বিমানাৰ্চনাকল্প

বিমানাৰ্চনাকল্প দশম শতিকাৰপৰা একাদশ শতিকাৰ ভিতৰৰ এখন হঠযোগৰ গ্ৰন্থ, যাক মৰিচি ঋষিৰ বুলি কোৱা হয়। 
সাহিত্য
বিমানাৰ্চনাকল্প হৈছে দশম শতিকাৰপৰা একাদশ শতিকাৰ ভিতৰত হঠযোগৰ ওপৰত লিখা গদ্য গ্ৰন্থ, যাক মৰিচি ঋষিৰ বুলি কোৱা হয়। revised from American Academy of Religions conference, San Francisco, 19 November 2011. ইয়াত কোৱা হৈছে যে যোগ হৈছে ব্যক্তিৰ পৰম আত্মাৰ সৈতে মিলন। 

ই নবহাকৈ কৰা আসনৰ বৰ্ণনা আৰু এনে ভংগিমাক আসন (এই শব্দটোৰ মূল আৰু আক্ষৰিক অৰ্থত আসন) বুলি কোৱাটো আদিম গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম, অৰ্থাৎ ময়ূৰাসন- ময়ূৰৰ ভংগিমা। ৯৬ নং অধ্যায়ত ইয়াত মুঠ নটা আসনৰ (ব্ৰহ্মাসন, স্বস্তিকাসন, পদ্মাসন, গোমুখাসন, সিংহাসন, মুক্তাসন, বীৰাসন, ভদ্ৰাসন, আৰু ময়ুৰাসন) বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যিবোৰ হঠযোগ প্ৰদীপিকাৰ প্ৰায় ৫০০ বছৰ আগৰ। জেমছ মেলিনছনৰ অনুবাদত ইয়াৰ ময়ূৰাসনৰ বিৱৰণী হ'ল:

গ্ৰন্থখনত প্ৰত্যহৰৰ এটা পদ্ধতি শিকোৱা হৈছে, উশাহ ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰত্যাহাৰ কৰা, যিটো ১৮টা পৰ্যায়ৰ মাজেৰে ওপৰলৈ তুলি লোৱা হয় যাক মাৰ্মান বুলি কোৱা হয়, যিবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ বিন্দু।

বিমানৰ্চনাকল্পত অন্যান্য বিষয়ৰো বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যেনে বিপদৰ সময়ত পৱিত্ৰ ব্ৰঞ্জৰ বস্তুবোৰক ৰক্ষা কৰিবলৈ পুতি থোৱাৰ প্ৰথা।
টোকা

তথ্যসূত্ৰ