Elvis Presley

Elvis Aaron Presley , más conocíu como Elvis Presley, o a cencielles Elvis, foi un cantante, actor y showman d'Estaos kietos. 

Presley ye consideráu unu de los cantantes d'Estaos Xuníos más populares del sieglu XX, y unu de los iconos culturales más emblemáticos del so país. Faise referencia a él frecuentemente como «el Rei del Rock and Roll».

 Biografía 
Nació en Tupelo, Mississippi, pero cuando tenía 13 años camudóse al pie de la so familia a Memphis, Tennessee onde, en 1954, empezó la so carrera artística cuando Sam Phillips, el dueñu de Sun Records, vio nél la manera d'espandir la música afroamericana. 

Acompañáu pol guitarrista Scotty Moore y el contrabaxista Bill Black, Elvis foi unu de los creadores del Rockabilly, un estilu de tempo rápido impulsáu por un constante ritmu que consiste nuna fusión de Música Country y Rhythm and Blues.
En llegando a un alcuerdu col que foi'l so apoderáu mientres cuasi dos décades, el "Coronel" Tom Parker, la compañía discográfica RCA Records consiguió un contratu pa espublizar la so música. 
El primer senciellu con esta empresa, «Heartbreak Hotel», publicáu en xineru de 1956, convirtióse nun ésitu númberu unu. 
Llueu, tres les sos apaiciones nos medios, Elvis Presley convirtióse na figura principal del popular soníu del primitivu Rock and Roll, con una serie de presentaciones televisives y ésitos que llegaron al visu de les llistes de ventes. 

Les sos interpretaciones llenes d'enerxía, y el so estilu desinhibido volvióse descomanadamente popular y revesosu. Meses dempués, en payares d'esi mesmu añu, llevó a cabu'l so debú cinematográficu cola película "Love Me Tender".

Reclutáu pal serviciu militar en 1958, volvió a entamar la so carrera artística dos años más tarde, llegando parte del so material a algamar mayor ésitu comercial dende entós. 
Elvis dio pocos conciertos, sicasí, na década de los 60, empuestu por Parker, dio en dedicase a filmar películes pa Hollywood y grabar bandes sonores, munches d'elles despreciaes pola crítica musical. 

En 1968, tres siete años alloñáu de los escenarios, Presley volvió realizar presentaciones en direutu nun especial de televisión que dio llugar a una amplia serie de conciertos en Las Vegas, Nevada, y tamién a delles xires musicales.
En 1973 protagonizó'l primer conciertu teletransmitido d'ámbitu mundial vía satélite, "Aloha from Hawaii", vistu por unos 1.500 millones de persones. 
Finalmente, el consumu escesivu de melecines prescrites comprometió gravemente la so salú, hasta qu'en 1977 morrió sópitamente el 16 d'agostu, na so casona "Graceland", en Memphis, Tennessee, a la edá de 42 años.

Presley ye consideráu como una de les figures más importantes de la cultura popular del sieglu XX. Tenía una voz versátil y un inusual ésitu en munchos xéneros, ente ellos el Country, el Pop, les balaes, el Gospel y el Blues. 
Ye'l solista con más ventes na historia de la música popular, nomáu a 14 premios Grammy, ganó trés, y recibió unu na categoría a la carrera artística, a la edá de 36 años, amás de figurar en diversos salones de la fama musicales.

Elvis como símbolu sexual
El direutor de televisión Steve Binder, quien nun yera un fanáticu de la música de Presley enantes de ver l'especial del regresu de 1968, informó: «soi totalmente hetero y tengo que dici-yos que, te deteníes a miralo yá fores home o muyer. Él tenía esa bona pinta. Y si nun sabíes que yera una superestrella, nun había nenguna diferencia; si entrabes a el cuartu, sabíase que daquién especial taba na to presencia».

L'estilu de la so actuación, tanto como la so guapura física, foi'l responsable de la imaxe erotizada de Presley. En 1970, el críticu George Melly describiólo como «el maestru de la sorrisa sexual, tratando a la so guitarra como si fuera falu y moza».
Nel so obituariu de Presley, Lester Bangs acreditólo como «l'home que llevó abiertamente'l flagrante y vulgar frenesí sexual a les artes populares n'Estaos Xuníos».

Ente que Presley foi comercializáu como un iconu de la heterosexualidá, dellos críticos culturales argumentaron que la so imaxe yera ambigua. 
Brett Fermer asitió los xiros orgásmicos de la secuencia de baille nel "Rock de la cárcel" dientro d'una serie de númberos musicales cinematográficos qu'ufierten una «erotización espectacular, al empar d'una homoerotización de la imaxe masculina».
Nel analís de Yvonne Tasker, «Elvis foi una figura ambivalente qu'articuló una peculiar versión feminizada de la masculinidá de la clase trabayadora blanca como una pantalla d'agresividá sexual».

Legáu cultural
En 1956, l'atención qu'Estaos Xuníos-y emprestó a Presley tresformó'l campu de la música pop, y tuvo un gran efeutu nel ámbitu más ampliu de la cultura popular.
Como'l catalizador de la revolución cultural que foi'l Rock and Roll, Presley xugó un papel central, non yá pa definilo como un xéneru musical, sinón tamién pa da-y un toque de la cultura xuvenil y una actitú rebalba.

Col so orixe mestizu, afirmáu reiteradamente por Presley, el Rock and Roll ocupó una posición central na cultura d'Estaos Xuníos y facilitó una nueva aceptación y reconocencia de la cultura negra.
Nesti sentíu, Little Richard dixo de Presley: «foi un integrador. Elvis foi una bendición. Nun dexaben pasar la música negra, pero él abrió la puerta pa la música negra».
Al Green mentó: «[Elvis] Rompió'l xelu pa toos nós».
Presley tamién demostró l'enorme algame de les celebridaes na era de la comunicación: a los 21 años d'edá, dempués d'un añu de la so primer apaición na televisión d'Estaos Xuníos, yera una de les persones más famoses del mundu.

La imaxe y la voz de Presley son reconocíes alredor del mundu; nos sondeos y encuestes, ye reconocíu como unu de los artistes más importantes de la Música Pop, y unu de los más influyentes ente los d'Estaos Xuníos: Bob Dylan describió la so sensación dempués d'escuchar per primer vegada a Presley como «acabando de salir de la cárcel».

Pa dalgunos, non yá considérense los llogros de Presley, sinón tamién los sos fallos, pos añaden más elementos al so legáu, como nesta descripción de Greil Marcus:
«Elvis Presley ye una figura suprema na vida d'Estaos Xuníos, la so presencia, nun importa qué banal o predecible foi, nun puede tener nenguna comparanza real.
El rangu cultural de la so música amplióse hasta'l puntu onde inclúin non yá los ésitos del momentu, sinón tamién los recitales patrióticos, el Gospel y el Country puru, y el Blues realmente puercu... Elvis remaneció como un gran artista, un gran rockeru, un gran provisor de "schlock", un personaxe de gran corazón, un gran pelmazo, un gran símbolu de potencia, un gran comicastro, una gran persona prestosa y, sí, un gran ciudadanu d'Estaos Xuníos».

 Discografía 
 1956: Elvis Presley
 1956: Elvis
 1957: Loving You
 1957: Elvis' Christmas Album
 1960: Elvis Is Back!
 1960: G.I. Blues
 1961: Something for Everybody
 1961: Blue Hawaii
 1962: Pot Luck
 1964: Roustabout
 1969: From Elvis in Memphis
 1973: Aloha from Hawaii
 1975: Promised Land
 1976: From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee
 1977: Moody Blue
 1977: Elvis in Concert

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Cantantes d'Estaos Xuníos
Categoría:Actores y actrices de Mississippi