Reinu de Castiella

El reinu de Castiella foi ún de los reinos medievales de la Península Ibérica. Castiella xurdió como entidá política autónoma nel sieglu IX baxo la forma de condáu vasallu de Llión, algamando la categoría de «reinu» nel sieglu XI. El so nome debióse a la gran cantidá de castiellos que s'atopaben na zona.

 Historia 

 Sieglos IX–XI: inicios 

La primera mención a «Castilela» apaez nun documentu del añu 800: 

Na Crónica d'Alfonsu III (Rei d'Asturies, sieglu IX) dizse: 

El condáu de Castiella repuéblase mayoritariamente por habitantes d'orixe cántabru, astur, vascu y árabe con un dialeutu romance propiu, el castellanu, y con unes lleis diferenciaes.

El primer conde de Castiella ye Rodrigu nel 860 (baxo Ordoñu I d'Asturies y Alfonsu III el Grande). El condáu de Castiella esperimenta una gran espansión mientres el gobiernu del conde Rodrigu, que se dirixe hacia'l sur hasta llegar a Amaya (860) y a costa de los cordobeses pela Rioxa. Amás, a partir de la sulevación del conde alavés Eglyón, Álava incorpórase al condáu de Castiella. Nel añu 931, el condáu de Castiella unifícase col conde Fernán González, faciendo de los sos dominios un condáu hereditariu a llombos de los reis de Llión.

 Sieglos XI–XII: espansión y xuniones al Reinu de Llión 
Nel 1028, Sanchu III El Mayor de Navarra adquier el condáu de Castiella tres la muerte del conde García Sánchez, pos ta casáu cola hermana d'esti. Como heriedu, nel añu 1035 dexa un amenorgáu condáu de Castiella al so fíu Fernandu.

Categoría:Historia d'España
Reinu de Castiella