ছান্দনী জৰী

হিন্দু আইকনগ্ৰাফীত চিত্ৰিত এক অলৌকিক অস্ত্ৰ, যাক পাশা বুলি কোৱা হয়। অসমীয়াত ই ছান্দনী জৰী। গণেশ, যম, শ্যামলা দেৱী আৰু বৰুণ আদি হিন্দু দেৱতাক হাতত এই অস্ত্ৰ লৈ চিত্ৰিত কৰা হৈছে।

পাশা গণেশৰ এটা সাধাৰণ বৈশিষ্ট্য, বিঘ্নহৰ্তা প্ৰভু; পাশাই তেওঁৰ বাধাক বান্ধি ৰখা আৰু মুক্ত কৰাৰ শক্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। মৃত্যুৰ দেৱতা যমে মৃত্যুৰ সময়ত কোনো সত্তাৰ শৰীৰৰ পৰা আত্মা উলিয়াবলৈ পাশা ব্যৱহাৰ কৰে। ভাস্কৰ্যত ইয়াক দুটা বা তিনিটাক এটা বা দুটা লুপত বান্ধি থোৱা হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়।

সংস্কৃত শব্দ "পাশা"ৰ মূল অৰ্থ আছিল "গাঁঠি" বা "লুপ"। সাধাৰণ ব্যৱহাৰত ছান্দনী জৰী বা পাশা শত্ৰুৰ হাত-ভৰি বান্ধিবলৈ বা জীৱ-জন্তু চিকাৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পাশাই লৌকিক মোহৰ লগতে বেয়া আৰু অজ্ঞানতাক ধৰি ৰাখিবলৈ আৰু বান্ধি ৰাখিবলৈ কোনো দেৱতাৰ শক্তিকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। আনন্দ কুমাৰস্বামীয়ে পাশাৰ লৌকিক বন্ধনৰ সৈতে সংযোগৰ বিষয়ে অন্বেষণ কৰিছে।

হিন্দু ধৰ্মৰ শৈৱ সিদ্ধান্ত বিদ্যালয়ত পাশা হৈছে ত্ৰিত্বৰ অংশ পতি-পাশু-পাশা, অৰ্থাৎ ঈশ্বৰ, মানুহ আৰু জগতৰ প্ৰতীক। পতি শিৱ হিচাপে ঈশ্বৰ, পন্থাৰ পৃষ্ঠপোষক দেৱতা। পশু হৈছে আত্মা বা মানুহ। পাশা হৈছে সেই শক্তি যাৰ দ্বাৰা শিৱই আত্মাক সত্যৰ ওচৰলৈ লৈ যায় বা তেওঁৰ মায়া (ভ্ৰম)ৰ শক্তি যাৰ দ্বাৰা তেওঁ "অজ্ঞাত" সত্তাক প্ৰলোভিত কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মুদ্ৰা(ধৰ্ম)