পুৰাণ কাচ্চাপ

পুৰাণ কাচ্চাপ আছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকাৰ আশে-পাশে বাস কৰা এজন ভাৰতীয় তপস্বী শিক্ষক, আৰু তেওঁ মহাবীৰ আৰু শাক্যমুনি বুদ্ধৰ সমসাময়িক।
জীৱনী
পুৰাণত "অ-ক্ৰিয়া" (পালি, সং: আকিৰিয়াবাদ) তত্ত্ব অৰ্থাৎ শৰীৰে আত্মা, যোগ্যতা বা অগুণৰ পৰা স্বাধীনভাৱে কাম কৰাৰ কথা 
শিকাইছিল।Bhaskar (1972).  Rhys Davids & Stede (1921-25), p. 215, entry for "Kiriya" succinctly defines akiriyavāda as: "denying the difference between merit & demerit." পালি কেননত পুৰাণক (তপস্বী মাক্ষালি গোছালাৰ সৈতে) অহেতুবাদী বা "কাৰণৰ অস্বীকাৰকাৰী" হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে।Bhaskar (1972).  See Rhys Davids & Stede (1921-25), p. 733, entry for "Hetu" for a translation of ahetu-vādin as: "denier of a cause."

পুৰাণৰ বিশ্বাসৰ উদাহৰণ হিচাপে সমন্নফল সুত্ত (DN 2) ত পুৰাণে কৈছে বুলি কোৱা হৈছে যে:

পুৰাণে নিজকে সৰ্বজ্ঞানী বুলি দাবী কৰিছিল বুলিও অংগুতৰা নিকায়ত উল্লেখ আছে। ধৰ্মপদৰ টীকাত দাবী কৰা হৈছে যে, পুৰাণৰ মৃত্যু হৈছিল নিজেই ডুব গৈ।Bhaskar (1972).

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক