হিন্দু ধৰ্মত প্ৰাৰ্থনা

প্ৰাৰ্থনা হিন্দু ধৰ্মৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ। হিন্দু ধৰ্মত পূজাৰ সময়ত প্ৰাৰ্থনা কৰা হয় আৰু ই হৈছে ভক্তিৰ প্ৰকাশ। হিন্দু ধৰ্মত মন্ত্ৰৰ জপ সৰ্বাধিক প্ৰচলিত পূজাৰ ধৰণ। বেদ হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ মূল গ্ৰন্থ (মন্ত্ৰ আৰু গীতৰ সমষ্টি)। স্তুতি হৈছে ধৰ্মীয় সাহিত্য সৃষ্টিৰ বাবে সৃষ্টি কৰা ছন্দময় শব্দৰ গাঁথা, কিন্তু ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "প্ৰশংসা"।

হিন্দু ভক্তিমূলক ভক্তি পৰম্পৰাত জপ নামেৰে জনাজাত পুনৰাবৃত্তিমূলক প্ৰাৰ্থনাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয়। প্ৰাৰ্থনা দেৱ-দেৱীৰ ব্যক্তিগত ৰূপ, যেনে বিষ্ণুৰ অৱতাৰ, বিশেষকৈ ৰাম আৰু কৃষ্ণ, শিৱ, বা শিৱৰ পুত্ৰ যেনে কাৰ্তিক আৰু গণেশ, লগতে মহাদেৱী, পৰম দেৱী, আৰু তেওঁৰ ৰূপ, যেনে লক্ষ্মী বা কালী আদিক কেন্দ্ৰ কৰি প্ৰাৰ্থনা কৰা হয়।

মানৱ উচ্চতম সত্যৰ আকাংক্ষা, হিন্দু ধৰ্মৰ অন্তৰ্নিহিত একতাবাদ, শেষত এক ব্ৰহ্মৰ সৈতে জড়িত, আচাৰ-ব্যৱহাৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ আগতেই আৰম্ভ হৈছিল, বিভিন্ন প্ৰয়োজন পূৰণৰ বাবে বিভিন্ন দেৱতাক আমন্ত্ৰণ কৰাৰ আগতে। গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ সকলো বৈদিক অনুষ্ঠানৰ অংশ আছিল আৰু আজিও সমগ্ৰ ভাৰত আৰু বিশ্বৰ অন্যান্য দেশৰ হিন্দু মন্দিৰত ইয়াৰ সাৰমৰ্মৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰিছে।

ভক্তি যোগ

ভক্তি যোগ (সংস্কৃত: भक्ति योग), যাক ভক্তি মাৰ্গ (भक्ति मार्ग) বুলিও কোৱা হয় (আক্ষৰিক অৰ্থত ‘‘ভক্তি’’-ৰ পথ), হিন্দুধৰ্মৰ এটা আধ্যাত্মিক পথ বা আধ্যাত্মিক সাধনা, যি কোনো ব্যক্তিগত দেৱতাৰ প্ৰতি প্ৰেমমূলক ভক্তিত কেন্দ্ৰিত।Karen Pechelis (2014), The Embodiment of Bhakti, Oxford University Press, , pp. 19–24 ই হিন্দুধৰ্মৰ মোক্ষ লাভৰ বাবে দিয়া তিনিটা শাস্ত্ৰীয় যোগ পথৰ অন্যতম; আন দুটা হৈছে জ্ঞান যোগ আৰু কৰ্ম যোগ।

মন্ত্ৰ
গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ

গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ এটি‍ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্ত্ৰ। প্ৰচলিত বিশ্বাস অনুসৰি, গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ বেদৰ আন আন মন্ত্ৰৰ দৰেই "অপৌৰষেয়" (অৰ্থাৎ কোনো মানুহৰ দ্বাৰা ৰচিত নহয়) আৰু বৈদিক হিন্দুসকলে ব্ৰহ্মৰ্ষিৰ ওচৰত প্ৰকাশ কৰা বুলি বিশ্বাস কৰে (গায়ত্ৰী মন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত ব্ৰহ্মৰ্ষি হ'ল বিশ্বমিত্ৰ)। এই মন্ত্ৰ বৈদিক সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত। ই ঋগ্বেদৰ এক সূক্ত (মণ্ডল ৩। ৬২। ১০)। গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ গায়ত্ৰী ছন্দত ৰচিত।  হিন্দু ধৰ্মত গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ আৰু এই মন্ত্ৰত উল্লেখ কৰা দেৱতাক অভিন্ন বুলি গণ্য কৰা হয়। সেয়েহে এই মন্ত্ৰৰ দেৱীৰ নামো গায়ত্ৰী। গায়ত্ৰী মন্ত্ৰৰে‍ কেৱল পূজাই কৰা নহয়, গায়ত্ৰী মন্ত্ৰকো পূজা কৰা হয়। 

গায়ত্ৰী মন্ত্ৰৰে হিন্দু দেৱতা সৱি‍ত্ৰক আৱাহন কৰা হয়। সেয়েহে গায়ত্ৰী মন্ত্ৰৰ আন এটা নাম হৈছে “সাৱি‍ত্ৰী মন্ত্ৰ”। “Designated as sāvitrī, or gāyatrī, throughout Vedic and Sanskrit literature”. M. Bloomfield, A Vedic Concordance, Harvard Oriental Series Vol. 10, Cambridge Mass. 1906, p.392b. সাৱি‍ত্ৰীৰ বিভিন্ন ব্যাখ্যা অনুসৰি এই মন্ত্ৰটি‍ সূৰ্য্য পূজা, যোগ, তন্ত্ৰ বা শাক্তধৰ্মৰ সৈতে যুক্ত হৈছে‍।

 দেৱনাগৰী লিপিত গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ অসমীয়া লিপ্যন্তৰ     ঋগ্বেদ (৩। ৬২। ১০), সামবেদ (১৩। ৪। ৩), যজুঃবেদ ৩/৩৫,৩০/২ ওঁ ভূৰ্ভুবঃ স্বঃ তৎ সবিতুৰ্বৰে‍ণ্যং ভৰ্গো দেৱস্য ধীমহি ধিয়ো য়ো নঃ প্ৰচোদয়াৎ॥

ভোজন মন্ত্ৰ

ভোজন মন্ত্ৰ হ'ল ভোজন কৰাৰ পূৰ্বে গোৱা এটা মন্ত্ৰ। ই প্ৰাচীন ভাৰতীয় পৰম্পৰা অনুসৰি প্ৰচলিত। ভোজন মন্ত্ৰ কেৱল ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ অংশ নহয়, বৰঞ্চ ইয়াৰ দ্বাৰা মানসিক একাগ্ৰতা, কৃতজ্ঞতা আৰু সুস্থ জীৱনশৈলী প্ৰচাৰিত হয়। আধুনিক সময়তো বহু গৃহ, মন্দিৰ, আৰু ধাৰ্মিক অনুষ্ঠানত ভোজনৰ আগতে এই মন্ত্ৰ পাঠ কৰা হয়।

আৰু চাওক

ওঁ
হৰি ঔম
ভজন
শ্ৰী ৰামচন্দ্ৰ কৃপালু
হৰ হৰ মহাদেৱ
ওঁ নমঃ শিৱায়
জপ
ব্ৰহ্মমুহূৰ্ত
যোগাসন

দৃষ্টিভংগী
মহাত্মা গান্ধীয়ে উল্লেখ কৰিছে যে: 

তথ্যসূত্ৰ

গ্ৰন্থতালিকা





শ্ৰেণী:হিন্দু প্ৰাৰ্থনা আৰু ধ্যান
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:মন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু মন্ত্ৰ