Acrocephalus paludicola

{{ficha de taxón
| status = VU
| status_ref =
| regnum = Animalia
| phylum = Chordata
| classis = Aves
| ordo = Passeriformes
| familia = Sylviidae
| genus = Acrocephalus
| species = A. paludicola
| binomial = Acrocephalus paludicola
| binomial_authority = (Vieillot, 1817)
| synonyms =
Acrocephalus aquaticus en Biolib
}}

El  ye una ave de la familia Sylviidae qu'habita n'Eurasia y África.

 Descripción 
Ye un páxaru de pequeñu tamañu, con un llargor mediu de 12,5 cm.Beaman, M. y Madge, S. (1998) Guía d'identificación de les aves d'Europa, norte d'África y próximu oriente. P. 655-656. Ed. Omega ISBN 84-282-0946-4 Los machos y femes presenten un aspeutu asemeyáu, con una coloración de tonos pardos nel llombu con llistes irregulares escures, ente que'l banduyu ye ablancazáu llixeramente motudu. Recibe'l so nome común pol patrón de color de la so tiesta, que presenta dos franxes anches y escures nos llaterales del pileu, paraleles a les sos llistes oculares. El so picu ye estrechu y apuntiáu. Los xuveniles amuesen un color xeneral ocre, llistáu nes partes cimeres y ensin marques nes inferiores.

Puede tracamundiase colos xuveniles de la Carricera les xunqueres, que tamién presenten franxes asemeyaes na tiesta, pero les manches son más escuros nos carricinos ceyudos y la so coloración xeneral ye más pálida, y en vuelu la so cola paez más apuntada.

 Distribución y hábitat 
Cría na zona templada d'Europa oriental y Asia occidental y central, onde s'envalora qu'esiste una población d'unes 15.000 pareyes. El so bastión principal alcuéntrase en Bielorrusia au s'atopa'l 70% de la población total. Ye una ave migratoria que pasa l'iviernu n'África occidental.Tres munchos años d'incertidume atoparon los cuarteles d'ivernada de la mayoría de la población europea de carricerín ceyudu nel parque nacional de les aves de Djoudj, Senegal, onde moren ente 5-10.000 carricinos nun solu llugar.Una espedición resuelve'l misteriu del carricerín ceyudu en BirdLife International (n'inglés) Na so ruta migratoria sudoccidentаl pasa por península Ibérica.

Na dómina de cría'l so hábitat son los banzaos con vexetación curtia, como les blimales, y otros yerbazales húmedos. Mientres la migración apaez en toa clase de medios húmedos.

 Comportamientu 
Ye principalmente insectívoru pero va completar la so dieta con alimentos vexetales como les bagues.

Ye una especie promiscua y tantu los machos como les femes apáriense con más d'una pareya.Leisler & Wink 2000 Ponen de 3 a 5 güevos nun nial escondíu ente la vexetación baxa.

 Amenaces 
La desecación de les zones húmedes con fines agrícoles ye la principal razón pal cayente d'esta especie, que'l so estáu de caltenimientu na Llista Colorada de la UICN considérase como vulnerable.

 Referencies 

 Bibliografía 
 Gorman, Gerard (1996): The Birds of Hungary. Helm (A&C Black) London. ISBN 0-7136-4235-1.
 Leisler, B. y Wink, Michael (2000): Frequencies of multiple paternity in three Acrocephalus species (Aves: Sylviidae) with different mating systems (A. palustris, A. arundinaceus, A. paludicola). Ethology, Ecology & Evolution'' 12: 237-249. PDF con testu completu

 Enllaces esternos 

 Imáxenes y videos de (Acrocephalus paludicola)  en ARKive
 Proyeutu pal caltenimientu del carricerin en Polonia y Alemaña

Paludicola
Categoría:Aves d'África
Categoría:Aves d'Asia
Categoría:Aves d'Europa