Ilesia

L'aceición más avezada de la pallabra ilesia griegu (ἐκκλησία) llatín ekklēsía (asamblea, conceyu) refierse al conxuntu o congregación de los fieles cristianos, yá seya de mou total o particular. Ye tamién el llugar de cultu de la fe cristiana

 Etimoloxía 
La pallabra ilesia remanez de la voz griega ἐκκλησία (treslliteráu como ekklēsía) vía del llatín ecclesia.

El sustantivu ἐκκλησία caltién una doble heriede de significáu na Biblia*Carlos T. Gattioni; «Iglesia, significado de la pallabra» en Diccionario Ilustrado de la Biblia, Wilton M. Nelson (editor), Editorial Caribe, Miami, Estaos Xuníos d'América, 1983, p 295. ISBN 0899220339:

1. Nel ámbitu del mundu helenísticu non cristianu, denotaba una asamblea o conceyu de ciudadanos congregaos pola mor d'un apellu públicu (xeneralmente l'apellu d'un mensaxeru oficial o heraldu), p'asuntos davezu d'orde políticu, y estiéndese d'esta mena en pasaxes bíblicos como'l de Fechos de los apóstoles:

2. Na Septuaginta (torna al griegu del Tanak) emplégase davezu pa tornar la voz hebrea qâhâl (o kahal, treslliteración de קהל), que se refier a la congregación d'Israel o pueblu de Dios, como por exemplu en Salmos:
{{cita|διηγήσομαι τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελϕοῖς μου ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε.
Anunciaré'l to nome a los mios hermanos: en metá de la ilesia t'allabaré.|Sal 22, 22}}

 Otros usos 

Pola so antigüedá, la pallabra ilesia'' foi emplegándose col tiempu n'otros significaos, asina denómase Ilesia a:

 Los edificios y templos cristianos.
 Inmunidá del que s'acueye a lo sagrao.
 Cada comunidá cristiana que se define como ilesia.
 Estáu eclesiásticu qu'abarca a tolos ordenaos. 
 Gobiernu eclesiásticu xeneral del Papa, conceyos y prelaos. 
 Cabildu de les catedrales o colexates.

 Referencies 

Enllaces esternos 

Primeros cristianos - La historia de la Iglesia 

Categoría:Instituciones
categoría:Eclesioloxía
categoría:Eclesioloxía cristiana
Categoría:Llugares sagraos