Escocia

Escocia (en Gaélicu escocés: Alba;  Escocés ya inglés: Scotland;) ye un país
qu'ocupa'l terciu norte de la islla de Gran Bretaña. Ye parte del Reinu Xuníu, y tien frontera nel sur con Inglaterra. Ta rodiada pol Mar del Norte al este, l'Océanu Atlánticu al norte y oeste, y pola Canal del Norte y el Mar d'Irlanda al suroeste. Amás del territoriu central, Escocia compónse de más de 790 islles incluyendo les Islles del Norte y les Hébrides.

Edimburgu, la capital del país y segunda mayor ciudá d'Escocia, ye un de los mayores centros financieros d'Europa. "Edinburgh is Europe's sixth largest fund management centre". Foi'l centru del Illuminismu Escocés nel sieglu XVIII, que vio a Escocia convertise nuna de les más poderoses cases d'Europa no que cinca al comerciu, inteleutualismu y la industria. La ciudá más grande d'Escocia ye Glasgow, que dimientres un tiempu foi la ciudá metropolitana líder nel mundiu no que cinca a la industria, y agora alcuéntrase como centru de la conurbanización del Greater Glasgow (El Gran Glasgow), que domina les Lowlands o tierres baxes escoceses. Les denomaes Scottish waters (agües escoceses) consisten nun pergrande sector nel Atlánticu Norte y nel Mar del Norte, coles mayores reserves petrolíferes de la Xunión Europea.

El Reinu d'Escocia foi un estáu independiente fasta'l 1 de mayu de 1707 cuando s'axuntó con una xunión política col Reinu d'Inglaterra pa crear el Reinu Xuníu de Gran Bretaña. Esta xunión foi'l resultáu del Tratáu de Xunión alcordáu previamente y puestu n'efeutu poles Acts of Union (Lleis de Xunión) que foren aprobaes polos parllamentos de dambos países pese a les perestendíes protestes a lo llargo de toa Escocia. El sistema llegal escocés continúa separtáu de los d'Inglaterra, Gales ya Irlanda del Norte; Escocia aínda constitúi una xurisdicción estremada tanto nes lleis públiques como les privaes.Collier, J.G. (2001) Conflict of Laws (Third edition)(pdf) Cambridge University Press. "Por mor del conflictu de lleis ingleses, tou país nel mundiu que nun seya parte d'Inglaterra y Gales ye un país estranxeru y les sos lleis son estranxeres. Esto vien decir que nun solo son foriatos países dixebraos como Francia o Rusia... tamién son países foriatos colonies britániques como les Islles Falkland. D'otra miente, les otres partes del Reinu Xuníu, Escocia ya Irlanda del Norte son países foriatos polos presentes propósitos, al igual que les otres islles britániques, la Islla de Man, Xerséi y Guérnesei." La darréu independencia de les lleis escoceses, el sistema educativu escocés y la Ilesia d'Escocia tienen toes contribuyío a la continuación de la cultura escocesa y la so identidá nacional dende la Xunión. Devine, T.M (1999), The Scottish Nation 1700–2000, P.288–289, ISBN 0-14-023004-1 "created a new and powerful local state run by the Scottish bourgeoisie and reflecting their political and religious values. It was this local state, rather than a distant and usually indifferent Westminster authority, that in effect routinely governed Scotland" Pese a qu'Escocia dende entós nun ye yá un estáu soberanu dixebrao, el futuru constitucional d'Escocia ciontinúa siendo tema d'alderique..

 Etimoloxía 
Escocia vien del llatín Scoti, el términu emplegáu pa los Escotos. La pallabra del llatín tardíu Scotia (tierra de los Escotos) foi al entamu emplegada pa referise a Irlanda. En acabando'l sieglu XI, Scotia entamó a emplegase pal norte d'Escocia (de fala gaélica), a partir del ríu Forth, a lo llargo de les denomaes Albania o Albany, dambes derivaes del gaélicu Alba. L'emplegu de les pallabres Scots y Escocia p'abarcar tolo qu'agora entiéndese como Escocia pasó a ser vez una Baxa Edá Media.

 Historia 
 Historia temprana 
Les repetitives glaciaciones, que cubríen dafechu la masa terrestre del territoriu, tienen destruyío cualaquier de les traces qu'hubiere de la presencia humana que pudiere esistir enantes del periodu mesolíticu. Créyese que los primeros grupos postglaciares cazadores-recoleutores aportaron a Escocia hai unos 12.800 años, cuando la manta de xelu desapaeció después de la cabera glaciación.La evidencia más vieya ye una punta de flecha de sílex d'Islay. Ver Moffat, Alistair (2005) Before Scotland: The Story of Scotland Before History. London. Thames & Hudson. Page 42.Llugares en Cramond daten del 8500 e.C. ay tamién a la vera de Kinloch, Rùm del 7700 e.C. constitúi la primer evidencia conocida d'ocupación humana n'Escocia. Ver "The Megalithic Portal and Megalith Map: Rubbish dump reveals time-capsule of Scotland's earliest settlements" megalithic.co.uk. Recupareo del 10 de febreru de 2008 and Edwards, Kevin J. and Whittington, Graeme "Vegetation Change" in Edwards, Kevin J. & Ralston, Ian B.M. (Eds) (2003) Scotland After the Ice Age: Environment, Archaeology and History, 8000 BC–AD 1000. Edinburgh. Edinburgh University Press. Páxina 70. Grupos de colonos entamaron a construyir les primers cases permanents conocíes en suelu escocés hai unos 9.500 años, y la primer villa hai unos 6.000 años. La villa (perbién conservada) de Skara Brae nes Mainlands d'Orkney data d'esti periodu. La ocupación neolítica, enterramientos y llugares rituals son daqué particularmente común y bien preservaos nes islles del norte y l'oeste, onde la falta d'érboles llevó a construyor la mayoría de les cadarmes con piedres del llugar.

 Influencies romanes 

 Periodu medieval 
El Reinu de los Pictos (asitiáu en Fortriu nel sieglu VI) foi l'estáu qu'eventualmente pasó a conocese como "Alba" o "Escocia". El desendolcu de la "Pictland" (“Tierra de los Pictos”), según el modelu históricu desendolcáu por Peter Heather, foi una rempuesta natutal al imperialismu romanu.Peter Heather, "State Formation in Europe in the First Millennium A.D.", en Barbara Crawford (ed.), Scotland in Dark Ages Europe, (Aberdeen, 1994), páxs. 47–63 AOtros puntos de vista enfótense más na Batalla de Dunnichen, y el reináu de Bridei III de los Pictos (671–693), con otru periodu de consolidación nel reináu d'Óengus mac Fergusa (732–761).Por exemplu, Alex Woolf, "The Verturian Hegemony: a mirror in the North", in M. P. Brown & C. A. Farr, (eds.), Mercia: an Anglo-Saxon Kingdom in Europe, (Leicester, 2001), páxs. 106–11. El Reinu Pictu como year a entamos del sieglu VIII, cuando Bede taba escribiendo, yera mayoritariamente'l mesmu que col reinu de los scots nel reináu d'Alexandru (1107–1124). De toes formes, pal sieglu X, el reinu pictu taba dominao polo que podemos reconocer pola cultura gaélica, y tenía desendolcáu un mitu de conquista irlandés alrodiu del antecesor de la dinastía real contemporánea, Cináed mac Ailpín (Kenneth MacAlpin). reimpresu por Dauvit Broun y Thomas Owen Clancy (eds.), (1999)Spes Scotorum: Hope of Scots, Edinburgh: T.& T.Clark, páxs. 95–111. ISBN 978-0567086822 

Dende una base territorial asitiada al este d'Escocia (al norte del ríu Forth y sur del Ríu Oykel), el reinu adquirió'l control de les tierres que s'atopaben al norte y sur. Pal Sieglu XII los reis d'Alba teníen incorporaos a los sos territorios les tierres anglo-falantes del sureste y calteníen señoríos nes tierres gaélico-falantes de Galloway y noruego-falantes de Caithness; en acabando'l sieglu XIII, el reinu tenía asumío el control aproximáu de la frontera anglo-escocesa d'anguaño. De toes formes, procesos de cambiu económicu y cultural entamaos nel sieglu XII ficiéron-y a Escocia adoptar una vision perdiferente nos periodos medievales posteriores. L'estímulu pa esto foi'l reináu del rei David I y la Revolución Davidiana. El feudalismu, la reorganización del gobiernu y les primeres ciudaes llegalmente definíes (nomaes burghs) entamaron nesti periodu. Estes instituciones y la inmigración de caballeros franceses y anglo-franceses, asina como de clérigos, facilitaron un procesu d'ósmosis cultural, onde la cultura y llingua de les partes sureñes y costeres del territoriu orixinal del reinu nel este convirtiéronse, al igual que'l nuevu adquiríu sureste, anglo-falantes, demientres que'l restu del país caltuvo la so llingua gaélica, aparte de les islles del norte d'Orkney y Shetland, que se caltuvieron baxo'l control noruegu hasta 1468.
La muerte d'Alexandru III en marzu de 1286, siguía pola muerte de la so nieta Margarita I d'Escocia, rompió la llinia socesoria de los reis escoceses. Esto llevó a la intervención d'Eduardu I d'Inglaterra, quien manipuló la confusion d'esti periodu pa ser reconocíu él mesmu como'l señor feudal d'Escocia. Eduardu organizó un procesu pa identificar a la persona coles meyores condiciones pa reclamar el tronu, lo que llegó a conocese como la Gran Causa, y d'ehí resultó la coronación de Xuan Balliol como rei. Los escoceses resintiéronse de les intermediaciones d'Eduardu nos sos asuntos y esta rellación bien llueu quebró. Aportó l'estáu de Guerra y el rei Xuan foi depuestu pol so señor, quien tomó control direutu sobre Escocia. Andrew Moray y William Wallace al entamu emerxeron como los líderes cimeros de la resistencia escontra'l control ingles no que pasaría a conocese como les Guerres de la Independencia Escocesa. La natura de la llucha camudó dafechu cuando Robert de Brus, Conde de Carrick, convirtióse en rei (como Robert I). La Guerra con Inglaterra siguió dimientres delles décades, y una Guerra civil ente la dinastía de los Bruce y los sos rivales Comyn-Balliol, el puntu de lo que podría conocese como la razón de la muerte nuna ilesia de Dumfries de Xuan 'el Roxu' Comyn de Badenoch por Bruce y los sos partidarios, duró hasta mediaos del sieglu XIV. Pese a que la dinastía Bruce foi esitosa, la falta d'un herederu de David II permitió al so sobrín Robert II algamar el tronu y establecer la Dinastía Estuarda. Los Estuardos controlaron Escocia lo restante de la Edá Media. El país, baxo'l so dominiu, esperimentó una gran prosperidá dende'l final del sieglu XIV col Rexurdimientu escocés hasta la Reforma escocesa. Tóu estu foi pese a les continues amarraces ente Escocia ya Inglaterra, la xorreciente dixebrá ente les Highlands y les Lowlands, y l'altu númberu de minoríes reales.

 Historia moderna 
En 1603, Xacobu VI d'Escocia heredó'l tronu del Reinu d'Inglaterra, y convirtióse nel rei Xacobu I d'Inglaterra, dexando Edimburgu pa treslladase a Londres. Cola esceición d'un curtiu periodu baxo'l Protectoráu, Escocia caltúvo la so condición d'estáu dixebráu, pero hebo un conflictu considerable ente la corona y los Covenanters sobre la forma de gobiernu de la ilesia. Dempués de la Revolución Gloriosa, l'abolición del episcopáu y el que fore derrocáu el católicu-romanu Xacobu VII cola William and Mary, Escocia bien llueu dexó de resultar una menacia a la hora d'escoyer un monarca protestante n'Inglaterra.TM Devine (1999) op cit "…Stated that the Scots Parliament had the right to decide on Queen Anne's successor, and that England and Scotland could not have the same sovereign in the future unless the London Parliament granted Scots 'Free Communication of trade'…" El 22 de xunetu de 1706 el Tratáu de la Xunión soi alcordáu ente representantes del Parllamentu d'Escocia y el d'Inglaterra y el siguiente añu les Lleis de Xunión pasaron per dambos parllamentos pa crear el Reinu de Gran Bretaña entrando n'efeutu'l 1 de mayu de 1707.

Los reclamadores del depuestu Stuart el xacobita calteníense populares nes Highlands y nel noreste, particularmente ente los non-presbiterianos. De todes formes, dos grandes llevantamientos xacobites asocedíos en 1715 y 1745 nun foren esitosos a la hora de char a la Casa de Hannover del tronu inglés. La menacia del movimientu xacobita haza'l Reinu Xuníu y los sos monarques finó de mena efeutiva na Batalla de Culloden, la cabera batalla campal de Gran Bretaña. Esta derrota preparo'l tarrén pal treslláu de les poblaciones indíxenes de les Highlands y les Islands, conocíu como les Highland Clearances (“Los Aclareos de les Highlands”).

L'Illuminismu Escocés y la Revolución Industrial ficieron d'Escocia una potencia inteleutual, comercial ya industrial. Dempués de la Segunda Guerra Mundial, Escocia esperimentó un declive industrial que foi particularmente fonderu.Harvie, Christopher (1981) No Gods and Precious Few Heroes: Scotland 1914–80. London. Edward Arnold. Sólo nes decades recientes el país tien entamao a espoxigar de nuéu a nivel cultural y económicu. Los factores económicos que tienen contribuyío a esti recobramientu inclúin un rexurdimientu de la industria de servicios financieros, productos lleutrónicos, (ver Silicon Glen),See Stewart, Heather, "Celtic Tiger Burns Brighter at Holyrood, The Guardian Unlimited, 6 de mayu de 2007 pa un artículu sobre les afrontes económiques d'Escocia, y de cómo compite coles economies emerxentes d'Europa del Este. y les reserves petrolíferes del Mar del Norte y la industria del gas."Marcu de Planificación Nacional pa Escocia "  publicación del Gobiernu escocés, (páxina web actualizada por cabera vegada'l 6 d'abril de 2006), que declara que "Dende los años 1970, el desendolcu de los campos del petroleu y del gas nel Mar del Norte tien fecho una gran aportación a la economía escocesa, y tien ido sosteniendo la prosperidá nel noreste." Recuperáu el 7 de payares de 2007. 

Darréu d'un referendu de propuestes de devolución en 1997, l'Acta d'Escocia de 1998"The Scotland Act 1998" Oficina d'Información del Sector Públicu. Recuperao'l 22 d'abril de 2008. hebo una votación nel Parllamentu del Reinu Xuníu tres la cual decidióse establecer la devolución del Parllamentu Escocés.

 Gobiernu y política 

Como parte del Reinu Xuníu, el xefe d'estáu n'Escocia ye'l monarca del Reinu Xuníu, anguaño la reina Sabela II (dende 1952). 

Escocia tien un autogobiernu nel Reinu Xuníu asina como representación na executiva parllamentaria del Reinu Xuníu. Los poderes executivu y llexislativu tienen sío desendolcaos, respeutivamente, haza'l Gobiernu escocés y el Parllamentu escocés n'Holyrood, n'Edimburgu. El Parllamentu del Reinu Xuníu caltién el poder en delles estayes esplícitamente especificaes nel Acta d'Escocia de 1998 como “materies reservaes”, incluyendo, por exemplu, niveles d'impuestos del Reinu Xuníu, Seguridá social, defensa, rellaciones internacionales y television.

El Parllamentu escocés tien autoridá llexislativa pa toles otres estayes rellacionaes con Escocia, asina como poder llimitao pa camudar los ingresos por impuestos, un poder qu'entovia tien por exercer. El Parllamentu escocés pue remitise a tornar materies otra vegada a Westminster al traviés d'una moción llexislativa consentida si l'ancha llexislación del Reinu Xuníu lu considera más apropiáu pa un tema particular. Los programes de llexislación promulgaos pol Parllamentu escocés tienen visto una diverxencia nel fechu de proveer servicios públicos comparao col restu del Reinu Xuníu. Por exemplu, los costes de la educación universitaria, y los servicios d'atención a mayores y paraos son gratuitos no que cinca al emplegu endientru de territoriu escocés, dimientres que los honorarios son ingresaos al restu del Reinu Xuníu. D'otra miente, Escocia foi'l primer país nel Reinu Xuníu que prohibió fumar en llugares públicos zarraos.BBC Scotland News Online "Escocia entama la prohibición de fumar en pubs", BBC Scotland News, 26 de marzu de 2006. Recoyío'l 17 de xunetu de 2006.
El Parllamentu escocés ye de llexislatura unicameral, y compónse de 129 miembros, 73 d'ellos representantes individuales de distritos lleutorales, y son escoyíos pol sistema d'escrutiniu uninominal mayoritariu; 56 son escollos n'ocho rexones lleutorales estremaes por representación proporcional mixta, ocupando los puestos dimientres cuatro años. La reina noma un miembru del Parllamentu escocés (MSP), xunto cola nominación parllamentaria, como Primer ministru. Otros ministros tamién son nomaos pola reina y xunto al primer ministru component el Gobiernu escocés, el brazu executivu del gobiernu."About Scottish Ministers"  Gobiernu escocés. Recoyío'l 26 de setiembre de 2007. 
Na eleición de 2007 el Partíu Nacional Escocés (SNP), que se declara a favour de la independencia d'Escocia, ganó'l mayor númberu d'escaños que cualaquier partíu tuviere conseguío en solitariu na historia, y el cabezaleru, Alex Salmond, foi escoyío Primer Ministru'l 16 de mayu de 2007 como tiesta del gobiernu en minoría. El Partíu Llaborista convirtióse nel partíu opositor más grande, y dambos partíos comparten representación parllamentaria al mesmu tiempu col Partíu Conservador, el Lliberal Demócrata y los Verdes. Margo MacDonald ye'l únicu políticu independiente con escañu nel Parllamentu.

Escocia ta representada na Cámara de los Comunes del Reinu Xuníu por 59 miembros representantes d'estremaos distritos lleutorales. La nomada como Scotland Office representa'l Gobiernu del Reinu Xuníu n'Escocia en materies reservaes y al mesmu tiempu representa los intereses d'Escocia endientru del Gobiernu del Reinu Xuníu. La Scotland office ye liderada pol Secretariu d'Estáu pa Escocia, quien tien un puestu nel gabinete del Reinu Xuníu, y el puestu ta agora ocupáu por Des Browne."Government of Scotland Facts" Scotland.org - The Official Online Gateway. Recoyío'l 26 de setiembre de 2007.

 Subdivisiones alministratives 

La Escocia moderna subdivídese d'estremaes maneres según el propósitu. Pal gobiernu llocal hai 32 conceyos d'área dende 1996,"Local Government etc. (Scotland) Act 1994" Office del Sector d'Información Pública. Recoyíu'l 26 de setiembre de 2007. y estos conceyos son autoridaes xunitaries responsables de la provision de tolos servicios del gobiernu llocal. Los conceyos de comunidá son organizaciones informales que representen subdivisions específiques d'un conceyu d'área.

Pal Parllamentu escocés hai 73 distritos lleutorales y ocho rexones. Pal Parllamentu del Reinu Xuníu hai 59 distritos lleutorales. Les brigades armaes y policía escoceses entovia tan basaes nel sistema de rexones introducío en 1975. Pa l'atención sanitaria y los distritos postales, y tamién pa delles organizaciones gubernamentales y non gubernamentales como les ilesies, hai métodos de subdivision pa l'alministración d'Escocia esistentes dende hai cuantayá.

L'estatus de ciudá nel Reinu Xuníu ta determinada poles patentes reales."City status" Departmentu d'Asuntos Constitucionales. Recoyío'l 26 de setiembre de 2007. Hai seis ciudaes n'Escocia: Aberdeen, Dundee, Edimburgu, Glasgow y dende hai poco Inverness y Stirling."UK Cities" Departmentu d'Asuntos Constitucionales. Recoyío'l 26 de setiembre de 2007.

 Escocia nel Reinu Xuníu 
Una política de delegación tien sío abogada polos tres partíos mayoritarios de Gran Bretaña con entusiasmu variable dimientres la hestoria reciente, y el líder llaborista John Smith describió la torna delParllamentu escocés como'l "deseyu establecíu pol pueblu escocés ".Cavanagh, Michael (2001) The Campaigns for a Scottish Parliament (Les campañes por un parrlamentu escocés. University of Strathclyde. Recoyío'l 12 d'abril de 2008. L'estatus constitucional d'Escocia ye ensin embargo suxetu de contínuu alderique. En 2007, el Gobiernu escocés estableció la National Conversation (Conversación Nacional) pa temes constitucionales, proponiendo un númberu d'opciones como l'aumentu de los poderes del Parllamentu escocés, el federalismu o un referendu sobre la independencia escocesa del Reinu Xuníu. Al refugar la cabera opción, los tres partíos cimeros na oposición nel Parllamentu escocés tienen propuesto una Comisión Constitucional dixebrada pa investigar la distribución de poderes ente los estremaos delegaos escoceses y británicos.Party people confront new realities. BBC News. Recoyío'l 18 de xineru de 2008.

 Llei 

La llei escocesa ufre tres tipos de cortes responsables de l'alministración de la xusticia: civil, penal y heráldica. La corte civil suprema ye la nomada Court of Session, anque les apelaciones civiles puen ser tomaes pola Casa de los Lores. La High Court of Justiciary ye la corte suprema penal. Dambes cortes atópense na Parliament House (Parllamentu escocés), n'Edimburgu, que foi'l llar del Parllamentu d'Escocia na pre-Unión. La xérif court ye la corte cimera de lo penal y civil. Hai 49 xérif courts a lo llargu'l país."Court Information"  www.scotcourts.gov.uk. Recoyío'l 26 de setiembre de 2007. Les cortes de distritu foren introducíes en 1975 pa ofenses menores. La Court of the Lord Lyon o Court Lyon encárgase, pela so parte, de regular la heráldica.

La llei escocesa ye tamién única no que cinca a que permite tres veredictos en casos penales, au s'inclúi el veredictu de mayor controversia, el de 'nun prebao'.

 Xeografía y historia natural 
Escocia abarca'l terciu norte terrestre de la islla de Gran Bretaña, que s'atopa al noroeste de la costa de la Europa continental. L'área total abarca 78.772 km² (30.414 sq mi),Whitaker's Almanack (1991) London. J. Whitaker and Sons. comparable al tamañu de la República Checa, faciendo d'Escocia'l 117ᵘ país más grande del mundu. La única llenda terrestre d'Escocia ye con Inglaterra, y consta de 96 kilometros (60 mi) ente la bas del Ríu Tweed na costa este y el Solway Firth nel oeste. Les llendes marítimes suponen l'Océanu Atlánticu al oeste y el Mar del Norte al este. La Islla d'Irlanda alcuéntrase a 30 kilometros (20 mi) del suroeste de la peninsula de Kintyre; Noruega alcuéntrase al mesmu tiempu a 305 kilometros (190 mi) al este y les islles Feroe a 270 kilometros (168 mi) al norte. 

La estensión territorial d'Escocia abarca la establecía nel Tratáu de York de 1237 ente Escocia y el Reinu d'Inglaterra"Uniting the Kingdoms?" National Archives. Recoyío'l 21 de payares de 2006 y l'alcordada en 1266 nel Tratáu de Perth ente Escocia y Noruega. Mackie, J.D. (1969) A History of Scotland. London. Penguin. Esceiciones importantes inclúin la Islla de Man, que siendo perdida por Inglaterra nel sieglu XIV ye agora una dependencia de la corona fora del Reinu Xuníu; los grupos d'islles de les Orkney y les Shetland, que foren adquiríes por Noruega en 1472; y Berwick-upon-Tweed, perdío por Inglaterra en 1482.

El centru xeográficu d'Escocia alcuéntrase a delles milles de la villa de Newtonmore en Badenoch.Ver "The 'Where Are We' page"  highlandhostel.co.uk. Recoyío'l 22 de setiembre de 2007. Algamando los 1.344 metros (4.406 pies) sobre'l nivel del mar, el puntu más altu d'Escocia ye'l nomao Ben Nevis, en Lochaber,dimientres que'l ríu más llargu del país ye'l Ríu Tay, que tien una llonxitú de 190 km (120 milles).Keay, J. & Keay, J. (1994) Collins Encyclopaedia of Scotland. London. HarperCollins. Páxines 734 y 930."Tay"  Encarta. Recoyío'l 21 de marzu de 2008.

 Xeoloxía y xeomorfoloxía 
 float|left|thumb|right|Mapa en relieve d'EscociaLa totalidá d'Escocia foi cubierta por mantes de xelu dimientres les edaes de xelu del Pleistocenu y el paisax heredao ta afeutao pola glaciación. Dende una perspeutiva xeolóxica'l país tien tres divisions cimeres. Les Highlands y les Islands atópense al norte y oeste de la Falla de les Highlands, que va dende la Islla d'Arran a Stonehaven. Esta parte d'Escocia abarca en gran midía roques perantigües d'orixe cambrianuu y precambrianu, que foren xubíes hasta la superficie dimientres la cabera Oroxenia caledoniana. Intercálase con intrusions ígnees d'una edá más reciente, los restos de lu que formó nel so día masificaciones montañoses como les Cuillins de Cairngorms y Skye. Una esceición significativa a les nomaes agora son les cubirtes de rodamientos fósiles del Old Red Sandstone, que s'atopen principalmente a lo llargo de la costa de Moray Firth. Les Highlands son polo xeneral montañoses y caltienen les elevaciones más altes de les Islles britániques. Escocia tien más de 790 islles, dividíes en cuatro grupos cimeros: les Shetland, les Orkney, y les Hébrides interiores y les esteriores. Hai numberosos cuerpos d'agua duce, incluyendo Loch Lomond y Loch Ness. Delles partes de la llinia de costa consisten nos Machair, una duna perbaxa compuesta de pación. 

 Central Lowlands 
Les Central Lowlands o Tierres Baxes del centru comprenden una fuexa teutónica que compónse mayoritariamente de formaciones del Paleozoicu. Mundhos d'esos sedimentos tienen significáu económicu porque ehí ye au s'atopen les fontes rocoses de carbón y fierru qu'alitaron la Revolución Industrial n'Escocia. Esti area tamién tien sofrío d'un intense vulcanismu, col Arthur's Seat, n'Edimburgu, siendo un restu ñidiu de lu qu'hai cuantayá foi un volcán munchu más grande. Esti area ye rellativamente plana, pese a qu'hai montes como los Ochils y Campsie Fells, que son cacique esclusivos.

 Southern Uplands 
Les Southern Uplands son una cordillera de colines de cuasi 200 kilometros (125 mi) de llargu, intercalaes con anchos valles. Atópense al sur d'una segunda falla (la falla de les Southern Uplands) que va dende Rhinns of Galloway a Dunbar."Regional Geology, Southern Uplands - Map"  Scottishgeology.com. Recoyío'l 21 de marzu de 2008. Les formaciones xeolóxiques comprenden mayormente depósitos del Silúricu daos hai 400-500 millones d'años. El puntu más altu nes Southern Uplands ye Merrick, con un altor d'843 m (2.766 pies).Keay, J. & Keay, J. (1994) Collins Encyclopaedia of Scotland. London. HarperCollins.Murray, W.H. (1973) The Islands of Western Scotland. London. Eyre Methuen ISBN 978-0413303806Murray, W.H. (1968) The Companion Guide to the West Highlands of Scotland. London. Collins. ISBN 0002111357Johnstone, Scott et al (1990) The Corbetts and Other Scottish Hills. Edinburgh. Scottish Mountaineering Trust. Páxina 9.

 Clima 

En xeneral, l'oeste d'Escocia ye davezu más templao que'l este debio a la influencia de les corrientes oceániques del Atlánticu y les temperaturas fríes veníes dende'l Mar del Norte. Tiree, nes Hébrides Interiores, ye un de los sitios más soleaos del país: algamó a tener 300 díes soleaos en 1975. Les precipitaciones camuden a lo llargo de toa Escocia. Les tierres altes del oeste d'Escocia resulten ser el territoriu más llentu del país, con precipitaciones añales qu'esceden los 3.000 mm (120 pulgaes). En comparanza, la mayoría de les tierres baxes del país reciben menos d'800 mm (31 pulgaes) añalmente. Les fuertes nevaes nun son daqué común nes tierres baxes, anque pasa a ser daqué más normal con sitios d'altor. Braemar esperimenta una media de 59 díes nevosos añales,Scottish Weather Part One BBC.co.uk Recoyío'l 21 de setiembre de 2007 dimientres que les árees costeres tienen una media menor de 10 díes.

 Flora y fauna 
La vida salvaxe d'Escocia ye la típica del noroeste d'Europa, pese a que bayura de los grandes mamíferos como'l llince, l'osu pardu, el llobu, l'alce y la morsa foren cazaos fasta'l so desaniciu a lo llargo de la historia. Hai importantes poblaciones de foques y ñeros territoriales internacionalmente significativos pa variedaes d'aves marines como'l Alcatraz común.Fraser Darling, F. & Boyd, J.M. (1969) Natural History in the Highlands and Islands. London. Bloomsbury. Amás de lo comentao, l'águila real vien a ser un iconu nacional.
Nos altores máximos de los montes especies qu'inclúin la perdiz nival, la llebre de les ñeves y l'armiñu puen ser vistes nes sos fases de pelaxe blanco dimientres los meses d'iviernu."State of the Park Report. Chapter 2: Natural Resources"(pdf) (2006) Cairngorms National Park Authority. Recoyío'l 14 d'ochobre de 2007. Restos llariegos de biesques de pinu escocés siguen esistiendoPreston, C.D., Pearman, D.A., & Dines, T.D. (2002) New Atlas of the British and Irish Flora. Oxford University Press. y ente eses árees les aves de la especie Loxia scotica, l'únicu páxaru endémicu de Gran Bretaña, puen atopase xunto con faisanes, gatos monteses, esguiles roxes y martes.Gooders, J. (1994) Field Guide to the Birds of Britain and Ireland. London. Kingfisher.Matthews, L.H. (1968) British Mammals. London. Bloomsbury.

La flora del país ye variada, con biseques qu'inclúin especies tanto caducifolies como coníferes, asina como de páramos y tundra. De toes formes, La plantación a gran escala d'árboles comerciales y el manexu de los páramos de los habitats de llatitúes más altes pa pación d'oveyes y campos pa la práutica comercial del deporte impauten na distribución de plantes y animales llariegos.Integrated Upland Management for Wildlife, Field Sports, Agriculture & Public Enjoyment (pdf) (September 1999) Scottish Natural Heritage. Recoyío'l 14 d'ochobre de 2007 L'árbol más altu del Reinu Xuníu ye un Abetu de Douglas auq s'atopa en Reelig Glen, a la vera d'Inverness, y el Texu de Fortingall tien unos 5.000 años y ye probatible que seya'l ser vivu de más antiguedá n'Europa."The Fortingall Yew"  Forestry Commission. Recoyío'l 24 de xunu de 2007."Scotland remains home to Britain's tallest tree as Dughall Mor reaches new heights"  Forestry Commission. Recoyío'l 26 d'abril de 2008 Pese a que'l númberu de plantes vasculares natives ye baxu según los standards mundiales, la sustancial flora briófita ye d'importancia global."Why Scotland has so many mosses and liverworts" SNH. Recoyío'l 14 de mayu de 2008."Bryology (mosses, liverworts and hornworts)" Royal Botanic Garden Edinburgh. Recoyío'l 15 de mayu de 2008.

 Economía ya infraestructura 

En 2005, el total de les esportaciones escoceses (incluyendo les internes nel Reinu Xuníu) taben estimaes aproximadamente en 17.500£ millones, de los que'l 70% (12.200£ millones) yeren atribuibles a la manufacturación. Les exportaciones cimeres d'Escocia inclúin el whisky, lleutrónica y servicios financieros. Los Estaos Xuníos, Holanda, Alemaña, Francia y España constitúin los mayores mercaos d'estes esportaciones. En 2006, el Productu Interior Brutu (PIB) d'Escocia (escluyendo les producciones del petróliu y gas en aües escoceses) yera sobre 86.000£ millones, dando un PIB per cápita de 16.900£.
El turismu ye perreconocíu como un contribuidor clave na economía d'Escocia. N'información asoleyada en 2002 pol Cientru d'Información del Parllamentu d'Escocia (Scottish Parliament Information Centre o SPICe), pa la Empresa del Parllamentu Escocés y el Life Long Learning Committee, afirmaba que'l turismu suponía más d'un 5% del PIB y el 7,5% del emplegu.

En payares de 2007 el nivel de desemplegu n'Escocia atopábase nun 4,9%—más baxo que la media del Reinu Xuníu y que la mayoría de los países de la Xunión Europea.

Les cifres gubernamentales más recientes (de xunetu de 2006) suxeren qu'Escocia podría atopase con un superávit presupuestariu de más d'800£ millones si recibe lu que-y corresponde xeográficamente de los ingresos del Mar del Norte.El petróliu 'podría crear superávit presupuestariu' BBC News, Xunu 20, 2008. La balanza fiscal neta, que ye'l balance presupuestariu más la inversión capital, daba un déficit de 2.700£ millones (2,1% del PIB) incluyendo los ingresos íntegros provenientes de les xestiones del Mart del Norte, o de 10.200£ millones de déficit excluyendo los ingresos del mar del Norte.[http://www.scotland.gov.uk/Publications/2008/06/18170334/9  General Expenditure and Revenue Scotland 2006-2007

 Divisa 
Pese a que'l Bank of England ye'l bancu central pal Reinu Xuníu, tres bancos escoceses de compensación entovia emiten el so propiu papel moneda esterlín: Bank of Scotland; Royal Bank of Scotland; y Clydesdale Bank. El valor actual del papel moneda escocés en circulación ye de 1.500 millones de llibres esterlines.

 Tresporte 

Les autopistes y mayores carreteres nacionales escoceses son remanaes pol Transport Scotland. El restu de la rede de carreteres ye remanada poles autoridaes llocales escoceses en ca una de les sos árees.

Servicios regulares de ferry operen ente les mainland y la comunidá de les Islles. Estos servicios son la mayoría remanaos por Caledonian MacBrayne, anque dellos son operaos por conceyos llocales. Otres rutes de ferry, ufríes por bayura compañíes, coneuten con Irlanda del Norte, Bélxica, Noruega, les Islles Feroe y tamién con Islandia.
Network Rail Infrastructure Limited posee y opera los activos d'infraestructures del sistema ferroviariu d'Escocia, dimientres que'l Gobiernu escocés caltién responsabilidá en xeneral pa la estratexa vial y la financiación n'Escocia."Disaggregating Network Rail's expenditure and revenue allowance and future price control framework: a consultation (June 2005)" Oficina de Regulación Vial. Recoyío'l 2 de payares de 2007. La rede ferroviaria d'Escocia tien alrodiu de 340 estaciones de ferrocarril y 3.00 kilóetros de ruta, con más de 62 millones de viaxes de pasaxeros ca añu.Transport Scotland - Rail www.transportscotland.gov.uk accedío'l 10 de xunetu de 2008

La rede ferroviaria d'Escocia ye remanada pol Transport Scotland."Rail"  Transport Scotland. Recoyío'l 26 de setiembre de 2007. Les llinies ferroviaries cimeres (Main Railway lines) East Coast y West Coast y la Cross Country Line coneuten la mayoría de les ciudaes y pueblos d'Escocia y tamién cola rede ferroviaria d'Inglaterra. Los servicios ferroviarios civiles son operaos por First Scotrail.

La East Coast Main Line inclúi la seición de la rede que crucia'l Fiordu de Forth pol Forth Bridge. Completáu en 1890, esta ponte de ménsula tien sío descrito como "el puntu de referencia internacional reconocíu d'Escocia ".Keay, J. & Keay, J. (1994) Collins Encyclopaedia of Scotland. London. HarperCollins.ISBN 0-00-255082-2

 Demografía 
El censu poblacional d'Escocia en 2001 yera de 5.062.011 persones. Acordies coles estimaciones de xunu de 2006, esta cifra tien medrao hasta les 5.116.900 persones. Esto fradría d'Escocia'l 112u país más grande por población si fore un estáu soberanu. Pese a qu'Edimburgu seya la capital d'Escocia, nun ye la ciudá más grande. Con una población de más de 600.000 persones esti honor cai sobre Glasgow. Amás d'esto, la conurbanización de Greater Glasgow, con una población qu'algama más de les 1,1 millones de persones, ye'l llar de más del quintu de la población d'Escocia."Great Britain and Northern Ireland: Scotland. All settlements (urban areas) in Scotland of more than 20,000 inhabitants." citypopulation.de. Recoyío'l 26 de setiembre de 2007."Did You Know?—Scotland's Cities" rampantscotland.com. Recoyío'l 26 de setiembre de 2007.

Nel Cintu central ye au s'atopen la mayoría de les cimeres ciudaes y poblaciones. Glasgow alcuéntrase al oeste, dimientres qu'Edimburgu y Dundee tan na costa este. La única ciudá escocesa d'importancia que nun s'atopa nesi centru poblacional ye Aberdeen, na costa este, al norte. A parte d'Aberdeen, el restu de les Highlands tan perpocu poblaes, anque la ciudá d'Inverness tien esperimentao un abondo crecimientu nos caberos años. En xeneral sólo les islles de más tamañu y más accesibles caltienen población humana, y menos de 90 tan habitaes anguaño. Les Southern Uplands (tierres altes del sur) son esencialmente rurales y dominaes pola agricultura y los montes.Clapperton, C.M. (ed) (1983) Scotland: A New Study. London. David & Charles.Miller, J. (2004) Inverness. Edinburgh. Birlinn. ISBN 9781841582962 Debio a los problemes de vivienda en Glasgow y Edimburgu, cinco nueves ciudaes foren creaes ente 1947 y 1966. Éstes son East Kilbride, Glenrothes, Livingston, Cumbernauld, ya Irvine."New Towns" BBC Escocia. Recoyío'l 24 de xunetu de 2007.

Debio a la immigración dende la Segunda Guerra Mundial, Glasgow, Edimburgu y Dundee tienen pequeñes comunidaes asiátiques."Scotland speaks Urdu" (2004)Urdustan.net. Recoyío'l 26 de setiembre de 2007. Dende la reciente Ampliación de la Xunión Europea tien medrao enforma'l númberu de xente proveniende d'Europa Central y del Este, y estímase qu'unos 40.000 ó 50.000 polacos tan agora viviendo nel país.The Pole Position (6 d'agostu, 2005). Glasgow. Sunday Herald newspaper. Dende 2001, hai 16.310 residentes chinos étnicos n'Escocia.Statistics Análisis d'Etnicidá nel Censu de 2001 – Reporte de Sumariu Gobiernu Escocés. Recoyío'l 27 de setiembre de 2007. Los grupos étnicos que s'atopen n'Escocia tan nes proporciones que vienen darréu: Blancu – 97.99%, Sudasiáticu – 1.09%, Prietos – 0.16%, Mezáu – 0.25%, Chinu – 0.32% y Otros – 0.19%.

Escocia tien reconocíes oficialmente tres llingües: Inglés, Escocés y Gaélicu escocés. Cásique la totalidá de los escoceses falen l'inglés escocés estándar, y en 1996 la Oficina Xeneral de Rexistros d'Escocia estimó que'l 30% de la población falaba fluentemente l'escocés. L'escocés ye mayoritariamente falao nes islles occidentales, onde la mayoría de la xente sigue falándolo; de toes formes, nacionalmente el so emplegu ta confináu a un simple 1% de la población.

 Educación 
Tolos guaḥes de 3 y 4 años n'Escocia tienen drechu a una guardería gratuita con una “infraestructura pa neños d'ente 3 y 5 años” ufriendo normes curriculares. La educación primaria formal entama aproximadamente a los 5 años y fina dempués de 7 (P1–P7); La directriz 5–14 provée d'un marcu llegal. Anguaño, los neños y neñes n'Escocia afronten los esámenes de “Gráu Estándar” a la edá aproximada de 15 ó 16 años. La escuela déxase a los 16 años, y tres d'eso los alumnos puen escoyer permanecer na escuela y estudiar pa los esámenes d'accesu, Intermedios o de Gráu Superior y Avanzáu Superior. Un pequeñu númberu d'estudiantes en delles escueles privaes o independientes siguen el sistema educativu inglés y nun siguen el sistema de Gráu Estándar, sinón el “GCSE”, y los niveles A y AS en llugar del Grau Superior y l'Avanzáu Superior."The Scottish Exam System"  Conceyu Escocés d'Escueles Independientes. Recoyío'l 26 de setiembre de 2007.;Hai 14 universidaes escoceses, delles de les cuales tan ente les más vieyes del mundu. El país produz un 1% de les publicaciones científiques con menos del 0,1% de la población mundial, y les mayores instituciones educatives representen el nueve por cientu de les esportaciones del sector servicios d'Escocia.
 Relixón 

 Sanidá 
La sanidá n'Escocia ye mayoritariamente remanada por NHS Scotland (Serviciu Nacional de Salú d'Escocia), que ye'l sistema sanitariu públicu del país. El serviciu foi fundao pol Serviciu Nacional de Salú n'Escocia col Acta de 1947 (más tarde sustituyío pol Acta del Sistema Nacional de Salú d'Escocia de 1978) qu'entró en funcionamientu'l 5 de xunetu de 1948 pa coincidir col llanzamientu del NHS n'Inglaterra y Gales. De toes formes, aínda enantes de 1948, la metá del territoriu escocés cuntaba con cobertura por un sistema sanitariu con fondos del estáu, ufríu pol Highlands and Islands Medical Service (Serviciu Médicu de les Highlands y les Islles).Highlands and Islands Medical Service (HIMS)  www.60yearsofnhsscotland.co.uk, accedío'l 28 de xunetu de 2008 En 2006, el NHS escocés emplegaba a unes 158.000 persones, incluyendo más de 47.500 enfermeres, comadrones y asistentes sanitarios, y más de 3.800 consultores. Amás, tamién había más de 12.000 médicos, médicos de familia y otros profesionales de la salú, incluyendo dentistes, oftalmólogos y farmacéuticos, quienes operen con contratu independiente proveyendo d'un rangu de servicios nel NHS a cambiu de pagues y honorarios dixebraos del restu.About the NHS in Scotland  NHS Scotland El Gabinete Secertariu pa la Salú y el Bienestar ye responsable asignáu pol Parllamentu escocés pal trabayu de la NHS d'Escocia.

 Exércitu 
Pese a qu'Escocia tien una amplia tradición militar que precede al Tratáu de la Xunión con Inglaterra, les sos fuercies armaes agora formen parte de les Fuercies Armaes Britániques, cola notable esceición de los Atholl Highlanders, l'únicu exércitu priváu llegal d'Europa. En 2006, los reximientos d'infantería de la División Escocesa foren fusionaos col Reximientu Real d'Escocia. Otros regimientos escoceses distintivos nel Exércitu Británicu inclúin la Guardia Escocesa y les Guardies Reales Escoceses Dragoon.

Debio a la so topografía y conocida llonxanza, partes d'Escocia tien agospiao bayura d'establecimientos notorios de resistencia, con estremaos motivos a lo llargu'l tiempu.L'altu númberu de bases militares n'Escocia tien dao llugar al emplegu del eufemismu "Fuerte Escocia". Ver Spaven, Malcolm (1983) Fortress Scotland. London. Pluto Press in association with Scottish CND."Pensioner, 94, in nuclear protest" BBC.co.uk. Recoyío'l 29 de xunetu de 2007."Reprieve for RAF Lossiemouth base" BBC.co.uk. Recoyío'l 29 de xunetu de 2007. Ente 1960 y 1991, el Holy Loch (Llagu Santu) foi una bas pa la flota d'Estaos Xuníos de submarinos con capacidá nuclear UGM-27 Polaris."Dunoon and the US Navy" Argyll online. Recoyío'l 29 de xunetu de 2007. Anguaño, la Bas Naval Clyde de la So Maxestá, a 25 milles (40km) al oeste de Glasgow, ye la bas pa los cuatro submarinos nucleares de clas Vanguard armaos con misiles Trident que comprenden parte del arsenal nuclear británicu.

Les bases de frente de la Fuercia Aérea Real atópense tamién n'Escocia. Éstes son la RAF Lossiemouth, la RAF Kinloss y la RAF Leuchars, de les que la cabera ye la bas de defensa aérea asitiada más al norte de tol Reinu Xuníu.

L'únicu llugar de pruebes en campu abiertu d'armes con uraniu emprobecíu nes Islles Britániques ta a la vera de Dundrennan."DU shell test-firing resumes" BBC Scotland News, 21-02-2001. Recoyío'l 13 de setiembre de 2006. Debio a ello, más de 7.000 municiones radioactives atópense nel fondu marinu de la Falla de Solway.Depleted Uranium (Shelling) Parliament of the United Kingdom: Science and Technology Committee—Debates 7 de febreru de 2001. Hansard. Recoyío'l 26 de setiembre de 2007

 Cultura 
La música escocesa ye un aspect significativu de la cultura de la nación, con influencies tanto modernes como tradicionales. Un exemplu d'un instrumentu tradicional escocés lu ye la gaita escocesa, un instrumentu de vientu consistente en tres roncones de pequeñu tamañu y un cuartu, mayor, melódicu, nomáu “chanter” n'inglés, y pelos que pasa l'aire continuadamente por una bolsa d'aire, el fueye, que funciona a mou de reservoriu del mesmu. El clàrsach, el violín y el cordión son tamién instrumentos tradicionales escoceses, el caberu perpresente en bandes de danza escocesa. Anguaño, hai abondes bandes esitoses n'Escocia, al mesmu tiempu que músicos independientes, con munchu ésitu en dellos estilos musicales.

La lliteratura escocesa inclúi testos escritos n'inglés, escocés, escocés, francés y llatín. El poeta y compositor Robert Burns escribió n'escotu, pese a que la mayoría de lu qu'escribió tamién ta n'inglés y nun dialeutu escotu "cenciellu" que ye munchu más accesible pa un mayor públicu. De mena asemeyada, les obres de Sir Walter Scott y Arthur Conan Doyle foren y son internacionalmente esitoses, sobre tóu na dómina de la so escritura, nel periodu ente los sieglos XIX y XX. J. M. Barrie introduxo'l movimientu conocíu como la "Escuela Kailyard"en acabando'l sieglu XIX, que mezaba elementos de fantasía y folclor coles modes. Esta tradición tiense vista como un tropiezu pa la lliteratura escocesa, ya que s'enfotaba nuna imaxe d'una cultura escocesa idealizada y pastoral. Dellos novelists modernos, como Irvine Welsh (de la famosa Trainspotting), escribe nun distintivu inglés escocés que reflexa les dures realidaes de la vida contemporánea. Más recientemente, l'autora J.K. Rowling tiense convertío nuna de les escritores más populares del mundiu (y una de les más riques) a traviés de la so saga Harry Potter, qu'entamó a escribir nuna cafetería d'Edimburgu.

El mediu comunicativu nacional ye BBC Escocia (“BBC Alba” en Gaélicu), una parte constituyente de la British Broadcasting Corporation, el mediu públicu del Reinu Xuníu. Controla dos canales nacionales de television y les emisores nacionales de radio, como BBC Radio Scotland y BBC Radio nan Gaidheal, ente otres. Les canales de television nacionales cimeros n'Escocia son STV y Border Television. Periódicos nacionales como'l Daily Record, The Herald y The Scotsman son toos producíos n'Escocia. Importantes diarios rexonales inclúin The Courieral este de Dundee, y The Press and Journal na zona d'Aberdeen y el norte.

 Deporte 
El deporte n'Escocia ye un elementu importante de la cultura, col país congregando la mayoría de les sos propies competiciones deportives nacionales, y esfrutando de representación independiente en munchos eventos deportivos internacionales como la Copa del mundo de la FIFA, la Copa del mundo de Cricket y los Xuegos de la Commonwealth (pese a que nun la tien nos Xuegos Olímpicos). Escocia tien los sos propios cuerpos de gobiernu nacionales, como l'Asociación Escocesa de Fútbol (la segunda asociación nacional de fútbol más antiga del mundu)Soccer in South Asia: Empire, Nation, Diaspora. Por James Mills, Paul Dimeo: Páxina 18 – L'asociación de fútbol más antiga ye la FA inglesa, dempués la escocesa y en tercer llugar la india. y la Xunión Escocesa de Rugby. Variantes del fútbol tienen sío xugaes n'Escocia per sieglos cola cabera referencia en 1424. El fútbol n'Escocia ye agora'l deporte nacional y la Copa d'Escocia ye'l troféu nacional más antigun del mundu. los clubes escoceses tienen sío esitosos en competiciones europées col Celtic ganando la Copa d'Europa en 1967, el Rangers y l'Aberdeen ganando la Recopa d'Europa en 1972 y 1983 respeutivamente, y ganando tamién l'Aberdeen la Supercopa d'Europa en 1983. La ciudá de St Andrews, en Fife, ye conocida internacionalmente como'l Llar del GolfKeay (1994) op cit páxina 839. "En 1834 el Royal and Ancient Golf Club declarró St. Andrews 'l'Alma Mater del golf' ".y pa munchos golfistes l'Old Course, un antíguu campu de Links que data d'enantes de 1574, ye consideráu un llugar de peregrinax.Cochrane, Alistair (ed) Science and Golf IV: proceedings of the World Scientific Congress of Golf. Páxina 849. Routledge. hai otros munchos campos de golf famosos n'Escocia, incluyendo Carnoustie, Gleneagles, Muirfield y Royal Troon. Otres representaciones distintives de la cultura nacional del deporte inclúin los xuegos de les Highland, el curling y el shinty. Escocia foi'l país qu'acoyó los Xuegos de la Commonwealth en 1970 y 1986,y tornará a facelo nos de 2014.

 Símbolos nacionales 
El cantar de la Flor d'Escocia ye popularmente consideráu l'himnu Nacional d'Escocia, y ye tocao n'eventos como partíos de fútbol y rugbi nos que participe'l equipu nacional escocés. El cantar de Scotland the Brave ye'l emplegáu pal equipu escocés nos Xuegos de la Commonwealth. De toes formes, dende la devolución, alderiques más serios sobre'l tema tienen llevao a disputer l'usu de Flower of Scotland como himnu. Otres candidatures a ser consideraos himnos nacionales son Highland Cathedral, Scots Wha Hae y A Man's A Man for A' That.

St Andrew's Day, el 30 de payares, ye'l día nacional, pese a que la Nueche de Burns tiende a ser más considerada por parte la xente pa eses custiones. El Tartan Day (Día del Tartán) ye una innovación reciente proveniente de Canadá. En 2006, el Parllamentu Escocés aprobó l'Acta del Bank Holiday de St Andrews de 2007, aprobando qu'esi día (30 de payares) pasare a ser un bank holiday."Explanatory Notes to St. Andrew's Day Bank Holiday (Scotland) Act 2007"  Office of Public Sector Information. Recoyío'l 22 de setiembre de 2007

 Referencies 

 Llectura recomendada 
Brown, Dauvit, (1999) "Anglo-French acculturation and the Irish element in Scottish Identity", in Smith, Brendan (ed.), Insular Responses to Medieval European Change, Cambridge University Press, páxs. 135–53

Brown, Michael (2004) The Wars of Scotland, 1214–1371, Edinburgh University Press., páxs. 157–254

Devine, T.M [1999] (2000). The Scottish Nation 1700–2000 (New Ed. edition). London:Penguin. ISBN 0-14-023004-1

MacLeod, Wilson (2004) Divided Gaels: Gaelic Cultural Identities in Scotland and Ireland: c.1200–1650. Oxford University Press. 
Sharp, L. W. The Expansion of the English Language in Scotland, (Cambridge University Ph.D. thesis, 1927), páxs. 102–325;

 Enllaces esternos 
 Scotland.org – La web official d'Escocia
 Gobiernu d'Escocia – Website oficial del Gobiernu d'Escocia
 Parllamentu d'Escocia – Website oficial del Parllamentu d'Escocia
 Archivos Nacionales d'Escocia – Website oficial de los Archivos Nacionales d'Escocia
 Mapes  y coleiciones dixitales  na Llibrería Nacional d'Escocia
 Gazeta d'Escocia – Guía estensa sobre los llugares y xentes d'Escocia, pola Royal Scottish Geographical Society y la Universidá d'Edimburgu
 Estadístiques econóiques escoceses de 2005  (pdf) – de la Scottish Executive
 Resultaos del Censu On Line Escocés – Resultaos oficiales del censu n'Escocia (website del Gobiernu d'Escocia)
 Scottish Neighbourhood Statistics  – Programa del Gobiernu d'Escocia d'estadístiques d'árees pequeñes n'Escocia
 Visit Scotland – Website oficial de l'alministración nacional del turismu d'Escocia
 ScotlandsPeople – Fuente oficial del gobiernu sobre la xenealoxía escocesa
16,51

*
Categoría:Naciones celtes