বাম্বৰ বৈনী

বাম্বৰ বৈনী হৈছে অম্বাৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে চিনাক্ত কৰা মাতৃ দেৱীৰ স্থানীয় অৱতাৰ।Lala Ramcharan Lal. Ram Ram Bhaj Lev Neeraj Prakashan, Chhatarpur p. 58-59 তাইৰ নামৰ অৰ্থ হৈছে সিংহত উঠি থকা শক্তি দেৱী, আৰু তাই লাউণ্ডি চহৰত অৱস্থিত এটা পাহাৰত বাস কৰে। 

শ্ৰী দেৱী বাম্বৰ বৈনী জীৰ হিন্দু মন্দিৰ লাউণ্ডি চহৰৰ বুকুৰ পৰা প্ৰায় ১ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত পাহাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত। লাউণ্ডী ভাৰতৰ মধ্যপ্ৰদেশৰ ছাটাৰপুৰ জিলাত অৱস্থিত। ভক্ত আৰু দৰ্শনাৰ্থীসকলে পাহাৰৰ ওপৰলৈ প্ৰায় ৪৫০ খোজ বগাই মন্দিৰটো পায়গৈ। বছৰটোৰ ভিতৰতে হাজাৰ হাজাৰ ভক্তই মন্দিৰত ভিৰ কৰে। অনুমান কৰা হৈছে যে ১৭-১৮ শতিকাৰ পৰা এই পূজাস্থলীৰ অস্তিত্ব থাকিব পাৰে। মন্দিৰৰ সন্মুখত পাহাৰৰ পৰা তললৈ এটা চিত্ৰময় পুখুৰী দেখা যায়। বুণ্ডেলখণ্ডৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ধৰ্মীয় স্থান। 

বাম্বৰ বৈনী মন্দিৰটো নিজেই স্থানীয় অঞ্চলটোৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ তীৰ্থস্থান, প্ৰতি বছৰে হাজাৰ হাজাৰ দৰ্শনাৰ্থীক আকৰ্ষণ কৰে, বিশেষকৈ প্ৰতি বছৰে এপ্ৰিল আৰু অক্টোবৰ মাহত নৱৰাত্ৰি মেলাৰ বাবে, যিবোৰ হিন্দুসকলৰ বাৰ্ষিক উপবাসৰ দিন। 

পৰিবহণ

নিকটতম অসামৰিক বিমানবন্দৰ হৈছে খাজুৰাহো। ইয়াৰ ওচৰতে মহোবা, খাজুৰাহো আৰু হৰপালপুৰ ৰেলৱে ষ্টেচন অৱস্থিত, ইয়াক ভাৰতৰ কিছুমান ডাঙৰ চহৰ আৰু নগৰৰ সৈতে সংযোগ কৰা হৈছে। 

উৎপত্তি

এই স্থানত পূজাৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে এটা অতি স্থায়ী পৌৰাণিক কাহিনী আছে, যি স্থানীয় এজন পুৰোহিতে অনুভৱ কৰা সপোনৰ সৈতে জড়িত। কোৱা হয় যে দেৱীয়ে সপোনত পুৰোহিতৰ ওচৰলৈ আহি পাহাৰৰ শিখৰত থকা তাইৰ অৱস্থাৰ কথা ক’লে। পিছদিনা ৰাতিপুৱা যেতিয়া পুৰোহিতজন আৰু লাউণ্ডিৰ আন কিছুমান জ্যেষ্ঠ দায়িত্বশীল নাগৰিকে নিজৰ জীৱনটোক সাহস কৰি পাহাৰৰ ওপৰলৈ উঠি গ’ল, তেতিয়া তেওঁলোকে এটা ডাঙৰ গুহা আবৰি থকা এটা ডাঙৰ শিলৰ ওপৰত থকা সৰু গাঁত এটাত দেৱীৰ শিলালিপিটো পাইছিল। 

সেইদিনা পাহাৰটো সিংহ, বাঘ আদি বন্যপ্ৰাণীৰে ভৰি আছিল। সেয়েহে স্থানীয় লোকৰ মতে দেৱীগৰাকীৰ নাম যথাযথভাৱে ‘বব্বৰ বাহিনী’ অৰ্থাৎ সিংহত উঠি যোৱা, যিটো পিছলৈ সময়ৰ লগে লগে ‘বাম্বৰ বৈনি’লৈ পৰিণত হয়। তাৰ পিছত চহৰখনৰ মানুহে শিলটোৰ ওপৰত নিজেই মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। দীঘলীয়া চিৰিটো পিছত ওপৰলৈ উঠি আহিল, আৰু মন্দিৰ আৰু প্ৰৱেশৰ উন্নতিৰ কাম আজিও চলি আছে। 

আইকনগ্ৰাফী

বাম্বৰ বৈনীক ডাঙৰ শিলৰ এটা গাঁতত এগৰাকী ডেকা ক্ষুদ্ৰ দেৱী হিচাপে খোদিত কৰা হৈছে। তাই অলংকৃত সাজ-পোছাক পিন্ধিছে, সাধাৰণতে শাৰী আৰু চহকী গহনা পিন্ধিছে। শিলৰ গাঁতটোত পৰ্যাপ্ত পোহৰ নথকাৰ বাবে মূল শিলালিপিৰ ফটো তোলাটো কঠিন। 

অধিক পঢ়ক

ৰাম ৰাম ভজ লেভ (বুণ্ডেলী লোক ভজন): লালা ৰামচৰণ লাল (১৮৮০–১৯৪২), ফেব্ৰুৱাৰী ২০০০, প্ৰকাশ- ব্ৰিজ ভূষণ খাৰে, নীৰজ প্ৰকাশন, ছাটাৰপুৰ। 
হিন্দু দেৱী: হিন্দু ধৰ্মীয় পৰম্পৰাত ঈশ্বৰীয় নাৰীত্বৰ দৃষ্টিভংগী, ডেভিড কিন্সলি' (ISBN 81-208-0379-5)

তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম 
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী 
শ্ৰেণী:লোককথা