Helianthus annuus

El  ye una flor con una tiesta grande que xira pa mirar pal sol. Delles variedaes desendolcaes va poco tienen tiestes cayíes. Estes castres son menos prestoses pa los xardineros que críen les flores como arellos, pero apetecibles polos granxeros, yá qu'aguanten meyor los daños de los páxaros y les malures.

Les tiestes, qu'angüaño son compuestes, xorrecen nun tallu que pue algamar varios metros y tien poques fueyes. Los pétalos pueden ser mariellos, marrones, naranxes y d'otros colores.

El mirasol vien d'América, y foi domesticada hacia'l 1000 e.C.. Dende ehí, los españoles traxéronlu a Europa al entamu del sieglu XVI.

El mirasol tien un 58% d'aceite nel frutu. Utilízase pa cocinar, anque nun tien les carauterístiques cardiosaludables del aceite d'oliva. Tamién val pa facer biodiésel. Los restos que sobren tres procesar la grana, úsense como alimentu pa la ganadería.

Les granes (pipes) úsense como aperitivu y alimentu pa los páxaros.

 Cultivu 
La dómina de semar en secanu ye ente'l 15 de xunu y el 20 de xunetu. La sema tien que se facer n'estayes separtaes 0,70 m, con una densidá de sema de cuatro plantes per metru llinial.

El meyor tarrén ye l'arciello-arenosu, a poca distancia de la capa freática.

El biltar de les granes asocede cuando la temperatura ye de 5 °C demientres 24 hores.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Flores