মুকাছা

ৰুনিয়াকিতাৰা/ৰুতাৰা ভাষাত মুগাছা নামেৰে পৰিচিত মুকাছা বাগাণ্ডা জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত ধৰ্মত দেৱতাৰ প্যান্থেয়ন বা বালুবালেৰ সদস্য আৰু তেওঁক সমৃদ্ধি, শস্য, উৰ্বৰতা আৰু স্বাস্থ্যৰ দেৱতা বুলি গণ্য কৰা হয়। কেইবাটাও বিৱৰণীত তেওঁক ভৱিষ্যদ্বাণী আৰু আকাশবাণীৰ সৈতেও জড়িত কৰা হৈছে। মুকাছা প্ৰথমে এজন নায়ক আছিল যিয়ে দেৱতা হ’বলৈ চেষ্টা কৰিছিল। তেওঁ বালুবালেৰ অন্যতম উচ্চ পদবীৰ দেৱতা, আৰু কিছুমান উৎসত, ইয়াৰ প্ৰধান হিচাপে জনা যায়।

ভিক্টোৰিয়া হ্ৰদৰ অভিভাৱক হিচাপেও মুকাছাক স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। তেওঁৰ প্ৰাথমিক মন্দিৰটো বুবেম্বে দ্বীপত অৱস্থিত আৰু আজিও আছে।

প্ৰতিনিধিত্ব
মুকাছাক এজন উপকাৰী দেৱতা বা লুবালে হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। তেওঁ হ্ৰদত বাস কৰাৰ কথা। এপ'ল' কাগৱাই (১৯৩৪) বাগাণ্ডা জনগোষ্ঠীৰ বিষয়ে কৰা বিৱৰণী অনুসৰি মুকাছা অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা আৰু ইয়াক বহুলভাৱে পূজা কৰা হয়।

পৰিয়াল
মুকাছা ৱানেমা দেৱতাৰ পুত্ৰ আৰু ভূমিকম্পৰ দেৱতা মুছিছিৰ নাতি। তেওঁৰ এজন ভাতৃ যুদ্ধৰ দেৱতা কিবুকা আছে। তেওঁৰ তিনিগৰাকী পত্নী আছিল: নালৱাংগা, যাৰ পৰা তেওঁৰ দুটা সন্তান (লৱাংগা আৰু মুছ’জি); নাজেম্বা, যাৰ লগত দুটা সন্তান (বুগুংগু আৰু কিচিটুকা); আৰু নাকুৱে তেওঁৰ তিনিটা সন্তান (কৌমপুলি, নাইৰুমা, আৰু নানজিৰি)ক জন্ম দিছিল। তেওঁৰ পত্নী আৰু সন্তানসকলো বালুবালেৰ অংশ।

কাহিনী
ঈশ্বৰত্বলৈ আৰোহণ
মুকাছা ল’ৰা হৈ থাকোঁতে হঠাতে অদৃশ্য হৈ গ’ল। মানুহে যেতিয়া তেওঁক বিচাৰিছিল, অৱশেষত তেওঁলোকে মুকাছাক তেওঁৰ ঘৰৰ পৰা বহু দূৰৈৰ এটা দ্বীপৰ গছৰ তলত বহি থকা দেখিছিল। এই অদ্ভুত পৰিঘটনাৰ বাবে মানুহে মুকাছাক অতিমানৱ বুলি গণ্য কৰিছিল আৰু তেওঁৰ সন্মানত তেওঁক এটা ঘৰ সাজি দিছিল। মুকাছাই তাত কিছুদিন থাকি স্বাস্থ্য আৰু সমৃদ্ধিৰ সম্পৰ্কীয় বিষয়ত মানুহক সহায় কৰিছিল।  কোৱা হয় যে মুকাছাই কেৱল জীৱ-জন্তুৰ হৃদযন্ত্ৰ, যকৃত আৰু তেজহে খাইছিল। এটা সূত্ৰৰ মতে, অৱশেষত মৰ্ত্যলোক মুকাছাৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁ দেৱতাত পৰিণত হয়। আন এটা সূত্ৰই অৱশ্যে কয় যে মুকাছা কেৱল পৃথিৱীৰ পৰা নোহোৱা হৈ গ'ল।
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ উপাস্য দেৱতা