ভাৰতত এলজিবিটিকিউ সংস্কৃতি

ভাৰতত এলজিবিটিকিউ সংস্কৃতি হৈছে ভাৰতবৰ্ষত এলজিবিটিকিউ (লেজবিয়ান, গে, বাইসেক্সুয়াল, ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ, কুইৰ আৰু অন্যান্য) জনগণৰ সংস্কৃতি, সমাজ, আৰু অধিকাৰ আন্দোলনৰ ঐতিহ্য আৰু প্ৰগতিৰ এক সংকলন। ইয়াক সমাজিক পৰিবৰ্তন আৰু অধিকাৰ আন্দোলনৰ অংশৰূপে গণ্য হয়, য’ত এলজিবিটিকিউ ব্যক্তিসকলৰ অধিকাৰ আৰু সন্মানৰ বাবে আন্দোলন কৰা হৈছে।

 ইতিহাস 
ভাৰতত এলজিবিটিকিউ জনগণৰ ইতিহাস বহু দীৰ্ঘ আৰু বিৰোধী হৈছে। ১৮শ শতিকাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ব্ৰিটিছ শাসনৰ অধীনত "ছেকছুৱেল পেনাল কোড"ৰ অধীনত সমকামী সম্পৰ্কৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা আছিল। যাহৰ পৰই এলজিবিটিকিউ আন্দোলনৰ সূচনা হৈছিল। 

১৯৯০ চনত সমকামী অধিকাৰৰ বাবে প্ৰথম আন্দোলন শ্ৰেণীভুক্ত হৈছিল আৰু ২০০৯ চনত দিল্লী হাই কোৰ্টে ৩৭৭ নম্বৰৰ ধাৰাৰ অগণনাক সমৰ্থন কৰিছিল। ২০১৮ চনত ভাৰতীয় উচ্চতৰ ন্যায়ালয়ে ৩৭৭ নম্বৰৰ ধাৰাৰ ৰদ কৰাৰ সৈতে সমকামী অধিকাৰৰ বাবে এক ঐতিহাসিক নিৰ্ণয় দিছিল।

 সংস্কৃতি 
এলজিবিটিকিউ সংস্কৃতি ভাৰতত বিভিন্ন শিল্প, সঙ্গীত, চলচ্চিত্ৰ, আৰু সাহিত্যৰ মাজত প্ৰতিফলিত হৈছে। কিছুমান চলচ্চিত্ৰৰ মাধ্যমে সমকামী সম্পৰ্ক আৰু ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ ব্যক্তিসকলৰ জীৱনৰ ছবি দেখা যায়।

এছিয়ান গে মাৰ্কেট পুৰাণী প্ৰথা আৰু সংস্কৃতিৰ সংমিশ্ৰণৰ সৈতে নতুন যুগৰ এলজিবিটিকিউ সংস্কৃতিৰ আৰম্ভণি কৰে, য’ত এলজিবিটিকিউ ফেশ্বন, সংগীত, আৰু সাংস্কৃতিক ইভেণ্টবোৰ প্ৰচলিত হৈছে। এলজিবিটিকিউ প্ৰকৃতি-আঁকোন আৰু সাংস্কৃতিক উদ্যোগৰ মাধ্যমে ভাৰতৰ সমাজৰ এক অংশৰূপে পৰিগণিত হৈছে।

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:এলজিবিটি