দাস সাহিত্য

দাস সাহিত্য কানাড়া ভাষাত বিষ্ণু বা তেওঁৰ এজন অৱতাৰৰ সন্মানত ভক্তসকলে ৰচনা কৰা ভক্তি আন্দোলনৰ সাহিত্যৰ এক ধাৰা। কানাড়া ভাষাত দাসৰ আক্ষৰিক অৰ্থত সেৱক। হৰিদাস ("ঈশ্বৰৰ দাস") বিষ্ণু বা তেওঁৰ এজন অৱতাৰৰ ভক্তি প্ৰচাৰক আছিল। এই হৰিদাসসকলৰ ভক্তি সাহিত্যক সামূহিকভাৱে দাস সাহিত্য বুলি কোৱা হয়। কানাড়া ভাষাত আছে। দাস সাহিত্যিকসকল দ্বৈত দৰ্শনৰ পণ্ডিত আৰু কবি।

হৰিদাসসকলে কৰ্ণাটক সংগীতৰ চহকী ঐতিহ্যত অৰিহণা যোগাইছিল। তেওঁলোকে কৰ্ণাটকৰ ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনত অমলিন ছাপ পেলাইছিল। তেওঁলোকে সংগীতৰ ৰূপত শিক্ষামূলক শিক্ষা সাধাৰণ মানুহৰ হৃদয়লৈ বিয়পাই দিলে। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ আন আন ঘৰাণাৰ দৰে এই পণ্ডিতসকলেও বিষ্ণুক সংগীতৰ জৰিয়তে পূজা আগবঢ়াইছিল, যাক নাদোপাসনা বুলি কোৱা হয়। বিষ্ণুক সমগন প্ৰিয়া বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে; সংগীতৰ জৰিয়তে ভক্তি তেওঁক ‘পাব পৰা’ৰ আটাইতকৈ সুগম পথ।

হৰিদাস ৰচনাসমূহ জনপ্ৰিয়ভাৱে দেৱৰানাম নামেৰে জনাজাত। ভেংকটাচলা নিলায়ম, জগোদ্ধাৰণ, তাম্বুৰী মেটিদাৱ, কৃষ্ণ নী বেগনে বাৰো আদি ৰচনা তেওঁলোকৰ বিদ্বান গ্ৰন্থৰ বহু উদাহৰণৰ ভিতৰত কিছুমান।

যদিও দাসসকলৰ সঙ্গতি বিষ্ণুৰ লগত আছে, তথাপিও তেওঁলোকে হিন্দু দেৱতাৰ অন্যান্য ৰূপৰ ওপৰত গীত ৰচনা কৰিছিল, যাক সগুণ ব্ৰহ্ম স্বৰূপ(সমূহ) বুলিও কোৱা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে পুৰন্দৰদাসে গণেশ (গজাবাদন বেডুৱে), শিৱ (চন্দ্ৰ চুড়া শিৱশংকৰ), আৰু সৰস্বতী (কোদুবেগা দিব্যমতী সৰস্বতী)ৰ প্ৰশংসাত গীত ৰচনা কৰিছে।
সুৰকাৰসকল
নৰহৰি তীৰ্থ (মধ্বাচাৰ্যৰ প্ৰত্যক্ষ শিষ্য আৰু যক্ষগন শিল্পৰ প্ৰতিষ্ঠাপক)
শ্ৰীপদৰাজ
ব্যাস তীৰ্থ
বাদিৰাজ তীৰ্থ
ৰাঘবেন্দ্ৰ তীৰ্থ
পুৰন্দৰ দাস, জনপ্ৰিয়ভাৱে কৰ্ণাটক সংগীত পিতমহা বা " কৰ্ণাটক সংগীতৰ গ্ৰেণ্ড পিতৃ" নামেৰে পৰিচিত।
কনক দাস
বিজয়া দাস
গোপাল দাসৰু
জগন্নাথ দাসৰু
মহিপতি দাস
সুৰপুৰাদ আনন্দ দাস (কমলেশ বিঠালা দাস)
হেলাৱনকট্টে গিৰিয়াম্মা
পাণ্ডুৰংগী হুচাচাৰ্য (ইন্দিৰেশা দাস)
শ্যামা সুন্দৰা দাস
হৰপ্পনাহল্লী ভীমৱ্ৱ
কাৰ্জাগী দাসৰু (শ্ৰীদা বিঠালা)

বাহ্যিক সংযোগ
 Complete Dasa sahitya  
Dasa Sahitya or Slave Literature by Dr. Jyotnsa Kamat

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্য