ব্ৰহ্মবধ

ব্ৰহ্মবধ  বা ব্ৰহ্মহত্যা (সংস্কৃত: ब्रह्महत्या), ব্ৰাহ্মণহত্য (সংস্কৃত:ब्राह्मणहत्या) বুলিও অনুবাদ কৰা হৈছে "ব্ৰাহ্মণক হত্যা কৰা" সংস্কৃত শব্দ। ইংৰাজীত ইয়াক ব্ৰাহ্মণহত্যা বুলি অনুবাদ কৰা হৈছে। মনুস্মৃতিয়ে ব্ৰাহ্মণৰ হত্যাক পাপৰ ভিতৰত সৰ্বোচ্চ, আৰু মহাপাতকৰ ভিতৰত সৰ্বোচ্চ (মৰ্ত্যৰ পাপ) বুলি গণ্য কৰে। 

পুৰাণৰ দৰে হিন্দু গ্ৰন্থতো ব্ৰহ্মহত্যাক জঘন্য নাৰী হিচাপে মূৰ্ত ৰূপ দিয়া হৈছে। ৰঙা চুলি আৰু নীলা চোলা পিন্ধা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, ব্ৰাহ্মণৰ হত্যাকাৰীক খেদি খেদি উন্মত্তভাবে হাঁহি থকা বুলি কোৱা হৈছে। 

সাহিত্য
ৰামায়ণত ইন্দ্ৰ আৰু বৃত্ৰাসুৰৰ সংঘাতৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইন্দ্ৰই বৃত্ৰক বধ কৰাৰ পিছত ব্ৰহ্মহত্যৰ পাপ ভোগ কৰে আৰু লগে লগে পক্ষাঘাতগ্ৰস্ত হৈ অচেতন হৈ পৰে। দেৱতাসকলে অশ্বমেধ যজ্ঞৰ দ্বাৰা ইন্দ্ৰৰ পাপৰ শুদ্ধিৰ ব্যৱস্থা কৰে। একেখন মহাকাব্যতে ৰাৱণ বধৰ বাবে ৰামৰ ব্ৰহ্মহত্যৰ পাপৰ ক্ষমাদানৰ বাবে সীতাই বালিৰে শিৱৰ পূজাৰ বাবে লিংগ সৃষ্টি কৰে, যিটো ৰামেশ্বৰম মন্দিৰত স্থাপন কৰা হৈছিল।

মৎস্য পুৰাণত শিৱৰ ভিক্ষাৰী ৰূপৰ কিংবদন্তি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ব্ৰহ্মৰ এটা মূৰ কাটি শিৱই ব্ৰহ্মহত্যৰ পাপ ভোগ কৰে, দেৱতাৰ মূৰৰ খুলি হাতৰ তলুৱাত লয়। এই পাপৰ প্ৰায়শ্চিত্তৰ বাবে দেৱতাই ভিক্ষাৰীৰ বেশ ধৰি কাশী পোৱালৈকে দেশ-দেশান্তৰে ঘূৰি ফুৰিছিল, য'ত তেওঁ মুক্তি লাভ কৰিছিল।

কিছুমান গ্ৰন্থত কোৱা হৈছে যে হিন্দুসকলৰ তীৰ্থস্থানৰ জলভাগত গা ধুলে ব্ৰহ্মহত্যৰ পাপৰ পৰা শুদ্ধ হয়।
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম