বেয়ট (কবিতা)

বেয়ট (; আৰৱী: بَيْت, ৰোমানীকৃত: bayt, উচ্চাৰণঃ [bajt], সাহিত্যতঃ 'এখন ঘৰ') হ'ল আৰৱী, আজাৰবাইজানী, অট্টোমান, পাৰ্চী, পাঞ্জাৱী, সিন্ধী আৰু উৰ্দু কবিতাৰ এক ছন্দোময় একক। 

আৰৱী কবিতাত, এটা বেয়ট সমান দৈৰ্ঘ্যৰ দুটা অৰ্ধাংশত বিভক্ত এটা শাৰীৰ সৈতে মিল খায়, প্ৰতিটোতে দুই, তিনি বা চাৰিটা পদ থাকে, বা ১৬ৰ পৰা ৩২টা শব্দাংশ থাকে।"Arabian Poetry for English Readers," by William Alexander Clouston (1881), p. 379 in Google Books পাৰ্চী, তুৰ্কী আৰু উৰ্দু কবিতাত, বেয়ট শব্দটোৱে দুটা শাৰী বুজায় (দ্বিপদীৰ দৰে, যদিও পাৰ্চী, তুৰ্কী বা উৰ্দু বেয়টৰ দুটা শাৰীৰ ছন্দৰ প্ৰয়োজন নাই)। 

উইলিয়াম আলেকজেণ্ডাৰ ক্লুষ্টন এই সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছিল যে আৰবী প্ৰ'চ'ডিৰ এই মৌলিক অংশটো মৰুভূমিৰ বেদুইন বা আৰৱসকলৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল, যিহেতু, ৰেখাৰ বিভিন্ন অংশৰ নামকৰণত এটা ভৰিক "এটা তম্বু-খুঁটা" বুলি কোৱা হয়, আন এটাক "তম্বু-পেগ" বুলি কোৱা হয় আৰু পদটোৰ দুটা হেমিষ্টিকক তম্বু বা "ঘৰ"ৰ দুৱাৰৰ দুটা ভাঁজ বা পাতৰ নামেৰে কোৱা হয়। 

অট্টোমান তুৰ্কীৰ জৰিয়তে ই আলবেনিয়ান ভাষাত বেজটে হিচাপে প্ৰৱেশ কৰে আৰু আলবেনিয়ান সাহিত্যৰ মুছলমান পৰম্পৰাৰ চাৰণ কবিসকলৰ এক ছন্দোময় একক বেজটেক্সহিঞ্জ নামেৰে জনাজাত কবিসকলৰ নামেৰে নিজৰ নাম লয়, যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "দ্বিপদী নিৰ্মাতা।" 

 টোকাসমূহ 

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য