আতিয়া ফিজী

আতিয়া ফিজী (১ আগষ্ট ১৮৭৭ – ৪ জানুৱাৰী ১৯৬৭; আতিয়া ফিজী-ৰহামিন, আতিয়া বেগম, শ্বাহিন্দা, আতিয়া বেগম ফিজি ৰহামিন নামেৰেও জনাজাত) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰপৰা কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা।

জীৱন
১৮৭৭ চনত কনষ্টেণ্টিনোপলত ত্যবজিসকলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ইছমাইলী বহৰা পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা ফিজীৰ জন্ম হৈছিল। 

লেখা শিল্প আৰু সক্ৰিয়তা
শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ লণ্ডনলৈ আহিছিল আৰু ১৯০৭ চনত ভাৰতত ডায়েৰী প্ৰকাশৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। ফিজীয়ে লণ্ডনত পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰা নাছিল। বৌদ্ধিকতাৰ বাবে বিখ্যাত ফিজীৰ চিঠি-পত্ৰই মহম্মদ ইকবাল, শ্বিবলী নৌমানী, হাফিজ জালন্ধৰী আৰু মৌলানা মুহম্মদ আলী জৌহৰকে ধৰি সমসাময়িক লোকসকলক আপ্লুত কৰিছিল।

তেওঁৰ ভগ্নী জেহৰা ফিজীলৈ লিখা চিঠিসমূহ পিছলৈ প্ৰকাশ কৰা হয় আৰু জেহৰাই সেইবোৰ সম্পাদনা কৰি মহম্মদ ইকবালৰ সৈতে তেওঁৰ স্নেহৰ সম্পৰ্কৰ উল্লেখেৰে বাকৰুদ্ধ কৰে।

চেমুৱেল ফিজী-ৰহামিনক বিয়া কৰাই দিয়াৰ আগতে লেখক শ্বিবলি নোমানী আৰু মহম্মদ ইকবালৰ সৈতে তেওঁৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধুত্বৰ বিষয়ে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতামূলক গুজৱ চলিছিল।Shamsur Rahman Farooqi, Shibli Nomani Annual Extension Lecture 2011, Darul Musannefin Shibli AcademyAcademy, Azamgarh

১৯১২ চনৰপৰা ১৯৪৮ চনলৈকে
১৯১২ চনত আতিয়া ৰহামিন-ফাইজীয়ে চেমুৱেল ফাইজি-ৰহামিনক বিয়া কৰায় এজন বেনে ইজৰাইলী ইহুদী শিল্পীক আৰু তেওঁৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক আনুষ্ঠানিক কৰিবলৈ ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে। ৰহামিনৰ সৈতে বিয়াৰ পাছত তেওঁ ইউৰোপ আৰু আমেৰিকালৈ উভতি আহি আৰ্ট গেলেৰী চাবলৈ যায়। মহিলাৰ শিল্পকলাৰ প্ৰদৰ্শনীৰো আয়োজন কৰে দম্পতীহালে। ভাৰতীয় ইতিহাসৰ নাৰীৰ বিষয়ে তেওঁৰ এটা ভ্ৰমণত তেওঁ এখন সভাত ভাষণ দিছিল, আৰু ৰহামিনৰ সৈতে ভাৰতীয় সংগীতৰ ওপৰত এখন কিতাপৰ সহ-লেখক আছিল আৰু ১৯৪০ চনত লণ্ডনত ৰহামিনৰ দুখন নাটকৰ নৃত্য পৰিচালনাও কৰিছিল।

১৯২৬ চনত আলিগড়ত অনুষ্ঠিত হোৱা এখন শৈক্ষিক সন্মিলনত ফিজীয়ে পূৰদাহৰ নিৰ্জনতাৰ আশাক অৱজ্ঞা কৰি উন্মোচন কৰা (হিজাব অবিহনে) সমাৱেশত ভাষণ দি ঈশ্বৰৰ পৃথিৱীত মুক্ত আৰু মুকলিকৈ ঘূৰি ফুৰাৰ বাবে মানুহৰ সৈতে সম অধিকাৰৰ দাবী জনায়।A letter received by Sayyid Husain Bilgrami in Coming out: decisions to leave Purdah, jstor.org (Early 1926)

১৯৪৮ চনৰপৰা ১৯৬৭ চনলৈকে পাকিস্তানৰ কৰাচী
মুম্বাইৰ জিন্নাৰ প্ৰতিবেশী হোৱাৰ বাবে ফিজী পাকিস্তান আন্দোলনৰ জ্যেষ্ঠ প্ৰতিষ্ঠাপক মহম্মদ ইকবালৰ সৈতেও ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত হৈ ১৯৪৮ চনত জিন্নাৰ আমন্ত্ৰণত স্বামী আৰু ভগ্নীৰ সৈতে কৰাচীলৈ স্থানান্তৰিত হয় যিয়ে তেওঁলোকক কৰাচীত এটা ৰাজপ্ৰাসাদ বাসগৃহও আবণ্টন দিয়ে।

তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ নতুন ঘৰত এটা কলা আৰু সাহিত্যিক স্থানr সৃষ্টি কৰিছিল যিটো তেওঁলোকৰ মুম্বাই বাসগৃহৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছিল।

জিন্নাৰ মৃত্যুৰ পাছত আতিয়া আৰু চেমুৱেলৰ দম্পতীহালক জিন্নাই আবণ্টন দিয়া ঘৰৰ সম্পত্তিৰপৰা উচ্ছেদ কৰা হয়, আৰ্থিক অসুবিধাৰ সন্মুখীন হয় আৰু বিদেশৰ আন আত্মীয়ৰ সহায়ত জীৱন-নিৰ্বাহ কৰিবলগীয়া হয়।

মৃত্যু
১৯৬৭ চনত কৰাচীত বহু কম পৰিস্থিতিত ফিজীৰ মৃত্যু হয়। ১৯৬৪ চনত দুবছৰতকৈও অধিক পূৰ্বে তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হৈছিল। দুয়োজনৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁলোকৰ ঘৰ মুকলি কৰি ৰখা আছিল যাতে দৰ্শকে তেওঁলোকৰ শিল্প সংগ্ৰহ চাব পাৰে। ১৯৯০ চনলৈকে এই কাম চলি আছিল আৰু ঘৰটো ভাঙি পেলোৱাৰ বাবে সংগ্ৰহটো আৰ্কাইভ কৰা হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি