Rubidiu

El rubidiu ye un elementu químicu de la tabla periódica que'l so símbolu ye'l Rb y el so númberu atómicu ye 37.

 Carauterístiques principales 
El rubidiu ye un metal alcalín blandu, de color platiáu blancu brillosu qu'avafa rápido al aire, bien reactivu. Ye'l segundu elementu alcalín menos electronegativu y puede atopase líquidu a temperatura ambiente. Al igual que los demás elementos del grupu 1 pue amburar bonalmente n'aire con llapada de color violeta amarellentáu, reaiciona violentamente col agua desprendiendo hidróxenu y forma aleación col mercuriu. Pue formar aleaciones con oru, los demás metales alcalinos, y alcalinotérreos, antimoniu y bismutu.

Al igual que los demás metales alcalinos presenta un únicu estáu d'oxidación (+1) y reaiciona con dióxidu de carbonu, hidróxenu, nitróxenu, azufre y halóxenos.

 Aplicaciones 
El rubidiu pue ionizase con facilidá polo que estudióse'l so usu en motores iónicos pa naves espaciales, magar que'l xenón y cesiu demostraron una mayor eficacia pa esti propósitu. Utilízase principalmente na fabricación de cristales especiales pa sistemes de telecomunicaciones de freba óptico y equipos de visión nocherniega. Otros usos son:
 Recubrimientos fotoemisores de teluriu-rubidiu en célules fotoeléctriques y detectores electrónicos.
 Afinador de vacíu, getter, (sustancia qu'absuerbe les postreres traces de gas, especialmente oxíxenu) en tubos de vacíu p'asegurar el so correutu funcionamientu.
 Componente de fotorresistencies (o LDR, Light dependant resistors, resistencies dependientes de la lluz), resistencies nes que la resistencia llétrica varia col llume recibíu.
 En medicina pa la tomografía per emisión de positrones, el tratamientu de la epilepsia y la separación por ultracentrifugáu d'ácidos nucleicos y virus.
 Fluyíu de trabayu en turbines de vapor.
 El RbAg4I5 tien la mayor conductividá llétrico conocida a temperatura ambiente de tolos cristales iónicos y podría usase na fabricación de bateríes en forma de delgaes llámines ente otres aplicaciones llétriques.
 Estúdiase la posibilidá d'emplegar el metal en xeneradores termoeléctricos basaos na magnetohidrodinámica de forma que los iones de rubidiu xeneraos a alta temperatura seyan conducíos al traviés d'un campu magnéticu xenerando una corriente llétrica.
 Sirve pa consiguir el color púrpura nos fueos artificiales.

En munches aplicaciones puede sustituyise pol cesiu (o'l compuestu de cesiu correspondiente) pola so semeyanza química.

 Historia 
El rubidiu (del llatín rubĭdus, roxu) afayóse en 1861 por Robert Bunsen y Gustav Kirchhoff na lepidolita utilizando un espectroscopiu —inventáu un añu enantes— al detectar les dos rayes coloraes carauterístiques del espectru d'emisión d'esti elementu y que son la razón del so nome. Son poques les aplicaciones industriales d'esti elementu qu'en 1920 empezó a usase en célules fotoeléctriques usándose sobremanera n'actividaes d'investigación y desenvolvimientu, especialmente n'aplicaciones químiques y electróniques.

 Referencies 

 Enciclopedia Llibre 
 Los Alamos National Laboratory
 US Geological Survey 
 Office of Nuclear Energy, Science and Technology

 Enllaces esternos 

 WebElements.com - Rubidium
 EnvironmentalChemistry.com - Rubidium

Categoría:Elementos químicos
Categoría:Metales
Categoría:1861