Alfonsu XII d'España

Alfonsu XII de Borbón  foi un rei d'España ente 1874 y 1885, conocíu como el Pacificador. Morrió a los 27 años d'edá enfermu de tuberculosis.

Fíu de Sabela II, acompañó a ésta al exiliu cuandu foi destronada pola Revolución de 1868. En 1870 la so ma abdicó nél y tres años más tarde, dexólo en manes de Cánovas la defensa de la causa borbónica n'España. Cánovas unvió a Alfonsu a finar la so formación n'academia militar inglesa de Sandhurst, a fin d'impregnái de los principios de la monarquía parllamentaria británica.

En 1874, cola crisis de la Primer República, Cánovas estimó que la descomposición del rexime revolucionariu dexaba'l tarrén maduru pa la torna de los Borbones, y entamó a preparala, llanzando en nome del príncipe el nomáu Manifiestu de Sandhurst, nel que lu trataben como l'artífiz de la reconciliación nacional. Los acontecimientos tocantes precipitáronse pol pronunciamientu militar de Martínez Campos en Sagunto, que proclamó rei a Alfonsu. Ésti viaxó darréu de París a Barcelona y entró en Madrid el 29 d'avientu, restaurando definitivamente'l reinu.

Cánovas ellaboró un nuevu réxime políticu sofitáu nel lliberalismu doctrinariu conocíu como Restauración, plasmáu na Constitución de 1876, que caltendríase vixente hasta 1923. Alfonsu XII, quedó relegáu a un papel d'árbitru ente dos grandes partíos, per aciu del bipartidismu vixente, el Conservador de Cánovas y el Lliberal de Sagasta, que camudaren el poder pacíficamente, evitando los güelpes d'estáu y les algaraes populares qu'habíen sío constantes durante'l reináu de Sabela II.
Tamién aprobóse la nueva Constitución de 1876. Durante esi añu finó la guerra carlista, dirixida pol pretendiente Carlos VII, los fueros vascos ya navarros fueron reducíos y llogróse que cesaren, de forma transitoria, les hostilidaes en Cuba, cola Paz de Zanjón.En xineru de 1878, casóse cola so prima, María de les Mercedes d'Orleans, fía de los duques de Montpensier, magar que volvió a casar diez meses dempués pol envís de que la so anterior muyer morriera de tifus. En payares del mesmu añu cásase con María Cristina d'Habsburgu-Lorena, cola que tuviera tres fíos, María de les Mercedes (1880-1904), María Teresa (1882–1912), y Alfonsu XIII (1886–1941), Rei d'España, que nació dempués de la muerte de so pa. Tamién tuviera fíos cola actriz Elena Sanz, nomaos Alfonsu (nacíu en 1880) y Fernando (en 1881).

Alfonsu XII realizó, en 1833, una visita oficial a Bélxica, Austria, Alemaña y Francia. N'Alemaña aceutó el nomamientu como coronel honorariu d'ún reximentu de la guarnición d'Alsacia, territoriu conquistáu por Alemaña y cuya soberanía reclamaba Francia. Esti fechu dio llugar a un recibimientu hostil al rei español, per parte del pueblu de París, durante la so visita a Francia.

Más tarde Alemaña trató d'ocupar les Islles Carolines, n'aquél momentu baxo'l dominiu español provocando un incidente ente los dos países que saldóse a favor d'España, cola firma d'ún alcuerdu hispanolemán en 1885. Esi mesmu añu desatóse un brote de cólera n'Aranjuez. El monarca, ensin contar cola aprobación del gobiernu, visitó a los enfermos, xestu que foi apreciáu pola población. Poco dempués, el 25 de payares, Alfonsu XII morrió de tuberculosis nel Palaciu del Pardu, en Madrid.

Tres la so muerte, so viuda María Cristina foi rexente d'España hasta la mayoría d'edá d'Alfonsu XIII en 1902.

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 Comentariu sobro la vida d'Alfonsu XII
 Cancios populares sobro Alfonsu XII 

Categoría:Reis y reines d'España
Categoría:Casa de Borbón