ৱান্স এ মাউছ

ৱান্স এ মাউছ হ'ল ১৯৬১ চনত প্ৰকাশিত মাৰ্চিয়া ব্ৰাউনৰ এখন শিশু ছবিৰ কিতাপ। স্ক্ৰিবনাৰ প্ৰেছে মুকলি কৰা এইখন ১৯৬২ চনত চিত্ৰকল্পৰ বাবে কেলডেকট পদক লাভ কৰে, দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে ব্ৰাউনে সেই সন্মান লাভ কৰে।American Library Association: Caldecott Medal Winners, 1938 - Present.  URL accessed 27 May 2009.

পটভূমি

ৱান্স এ মাউছ হৈছে এটা যাদুকৰী ভাৰতীয় উপকথা য’ত এটা সৰু নিগনি আৰু এজন সন্ন্যাসীৰ কাহিনী কোৱা হৈছে যিয়ে জীৱ-জন্তুক আন কিবা এটালৈ সলনি কৰিব জানে। এদিন সন্ন্যাসীজন গছৰ তলত বহি থকা অৱস্থাত হঠাতে মেকুৰী এটাই খাবলৈ যোৱা সৰু অসহায় নিগনি এটা দেখা পায়। সন্ন্যাসীয়ে নিগনিটোক মেকুৰীলৈ সলনি কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। পিছত বুঢ়াই মেকুৰীটোক কুকুৰক ভয় কৰা দেখি মেকুৰীটোক কুকুৰলৈ সলনি কৰে। পিছদিনা সন্ন্যাসীয়ে কুকুৰটোক খাবলৈ চেষ্টা কৰা বাঘ এটা দেখি কুকুৰটোক মহিমামণ্ডিত বাঘলৈ সলনি কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। দিন পাৰ হৈ যোৱাৰ লগে লগে মহিমামণ্ডিত বাঘটোৱে ভাবিবলৈ আৰম্ভ কৰে যে তেওঁ সেই ঠাইৰ ৰজা আৰু বুঢ়া সন্ন্যাসীকে ধৰি সকলো জীৱ-জন্তুৱে তেওঁক সন্মান কৰিব লাগিব। এদিন সন্ন্যাসীয়ে বাঘটোক সোঁৱৰাই দিয়ে যে তেওঁ সঁচাকৈয়ে নিগনি আৰু তেওঁ যিদৰে অভিনয় কৰি আছে, সেইদৰে অভিনয় কৰা উচিত নহয়। বাঘটোৱে ইমান খং অনুভৱ কৰে যে সন্ন্যাসীক খোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়, কিন্তু বুঢ়াজনে যে চিন্তা পঢ়িব পাৰে সেই কথা তেওঁ নাজানে। অৱশেষত সন্ন্যাসীয়ে বাঘটোক পুনৰ নিগনিলৈ সলনি কৰি নিজৰ যত্ন ল’বলৈ শিকিবলৈ কয়।

তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:সাধু