তুবা আজমুদেহ

টুবা আজমুদেহ (১৮৭৮–১৯৩৬) এজন ইৰাণী শিক্ষাবিদ যিয়ে ১৯০৭ চনত ইৰাণত ছোৱালীৰ বাবে প্ৰথমখন বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল। সমাজৰ পৰা অহৰহ বিৰোধিতা হোৱাৰ পিছতো তেওঁ বিদ্যালয়খন ৰক্ষণাবেক্ষণ আৰু সম্প্ৰসাৰণ কৰিছিল।

 প্ৰাৰম্ভিক জীৱন 
আজমুদেহে চৈধ্য বছৰ বয়সত সেনাবাহিনীৰ এজন বিষয়াক বিয়া কৰাইছিল। স্বামীয়ে তেওঁৰ অবিৰত শিক্ষাত সহায় কৰিছিল।

 নামুছ স্কুল 
১৯০৭ বা ১৯১১ চনত ইৰাণৰ ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ উন্নতিৰ দিশত আলোচনা আৰু কাম কৰিবলৈ তেহৰাণত মহিলাৰ এটা দল মিলিত হয়। সেই সময়ত ছোৱালীবোৰ সাধাৰণতে ঘৰৰ বাহিৰত পঢ়া-শুনা কৰা নাছিল। যদিও ১৮৭৪ চনৰ পৰাই বিদেশীয়ে ছোৱালীৰ বাবে কম সংখ্যক বিদ্যালয় মুকলি কৰিছিল, ইৰাণ চৰকাৰে ১৮৯৬ চনলৈকে মুছলমান ছোৱালীক বিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ অনুমতি দিয়া নাছিল।

এই বৈঠকৰ পিছত আজমুদেহে ইৰাণত ছোৱালীৰ বাবে প্ৰথমখন ইৰাণী বিদ্যালয় মুকলি কৰে, যাক নামুছ স্কুল (নামুছৰ নামেৰে, মোটামুটিভাৱে সন্মান) বুলি কোৱা হয়। তেখেতে তেহৰাণৰ নিজৰ ঘৰত বিদ্যালয়খন চলাইছিল আৰু বিশগৰাকী ছোৱালীক পঢ়ুৱাইছিল। যিহেতু ই চৰকাৰী বিদ্যালয় নাছিল, সেয়েহে আজমুদেহে নিজেই ইয়াক সুৰক্ষা দিয়াৰ দায়িত্ব লৈছিল৷ তেওঁ আৰু তেওঁৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সমাজ আৰু চৰকাৰৰ পৰা যথেষ্ট সমালোচনা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে নিজৰ ঘৰৰ বাহিৰত পঢ়াৰ বাবে সমালোচনা কৰা হৈছিল, আৰু বেশ্যা বুলি অভিযোগ কৰা হৈছিল। আজমুদেহৰ জীৱন আৰু বিদ্যালয় উভয়ৰে প্ৰতি অহৰহ ভাবুকি আহিছিল আৰু অনৈতিক বুলি বদনাম কৰা হৈছিল।

নামুছ স্কুলৰ আকাৰ আৰু পাঠ্যক্ৰমৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটিল আৰু অৱশেষত আজমুদেহে নিজৰ স্বামী আৰু বন্ধু-বান্ধৱীক পঢ়োৱাত সহায় কৰিবলৈ আনিছিল। অৱশেষত বিদ্যালয়খনে কিছু প্ৰতিপত্তি লাভ কৰিলে আৰু প্ৰগতিশীল ইৰাণীসকলে নিজৰ ছোৱালীক তাত পঢ়িবলৈ পঠিয়াবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। পিছলৈ আজমুদেহে প্ৰাপ্তবয়স্ক মহিলাসকলক সাক্ষৰতাৰ শ্ৰেণীও আগবঢ়াবলৈ আৰম্ভ কৰে।

 উত্তৰাধিকাৰ 
ইৰাণৰ আন মহিলা শিক্ষাবিদসকলক অনুপ্ৰাণিত কৰাৰ বাবে আজমুদেক কৃতিত্ব দিয়া হৈছে। পিছলৈ তেওঁৰ কেইবাজনো শিক্ষাৰ্থীয়ে নিজেই মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক হ'বলৈ অধ্যয়ন কৰে। পিছত নামুছ স্কুলৰ নাম সলনি কৰি শ্বাহনাজ হাইস্কুল কৰা হয়।

 তথ্যসংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:ইৰানীয় নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি