Idioma islandés

L'islandés ye una llingua xermánica del tueru nórdicu occidental falada n'Islandia. Emplega l'alfabetu llatín y l'alfabetu islandés.

 Historia 
La llingua islandesa (íslenska) ye la llingua escandinava occidental que se fala n'Islandia desque llegaron a la islla xente noruego por vuelta l'añu 1000 d.C.

El nome de la llingua daquella ye actualmente escandinavu antiguu o noruegu antiguu. Ye d'ente les llingües nórdiques la que meyor caltién la estructura inicial de l'antiguu escandinavu. Pue dicise que ye un casu únicu de continuidá llingüística: nin el pallabreru nin la gramática s'estremen grandemente de la llingua antigua de les sagues, d'esta que los escolinos islandeses son a lleer les sagues y les eddes.

El métodu de creación de pallabres ye autónomu, prefiriéndose tirar de pallabres de raigañu escandinavu pa nomar invenciones modernes: sími (teléfonu, d'una pallabra pa "filu"), útvarp (radio, de ut, "p'ambora", y varp, "tiru"). 

El desendolcu d'una pronunciación estremada de la llingua antigua permite establecer dos etapes históriques:

-Islandés antiguu, hasta 1500.

-Islandés modernu, de 1500 p'alantre.

 Delles frases corrientes n'islandés 
 islandés: íslenska /iːslenska/ 
 hola: dagin /gouːðandaːγ/ 
 adiós: bless bless
 por favor: gjörðu svo vel /gjør θʏ sɔ vɛːl/ 
 gracies: takk fyrir /taʰk fɪːrɪr/ 
 esi: þetta /θeʰta/ 
 cuánto?: hver mikið /xversʏ mɪːcɪð/
 sí: já /jauː/ 
 non: nei /nej/ 
 salú!: skál! /skauːl/

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Historia y gramática de les llingües xermániques 

*