বুগ্গা ৰামালিংগেশ্বৰ স্বামী মন্দিৰ

বুগ্গা ৰামালিংগেশ্বৰ স্বামী মন্দিৰ () হৈছে অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ অনন্তপুৰ জিলাৰ তাদিপাত্ৰীৰ পেন্না নদীৰ দক্ষিণ পাৰত অৱস্থিত এটা শিৱ মন্দিৰ। ১৪৯০ চনৰ পৰা ১৫০৯ চনৰ ভিতৰত বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ দিনত গুট্টি-গাণ্ডীকোটা অঞ্চলৰ এজন মুখীয়াল পেম্মাছানি ৰামলিংগ নায়ুডু প্ৰথমে এই মন্দিৰটো নিৰ্মাণ কৰিছিল। 

ইয়াৰ উপাস্য দেৱতা হৈছে লিংগ, যাক ‘স্বয়ম্ভু’ (প্ৰাকৃতিকভাৱে হোৱা বা স্ব-উৎপত্তি) বুলি গণ্য কৰা হয়। বিষ্ণু মন্দিৰৰ সন্মুখত মন্দিৰটোৰ সাতটা সৰু সৰু স্বাধীন স্তম্ভ আছে আৰু ইয়াত আঘাত কৰিলে ইহঁতে 'সপ্তস্বৰ' (সাতটা সংগীতৰ টোকা) উৎপন্ন কৰে।Bhaskar, V. S. "District Census Handbook, Anantapur, Part XII-A & B, Series-29". p. 21. The seven small independent pillars in the temple when touched produce 'Saptaswara' (the seven musical notes). মন্দিৰৰ গোপুৰামসমূহ অসম্পূৰ্ণ আৰু স্থাপত্য ইতিহাসবিদ জেমছ এণ্ডাৰছনে ইয়াক ‘আশ্বৰ্যকৰ’ বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।
 বিৱৰণ 
বুগ্গা ৰামালিংগেশ্বৰ স্বামী মন্দিৰ তাদিপাত্ৰী ৰেলৱে ষ্টেচনৰ পৰা ৪ কিলোমিটাৰ (২.৫ মাইল) দূৰত। সম্ভৱতঃ ১৪৯০ চনৰ পৰা ১৫০৯ চনৰ ভিতৰত বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজত্বকালত ইয়াক নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ১৮০২ চনত কলিন মেকেঞ্জীয়ে সংগ্ৰহ কৰা তাদিপাত্ৰী কাইফিয়ত অনুসৰি এই মন্দিৰটো বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ গুট্টি-গাণ্ডীকোটা অঞ্চলৰ এজন মুখীয়াল ৰামলিংগা নায়ুডুৱে নিৰ্মাণ কৰিছিল।

মন্দিৰটো অক্ষীয় ৰেখাত এখন অভয়াৰণ্য, অৰ্ধমণ্ডপ, আৰু মুখমণ্ডপ আদিৰে গঠিত। মন্দিৰটোত ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতৰ খণ্ডসমূহৰ চিত্ৰ অংকন কৰা bas relief গঠন আছে। উপাস্য দেৱতা (লিংগ) ‘স্বয়ম্ভু’ (প্ৰাকৃতিকভাৱে হোৱা বা স্ব-উৎপত্তি) হোৱা। আন হিন্দু মন্দিৰৰ লগত (য'ত দেৱতাসকল পূবমুখী) তুলনা কৰিলে ইয়াৰ এটা পাৰ্থক্য দেখা যায়; সেয়া হৈছে এই মন্দিৰত শিৱলিংগ পশ্চিমমুখী। বিষ্ণু মন্দিৰৰ সন্মুখৰ সাতটা স্তম্ভত আঘাত হ'লে 'সপ্তস্বৰ' (সংগীতৰ স্কেল) উৎপন্ন হয়।

স্থাপত্য ইতিহাসবিদ জেমছ এণ্ডাৰছনে এই মন্দিৰৰ গোপুৰমবোৰক ‘আচৰিত’ বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।

 চিত্ৰ-ভঁৰাল 

 তথ্যসূত্ৰ 
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ