আল্লাহ জিলাঈ বাঈ

আল্লাহ জিলাঈ বাঈ (ইংৰাজী: Allah Jilai Bai; ১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯০২ – ৩ নৱেম্বৰ ১৯৯২ )  ভাৰতৰ ৰাজস্থানৰ এজন লোকসংগীতৰ গায়িকা আছিল।

বিকানেৰত গায়ক পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। ১০ বছৰ বয়সলৈকে তেওঁ মহাৰাজ গংগা সিংহৰ দৰবাৰত গান গাইছিল। উস্তাদ হুছেইন বক্স খানৰ পৰা আৰু পিছলৈ আচান মহাৰাজৰ পৰা তেওঁ সংগীতৰ শিক্ষা লৈছিল।  তেওঁ এসময়ত বিকানেৰৰ মহাৰাজ গংগা সিংহৰ দৰবাৰত গান গাইছিল।

মান্দ, থুমৰি, খয়াল আৰু দাদৰাৰ বিষয়ে তেওঁ খুবেই পাকৈত আছিল। হয়তো তেওঁৰ আটাইতকৈ পৰিচিত পংক্তিটো হৈছে কেশৰিয়া বলম ৷ ১৯৮২ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক কলা ক্ষেত্ৰত সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।  ১৯৮৮ চনত তেওঁ লোকসংগীতৰ বাবে সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটাও লাভ কৰে, আৰু ২০১২ চনত মৰণোত্তৰভাৱে ৰাজস্থান ৰত্ন বঁটা লাভ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:লোকগীত শ্ৰেণী:গায়িকা