উচেক লেংমেইটং

উচেক লেংমেইটং (উচেক লেংমেইডং) বা চেকলা লেংমেইটং (চেকলা লেংমেইডং)ৰ কাহিনী প্ৰাচীন কাংগলেইপাক (আৰম্ভণি মণিপুৰ)ৰ মেইটেই লোককথা। ইয়াত "হায়াইনু" (উৰ্ধ্বতন নংডাম আটম্বি) নামৰ এগৰাকী ছোৱালীৰ কাহিনী কোৱা হৈছে, যিয়ে নিজৰ নিষ্ঠুৰ সতীয়া মাকৰ দুৰ্ব্যৱহাৰ সহ্য কৰিব নোৱাৰি নিজকে লেংমেইটং (মেইটেই ভাষাত 'হৰ্ণবিল চৰাই')লৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল।

উৎপত্তি
 মেইটেই ভাষাত (আনুষ্ঠানিকভাৱে মণিপুৰী বুলি কোৱা হয়) "উচেক"ৰ অৰ্থ হৈছে "চৰাই।"
লেংমেইটং বা লেংমেইটং বা লেংমেইডং যিকোনো প্ৰজাতিৰ হৰ্ণবিলৰ বাবে মেইটেই শব্দ।
চেক্লা হৈছে "চৰাই"ৰ আন এটা মেইটেই শব্দ। দৈনন্দিন কথা-বতৰাত "চেকলা" শব্দটো সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ কৰা নহয়।

কাহিনী

হায়াইনু সৰু থাকোতে  মাকৰ মৃত্যু হৈছিল। হায়াইনুৰ দেউতাকে আকৌ বিয়া পাতিলে। তাইৰ দেউতাকে তাইক ভাল পাইছিল যদিও তাইৰ সতীয়া মাকে তাইক ঘৃণা কৰিছিল। হায়াইনুৰ পিতৃয়ে পৰিয়ালৰ বাবে অধিক ধন উপাৰ্জন কৰিবলৈ দেশৰ বিভিন্ন ঠাইত ঘূৰি ফুৰিবলগীয়া হৈছিল। গতিকে, তেওঁ হায়াইনুক দ্বিতীয় পত্নী (তাইৰ সতি-সন্ততি)ৰ তত্বাৱধানত এৰি থৈ গ'ল।
দেউতাকে তাইক এৰি যোৱাৰ ঠিক পিছতেই তাইৰ সতিনী মাকে তাইক ঘৰৰ সকলো কাম কৰিবলৈ ক’লে। হায়াইনুৱে বনৌষধি সংগ্ৰহ কৰিবলগীয়া হৈছিল আৰু দৈনিক মাছ ধৰিবলগীয়া হৈছিল। বজাৰত বিক্ৰী কৰিব লগা হৈছিল তাই। হায়াইনুৱে নিজৰ সতীয়া মাকক নিষ্ঠাৰে সেৱা কৰিছিল যদিও তাইৰ আজ্ঞাকাৰীতাৰ বিনিময়ত তাইক ঘৃণা কৰা হৈছিল আৰু প্ৰতিদিনে তাইৰ নিষ্ঠুৰ মাকৰ দ্বাৰা মাৰপিট কৰা হৈছিল। তাইৰ মাকৰ বেয়া ব্যৱহাৰ দিনক দিনে বাঢ়ি আহিছিল। কিছুমান ক্ষেত্ৰত তাইৰ সতীয়া মাকে কোনো খাদ্য নিদিয়াকৈ হায়াইনুক এটা কোঠাৰ ভিতৰত আবদ্ধ কৰি ৰাখিছিল।
এদিন হায়াইনু আৰু তাইৰ বন্ধু-বান্ধৱীয়ে চেঙি (পৰম্পৰাগত মেইটেই চেম্পু)ৰে চুলি ধুই থাকোঁতে তাইৰ সতীয়া মাকে তেওঁলোকৰ পথাৰত কিছুমান গৰু চৰি থকা দেখিলে। হায়ানুৱে পথাৰখনৰ প্ৰতি কোনো গুৰুত্ব নিদিয়া বুলি ভাবি তাইৰ সতীয়া মাকৰ খং উঠিল। গতিকে, হায়াইনুক বেয়াকৈ মাৰপিট কৰা হ’ল। আন এটা ক্ষেত্ৰত হায়াইনুৰ বন্ধুসকলে এবাৰ তাইক পিছদিনা পালন কৰিবলগীয়া উৎসৱ এটাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ মাতিছিল। প্ৰথমতে হায়াইনুৱে উপস্থিত থাকিবলৈ দ্বিধাবোধ কৰিছিল যদিও পিছলৈ তাই মান্তি হৈছিল। তাইৰ সতীয়া মাকে হায়াইনুৰ উৎসৱ উদযাপনৰ ইচ্ছাৰ কথা জানিব পাৰিলে।
উৎসৱৰ দিনা ৰাতিপুৱা হায়াইনুৰ সতীয়া মাকে পুত্ৰ (হায়াইনুৰ আঢ়ৈ বছৰীয়া ভায়েক)ৰ সৈতে মাকৰ ঘৰলৈ গৈছিল, হায়াইনুৰ সকলো বিলাসী কাপোৰ-কানি আৰু গহনা তেওঁ লগত লৈ গৈছিল। যেতিয়া তাইৰ সতীয়া মাক আৰু আঢ়ৈ বছৰীয়া ভায়েক ঘৰৰ পৰা ওলাই গৈছিল, তেতিয়া হায়াইনুৱে পিছত তেওঁলোকৰ কৌশলটো উপলব্ধি কৰিছিল। তাইৰ কান্দোনৰ বাহিৰে একো কৰিব নোৱাৰিলে। গতিকে, তাই উৎসৱলৈ যোৱা নাছিল।

 চিত্ৰ 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:মেইতেই লোককথা