পৰনাৰ

পৰনাৰ (তামিল: பரணர்) (প্ৰায় ১ম শতিকা খ্ৰীষ্টাব্দ) সংগম যুগৰ কবি আছিল, যাৰ বাবে সংগম সাহিত্যৰ ৮৪টা পদ্যৰ আৰোপ কৰা হৈছে, ইয়াৰ উপৰিও তিৰুৱল্লুৱ মালাইৰ ৬ নং পদটো তেওঁৰ বুলি কোৱা হয়।

জীৱনী
পৰনাৰ পানাৰ জাতিৰ আছিল। তেওঁ কপিলাৰ আৰু প্ৰথম নাক্কিৰাৰৰ বন্ধু আছিল। তেওঁ বিভিন্ন ৰাজকীয় গীত গাইছে, যথা, কাদল পিৰাকোটিয়া চেংগুট্টুভান, চোলান উৰুভাপাত্ৰেৰ ইলাঞ্চেট চেন্নি, চেৰমন কাদালোটিয়া ভেলকেলু কুট্টুভান, কুডাক্কো নেদুঞ্চেৰালাধন, আৰু চোলান ভেৰপাত্ৰদক্কাই পেৰুনাৰ্কিলি।

সংগম সাহিত্যলৈ অৱদান
পৰনাৰে প্ৰায় ৮৫টা পদ ৰচনা কৰিছে, যিবোৰৰ কুৰুণথোগাইত ১৭টা, নাট্ৰিনাইত ১২টা, অগনানুৰুত ৩২টা, পুৰাণনুৰুত ১৩টা, পাথিত্ৰুপাথুৰত ১০টা আৰু থিৰুৱল্লুৱ মালাইত ১টা আছে।

চেৰা ৰজা চেংগুট্টুভানক প্ৰশংসা কৰি পৰনাৰে উদাম্বৰকাট্টু ভাৰী আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ ৰাজকুমাৰ কুট্টুভান চেৰালক 'বৰ্তমান' বুলি গ্ৰহণ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:সংগম সাহিত্য