তিৰুমালা

তিৰুমালা  ভাৰতৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ ৰাজ্যৰ তিৰুপতি জিলাৰ এখন হিন্দু ধৰ্মীয় মন্দিৰ চহৰ। তিৰুপতি চহৰৰ অন্যতম চুবুৰী। তিৰুপতি নগৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণৰ অংশ আৰু তিৰুপতি ৰাজহ সংমণ্ডলৰ তিৰুপতি (নগৰীয়া) মণ্ডলত অৱস্থিত এই চহৰখন। চহৰখন সম্পূৰ্ণ নিৰামিষভোজী।  ই এখন পাহাৰীয়া চহৰ য'ত তিৰুমালা ভেংকটেশ্বৰ মন্দিৰ অৱস্থিত, বিষ্ণুৰ জনপ্ৰিয় মন্দিৰ। বিষ্ণুৱে ইয়াত বৈকুণ্ঠৰ দৰে সম্পূৰ্ণ শক্তিৰে বাস কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু এইদৰেই এই ঠাইখনক 'ভুলোক বৈকুণ্ঠ' বুলিও কোৱা হয়।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
তিৰুমালা শব্দটো তামিল মূলৰ। "তিৰু" শব্দৰ অৰ্থ হৈছে পবিত্ৰ বা পবিত্ৰ আৰু "মালা" শব্দৰ অৰ্থ হৈছে পৰ্বত বা পাহাৰ। "তিৰু" (বা "থিৰু") উপসৰ্গটো বহুলভাৱে স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত তামিল শব্দ আৰু ইয়াক বহুতো দক্ষিণ ভাৰতীয় স্থানৰ নামত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ভূগোল
তিৰুমালা সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৯৮০ মিটাৰ (৩,২০০ ফুট) উচ্চতাত অৱস্থিত আৰু ইয়াৰ আয়তন প্ৰায় ২৬.৮ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (১০.৩৩ বৰ্গমাইল)। পাহাৰৰ চাৰিওফালে পূব ঘাটৰ শেশাচলাম ৰেঞ্জৰ সাতটা শৃংগ ক্ৰমে শেশাদ্ৰী, নীলাদ্ৰী, গৰুদাদ্ৰী, অঞ্জনাদ্ৰী, বৃষাবদ্ৰী, নাৰায়ণদ্ৰী, আৰু ভেংকটদ্ৰী। ভেংকটেশ্বৰৰ মন্দিৰ সপ্তম শৃংগ (ভেংকটদ্ৰী)ত আছে।

তিৰুপতি – তিৰুমালা ঘাট পথৰ ১২ কিলোমিটাৰ (৭.৫ মাইল) বিন্দুত স্তৰীয় তাৎপৰ্য্যৰ এক বৃহৎ বিচ্ছিন্নতা আছে যিয়ে পৃথিৱীৰ ভূতাত্ত্বিক ইতিহাসত উল্লেখযোগ্য নিশ্চিন্ততাৰ সময়ছোৱাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ইয়াক এপাৰ্চিয়ান অসংগততা বুলি কোৱা হয়। এই অসামঞ্জস্যতাই প্ৰটেৰ'জয়িক যুগৰ নাগাৰী কোৱাৰ্টজাইটক আৰ্কিয়ানৰ গ্ৰেনাইটৰ পৰা পৃথক কৰে, যিয়ে ৮০০ মায়াৰ সময়ৰ ব্যৱধানক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
২০০১ চনত ভাৰতীয় ভূতাত্ত্বিক জৰীপে (GSI) এপাৰচিয়ান অসংগততাক ২৬টা "ভাৰতৰ ভূতাত্ত্বিক কীৰ্তিচিহ্ন"ৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি ঘোষণা কৰে।

তিৰুমালা ভেংকটেশ্বৰ মন্দিৰৰ পৰা ১ কিলোমিটাৰ (০.৬২ মাইল) দূৰত্বত তিৰুমালা পাহাৰত অৱস্থিত প্ৰাকৃতিক তোৰণ আৰু এক সুকীয়া ভূতাত্ত্বিক আশ্চৰ্য্য চিলাথোৰানাম। এই তোৰণৰ প্ৰস্থ ৮ মিটাৰ (২৬ ফুট) আৰু উচ্চতা ৩ মিটাৰ (৯.৮ ফুট) আৰু ই মধ্য আৰু উচ্চ প্ৰটেৰ'জয়িক (১৬০০ৰ পৰা ৫৭০ মায়া)ৰ কুড্ডাপাহ ছুপাৰগ্ৰুপৰ কোৱাৰ্টাইটাইটৰ পৰা পানী আৰু বতাহৰ দৰে বতৰৰ ক্ষতিকাৰক কাৰকৰ দ্বাৰা খহাই পেলোৱা হয়।

কিংবদন্তি
প্ৰাচীন সাহিত্যত তিৰুপতীক আদি বৰাহ ক্ষেত্ৰ বুলি উল্লেখ আছে। পুৰাণত এই স্থান বিষ্ণুৰ অন্যতম দশৱতৰ বৰাহৰ সৈতে জড়িত। বৰাহ পুৰাণৰ মতে ভেংকটদ্ৰীক বিষ্ণুৰ বাসস্থান বৈকুণ্ঠৰ পৰা তেওঁৰ বাহন গৰুড়েৰে পৃথিৱীলৈ অনা মেৰু পৰ্বতৰ এটা অংশ বুলি গণ্য কৰা হয়। সাতটা শৃংগে আদিশেষৰ সাতটা মূৰ বা বৈকুণ্ঠৰ সাতটা দুৱাৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

জনগাঁথনি
২০০১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়ল অনুসৰি তিৰুমালাৰ জনসংখ্যা আছিল ৭,৭৪১ জন। জনসংখ্যাৰ ৫২ শতাংশ পুৰুষ আৰু ৪৮ শতাংশ মহিলা। তিৰুমালাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭২.৮ শতাংশ, যিটো ৰাষ্ট্ৰীয় গড় ৫৯.৫ শতাংশতকৈ বেছি। পুৰুষৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৫৭.১ শতাংশ আৰু মহিলাৰ ৪২.৯ শতাংশ। তিৰুমালাত ১১ শতাংশ জনসংখ্যা ছয় বছৰৰ তলৰ। তিৰুমালাত হিন্দু ধৰ্ম একমাত্ৰ ধৰ্ম।

সংস্কৃতি
তিৰুমালা চহৰখন সম্পূৰ্ণ নিৰামিষভোজী। তিৰুমালাত নিৰামিষ খাদ্য, মদ আৰু ধঁপাতজাতীয় সামগ্ৰী সেৱন কৰাটো কঠোৰভাৱে নিষিদ্ধ আৰু ইয়াৰে যিকোনো এটা চোৰাংচোৱাগিৰি কৰাটো গুৰুতৰ অপৰাধ বুলি গণ্য কৰা হয়।
ধুটি আৰু শাৰী জনপ্ৰিয় পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক। ভেংকটেশ্বৰৰ ভক্তসকলৰ মাজত টনছুৰিং কৰি তিলক লগোৱাৰ প্ৰথা প্ৰচলিত।

তথ্য সংগ্ৰহ