ভি এচ নাইপল

ছাৰ বিদ্যাধৰ সুৰজপ্ৰসাদ নাইপল { (জন্ম ১৭ আগষ্ট ১৯৩২ – মৃত্যু ১১ আগষ্ট ২০১৮) ত্ৰিনিদাদত জন্মগ্ৰহণ কৰা নাইপলে ইংৰাজীত কল্পকাহিনী আৰু অকল্পকাহিনী লিখা এগৰাকী বৃটিছ লেখক। ট্ৰিনিদাদত পৰিৱেশিত হোৱা প্ৰাৰম্ভিক কমিক উপন্যাস, বহল পৃথিৱীখনৰ জনসমাগমৰ মাজতো বিচ্ছিন্নতাৰ অন্ধকাৰ উপন্যাস আৰু জীৱন আৰু ভ্ৰমণ সম্পৰ্কে সতৰ্ক বিৱৰণৰ ৰাজি পাঠকৰ আগত তুলি ধৰাৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। তেওঁ লিখা গদ্যসমূহ বহুলাৱে প্ৰশংসিত হৈছিল যদিও তেওঁৰ মতামতে কেতিয়াবা বিতৰ্কৰো সৃষ্টি কৰিছিল। পঞ্চাশ বছৰত তেওঁ ত্ৰিছখনতকৈও অধিক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছিল। 

১৯৬১ চনত নাইপলৰ এখন সফল উপন্যাস "এ হাউচ ফৰ মিষ্টাৰ বিশ্বাস" প্ৰকাশ পায়। ১৯৭১ চনত নাইপলে "ইন এ ফ্ৰী ষ্টেট" উপন্যাসৰ বাবে বুকাৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৩ চনত তেওঁ জেৰুজালেম বঁটা লাভ কৰে আৰু ১৯৯০ চনত ট্ৰিনিদাদ আৰু ট'বাগোৰ সৰ্বোচ্চ ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মান ট্ৰিনিটি ক্ৰছ লাভ কৰে ১৯৯০ চনত বৃটেইনৰপৰা নাইটহুড আৰু ২০০১ চনত সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে। 

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩২ চনৰ ১৭ আগষ্টত ত্ৰিনিদাদৰ চাগুয়ানাছত বিদ্যাধৰ সুৰজ প্ৰসাদ নাইপলৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পৰিয়ালৰ নাম নেপাল দেশৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি, সেয়েহে নাইপল, "নেপালৰ এজন।" বিশ্বাস কৰা হয় যে তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষসকল গোৰখপুৰৰ ব্ৰাহ্মণ আছিল যিসকলক ত্ৰিনিদাদলৈ লৈ যোৱা হৈছিল, গতিকে সেই সময়ৰ আগতে পৰিয়ালটোৱে হয়তো নেপাল এৰি থৈ গৈছিল। (১৯৩২-) এজন ট্ৰিনিদাদত জন্মগ্ৰহণ কৰা, ভাৰতীয় মূলৰ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ নোবেল বঁটা বিজয়ী লেখক (২০০১ সাহিত্যৰ বাবে)। তেওঁ ট্ৰিনিদাদ আৰু ইংলেণ্ডত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। দীৰ্ঘদিন ধৰি বৃটেইনৰ বাসিন্দা আছিল। তেওঁৰ পিতৃ শ্ৰী প্ৰসাদ নাইপল, কনিষ্ঠ ভাতৃ, শিৱ নাইপল, ভতিজা, নীল বিসুন্দত, আৰু খুলশালীয়েক বহনী কপিলদেৱ আটাইকেইজনেই প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক। তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ শিৱ নাইপলও আছিল অতি ভাল সাহিত্যিক। 
তেওঁৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য উপন্যাস "এ হাউচ ফৰ মিষ্টাৰ বিশ্বাস।" 
নাইপল আৰু কপিলদেৱ পৰিয়ালে ত্ৰিনিদাদত অতিশয় প্ৰভাৱশালী হৈ পৰিছিল। 
২০১৮ চনৰ ১১ আগষ্টৰ নিশা লণ্ডনৰ নিজৰ ঘৰত ৮৫ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

কৰ্মজীৱন

১৯৪৩–১৯৫৪: শিক্ষা:পৰ্ট অৱ স্পেইন আৰু অক্সফৰ্ড

নাইপলে চৰকাৰীভাৱে পৰিচালিত কুইনছ ৰয়েল কলেজ (QRC)ত নামভৰ্তি কৰিছিল। এইখন আছিল এখন নগৰীয়া, কচমোপলিটান, উচ্চ প্ৰদৰ্শনকাৰী বিদ্যালয় আৰু যিখনত ল'ৰাৰ বাবে ব্ৰিটিছ পাব্লিক স্কুলৰ দৰে ডিজাইন আৰু পৰিচালিত কৰা হৈছিল। ১৭ বছৰ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ আগতে তেওঁ বিদেশত অধ্যয়নৰ বাবে ট্ৰিনিদাদ চৰকাৰৰ বৃত্তি লাভ কৰিছিল। পিছত তেওঁ ভাবিছিল যে এই বৃত্তিৰ জৰিয়তে ব্ৰিটিছ কমনৱেলথৰ যিকোনো উচ্চ শিক্ষানুষ্ঠানত যিকোনো বিষয় অধ্যয়ন কৰিব পৰা যাব, কিন্তু ইংৰাজী বিষয়ত ডিগ্ৰী লাভ কৰিবলৈ অক্সফৰ্ডলৈ যাবলৈ বাছি লৈছিল। তেওঁ লিখিছিল, "অৱশেষত লিখিবলৈ...." ১৯৫০ চনৰ আগষ্ট মাহত নাইপলে নিউয়ৰ্কলৈ যোৱা পান এমৰ বিমানত উঠি পাছদিনা নাৱেৰে লণ্ডনলৈ ৰাওনা হয়।  মিগেল ষ্ট্ৰীটৰ কথকৰ দৰে তেওঁ ট্ৰিনিদাদ এৰি থৈ গ’ল। ভ্ৰমণৰ বিষয়ে নিজৰ অনুভৱ লিপিবদ্ধ কৰিবলৈ নাইপলে কাগজৰ পেড আৰু কঁপি পেঞ্চিল কিনিছিল আৰু কৈছিল, "মই লেখক হ'বলৈ ভ্ৰমণ কৰি থকাৰ বাবেই পেড আৰু পেঞ্চিল কিনিছিলো, আৰু মই আৰম্ভ কৰিবলগীয়া হৈছিল।" সেই সময়ৰ প্ৰচুৰ টোকা আৰু চিঠিবোৰেই ৩৭ বছৰ লিখা নাইপলৰ উপন্যাস দ্য এনিগমা অৱ এৰিভালৰ "জাৰ্নি" অধ্যায়টোৰ ভিত্তি হৈ পৰিছিল পাছত। 

১৯৫৪–১৯৫৬: লণ্ডন, কেৰিবিয়ান ভইচ, বিবাহ

১৯৫৬–১৯৫৮: ট্ৰিনিদাদৰ আৰম্ভণিৰ উপন্যাস

১৯৫৭–১৯৬০: "মিষ্টাৰ বিশ্বাসৰ বাবে এটা ঘৰ"

১৯৬১–১৯৬৩: দ্য মিডল পেচেজ, ইণ্ডিয়া, এণ এৰিয়া অৱ ডাৰ্কনেছ

পাছৰ কৰ্মজীৱন

চিন্তাধাৰা

ভি.এছ. নাইপল তেওঁৰ স্পষ্টবাদিতাৰ বাবেও বিখ্যাত আছিল। তেওঁ ইছলামক সঘনাই সমালোচনা কৰিছিল। তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে ইছলামে মানুহক দাসত্বত ৰাখি আন সংস্কৃতি ধ্বংস কৰাৰ চেষ্টা কৰে। তেওঁ কৈছিল, "ধৰ্মান্তৰ কৰাসকলে তেওঁলোকৰ ওপৰত বিধ্বংসী প্ৰভাৱ পেলাইছিল। ধৰ্মান্তৰিত হোৱাসকলে নিজৰ অতীত হেৰুৱাই পেলায়। আপুনি নিজৰ ইতিহাস নিজেই চেপি ধৰিব লাগিব।" 

তেওঁ সদায় ইছলামক ভাৰতৰ বাবে অত্যন্ত ধ্বংসাত্মক বুলি অভিহিত কৰিছিল। ১৯৯৯ চনত ইংৰাজী আলোচনী ‘আউতলুক’ৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ কয় যে ভাৰতৰ সহস্ৰাব্দৰ আৰম্ভণি মৰ্মান্তিক আছিল। ইয়াৰ আৰম্ভণি হৈছিল মুছলমান আক্ৰমণৰ পৰা, যিয়ে উত্তৰত হিন্দু-বৌদ্ধ সংস্কৃতিক চেপি ধৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। নাইপলে যুক্তি দিছিল যে শিল্প আৰু ইতিহাসৰ কিতাপত মানুহে লিখিছে যে মুছলমানসকল ভাৰতলৈ "আহিছিল", যেন তেওঁলোকে পৰ্যটক বাছত আহি গুচি গৈছিল। মূৰ্তি-মন্দিৰ ধ্বংস হ’ল, লুণ্ঠন হ’ল, স্থানীয় মানুহক দাসত্ব কৰিলে, নাৰীক অত্যাচাৰ হ’ল বুলি কিয় লিখা নাই? যিসকলে ইছলাম গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল তেওঁলোকক জীৱিত অৱস্থাত দেৱালত পুতি থোৱা হৈছিল বা লাহে লাহে জীৱিত অৱস্থাত কটাৰীৰে কাটি হত্যা কৰা হৈছিল।नायपॉल ने हमेशा इस्लाम को भारत के लिए बहुत ही नुकसानदेह बताया

নাইপলে ভাৰতীয় ইতিহাস, সংস্কৃতি, সভ্যতা আদি বিষয়ত "এন এৰিয়া অৱ ডাৰ্কনেছ" আৰু "এ ৱাউণ্ডেড চিভিলাইজেচন" আদি গ্ৰন্থ লিখিছিল আৰু ভাৰতৰ ওপৰত তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহ ২৭ বছৰৰ ভিতৰত লিখা বুলি উল্লেখ কৰিছিল। 

খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ প্ৰতি নাইপলৰ দৃষ্টিভংগী আছিল যে ইছলামৰ দৰে খ্ৰীষ্টানসকলে ভাৰতৰ ইমান ক্ষতি কৰা নাছিল। "এ মিলিয়ন বিদ্ৰোহ" নামৰ গ্ৰন্থখন প্ৰকাশৰ দুবছৰৰ পাছত নাইপলে বাবৰি মছজিদ ভাঙি পেলোৱাৰপক্ষ লয় আৰু ইয়াক "ঐতিহাসিক ভৰসাম্য ৰক্ষাৰ কাৰ্য্য" বুলি অভিহিত কৰে। 

ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৭২ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে আৰ্জেণ্টিনা ভ্ৰমণৰ সময়ত নাইপলে তিনিটা সন্তানৰ মাতৃ বিবাহিত এংলো-আৰ্জেণ্টিনাৰ মাৰ্গাৰেট মাৰে গুডিঙৰ সৈতে চিনাকি হয় আৰু প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত লিপ্ত হয়। এবছৰৰ পাছত তেওঁ পত্নীৰ আগত নিজৰ প্ৰেমৰ কথা প্ৰকাশ কৰি কয় যে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কত তেওঁ কেতিয়াও যৌন সন্তুষ্ট নাছিল। পৰৱৰ্তী ২৪ বছৰ তেওঁ দুয়োগৰাকী মহিলাৰ মাজত স্থানান্তৰিত হয়।

১৯৯৫ চনত গুডিঙৰ সৈতে ইণ্ডোনেছিয়াত ভ্ৰমণ কৰি থাকোঁতে তেওঁৰ পত্নী পেট্ৰিচিয়া কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হয়। পিছৰ বছৰত তাইৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ দুমাহৰ ভিতৰতে নাইপলে গুডিঙৰ সৈতে সম্পৰ্ক শেষ কৰি তেওঁতকৈ ২০ বছৰ কনিষ্ঠ পাকিস্তানৰ সাংবাদিক নাদিৰা আলভিক বিয়া কৰায়।  তেওঁ সাংবাদিকগৰাকীক লাহোৰত থকা আমেৰিকাৰ কনছুল জেনেৰেলৰ ঘৰত লগ পাইছিল। ২০০৩ চনত তেওঁ নাদিৰাৰ কন্যা মালিহাক দত্তক হিচাপে লয়, কন্যাগৰাকীৰ বয়স তেতিয়া ২৫ বছৰ আছিল। 

সন্মান
অভ্যৰ্থনা
২০০১ চনত তেওঁক সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা প্ৰদান কৰি ছুইডেনৰ একাডেমীয়ে নাইপলক প্ৰশংসা কৰে যে তেওঁ "এই গ্ৰন্থসমূহত ধাৰণাৰ আখ্যান আৰু অবিকৃত অনুসন্ধানক একত্ৰিত কৰে যিয়ে আমাক দমন কৰা ইতিহাসৰ উপস্থিতি চাবলৈ বাধ্য কৰে।" সমিতিখনে লগতে কয়: "নাইপল এজন আধুনিক দাৰ্শনিক যিয়ে মূলতঃ লেট্ৰেছ পাৰ্ছানেছ আৰু কেণ্ডাইডৰদ্বাৰা আৰম্ভ হোৱা পৰম্পৰাক আগবঢ়াই লৈ যায় প্ৰশংসিত সতৰ্ক শৈলী, তেওঁ ক্ৰোধক নিখুঁততালৈ ৰূপান্তৰিত কৰে আৰু পৰিঘটনাসমূহক নিজৰ অন্তৰ্নিহিত বিদ্ৰূপৰ সৈতে কথা ক'বলৈ অনুমতি দিয়ে।" 

বঁটা আৰু স্বীকৃতি
১৯৭১ চনত নাইপলে "ইন এ ফ্ৰী ষ্টেট"ৰ বাবে বুকাৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৩ চনত তেওঁ জেৰুজালেম বঁটা লাভ কৰে। ১৯৯০ চনত তেওঁক ট্ৰিনিটি ক্ৰছ প্ৰদান কৰা হয়।  ১৯৯০ চনৰ নৱবৰ্ষৰ সন্মানত তেওঁক নাইট স্নাতক হিচাপেও নিযুক্তি দিয়া হয়। ২০০১ চনত তেওঁ সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।

গ্ৰন্থসমূহ
 উপন্যাসসমূহ
 The Mystic Masseur - ১৯৫৭
 The Suffrage of Elvira("দ্য চাফৰেজ অৱ এলভিৰা") -১৯৫৮
 Miguel Street -("মিগুৱেল ষ্ট্ৰীট") ১৯৫৯
 A House for Mr Biswas "এ হাউচ ফৰ মিষ্ট্ৰাৰ বিশ্বাস"-১৯৬১
 Mr. Stone and the Knights Companion -("মিষ্টাৰ ষ্ট'ন এণ্ড দ্য নাইট কমপেনিয়ন") ১৯৬৩
 A Flag on the Island -("এ ফ্লেগ অন দ্য আইলেণ্ড") ১৯৬৭
 The Mimic Men -("দ্য মিমিক ম্যান") ১৯৬৭
 In a Free State -("ইন এ ফ্ৰি ষ্টেট") ১৯৭১
 Guerillas - ১৯৭৫ ("গেৰিলা")
 A Bend in the River ("এ বেণ্ড ইন দ্য ৰিভাৰ")" -১৯৭৯
 Finding the Centre -("ফাইণ্ডিং দ্য চেণ্টাৰ") ১৯৮৪
 The Enigma of Arrival -( "দ্য এনিগমা অৱ এৰাইভেল") ১৯৮৭
 A Way in the World -("এ ৱে ইন দ্য ৱল্ড") ১৯৯৪
 Half a Life -("হাফ এ লাইফ") ২০০১
 Magic Seeds -("মেজিক চীদ") ২০০৪

অন্যান্য
 The Middle Passage: Impressions of Five Societies – British, French and Dutch in the West Indies and South America (1962)
 An Area of Darkness ("এন এৰিয়া অৱ ডাৰ্কনেছ") (1964)
 The Loss of El Dorado ("দ্য লছ অৱ এল ড'ৰাডো")(1969)
 The Overcrowded Barracoon and Other Articles (1972)
 India: A Wounded Civilization (1977)
 A Congo Diary (1980), published by Sylvester & Orphanos
 The Return of Eva Perón and the Killings in Trinidad (1980)
 Among the Believers: An Islamic Journey (1981)
 Finding the Centre: Two Narratives  (1984) 
 A Turn in the South (1989)
 India: A Million Mutinies Now (1990)
 Beyond Belief: Islamic Excursions among the Converted Peoples (1998)
 Between Father and Son: Family Letters (1999, edited by Gillon Aitken)
 The Writer and the World: Essays (2002)
 A Writer's People: Ways of Looking and Feeling (2007)
 The Masque of Africa: Glimpses of African Belief (2010)
 Online version is titled "The strangeness of grief".

তথ্যৰ উৎস
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষা
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ন’বেল বঁটা বিজয়ী