ব্ৰাত্য বসু

ব্ৰাত্যব্ৰত বসু ৰায়চৌধুৰী (; জন্ম: ২৫ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৬৯) এজন ভাৰতীয় বাঙালী নাট্যকাৰ, নাট পৰিচালক, কবি, প্ৰাবন্ধিক, ঔপন্যাসিক, অনুবাদক, সম্পাদক, অভিনেতা আৰু ৰাজনীতিবিদ। বৰ্তমান তেওঁ পশ্চিম বংগৰ উচ্চ শিক্ষা আৰু বিদ্যালয় শিক্ষা বিভাগৰ মন্ত্ৰী। ২০১১, ২০১৬, ২০২১ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত দমদম বিধানসভা সমষ্টিৰপৰা একেৰাহে তিনিবাৰকৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। 
প্ৰাথমিক জীৱন
ব্ৰাত্য বসু বিশিষ্ট নাট্যব্যক্তিত্ব বিষ্ণু বসুৰ পুত্ৰ। প্ৰেছিডেন্সি কলেজ (বৰ্তমান বিশ্ববিদ্যালয়) আৰু কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত বাংলা ভাষা আৰু সাহিত্য অধ্যয়ন কৰাৰ পাছত তেওঁ কলিকতাৰ চিটি কলেজত অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। ‘গণকৃষ্টি’ নামৰ নাট্যগোষ্ঠী এটাত চাউণ্ড অপাৰেটৰ হিচাপে তেওঁৰ নাট্যজীৱন আৰম্ভ হৈছিল। পাছলৈ তেওঁ দলটোৰ বাবে নাটক ৰচনা কৰাৰ লগতে পৰিচালনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। আল্ট্ৰা-মডাৰ্ণ নাটক অশালীন (১৯৯৬) তেওঁৰদ্বাৰা ৰচিত প্ৰথম নাটক। তেওঁৰ আন আন উল্লেখযোগ্য নাটকবোৰ হ'ল - অৰণ্যদেৱ, শহৰইয়াৰ, উইঙ্কল্‌ টুইঙ্কল্‌ আৰু ৰহস্যমূলক নাটক চতুষ্কোণ। ১৯৯৮ চনত তেওঁ ‘শ্যামল সেন সোঁৱৰণী বঁটা’ আৰু ২০০০ চনত ‘দিশাৰী বঁটা’ লাভ কৰে। ২০০৮ চনত তেওঁ ‘ব্ৰাত্যজন’ নামেৰে নিজাকৈ এটি নাট্যদল গঠন কৰে। ২০০৯ চনত দেৱব্ৰত বিশ্বাসৰ জীৱনৰ আধাৰত নিৰ্মিত নাটক ৰুদ্ধসংগীত তেওঁৰ এক কিংবদন্তি সৃষ্টি। 

ৰাজনৈতিক জীৱন
২০১১ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত ব্ৰাত্য বসুৱে তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ হৈ‍ দমদম বিধানসভা সমষ্টিৰপৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল। এই নিৰ্বাচনত তেওঁ তেতিয়াৰ শাসকীয় চি পি আই (এম) দলৰ মন্ত্ৰী গৌতম দেৱক পৰাস্ত কৰি বিধায়ক নিৰ্বাচিত হয়। তাৰ পাছত মমতা বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ প্ৰথম মন্ত্ৰীসভাত তেওঁক উচ্চ শিক্ষামন্ত্ৰীৰ দায়িত্ব দিয়া হয়। তেওঁ কিছুদিনৰ বাবে বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তি আৰু জৈৱ প্ৰযুক্তি বিভাগৰ মন্ত্ৰীৰ দায়িত্বও গ্ৰহণ কৰিছিল। বৰ্তমান তেওঁ মমতা বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ তৃতীয় পৰ্যায়ৰ মন্ত্ৰীসভাত উচ্চ শিক্ষা মন্ত্ৰ্যালয়ৰ মন্ত্ৰীৰ দায়িত্বত আছে। 

চলচ্চিত্ৰ
তেওঁ পাঁচখন ছবি পৰিচালনা কৰিছে। সেইবোৰ হ'ল - ৰাস্তা, তিস্তা, তাৰা, ডিকশনাৰি আৰু হুব্বা। প্ৰথমখনৰ বিষয়-বস্তু এজন যুৱক সন্ত্ৰাসবাদী হোৱাৰ কথা আৰু তৃতীয়খনৰ বিষয়-বস্তু হ'ল সমাজ আৰু প্ৰেমৰ ব্যৰ্থতা। কালবেলাকে ধৰি কেইবাখনো ছবিত তেওঁ অভিনয়ও কৰিছে।

এঘাৰ বছৰৰ পাছত পুনৰ ‘ডিকশনাৰি’ নামৰ এখন ছবি পৰিচালনা কৰিছে। তেওঁৰ শেষৰখন ছবি হ'ল ‘হুব্বা’।

অভিনয়
 বছৰ শিৰোনাম  ভূমিকা পৰিচালক সূত্ৰ ২০০৫হাৰবাৰ্টধন্নাসুমন মুখোপাধ্যায়২০০৯স্থানিও সংবাদমিঃ পলমৈনাক বিশ্বাস আৰু অৰ্জুন গৌৰিসাৰিয়াকালবেলাৰমেন গৌতম ঘোষ২০১১হ্যালো মেমসাহেবমেনন সাহেব শিবপ্ৰসাদ মুখোপাধ্যায় আৰু নন্দিতা ৰায়ইচ্ছে মানস শিবপ্ৰসাদ মুখোপাধ্যায় আৰু নন্দিতা ৰায়কাগজেৰ বউ মাণিক সাহাবাপ্পাদিত্য বন্দ্যোপাধ্যায়২০১২টিনেৰ কন্যাঅগ্নিদেব চট্টোপাধ্যায়মুক্তধাৰাঅৰিন্দমশিবপ্ৰসাদ মুখোপাধ্যায় আৰু নন্দিতা ৰায়হেমলক সোসাইটিৰক্তিম গাঙ্গুলিসৃজিত মুখাৰ্জিবালুকাবেলা.কমশুভঙ্কৰপাৰ্থ সেন২০১৩ৰোদচছমাঋতুপৰ্ণ ঘোষমহাপুৰুষ ও কাপুৰুষশ্ৰী শ্ৰী সদগজানন্দ মহাৰাজ/পদঅনিকেত চট্টোপাধ্যায়গোলমালে পিৰিত কৰো নানেবু কাকাঅনিন্দ্য বন্দ্যোপাধ্যায়২০১৪পাৰাপাৰগোপালসঞ্জয় নাগ২০১৫যোগযোগমধুসূদনসেখৰ দাসনাটকেৰ মতোঅমিতেশদেবেশ চট্টোপাধ্যায়কল্কিযুগএসিপি দিলীপ দত্তদেবাৰতি গুপ্তাঅ্যাবি সেননীলাদ্ৰিঅতনু ঘোষ২০১৬ডাবল ফেলুদামনিমোহন সমাদ্দাৰসন্দীপ ৰায়গ্যাংষ্টাৰজামালবিৰসা দাশগুপ্তআসমাপ্টোমলয়সুমন মুখোপাধ্যায়২০১৭চিলেকোঠাফুলু কাকাপ্ৰেমাংশু ৰায়বাৰাণ্ডাগিৰিজাপতিৰেশমি মিত্ৰ২০১৮মনোজদেৰ অদ্ভুত বাড়িগোয়েন্দা বৰদাচৰণঅনিন্দ্য চ্যাটাৰ্জি২০১৯বহমানসুব্ৰতঅনুমিতা দাশগুপ্তধুলোবালি কথাৰাজাদিত্য মল্লিকবিপ্লব বন্দ্যোপাধ্যায়দ্য লাভলি মিসেস মুখাৰ্জিকালিদাস মুখোপাধ্যায়/ব্ৰাত্যইন্দ্ৰনীল ৰায়চৌধুৰী২০২০স্বপ্নজালবিশ্বম্বৰগিয়াস উদ্দিন সেলিম২০২১মায়াৰ জঞ্জালগণেশ সামন্তইন্দ্ৰনীল ৰায়চৌধুৰী২০২২সহবাসেঅঞ্জন কাঞ্জিলালঝৰা পালক২০২৪মাণিকবাবুৰ মেঘঅভিনন্দন বন্দ্যোপাধ্যায়চালচিত্ৰ: দ্য ফ্ৰেম ফ্যাটালপ্ৰতিম ডি. গুপ্ত২০২৫লহো গৌৰাঙ্গৰ নাম ৰেগিৰিশ চন্দ্ৰ ঘোষসৃজিত মুখোপাধ্যায়

পৰিচালক
 বছৰ শিৰোনাম  শিল্পী মন্তব্য২০০৩ৰাস্তাঅমিতাভ ভট্টাচাৰ্য, মিঠুন চক্ৰৱৰ্তী, ৰজতাভ দত্ত২০০৫তিস্তাদেবশ্ৰী ৰায়, বাদশা মৈত্ৰ, চন্দ্ৰায়ী ঘোষ২০১০তাৰাপ্ৰসেনজিৎ চট্টোপাধ্যায়, পাওলি দাম২০২১ডিকশনাৰিমোশাৰৰফ কৰিম, আবীৰ চট্টোপাধ্যায়, নুসৰাত জাহান২০২৪হুব্বামোশাৰৰফ কৰিম, ইন্দ্ৰনীল সেনগুপ্ত

সন্মান
২০২১ চনত নাট্যকাৰ ব্ৰত্য বসুৱে “মীৰজাফৰ ও অন্যান্য নাটক” নামৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক