অমৰাৱতী, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ

অমৰাৱতী   ভাৰতৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ পালনাডু জিলাৰ কৃষ্ণ নদীৰ পাৰৰ এখন গাঁও।
১৮ শতিকাৰ শেষৰ ফালে জমিদাৰ বছিৰেদ্দি ভেংকটাদ্ৰি নাইডুৱে প্ৰাচীন সতবাহনৰ ৰাজধানী ধন্যকটকৰ ঠাইত নিৰ্মাণ কৰিছিল।  অমৰাৱতী অমৰাৱতী মণ্ডলৰ প্ৰশাসনিক কেন্দ্ৰ  হিচাপে কাম কৰে আৰু ই অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ ৰাজধানী অঞ্চলত অৱস্থিত। সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ বাবে বিখ্যাত অমৰাৱতীয়ে গুণ্টুৰ জিলাৰ পূব দিশত ৩৫ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত ৰাজ্যখনৰ নৱ পৰিকল্পিত ৰাজধানী অমৰাৱতীক নাম দিছিল। হিন্দু আৰু বৌদ্ধ উভয় পৰম্পৰাতে অমৰাৱতী বিশিষ্ট স্থানৰ বাবে উল্লেখযোগ্য।

এই স্থানৰ নামকৰণ কৰা হৈছে অমৰেশ্বৰ মন্দিৰৰ নামেৰে, যিটো পঞ্চৰমা ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম, ভগৱান শিৱৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত উল্লেখযোগ্য হিন্দু মন্দিৰ।  ইয়াৰ উপৰিও ইয়াত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ পৰা তৃতীয় শতিকালৈকে বৌদ্ধ ধৰ্মৰ স্মৃতিসৌধ প্ৰাচীন অমৰাৱতী স্তুপ আছে।
বৰ্তমান ভাৰতৰ প্ৰত্নতাত্ত্বিক জৰীপৰ সুৰক্ষাৰ অধীনত থকা এই স্তুপটোৱে অমৰাৱতী স্কুল অৱ আৰ্টৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰে, যিটো শৈলী সমগ্ৰ দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বৌদ্ধ শিল্পৰ ওপৰত স্থায়ী প্ৰভাৱ পেলাইছিল।  ভাৰতৰ অন্যতম কেন্দ্ৰীয়ভাৱে সংৰক্ষিত ৰাষ্ট্ৰীয় গুৰুত্বপূৰ্ণ স্মৃতিসৌধ হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰা এই স্তুপ আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালৰ ধ্বংসাৱশেষৰ সাংস্কৃতিক মূল্য অতিশয় বেছি। 

অমৰাৱতী ধন্যকটক (বৰ্তমান ধৰণিকোটা)ৰ ওচৰত অৱস্থিত, যিটো এসময়ত সতবাহন বংশৰ ৰাজধানী হিচাপে কাম কৰিছিল। অমৰাৱতীৰ মূল ল্যাণ্ডমাৰ্কসমূহৰ ভিতৰত অমৰাৱতী ঐতিহ্য কেন্দ্ৰ আৰু সংগ্ৰহালয়, য'ত ইয়াৰ প্ৰাচীন অতীতৰ সামগ্ৰীসমূহ সংৰক্ষণ কৰা হৈছে, আৰু গাঁওখনৰ বৌদ্ধ ঐতিহ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এটা বিশিষ্ট আধুনিক ভাস্কৰ্য্য ধ্যান বুদ্ধৰ মূৰ্তিও।  ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি প্ৰায় ১৩,৪০০ জনসংখ্যাৰ এই গাঁওখনে ঐতিহ্য সংৰক্ষণ আৰু উন্নয়নৰ বাবে ঐতিহ্য নগৰ উন্নয়ন আৰু বৃদ্ধি যোজনা (HRIDAY) আঁচনিৰ অধীনতো স্বীকৃতি লাভ কৰিছে।

ট'প'নিমি
অমৰাৱতী নামৰ অৰ্থ হৈছে "অমৰ লোকৰ বাসস্থান।" এই স্থানৰ নামকৰণ কৰা হৈছে অমৰেশ্বৰ মন্দিৰৰ নামেৰে, যিটো পঞ্চৰাম ক্ষেত্ৰত অন্যতম, যিটো ভগৱান শিৱৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ হিন্দু মন্দিৰ।

ইতিহাস
আৰম্ভণি ইতিহাস
অমৰাৱতীৰ ইতিহাস কমেও ২,৩০০ বছৰ আগৰ বুলি কোৱা হয়।  কলাচক্ৰ তন্ত্ৰৰ পৰম্পৰা অনুসৰি গৌতম বুদ্ধই অন্ধক অঞ্চল (বৰ্তমানৰ ধনকটক) ভ্ৰমণৰ বাবে প্ৰচাৰ কৰিবলৈ গৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। সম্ৰাট অশোকৰ ৰাজত্বকালত এই অঞ্চল মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ বাহিৰত আছিল যদিও খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২২৫ চনৰ আশে-পাশে সতবাহন বংশৰ আগমনৰ লগে লগে অমৰাৱতী তেওঁলোকৰ পূবৰ ৰাজধানী হৈ পৰে আৰু প্ৰতিষ্ঠান (বৰ্তমানৰ পাইথান) তেওঁলোকৰ পশ্চিম ৰাজধানী হৈ পৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ