Hylocryptus erythrocephalus

Hylocryptus erythrocephalus, tamién denomináu rascahojas capuchirrufa (Ecuador) o trepamusgo de capote naranxaTicotico Cabecirrufo Occidental (Hylocryptus erythrocephalus) Chapman, 1919 en Avibase. Consultada'l 20 d'agostu de 2014 ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Hylocryptus qu'integra la familia Furnariidae. Dende febreru de 2014, el xéneru Hylocryptus incluyóse en Clibanornis siguiendo la propuesta SACC 601. Ye endémicu d'Ecuador y Perú, n'América del Sur.

 Descripción 
Mide 21 cm. L'iris ye marrón anaranxáu a color d'ablana. La cabeza, pescuezo, ales, rabadilla y cola son anaranxáu ablondu (“henna ”); penriba ye oliva amarronao. El gargüelu ye anaranxáu ablondu maciu y pembaxo ye principalmente gris amarronao pálidu. Presenta un aniellu ocular de piel azulao maciu y un picu gruesu y maciu. Ye inconfundible na so pequeña zona de distribución, unu de los más distintivos endemismos tumbesinos.Ridgely Robert, Hylocryptus erythrocephalus, p. 310, en Field guide to the songbirds of South America: the passerines / Robert Ridgely and Guy Tudor. – 1st ed. – (Mildred Wyatt-World series in ornithology). ISBN 978-0-292-71748-0Miller, Eliot T. 2013. Neotropical Birds Online (T. S. Schulenberg, Editor). Ithaca: Cornell Lab of Ornithology; baxáu de Neotropical Birds Online: Henna-hooded Foliage-gleaner (Hylocryptus erythrocephalus) 

 Descripción y hábitat 
Distribuyir pol suroeste d'Ecuador y noroeste de Perú.
Habita la soviesca de florestes caducifolies, semi-caducifolies y húmedes, ente los 150 y 1350 msnm, dacuando hasta los 1800 m. Persiste en montes secundarios y cantos de montes, dacuando hasta n'estreches faxes de monte a lo llargo de cursos d'agua o carbes cerca de montes.

 Estáu de caltenimientu 
Esta especie ta clasificada como “vulnerable” pol IUCN debíu la estensión de la perda d'hábitat, especialmente la deforestación de montes nel suroeste d'Ecuador. La so población total ta tornando y ye envalorada en 3500 a 15000 individuos.
 Amenaces 
La tasa de deforestación nel oeste d'Ecuador, embaxo de los 900 msnm foi de 57% por década ente 1958-1988. La perda d'hábitat sigue y depués va dir remover casi tola floresta de baxa altitú remanesciente. La perturbación y degradación causaes pol llendo de caprinos y ganáu tamién representen una amenaza significativa a la soviesca caducifolio. Inclusive árees protexíes son afeutaes por ocupaciones illegales y deforestación. La propensión d'esta especie a nidificar en fuécares, causa la construcción d'enforma niales a lo llargo de terremplenes de rutes. Hasta n'árees protexíes (como la Reserva Jorupe) el tránsitu en rutes puede causar perturbación a niales activos.
 Aiciones de conservación 
Poblaciones significatives asoceden en tres árees protexíes: Parque nacional Machalilla y Monte proteutor Cerro Blanco n'Ecuador, y Reserva nacional de Baltes nel Perú, y foi afayáu tamién nel Abellugu de vida montesa Laquipampa nel este de Lambayeque.

 Comportamientu 
Asocede solitariu o en pares, buscando alimentu nel suelu o cerca, delles vegaes acompañando pequeñes bandaes mistes. Puede ser barullento mientres s'alimenta, solmenando fueyes seques col picu.

 Vocalización 
Ye más oyíu que vistu, vocalizando especialmente mientres la estación reproductiva de xineru a mayu. El cantar ye distintivu, oyíu a la distancia, un chirrido staccato “cri-cruh-cruh-cruh-cruh-cruh-cruh-curr”, con una estraña calidá metálica.

 Sistemática  
 Descripción orixinal 
La especie H. erythrocephalus describióse per primer vegada pol naturalista estauxunidense Frank Michler Chapman en 1919 sol mesmu nome científicu; llocalidá tipo «Alamor, 1300m, frontera Ecuador-Perú».Henna-hooded Foliage-gleaner (Hylocryptus erythrocephalus) en IBC - The Internet Bird Collection. Consultada'l 20 d'agostu de 2014.

 Taxonomía 
Delles vegaes foi asitiada nel xéneru Automolus. La subespecie palamblae, conocida por unos pocos espécimenes, puede nun ser diagnosticable al traviés d'un analís cuantitativa.
Como resultáu de los estudios conducíos por Derryberry et al. (2011) y Claramunt et al. (2013)Claramunt, S., Y. P. Derryberry, C. D. CADENA, A. M. CUERVU, C. SANÓN, and R. T. Brumfield. 2013. Phylogeny and classification of Automolus foliage-gleaners and allies (Furnariidae). Condor 115: 375-385.DERRYBERRY, E., S. CLARAMUNT, G. DERRYBERRY, R. T. CHESSER, J. CRACRAFT, A. ALEIXO, J. PÉREZ-�MAN, J. V. REMSEN, JR., AND R. T. BRUMFIELD. 2011. Lineage diversification and morphological evolution in a large-scale continental radiation: the Neotropical ovenbirds and woodcreepers (Aves: Furnariidae). Evolution 65: 2973-2986. adoptaos pol SACC na propuesta 601Propuesta (601) al South American Classification Committee. Revisar la clasificación de Automolus y parientes n'inglés. de febreru de 2014, el xéneru Hylocryptus incluyóse nel xéneru Clibanornis y les especies Hylocryptus rectirostris y H. erythrocephalus camudaron los sos nomes científicos pa Clibanornis rectirostris y Clibanornis erythrocephalus respeutivamente.Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, B.L. Sullivan, C. L. Wood, and D. Roberson. 2014. The eBird/Clements checklist of birds of the world: Version 6.9. Downloaded from Downloadable checklist|Clements Checklist 6.9Remsen, J. V., Jr., C. D. Cadena, A. Jaramillo, M. Nores, J. F. Pacheco, J. Prez-Emn, M. B. Robbins, F. G. Stiles, D. F. Stotz, and K. J. Zimmer. Version 10 agostu de 2014. A classification of the bird species of South America. American Ornithologists' Union. SACC Excel File
El Congresu Ornitolóxicu Internacional (IOC) entá nun reconoció estos cambeos y sigue clasificando nel xéneru y nomes científicos anteriores al cambéu descritu.Gill, F & D Donsker (Eds). 2014. IOC World Bird List (v 4.3). doi:10.14344/IOC.ML.4.3. Disponible en IOC – World Birds names - Ovenbirds & Woodcreepeers. Consultada'l 20 d'agostu de 2014.

= Subespecies 
Reconócense les siguientes 2 subespecies cola so correspondiente distribución xeográfica:
 Hylocryptus erythrocephalus erythrocephalus (Chapman, 1919) - suroeste d'Ecuador (cordal costeru nel suroeste de Manabí y oeste de Guayas, tamién El Oro y oeste de Loja) y estremu noroeste de Perú (Baltes).
 Hylocryptus erythrocephalus palamblae (Zimmer, JT, 1935) - noroeste de Perú (Piura, Lambayeque). 

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Videos, semeyes y soníos de Hylocryptus erythrocephalus en The Internet Bird Collection. 
 Soníos y mapa de distribución de Hylocryptus erythrocephalus en xeno-canto.

Categoría:TBSpecies
Categoría:Aves d'América del Sur
Categoría:Animales descritos en 1919
erythrocephalus