হাফিজ শ্বিৰাজী

হাফিজ শ্বিৰাজী (, আনুমানিক ১৩১৫ – ১৩৯০) আছিল এজন ইৰানী ছুফী কবি, যিয়ে পাৰ্চী ভাষাত গজল লিখি অতুলনীয় খ্যাতি লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ কাব্যৰ সংকলন "দিওয়ান-ই-হাফিজ" আজিও ইৰানী সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিত অত্যন্ত প্ৰসিদ্ধ।"Hafez". Encyclopædia Britannica. https://www.britannica.com/biography/Hafez-Persian-poet

তেওঁৰ কবিতাবোৰে দিব্য প্ৰেম, আত্মান্বেষণ, জীৱনৰ ক্ষণভঙ্গুৰতা আৰু মদ্যপানৰ ৰূপক-ভাষাৰ জৰিয়তে ছুফীবাদী চিন্তাৰ গভীৰ প্ৰতিফলন দাঙি ধৰিছে।Lewisohn, Leonard (2000). Hafez and the Religion of Love in Classical Persian Poetry. I.B. Tauris.

তেওঁৰ কবিতাৰ ওপৰত ইংৰাজীত বহুবিধ অনুবাদ কৰা হৈছে। পশ্চিমা বিশ্বত হাফিজক ৰুমীৰ সমসাময়িকজন হিচাপে গণ্য কৰা হয়। গ্যাটে আদি জাৰ্মান কবিও তেওঁৰ পৰা অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰিছিল।Goethe's "West-östlicher Divan", inspired by Hafez. See Britannica.

 মৃত্যু আৰু স্মৃতি 
তেওঁৰ সমাধি ইৰানৰ শ্বিৰাজ চহৰত অৱস্থিত, যাক হাফিজীয়া (Hāfezieh) বুলি কোৱা হয়। ই ইৰানৰ অন্যতম বিখ্যাত সাংস্কৃতিক স্থান। 

 উৎস 

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি