Barrera del soníu

La barrera del soníu o barrera sónica ye un aumentu importante de la resistencia aerodinámica esperimentáu, xunto con otros efectos indeseaos, por una aeronave cuando la so velocidá averase a la velocidá del soníu. Cuando l'avance de l'aviación foi permitiendo velocidaes cercanes a la del soníu estos efectos considerábanse una especie de barrera que fadría perdifícil o imposible consiguir mayores velocidaesSonic barrier . thefreedictionary.com.Sound barrier . oxforddictionaries.com.. Esta barrera virtual, que viaxa en toes direcciones a una velocidá de 1234,8 km/h (343 m/s) nel aire a 20ºC, provoca, al ser sobrepasada por una aeronave, una esplosión sónica. Al llegar a eses velocidaes la forma na que fluye l'aire alredor de la superficie de l'aeronave cambia. L'aire conviértese nún fluidu compresible, y aumenta la so resistencia. La rotura de la barrera xenera enormes cantidaes d'enerxía sonora, que-y suena al oyíu humanu de forma asemeyada a una esplosión o un truenu. La velocidá del soníu varia en función de la temperatura y del tipu de gas pol que se tresmite, menguando a medida que la temperatura del mediu de tresmisión baxa.

El términu entamó a usase na Segunda Guerra Mundial, cuando los pilotos d'aviones de caza esperimentaben los efectos de la compresibilidá. Estos efectos aerodinámicos adversos facíenlos dexar d'acelerar pa garrar más velocidá, y paecíen impedir el vuelu a velocidaes cercanes a les del soníu. En 1947 el pilotu de pruebes d'Estaos Xuníos Chuck Yeager demostró que yera posible volar con seguridá a la velocidá del soníu si se facía con una aeronave diseñada específicamente con esi propósitu, capaz de romper la barrera. Na década de 1950 los nuevos diseños de los aviones militares permitíen volar ensin problema a la velocidá del soníu, y más rápidu entá.

Referencies

Categoría:Aerodinámica