দব্বা মল্লপুত্ত

দব্বা মল্লপুত্ত (পালি; সংস্কৃত: দ্ৰাব্য মল্লপুত্ৰ) গৌতম বুদ্ধৰ শিষ্য আছিল, বিশেষভাৱে তেওঁৰ যৌৱনকাল আৰু সংঘৰ সেৱাৰ বাবে বিশিষ্ট।Digital Dictionary of Buddhism সাত বছৰ বয়সত তেওঁ অৰ্হত হৈ পৰে আৰু প্ৰাথমিক বৌদ্ধ সম্প্ৰদায়ত সন্ন্যাসী হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়।Dictionary of Pali Proper Names বিভিন্ন ধৰণৰ অলৌকিক ক্ষমতা প্ৰদৰ্শন কৰি কম বয়সতে তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

জীৱনী
থেৰিগাথাৰ ধাৰাবাহিক অনুসৰি দাব্বাৰ জন্মৰ সময়ত তেওঁৰ মাতৃৰ মৃত্যু হৈছিল আৰু তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ জুইকুৰাৰ মাজতো কেঁচুৱা অৱস্থাত তেওঁক জীয়াই থকা অৱস্থাত পোৱা গৈছিল। তেওঁৰ পৰিয়াল মল্লকা ৰাজ্যত (সম্ভৱতঃ কুচিনাৰাত) বাস কৰিছিল। বুদ্ধই যেতিয়া মল্ল দেশ ভ্ৰমণ কৰিছিল, তেতিয়া দব্বাই আইতাকৰ সম্মুখত ধৰ্মত দীক্ষিত কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল আৰু অভিষেক বিচাৰিছিল। তেওঁক ধৰ্মত গ্ৰহণ কৰা হয়, আৰু অভিষেক হলত অৰহন্তৰ মৰ্যাদা লাভ কৰা বুলি কোৱা হয়।

সেৱাৰ কাম কৰিব বিচৰা দব্বাক বিনয় পিটকত সন্ন্যাসীসকলৰ সমাবেশত সামগ্ৰী আৰু বাসস্থান বিতৰণৰ সৈতে জড়িত কেইবাটাও কামত স্বেচ্ছাসেৱী হিচাপে কাম কৰা বুলি চিত্ৰিত কৰা হৈছে। ফলত বুদ্ধৰ শিষ্যসকলৰ মাজত তেওঁক সেৱাৰ ক্ষেত্ৰত অগ্ৰণী হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়। দব্বা আৰু সন্ন্যাসী মেটিয়া আৰু ভূমিজকাৰ অনুগামীসকলৰ মাজত হোৱা সংঘাতৰ ফলত এনে কিছুমান পৰিঘটনাৰ সৃষ্টি হয় য'ত দব্বাক অপকৰ্মৰ অভিযোগত অভিযুক্ত কৰা হয় যদিও পিছলৈ তেওঁক দোষমুক্ত কৰা হয়। নীতিগত আৰু ধাৰাবাহিক সাহিত্যৰ অপদান কাহিনীসমূহে এই পৰিঘটনাসমূহৰ কাৰণ দব্বাই পূৰ্বৰ জীৱনত এজন অৰহন্তক নিন্দা কৰা বুলি কয়।

উদানাত দব্বাৰ মৃত্যুৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ৰাজগহৰ ওচৰৰ দান-বৰঙণিৰ পৰা উভতি অহাৰ পিছত তেওঁ বুদ্ধক নিজৰ আগতীয়া পৰিনিব্বান ঘোষণা কৰে আৰু কেইবাটাও অলৌকিক শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰে, যাৰ শিখৰত তেওঁ বতাহত উঠি জুইৰ শিখাত বিস্ফোৰণ ঘটে।

চীনৰ বৌদ্ধ ধৰ্মত দব্বাৰ নাম লিখা আছে। কুল্ল দ্ৰাব্য মল্লপুত্ৰ নামেৰে জনাজাত এজন ব্যক্তিকো লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে, কিন্তু ইয়াক সংস্কৃত বা প্ৰাকৃত আগম গ্ৰন্থৰ দুৰ্নীতি বা ভুল পঢ়াৰ ফলত হোৱা বুলি ধৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ভিক্ষুু