শালকোচা

শালকোচা অসম ৰাজ্যৰ ধুবুৰী জিলাৰ চাপৰ চহৰৰ অন্তৰ্গত এখন গাঁও আৰু গাঁও পঞ্চায়ত। এই গাঁওখন বিলাসীপাৰা পূব বিধানসভা সমষ্টি আৰু ধুবুৰী লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত। 

অৱস্থান
শালকোচা চাপৰৰপৰা প্ৰায় ১৬ কিল'মিটাৰ আৰু জিলা সদৰ ধুবুৰীৰপৰা প্ৰায় ৫৮ কিল'মিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। এই গাঁওখন গুৱাহাটী আৰু দিছপুৰৰপৰা প্ৰায় ২২০ কিল'মিটাৰ পশ্চিমে অৱস্থিত। শালকোচা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ ৩১ ৰে সংযুক্ত। ওচৰৰ ৰেল ষ্টেচন কোকৰাঝাৰত, যি প্ৰায় ২০ কিল'মিটাৰ দূৰৈত অৱস্থিত। শালকোচাৰ কাষৰীয়া গাঁওসমূহৰ ভিতৰত গৌৰাংটাৰী, কুমাৰীগাঁও, পোৰশানপাৰা, কামাৰপাৰা, খামাৰপাৰা, শিলগৰা, টিলাপাৰা, বামুণপাৰা, ভেলুপাৰা, শ্ৰীগ্ৰাম, হাতীপোতা, পুখুৰীপাৰা, হাপাপাৰা, নিয়োগীপাৰা আৰু শালবাৰী আদি উল্লেখযোগ্য। 

জলবায়ু আৰু নদী ব্যৱস্থা
শালকোচা সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰপৰা প্ৰায়  উচ্চতাত অৱস্থিত। গাঁওখনৰ উত্তৰ দিশে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী প্ৰৱাহিত। ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু ইয়াৰ উপনদীৰ বাৰ্ষিক বানপানীৰ ফলত শালকোচা প্ৰায়ে বানপানীত আক্ৰান্ত হয়। 

জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ ভাৰতৰ জনগণনা অনুসৰি চাপৰ–শালকোচা ব্লকৰ মুঠ জনসংখ্যা প্ৰায় ১,১৮,৮০০। শালকোচাৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ৪০,০০০ আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ প্ৰায় ৭৫ শতাংশ। ইয়াত প্ৰধানকৈ হিন্দু আৰু ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী লোক বাস কৰে। ৰাজবংশী, কলিতা, সূত্ৰধৰ, বড়ো, গাৰো আৰু ৰাভা আদি জনগোষ্ঠীৰ লোক ইয়াত বসবাস কৰে। চৰকাৰী ভাষা অসমীয়া আৰু সাধাৰণতে গোৱালপৰীয়া উপভাষা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 

দৰ্শনীয় স্থান
বুঢ়া-বুঢ়ী থান : শালকোচাৰ উত্তৰ দিশে হাপাপাৰাত অৱস্থিত এই ধৰ্মীয় স্থানটো অঞ্চলটোৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ আস্থাৰ কেন্দ্ৰ। প্ৰতি বছৰে এপ্ৰিল মাহত ইয়াত বুঢ়া-বুঢ়ী পূজাৰ উপলক্ষ্যে ডাঙৰ মেলা অনুষ্ঠিত হয়। এই সময়ছোৱাত বিভিন্ন ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠান আৰু পূজা-পাঠ অনুষ্ঠিত হয়।

দিপলাই বিল আৰু সোণালী লংগুৰ উদ্যান : ডিপলাই বিল হৈছে প্ৰায়  এলেকাজুৰি বিস্তৃত এখন প্ৰাকৃতিক জলাভূমি। এই অঞ্চলটো অসমৰ প্ৰথম চৰাই অভয়াৰণ্যৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে পৰিগণিত। ইয়াত স্থানীয় আৰু পৰিভ্ৰমী চৰাইৰ বহু প্ৰজাতি দেখা যায়। বিলখনৰ উত্তৰ-পূব দিশৰ অৰণ্য অঞ্চলত বিলুপ্তপ্ৰায় সোণালী লংগুৰ দেখা পোৱা যায়। এই অঞ্চলটো চক্ৰশিলা বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যৰ ওচৰত অৱস্থিত।

ধীৰ বিল : শালকোচাৰ পূব দিশে অৱস্থিত ধীৰ বিল এখন জলাজমি আৰু জলাভূমি প্ৰধান হ্ৰদ। এই বিলখন বড়ো পাহাৰৰ কাষতে অৱস্থিত আৰু চক্ৰশিলা বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যৰ সৈতে সংলগ্ন। 


চক্ৰশিলা বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য : শালকোচাৰপৰা কেইকিলোমিটাৰ দূৰত্বত কোকৰাঝাৰ আৰু ধুবুৰী জিলাৰ সীমাত অৱস্থিত এই অভয়াৰণ্যখনৰ মুঠ আয়তন প্ৰায় । এই অভয়াৰণ্যটো ভাৰতৰ সোণালী লংগুৰ সংৰক্ষণৰ দ্বিতীয় সুৰক্ষিত অঞ্চল হিচাপে পৰিচিত।

অৰ্থনীতি আৰু শিক্ষা
শালকোচাৰ অৰ্থনীতি প্ৰধানকৈ কৃষিভিত্তিক। গাঁওখনৰ অধিকাংশ লোক ধান, মৰাপাট, সৰিয়হ, মাহ আৰু মৌচুমী বতৰৰ শাক-পাচলিৰ খেতিৰ সৈতে জড়িত। ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পলসুৱা মাটিয়ে অঞ্চলটোক কৃষিৰ বাবে উৰ্বৰ কৰি তুলিছে যদিও বাৰ্ষিক বানপানীয়ে প্ৰায়ে শস্যৰ ক্ষতি সাধন কৰে। তাৰ উপৰিও মাছ ধৰা শালকোচাৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ জীৱিকাৰ উৎস, বিশেষকৈ ডিপলাই বিল আৰু ধীৰ বিল অঞ্চলত স্থানীয় লোক সক্ৰিয়ভাৱে মাছধৰাত নিয়োজিত থাকে। কিছুমান লোক ব্যৱসায়-বাণিজ্য, সৰু দোকান, পৰিবহণ আৰু চৰকাৰী-বেচৰকাৰী সেৱাখণ্ডতো কৰ্মৰত।

শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত শালকোচাত কেইবাটাও প্ৰাথমিক আৰু উচ্চ প্ৰাথমিক বিদ্যালয় আছে, যিয়ে অঞ্চলটোৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰিছে। ওচৰৰ চহৰ চাপৰ আৰু কোকৰাঝাৰত উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয় উপলব্ধ হোৱাৰ ফলত গাঁওখনৰ শিক্ষাৰ্থীসকলে আগবঢ়া শিক্ষাৰ সুযোগ লাভ কৰে। সাম্প্ৰতিক বছৰত শিক্ষা-সচেতনতা বৃদ্ধি পোৱাত নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰতি আগ্ৰহ বাঢ়ি আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ধুবুৰী জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও