আৰবাজো

আৰবাজো (নেপালী: आरबाजो) চাৰিডাল তাঁৰযুক্ত এবিধ নেপালী লোক-সংগীতত ব্যৱহাৰ কৰা বাদ্যযন্ত্ৰ৷ এই বাদ্য বিধক তালবদ্ধ শ্ৰেণীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। আৰবাজো হৈছে গন্ধৰ্ব জাতিৰ সংগীত পৰিবেশক সকলৰ পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰ, আৰু ইয়াক নেপালী সাৰংগীৰ সংগী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। গন্ধৰ্বসকলে আৰবাজোক "পুৰুষ বাদ্যযন্ত্ৰ", সাৰংগীক "মহিলা বাদ্যযন্ত্ৰ" বুলি গণ্য কৰে। বৰ্তমান আৰবাজোক পূৰ্বতকৈ কম ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ ঠাইত সাৰংগী ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ ১৯৯৯ চনত পৰা সাধাৰণ ব্যৱহাৰত সাৰংগীয়ে আৰবাজোৰ ঠাই লোৱা বুলি ধৰা হয়।. ... one of the most important of these rites is puja 'worship' performed to music of the sararigi and the arbajo, believed to be its predecessor.. ''...ancestry are not confined to the damai, but are prevalent in the folklore of other Indo-Nepalese occupational castes. ... always accompanied by the cow's hoof, which became the (now extinct) plucked lute arbajo (Helffer 1977:51)...

এই বাদ্যযন্ত্ৰটো ঐতিহাসিকভাৱে গন্ধৰ্ব পৰিবেশকসকলে উৎসৱ-পাৰ্বনত ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে, যেনে "চৈতেতি" উৎসৱ। যদিও গন্ধৰ্বৰ বাদ্যযন্ত্ৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ পুৰণি বাদ্যযন্ত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয় যদিও ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কমি যোৱাৰ ফলত বাদ্যযন্ত্ৰবিধ বিলুপ্তিৰ দিশলৈ আগবাঢ়িছে। যেতিয়া নতুন প্ৰজন্মৰ লোক-সংগীতৰ প্ৰতি আগ্ৰহ কমি আহে আৰু পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মলৈ এই পৰম্পৰা আগবঢ়াই নিবলৈ অসমৰ্থ হয়, তেতিয়াই লোক-সংগীত তথা বাদ্যযন্ত্ৰৰ অস্তিত্বৰ প্ৰতি সংকট নামি আহে৷ পশ্চিম নেপালৰ লামজুং আৰু কাস্কি জিলাৰ বহুকেইজন গাইনে জাতিৰ সংগীতজ্ঞই এতিয়াও আৰবাজো বজায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ