শ্ৰী বিক্ৰম ৰাজসিংহ

শ্ৰী বিক্ৰম ৰাজসিংহ () সিংহল: ශ් රී වික් රම රාජසිංහ, তামিল: ஸ்ரீ விக்கிரம ராஜசிங்கன் তেলেগু: శ్రీ విక్రమ (জন্ম,১৭৮০ –মৃত্যু, ৩০ জানুৱাৰী ১৮৩২), জন্ম কান্নাছামী নাইডু শ্ৰীলংকাৰ কাণ্ডী ৰাজ্য শাসন কৰা চাৰিজন ৰজাৰ ভিতৰত অন্যতম। ১৭৯৮ চনত পিলামাথ্লাৱে আদিকাৰৰ সহযোগত ৰজাৰ মুকুট পিন্ধোৱাৰ পিছত ১৮১৫ চনত ব্ৰিটিছৰ হাতত বিজয়ৰ ফলত দ্বীপটোত ২৩০০বছৰীয়া সিংহলী ৰাজতন্ত্ৰৰ কাৰ্যকৰী অন্ত পৰিল। নায়ক ৰজাসকল তেলেগু মূলৰ আছিল আৰু তেওঁলোকে শৈৱ হিন্দু ধৰ্ম পালন কৰিছিল আৰু থেৰাবাদ বৌদ্ধ ধৰ্মক পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল।  দ্বীপটোত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ পুনৰুজ্জীৱনত নায়ক শাসকসকলে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁলোকে তেলেগু আৰু তামিল ভাষা কয় আৰু কাণ্ডীত সিংহলৰ সমান্তৰালভাৱে তামিল ভাষাকো দৰবাৰী ভাষা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। 

১৮১৫ চনত কাণ্ডিয়ান সন্ধিৰ চৰ্ত অনুসৰি অৱশেষত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে ৰজাক পদচ্যুত কৰি দ্বীপটোত ২৩০০ বছৰতকৈও অধিক সময়ৰ সিংহলী শাসনৰ অন্ত পেলায়। এই দ্বীপটো বৃটিছ  সাম্ৰাজ্যত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় আৰু শ্ৰী বিক্ৰম ৰাজসিংহৰ পিছত ব্ৰিটিছ চিলনৰ ৰজা তৃতীয় জৰ্জ ৰাজপাটত বহে। 

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৭৯৮ চনত ৰাজ অভিষেকৰ পূৰ্বে শ্ৰী বিক্ৰম ৰাজসিংহক ৰাজকুমাৰ কান্নাছামী নাইডু নামেৰে জনাজাত আছিল।  তেওঁ মাদুৰাই নায়ক বংশৰ সদস্য আৰু শ্ৰী ৰাজাধি ৰাজসিংহৰ ভতিজা আছিল। ১৭৯৮ চনত তেওঁ আঠাইশ বছৰ বয়সত ককাকৰ পিছত কেণ্ডিৰ ৰজা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। 

শাসনকাল

আৰম্ভণিৰ ৰাজত্বকাল

শ্ৰী ৰাজাধী ৰাজসিংহৰ পিছত এজন প্ৰতিদ্বন্দ্বী দাবীদাৰ আছিল, ৰাণী উপেন্দ্ৰমাৰ ভাতৃ মুথুস্বামী, যাৰ দাবী আছিল অধিক শক্তিশালী। কিন্তু প্ৰথম আদিগাৰ (প্ৰধানমন্ত্ৰী) পিলিমতালাউৱাই ৰাজকুমাৰ কান্নস্বামীক বাছি লৈছিল, অভিযোগ অনুসৰি সিংহাসন দখল কৰি নিজৰ বংশ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ গভীৰ পৰিকল্পনাৰে। শ্ৰী বিক্ৰম ৰাজসিংহই তেওঁক উৎখাত কৰাৰ বাবে অসংখ্য ষড়যন্ত্ৰৰ সন্মুখীন হৈছিল আৰু শ্ৰীলংকাৰ ইতিহাসৰ অন্যতম অশান্ত সময়ছোৱাত শাসন কৰিছিল। 

অভ্যন্তৰীণ সংঘাত

তেওঁৰ ৰাজত্বকালত সামুদ্ৰিক প্ৰদেশত ডাচসকলৰ পিছত ব্ৰিটিছে কেণ্ডি ৰাজ্যৰ ৰাজনীতিত হস্তক্ষেপ কৰা নাছিল। কিন্তু ৰজাৰ প্ৰথম আদিগাৰ পিলিমাটালাউৱাই দ্বীপটোৰ ওপৰত ব্ৰিটিছৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ কামনা কৰি গোপনে ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ সৈতে কাম কৰি ৰজাক তেওঁলোকৰ প্ৰতি আক্ৰমণাত্মকভাৱে কাম কৰিবলৈ উচটনি দিছিল, যাৰ ফলত ব্ৰিটেইনে কেণ্ডি ৰাজ্যৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰাৰ সুযোগ পাইছিল। আদিগাৰে উপকূলীয় প্ৰদেশত শক্তিশালী স্থান লাভ কৰা ইংৰাজৰ সৈতে সামৰিক সংঘৰ্ষ আৰম্ভ কৰিবলৈ ৰজাক প্ৰেৰণা দিয়ে। যুদ্ধ ঘোষণা কৰা হয় আৰু ১৮০৩ চনৰ ২২ মাৰ্চত ব্ৰিটিছে কোনো প্ৰতিৰোধ নোহোৱাকৈ কেণ্ডীত প্ৰৱেশ কৰে। শ্ৰী বিক্ৰম ৰাজসিংহ পলাই গ’ল। আদিগাৰে জুন মাহত কেণ্ডিত ব্ৰিটিছ গেৰিছনক হত্যা কৰি ৰজাক পুনৰ সিংহাসনত অধিষ্ঠিত কৰে। পিলিমাটালাৱাই ৰজাক ওফৰাই নিজৰ বাবে মুকুট দখল কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰে। বদনামী আদিগৰৰ ঠাইত তেওঁৰ ভতিজা এহেলেপোলা নিলামে অতি সোনকালেই ককাকৰ সৈতে ষড়যন্ত্ৰ কৰি শ্ৰী বিক্ৰম ৰাজসিংহক উৎখাত কৰাৰ সন্দেহৰ সন্মুখীন হ’ল। এহেলেপোলাৰ উচটনি দিয়া বিদ্ৰোহ দমন কৰা হয়, তাৰ পিছত তেওঁ কলম্বোলৈ পলায়ন কৰে আৰু ব্ৰিটিছৰ লগত যোগদান কৰে। আত্মসমৰ্পণ নকৰাৰ বাবে (তিনি সপ্তাহৰ জাননীৰ পিছত) হতাশগ্ৰস্ত ৰজাই এহেলেপোলাক চাকৰিৰপৰা বৰ্খাস্ত কৰে, তেওঁৰ মাটি জব্দ কৰে আৰু তেওঁৰ পত্নী আৰু সন্তানক কাৰাগাৰত ভৰাই মৃত্যুদণ্ড দিয়াৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। এই ফাঁচিৰ এটা অপপ্ৰচাৰৰ বিৱৰণ সমৰ্থকসকলে ব্যাপকভাৱে প্ৰচাৰ কৰিছিল। 

এহেলেপোলা ব্ৰিটিছ নিয়ন্ত্ৰিত ভূ-খণ্ডলৈ পলায়ন কৰে, য’ত তেওঁ ব্ৰিটিছক পতিয়ন নিয়াইছিল যে শ্ৰী বিক্ৰম ৰাজসিংহৰ অত্যাচাৰৰ বাবে সামৰিক হস্তক্ষেপৰ প্ৰয়োজন। তেওঁ কেইবাজনো ব্ৰিটিছ বণিকক বন্দী কৰি অত্যাচাৰ কৰিছিল, যাৰ বহুতৰে মৃত্যু হৈছিল। যথাযথভাৱে আক্ৰমণ আৰম্ভ কৰি প্ৰতিহত নোহোৱাকৈ কাণ্ডিৰফালে আগবাঢ়ি যায় আৰু ১৮১৫ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰীত চহৰখনত উপস্থিত হয়। ২ মাৰ্চত কাণ্ডিয়ান কনভেনচন নামৰ সন্ধিৰ অধীনত ৰাজ্যখন ব্ৰিটিছৰ হাতত অৰ্পণ কৰা হয়। 

ৰজাৰ ৰাজত্বকালৰ সন্দৰ্ভত ইতিহাসবিদ লুই এডমণ্ড ব্লেইজে কৈছে যে "তেওঁৰ তাৎক্ষণিক উত্তৰাধিকাৰীসকলৰ দৰে উগ্ৰ দেশপ্ৰেমিক নাছিল, লগতে পূৰ্বৰ ৰজাসকলক বিদ্ৰোহ আৰু আক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধে নিজৰ নিজৰ দখল ৰাখিবলৈ সক্ষম কৰা মানসিক আৰু নৈতিক গুণসমূহো তেওঁ প্ৰদৰ্শন কৰা নাছিল বিক্ৰম ৰাজসিংহৰ নিষ্ঠুৰ কামবোৰ নিজেই ৰচনা কৰা হৈছিল বা তেওঁৰ কৰ্তৃত্বৰদ্বাৰা সম্পন্ন কৰা হৈছিল তেওঁক নিষ্ঠুৰতাৰ দানৱ হিচাপে গণ্য কৰাতকৈ মুখিয়ালসকলৰ হাতত দুৰ্বল বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে গণ্য কৰাটো অধিক উপযুক্ত হ’ব, যাক একাংশ লেখকে তেওঁক নিজৰ ৰাজধানী সৌন্দৰ্য্যবৰ্ধন কৰিবলৈ বহুখিনি কৰিছিল। 

মৃত্যু
১৮১৫ চনৰ ২ মাৰ্চত কেণ্ডিয়ান ৰাজ্য ব্ৰিটেইনৰ হাতত অৰ্পণ কৰা হয় আৰু শ্ৰী বিক্ৰম ৰাজসিংহক পদচ্যুত কৰি ব্ৰিটিছে ৰাজবন্দী হিচাপে দক্ষিণ ভাৰতৰ ভেল্লোৰ দুৰ্গলৈ লৈ যায়। ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক প্ৰশাসনে তেওঁৰ দুগৰাকী ৰাণীৰ সৈতে দিয়া সৰু ভাট্টা এটাৰে জীৱন-নিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৮৩২ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত ড্ৰপচি ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ৫২ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। 

তেওঁৰ মৃত্যু বাৰ্ষিকীক ২০১১ চনৰপৰা ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ ভেল্লোৰৰ মুথু মাণ্ডবামত বংশধৰসকলে গুৰু পূজা হিচাপে স্মৰণ কৰি আহিছে।

বংশধৰ

ব্ৰিটিছ ৰেকৰ্ডত কোৱা হৈছে যে তেওঁৰ এজন পুত্ৰ আছিল। সমাজ সংস্কাৰক পট্টুকোট্টাই আলাগিৰি আছিল কেণ্ডিৰ ৰজাঘৰীয়া পৰিয়ালৰ বংশধৰ।*

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

 Last days of Sri Wickrama Rajasingha
 ඇහැලේපොල වර්ණනාව
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি