ইৰানৰ ক্ৰীড়া

ইৰানত ক্ৰীড়া () ইৰাণৰ বহু খেল পৰম্পৰাগত আৰু আধুনিক দুয়োটা। উদাহৰণস্বৰূপে, ১৯৭৪ চনত পশ্চিম এছিয়াৰ প্ৰথমখন চহৰ আছিল তেহৰাণ যিয়ে এছিয়ান গেমছ আয়োজন কৰিছিল আৰু আজিও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বৃহৎ ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতা আয়োজন আৰু অংশগ্ৰহণ অব্যাহত আছে। ফ্ৰীষ্টাইল মল্লযুঁজক পৰম্পৰাগতভাৱে ইৰাণৰ জাতীয় খেল হিচাপে গণ্য কৰা হয় যদিও আজি ইৰাণৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় খেল। অৰ্থনৈতিক নিষেধাজ্ঞাৰ বাবে ২০১০ চনত ক্ৰীড়াৰ বাবে চৰকাৰী বাজেট আছিল প্ৰায় ৮ কোটি ডলাৰ অৰ্থাৎ প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে প্ৰায় ১ ডলাৰ। 

ইতিহাস

প্ৰাচীন ইৰাণত ক্ৰীড়া আৰু এথলেটিক ব্যায়াম মানুহৰ দৈনন্দিন আটাইতকৈ মৌলিক কামৰ ভিতৰত আছিল। 

সমাজে এনে খেলুৱৈক বিশেষ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছিল যিসকলে নিজৰ শাৰীৰিক শক্তি আৰু সাহসেৰে প্ৰয়োজন সাপেক্ষে নিজৰ পৰিয়াল আৰু দেশ ৰক্ষা কৰিছিল। 

য’তেই তেওঁলোকক অতি উৎসাহেৰে আদৰণি জনোৱা হৈছিল, মানুহে তেওঁলোকৰ খেলুৱৈসকলক লৈ অত্যন্ত গৌৰৱ কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ সাহসী কামৰ বাবে তেওঁলোকক প্ৰশংসা কৰিছিল। 

তেওঁলোকৰ ধৰ্মীয় শিক্ষা অনুসৰি ইৰাণৰ জৰদস্তিসকলে প্ৰথমে স্বৰ্গৰ সৌন্দৰ্য্যৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল, তাৰ পিছত শাৰীৰিক আৰু মানসিক শক্তিৰ বাবে। তেওঁলোকে এটা সুস্থ আৰু সবল শৰীৰত বিশ্বাস কৰিছিল। 

প্ৰাচীন ইৰাণীসকলে তেওঁলোকৰ লুণ্ঠন কাৰ্য্যক আধ্যাত্মিক অৰ্থ দিছিল, যিটো তেওঁলোকে নিজৰ অস্ত্ৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিছিল। আনকি মেগী (ধৰ্মীয় সন্ত)সকলেও নিজৰ মন্দিৰত প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ সময়ত হাতত গদা ধৰিছিল, ঠিক যেনেকৈ ব্ৰিটিছ বিচপসকলে বেল্টত তৰোৱাল ওলোমাইছিল। ইৰাণৰ প্ৰাচীন ধৰ্মৰ পৱিত্ৰ গ্ৰন্থ আভেষ্টাত চেম্পিয়ন আৰু খেলুৱৈসকলক সন্ত আৰু ঐশ্বৰিক ব্যক্তিতকৈও বেছি নহ’লেও মহিমামণ্ডিত কৰা হৈছে। বয়সস্থ প্ৰজন্মই যুৱক-যুৱতীসকলক কিতাপৰপৰা বা যিসকলে তেওঁলোকৰ বয়োজ্যেষ্ঠৰপৰা শিকিছিল তেওঁলোকৰপৰা প্ৰাচীন কাহিনী আৰু মহাকাব্য পঢ়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। 

এই পৰম্পৰা আজিও জীয়াই আছে, আৰু বাকী যুগতকৈও জীয়াই আছে। এইদৰে আজিও অতীতৰ যুগৰ দৰেই জনজাতি আৰু চাহৰ দোকানত গল্প কোৱাৰ চৰ্চা চলি আছে। 

ইৰাণীসকলে নিজৰ নায়ক আৰু চেম্পিয়নসকলৰ প্ৰতি কিমানখিনি আগ্ৰহী আছিল, সেয়া অন্যান্য বিষয়ৰ লগতে এইটোও স্পষ্ট যে পাৰ্চী ভাষাত নায়ক বা চেম্পিয়নৰ ধাৰণাটোক লেবেল লগোৱাৰ বাবে ৩০টাতকৈও অধিক শব্দ আছে। প্ৰাচীন ইৰাণত ২৪ বছৰৰ তলৰ যুৱক-যুৱতীসকলক মাইম, ঘোঁৰা চলোৱা, প’ল’, ডাৰ্ট নিক্ষেপ, মল্লযুঁজ, বক্সিং, ধনুৰ্বিদ, ফেন্সিং আদি ক্ৰীড়াৰ নিবিড় প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল। চৰম কষ্টৰ পৰিস্থিতিত তেওঁলোকক শিকাইছিল যাতে প্ৰয়োজন সাপেক্ষে যুদ্ধৰ প্ৰতিকূল পৰিস্থিতি যেনে ভোক, পিয়াহ, ভাগৰ, গৰম, ঠাণ্ডা আদি সহ্য কৰিব পাৰে। 
২০১৫ চনলৈকে ইৰাণীসকলৰ মাত্ৰ ২০ শতাংশই শাৰীৰিকভাৱে সক্ৰিয়, বিশ্বৰ গড় ৬০ শতাংশ। Vast majority of Iranians don't get regular exercise  Radio Zamaneh, June 14, 2015. Retrieved June 22, 2015. ইৰাণৰ ৩০% যুৱকে কেতিয়াও কোনো খেল খেলা নাই।69 Percent Of Young Iranians Use Software To Get Around Internet Filtering: Survey . Tehran Times. Retrieved December 20, 2016.

লণ্ডন ২০১২ অলিম্পিকত ইৰানে উল্লেখযোগ্য সফলতা লাভ কৰিছিল। ইৰাণৰ দলটোৱে ৭টা স্বৰ্ণ পদকসহ ১৩টা পদক লাভ কৰে। গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ ইতিহাসত মধ্যপ্ৰাচ্যৰ যিকোনো দেশৰ এইটোৱেই সৰ্বোত্তম প্ৰদৰ্শন। 

মহিলা খেলুৱৈ

১৯৭৯ চনৰপৰা ইৰাণ বা বিদেশত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সময়ত মহিলা খেলুৱৈসকলে কঠোৰ নিয়মৰ আওতাত থাকে। ইৰাণৰ অলিম্পিক কমিটীয়ে কয় যে “যিসকলে ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতাৰ সময়ত ইছলামিক নিয়ম মানি নচলে তেওঁলোকক কঠোৰ শাস্তি দিয়া হ’ব।” কমিটীয়ে মহিলা খেলুৱৈসকলক অলিম্পিক ইভেণ্টত অংশগ্ৰহণ কৰাত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰিছিল য'ত এজন পুৰুষ ৰেফাৰীয়ে তেওঁলোকৰ শাৰীৰিক সংস্পৰ্শলৈ আহিব পাৰে। ১৯৯৬, ২০০০, ২০০৪, আৰু ২০০৮ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত ইৰাণক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল মুঠ ছগৰাকী মহিলাই। 

২০১৬ চনত ইৰানে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা সমাজৰ বাবে বিশ্বৰ শিৰোনাম দখল কৰিছিল যেতিয়া ইৰানে প্ৰথমবাৰৰ বাবে সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল, যিটো মেনা অঞ্চলত অভিলেখ গঢ়িছিল। 

ইৰাণৰ মহিলা খেলুৱৈসকলে বহু স্বাধীনতা লাভ কৰে। ১৯৭৯ চনত ইৰাণত মাত্ৰ ১০০০ গৰাকী মহিলা খেলুৱৈ আছিল আৰু এতিয়া এই সংখ্যা ১৪ লাখ অতিক্ৰম কৰিছে। ফুটবল, হেণ্ডবল, বাস্কেটবল, ভাৰোত্তোলন, শ্বুটিং, টাইকোৱাণ্ডো, ৱুছু, কাৰাটে, ৰোইং, এথলেটিকছ, ভলীবল, ৰক ক্লাইম্বিং, দবা আদি বিভিন্ন শাখাত সক্ৰিয়। ইৰাণীসকলৰ মাজত জাহৰা নামাতি, হামেদেহ আব্বাছালি, নাজানিন মালেই, ফাৰ্জানেহ ফাছিহি, লেইলা ৰজাবি, এলাহে আহমদী, নাহিদ কিয়ানী, আৰু সৰছাদাত খাদেমালশ্বৰিয়হৰ দৰে বিশিষ্ট মহিলা খেলুৱৈসকল সুপৰিচিত।

ইৰাণৰ ক্ৰীড়া সংস্থা
১৯৩৫ চন: নেচনেল স্প’ৰ্টছ এছ’চিয়েচন
১৯৬০ চন: শিক্ষা মন্ত্ৰ্যালয়ত অন্তৰ্ভুক্তি
১৯৭১: ক্ৰীড়া আৰু বিনোদন সংস্থা
১৯৭৭: শিক্ষা মন্ত্ৰ্যালয়ৰ সৈতে ভংগ আৰু সংযোজন (দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে)
১৯৭৯–বৰ্তমান: স্বতন্ত্ৰ শাৰীৰিক শিক্ষা সংস্থা (চৰকাৰৰ অংশ)
২০১১: ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ সংগঠনক শাৰীৰিক শিক্ষা সংস্থাৰ সৈতে একত্ৰিত কৰাৰ সংসদত প্ৰস্তাৱ। 

ক্ৰীয়াৰ বাবে বাজেট
ক্ৰীড়াৰ বাবে চৰকাৰৰ বাৰ্ষিক বাজেট আছিল ২০১০ চনত প্ৰায় ৮ কোটি ডলাৰ বা প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে প্ৰায় ১ ডলাৰ। 

২০১৭ চনত প্ৰকাশিত এক প্ৰতিৱেদন অনুসৰি এই বছৰ আৰু ইয়াৰ আগৰ কেইবাটাও দশক ইৰাণৰ ক্ৰীড়া বাজেট আছিল অতি কম।

পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া

শৰীৰচৰ্চা আৰু ব্যায়াম
নৱ প্ৰজন্মৰ মাজত শৰীৰ-চৰ্চা অতি জনপ্ৰিয়। ইৰাণী বংশৰ কিছুমান পেছাদাৰী বডি বিল্ডাৰৰ ভিতৰত আছে বৈতোল্লাহ আব্বাছপুৰ, জাভাদ নাবাভি, মহম্মদ ফাৰোখ, আলী তাব্ৰিজী, হামিদ মানাফী আৰু জোহাইৰ আল কাৰ্বেলাই (ফাল্লাহৰ "আৰ্নল্ড!" )। 

ইৰাণৰ চেম্পিয়নশ্বিপ বডি বিল্ডিং প্ৰতিযোগিতাও অনুষ্ঠিত হয়। ২০০০ চনৰ শেষৰফালৰপৰা ইৰাণৰ মহিলাসকলৰ মাজত ফিটনেছ আৰু বডি বিল্ডিং ইভেণ্টত অংশগ্ৰহণৰ আগ্ৰহ বাঢ়িছে। কিন্তু চৰকাৰে তেওঁলোকৰ ওপৰত বাধা আৰোপ কৰিছে। 

মল্লযুঁজ

ইৰাণত মল্লযুঁজৰ এক দীঘলীয়া পৰম্পৰা আৰু ইতিহাস আছে আৰু ইয়াক প্ৰায়ে ইয়াৰ জাতীয় খেল বুলি কোৱা হয়। বৰ্জেছ-ই-পেহলৱানীৰপৰা জুৰখানেহলৈকে আধুনিক ফ্ৰীষ্টাইল মল্লযুঁজৰ সৈতে মিল থকা বহুতো লোক মল্লযুঁজৰ শৈলী আছে। 

ফ্ৰীষ্টাইল আৰু গ্ৰীক-ৰোমান মল্লযুঁজ, বিশেষকৈ ফ্ৰীষ্টাইল দুয়োটা ইৰাণত জনপ্ৰিয়। মাজান্দৰন দেশৰ প্ৰধান শক্তি, আৰু মল্লযুঁজ ইয়াৰ সংস্কৃতিৰ অংশ। তেহৰাণ, কেৰমানশ্বাহ, খোৰাছান, হামেদান আদিয়েও বহুতো প্ৰতিভাৱান মল্লযুঁজাৰুৰ সৃষ্টি কৰে। 

গোলামৰেজা তাখতি (ফ্ৰীষ্টাইল ৰেছলিং বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত দুবাৰৰ চেম্পিয়ন: ১৯৫৯ আৰু ১৯৬১)ৰ দৰে মহান মল্লযুঁজাৰুৰ ইতিহাস থকা ইৰাণক এই খেলৰ অভিজাত ৰাষ্ট্ৰৰ ভিতৰত গণ্য কৰা হয়। 

প'লো

যুগ যুগ আগতে পাৰস্যত পোলোৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয়। কবি ফাৰ্দৌছিয়ে নৱম শতিকাৰ মহাকাব্য শ্বাহনামেহত এখন ৰজাঘৰীয়া প’ল’ প্ৰতিযোগিতাৰ বৰ্ণনা কৰিছে। ইৰাণত প’ল’ প্ৰতিযোগিতাসমূহ বহুতো পৰম্পৰাগত চিত্ৰকলাৰ বিষয়-বস্তু। 

ইছলামত অশ্বাৰোহীৰ কলা শিকিবলৈ গুৰুত্ব দিয়াৰ পাছতো আধুনিক যুগত ইৰাণত বিশেষকৈ ১৯৭৯ চনৰ ইৰাণী বিপ্লৱৰ পিছত অশ্বাৰোহী ক্ৰীড়াৰ অনুকূলতা হেৰুৱাই পেলাইছে। কিন্তু শেহতীয়া লক্ষণসমূহে প্ৰকাশ কৰে যে ই হয়তো এই খেলবিধৰ প্ৰতি নৱীকৃত আগ্ৰহৰ সৈতে পুনৰ ঘূৰি আহিছে। 

ইৰাণৰ তুৰ্কমেনসকলৰ মাজত ঘোঁৰা দৌৰ অতি জনপ্ৰিয় খেল, আৰু গনবাদ কাভছ আৰু বাণ্ডাৰ টৰকামানত দুটা প্ৰধান ঘোঁৰা দৌৰ জিমনেছিয়াম আছে। প্ৰতিযোগিতাসমূহ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নহয় আৰু টেলিভিছনত প্ৰদৰ্শিত নহয় যদিও বিজয়ীসকলক যথেষ্ট পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰা হয়। লটাৰী হৈছে একমাত্ৰ খেল যাৰ বাবে ইছলামত ঘোঁৰা দৌৰ (আৰু ধনুৰ্বিদ্যা) নিষিদ্ধ নহয়। 

জনপ্ৰিয় ক্ৰীড়া

ডবাখেল
টেনিছ
ফুটবল
এষ্টেগলাল আৰু পাৰ্চেপলিছৰ মাজত অনুষ্ঠিত হোৱা ফুটবল খেল তেহৰাণ ডাৰ্বি। এই মেচখন ২০০৮ চনৰ জুন মাহত ৱৰ্ল্ড ছকাৰ মেগাজিনে এছিয়াৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ ডাৰ্বি আৰু বিশ্বৰ ২২সংখ্যক গুৰুত্বপূৰ্ণ ডাৰ্বি হিচাপে ঘোষণা কৰে। 

ইৰাণত ফুটবল এক জনপ্ৰিয় খেল। ইৰাণে সাতবাৰ (১৯৭৮, ১৯৯৮, ২০০৬, ২০১৪, ২০১৮, ২০২২, আৰু ২০২৬) ফিফা বিশ্বকাপৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছে, তিনিবাৰ (১৯৬৮, ১৯৭২, আৰু ১৯৭৬) এ এফ চি এছিয়ান কাপ জয় কৰিছে, এছিয়ান গেমছত চাৰিবাৰ (১৯৭৪, ১৯৯০, ১৯৭৬) স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰিছে। ১৯৯৮, আৰু ২০০২)। 

ইৰাণৰ প্ৰিমিয়াৰ ফুটবল লীগ আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে অগ্ৰগতি হৈছে। ইৰাণৰ কিছুমান খেলুৱৈয়ে এতিয়া ইউৰোপীয় লীগত খেলে, আৰু কিছুমান ইৰাণী ক্লাবে ইউৰোপীয় খেলুৱৈ বা প্ৰশিক্ষক নিযুক্তি দিছে। 

ইৰাণৰ ক্লাবসমূহে (এষ্টেগলাল আৰু পাছ) তিনিবাৰকৈ (১৯৭০, ১৯৯১, ১৯৯৩) এছিয়ান ক্লাব চেম্পিয়নশ্বিপ জয় কৰিছে; কিন্তু এ এফ চি চেম্পিয়নছ লীগত ইৰাণৰ এটা দলে শেষবাৰৰ বাবে চেম্পিয়নশ্বিপ লাভ কৰিছিল ১৯৯২-১৯৯৩ ছিজনত। 

আন সকলো খেলৰ দৰেই ইৰাণতো ফুটবলৰ পৰ্যাপ্ত সুবিধা সীমিত। ইৰাণৰ সৰ্ববৃহৎ ফুটবল ষ্টেডিয়াম হৈছে আজাদি ষ্টেডিয়াম, য’ত এক লাখ লোক বহিব পাৰে। ই এষ্টেগলাল আৰু পাৰ্চেপলিছ (ইৰাণৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ক্লাব)ৰ ঘৰুৱা ষ্টেডিয়াম আৰু ইয়াত ৰাষ্ট্ৰীয় মেচ অনুষ্ঠিত হয়। 

বাস্কেটবল

বাস্কেটবলত ইৰাণৰ এটা জাতীয় দল আৰু এটা পেছাদাৰী লীগ আছে য’ত এছিয়াৰ খেলুৱৈয়ে অংশগ্ৰহণ কৰে। ১৯৪৮ চনত লণ্ডনত অনুষ্ঠিত হোৱা গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত ৰাষ্ট্ৰীয় দলটোৱে ১-৩ গ’লত অন্ত পেলাইছিল। ২০০৭ চনত বেইজিঙত অনুষ্ঠিত হোৱা গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, ২০০৭ চনৰ ফিবা এছিয়া চেম্পিয়নশ্বিপত সোণৰ পদক লাভ কৰাৰ বাবে, যিটো তেওঁলোকৰ প্ৰথম মহাদেশীয় মুকুট। ইৰাণৰ এনবিএৰ প্ৰথমজন খেলুৱৈ হৈছে হামেদ হাদ্দাদি। ইৰাণে নিজৰ মহিলা জাতীয় দলৰ কাৰ্যসূচী গঢ়ি তোলাৰ বাবে পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে। ভাৰোত্তোলন ভাৰোত্তোলন, পাৱাৰলিফটিং আৰু বডি বিল্ডিঙৰ দৰে শক্তিৰ ক্ৰীড়া ইৰাণীসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে আৰু বিশ্ব অভিলেখ দখল কৰা ছুপাৰ হেভিৱেট লিফটাৰ হোছেইন ৰেজা জাদেহ বা ছিডনী অলিম্পিকৰ স্বৰ্ণ পদক বিজয়ী হোছেইন টাভাকোলিৰ সফলতাৰ ফলত এই ক্ৰীড়াই পুনৰ উচ্চ মৰ্যাদা লাভ কৰিছে। কাবাডী কাবাডী মূলতঃ ৰাজধানী তেহৰাণৰ লগতে ইছফাহানৰ গৰ্গান আৰু শ্বেহৰ-ই সুখতেহৰ দৰে নিৰ্বাচিত অঞ্চলত জনপ্ৰিয়। ইৰাণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কাবাডী দলে কাবাডীত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত ইৰাণক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ২০১৮ চনত ইৰাণ এছিয়ান গেমছৰ চেম্পিয়ন হৈছিল। ষ্টেণ্ডাৰ্ড ষ্টাইল বিশ্বকাপতো ৰানাৰ্ছ আপ হৈছিল (২০০৪, ২০০৭, আৰু ২০১৬ চনত)। অন্যান্য প্ৰতিযোগিতাসমূহৰ লগতে ২০১২ আৰু ২০১৪ চনত এছিয়ান বিচ গেমছত কাবাডী পদক ইভেণ্ট লাভ কৰে। ইৰাণে ২০১১ চনত চাৰ্কল ষ্টাইল এছিয়া কাপৰ আয়োজক হিচাপেও কাম কৰিছিল। ইৰাণত পাহাৰীয়া অঞ্চল আছে, ইয়াৰে কিছুমান স্কিইং আৰু স্নোবৰ্ডিঙৰ বাবে উপযোগী। ইৰাণত ১৯৩৮ চনত দুজন জাৰ্মান ৰেলৱে অভিযন্তাৰ প্ৰচেষ্টাত স্কিইং আৰম্ভ হয়। লৰেষ্টান, মাজাণ্ডাৰান আৰু অন্যান্য প্ৰদেশতো সম্ভাৱ্যভাৱে উপযুক্ত ভূ-খণ্ড পোৱা যায়। টোচাল ৰিজৰ্ট বিশ্বৰ পঞ্চম সৰ্বোচ্চ স্কি ৰিজৰ্ট, ইয়াৰ সৰ্বোচ্চ ষ্টেচন সপ্তম স্থানত ৩,৭৩০ মিটাৰতকৈ অধিক উচ্চতাত উপনীত হৈছে। এই ৰিজ’ৰ্টখন ১৯৭৬ চনত শ্বাহৰ পতনৰ কিছুসময়ৰ পূৰ্বে সম্পূৰ্ণ হৈছিল। তেহৰানৰ উত্তৰ জিলাসমূহৰপৰা ১৫ মিনিটৰ ড্ৰাইভত বছৰি সাত মাহ চলি থাকে। ইয়াত প্ৰথমে গণ্দোলা লিফ্টত উঠিব লাগিব। সপ্তম ষ্টেচনত তিনিটা ঢাল আছে। টোচাল শৃংগৰপৰা আলবৰ্জ পৰ্বতমালাৰ দৃশ্য দেখা যায়।

হাইকিং আৰু ক্লাইম্বিং ক্ৰীড়া

ইয়াৰ পাহাৰৰ বাবে ইৰাণত পৰ্বতাৰোহণ ক্ৰীড়া জনপ্ৰিয়। 
যুদ্ধ কলা

বিগত ২০ বছৰত ইৰাণত যুদ্ধ কলাৰ যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে। কিয়কুশ্বিন, শ্বোটোকান, ৱুছু, জুডো, টাইকোৱাণ্ডো আদি আটাইতকৈ জনপ্ৰিয়। 

২০১৯ চনলৈকে ইৰাণে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় জুডো ফেডাৰেচনত (IJF) প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, ২০১৮ চনৰ বিশ্ব চেম্পিয়ন ইৰাণী জুডোকা ছাইদ মোল্লায়ে ইজৰাইলী জুডোকাৰ সন্মুখীন নহ'বলৈ তেওঁক মেচ এৰি যাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়াৰ পাছত ইয়াক নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল।  এই কাণ্ডৰ ফলত মোল্লাই জাৰ্মানীলৈ পলায়ন কৰে আৰু ইৰাণে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অপমানৰ প্ৰতিশোধ হিচাপে তেওঁক আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালক নিৰ্যাতন চলায়। 

ভলীবল

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগ
 Ministry of Sport and Youth Of Iran official website  

শ্ৰেণী:ইৰান
শ্ৰেণী:খেল