Villamartín del Sil

Villamartín del Sil ye una llocalidá del conceyu de Páramu del Sil, na contorna d'El Bierzu, provincia de Lleón, Comunidá Autónoma de Castiella y Lleón, España.

 Xeografía 
El pueblu ta asitiáu a media fastera d'un monte con orientación dominante Oeste, nel valle del ríu Sil. Alcuéntrase al sur del conceyu de Páramu del Sil, atestando col de Toreno. L'altitú media del pueblu ye de 850 msm.

La población ye travesada pela cai Real, que va dende La Portiella hasta El Auteiro, a la fin de Villamartín. Ente elles atopa la plaza del Chano, cola ilesia na so parte este.

 Historia 
Supónse que'l nome vien de Villa de Don Martín, otrora señor de la población. Entá caltiénense restos del castiellu nel que se cree vivió'l noble. Más tarde pasó a ser Villamartín de Rivas del Sil, por cuenta de ser parte del conceyu de Ribas del Sil de baxo, del que la so capital yera'l mesmu Páramu del Sil.

 Clima 
El clima ye templáu oceánicu con un llixeru enclín mediterraneu que se nota en branos dacuando más secos de lo normal, ye asemeyáu al microclima qu'esfruta'l restu d'El Bierzu. Les serondes ya iviernos son frescos y lluviosos y suel ser la dómina de mayor precipitación del añu. La precipitación añal ronda los 1200 mm nos años más lluviosos, o daqué más de 800 mm nos más secos. Por cuenta de la situación xeográfica N-S del valle del Sil nesti tramu, los vientos dominantes son de componente N. El periodu de seca fisiolóxica pa les plantes nun suel entepasar de mes y mediu y los branos suelen dir acompañaos de nubes más o menos frecuentes.

 Flora 
La vexetación ye variada, por cuenta de factores climáticos, orográficos y humanos. Nes partes baxes predominen les praderíes y cultivos de regadío, con nozales, zrezales, pumares y otros frutales. Na parte media entemécense cultivos de castañal (Castanea sativa) con monte baxu y monte altu de rebollu (Quercus pyrenaica). Especies comunes na zona son la escoba (Cytissus scoparius), la zrezal (Prunus avium) o'l pinu montés (Pinus sylvestris). Na parte alta predominen los uzes, hasta llegar a l'altitú máxima de Peña Tendoira (1341 m.) -yá nel términu de San Pedro Mallo-.

 Economía 
Al igual qu'en munches llocalidaes d'esta zona d'El Bierzu, la principal fonte d'ingresos económicos foi tradicionalmente la minería. Ésta complementábase con actividaes de ganadería y agricultura de subsistencia.

 Fiestes 
Les fiestes principales son les de San Roque (16 d'agostu), la de la Octava del Corpus (mes de xunu), la de la Virxe del Rosariu, primer domingu d'ochobre; y como fiestes menos relevantes: Les Candeles, con procesión de la Virxe del mesmu nome acompañada del patronu del pueblu San Roque.

 Cultura tradicional 
Caltiénse'l xuegu de los bolos na so variedá lñocal y otros xuegos tradicionales como la billarda.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Llocalidaes de la provincia de Lleón
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial