দৈত্যগুৰু শুক্ৰাচাৰ্য্য

শুক্ৰাচাৰ্য্য (সংস্কৃত: शुक्राचार्य) হৈছে হিন্দু পুৰাণৰ এজন অন্যতম প্ৰসিদ্ধ ঋষি আৰু দৈত্যগুৰু।বেদব্যাস। মহাভাৰত। আদি পৰ্ব। পৃষ্ঠা ১২৫। তেওঁ দৈত্য আৰু অসুৰসকলৰ গুৰু হিচাপে প্ৰসিদ্ধ আৰু মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যাৰ অধিকাৰী বুলি কোৱা হয়।স্কন্দ পুৰাণ। কাশী খণ্ড। অধ্যায় ৩২।

 পৰিচয়

শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ প্ৰকৃত নাম উশনা।বিষ্ণু পুৰাণ। তৃতীয় অংশ। অধ্যায় ১। তেওঁ মহৰ্ষি ভৃগুৰ পুত্ৰ আৰু ভাৰ্গৱ বংশৰ অন্তৰ্ভুক্ত।ভাগৱত পুৰাণ। নৱম স্কন্ধ। অধ্যায় ৩। হিন্দু জ্যোতিষ শাস্ত্ৰ অনুসৰি তেওঁ শুক্ৰ গ্ৰহৰ অধিপতি দেৱতা।বৃহৎ পৰাশৰ হোৰা শাস্ত্ৰ। দ্বিতীয় অধ্যায়।

 জীৱনী

 প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

শুক্ৰাচাৰ্য্য ভৃগু মুনিৰ পুত্ৰ হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।পদ্ম পুৰাণ। ভূমি খণ্ড। অধ্যায় ২৫। তেওঁ শৈশৱৰে পৰা বেদ আৰু শাস্ত্ৰ অধ্যয়নত পাৰদৰ্শী আছিল। তেওঁৰ বুদ্ধিমত্তা আৰু জ্ঞানৰ বাবে তেওঁ 'কবি' উপাধি লাভ কৰিছিল।মহাভাৰত। উদ্যোগ পৰ্ব। অধ্যায় ৩৮।

 মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যা অৰ্জন

শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ জীৱনৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অধ্যায় হৈছে মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যা অৰ্জন। তেওঁ মহাদেৱৰ তপস্যা কৰি এই বিদ্যা লাভ কৰিছিল।শিৱ পুৰাণ। ৰুদ্ৰ সংহিতা। অধ্যায় ১৫। এই বিদ্যাৰ দ্বাৰা তেওঁ মৃত ব্যক্তিক পুনৰ জীৱন দান কৰিব পাৰিছিল।

 দৈত্যগুৰু হিচাপে কাৰ্য্যকাল

শুক্ৰাচাৰ্য্য দৈত্য আৰু অসুৰসকলৰ গুৰু হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল।মৎস্য পুৰাণ। অধ্যায় ৪৭। তেওঁ দৈত্যসকলক যুদ্ধবিদ্যা, ৰাজনীতি আৰু ধৰ্মশাস্ত্ৰ শিকাইছিল। দেৱ-অসুৰ সংগ্ৰামৰ সময়ত তেওঁ অসুৰসকলৰ পক্ষ লৈছিল।কূৰ্ম পুৰাণ। দ্বিতীয় বিভাগ। অধ্যায় ১২।

 মুখ্য কাৰ্য্যাৱলী

 দেৱ-অসুৰ সংগ্ৰামত ভূমিকা

দেৱ-অসুৰ সংগ্ৰামত শুক্ৰাচাৰ্য্যই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁৰ মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যাৰ কাৰণে অসুৰসকল যুদ্ধত মৃত্যু হ'লেও পুনৰ জীৱিত হৈ উঠিছিল।ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণ। দ্বিতীয় খণ্ড। অধ্যায় ২৮।

 শুক্ৰনীতি ৰচনা

শুক্ৰাচাৰ্য্যই 'শুক্ৰনীতি' নামৰ এখন প্ৰসিদ্ধ ৰাজনীতি শাস্ত্ৰ ৰচনা কৰিছিল।শুক্ৰনীতিসাৰ। প্ৰথম অধ্যায়। এই গ্ৰন্থত ৰাজধৰ্ম, প্ৰশাসন আৰু ৰাষ্ট্ৰনীতিৰ বিষয়ে বিস্তৃত আলোচনা আছে।

 পৰিবাৰ

শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ পত্নীৰ নাম আছিল উৰ্জস্বতী।ব্ৰহ্মৱৈৱৰ্ত পুৰাণ। প্ৰকৃতি খণ্ড। অধ্যায় ২১। তেওঁৰ কইনা দেৱযানী মহাৰাজ যযাতিৰ পত্নী আছিল।মহাভাৰত। আদি পৰ্ব। অধ্যায় ৭৮।

 শুক্ৰগ্ৰহৰ সৈতে সম্বন্ধ

হিন্দু জ্যোতিষ অনুসৰি শুক্ৰাচাৰ্য্য শুক্ৰ গ্ৰহৰ অধিপতি।বৃহজ্জাতক। বৰাহমিহিৰ। দ্বিতীয় অধ্যায়। শুক্ৰগ্ৰহক সৌন্দৰ্য্য, প্ৰেম আৰু শিল্পকলাৰ গ্ৰহ বুলি কোৱা হয়। শুক্ৰবাৰে শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ দিন বুলি মানা হয়।গৰুড় পুৰাণ। জ্যোতিষ খণ্ড। অধ্যায় ৪।

 ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্য

 পূজা-অৰ্চনা

শুক্ৰাচাৰ্য্যক বিশেষকৈ শুক্ৰবাৰে পূজা কৰা হয়।কালিকা পুৰাণ। অধ্যায় ৬২। তেওঁৰ আৰাধনাৰ দ্বাৰা সৌন্দৰ্য্য, ঐশ্বৰ্য্য আৰু বিদ্যা লাভ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

 মন্ত্ৰ

শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ প্ৰসিদ্ধ মন্ত্ৰ হৈছে:
"ওঁ শুং শুক্ৰায় নমঃ"মন্ত্ৰমহোদধি। মহীধৰ। পঞ্চম তৰঙ্গ।

 সাহিত্যত উপস্থিতি

শুক্ৰাচাৰ্য্য হিন্দু সাহিত্যৰ বিভিন্ন গ্ৰন্থত উল্লেখিত হৈছে। মহাভাৰত, বিভিন্ন পুৰাণ আৰু উপপুৰাণত তেওঁৰ কাহিনী বৰ্ণিত আছে।অগ্নি পুৰাণ। অধ্যায় ২৭২।

 আধুনিক প্ৰভাৱ

বৰ্তমান সময়তো শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ শিক্ষা আৰু নীতিৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়। তেওঁৰ ৰাজনীতি আৰু প্ৰশাসনিক নীতিসমূহ আজিও প্ৰাসঙ্গিক।ভাৰতীয় ৰাজনীতি শাস্ত্ৰৰ ইতিহাস। ড° কৌশিক ৰয়। পৃষ্ঠা ৪৫।

 তথ্যসূত্ৰ

 বাহ্যিক সংযোগ

 [অসম চৰকাৰী পুথিভঁৰাল - পুৰাণ বিভাগ](https://assamlibrary.gov.in)
 [কামৰূপ কামাখ্যা দেৱালয় - হিন্দু ঐতিহ্য](https://kamakhyatemple.org )

 শ্ৰেণী

শ্ৰেণী:হিন্দু ঋষি
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:জ্যোতিষ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পুৰাণ