নাং মাই

thumb
নাং মাই  হৈছে থাই লোককথাৰ এবিধ ভূত যিয়ে এটা ডাঙৰ গছত বাস কৰে। ই গছত ৰাজপ্ৰসাদ সাজিছে, কিন্তু কোনেও দেখা নাপায়, আৰু সেই গছজোপা যদি কোনোবাই কাটি পেলায়, তেন্তে গছ কটা মানুহজন অভিশপ্ত হ’ব, বেমাৰ হ’ব, আনকি পাগলও হ’ব।

বিৱৰণ
থাই লোককথাত নাং মাই, প্লিটযুক্ত চোলা পিন্ধি কান্ধৰ দৈৰ্ঘ্যৰ চুলিৰে নিজকে ঢাকি ৰখা এগৰাকী যুৱতী বুলি কোৱা হয়। নাং মাই মতাও হ'ব পাৰে, আৰু ইহঁতক ৰুক্ষদেৱ বুলি কোৱা হ'ব, যিসকলে বেছিভাগেই বেন গছ বা ডাঙৰ গছত বাস কৰিব, কিন্তু নাং মাই বেছিভাগেই সৰু আকাৰৰ গছত বাস কৰিব। গাঁৱৰ কোনোবাই নাং মাইক গছত বাস কৰা দেখিলে গছজোপা বান্ধিবলৈ ৩ ৰঙৰ কাপোৰ এখন লৈ আহিছিল।

থাইলেণ্ডত মানুহে বিশ্বাস কৰে যে এজন ভাল নাং মাই আছে যিয়ে তেওঁলোকৰ মালিকক সতৰ্ক কৰি দিব, যিয়ে তেওঁলোকৰ ভালদৰে যত্ন লয়, আগন্তুক যিকোনো বিপদৰ বিষয়ে আৰু এজন দুষ্ট নাং মাই আছে যিয়ে পুৰুষক তেওঁলোকৰ স্বামী বনাবলৈ বা কেৱল হত্যা কৰিবলৈ প্ৰলোভিত কৰিব। নাং টানি আৰু নাং তা-খিয়ানকো নাং মাই বুলি গণ্য কৰা হয় কিন্তু যিজন ব্যক্তিয়ে নিজকে হত্যা কৰি সেই গছজোপাৰ লগত তেওঁলোকৰ আত্মা আবদ্ধ হৈ থাকে তাৰ আত্মাক নাং মাই বুলি গণ্য কৰা নহয়।

ডাঙৰ গছত বাস কৰা নাং মাই বা নাং মাইৰ নাং টা-খিয়ান সংস্কৰণক আটাইতকৈ শত্ৰুতাপূৰ্ণ নাং মাই বুলি গণ্য কৰা হয় কাৰণ তেওঁলোকৰ মতে গছ যিমানেই ডাঙৰ হয় সিমানেই পুৰণি আৰু ভূতুনী। কিছুমান মানুহে এইটোও কয় যে গছজোপাৰ যিমানেই বেছি ৰস উৎপন্ন হয় সিমানেই ইয়াত বাস কৰা নাং মাইবোৰক খেদি ফুৰা।
কিংবদন্তি
কিংবদন্তি অনুসৰি নাখোন ছি থাম্মাৰাটৰ ৰজাৰ এগৰাকী কন্যাক লুটপাত আৰু মুক্তিপণ দাবী কৰিবলৈ অপহৰণ কৰা হৈছিল। কিন্তু যাত্ৰাৰ সময়ত ৰজাৰ জীয়েকক নিহত হৈ ডাঙৰ আম গছৰ ফুটাত তাইৰ মৃতদেহ লুকুৱাই থোৱা হ’ল। তাইৰ ভূতৰ আত্মাই তাইৰ মৃত্যুৰ পিছত তাইৰ শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিছিল; তাৰ পিছত মানুহে তাইক সন্মান আৰু পূজা কৰিছিল। ওচৰৰ গাঁৱৰ পৰিয়ালটোৱে তেওঁলোকৰ পুত্ৰক আনুষ্ঠানবোৰলৈ আনি তাইৰ লগত চিনাকি কৰাই দিব যাতে তাই তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰিব পাৰে। যেতিয়া পুত্ৰই বিয়াৰ বয়সত উপনীত হ’ব, তেতিয়া তেওঁলোকে মানুহজনক আত্মাৰ সৈতে বিবাহ অনুষ্ঠান এটা কৰিবলৈ দিছিল। নাং মাইৰ লগত বিবাহ অনুষ্ঠান সম্পন্ন কৰা পুৰুষে আন এগৰাকী মহিলাক বিয়া কৰাব পাৰে, কিন্তু তেওঁলোকৰ প্ৰথম সন্তান যদি ল’ৰা হয় তেন্তে ল’ৰাজনে নাং মাইৰ সৈতে বিবাহ অনুষ্ঠান সম্পন্ন কৰিব লাগিব।

কিন্তু যদি সন্তানে বিবাহ অনুষ্ঠান সম্পন্ন নকৰে তেন্তে বিবাহ অনুষ্ঠান সম্পন্ন নোহোৱালৈকে পৰিয়ালটোৱে প্ৰতিকূল পৰিঘটনাৰ সন্মুখীন হ’ব লাগিব। পৰিয়ালটোৱে বিয়াৰ অনুষ্ঠানৰ বাবে উপহাৰ, ধন, বলি, যেনে গাহৰিৰ মূৰ, মদ, হাঁহ, কুকুৰা, ফলমূল আদিৰ ট্ৰে এখন প্ৰসাদ প্ৰস্তুত কৰিব লাগিব। মঙলবাৰ আৰু শনিবাৰেহে বিয়া অনুষ্ঠিত কৰিব লাগে। দৰাজনে থাইলেণ্ডৰ পৰম্পৰাগত বিয়াৰ অনুষ্ঠানৰ দৰে ভদ্ৰভাৱে সাজ-পোছাক পিন্ধিব লাগিব, কিন্তু তেওঁ ডেগাৰো লৈ যাব। ইয়াৰ উপৰিও খান মাক শোভাযাত্ৰা অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হ’ব, যিটো মনোৰঞ্জনমূলকভাৱে অনুষ্ঠিত হ’ব। ভূতৰ প্ৰতি কামনা কৰা এগৰাকী নাৰীৰ লোককথাও আছে আৰু সেইয়া সঁচা হয়। ফলত তাই পুৰুষৰ বেশ ধৰি ভূতটোক বিয়া কৰাই ভূতৰ প্ৰতি দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণ কৰিব লাগিব।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:থাইলেণ্ড
শ্ৰেণী:লোককথা