লাল মছজিদ, দিল্লী

দিল্লীৰ লাল মছজিদ, যাক ফকৰ-উল মছজিদ (অৰ্থ "মছজিদৰ গৌৰৱ") বা চিকন্দৰ চাহাবৰ মছজিদ বুলিও কোৱা হয়, ভাৰতৰ পুৰণি দিল্লীৰ কাশ্মীৰী গেটৰ ওচৰত বাৰা বজাৰত অৱস্থিত এটা মছজিদ।

ইতিহাস
১৭২৮ চনত মোগল সম্ৰাট ঔৰংজেবৰ দৰবাৰত এজন সম্ভ্ৰান্ত স্বামী চুজাত খানৰ স্মৃতিত কানিজ-ই-ফাতিমাই (উনাম ফকৰ-ই-জাহান) এই ভৱনটো নিৰ্মাণ কৰিছিল। কৰ্ণেল জেমছ স্কিনাৰে মছজিদটো মেৰামতি কৰিছিল আৰু এই কাম কেতিয়াবা তেওঁৰ বাবে ভুল আছিল বুলিও কোৱা হয়।

১৮৪৪ চনত প্ৰকাশিত ছাৰ থমাছ মেটকাফৰ দ্বাৰা ৰচিত ৰিমিনিচেন্স অৱ ইম্পেৰিয়েল দিল্লীত মছজিদৰ চিত্ৰ আৰু বৰ্ণনা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

১৮৫৭ চনত দিল্লী চৌহদত মছজিদটোৰ ক্ষতিসাধন হয়, আৰু তাৰ পিছৰ পৰা ইয়াৰ মেৰামতি কৰা হয়।

স্থাপত্য
মছজিদটো প্ৰায় ১২.২ বাই ৭.৩ মিটাৰ (৪০ বাই ২৪ ফুট) উচ্চতাত অৱস্থিত আৰু কাষৰ দোকান-পোহাৰেৰে আবৃত ৰাস্তাবোৰৰ পৰা ২.৫ মিটাৰ (৮.২ ফুট) ওপৰত থিয় হৈ আছে। মূল চৌহদটোত তিনিটাকৈ কোঠা আছে আৰু প্ৰতিটো কোঠাৰ নিজাকৈ খোলাযুক্ত প্ৰৱেশদ্বাৰ আছে। কেন্দ্ৰীয় তোৰণৰ দুয়োফালে দুটা ডাঠ টাৱাৰৰ দৰে অট্টালিকাৰ পিছফালৰ চুকত আছে মছজিদৰ দুটা মিনাৰ। মছজিদৰ চাদত থকা এটা সজ্জিত পেৰাপেটৰ আঁৰত তিনিটা বগা আৰু ক'লা মাৰ্বলৰ গম্বুজ আছে। এই ভৱনটোৰ বিভিন্ন ৰঙা শিল আৰু বগা মাৰ্বলৰ বিশিষ্ট ব্যৱহাৰক এই সময়ছোৱাৰ বাবে অস্বাভাৱিক বুলি গণ্য কৰা হয় যদিও ইয়াৰ মিনাৰ আৰু গম্বুজকে ধৰি ইয়াৰ আন বহুতো বৈশিষ্ট্য ওচৰৰ জামা মছজিদকে ধৰি দিল্লীৰ প্ৰধান মছজিদসমূহৰ লগত নিবিড়ভাৱে সাদৃশ্য দেখা গৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঐতিহাসিক কীৰ্তিচিহ্ন
শ্ৰেণী:মছজিদ