পোছাক

পোছাক (; ), যাক বস্ত্ৰ বুলিও কোৱা হয় হৈছে বৈদিক যুগত ব্যৱহৃত সম্পূৰ্ণ সাজ-পোছাকৰ বাবে ব্যৱহৃত হিন্দী শব্দ। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকাত সংস্কৃত সাহিত্য আৰু বৌদ্ধ পালি সাহিত্যত উল্লেখ কৰা অনুসৰি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৫০০ৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩৫০ চনলৈকে বৈদিক আৰু উত্তৰ-বৈদিক যুগৰ অন্তৰ্গত সাজ-পোছাকত অন্তৰিয়া অৰ্থাৎ তলৰ বস্ত্ৰ, উত্তৰিয়া যিটো কান্ধ বা মূৰৰ ওপৰত পিন্ধা ওৰণি আৰু স্তনপট্টা যিটো বুকুৰ বেণ্ড। আধুনিক শাৰী হৈছে পূৰ্বতে সত্তিকা (যাৰ অৰ্থ মহিলাৰ সাজ-পোছাক) নামেৰে জনাজাত বিকশিত পোছাকসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম যিটো কঁকালত মেৰিয়াই মূৰ ঢাকিবলৈ একক কাপোৰ আছিল।''This three-piece ensemble or poshak (generic term for costume), is mentioned in Sanskrit literature and Buddhist Pali literature of the sixth century BCE. The antariya evolved into the skirt, known as ghagra and lehenga.

https://www.google.co.in/books/edition/Keywords_for_India/u6XFDwAAQBAJ?hl=en&gbpv=1&dq=P

 অৰ্থ 
পোছাক মানে ইংৰাজীত এটা নিৰ্দিষ্ট ধৰণৰ সাজ-পোছাক। বসনা বা বস্তৰ (অৰ্থাৎ সাজ-পোছাক)ৰ দুটা মূল শ্ৰেণী আছে তলৰ অংশৰ বাবে বস, আৰু শৰীৰৰ ওপৰৰ অংশৰ বাবে অধিবাস, বেদত ব্যৱহৃত সাজ-পোছাকৰ অন্যান্য সম্পৰ্কীয় শব্দ তলত দিয়া ধৰণৰ। 

 সুবাস আছিল এটা ভৱিষ্যৎ বস্ত্ৰ
 ভালকৈ সাজ-পোছাকৰ বাবে সুবাসন
 ভালদৰে ফিটিং কাপোৰৰ বাবে সুৰভি।

প্ৰকাৰ আৰু শৈলী
পোছাক আৰু পৰিধান আছিল পুৰুষ-মহিলাৰ বাবে এটা কাপোৰৰ চেট। এই কাপোৰবোৰ সাধাৰণ আৰু চিলাই নকৰা আছিল যদিও মেৰিয়াই লোৱা আৰু ড্ৰেপিঙৰ আকাৰ আৰু শৈলীৰ লগত ভিন্ন আছিল। বেদত তেওঁলোকৰ সংশ্লিষ্ট সমষ্টিৰ বিভিন্ন বৰ্ণনা আছে, যেনে ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰসমূহৰ বাবে। শাৰী, হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতত উল্লেখযোগ্যভাৱে উল্লেখ কৰা হৈছে, যুদ্ধ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩০৬৭ চনত সংঘটিত হৈছিল। 

ৰূপ
 উত্তৰিয়া হৈছে এটা "শৰীৰৰ ওপৰৰ কাপোৰ।" 
 আদিবাসহ হৈছে ঢিলাকৈ ফিট হোৱা বাহিৰৰ কাপোৰ, ই মেণ্টেল বা পোছাকৰ দৰে এক প্ৰকাৰৰ অভাৰ গাৰ্মেণ্ট
 অন্তৰিয়া হৈছে শৰীৰৰ তলৰ অংশ। 
 স্তনপট্টা হৈছে স্তন ঢাকিবলৈ বুকুৰ বেণ্ড। 
 শাৰী
ভেষা
পুৰীৰ জগন্নাথ মন্দিৰত হিন্দু দেৱতা শ্ৰীজগন্নাথ, বালাভদ্ৰ আৰু সুভদ্ৰাক সাজ-পোছাকৰ গহনাৰে সজোৱা হৈছে চূনা ভেষা এক অনুষ্ঠান। আন বহুতো হিন্দু মন্দিৰতো একেধৰণৰ অনুষ্ঠান কৰা হয় য'ত ভক্তসকলে প্ৰাৰ্থনাৰ অংশ হিচাপে দেৱতাসকলক সাজ-পোছাক আগবঢ়ায়। 

বৈদিক সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন সাজ-পোছাক
ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ ভাস্কৰ্য্যৰ পিছত টেৰাকোটা, গুহাৰ চিত্ৰ, আৰু পুৰুষ আৰু মহিলাক প্ৰদান কৰা কাঠৰ খোদিত শিল্পই বিভিন্ন ৰেপিং আৰু ড্ৰেপিং শৈলীৰ একে (অচিলাই) কাপোৰ পিন্ধিছিল। 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি