বাটাৰ চিকেন

বাটাৰ চিকেন () হৈছে দিল্লীৰ উৎপত্তিস্থল ভাৰতীয় খাদ্য। মছলাযুক্ত বিলাহীআৰু মাখন (বাটাৰ) চাটনিৰ সৈতে কুকুৰাৰ পৰা তৈয়াৰী এক প্ৰকাৰৰ তৰকাৰী। ইয়াৰ চচ ইয়াৰ চহকী টেক্সচাৰৰ বাবে জনাজাত। ই চিকেন টিক্কা মছলাৰ দৰেই, য'ত বিলাহীৰ পেষ্ট ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ইতিহাস
ভাৰত বিভাজনৰ পিছত ১৯৫০ চনত পুৰণি দিল্লীৰ দৰয়াগঞ্জ অঞ্চলৰ মতি মহল ৰেষ্টুৰেণ্টত কুন্দন লাল জাগী আৰু কুন্দন লাল গুজৰালে যি দুয়োজনেই ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ উত্তৰ-পশ্চিম সীমান্ত প্ৰদেশৰ পেছাৱাৰৰ পৰা পাঞ্জাবী শৰণাৰ্থী আছিল।
এই তৰকাৰীটো "আকস্মিকভাৱে" বিলাহীৰ চচত বাকী থকা তণ্ডুৰী কুকুৰা মিহলাই তৈয়াৰ কৰা হৈছিল, যিটো মাখন (বাটাৰ)যুক্ত।

১৯৭৫ চনত ইংৰাজী বাক্যাংশ "বাটাৰ চিকেন" তৰকাৰী প্ৰথমবাৰৰ বাবে ছপা ৰূপত প্ৰকাশ পায়, মানহাটানৰ গেলৰ্ড ইণ্ডিয়ান ৰেষ্টুৰেণ্টৰ ঘৰটোৰ বিশেষত্ব হিচাপে। টৰণ্টো আৰু কেৰিবিয়ানত ইয়াক পিজ্জা, পৌটিন,ৰেপ, ৰুটি বা ৰোলত ভৰোৱা হিচাপে পোৱা যায়,
আনহাতে অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু নিউজিলেণ্ডত ইয়াক পাই ভৰোৱা হিচাপেও খোৱা হয়। 
ভাৰত, বাংলাদেশ, পাকিস্তান আৰু আন বহু দেশত এই তৰকাৰী সাধাৰণতে দেখা যায় য'ত দক্ষিণ এছিয়াৰ প্ৰব্ৰজনকাৰী লোক উপস্থিত থাকে।
ভাৰতৰ বাহিৰত ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তাৰ বাবে ইয়াক কেতিয়াবা ভুলকৈ পশ্চিমীয়া মূলৰ বুলি ধৰা হয় (যেনে চিকেন টিক্কা মছলা, যাৰ সৈতে ইয়াক কেতিয়াবা বিভ্ৰান্ত কৰা হয়)।

প্ৰস্তুতি
নেমুৰ ৰস, দৈ, কাশ্মীৰী ৰঙা জলকীয়া, নিমখ, গৰম মছলা, আদাৰ পেষ্ট, আৰু হালধিৰ পেষ্টৰ মিশ্ৰণত কেইবা ঘণ্টা ধৰি কুকুৰা মেৰিনেট কৰা হয়। 

মেৰিনেট কৰা কুকুৰাটো তণ্ডুৰ (পৰম্পৰাগত মাটিৰ অভেন)ত সিজোৱা হয়, কিন্তু গ্ৰীল, অভেনত ৰোষ্ট বা কেৰাহীত ভাজিও কৰিব পাৰি। ইয়াক মৃদু তৰকাৰী চচত পৰিবেশন কৰা হয় য’ত মাখন থাকে। টমেটো, হালধি আৰু আদা ভিত্তিক চাটনি যিটো মসৃণ হৈ বেছিভাগ পানী বাষ্পীভৱন হোৱালৈকে জুইত ৰাখিব লাগে। তাৰ পিছত চালনীৰে চেকি মসৃণ কৰি লোৱা হয়। মছলাৰ ভিতৰত ইলাচি, জিৰা, লৱণ, ডালচেনি, ধনীয়া, ক’লা জলকীয়া, গৰম মছলা, আৰু মেথি (পাঞ্জাবী/হিন্দী: কাছুৰী মেথি) আদি হ’ব পাৰে। কাজু পেষ্ট ঘনকৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি আৰু শেষত ধনীয়াৰে সজাই লোৱা হয়। 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খাদ্য