সুশীলা গণেশ মাৱালংকাৰ

সুশীলা গণেশ মাৱালংকৰ (, ৪ আগষ্ট ১৯০৪ – ১১ ডিচেম্বৰ ১৯৯৫) এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল৷ ১৯৫৬ চনত আহমেদাবাদৰ পৰা বিনা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰে তেওঁ ১ নং লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়৷
প্ৰাথমিক জীৱন
তেওঁ ১৯০৪ চনৰ ৪ আগষ্টত বম্বেত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেওঁৰ পিতৃ আছিল ৰামকৃষ্ণ গোপীনাথ গুৰজাৰ দট্ৰে৷ তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা প্ৰাক্-মেট্ৰিক পৰ্যায়লৈকে কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
মাৱালংকৰে ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত সক্ৰিয় অংশ লৈছিল আৰু মহাত্মা গান্ধীৰ আহ্বানত ১৯৪২ চনত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁক ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই কাৰাগাৰত বন্দী কৰিছিল।[2] ১৯৫৩ চনৰ জুন মাহত অনুষ্ঠিত হোৱা দ্বিতীয় ৰাণী এলিজাবেথৰ ৰাজ অভিষেকত অংশগ্ৰহণ কৰে।

১৯৫৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত গণেশ মাৱালংকাৰৰ মৃত্যুৰ পিছত আহমেদাবাদৰ আসনৰ বাবে উপ-নিৰ্বাচন হয়। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে সুশীলা মাৱালংকাৰ(তেওঁৰ পত্নী)ক নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ কৰোৱায়৷ আৰু এনেদৰেই তেওঁ প্ৰথম লোকসভালৈ বিনা বিৰোধিতাত নিৰ্বাচিত হয়।[3]পিছৰ বছৰত তেওঁৰ কাৰ্যকাল শেষ হয়।ভাগিনী সমাজৰ সভানেত্ৰী হিচাপেও তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু অনেক সামাজিক সংগঠনৰ সদস্য আছিল। 
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯২১ চনৰ মাৰ্চ মাহত সুশীলাই গণেশ বাসুদেৱ মাৱালংকৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়৷ তেওঁলোকৰ চাৰিজন পুত্ৰ সন্তান জন্ম হয়।গণেশ মাৱালংকাৰ লোকসভাৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ হিচাপে পৰিগণিত হয়। ১৯৯৫ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰত আহমেদাবাদত সুশীলা গণেশৰ মৃত্যু হয়।তেওঁলোকৰ পুত্ৰ পুৰুষোত্তম মাৱালংকাৰো সংসদ সদস্য আছিল।
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহাৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী