মেৰী ৰয়

মেৰী ৰয় (১৯৩৩ – ১ ছেপ্টেম্বৰ ২০২২) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ আৰু নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী আছিল আৰু ১৯৮৬ চনত কেৰালাৰ ছিৰিয়াৰ মালাবাৰ নাছৰানী সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত প্ৰচলিত উত্তৰাধিকাৰ আইনখনৰ বিৰুদ্ধে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ গোচৰত জয়ী হোৱাৰ বাবে পৰিচিত হৈছিল। এই ৰায়দানত ছিৰিয়াৰ খ্ৰীষ্টান মহিলাসকলৰ বাবেও তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষৰ সম্পত্তিত তেওঁলোকৰ পুৰুষ ভাই-ভনীসকলৰ সমান অধিকাৰ নিশ্চিত কৰা হৈছিল। তেতিয়ালৈকে তেওঁৰ ছিৰিয়ান খ্ৰীষ্টান সম্প্ৰদায়ে ১৯১৬ চনৰ ট্ৰেভানকোৰ উত্তৰাধিকাৰ আইন আৰু কোচি উত্তৰাধিকাৰ আইন, ১৯২১ৰ বিধান অনুসৰণ কৰিছিল, আনহাতে ভাৰতৰ আন ঠাইত একেটা সম্প্ৰদায়ে ১৯২৫ চনৰ ভাৰতীয় উত্তৰাধিকাৰ আইন অনুসৰণ কৰিছিল।

১৯১৬ চনৰ ট্ৰেভানকোৰ খ্ৰীষ্টান উত্তৰাধিকাৰ আইনখনৰ বাবে মেৰী ৰয়ক পাৰিবাৰিক সম্পত্তিৰ অংশৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হয়। ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে শুনানি গ্ৰহণ কৰা মেৰী ৰয় ইত্যাদি বনাম কেৰালা ৰাজ্য আৰু অন্যান্য গোচৰত তেওঁ নিজৰ ভাতৃৰ বিৰুদ্ধে গোচৰত জয়ী হয়। 

কেৰালা ৰাজ্যৰ কোট্টাইম চহৰৰ উপকণ্ঠ অঞ্চল কালাথিলপাডীত থকা পল্লিকুডাম (পূৰ্বৰ কৰ্পাছ ক্ৰীষ্টি হাইস্কুল)ৰ তেওঁ প্ৰতিষ্ঠাপক-পৰিচালক আছিল। তেওঁৰ কন্যা বুকাৰ বঁটা বিজয়ী অৰুন্ধতী ৰায়।
 ব্যক্তিগত জীৱন 
মেৰী ৰয় ইংলেণ্ডত হেৰল্ড মেক্সৱেল-লেফ্ৰয়ৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লোৱা আৰু পুছা ইনষ্টিটিউটৰ ইম্পেৰিয়েল এণ্টোম'লজিষ্ট হোৱা পি ভি আইজাক আৰু চুচি আইজাকৰ কন্যা আছিল। ১৯৩৩ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা তেখেত পৰিয়ালটোৰ চাৰিজন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সৰু আছিল। দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ সৈতে হোৱা এক ব্যক্তিগত সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ নিজৰ জীৱনৰ ব্যক্তিগত বিৱৰণ প্ৰকাশ কৰে।তেওঁ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ জৰ্জৰ সৈতে জটিল সম্পৰ্ক থকাৰ কথা স্বীকাৰ কৰে, যাৰ ওপৰত তেওঁ পিছলৈ সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰৰ বাবে গোচৰ তৰে। তেওঁ দিল্লীত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু তাৰ পৰাই মাদ্ৰাজ (বৰ্তমানৰ চেন্নাই)লৈ গৈ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ আগতে স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। পিছত কলিকতালৈ গুচি আহি তেওঁ কোম্পানীৰ সচিব হিচাপে কাম কৰে। শিলচৰৰ বঙালী খ্ৰীষ্টান চাহ বাগিচাৰ পৰিচালক ৰাজীব ৰয়ৰ লগত তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। এই বিবাহ নিৰ্যাতনমূলক সম্পৰ্ক বুলি কোৱা হৈছিল, যাৰ অন্ত পৰিছিল বিবাহ বিচ্ছেদত।
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী