সাই ভাজি

সাই ভাজি () হৈছে এবিধ নিৰামিষ তৰকাৰী; ইয়াক দাইল (মচুৰ দাইল), পালক (পালেং) আৰু অন্যান্য শাক-পাচলিৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়। ই স্থানীয় খাদ্যৰ এক প্ৰধান অংশ আৰু বিভিন্ন সেউজীয়াৰ মিশ্ৰণৰ বাবে ইয়াক পুষ্টিৰ চহকী উৎস হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

পাকিস্তান, ভাৰত, আৰু সিন্ধী প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ ই এক জনপ্ৰিয় ঘৰুৱা খাদ্য।

 উৎপত্তি 
তৰকাৰীৰ নামটো সিন্ধী ভাষাৰ দুটা শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি কোৱা হয়: সাই (অৰ্থাৎ "সেউজীয়া") আৰু ভাজি (অৰ্থাৎ "শাক-পাচলি"), ই এইদৰে খাদ্য ৰান্ধিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা উপাদানসমূহ বুজায়। সাই ভাজি গ্ৰীষ্ম আৰু শীতকালত সেৱন কৰা হয়, ৰাতি আৰু দিনৰ আহাৰ হিচাপে ইয়াক গ্ৰহণ কৰা হয়॥ স্বাস্থ্যকৰ পুষ্টি আৰু প্ৰস্তুত কৰাৰ সৰলতাৰ বাবে ইয়াক পছন্দ কৰা হয়। অভ্যন্তৰীণ সিন্ধৰ শুকান অঞ্চলত, ঋতুভিত্তিক শাক-পাচলি শুকোৱা হয় আৰু বছৰজুৰি ৰন্ধাৰ উদ্দেশ্যে মজুত কৰা হয়।

 উপাদান আৰু প্ৰস্তুতি 
এই ভাজিত ব্যৱহৃত প্ৰধান উপাদানসমূহ হ’ল কটা পালেং পাত, কম পৰিমাণে মেথি, ডাইল আৰু গংগুৰাৰ পাত। শাক-পাচলিখিনি নিষ্কাশিত মাহজাতীয় শস্য (সাধাৰণতে চানা ডাল বা মুগ ডাল) আৰু ৰন্ধন তেলৰ সৈতে মিশ্ৰণ কৰি ষ্ট্যু প্ৰস্তুত কৰা হয়।

গ্ৰেভিত যোগ কৰা অন্যান্য উপাদানসমূহৰ ভিতৰত আছে জিৰা, আদা আৰু নহৰু, কটা পিঁয়াজ আৰু বিলাহী, পানী, নিমখ, সেউজীয়া জলকীয়া, হালধি আৰু ধনিয়া পাউডাৰ, ৰঙা জলকীয়াৰ পাউডাৰ আৰু বেঙেনা আৰু আলু। ব্যৱহৃত মচলাৰ স্তৰ সাধাৰণতে মৃদু হয়। এবাৰ ৰন্ধাৰ পিছত তৰকাৰীৰ এক মসৃণ আৰু ক্ৰীমযুক্ত গঠন হয়। 

 সেৱা 
সাই ভাজি বাছমতী চাউল বা ৰুটিৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰিব পাৰি। খোৱাৰ এক জনপ্ৰিয় সংমিশ্ৰণ হৈছে খিচুৰি চাউলৰ সৈতে।

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:খাদ্য