স্তনপট্টা

স্তনপট্টা () আছিল শৰীৰৰ ওপৰৰ স্তন অংশৰ বাবে ঢিলাকৈ মেৰিয়াই পিন্ধা কাপোৰ। এয়া আছিল প্ৰাচীন ভাৰতত ব্যৱহাৰ কৰা বক্ষ-বন্ধনি। ৰোমান মহিলাসকলে ব্যৱহাৰ কৰা ষ্ট্ৰফিয়াম বা মেমিলাৰৰ দৰেই প্ৰাচীন কালত মাইকী মানুহৰ ই এক সাধাৰণ ওপৰত পিন্ধা কাপোৰ আছিল। স্তানপট্টা আছিল পোছাকাৰ (মহিলাৰ সাজ-পোছাকৰ) এটা অংশ। কালিদাসে কুৰ্পসিকা, বক্ষ-বন্ধনিৰ আন এটা ৰূপৰ কথা উল্লেখ কৰিছে যিটো তেওঁৰ দ্বাৰা উত্তৰসংগ আৰু স্তনপট্টাৰ সমাৰ্থক। তলৰ অংশৰ বাবে আভ্যন্তৰৰ কাপোৰক নিভি বা নিভি বন্ধ বুলি কোৱা হৈছিল।   মালহাৰৰ স্কন্দমাতা ভাস্কৰ্যত প্ৰাচীন কালত স্তনপট্টা আৰু কাঞ্চুকীৰ ব্যৱহাৰৰ চিত্ৰণ কৰা হৈছে।  মহিলাসকলে বুকুত মেৰিয়াই লোৱা একেধৰণৰ বৰ্তমানো প্ৰচলন থকা কাপোৰক ত্ৰিপুৰাত "ঋষা" বুলি কোৱা হয়। 

 শৈলী 
এই কাপোৰখন মহিলাসকলে স্তন ঢাকিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ইয়াক সজ্জাৰে সজাই তোলা হৈছিল আৰু উত্তৰিয়াৰ  অন্যান্য বহুতো কাপোৰৰ সৈতে পিন্ধা হৈছিল, যেনে, শাৰী এই ক্ষেত্ৰত উল্লেখনীয়। সময়ৰ লগে লগে স্তনপট্টা সলনি হৈ পৰে; চোলি বা ব্লাউজৰ কিছুমান ইয়াৰে বিকশিত ৰূপ।  

 লগতে চাওক 

 উত্তৰীয়
 অন্তৰীয়

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:নাৰীৰ বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ