ইদিয়াপ্পাম

ইদিয়াপ্পাম (), যাক ইণ্ডিয়াপ্পা, নুলাপ্পাম, নুলপুট্টু, সন্থাগাই বা অট্টু শ্বেভিগে বুলিও কোৱা হয়, দক্ষিণ ভাৰতৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এটা ষ্ট্ৰিং হপাৰ খাদ্য। ই চাউলৰ গুৰিৰ পৰা তৈয়াৰী নুডলছৰ দৰেই। সাধাৰণতে ভাপত দি ভাজি লোৱা হয়। দক্ষিণ-পূব এছিয়াতো এই খাদ্য জনপ্ৰিয়। মালয়েছিয়া আৰু ছিংগাপুৰত ইয়াক পুট্টু মায়াম আৰু ইণ্ডোনেছিয়াত ইয়াক পুট্টু মায়াং বুলি কোৱা হয়।

ইতিহাস
খাদ্য ইতিহাসবিদ কে.টি.আচাৰ্যৰ মতে, সংগম সাহিত্যত উল্লেখ কৰা অনুসৰি খ্ৰীষ্টীয় ১ম শতিকাৰ ভিতৰত প্ৰাচীন তামিল দেশত ইদিয়াপ্পাম, আপ্পাম, ইডলি, দোছা আৰু বাদা জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল।
কানাড়া ৰন্ধন গ্ৰন্থ লোকোপকাৰা (১০২৫ খ্ৰীষ্টাব্দ)তো শ্বেভিজ বনোৱাৰ ৰেচিপি আৰু ইয়াৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ছাঁচ-প্ৰেচাৰৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। "Lokopakara" Agri-History Bulletin No. 6 - (Trans) Ayangarya, Y. L. Nene, Nalini Sadhale, Valmiki Sreenivasa (Trans), 2004

বিতৰণ
ইদিয়াপ্পাম সমগ্ৰ ভাৰতৰ তামিলনাডু, কেৰালা, কৰ্ণাটক আৰু শ্ৰীলংকা দেশৰ ৰান্ধনীশালৰ বিশেষ খাদ্য। । ইদিয়াপ্পাম নামটো তামিল ভাষাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। তামিল শব্দ ‘ইদি’ একেলগে ইদিয়াপ্পাম নাম গঠন কৰে। এই খাদ্যক প্ৰায়ে নুলাপ্পাম বা নুলপুট্টু বুলিও কোৱা হয়, যিটো তামিল শব্দ নুলৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে ডোঙা বা সূতা। কৰ্ণাটকত ইয়াক কানাড়া ভাষাত অট্টু শ্বাভিগে বুলি জনা যায় আৰু উডুপিৰ তুলু ভাষাত ইয়াক চেমিগে বা চেমে দা আদাই বুলিও কোৱা হয়। মহাৰাষ্ট্ৰত ইয়াক শিৰৱালে বুলি জনা যায়।

কৰ্ণাটকত বিভিন্ন ৰেচিপিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি অট্টু শ্বেভিজ (অনব্ৰকেন শ্বেভিজ) আৰু শ্বেভিজৰ মাজত পাৰ্থক্য কৰা হয়। মঙ্গলোৰ আৰু উডুপিত ইয়াক তুলুভা কুকুৰা বা মাছৰ তৰকাৰী, আৰু ৰসায়ন নামৰ নাৰিকলৰ গাখীৰৰ খাদ্যৰ সৈতে খোৱা হয়। মালয়েছিয়া, ছিংগাপুৰতো ইয়াক ব্ৰেকফাষ্টৰ সাধাৰণ বস্তু আৰু ইণ্ডোনেছিয়াত ৰাতিৰ জলপান বুলি কোৱা হয় য'ত ইয়াক পুট্টু মায়াম বুলি কোৱা হয়, সাধাৰণতে ব্ৰাউন চুগাৰ আৰু সৰু সৰুকৈ কাটি লোৱা নাৰিকলৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়।

প্ৰস্তুতি
চাউলৰ গুৰি বা ইদিয়াপ্পামৰ আটা পানী বা নাৰিকলৰ গাখীৰৰ সৈতে মিহলাই, আৰু চালনীৰে পিঠাগুৰি টিপি ভাৰ্মিচেলিৰ দৰে নুডলছ তৈয়াৰ কৰা হয় তাৰ পিছত ভাপত দিয়া হয়, সাধাৰণতে সুগন্ধি পাণ্ডন পাতৰ (স্ক্ৰুপাইন)ৰ ৰস সোৱাদ হিচাপে যোগ কৰা হয়। নুডলছৰ লগত কুটি লোৱা নাৰিকল আৰু গুড় বা গুৰ (খেজুৰৰ চেনি) পৰিবেশন কৰা হয়। কিছুমান অঞ্চলত গুলা মেলাকা (নাৰিকলৰ চেনি) প্ৰিয় মিঠাই। পুটু পাইৰিং হৈছে পুটু মায়ামৰ এটা সংস্কৰণ য'ত চাউলৰ আটাৰ পিঠাগুৰি ব্যৱহাৰ কৰি নাৰিকল আৰু গুৰ বা গুৰ ভৰোৱাৰ চাৰিওফালে সৰু কেক তৈয়াৰ কৰা হয়।

পৰিবেশন
এই খাদ্যটো শাক-পাচলিৰ ষ্টু বা এভিয়াল, বা মাছৰ তৰকাৰী আদিৰ সৈতে ব্ৰেকফাষ্টৰ খাদ্য হিচাপে খাব পাৰি। মালয়েছিয়া আৰু ছিংগাপুৰতো টেঙা খাদ্যৰ সৈতে মৃদু মিঠা পুটু মায়াম, পুটু পাইৰিং, বা চেণ্ডোল পৰিবেশনৰ একেধৰণৰ ধাৰা আছে। ইডিয়াপ্পাম কেৰেলা, শ্ৰীলংকা, কৰ্ণাটক, আৰু তামিলনাডুৰ বিশেষ খাদ্য। এই সকলোবোৰ খাদ্য তৈয়াৰ কৰাৰ "দ্ৰুত" উপায় হিচাপে অতি মিহিকৈ পিহি লোৱা বাণিজ্যিক ইডিয়াপাম আটা বিক্ৰী কৰা হয়।

মালয়েছিয়া আৰু ছিংগাপুৰত পুটু মায়াম আৰু অনুৰূপ খাদ্য সাধাৰণতে বজাৰৰ ষ্টল বা গাড়ীত ৰাজপথৰ খাদ্য হিচাপে বিক্ৰী কৰাৰ লগতে ঘৰতে বনোৱা হয় আৰু সাধাৰণতে ঠাণ্ডাকৈ পৰিবেশন কৰা হয়। ইণ্ডোনেছিয়াত পুটু মায়ামক পুটু মায়াং বুলি কোৱা হয় আৰু ইয়াক তাল চেনিৰ লগত মিহলি কৰা নাৰিকল গাখীৰৰ লগত পৰিবেশন কৰা হয়।
চিত্ৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খাদ্য