মাৰিয়া অৰোৰা কৌটো

মাৰিয়া অৰোৰা কৌটো (; ২২ আগষ্ট ১৯৩৭ – ১৪ জানুৱাৰী ২০২২) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা আৰু শিক্ষাবিদ আছিল, তেওঁৰ গ্ৰন্থ গোৱা: এ ড'টাৰছ ষ্ট'ৰী ৰ বাবে আৰু গোৱা আৰু ইয়াৰ বাহিৰত সাহিত্য আৰু ধাৰণাসমূহৰ প্ৰচাৰৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত। গ্ৰন্থৰ উপৰিও কাকত-আলোচনীৰ বাবেও লিখিছিল, দিল্লীৰ লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজ আৰু পাঞ্জিমৰ ধেম্পে কলেজত ইংৰাজী সাহিত্যৰ অধ্যাপনা কৰিছিল। ২০০৮ চনত ডি ডি কোছাম্বি ফেষ্টিভেল অৱ আইডিয়াছ আৰম্ভ কৰাত সহায় কৰিছিল। 

কৌটো ২০১০ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী লাভ কৰিছিল। 

প্ৰাথমিক জীৱন
১৯৩৭ চনৰ ২২ আগষ্টত দক্ষিণ গোৱাৰ ছালচেটত এণ্টনিঅ’ কেটানো ফ্ৰান্সিস্কো (চিকো) ডি ফিগুৱেৰেডো আৰু মাৰিয়া কুইটেৰিয়া ফিলোমেনা বৰ্জেছৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল কৌটোৱে। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ দুয়োজনেই ছালচেটৰ ভেলহাছ কনকিষ্টাছ জিলাৰ স্থানীয় লোক আছিল। তেওঁৰ পিতৃ আৰু মাতৃৰ উভয় পৰ্তুগীজ পূৰ্বৰ গোৱা আৰু ডামাওনৰ ৰোমান কেথলিক ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ আছিল।

পিতৃৰ মদ্যপান নিয়ন্ত্ৰণৰ প্ৰয়াসত পিতৃ-মাতৃ আৰু ছয়জন ভাই-ভনীৰ সৈতে চুবুৰীয়া চহৰ ধৰৱাদলৈ গুচি যায়, যিখন তেতিয়া মহীশূৰ ৰাজ্য আৰু গোৱানাৰ বাবে শিক্ষা আৰু সুযোগৰ কেন্দ্ৰ আছিল। পিতৃয়ে পৰিয়ালটো পৰিত্যাগ কৰাৰ পিছত সাতটা সন্তানক মাকে অকলে পিতৃ-মাতৃ দায়িত্ব পালন কৰি ডাঙৰ-দীঘল কৰে।
কৌটোৱে ছেইণ্ট জোচেফ হাইস্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু পিছলৈ কৰ্ণাটক বিশ্ববিদ্যালয়ত ইংৰাজী সাহিত্য অধ্যয়ন কৰিছিল।

পিছৰ এটা সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ পিছলৈ মনত পেলাইছিল যে তেওঁৰ ডাঙৰ হোৱাৰ দিনবোৰ ভাৰতীয়, গোৱাল আৰু কেথলিক হিচাপে তেওঁৰ পৰিচয়ক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই আছিল। সেই সময়ত কলেজখনত তেতিয়াৰ মহীশূৰ ৰাজ্যৰ সকলো প্ৰান্তৰ পৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আছিল। বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ কিছুমান সহপাঠীৰ ভিতৰত নাট্যকাৰ গিৰীশ কৰ্ণাদ আৰু লেখক শশী দেশপাণ্ডে আছিল।
পিছলৈ তেওঁ ফ্ৰান্সোৱা মৌৰিয়াকৰ ৰচনাত ধৰ্মীয় মানৱতাবাদ অধ্যয়ন কৰি সাহিত্যত পি এইচ ডি সম্পূৰ্ণ কৰে।

কৰ্মজীৱন
কৌটোৱে দিল্লীৰ লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজ আৰু পানাজীৰ ধেম্পে কলেজ আদি কলেজত ইংৰাজী সাহিত্যৰ অধ্যাপনা কৰিছিল আৰু ভাৰত আৰু যুক্তৰাজ্যৰ সাময়িকীত অৰিহণা যোগাইছিল।
১৯৮৮ চনত ইংৰাজী লেখক আৰু সাহিত্য সমালোচকৰ বিষয়ে লিখা গ্ৰন্থ গ্ৰেহাম গ্ৰীণৰ গ্ৰন্থ গ্ৰেহাম গ্ৰীণ: অন দ্য ফ্ৰণ্টিয়াৰ, পলিটিক্স এণ্ড ৰিলিজিয়ন ইন দ্য নভেলছৰ পৰা ক'টোৰ লেখাৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ হয়।
ইয়াৰ পূৰ্বে ১৯৬৩ চনত গোৱা ভ্ৰমণৰ সময়ত তেওঁ লেখকজনক লগ পাইছিল।
২০০৪ চনত তেওঁৰ গ্ৰন্থ গোৱা: এ ড'টাৰছ ষ্ট'ৰীত আত্মজীৱনীৰ উপৰিও তেওঁৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা গোৱাৰ ইতিহাস সামৰি লোৱা হৈছে।

২০১০ চনত ভাৰত চৰকাৰে কৌটোক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন আৰু মৃত্যু
১৯৬১ চনত গোৱা মূলৰ এজন ভাৰতীয় অসামৰিক প্ৰশাসক আলবান ক'টো (আলবানো ফ্ৰান্সিস্কো ক'টো)লগত বিয়া হৈছিল। তেওঁ স্বামীৰ সৈতে ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ লগতে বিদেশতো সময় কটায় আৰু পিছলৈ ঘূৰি আহি অঞ্চলটোৰ সাহিত্য গঢ় দিয়ে।
.

তেওঁৰ স্বামী, ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ আছিল। মুম্বাইত তেওঁক লগ পাইছিল আৰু তেওঁলোকৰ তিনিটা সন্তান। 
তেওঁৰ কামৰ বাবে তেওঁলোকে দেশৰ বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমণ কৰিব লগা হৈছিল। তেওঁলোকে প্ৰায়ে চেন্নাইতে আছিল, তাৰ পিছত গোৱাৰ আলডোনাত তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ঘৰত থাকিবলৈ লয়।
দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ জাজ শুনি ভাল পাইছিল আৰু চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত আছিল, শিক্ষয়িত্ৰী হৈ থাকোঁতে তেওঁ এটা চলচ্চিত্ৰ ক্লাব আৰম্ভ কৰিছিল। ২০০৯ চনৰ জুন মাহত তেওঁৰ স্বামী আলবানো কৌটোৰ মৃত্যু হৈছিল।

২০২২ চনৰ ১৪ জানুৱাৰীত নিউমোনিয়াত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হোৱা মাৰিয়া ক’ট’ৰ বয়স আছিল ৮৪ বছৰ।

কাম
কৌটোৰ ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত আছে:


  (a translation of Etnografia da India Portuguesa by A.B. Braganza Pereira from Portuguese)


তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:লেখক
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ