কেতু

কেতু বৈদিক বা হিন্দু জ্যোতিষত অৱনমিত (অৰ্থাৎ 'দক্ষিণ') চন্দ্ৰ ন’ড বা চন্দ্ৰপাত। দেৱতা হিচাপে ব্যক্তিত্বপ্ৰাপ্ত ৰাহু (আৰোহী (অৰ্থাৎ 'উত্তৰ') চন্দ্ৰ ন’ড) আৰু কেতুক বিষ্ণু দেৱতাই মূৰ কাটি পেলোৱা অমৰ অসুৰ (দানৱ) স্বৰভানুৰ দুটা অংশ বুলি গণ্য কৰা হয়।

বৈদিক জ্যোতিষৰ মতে ৰাহু আৰু কেতুৰ কক্ষপথ চক্ৰ ১৮.৬ বছৰ আৰু কক্ষপথত (জন্ম তালিকাতো) ইটোৱে সিটোৰ পৰা সদায় ১৮০ ডিগ্ৰী দূৰত্বত থাকে। এইটো চন্দ্ৰৰ প্ৰিচেচনেল কক্ষপথ বা পৃথিৱীৰ গ্ৰহণ সমতলত চন্দ্ৰৰ আৰোহণ আৰু অৱনমিত ন'ডৰ ১৮.৬ বছৰীয়া ঘূৰ্ণন চক্ৰৰ সৈতে মিল খায়। কেতুৱে মংগল (পৰম্পৰাগত শাসক গ্ৰহ; পশ্চিমীয়া জ্যোতিষত মংগল)ৰ সৈতে একেলগে বৃশ্চিক ৰাশিত শাসন কৰে।

জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ ফালৰ পৰা ৰাহু আৰু কেতুৱে আকাশী গোলকত গতি কৰাৰ সময়ত সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰৰ পথৰ সংযোগ বিন্দুক বুজায় আৰু কোনো ভৌতিক গ্ৰহৰ সৈতে মিল নাথাকে। ৰাহু আৰু কেতু ক্ৰমে উত্তৰ আৰু দক্ষিণ চন্দ্ৰ ন’ডৰ নাম। সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰ এইবোৰৰ এটা বিন্দুত থাকিলে গ্ৰহণ হয়, যাৰ ফলত এইবোৰ ৰাহু/ কেতুৱে গিলি পেলোৱাৰ কাহিনীৰ জন্ম হয়। চন্দ্ৰগ্ৰহণৰ বাবে কেতু দায়ী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
জ্যোতিষশাস্ত্ৰ
হিন্দু জ্যোতিষত কেতুৱে ভাল-বেয়া উভয় কৰ্ম সংগ্ৰহৰ লগতে আধ্যাত্মিকতা আৰু অলৌকিক প্ৰভাৱকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। কেতুই আত্মাৰ পদাৰ্থকৰণ পৰিশোধনৰ আধ্যাত্মিক প্ৰক্ৰিয়াক বুজায় আৰু ইয়াক কু-অভিপ্ৰায় আৰু উপকাৰী দুয়োটা বুলি গণ্য কৰা হয়: এই প্ৰক্ৰিয়াই দুখ আৰু ক্ষতিৰ সৃষ্টি কৰে, আৰু তথাপিও একে সময়তে ব্যক্তিক ঈশ্বৰৰ ফালে ঘূৰাই আনে। অৰ্থাৎ ব্যক্তিজনৰ মাজত অধিক আধ্যাত্মিক দৃষ্টিভংগীৰ জোৰ-জবৰদস্তিৰ বাবে ই বস্তুগত ক্ষতিৰ সৃষ্টি কৰে। কেতু হৈছে বুদ্ধিমত্তা, প্ৰজ্ঞা, অসংলগ্নতা, কল্পনা, ভেদকাৰী অন্তৰ্দৃষ্টি, বিকাৰগ্ৰস্ততা, আৰু মানসিক ক্ষমতাৰ এটা কাৰাকা বা সূচক। কেতুৱে ভক্তৰ পৰিয়াললৈ সমৃদ্ধি কঢ়িয়াই আনে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, আৰু বিষৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা সাপৰ কামোৰ আৰু অসুস্থতাৰ প্ৰভাৱ দূৰ কৰে। তেওঁ নিজৰ ভক্তসকলক সুস্বাস্থ্য, ধন-সম্পত্তি আৰু গৰু-ম’হ প্ৰদান কৰে। কেতু তিনি নক্ষত্ৰ বা চন্দ্ৰ বাহিনী অশ্বিনী, মাঘা আৰু মুলাৰ অধিপতি।

কেতুক মোক্ষ, সন্ন্যাস, আত্ম উপলব্ধি, জ্ঞান, দোল খাই থকা স্বভাৱ, অস্থিৰতা, অন্তঃস্ৰাৱী তন্ত্ৰ আৰু চুটি, চৰ্বিযুক্ত শৰীৰৰ বাবে দায়ী বুলি গণ্য কৰা হয়।

কেতুৰ প্ৰভাৱত অহা মানুহে বৃহৎ সফলতা লাভ কৰিব পাৰে, বেছিভাগেই আধ্যাত্মিক।

ৰাহু কৰ্মগ্ৰহ হোৱাৰ বাবে জীৱনৰ এনে এটা নিৰ্দিষ্ট ক্ষেত্ৰত কাম কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু আগ্ৰহ দেখুৱাইছে য’ত অতীত জীৱনত অজ্ঞানতা আছিল। আপাত অসন্তুষ্টিৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰিবলৈ বৰ্তমান জীৱনত সন্তোষজনক বন্দোৱস্ত লাভ কৰিবলৈ সেই অতিৰিক্ত দূৰত্ব যাব লাগে। ৰাহুৱে প্ৰতিটো গ্ৰহৰ সকলো নেতিবাচক গুণ আঁতৰাব পাৰে, আনহাতে কেতুৱে গ্ৰহৰ প্ৰতিটো ইতিবাচক গুণৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিব পাৰে।

শাসক: জনপ্ৰিয় জ্যোতিষ গ্ৰন্থ বৃহত পৰশৰ হোৰা শাস্ত্ৰ (BPHS) অনুসৰি, যদি কেতু সম্পৰ্কে সমাধান বিচাৰিছে, তেন্তে গণেশ & মৎস্যৰ মন্ত্ৰৰ সৈতে কাম কৰাৰ কথা চিন্তা কৰক।

উচ্চতা আৰু দুৰ্বলতা: জ্যোতিষত এইটো এটা বিতৰ্কিত বিষয় হৈ আহিছে, বিপিএইচএছ অনুসৰি কেতু বৃশ্চিক ৰাশিত উচ্চ আৰু বৃষ ৰাশিত দুৰ্বল হয়। কিন্তু বহু জ্যোতিষীয়ে এই কথাত বিতৰ্ক কৰিছে আৰু বৰ্তমানৰ বেছিভাগ জ্যোতিষীয়ে কেতু ধনু ৰাশিত উচ্চ আৰু মিথুন ৰাশিত দুৰ্বল বুলি একমত হোৱা যেন লাগে। এইটো যুক্তিৰ ওপৰত থিয় দিছে কাৰণ কেতু হৈছে এটা কান্ধ আৰু ধনু ৰাশিৰ এটা বিশিষ্ট অংশ হৈছে এটা পুৰুষৰ ওপৰৰ শৰীৰৰ লগত সংলগ্ন এটা ডাঙৰ ঘোঁৰাৰ কান্ধ, যদিও কুঁজাৱাট কেতু হৈছে জনপ্ৰিয় কথা, কুঁজাক মংগল গ্ৰহক বুজায় গতিকে এতিয়াও কোৱা হয় যে বৃশ্চিক ৰাশিৰ লোকে স্থাপন কৰা কেতুক মৰ্যাদাপূৰ্ণ।

নেতিবাচক অৰ্থ: কেতুক কু-অভিপ্ৰায় বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু ইয়াক বেছিভাগেই নেতিবাচক কথাৰ সৈতে জড়িত কৰা হৈছে।
বেছিভাগ মানুহেই ইয়াক কঠিন গ্ৰহ বুলি গণ্য কৰে কাৰণ ই বস্তুগত উত্তৰণত বাধা হিচাপে প্ৰকাশ পায়। অৱশ্যে ভগৱান গণেশ মন্ত্ৰই সেই সমস্যাসমূহৰ প্ৰতিকাৰত সহায় কৰিব পাৰে কাৰণ গণেশ কেতুৰ পৰিচালক দেৱতা। কেতুৱে প্ৰায়ে নিজৰ জীৱনলৈ সম্পূৰ্ণ বিচ্ছিন্নতা, হেৰুৱা, মনহীনতা, বিচৰণ, বিভ্ৰান্তিৰ অনুভৱ আনে।

ইতিবাচক অৰ্থ: কেতুৰ বহুত গভীৰ দিশ আছে আৰু ইয়াক সকলো গ্ৰহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ আধ্যাত্মিক বুলি কোৱা হৈছে।
কেতুক জ্ঞান আৰু মুক্তিৰ গ্ৰহ বুলি গণ্য কৰা হৈছে। ই সেইজন যিয়ে “মূৰ হেৰুৱাই পেলাইছে (লৌকিক ইন্দ্ৰিয় = তত্ত্ব (আয়ৱাজী))”, ত্যাগৰ ব্যক্তিত্ব (মূৰ নথকা শৰীৰ যাক একোৰ প্ৰয়োজন নাই)। কেতু হৈছে সেই তপস্বী যিয়ে লৌকিক জীৱনৰ বাহিৰলৈ গৈ চূড়ান্ত মুক্তি লাভ কৰিব বিচাৰে।

বন্ধুত্বপূৰ্ণ গ্ৰহঃ কেতু বৃহস্পতি (বৃহস্পতি), শনি (শনি)ৰ বন্ধু ; শুক্ৰ (শুক্ৰা)ৰ সৈতে নিৰপেক্ষ আৰু বুধ (বুধা), চন্দ্ৰ (চন্দ্ৰ), আৰু মংগল (মংগল)ৰ সৈতে তিক্ত।

নক্ষত্ৰ (অশ্বিনী, মাঘা, মুল ) বৈদিক জ্যোতিষত কেতুৰ শাসন।

তথ্যসুত্ৰ

শ্ৰেণী:অসুৰ
শ্ৰেণী:জ্যোতিষশাস্ত্ৰ