Minos

Minos ye una figura de la mitoloxía griega, fíu de Zeus y d'Europa. Ye ún de los tres xueces del Hades, xunta Radamantis y a Éacu; sin embargu, el so poder yera mayor yá que tenía'l poder de desempatar o decidir finalmente.
Colos sos hermanos Radamantis y Sarpedón foi criáu en Creta pol rei Asterión, a la muerte d'esti, Minos (xenru del rei) foi escoyíu como rexente de la islla, que fizo que los sos hermanos fuxeran del reinu. 
P'amosar que yera'l llexítimu gobernante, fixo una altar n'honor de Poseidón y pidió que-y unviara un güe pal sacrificiu, asina se fíxo, pero'l güe yera tan formosu que la muyer de Minos, Pasifae, namoróse d'él y tuvo un fíu'l, Minotauru. Minos enzarrólu nun llaberintu fechu por Dédalu, la obra sería'l llaberintu'l Minotauru.

Na so espansión, Minos impunxo a los atenienses un tributu añal d'una rapaza pal Minotauru, tributu que se caltuvo hasta que Teséu, aidáu pola fía de Minos, Ariadana, mató al monstru.

Minos tuvo 8 fíos: Catreo, Deucalión, Glaucu, Androgeus, Acalla, Senodice, Ariadna y Fedra.

Minos ye'l personaxe que da'l nome a la talasocracia cretense, nomada minóica; paez ser como afirmaba Tucídides qu'esta figura foi más real ya histórica que mitolóxica. Amás munchos de los elementos del mitu tán presentes nos restos arqueolóxicos de tala civilización.

 Referencies 

 Ver tamién 
Civilización minoica

Categoría:Personaxes de la mitoloxía griega