মিং ৰাজবংশ

মিং ৰাজবংশ (, Míng Cháo) আছিল চীন দেশৰ এখন ঐতিহাসিক ৰাজবংশ, যি ১৩৬৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১৬৪৪ খ্ৰীষ্টাব্দলৈকে শাসন চলাইছিল। ই ইয়ুৱান ৰাজবংশৰ মংগোল শাসন শেষ কৰি চীনৰ ওপৰত চীনীয় শাসনৰ পুনঃপ্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

 স্থাপনা 
১৩৬৮ চনত ঝু ইউয়ানঝাং নামৰ এগৰাকী গৰিব কৃষকে বিদ্ৰোহৰ জৰিয়তে মংগোল ইয়ুৱান ৰাজবংশ উৎখাত কৰি হংৱু সম্ৰাট নাম গ্ৰহণ কৰি মিং ৰাজবংশ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেখেতে নতুন ৰাজধানী নানজিংত স্থাপন কৰিছিল।

 ৰাজনীতি আৰু সমাজ 
হংৱু সম্ৰাটে কেন্দ্ৰীভূত ৰাজক্ষমতা আৰু কৃষি আধাৰিত অৰ্থনীতি গঢ়ি তোলে। তেওঁলোকে ৰাজনৈতিক স্থায়িত্ব, টেক্স ব্যৱস্থা, আৰু চৰকাৰী পৰীক্ষাৰ আধাৰত প্ৰশাসন গঠন কৰিছিল।

 সাংস্কৃতিক উন্নয়ন 
মিং ৰাজত্বকালত সাহিত্য, চীনামাটিৰ পাত্ৰ, স্থাপত্য আৰু চীনা চিত্ৰশিল্পৰ বিস্তৰ উন্নয়ন ঘটিছিল। মিং চীনামাটি আজিও বিশ্বজুৰি বিখ্যাত। মিং আমলতে উডব্লক মুদ্ৰণৰ জৰিয়তে বহুতো গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পায়।

 ঝেং হেঙৰ সামুদ্ৰিক অভিযান 
ঝেং হে নামৰ চীনীয়া নৌ-সেনাপতি মিং ৰাজত্বকালত ১৪০৫-১৪৩৩ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত সপ্তমাৰী অভিযানৰ নেতৃত্ব দিয়ে। তেওঁৰ নেতৃত্বত চীনা নৌবহিনীয়ে দক্ষিণ-পূব এছিয়া, ভাৰত, আফ্ৰিকা পৰ্যন্ত ভ্ৰমণ কৰিছিল।

 পতন 
মিং ৰাজবংশৰ অন্তিম সময়ত কৃষি দুভিক্ষ, কৰ বৃদ্ধিৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ, আৰু ম্যানচু জাতিৰ আক্ৰমণৰ ফলত চৰম দুৰ্বলতা দেখা দিয়ে। ১৬৪৪ চনত লি জিচেংৰ বিদ্ৰোহ আৰু তাৰ পাছত চিং ৰাজবংশৰ উত্থানে মিং ৰাজত্বৰ অন্ত ঘটে।

 ঐতিহ্য 
মিং ৰাজত্বকালক চীনৰ ইতিহাসত এটা পুনৰুজ্জীৱন আৰু সংস্কৃতিৰ সোণালী যুগ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। চৰকাৰী পৰীক্ষা ব্যৱস্থা আৰু চীনামাটিৰ শিল্পৰ ওপৰত ইয়াৰ গভীৰ প্ৰভাৱ আছে। 

 আৰু চাওক 
 চিং ৰাজবংশ

 উৎস 

শ্ৰেণী:ইতিহাস
শ্ৰেণী:চীনৰ ইতিহাস