বাবুৰাও পেটেল

বাবুৰাও পেটেল () (১৯০৪–১৯৮২) এজন ভাৰতীয় প্ৰকাশক আৰু সাহিত্যিক, চলচ্চিত্ৰ আৰু ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত। 
কৰ্মজীৱন

বাবুৰাও: ভাৰতীয় চিনেমাৰ এজন পথ-প্ৰদৰ্শক। ভাৰতীয় চিনেমাৰ প্ৰাৰম্ভিক দিনত বাবুৰাও আছিল এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিত্ব। তেওঁ সাংবাদিক হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল, অগ্ৰণী চলচ্চিত্ৰ আলোচনী চিনেমা সমাচাৰ'ত কাম কৰিছিল। নৱজাত চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ এই আৰম্ভণিৰ পৰিচয়ে তেওঁক চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ দিশলৈ পৰিৱৰ্তন কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল। 

চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু পৰিচালক হিচাপে বাবুৰাৱে ভাৰতীয় চিনেমা গঢ় দিয়াত অৰিহণা যোগাইছিল। তেওঁৰ ফিল্মগ্ৰাফীত কিশ্মেট, সতী মহানন্দ, মহাৰাণী, বালা জোবন, আৰু চান্দ কা টুকদা আদি উল্লেখযোগ্য শিৰোনাম আছে। ১৯২৯ চনৰপৰা ১৯৩৫ চনৰ ভিতৰত নিৰ্মিত এই ছবিসমূহ ভাৰতীয় চিনেমাৰ ভেটি প্ৰতিষ্ঠা কৰাত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল। তাৰ পিছত ১৯৩৫ চনত বাবুৰাৱে নিউ জেক প্ৰিণ্টিং প্ৰেছৰ মালিক ডি এন পাৰ্কাৰত যোগদান কৰে... ফিল্মিণ্ডিয়া নামৰ আলোচনীখন ১৯৩৫ চনৰ এপ্ৰিল মাহত মাহেকীয়া হিচাপে মুকলি কৰা হয়। 

১৯৩৫ চনত প্ৰথম প্ৰকাশ পোৱা ভাৰতৰ প্ৰথমখন ইংৰাজী] চলচ্চিত্ৰ বাণিজ্যিক আলোচনী ফিল্মিণ্ডিয়াৰ সম্পাদক আৰু প্ৰকাশক আছিল। তেওঁ "কাৰাভান" নামৰ উৰ্দু আলোচনী এখনো চলাইছিল। 

বাবু ৰাও আছিল মাদাৰ ইণ্ডিয়া (অৰোবিন্দো গ্ৰুপে আৰম্ভ কৰা একে নামৰ আলোচনীখনৰপৰা পৃথক) এখন ৰাজনৈতিক আলোচনীৰ প্ৰতিষ্থাপক আৰু সম্পাদক। বাবু ৰাৱে অভিনেত্ৰী পদ্ম দেৱীক মুকলি কৰি ৰূপান্তৰিত কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁ "ৰঙৰ ৰাণী" হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। বাবু ৰাওৰ কৃপাত ফিল্ম ৱৰ্ল্ড আলোচনীৰ প্ৰতিটো সংখ্যাতে তেওঁৰ ফটো প্ৰকাশ পাইছিল, বাবু ৰাৱে নিজেই লিখিছিল কেপচন। 

১৯৬৭ চনত মধ্যপ্ৰদেশৰ ছাজাপুৰৰপৰা জন সংঘৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। 

ব্যক্তিগত জীৱন
মুম্বাইৰ সমীপৰ মাছৱান গাঁৱত পিতৃ-মাতৃ পাণ্ডুৰাং ৰাও পাটিল আৰু যমুনা দেৱী পাটিলৰ ঘৰত বাবা পাটিল নামেৰে মাৰাঠী ভাঞ্জাৰী ৰাজনৈতিক পৰিয়ালত বাবুৰাও পেটেলৰ জন্ম হৈছিল  পেছাদাৰী জীৱনত বেছিভাগেই গুজৰাটী সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে লেনদেন কৰাৰ বাবেই তেওঁ পাটিলৰপৰা পেটেললৈ উপাধি সলনি কৰিছিল; আৰু গুজৰাটী পেটেল উপাধি মহাৰাষ্ট্ৰত পোৱা পাটিল উপাধিৰ সমতুল্য, কাৰণ এই দুয়োটাই "গাঁৱৰ মুৰব্বী" বুলি বুজায়। Sarma, Ramya (August 29, 2015). "The Patels of Filmindia: A delicious potboiler". The Hindu. হাইস্কুলত তেওঁৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ অন্ত পৰে আৰু তেওঁ নিজকে প্ৰায়ে অ-মেট্ৰিক বুলি কয়। পেটেল আছিল এজন অটোডিডাক্ট, তেওঁৰ এটা বৃহৎ পুথিভঁৰাল আছিল, য’ত বিভিন্ন বিষয়ৰ শ শ কিতাপ আছিল। 

তেওঁ তিনিবাৰ বিয়া কৰাইছিল। তেওঁৰ তৃতীয় পত্নী আছিল গায়িকা আৰু অভিনেতা সুশীলা ৰাণী পেটেল (জন্ম টম্বট), মূলতঃ চেন্নাইৰ। তেওঁ দ্ৰৌপদী (১৯৪৪) আৰু গ্ৱালান ছবিত পৰিচালনা কৰিছিল যদিও দুয়োখন ছবি বক্স অফিচত ফ্লপ হৈছিল 

গ্ৰন্থ
 The Rosary and the Lamp (1966), Girnar Publications
 Burning Words: A Critical History of Nine Years of Nehru's Rule from 1947 to 1956 (1956), Sumati Publications
 Grey Dust (1949), Sumati Publications
 A Blueprint of Our Defence (1962), Sumati Publications

ফিল্মগ্ৰাফী

পৰিচালক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপে 
কিছমেট (১৯২৯)
সতী মহানন্দ (সতী মহান) (১৯৩৩)
চান্দ কা টুকদা (১৯৩৩-'৩৫)
বালা জোবান (১৯৩৪)
মহাৰাণী  (১৯৩৪)
পৰদেশী সাইয়ান (১৯৩৫)
দ্ৰৌপদী (১৯৪৪)
গ্ৱালান (১৯৪৬)

বাহ্যিক সংযোগ

Organizer.org Centenary profile
Movie Talkies listing
Time magazine article profiling Filmindia question answer page by Baburao Patel
Screen India Profile

 তথ্যৰ উৎস 

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ