তৰোৱাল

তৰোৱাল হৈছে দীঘল, সূচল ৰূপৰ অস্ত্ৰ যাৰ এফালে ধাৰযুক্ত চোকা অংশ থাকে আৰু হাতত ধৰি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ কাঠৰ অংশ থাকে। এই অস্ত্ৰটোৰ উদ্দেশ্য হৈছে ছিঙা, কটা,  বা আঘাত কৰা। তৰোৱাল পুৰণি যুগৰ পৰা আধুনিক সময়লৈকে বিভিন্ন সংস্কৃতি আৰু যুদ্ধত গুৰুত্বপূৰ্ণ অস্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে।

 ইতিহাস 
তৰোৱালৰ উৎপত্তি প্ৰায় ৩,৩০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বতে তাম্ৰযুগত হোৱা বুলি ধৰা হয়। আৰম্ভণিত ব্ৰোঞ্জেৰে তৰোৱাল নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। মধ্যযুগত তৰোৱাল ইউৰোপীয় নাইটসকলৰ মুখ্য অস্ত্ৰ আছিল, আৰু ইচলামিক বিশ্ব, ভাৰত, জাপান, আৰু চীনতো এই অস্ত্ৰ বহু প্ৰসিদ্ধ আছিল।

 গঠন 
তৰোৱালৰ মূল অংশসমূহ হ'ল:
 ব্লেড (Blade): কাটিবলৈ ব্যৱহৃত ধাৰ থকা অংশ, সচৰাচৰ ইস্পাতেৰে তৈয়াৰী। 
 মুঠি (Hilt): হাতত ধৰি ব্যৱহাৰ কৰাৰ অংশ। 
 গাৰ্ড (Guard): আঙুলিসমূহ সুৰক্ষিত ৰাখে, বিশেষকৈ প্ৰতিপক্ষৰ আঘাতৰ পৰা। 
 পোমেল (Pommel): মুঠিৰ শেষ অংশ, যিটো বেলেন্স আৰু দৃঢ়তা প্ৰদান কৰে।

 প্ৰকাৰ 
বিভিন্ন সংস্কৃতি আৰু সময় অনুসৰি তৰোৱালৰ বহু প্ৰকাৰ আছে:
 কাটানা (Katana): জাপানী এক-ধাৰযুক্ত দীঘল তৰোৱাল। 
 সাবাৰ (Sabre): ইউৰোপীয় আৰু মধ্য এচিয়ান এক-ধাৰযুক্ত বেঁকা তৰোৱাল। 
 লোঙছ'ৰ্ড (Longsword): ইউৰোপত ব্যৱহৃত দীঘল, দু-ধাৰযুক্ত তৰোৱাল। 
 কৃপাণ: ভাৰতীয় উপমহাদেশত ব্যৱহৃত সৰ্বাধিক বেঁকা তৰোৱাল। 
 ৰেপিয়েৰ (Rapier): পাতল, দীঘল আৰু তীক্ষ্ণ ইউৰোপীয় তৰোৱাল, মূলত ডুয়েলিংৰ বাবে ব্যৱহৃত।
 হেংদান: মোগল ৰাজত্বত ব্যৱহৃত তৰোৱাল। উদাহৰণস্বৰূপে লাচিত বৰফুকনে ব্যৱহাৰ কৰা তৰোৱাল।

 সংস্কৃতি আৰু ধৰ্মত তৰোৱাল 
 জাপানত কাটানা সমুৰাইসকলৰ আত্মাৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। 
 শিখ ধৰ্মত কৃপাণ এটা পবিত্ৰ অস্ত্ৰ, যাক ধৰ্মীয় অনুসৰণ হিচাপে পিন্ধা হয়। 
 ইছলামত তৰোৱাল জেহাদ আৰু সাহসিকতাৰ প্ৰতীক হিচাপে বিবেচিত। 
 মধ্যযুগীয় ইউৰোপত তৰোৱালক ৰাজকীয়তা, বীৰতা আৰু ন্যায়ৰ প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

 আধুনিক যুগত তৰোৱাল 
আধুনিক সময়ত তৰোৱাল যুদ্ধৰ অস্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ নহ’লেও, ইয়াক আনুষ্ঠানিকতা, সামৰিক কুচকাওঁজ, খেল, আৰু সংগ্ৰহৰ বস্তু হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:অস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি
শ্ৰেণী:ইতিহাস