Galaicoportugués

El galaicoportugués ye una llingua románica, falada dende la edá media, na faza occidental de la Península Ibérica. Asitiábase dende de la Mar Cantábrica hasta'l ríu Duero.

El galaicoportugués tuvo bien d'importancia na dómina y d'ello hai una bona muestra na lliteratura que produxo. Les tres recopilaciones llíriques medievales galaicoportugueses son:

 Cancioneiro de Ajuda
 Cancioneiro de Vaticana
 Cancioneiro Colocci-Brancutti
 Cancioneiro dun Grande de Espanha
 Pergaminho Vindel
 Pergaminho Sharrer
 Os 5 lais de Bretanha
 Tenzón entre Afonso Sánchez e Vasco Martíns de Resende

El rei Alfonsu X, compunxo les sos Cantigas en galaicoportugués, que yera la so llingua predilecta pa la poesía.

Esta llingua va tuvo la so importancia máxima dende'l final del sieglu XII hasta mediaos del XIV.
Dellos poetes destacaos fueron: Bernardo de Bonaval, Airas Nunes, Pedro da Ponte, Pero Amigo.

Hacia'l 1400 el galaicoportugués foi perdiendo la so unidá y supuestamente va entamar a xebrase en dos llingües:

 Gallegu
 Portugués

Anguaño, esiste en Galicia un movimientu cultural y llingüísticu conocíu como reintegracionismu que mantién que gallegu y portugués siguen siendo la mesma llingua y propón pal gallegu l'adopción de normes ortográfiques harmonizaes coles portugueses y brasilanes.

 Clasificación llingüística 

 Indoeuropéu
 Itálicu
 Románicu
 Románicu occidental
 Iberorrománicu
 Iberorrománicu occidental
 Galaico-portugués

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 Testu más antiguu escritu en galaico-portugués 

Categoría:Llingües romániques