and nuclear DNA sequence data. Estractu. Molecular Phylogenetics and Evolution 31: 486–504. y de Mann et al. (2006). 2006. Molecular data delineate four genera of "Thryothorus" wrens. Molecular Phylogenetics and Evolution 40: 750-759. indicaron que'l mesmu yera polifilético y que'l verdaderu Thryothorus nun s'atopa en Suramérica, asina encamentando resucitar los xéneros sinónimos Pheugopedius y Thryophilus y la reconocencia d'un nuevu: Cantorchilus. Darréu, Mann et al. (2009) 2009. A comparative study of song form and duetting in Neotropical Thryothorus wrens. Behaviour 146: 1-43. atoparon comportamientos vocales distintos estremando Pheugopedius, Thryophilus, y Cantorchilus. Les propuestes N° 408 a 411 al South American Classification Committee (SACC) fueron aprobaes y la separación nos 4 xéneros implementada.408. Camudar la secuencia linear del actual Thryothorus - 409. Reconocer el xéneru Pheugopedius. 410. Reconocer el xéneru Thryophilus. 411. Reconocer el xéneru Cantorchilus. Propuestes 408 a 411 al South American Classification Committee. N'inglés.
Ye pariente cercana a Pheugopedius mystacalis y ye tratada como conespecífica por dellos autores, pero tienen cantares bastante distintos y tamién difieren nos requisitos del hábitat.

 Subespecies 
Según la clasificación del Congresu Ornitolóxicu Internacional (IOC) (Versión 5.1, 2015). IOC World Bird List (v 5.1). doi : 10.14344/IOC.ML.5.1. Disponible en IOC – World Birds names - Family Troglodytidae . Consultada'l 31 de marzu de 2015. y Clements Checklist 6.9,. The eBird/Clements checklist of birds of the world: Version 6.9. Baxáu de: Downloadable checklist|Clements Checklist 6.9 reconócense 4 subespecies, cola so correspondiente distribución xeográfica:

 Pheugopedius genibarbis juruanus  - alta Amazonia nel este de Perú (Ucayali) y oeste de Brasil (al este hasta'l ríu Madeira y alto ríu Purús), probablemente tamién nel norte y oeste de Bolivia. 
 Pheugopedius genibarbis genibarbis  - este de Brasil dende'l ríu Madeira escontra l'este hasta la mariña atlántica (Maranhão escontra'l sur hasta Rio de Janeiro).Garrinchão-pai-avô en Wikiaves.
 Pheugopedius genibarbis intercedens  - centru de Brasil (Mato Grosso, Goiás). 
 Pheugopedius genibarbis bolivianus  - Amazonia boliviana (norte de Santa Cruz). 

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Videos, semeyes y soníos de  en The Internet Bird Collection.
 Semeyes y soníos de  en Wikiaves.
 Soníos y mapa de distribución de  en xeno-canto.

|

genibarbis
Categoría:Aves d'América del Sur
Categoría:Animales descritos en 1838
Categoría:TBSpecies