পৰিবেশ সুৰক্ষা আইন, ১৯৮৬

পৰিৱেশ সুৰক্ষা আইন, ১৯৮৬ (]  ভাৰতৰ সংসদৰদ্বাৰা প্ৰণীত এক আইন। ১৯৮৬ চনৰ মে’ মাহত প্ৰণয়ন কৰা হয় আৰু ১৯৮৬ চনৰ ১৯ ​​নৱেম্বৰৰপৰা বলবৎ হয়। ইয়াত ২৬টা ধাৰা আৰু চাৰিটা অধ্যায় আছে। এই আইনখনক ভোপালৰ গেছ নিৰ্গত হোৱাৰ প্ৰতিক্ৰিয়া বুলি বহুলভাৱে গণ্য কৰা হয়। এই আইনখন ভাৰত চৰকাৰে ভাৰতীয় সংবিধানৰ ২৫৩ নং অনুচ্ছেদৰ অধীনত গৃহীত কৰিছিল, য’ত দেশখনে স্বাক্ষৰিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চুক্তিসমূহ কাৰ্যকৰী হ’ব পৰাকৈ আইন প্ৰণয়নৰ ক্ষমতা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক প্ৰদান কৰা হৈছে। এই আইনখনৰ লক্ষ্য হৈছে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মানৱ পৰিৱেশ সম্পৰ্কীয় সন্মিলনৰ সিদ্ধান্তসমূহ কাৰ্যকৰী কৰা। মানৱ পৰিৱেশৰ সুৰক্ষা আৰু উন্নতি আৰু মানুহ, অন্যান্য জীৱ, উদ্ভিদ আৰু সম্পত্তিৰ বিপদ প্ৰতিৰোধৰ সৈতে ইয়াৰ সম্পৰ্ক আছে। এই আইনখন হৈছে ভাৰতৰ পৰিৱেশ নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থাৰ বাবে এক কাঠামো প্ৰদান কৰা আইন। ইয়াৰ উপৰি অন্যান্য পৰিৱেশ আইন, যেনে জল আইন আৰু বায়ু আইনৰ অধীনত প্ৰণয়ন কৰা বিভিন্ন কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক কৰ্তৃপক্ষৰ কাম-কাজৰ সমন্বয়ৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।

ইতিহাস

এই আইনখন ভাৰতৰ সংসদে ১৯৮৬ চনত প্ৰণয়ন কৰিছিল। ইয়াৰ প্ৰৱৰ্তনত কোৱাৰ দৰে, "পৰিৱেশৰ সুৰক্ষা আৰু উন্নতিৰ বাবে আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত বিষয়সমূহৰ বাবে এখন আইন: যিহেতু ১৯৭২ চনৰ জুন মাহত ষ্টকহ'মত অনুষ্ঠিত হোৱা মানৱ পৰিৱেশ সম্পৰ্কীয় ৰাষ্ট্ৰসংঘ সন্মিলনত ভাৰতে অংশগ্ৰহণ কৰা সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল যে ইয়াৰ সুৰক্ষা আৰু উন্নতিৰ বাবে উপযুক্ত পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰা উচিত।"   মানৱ পৰিৱেশ যিহেতু ওপৰৰ সিদ্ধান্তসমূহ পৰিৱেশ সুৰক্ষা আৰু উন্নতিৰ সৈতে জড়িত আৰু মানুহ, অন্যান্য জীৱ, উদ্ভিদ আৰু সম্পত্তিৰ বিপদ প্ৰতিৰোধৰ সৈতে জড়িত হোৱাটো প্ৰয়োজনীয় বুলি বিবেচিত হৈছিল। ' কিছুমান পৰিৱেশ বিষয়ৰ সৈতে জড়িত আইনখনৰ অভাৱৰ বাবে নতুন আইন প্ৰণয়নৰ জৰুৰী প্ৰয়োজন হৈছিল, যাৰ ফলত এই আইন প্ৰণয়ন কৰা হৈছিল। Bhosale, Vinayak Manihrao; Jadhav, H.V. (2015). Environment Protection And Laws. Himalaya Publishing House Pvt. Ltd. ISBN 978-93-5202-850-4. 

পৰিৱেশ সুৰক্ষা আইনৰ ধাৰাসমূহ

এই আইনখনৰ মুঠ চাৰিটা অধ্যায় আছে, য’ত ২৬টা ধাৰা আছে। প্ৰতিটো অধ্যায়ৰ উদ্দেশ্য হৈছে ভৱিষ্যতৰ ক্ষতিৰপৰা পৰিৱেশক ৰক্ষা কৰিবলৈ আইন প্ৰণয়ন কৰা। 

প্ৰথম অধ্যায়

আইনখনৰ প্ৰথম অধ্যায়ত দুটা প্ৰস্তাৱনামূলক ধাৰা আছে। 

প্ৰথম খণ্ডটোৰ আৰম্ভণিতে আইনখনৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছে, য'ত কোৱা হৈছে যে ইয়াক ১৯৮৬ চনৰ পৰিৱেশ সুৰক্ষা আইন বুলি কোৱা হ'ব। ইয়াৰ পিছত এই ধাৰাত উল্লেখ আছে যে এই আইনখন সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষলৈ বিস্তৃত হ’ব। ধাৰাটোৰ শেষৰ অংশত এই আইনখন কাৰ্যকৰী হোৱাৰ সময়সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে। অধ্যায়টোৰ দ্বিতীয় খণ্ডত আইনখনৰ শব্দৰ সংজ্ঞা উল্লেখ কৰা হৈছে; এই শব্দসমূহৰ ভিতৰত পৰিৱেশ ভাষা যেনে "পৰিৱেশ", "পৰিৱেশ প্ৰদূষক", আৰু "পৰিৱেশ প্ৰদূষণ" আদি অন্তৰ্ভুক্ত। 

দ্বিতীয় অধ্যায়

দ্বিতীয় অধ্যায় "কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ সাধাৰণ ক্ষমতা"ত প্ৰথম ছটা ধাৰা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। 

প্ৰথম ধাৰাত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক পৰিৱেশ সুৰক্ষা আৰু উন্নতিৰ ক্ষমতা প্ৰদান কৰা হৈছে। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক ভৱিষ্যতে হোৱা প্ৰদূষণৰপৰা পৰিৱেশ প্ৰতিৰোধ আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে যিকোনো ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবলৈ ক্ষমতা প্ৰদান কৰা হৈছে।

দ্বিতীয় ধাৰাত প্ৰথম ধাৰাত উল্লেখ কৰা প্ৰয়োজনীয় কাৰ্য্যৰ অন্তৰ্গত হ’ব পৰা সকলো কাৰ্য্যৰ ৰূপৰেখা দাঙি ধৰা হৈছে। এই কাৰ্য্যসমূহৰ ভিতৰত দেশজোৰা কাৰ্যসূচীৰ পৰিকল্পনা আৰু ৰূপায়ণ, পৰিৱেশৰ গুণাগুণ আৰু পৰিৱেশ প্ৰদূষকৰ নিৰ্গমনৰ বাবে মানদণ্ড নিৰ্ধাৰণ কৰা, উদ্যোগসমূহ চলাব নোৱাৰা অঞ্চলসমূহ নিষিদ্ধ কৰা আৰু পৰিৱেশ প্ৰদূষণ প্ৰতিৰোধৰ বাবে পদ্ধতি আৰু সুৰক্ষা ব্যৱস্থাৰ বাবে মানদণ্ড নিৰ্ধাৰণ কৰা আদি অন্তৰ্ভুক্ত। এই ধাৰাত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক প্ৰদান কৰা আন কামসমূহৰ ভিতৰত পৰিৱেশ প্ৰদূষণৰ কাৰণ হোৱা যিকোনো বস্তুৰ অনুসন্ধান আৰু অনুসন্ধান কৰাৰ ক্ষমতা আৰু পৰিৱেশ প্ৰদূষণৰ ওপৰত তথ্য গৱেষণা আৰু প্ৰচাৰ কৰা আদি অন্তৰ্ভুক্ত। এই ক্ষমতাসমূহৰ ভিতৰত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে নিৰ্ধাৰণ কৰা পদ্ধতি আৰু ফাঁচিসমূহ সম্পন্ন কৰিবলৈ কৰ্তৃত্ব সৃষ্টি কৰা আদেশ চৰকাৰী ৰাজপত্ৰত প্ৰকাশ কৰাৰ ক্ষমতাও অন্তৰ্ভুক্ত। 

চতুৰ্থ ধাৰাত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে চৰকাৰী তত্ত্বাৱধানত থকা বিষয়া নিযুক্তিৰ অনুমতি প্ৰদান কৰিছে। এই বিষয়াসকলে চৰকাৰে নিৰ্ধাৰণ কৰা মানদণ্ড মানি চলিব লাগিব। 

পঞ্চম ধাৰাত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক আদেশ বা নিৰ্দেশনা জাৰি কৰাৰ ক্ষমতা প্ৰদান কৰা হৈছে। এই আদেশ বা নিৰ্দেশনা যিকোনো ব্যক্তি বা কৰ্তৃপক্ষলৈ নিৰ্দেশিত হ’ব পাৰে। এই দিশসমূহৰ ভিতৰত উদ্যোগসমূহৰ বাবে নিয়ন্ত্ৰণ, নিষেধাজ্ঞা, বন্ধ বা কাৰ্য্যকৰী পৰিৱৰ্তন অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব পাৰে। 

ষষ্ঠ ধাৰাত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে নিয়ম প্ৰকাশ কৰাৰ সময়ত মানি চলিবলগীয়া নিয়ম উল্লেখ কৰা হৈছে। এই নিয়মসমূহত উল্লেখ কৰা হৈছে যে চৰকাৰে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা বিষয়টো তলত উল্লেখ কৰা বিষয়সমূহৰ সৈতে জড়িত হ’ব লাগিব: পানী, বায়ু আৰু আত্মাৰ মানদণ্ড; কোনো অঞ্চলত প্ৰদূষকৰ সৰ্বোচ্চ ঘনত্ব; আৰু পৰিৱেশ সুৰক্ষাৰ বাবে পদ্ধতি।

তৃতীয় অধ্যায়

তৃতীয় অধ্যায়ৰ শিৰোনাম হৈছে "পৰিৱেশ প্ৰদূষণ প্ৰতিৰোধ, নিয়ন্ত্ৰণ আৰু হ্ৰাস" আৰু ইয়াত সাতৰপৰা সোতৰটা ধাৰা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। 

সাত নং ধাৰাত কোৱা হৈছে যে কোনো উদ্যোগ চলোৱা কোনো ব্যক্তিয়ে অত্যধিক পৰিমাণৰ প্ৰদূষক নিৰ্গমন বা নিৰ্গমন কৰিব নালাগে। অতিৰিক্ত ধনৰ সংজ্ঞা চৰকাৰে নিৰ্ধাৰণ কৰিব। 

অষ্টম ধাৰাত কোৱা হৈছে যে বিপজ্জনক পদাৰ্থ ৰখা নিষিদ্ধ যদিহে তাত থকা ব্যক্তিয়ে সুৰক্ষা ব্যৱস্থা আৰু সঠিক পদ্ধতি অনুসৰণ নকৰে। 

নৱম ধাৰাত তিনিটা অংশ আছে আৰু ইয়াত অত্যধিক পৰিমাণৰ পৰিৱেশ প্ৰদূষক নিৰ্গত হ’লে উপযুক্ত কৰ্তৃপক্ষক অৱগত কৰাটো সামৰি লোৱা হৈছে। প্ৰথম খণ্ডত কোৱা হৈছে যে যেতিয়া অত্যধিক পৰিমাণৰ প্ৰদূষক নিৰ্গত হয় তেতিয়া দায়বদ্ধপক্ষই উপযুক্ত কৰ্তৃপক্ষক সতৰ্ক কৰি দিব লাগিব। দ্বিতীয় অংশত কোৱা হৈছে যে তথ্য লাভ কৰাৰ লগে লগে কৰ্তৃপক্ষই পৰিৱেশ প্ৰদূষকৰ নিৰ্গমন হ্ৰাস কৰাৰ বাবে সঁহাৰিজনক ব্যৱস্থাৰে যিমান সোনকালে পাৰে সঁহাৰি জনাব লাগিব। তৃতীয় খণ্ডত কোৱা হৈছে যে প্ৰদূষকৰ প্ৰতি প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশৰ সময়ত হোৱা যিকোনো খৰচ প্ৰদূষকৰ বাবে দায়বদ্ধপক্ষই দিব লাগিব। 

১০ নং ধাৰাত আইনখনে নিশ্চিত কৰা প্ৰৱেশ আৰু পৰিদৰ্শনৰ অধিকাৰৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। এই ধাৰাত চাৰিটা ধাৰা আছে যিয়ে প্ৰৱেশৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কীয় নিয়ম আৰু সীমাবদ্ধতাসমূহ উল্লেখ কৰিছে। ধাৰাটোৰ প্ৰথম খণ্ডত প্ৰৱেশৰ অধিকাৰ থকা ব্যক্তিজনৰ ক্ষমতাৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে। প্ৰথম ধাৰাত উল্লেখ আছে যে চৰকাৰে ক্ষমতা প্ৰদান কৰা যিকোনো ব্যক্তিয়ে প্ৰৱেশৰ অধিকাৰ থাকিব, যুক্তিৰ ভিতৰত। প্ৰৱেশৰ কাৰণসমূহৰ ভিতৰত চৰকাৰে তেওঁলোকক নিযুক্তি দিয়া যিকোনো কৰ্তব্য পালন কৰাৰ উদ্দেশ্য, কি ব্যৱস্থাৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে সেইটো নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ উদ্দেশ্যে, আৰু সঁজুলিসমূহ পৰীক্ষা আৰু পৰীক্ষা কৰাৰ উদ্দেশ্যে অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব পাৰে। দ্বিতীয় খণ্ডত কোৱা হৈছে যে বিপজ্জনক সামগ্ৰীৰ সৈতে জড়িত উদ্যোগৰ সৈতে জড়িত যিকোনো ব্যক্তিয়ে চৰকাৰে ক্ষমতা প্ৰদান কৰা ব্যক্তিজনক সহায় কৰিব লাগিব। তৃতীয় ধাৰাত কোৱা হৈছে যে চৰকাৰে ক্ষমতা প্ৰদান কৰা কোনো ব্যক্তিক চৰকাৰে ক্ষমতা প্ৰদান কৰা ব্যক্তিজনৰ কাম সম্পন্ন কৰাত বাধা দিয়া বা বাধা দিয়াৰ চেষ্টা কৰা যিকোনো ব্যক্তিয়েই গুৰুতৰ অপৰাধৰ দোষী, তেনে কৰিবলৈ কৰ্তৃত্বপ্ৰাপ্ত ব্যক্তিজনৰ বাহিৰে। আইনখনৰ চতুৰ্থ খণ্ডত আইনখনৰ অধীনত কৰা যিকোনো অনুসন্ধান আৰু জব্দৰ আইনী প্ৰভাৱৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। প্ৰথম খণ্ডত কোৱা হৈছে যে চৰকাৰ বা চৰকাৰে ক্ষমতা প্ৰদান কৰা যিকোনো বিষয়াই মাটি, বায়ু, পানী, বা আন যিকোনো পদাৰ্থৰ নমুনা ল’ব পাৰে। দ্বিতীয় অংশত কোৱা হৈছে যে তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ অংশ সঠিকভাৱে মানি নল’লে কোনো নমুনা প্ৰমাণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰিব। তৃতীয় খণ্ডত নমুনা লোৱা ব্যক্তি বা ব্যক্তিসকলে পালন কৰিবলগীয়া পদ্ধতিসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। চতুৰ্থ খণ্ডত নমুনা বিশ্লেষণৰ বাবে গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া পদ্ধতিসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। 

১২ নং ধাৰাত দুটা ধাৰা আছে যিয়ে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক পৰিৱেশ পৰীক্ষাগাৰ স্থাপনৰ ক্ষমতা প্ৰদান কৰে। চতুৰ্থ খণ্ডত চৰকাৰে পৰিৱেশ পৰীক্ষাগাৰ স্থাপন বা স্বীকৃতি দিয়াৰ অনুমতি দিয়ে। দ্বিতীয় খণ্ডত চৰকাৰে এই পৰীক্ষাগাৰসমূহে মানি চলিব পৰা নিয়ম স্থাপন কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। 

তেৰ নং ধাৰাত চৰকাৰক যিকোনো পৰিৱেশগত পদাৰ্থ, সেয়া মাটি, বায়ু বা পানীৰ বিশ্লেষণ কৰিবলৈ কোনো ব্যক্তি বা ব্যক্তিক নিযুক্তি দিয়াৰ ক্ষমতা প্ৰদান কৰা হৈছে। প্ৰথম ধাৰাত উল্লেখ আছে যে আইনখন পালন নকৰাৰ দোষী সাব্যস্ত হোৱা যিকোনো ব্যক্তিক পাঁচ বছৰ পৰ্যন্ত কাৰাদণ্ডৰ লগতে আৰ্থিক শাস্তিৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে। দ্বিতীয় ধাৰাত কোৱা হৈছে যে আইনখন মানি চলাত ব্যৰ্থতা অব্যাহত থাকিলে শাস্তি বৃদ্ধি পাব পাৰে। 

ষোল্ল নং ধাৰাত দুটা অংশ আছে, য’ত কোম্পানীসমূহে কৰা অপৰাধৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। প্ৰথম ধাৰাত উল্লেখ আছে যে যদি কোনো কোম্পানীয়ে এই আইনৰ অধীনত কোনো অপৰাধ কৰে তেন্তে সেই কোম্পানীটোৰ দায়িত্বত থকা সকলো ব্যক্তিক এই আইনৰ অধীনত দোষী বুলি গণ্য কৰা হ’ব। দ্বিতীয় ধাৰাত কোৱা হৈছে যে কোম্পানীটোৰ মুৰব্বী নহোৱা তত্ত্বাৱধায়ক বা পৰিচালকৰপৰা যিকোনো উলংঘাৰ ফলত সেই ব্যক্তিজনো এই আইনৰ অধীনত দোষী হ'ব। 

সোতৰ নং ধাৰাত দুটা খণ্ড আছে আৰু ইয়াত চৰকাৰী বিভাগে সংঘটিত অপৰাধৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। প্ৰথম খণ্ডত উল্লেখ আছে যে যদি কোনো চৰকাৰী সংস্থাই এই আইনৰ অধীনত কোনো অপৰাধ সংঘটিত কৰে তেন্তে বিভাগৰ মুৰব্বীয়ে আইন উলংঘা কৰাৰ বাবে দোষী হ’ব। 

চতুৰ্থ অধ্যায়
চতুৰ্থ অধ্যায়ৰ শিৰোনাম "বিবিধ" আৰু ইয়াত অষ্টাদশৰপৰা ছয়কুৰিটা খণ্ড আছে। 

১৮ নং ধাৰাত উল্লেখ আছে যে সদিচ্ছাৰে গ্ৰহণ কৰা কাৰ্য্যসমূহ সুৰক্ষাৰ অধীনত থাকিব। এই আইনৰ অধীনত যিকোনো ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হ’ব যেতিয়ালৈকে ই সদিচ্ছাৰে হ’ব তেতিয়ালৈকে সুৰক্ষিত কৰা হ’ব। এই আইনৰ অধীনত সদিচ্ছাৰে গ্ৰহণ কৰা কোনো চৰকাৰী বিষয়াৰ ব্যৱস্থাৰ বিৰুদ্ধে কোনো গোচৰ চলোৱা নহ'ব। 

ঊনৈছ নং ধাৰাত অপৰাধৰ জ্ঞানৰ ওপৰত কোৱা হৈছে। এই আইনখনে কয় যে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে বা কোনো অভিযোগ কৰা অপৰাধৰ কোনো ব্যক্তিৰ জাননী নিদিয়ালৈকে কোনো আদালতে এই আইনৰ অধীনত কোনো অপৰাধৰ জাননী গ্ৰহণ নকৰে। 

বিছ নং ধাৰাত আইনখনৰ অধীনত তথ্য বিচৰাৰ অধিকাৰৰ ওপৰত কোৱা হৈছে। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ব্যক্তি বা কাৰ্যালয়সমূহক আইনখনৰ অধীনত প্ৰয়োজনীয় বুলি ভবা যিকোনো তথ্য বা পৰিসংখ্যা দিবলৈ বাধ্য কৰিব পাৰে আৰু ব্যক্তিজনে তেনে কৰাটো বাধ্যতামূলক। 

"একৈছ নং ধাৰাত কোৱা হৈছে যে ধাৰা তিনিৰ অধীনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে সেৱাত নিয়োগ কৰা যিকোনো ব্যক্তিক ৰাজহুৱা কৰ্মচাৰী বুলি গণ্য কৰা হ'ব। বাইছ নং ধাৰাত উল্লেখ আছে যে এই আইনৰ অধীনত গ্ৰহণ কৰা কোনো ব্যৱস্থাৰ ওপৰত কোনো দেৱানী আদালতৰ অধিকাৰ নাথাকিব। এই কাৰ্য্যসমূহৰ ভিতৰত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ কাৰ্য্যৰ লগতে বিষয়াসকলে কৰা কাৰ্য্য দুয়োটাকে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। তেত্ৰিছ নং ধাৰাত প্ৰত্যয়ৰ অধিকাৰৰ নিশ্চয়তা দিয়া হৈছে যিয়ে ধাৰা তিনিৰ অধীনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক এই আইনৰ অধীনত দিয়া ক্ষমতাসমূহ অন্য ব্যক্তিক অৰ্পণ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। চৌব্বিছ নং ধাৰাত দুটা অংশ আছে যিবোৰে আইনসমূহৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত গৈছে। প্ৰথম খণ্ডত কোৱা হৈছে যে এই আইনৰ অধীনত সকলো আইন আৰু নিয়ম প্ৰযোজ্য হ’ব। দ্বিতীয় খণ্ডত কোৱা হৈছে যে এই আইন উলংঘা কৰা যিকোনো ব্যক্তিয়ে দায়ী হ'ব। পঁচিছ নং ধাৰাত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক এই আইনৰ লক্ষ্যসমূহ পালনৰ বাবে নিয়ম প্ৰণয়নৰ ক্ষমতা প্ৰদান কৰা হৈছে। এই শিতানত নিয়ম প্ৰণয়নৰ অনুমতি দিয়াৰ কাৰণসমূহো উল্লেখ কৰা হৈছে। ২৬ নং ধাৰা'ত সৃষ্টি কৰা নিয়মবোৰ কেনেকৈ কাৰ্যকৰী হ’ব সেই বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে। এই আইনৰ অধীনত প্ৰণয়ন কৰা প্ৰতিটো নিয়ম সংসদৰ সন্মুখত আনিব লাগিব। এই নিয়ম অনুমোদন হোৱাৰ পিছত কাৰ্যকৰী হ’ব।  

নিষিদ্ধ অঞ্চল
এই আইনৰদ্বাৰা নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা অঞ্চলসমূহ হ'ল উত্তৰাখণ্ডৰ ডুন উপত্যকা, আলৱাৰ, ৰাজস্থানৰ আৰাৱলী অঞ্চল, উপকূলীয় অঞ্চল আৰু পৰিৱেশ সংবেদনশীল অঞ্চল আদি। 

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগ
 Text of the Act