বাবা দোছিয়া

ৰোমানিয়াৰ পৌৰাণিক কাহিনীত বাবা দোছিয়া বা দ্য অল্ড ডকিয়া হৈছে বসন্তৰ উভতি অহাৰ লগে লগে দেখা পোৱা এক ব্যক্তিত্ব। কেতিয়াবা তেওঁক "এগৰাকী বৃদ্ধা, যিয়ে মাৰ্চ মাহক অপমান কৰিবলৈ যেতিয়া তেওঁ ভেড়া বা ছাগলীৰ জাক এটা লৈ ওলাই যায়" বুলি ধৰা হয়।Andreas Johns, Baba Yaga: the ambiguous mother and witch of the Russian folktale (Peter Lang, 2004), 76. কথিতভাৱে এই নামটোৰ উৎপত্তি বাইজেন্টাইন কেলেণ্ডাৰৰ পৰা হৈছে, য'ত দ্বিতীয় শতিকাৰ শ্বহীদ-সাধু ইউড'কিয়া অফ হেলিঅ'পলিছ (ইভডকিয়া)ক ১ মাৰ্চত উদযাপন কৰা হয়। ৰোমানিয়াৰ ডকিয়াই বসন্তৰ উভতি অহাৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থকা মানৱ জাতিৰ অধৈৰ্য্যতাক মূৰ্ত কৰি তুলিছে।

ড্ৰেগোমিৰৰ কিংবদন্তি
বাবা দোচিয়াৰ এজন বিবাহিত পুত্ৰ আছে, যাৰ নাম ড্ৰেগোবেট। ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ শেষৰ ফালে বোৱাৰীক হাবিত জামু তুলিবলৈ পঠিয়াই ডোচিয়াই বোৱাৰীক বেয়া ব্যৱহাৰ কৰে। ভগৱানে ছোৱালীজনীৰ সম্মুখত বুঢ়া মানুহ হিচাপে দেখা দিয়ে আৰু তাইৰ কামত সহায় কৰে।
ডোচিয়াই জামুবোৰ দেখি বসন্ত ঘূৰি আহিল বুলি ভাবি পুতেক আৰু ছাগলীৰ সৈতে পাহাৰলৈ ৰাওনা হয়। তাই বাৰটা ভেৰা পোৱালিৰ চামৰা পিন্ধিলে, কিন্তু পাহাৰত বৰষুণ দিয়াত ছালবোৰ তিতি গধুৰ হৈ পৰে। ডোচিয়াই ছালবোৰ আঁতৰাব লগা হয় আৰু শীত অহাত ছাগলীৰ সৈতে মৃত্যু হয়। বাঁহী বজাই থাকোঁতে তাইৰ পুত্ৰৰ মুখত বৰফৰ টুকুৰা এটা জমা হৈ মৃত্যুমুখত পৰে।

ড্ৰেগবেটৰ কিংবদন্তি আৰু বেবেল মিথ
এই কাহিনীটোৰ আন এটা সংস্কৰণ হ’ল বাবা ডোচিয়াৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে ড্ৰেগ’বেটে এজনী ছোৱালীক বিয়া কৰায়। পুত্ৰৰ এই সিদ্ধান্তত খঙত বোৱাৰীক নদীত ক’লা ঊল কিছু ধুবলৈ পঠিয়াই দিয়ে আৰু ঊল বগা নোহোৱালৈকে ঘূৰি নাহিবলৈ কয়। ছোৱালীজনীয়ে ধুবলৈ চেষ্টা কৰে, কিন্তু ঊলৰ ৰং সলনি নহ’লহেঁতেন। হতাশাত আৰু নদীৰ ঠাণ্ডা পানীৰ পৰা হাত দুখন নিথৰ হৈ ছোৱালীজনীয়ে কান্দিবলৈ আৰম্ভ কৰে, এই ভাবি যে তাই আৰু কেতিয়াও নিজৰ মৰমৰ স্বামীক দেখা নাপাব। তাৰ পাছত যীশুৱে তাইক আকাশৰ পৰা দেখি তাইৰ বাবে দুখ অনুভৱ কৰিলে, গতিকে তাইক ৰঙা ফুল এটা দি তাইক সেইখিনিৰে ঊল ধুবলৈ কয়। যীচুৱে কোৱাৰ দৰে তাই ঊল ধুই দিয়াৰ লগে লগে বগা হৈ পৰে, গতিকে ছোৱালীজনীয়ে আনন্দৰে ঘৰলৈ উভতি যায়। বাবা ডোচিয়াই তাইৰ কাহিনী শুনি খং উঠে আৰু ভাবে যে বসন্ত আহিল, যিহেতু মানুহজনে (যিজনক ছোৱালীজনীয়ে যীচু বুলি চিনি পোৱা নাছিল) তাইক ফুল এটা আগবঢ়াবলৈ সক্ষম হৈছিল। নটা কোট পিন্ধি তাই পাহাৰলৈ ৰাওনা হয়। পাহাৰত বতৰ দ্ৰুতগতিত সলনি হোৱাৰ লগে লগে তাই কোটবোৰ পেলাবলৈ আৰম্ভ কৰে, এটা এটাকৈ, যেতিয়ালৈকে তাইৰ কোট নোহোৱা হৈ যায়। কিন্তু শেষৰ কোটটো পেলাই দিয়াৰ লগে লগে আকৌ বতৰ সলনি হয় আৰু বাবা দোচিয়া পাহাৰত নিথৰ হৈ পৰে।

বাবেল মিথ
এটা লোক কাহিনীত ১ মাৰ্চৰ পৰা ৯ মাৰ্চলৈকে ৯ দিনক তাই ছিঙি থকা নটা কোটৰ সৈতে জড়িত কৰা হৈছে। সেই সময়ৰ আশে-পাশে প্ৰতি বছৰে তাইৰ আত্মাই খেদি ফুৰে, বসন্ত মাৰ যোৱাৰ আগতেই বৰফৰ ধুমুহা আৰু ঠাণ্ডা বতৰ আনে। মহিলাসকলে এই ৯ টাৰ ভিতৰত এটা দিন আগতেই বাছি লয়, আৰু যদি দিনটো ন্যায্য হয়, তেন্তে পুৰণি দিনত ন্যায্য হ’ব, আৰু যদি দিনটো ঠাণ্ডা হয়, তেন্তে ডাঙৰ হ’লে তিতা হৈ পৰিব। ৰোমানিয়ান ভাষাত babele বাবা বহুবচন "hag" বা "বৃদ্ধা"।

ডোচিয়াক কেতিয়াবা মাৰ্চ মাহটোক জোকাই থকা এগৰাকী গৌৰৱান্বিত মহিলা হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়, যিয়ে বিনিময়ত ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা কিছুদিন লৈ প্ৰতিশোধ লয়।
 গ্ৰন্থপঞ্জী 
 Victor Lazăr: Legende istorice de pe pămîntul României, II., Cluj 1922. page 38.
 Romulus Vuia: Legenda lui Dragoş.  In: Studii de etnografie și folclor (Bucharest), vol I/1975, page 10.
 : Dokia – Königstochter oder Stiefmutter. Bemerkungen zu einer phantastischen Gestalt in den Volkserzählungen Nordrumäniens. In: Jahrbuch für ostdeutsche Volkskunde (Marburg), vol. 28, 1985, page 283-288. ISSN 0075-2738.
 Claus Stephani: Wirklichkeit und Freiraum der Phantasie. Dämonische Wesen im Alltag und in der Volkserzählung. In: Forschungen zur Volks- und Landeskunde (Bucharest), vol. 46-47, 2003-2004, page 25-36.
 Claus Stephani: Dokia – ein phantastisches Wesen der karpatischen Volksmythologie. Rumänische Mythen und ihre Varianten in der deutsch-jüdischen und huzulischen Volkserzählung. In: Victoria Popovici; Wolfgang Dahmen; Johannes Kramer (Ed.): Gelebte Multikulturalität. Verlag Peter Lang: Frankfurt am Main, Berlin, Bern, Brüssel, New York, Oxford, Wien; 2010, page 121-128. .

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা