ঐতিহাসিক খ্ৰীষ্টান কেশ সজ্জা

ঐতিহাসিক খ্ৰীষ্টান কেশ সজ্জা খ্ৰীষ্টান পৰম্পৰাত গ্ৰহণ কৰা চুলিৰ ষ্টাইল সময়ৰ লগে লগে স্থানভেদে, সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক শ্ৰেণীভেদে, জাতি, ধৰ্মগোষ্ঠী আৰু খ্ৰীষ্টানসকলৰ উত্থান ঘটা সংস্কৃতিৰ মাজতো বহু পৰিমাণে ভিন্ন হৈছে। পাদ্ৰী আৰু পৱিত্ৰ ধৰ্মীয় চুলিৰ শৈলীও গীৰ্জাত থকা ক্ৰম আৰু পদৰ মাজত ভিন্ন হৈছে। এই ভিন্নতাই গীৰ্জাৰ সাজ-পোছাকৰদ্বাৰা চুলিৰ ষ্টাইল নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ লগতে চুলিৰ ষ্টাইলক গীৰ্জাত তেওঁলোকৰ পিন্ধাসকলৰ ভূমিকা আৰু বিশ্বাসৰ সৈতে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে তথ্য প্ৰদান কৰিবলৈ সক্ষম কৰি তুলিছিল। 

৫০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আগতে 
কেটাকম্বত থকা চিত্ৰসমূহৰ পৰা এইটো বিশ্বাস হয় যে আদিম খ্ৰীষ্টানসকলে কেৱল নিজৰ সময়ৰ ফেশ্বন অনুসৰণ কৰিছিল। পুৰুষৰ চুটি চুলি আৰু মহিলাৰ ব্ৰেইডবোৰ দ্বিতীয় শতিকাৰ শেষৰফালে কুটিল আৰু স্তৰত সজাই থোৱা আছিল, আনহাতে মহিলাৰ বাবে চুলিবোৰ ভ্ৰূৰ ওপৰেৰে মূৰৰ ওচৰে-পাজৰে জোৰা লগা আছিল। কপালৰ ওপৰেৰে আৰু কুমৰ ওপৰত পৰিবলৈ বিশেষ শৈলী সংৰক্ষিত আছিল। 

খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ আইকনগ্ৰাফী এতিয়াও খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ আৰম্ভণিতে সৃষ্টি হোৱা প্ৰকাৰ অনুসৰি আগবাঢ়িছে। খ্ৰীষ্টৰ প্ৰতিমূৰ্তিবোৰে মাজত বিভক্ত আৰু কান্ধলৈকে বৈ যোৱা দীঘলীয়া ব্ৰেইড কৰা শৈলীবোৰ ধৰি ৰাখে। পৱিত্ৰ কুমাৰীৰসকলে এতিয়াও সেই ওৰণিখন পিন্ধে যিয়ে ভ্ৰূৰ এটা অংশ লুকুৱাই ৰাখে আৰু ডিঙিটোক আবদ্ধ কৰি ৰাখে। বিশ্বাসীসকলৰ সাধাৰণতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা অৰেণ্টেছৰ চুলিবোৰ সম্পূৰ্ণ ওৰণিৰে ঢাকি থোৱা থাকে যি কান্ধলৈকে পৰে। বাইজেণ্টাইন আইকনগ্ৰাফী কেটাকম্বৰপৰা মূৰৰ পোছাকৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষ পাৰ্থক্য নাই। 
মোজাইক আৰু হাতীদাঁতত সম্ৰাট, বিচপ, পুৰোহিত আৰু বিশ্বাসীসকলে কপালৰ ওপৰেৰে বৰ্গক্ষেত্ৰৰ চুলি পিন্ধা মধ্যমীয়া দৈৰ্ঘ্যৰ চুলি ৰাখে।

তাৰ পিছত মহিলাসকলে মুখখন আগুৰি থকা ঘূৰণীয়া মূৰৰ পোছাক পিন্ধিছিল। সম্ৰাট আৰু সম্ৰাজ্ঞীসকলে এটা ডাঙৰ, নিম্ন মুকুট ওপৰত বহল, মূল্যৱান পাথৰেৰে অলংকৃত en cabochon, আৰু কান্ধলৈকে পৰি থকা ৰত্নযুক্ত লকেট, যেনে এছ.ৰ মোজাইকত দেখা পোৱা যায়। ৰেভেনাত ভিটালিছ আৰু বৃহৎ সংখ্যক ডিপ্টিক। পিতৃপুৰুষ আৰু বিচপৰ চুলি মধ্যমীয়া দীঘল আছিল আৰু তাৰ ওপৰত বন্ধ মুকুট বা দুটা টিয়াৰা আছিল।
তথ্যসূত্ৰ

Hélyot, , for the hairstyles of regular clergy
Charles Victor Daremberg and Edmond Saglio, 
,  (Leipzig, 1858)
Auguste Racinet,  (1882)
শ্ৰেণী:কেশবিন্যাস