ৱাং ইউয়েলিয়ান

ৱাং ইউয়েলিয়ান (১৭৭৮–১৮২৭; চীনা: 王嶽蓮), যাক জিংলিয়ান (淨蓮) বুলিও কোৱা হয়, চিং ৰাজবংশৰ সময়ছোৱাৰ এগৰাকী চীনা দাওবাদী সন্ন্যাসিনী আছিল। তেওঁ এগৰাকী খ্যাতনামা চিত্ৰশিল্পী, কবি আৰু কলিগ্ৰাফাৰ হিচাপে পৰিচিত আছিল। তেওঁৰ সৌজন্য নাম আছিল ইউন শিয়াং (韻香) আৰু শিল্পনাম আছিল ইউজিং দাওৰেন (玉井道) আৰু চিংৱেই দাওৰেন (清微)。

ৱাং ইউয়েলিয়ান লিয়াংছি (উক্সি) অঞ্চলৰ বাসিন্দা আছিল। শৈশৱতে তেওঁ সৌভাগ্য আৰু প্ৰজ্ঞাৰ দ্বৈত সাধনাৰ আশ্ৰম (ফুহুই শুৱাংশিউ আন 福慧雙脩庵) নামৰ এখন বৌদ্ধ সন্ন্যাসিনীৰ আশ্ৰমত প্ৰৱেশ কৰে, যি লিয়াংছিৰ পূব দুৱাৰৰ ওচৰত অৱস্থিত আছিল। প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাত তেওঁ চুল বৃদ্ধি কৰি বৌদ্ধ ধৰ্ম ত্যাগ কৰি দাওবাদ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ বিখ্যাত দাওবাদী আৰু ইজি বিয়ান ইউজিংৰ সন্মানত “ইউজিং দাওৰেন” নাম গ্ৰহণ কৰে; বিয়ান ইউজিং আছিল চিনহুৱাইৰ আঠগৰাকী সুন্দৰীৰ অন্যতম।

তেওঁ বহু গুৰুত্বপূৰ্ণ পুৰুষ পণ্ডিত আৰু বিষয়াৰ সৈতে পৰিচিত হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ সৈতে পান-ভোজন কৰি কবিতা পাঠ কৰিছিল।

তেওঁৰ অৱশিষ্ট চিত্ৰসমূহ, যিবোৰ পখা আৰু স্ক্ৰ’লত অংকিত, তাত অৰ্কিড, বাঁহ আৰু শিলৰ ছবি দেখা যায়, য’ত দৃঢ় আৰু স্বতঃস্ফূৰ্ত তুলি-চালনা লক্ষ্য কৰা যায়। কলিগ্ৰাফাৰ হিচাপে তেওঁ সৰু নিয়মিত লিপিত (শিয়াওকাই) পাৰদৰ্শী আছিল। তেওঁ চিংফেন জিংছে শিয়াওজি (清芬精舍小輯) নামৰ এখন কবিতাৰ পুথিও প্ৰকাশ কৰিছিল।

ৱাং ইউয়েলিয়ানে পশ্চিম হ্ৰদৰ আঠগৰাকী প্ৰখ্যাত চিত্ৰশিল্পীৰ অন্যতম শি গাংৰ অংকিত খংশান টিংইউ তু (空山聽雨圖; “খালি পাহাৰত বৰষুণ শুনা”) নামৰ এখন স্ক্ৰ’ল চিত্ৰ নিজৰ অধিকাৰত ৰাখিছিল। তেওঁ ইয়াক এক উৎকৃষ্ট সৃষ্টি বুলি গণ্য কৰিছিল আৰু ইয়াৰ প্ৰশংসকসকলৰ লিখা শতাধিক কবিতা সংগ্ৰহ কৰি এখন এলবাম প্ৰস্তুত কৰিছিল। পাছত এলবামখন চুৰি হোৱাত তেওঁ লু পেইক চিত্ৰখন পুনৰ অংকন কৰিবলৈ নিযুক্ত কৰে; বৰ্তমান এই চিত্ৰখন উক্সি সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত আছে।

জিয়াং বাওলিঙৰ মোলিন জিনহু অনুসৰি, এজন “হালধীয়া স্বভাৱৰ যুৱক”ৰ দ্বাৰা প্ৰবঞ্চিত হোৱাৰ পাছত তেওঁ ফাঁচী লৈ আত্মহত্যা কৰিছিল।

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:কবি