Llingües d'oïl

El términu llingües d'oïl refierse, pa estremales del occitanu o grupu de llingües d'oc, a les llingües del norte del dominiu galorrománicu. Amás del francés, llingua que s'impunxo a les otres como oficial, nesti grupu atópense:

 angevin-mayenés (angevin-mayennais)
 berrichón (berrichon)
 borgoñón-morvandés (bourguignon-morvandiau)
 champanés (champenois)
 franco-comtés (franc-comtois)
 galó (gal)
 lorenés (lorrain)
 normandu (normand)
 picardu (picard)
 pictavín-santonxés (poitevin-saintongeais)
 valón (wallon)

En Francia, les llingües d'oïl, como'l restu les llingües minoritaries, nun tienen una reconocencia oficial de les instituciones polítiques. Dellos dialeutos del normandu fálense nes Islles Normandes de la canal de la Mancha, onde tienen una cierta proteición, lo mesmo que'l valón en (Bélxica).

Categoría:Llingües romániques
Categoría:Llingües de Francia
Categoría:Wikipedia:Artículos ensin plantía llistaref