বাঁহৰ বন্দুক

বাঁহৰ বন্দুক হৈছে পৰম্পৰাগত খেলৰ সামগ্ৰী। ই হৈছে বাঁহৰ নলাকাৰ টুকুৰা আৰু চিৰিঞ্জ প্লাঞ্জাৰ হিচাপে কাম কৰা পিষ্টনেৰে তৈয়াৰী পপ গান। বাঁহৰ চুঙা এটাৰ মূৰত শুকান কাগজৰ দৰে কঠিন সৰু "গুলী" এটা সুমুৱাই দিয়া হয় আৰু আনটো মূৰত পিষ্টনটো দ্ৰুতগতিত ভিতৰলৈ ঠেলি দিয়া হয়। ইয়াৰ ফলত ভিতৰত বায়ু সংকোচিত হয় আৰু তাৰ আগতে ই "গুলি"টোক পপৰ সৈতে বাহিৰলৈ ঠেলি দিয়ে। আজিকালি এনেধৰণৰ বন্দুকৰ নলীৰ সামগ্ৰী বাঁহৰ পৰা মিশ্ৰণলৈ পৰিৱৰ্তিত কৰা হয়।

ইণ্ডোনেছিয়াত
ইণ্ডোনেছিয়াত বাঁহৰ বন্দুকক বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়। বিশেষকৈ পশ্চিম জাভা, বেণ্টেন আৰু জাকাৰ্টাৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা বন্দুক, য'ত চুণ্ডানীজত ইয়াক বেবেলেট'কান বুলি জনা যায়। আনহাতে বেটাৱীত ইয়াক প্লেটোকান বা পেলেটোকান বুলি জনা যায়। আন অঞ্চলতো ইয়াক পোৱা যায়। দক্ষিণ সুমাত্ৰাত ইয়াক ড'ৰ-ড'ৰান বুলি জনা যায়, মাডুৰেজ লোকে ইয়াক টৰ-চেট'ৰান বুলি কয়, আনহাতে মধ্য জাভাত ইয়াক টুলুপ বা বেধিল-বেধিলান বুলি জনা যায়।

ফিলিপাইনছত
বাঁহৰ বন্দুক ফিলিপাইনছৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ শিশুসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয়। আঞ্চলিক নামসমূহৰ ভিতৰত আছে সুম্পক, চুলপাক, ছালপট, পালছুওট, পালটক আৰু লুথাং।

লুথাং নামটো মূলতঃ চেবুয়ানো, যাৰ অৰ্থ হৈছে এটা সৰু নৌসেনাৰ কামান। এই শব্দটো অন্ততঃ ১৭১১ চনৰ পৰাই ভিছায়ান ভাষাৰ স্পেনিছ অভিধানত লিপিবদ্ধ হৈ আহিছে, য'ত ইয়াৰ অৰ্থ বিকশিত হৈ মাস্কেট, আৰ্কবাছ আৰু শ্বটগান অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।  শব্দটো এতিয়াও চেবুয়ানো ভাষাত "বন্দুকেৰে গুলীয়াই হত্যা কৰা" ক্ৰিয়া হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়; আৰু হিলিগাননত পিষ্টোলা (বন্দুক বা পিষ্টল)ৰ প্ৰাচীন প্ৰতিশব্দ হিচাপে।

ভিয়েটনামত
১৯৯০ চনৰ পৰা ২০০০ চনলৈকে ভিয়েটনামত বাঁহৰ বন্দুক বন্যভাৱে জনপ্ৰিয় খেলৰ সামগ্ৰী আছিল আৰু ইয়াৰ বহু নাম আছিল, যেনে súng phóc , ống phóc , ống thụt ইত্যাদি।

ভাৰতত
নব্বৈৰ দশকত এনেধৰণৰ খেলৰ বন্দুক ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলত খেলৰ সামগ্ৰী হিচাপে বাঁহেৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। অসমতো এনেধৰণৰ বন্দুক দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-খেল