ধৰ্ষণৰ পৰিসংখ্যা

ধৰ্ষণৰ পৰিসংখ্যা () বুলিলে ধৰ্ষণ আৰু যৌন আক্ৰমণৰ বিভিন্ন কাৰ্যকলাপৰ পৰিসংখ্যাক বুজোৱা হয়। এনে পৰিসংখ্যা সাধাৰণতে শিল্পোন্নত দেশসমূহত উপলব্ধ থাকে আৰু গোটেই বিশ্বত ইয়াক নথিভুক্ত কৰা হয়। ধৰ্ষণৰ সংজ্ঞাৰ অসংগতি, অভিযোগ দাখিল, নথিভুক্তকৰণ, অপৰাধ প্ৰমাণ আৰু শাস্তি প্ৰদানৰ হাৰত ভিন্নতাৰ ফলত বিতৰ্কমূলক পৰিসংখ্যাগত বৈষম্য সৃষ্টি কৰিব পাৰে আৰু বহু ধৰ্ষণৰ পৰিসংখ্যা অবিশ্বস্তু বা বিভ্ৰান্তিকাৰী বুলি অভিযোগ উত্থাপন হ’ব পাৰে।

কিছুমান ন্যায়িক ক্ষেত্ৰত, পৰিসংখ্যাত কেৱল পুৰুষে মহিলাক ধৰ্ষণ কৰা ঘটনাসমূহক সামৰি লোৱা হয়। কিছুমান ন্যায়িক ক্ষেত্ৰত আনক জোৰপূৰ্বক যৌন সম্পৰ্ক কৰিবলৈ বাধ্য কৰাকো ধৰ্ষণ বুলি গণ্য নকৰে, যাৰ ফলত ধৰ্ষণৰ পৰিসংখ্যাৰ বিষয়ে অধিক বিতৰ্ক সৃষ্টি হয়। কিছুমান দেশত পত্নীৰ লগত বলপূৰ্বক যৌন সম্পৰ্কক ধৰ্ষণ হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰা নহয়। অধিকাংশ ক্ষেত্ৰত ধৰ্ষণ হৈছে এটা নথিভুক্ত নোহোৱা অপৰাধ। ধৰ্ষণৰ ঘটনা নথিভুক্ত নকৰাৰ কাৰণ দেশভেদে ভিন্ন হয়। ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব পাৰে — প্ৰতিশোধৰ ভয়, অপৰাধ সংঘটিত হ’ল নে নাই বা অপৰাধীক ক্ষতি কৰিবলৈ উদ্দেশ্য আছিল নে নাই এইবিষয়ে সন্দেহ, এই কথা জনাবলৈ অনিচ্ছা, অপৰাধীক বিপদত পেলাবলৈ অনিচ্ছা, বিচাৰৰ ভয় (যেনে বিবাহপূৰ্ব যৌন সম্পৰ্কবিৰোধী আইন), আৰু স্থানীয় আইন প্ৰয়োগকাৰী সংস্থাৰ ওপৰত সন্দেহ।

চৰকাৰী উৎসৰপৰা সংগৃহীত সংযুক্ত ৰাষ্ট্ৰৰ এটা পৰিসংখ্যাগত প্ৰতিৱেদনত দেখুওৱা হৈছে যে প্ৰতি বছৰে আঢ়ৈ লাখতকৈও অধিক ধৰ্ষণ বা ধৰ্ষণৰ চেষ্টা কৰাৰ ঘটনা আৰক্ষীৰ ওচৰত নথিভুক্ত কৰা হয়। প্ৰতিৱেদনটোৱে ৬৫খন দেশৰ তথ্য অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল।

গৱেষণা


এতিয়ালৈকে অধিকাংশ ধৰ্ষণ-সংক্ৰান্ত গৱেষণা আৰু প্ৰতিৱেদন পুৰুষ-মহিলা ধৰ্ষণৰ সীমাত সীমাবদ্ধ। পুৰুষ-পুৰুষ আৰু মহিলা-পুৰুষ ধৰ্ষণৰ ওপৰত গৱেষণা আৰম্ভ হৈছে। কিন্তু লেচবিয়ান ধৰ্ষণ বা মহিলাই মহিলাক কৰা ধৰ্ষণৰ ওপৰত প্ৰায় কোনো গৱেষণা হোৱা নাই, যদিও কিছুমান ন্যায়িক ক্ষেত্ৰত মহিলাসকলক ধৰ্ষণৰ অভিযোগত দোষী ঘোষণা কৰিব পৰা যায়। কিছু গ্ৰন্থত, যেনে ডা° ক্লেয়াৰ এম. ৰেনজেট্টিৰ Violent Betrayal: Partner Abuse in Lesbian Relationships,Renzetti, Claire M. Violent Betrayal: Partner Abuse in Lesbian Relationships. Thousand Oaks, CA: Sage Publications, 1992, . জনিছ ৰিষ্টক লিখিত No More Secrets: Violence in Lesbian Relationships,Ristock, Janice. No More Secrets: Violence in Lesbian Relationships. New York: Routledge, 2002, . আৰু লৰি বি. গিৰশিকৰ Woman-to-Woman Sexual Violence: Does She Call It Rape?Girshick, Lori B. Woman-to-Woman Sexual Violence: Does She Call It Rape? (The Northeastern Series on Gender, Crime, and the Law). Boston: Northeastern University Press, 2000, . আদি গ্ৰন্থত মহিলাৰদ্বাৰা মহিলাৰ ওপৰত কৰা ধৰ্ষণৰ বিষয়টো আলোচিত হৈছে। 

দেশ অনুসৰি
এই তালিকাখনে যোৱা উপলব্ধ বছৰৰ বাবে দেশ অনুসৰি প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাৰ্ষিক ধৰ্ষণৰ ৰেকৰ্ড কৰা সংখ্যা সূচায়। প্ৰতিটো প্ৰৱেশ সেই দেশৰ ধৰ্ষণৰ সংজ্ঞাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হৈছে, যিটো সমগ্ৰ বিশ্বতে বহু পৰিমাণে ভিন্ন। ইয়াত উল্লেখ কৰা হোৱা নাই যে ৰেকৰ্ড কৰা মানে ৰিপ'ৰ্ট কৰা, বিচাৰলৈ অনা বা দোষী সাব্যস্ত কৰা। ইয়াত ধৰ্ষণৰ এনে গোচৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হোৱা নাই যিবোৰ ৰিপ'ৰ্ট নোহোৱা বা ৰেকৰ্ড নোহোৱাকৈ থাকে। বিকল্প অনুমানে বৃহৎ পাৰ্থক্য দেখুৱাব পাৰে, যেনে দক্ষিণ আফ্ৰিকাত বছৰি প্ৰায় পাঁচ লাখ ধৰ্ষণ হয়, বা ইজিপ্তত বছৰি বিছ হাজাৰতকৈ অধিক ধৰ্ষণ হয়।

 দেশ প্ৰতি এক লাখৰ বিপৰীতে ৰিপ'ৰ্ট হোৱা হাৰ বছৰ আলবেনিয়া  ১.৮  ২০২৩ আলজেৰিয়া  ১.৬  ২০২৩ এণ্ডোৰা  ০.০  ২০১৯ এণ্টিগুয়া আৰু বাৰবুডা  ৪২.৯  ২০২৩ আৰ্জেণ্টিনা  ১৪.০  ২০২৩ আৰ্মেনিয়া  ২.৮  ২০২৩ অষ্ট্ৰিয়া  ২৫.৫  ২০২৩ আজাৰবাইজান  ০.২  ২০২১ বাহামাছ  ১৩.৮  ২০২২ বাহৰেইন  ৩.২  ২০০৮ বাংলাদেশ  ৮.০  ২০০৬ বাৰ্বাডোছ  ১৪.৫  ২০২২ বেলাৰুছ  ১.২  ২০১৯ বেলজিয়াম  ৩৭.৬  ২০২৩ বেলিজ  ৬.০  ২০২২ বেনিন  ৫.২  ২০১৭ বাৰ্মুডা  ০.০  ২০১৪ ভূটান  ৬.৯  ২০২০ বলিভিয়া  ৩৬.১  ২০২৩ বছনিয়া আৰু হাৰ্জেগোভিনা  ১.১  ২০২৩ বটছৱানা  ৯৬.৩  ২০২০ ব্ৰাজিল  ২২.৯  ২০২০ ব্ৰুনাই দাৰুছালাম  ৭.৭  ২০০৬ বুলগেৰিয়া  ১.১  ২০২৩ বুৰুণ্ডি  ১০.৬  ২০১৪ কাবো ভাৰ্ডে  ২০.৭  ২০১৫ কেমেৰুণ  ১.১  ২০২১ কানাডা  ১.৪  ২০১২ চিলি  ২১.৯  ২০২৩ কলম্বিয়া  ৩৮.৫  ২০২৩ কোষ্টা ৰিকা  ৫০.১  ২০২৩ ক্ৰ'ৱেচিয়া  ১০.৮  ২০২৩ চাইপ্ৰাছ  ৩.০  ২০২৩ চেক গণৰাজ্য  ১৬.২  ২০২৩ ডেনমাৰ্ক  ৩৯.৯  ২০২৩ ডমিনিকা  ১৩.৫  ২০২২ ডমিনিকান ৰিপাব্লিক  ১১.৮  ২০২৩ ইকুৱেডৰ  ৩৩.১  ২০২৩ মিচৰ  ০.১  ২০১১ এল ছালভাডৰ  ৪৩.৬  ২০২২ ইংলেণ্ড আৰু ৱেলছ  ১১৭.৩  ২০২২ ইষ্টোনিয়া  ১৪.০  ২০২৩ এশ্বাতিনি  ৭৫.২  ২০২১ ফিনলেণ্ড  ৪২.৫  ২০২৩ ফ্ৰান্স  ৬২.৭  ২০২৩ জৰ্জিয়া  ৩.১  ২০১৯ জাৰ্মানী  ১৫.৫  ২০২৩ ঘানা  ১.৩  ২০২১ গ্ৰীচ  ২.৯  ২০২৩ গ্ৰেনাডা  ১০১.৬  ২০২৩ গুৱেটামালা  ৩৩.২  ২০২৩ গিনি  ১.০  ২০০৭ গায়ানা  ২৪.১  ২০২৩ হাইটি  ২.২  ২০১৮ হণ্ডুৰাছ  ১৬.৯  ২০২৩ হংকং  ০.৯  ২০২৩ হাংগেৰী  ৫.৫  ২০২৩ আইছলেণ্ড  ৪৫.৪  ২০২৩ ভাৰত  ২.৬  ২০১৩ ইণ্ডোনেছিয়া  ০.৫  ২০২২ ইৰাক (মধ্য)  ২.৫  ২০২১ আয়াৰলেণ্ড  ১৯.৩  ২০২৩ ইজৰাইল  ১৫.৫  ২০২৩ জামাইকা  ১৬.৯  ২০২৩ জাপান  ২.২  ২০২৩ জৰ্ডান  ১.৬  ২০২১ কাজাখাস্তান  ৭.১  ২০১৭ কেনিয়া  ১.৫  ২০২২ ক'ছ'ভ'  ৫.৭  ২০২১ কুৱেইট  ৪.৩  ২০০৯ কিৰ্গিস্তান  ৭.৩  ২০২০ লাটভিয়া  ১৫.০  ২০২৩ লেবানন  ০.০  ২০২৩ লেচোথো  ৮৯.৭  ২০০৯ লিচেনষ্টাইন  ১২.৬  ২০২৩ লিথুৱেনিয়া  ৩.২  ২০২৩ লাক্সেমবাৰ্গ  ২২.০  ২০২৩ মাকাউ  ৩.০  ২০২২ মাদাগাস্কাৰ  ১.৩  ২০১৫ মালয়েছিয়া  ৪.৮  ২০২৩ মালদ্বীপ  ১.৩  ২০১৭ মাল্টা  ১১.৮  ২০২৩ মৰিচাছ  ২.৮  ২০২১ মেক্সিকো  ১৯.০  ২০২৩ মলদোভা  ৯.৪  ২০২৩ মনাকো  ১৩.৪  ২০১৬ মংগোলিয়া  ১৬.৪  ২০২৩ মণ্টেনেগ্ৰো  ২.৪  ২০২৩ মৰক্কো  ২.৭  ২০২৩ মোজাম্বিক  ০.২  ২০০৯ ম্যানমাৰ  ১.৩  ২০২৩ নামিবিয়া  ৪৩.০  ২০২১ নেপাল  ৪.২  ২০১৬ নেদাৰলেণ্ড  ১৩.৩  ২০২৩ নিউজিলেণ্ড  ৫৮.৬  ২০২৩ নিকাৰাগুয়া  ১৫.০  ২০১৯ নাইজেৰিয়া  ০.৪  ২০১৩ উত্তৰ মেচিডোনিয়া  ১.৮  ২০২৩ উত্তৰ আয়াৰলেণ্ড  ৬৩.০  ২০২৩ নৰৱে  ৪২.১  ২০২৩ ওমান  ০.০  ২০১৮ পাকিস্তান  ২.৪  ২০২৩ পেলেষ্টাইন  ০.২  ২০২৩ পানামা  ৭৬.৩  ২০২২ পেৰাগুয়ে  ১৮.৬  ২০২৩ পেৰু  ৩১.১  ২০২২ ফিলিপাইনছ  ১.২  ২০২৩ পোলেণ্ড  ১.৩  ২০২৩ পৰ্তুগাল  ৪.৭  ২০২৩ পুয়েৰ্টো ৰিকো  ৭.১  ২০২২ কাটাৰ  ০.৭  ২০২১ ৰোমানিয়া  ১৩.৯  ২০২৩ ৰাছিয়া  ৫.৮  ২০২০ ৰুৱাণ্ডা  ২.৪  ২০১৩ চেণ্ট কিটছ আৰু নেভিছ  ৪৯.২  ২০২২ চেণ্ট লুচিয়া  ১০.৬  ২০২৩ চৌদি আৰব  ০.১  ২০১৯ স্কটলেণ্ড  ৪৩.৬  ২০২৩ চেনেগাল  ০.৫  ২০১৬ ছাৰ্বিয়া  ১.৩  ২০২৩ ছিয়েৰা লিয়ন  ১.৩  ২০০৮ ছিংগাপুৰ  ৭.৫  ২০২৩ শ্লোভাকিয়া  ১.৮  ২০২৩ স্লোভেনিয়া  ১২.২  ২০২৩ সলমন দ্বীপপুঞ্জ  ১১.০  ২০০৮ দক্ষিণ আফ্ৰিকা  ৬৯.৫  ২০১৭ দক্ষিণ কোৰিয়া  ১৩.৩  ২০০৪ স্পেইন  ১০.২  ২০২৩ শ্ৰীলংকা  ৭.৯  ২০১৯ চেণ্ট ভিনচেণ্ট আৰু গ্ৰেনাডিনছ  ৩০.৪  ২০২২ চুডান  ৩.৫  ২০০৮ চুৰিনাম  ৪৯.৯  ২০২৩ ছুইডেন  ৮৪.৪  ২০২৩ চুইজাৰলেণ্ড  ৯.৫  ২০২৩ ছিৰিয়া  ০.১  ২০১৮ চাও টমে আৰু প্ৰিন্সিপ  ১.৬  ২০১১ তাজিকিস্তান  ০.৩  ২০২০ তাঞ্জানিয়া  ১১.২  ২০১৫ থাইলেণ্ড  ৫.৬  ২০২৩ ট্ৰিনিদাদ আৰু ট’বাগো  ৬.২  ২০২০ তুৰ্কী  ১৫.৪  ২০১৪ তুৰ্কমেনিস্তান  ০.৫  ২০০৬ উগাণ্ডা  ৩.৩  ২০১৭ ইউক্ৰেইন  ০.৮  ২০২০ সংযুক্ত আৰব আমিৰশ্বাহী  ০.৫  ২০২২ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ  ৪১.৪  ২০২২ উৰুগুৱে  ৬.১  ২০২৩ উজবেকিস্তান  ০.৬  ২০২১ ভেটিকান চহৰ  ০.০  ২০২৩ ভেনিজুৱেলা  ২.৫  ২০১৮ য়েমেন  ০.৭  ২০০৯ জিম্বাবুয়ে  ৩৩.২  ২০২৩

দেশ অনুসৰি নীতি আৰু পৰিসংখ্যা

আফগানিস্তান
আফগানিস্তানত ধৰ্ষণ এনে এটা অপৰাধ যিটো আইনীভাৱে বিচাৰ কৰিব পাৰি, কিন্তু কাৰ্যক্ষেত্ৰত ইয়াৰ ৰিপ'ৰ্ট অতি কমেইহে হয়, কাৰণ মহিলাসকলে ৰিপ’ৰ্ট কৰিলে ইয়াৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া অপৰিসীম বিপদ। ২০১১ চনত আফগানিস্তানে আন্তৰ্জাতিক বাতৰিৰ সন্দৰ্ভত আন্তৰ্জাতিক বাতৰি প্ৰকাশ কৰিছিল, যিগৰাকী মহিলাক এজন পুৰুষে ধৰ্ষণ কৰিছিল, ব্যভিচাৰৰ বাবে কাৰাগাৰত ভৰ্তি হৈছিল, জেলত সন্তান জন্ম দিছিল আৰু তাৰ পিছত ৰাষ্ট্ৰপতি হামিদ কাৰ্জায়ে ক্ষমা কৰিছিল আৰু শেষত ধৰ্ষণ কৰা মানুহজনক বিয়া কৰাইছিল।

২০১২ চনত আফগানিস্তানত ২৪০টা হত্যাৰ আৰু ১৬০টা ধৰ্ষণৰ গোচৰ ৰেকৰ্ড কৰা হৈছিল যদিও দুয়োটা অপৰাধৰ মাজত পাৰ্থক্য কৰা হোৱা নাছিল। ২০১৩ চনত পূব গাজনীত এজন লোকে এগৰাকী মহিলাক আক্ৰমণ কৰি ধৰ্ষণৰ চেষ্টা কৰে আৰু ফলত মহিলাগৰাকীৰ আত্মীয়ই মহিলাগৰাকী আৰু ধৰ্ষক দুয়োকে হত্যা কৰে। 

২০১৩ চনত নিৰাপত্তা বাহিনীয়েও দেশত শিশুক ধৰ্ষণ কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছিল।

আলজেৰিয়া
দণ্ডবিধিৰ ৩৩৬ নং অনুচ্ছেদত ধৰ্ষণ শাস্তিযোগ্য অপৰাধ বুলি উল্লেখ আছে, কিন্তু ধৰ্ষণৰ সংজ্ঞা দিয়া হোৱা নাই, কিয়নো এইটো আদালতৰ ওপৰত এৰি দিয়া হৈছে। আলজেৰিয়াৰ আইনত ধৰ্ষণৰ স্পষ্ট সংজ্ঞাৰ অভাৱৰ বাবে মহিলাসকলে এই কাৰ্য্যৰ বিষয়ে জনোৱা আৰু আইনী প্ৰতিকাৰ বিচৰাটো কঠিন হৈ পৰে।Algerian authorities must investigate and prosecute attacks against women – Amnesty International Australia 

আলজেৰিয়া যুদ্ধৰ সময়ত ফৰাচী সৈন্যই আলজেৰিয়ানসকলৰ বিৰুদ্ধে নিৰ্যাতন আৰু ধৰ্ষণৰ কাৰ্য্যত লিপ্ত হোৱাৰ অভিযোগ নিৰন্তৰ হৈ আহিছে।

অষ্ট্ৰেলিয়া
ভিক্টোৰিয়া, কুইন্সলেণ্ড, দক্ষিণ অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু তাছমেনিয়াত অসন্মতিসূচক যৌন প্ৰৱেশক "ধৰ্ষণ" বুলি কোৱা হয়; নিউ চাউথ ৱেলছত "যৌন নিৰ্যাতন"; ACT আৰু উত্তৰ টেৰিটৰীত "সন্মতি অবিহনে যৌন সম্পৰ্ক"; পশ্চিম অষ্ট্ৰেলিয়াত "সন্মতি অবিহনে যৌন অনুপ্ৰৱেশ" – এই সকলোবোৰ অপৰাধ লিংগ নিৰপেক্ষ আৰু বিবাহৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ আইনসমূহ ইংৰাজী কমন আইন ধৰ্ষণৰ অপৰাধৰপৰাই বিকশিত হৈছে যদিও ক্ৰমান্বয়ে বিশেষকৈ বিংশ শতিকাৰ শেষৰফালে সলনি হৈছে।

বাংলাদেশ
বাংলাদেশে ধৰ্ষণৰ তদন্তত "দুই আঙুলিৰ পৰীক্ষা" ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছে। এই পৰীক্ষাত ধৰ্ষণৰ ৰিপ'ৰ্ট দিয়া মহিলাসকলৰ শাৰীৰিক পৰীক্ষা কৰা হয়, য'ত চিকিৎসকে মহিলাগৰাকীৰ যোনিত দুটা আঙুলি সুমুৱাই মহিলাগৰাকী "যৌনতাৰ অভ্যাস" আছে নে নাই সেইটো নিৰ্ণয় কৰে। এই পৰীক্ষাৰ উৎপত্তি ১৮৭২ চনৰপৰাই দেশখনৰ ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক যুগৰ আইনসমূহৰপৰাই হৈছে। ইয়াৰ ফলত বহু মহিলাই ধৰ্ষণৰ খবৰ দিবলৈ বাধা দিয়ে। চিকিৎসক, অধিবক্তা, আৰক্ষী, মহিলা অধিকাৰ কৰ্মীকে ধৰি ১০০ জনতকৈ অধিক বিশেষজ্ঞই ২০১৩ চনত এক যৌথ বিবৃতিত স্বাক্ষৰ কৰি তেওঁলোকে "নিম্নতামূলক" বুলি অভিহিত কৰা এই পৰীক্ষাটো বিলুপ্ত কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাইছিল, কিয়নো ইয়াৰদ্বাৰা "অপৰাধ প্ৰমাণ কৰাৰ বাবে প্ৰাসংগিক কোনো প্ৰমাণ পোৱা নাযায়।"  ২০১৮ চনৰ ১২ এপ্ৰিলত বাংলাদেশ উচ্চ ন্যায়ালয়ে "দুই আঙুলিৰ পৰীক্ষা" নিষিদ্ধ কৰে এই ভিত্তিত যে পৰীক্ষাসমূহৰ কোনো বৈজ্ঞানিক যোগ্যতা বা প্ৰমাণিক মূল্য নাই।

২০১০ চনৰপৰা ২০১৩ চনৰ ভিতৰত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ পুৰুষ আৰু হিংসাৰ ওপৰত বহু দেশীয় অধ্যয়নত বাংলাদেশৰ গ্ৰাম্য আৰু চহৰীয়া পুৰুষক সোধা হৈছিল যে তেওঁলোকে জীৱনৰ যিকোনো সময়তে এগৰাকী মহিলাক যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছে নেকি? বাংলাদেশৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ ১৪.১% পুৰুষ আৰু চহৰ বাংলাদেশৰ ৯.৫% পুৰুষে হয় বুলি কয় (১০% গড়)। বাংলাদেশৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ ২.৭% আৰু চহৰ বাংলাদেশৰ ০.৫% (৬/১২৫২) পুৰুষে বিগত এটা বছৰত ধৰ্ষণ কৰিছিল। বাংলাদেশৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত ৪১.৪% ধৰ্ষণকাৰীয়ে এবাৰতকৈ অধিক অপৰাধ কৰিছিল, ৩.৭% ধৰ্ষণকাৰীয়ে চাৰিজন বা তাতকৈ অধিক ভুক্তভোগী আছিল আৰু ৪০% ধৰ্ষণকাৰীয়ে প্ৰথমে কিশোৰ অৱস্থাত ধৰ্ষণ কৰিছিল। ৮২% গ্ৰাম্য বাংলাদেশী আৰু ৭৯% চহৰীয়া বাংলাদেশী পুৰুষে ধৰ্ষণৰ কাৰণ হিচাপে প্ৰাপ্যতাক উল্লেখ কৰিছে। ধৰ্ষণ কৰা নগৰীয়া বাংলাদেশী পুৰুষৰ ৬১.২% লোকে পিছত নিজকে দোষী বা চিন্তিত অনুভৱ কৰা নাছিল, আৰু ৯৫.১% লোকে কোনো আইনী পৰিণতিৰ সন্মুখীন হোৱা নাছিল। বাংলাদেশৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ ৩.৭% পুৰুষে আন এজন পুৰুষক ধৰ্ষণ কৰিছিল। ৮৯.২% চহৰীয়া বাংলাদেশী পুৰুষে এই বক্তব্যত সন্মত হয় "যদি কোনো মহিলাই শাৰীৰিকভাৱে প্ৰতিশোধ নকৰে, তেন্তে সেয়া ধৰ্ষণ নহয়।" 

বেলজিয়াম
বেলজিয়ামৰ দণ্ডবিধিৰ ৩৭৫ নং অনুচ্ছেদৰ সংজ্ঞা অনুসৰি সন্মতিহীন যিকোনো ধৰণৰ আৰু যিকোনো উপায়েৰে কৰা যৌন অনুপ্ৰৱেশক ধৰ্ষণ হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়।Loi – Wet এই আইনৰ অধীনত বৈবাহিক ধৰ্ষণো অবৈধ। 

বেলিজ
১৯৯৯ চনৰ সংশোধিত আইন অনুসৰি বেলিজত বৈবাহিক ধৰ্ষণক অপৰাধমূলক বুলি গণ্য কৰা হয়।

বেলিজ আৰক্ষী বিভাগৰ তথ্য অনুসৰি ২০১৩ চনত দেশখনত ২৬টা ধৰ্ষণৰ গোচৰ পোৱা গৈছিল।

বছনিয়া আৰু হাৰ্জেগোভিনা
বছনিয়ান যুদ্ধৰ সময়ত ধৰ্ষণৰ প্ৰচলন আছিল। ১৯৯৩ চনত ইউৰোপীয় সম্প্ৰদায়ৰ এটা আয়োগে অনুমান কৰিছিল যে প্ৰায় ২০ হাজাৰ মহিলা ধৰ্ষিত হৈছে, আনহাতে বছনিয়া চৰকাৰে এই সংখ্যা ৫০ হাজাৰ বুলি কৈছিল।

বৎচোৱানা
২০০৯ চনৰ এক তথ্য অনুসৰি ১৩–২৪বছৰীয়া ১২৪৪ গৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত ৪.৯% মহিলাই জীৱনকালত ধৰ্ষণৰ বলি হোৱা বুলি কয়। ২০১১ চনৰ এক অধ্যয়নত ৬৫৪ গৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত ১০.৩% মহিলাই তেওঁলোকৰ জীৱনকালত ধৰ্ষণ হোৱাৰ কথা জনাইছে।

ব্ৰাজিল
ব্ৰাজিলত ধৰ্ষণৰ বিষয়ে “আতংকজনকভাৱে কম ৰিপ’ৰ্ট কৰা হৈছে” আৰু দেশখনৰ ছয়কুৰিখন ৰাজ্য আৰু ফেডাৰেল জিলাৰ মাজত ধৰ্ষণৰ হাৰ তুলনা কৰিবলৈ কোনো সঠিক তথ্য নাই। ৰিঅ'ৰ অসামৰিক আৰক্ষীয়ে কয় যে ২০১৩ চনৰ প্ৰথম ত্ৰৈমাসিকত ১,৮২২টা ধৰ্ষণ সংঘটিত হৈছিল, আনহাতে এই অপৰাধৰ বাবে মাত্ৰ ৭০ জন ব্যক্তিক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল। সাধাৰণতে ভুক্তভোগীসকল আছিল মূলতঃ কৃষ্ণাংগ মহিলা, যাৰ বয়স ২০ৰপৰা ৩০ বছৰৰ ভিতৰত।

ম্যানমাৰ
২০১২ চনত হিউমেন ৰাইটছ ৱাচৰ এক প্ৰতিৱেদন অনুসৰি বাৰ্মিজ নিৰাপত্তা বাহিনীয়ে ৰোহিংগীয়া মুছলমানৰ বিৰুদ্ধে হত্যা, ধৰ্ষণ, গণগ্ৰেপ্তাৰ আদি সংঘটিত কৰিছে।

বুৰুণ্ডি
২০০৯ চনত বৈবাহিক ধৰ্ষণক অপৰাধমূলক বুলি গণ্য কৰা হয় যদিও ইয়াৰ যথেষ্ট প্ৰতীকী শাস্তি মাত্ৰ ৮ দিনৰ কাৰাদণ্ড আৰু ১০.০০০ৰপৰা ৫০.০০০ Fbu জৰিমনা বিহা হয়। এম্নেষ্টী ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ এক প্ৰতিৱেদনত দেখা গৈছে যে বুৰুণ্ডিত ধৰ্ষণৰ ৰিপ'ৰ্ট অতি কম, গোচৰ চলোৱাটো খুব কমেইহে হয়, কিয়নো ভুক্তভোগীসকলে প্ৰবল সামাজিক কলংক আৰু প্ৰতিশোধৰ উচ্চ আশংকাৰ সন্মুখীন হয়।

কম্বোডিয়া
কম্বোডিয়াত স্থানীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় এন জি অ' সমূহে ধৰ্ষণ সাধাৰণ বুলি অনুমান কৰিছে, কিন্তু এই আক্ৰমণৰ অতি কমসংখ্যকহে কেতিয়াবা কৰ্তৃপক্ষক জনোৱা হয়, কাৰণ যৌন অপৰাধৰ বলি হোৱাৰ লগত জড়িত সামাজিক কলংক, আৰু বিশেষকৈ বিবাহৰ পূৰ্বে কুমাৰীত্ব হেৰুৱাৰ বাবে (এইটো কেনেকৈ হ'ল সেয়া নিৰ্বিশেষে)। ২০০৮ চনৰ নৱেম্বৰৰপৰা ২০০৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহলৈকে আৰক্ষীয়ে ধৰ্ষণ, ধৰ্ষণৰ চেষ্টা আৰু যৌন নিৰ্যাতনৰ ৪৬৮টা গোচৰ ৰেকৰ্ড কৰিছিল, যিটো পূৰ্বৰ বছৰৰ তুলনাত ২.৪ শতাংশ বৃদ্ধি। Breaking the Silence – Sexual Violence in Cambodia হৈছে এম্নেষ্টী ইণ্টাৰনেশ্যনেলে প্ৰস্তুত কৰা আৰু ২০১০ চনত প্ৰকাশ কৰা এটা প্ৰতিৱেদন, যিয়ে কম্বোডিয়াত যৌন হিংসাৰ পৰিস্থিতি পৰীক্ষা কৰিছিল। প্ৰতিৱেদনত দেখা গৈছে যে, যিবোৰ ধৰ্ষণৰ সংখ্যা কম বুলি ৰিপৰ্ট কৰা হয়, সেইবোৰৰ ভিতৰত এটা অতি সাধাৰণ সঁহাৰি হ’ল আইন প্ৰয়োগকাৰী বিষয়াসকলে, আদালতৰ কৰ্মচাৰী আৰু আৰক্ষীসহ, ভুক্তভোগী আৰু অপৰাধী (বা তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ) মাজত আদালতৰ বাহিৰৰ ‘চুক্তি’ৰ ব্যৱস্থা কৰা, য’ত ধৰ্ষণকাৰীয়ে ধনৰ ৰাশি দিয়ে যিটো কৰ্তৃপক্ষ আৰু ভুক্তভোগী (আৰু তাইৰ পৰিয়ালৰ) মাজত ভাগ কৰা হয়, তাৰ পিছত ভুক্তভোগীয়ে যিকোনো অপৰাধমূলক অভিযোগ উলিয়াবলগীয়া হয়, আৰু ৰাজহুৱা অভিযুক্তসকলে গোচৰটো বন্ধ কৰি দিয়ে। ধৰ্ষণৰ তদন্ত হ’লে অভিযোগকাৰীয়ে সাধাৰণতে কৰ্তৃপক্ষক অতিৰিক্ত আইনী ধন দিব বুলি আশা কৰা হয়, যাতে আদালতে গোচৰটোৰ তদন্ত কৰে, নহ’লে অগ্ৰগতি লেহেমীয়া হয়, আৰু যিকোনো কাম হ’বলৈ দুবছৰতকৈও অধিক সময় লাগিব পাৰে। বিচাৰৰ পূৰ্বৰ সময়ছোৱাত অপৰাধীৰ দোষমুক্ত বা অভিযোগ হ্ৰাস কৰিবলৈ অপৰাধীৰ পৰিয়ালে উৎকোচ দিয়াৰ আশংকা সদায় থাকে।

ৰাষ্ট্ৰসংঘই ২০১৩ চনত এছিয়া প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় অঞ্চলৰ ছখন দেশত মহিলাৰ ওপৰত হোৱা হিংসাৰ বিষয়ে কৰা এক অধ্যয়নৰ ফলাফল প্ৰকাশ কৰিছিল। ২০.৪% কম্বোডিয়ান পুৰুষে কয় যে তেওঁলোকে জীৱনকালত এগৰাকী মহিলাক ধৰ্ষণ কৰিছিল আৰু ১১.৩% পুৰুষে যোৱা এটা বছৰত ধৰ্ষণ কৰিছে। ৩.৩% লোকে কোনো এটা সময়ত আন এজন পুৰুষক ধৰ্ষণ কৰিছিল আৰু ২৩% লোকে দলবদ্ধ ধৰ্ষণত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, যিটো জৰীপ কৰা ৯টা অঞ্চলৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক শতাংশ। কম্বোডিয়া আছিল একমাত্ৰ অঞ্চল য’ত দলবদ্ধ ধৰ্ষণেই আছিল অসংগী ধৰ্ষণৰ আটাইতকৈ বেছি ৰিপ’ৰ্ট। ৪৫% লোকে উত্তৰ দিছিল যে যৌন প্ৰাপ্যতাই তেওঁলোকৰ মহিলাক ধৰ্ষণ কৰাৰ উদ্দেশ্য আৰু ৪২% লোকে কয় যে তেওঁলোকে এগৰাকী মহিলাক শাস্তি দিবলৈ ধৰ্ষণ কৰিছিল। ১১.৭% ধৰ্ষণকাৰীয়ে ৪ বা তাতকৈ অধিক মহিলাক ধৰ্ষণ কৰিছিল। ৫২% লোকে প্ৰথমে কিশোৰ অৱস্থাত ধৰ্ষণ কৰিছিল আৰু ১৫.৮% লোকে প্ৰথমে ১৫ বছৰৰ তলৰ বয়সত ধৰ্ষণ কৰিছিল। ৪৪.৫% ধৰ্ষণকাৰীয়ে কোনো আইনী পৰিণতিৰ সন্মুখীন হোৱা নাছিল।

কানাডা
যৌন হিংসাৰ ওপৰত সঘনাই উল্লেখ কৰা গৱেষণাটো ১৯৯২ চনত ষ্টেটিষ্টিকছ কানাডাই কৰিছিল, য’ত ১২,৩০০ মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰেণ্ডম নমুনা জড়িত আছিল (জনছন আৰু চেকো, ১৯৯৫)। গৱেষণাত দেখা গৈছে যে প্ৰতি তিনিগৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত এগৰাকীতকৈ অধিক মহিলাই যৌন নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হৈছে আৰু মাত্ৰ ৬% যৌন নিৰ্যাতনৰ কথাহে আৰক্ষীক জনোৱা হৈছে। ব্ৰিটিছ কলম্বিয়াৰ জাষ্টিচ ইনষ্টিটিউটৰ মতে, প্ৰতি ১৭ গৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত এগৰাকী মহিলা ধৰ্ষণ হয়, ধৰ্ষণৰ বলি হোৱা ৬২% লোক শাৰীৰিকভাৱে আঘাতপ্ৰাপ্ত হয়, ৯% লোকক প্ৰহাৰ কৰা হয় বা বিকৃত কৰা হয়।

চীন
২০১০ চনৰপৰা ২০১৩ চনৰ ভিতৰত এছিয়া আৰু প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় অঞ্চলত পুৰুষ আৰু হিংসাৰ ওপৰত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বহু দেশৰ অধ্যয়নত চীনৰ চহৰ আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ পুৰুষক সুধিছিল যে তেওঁলোকে কেতিয়াবা এগৰাকী মহিলাক যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছে নেকি? ২২.২% লোকে হয় বুলি ক’লে। যোৱা এটা বছৰত ৯.৩% লোকে তেনে কৰিছিল। ধৰ্ষণ কৰা ৫৫% পুৰুষে এবাৰতকৈ অধিক আৰু ২৩.২% পুৰুষে এগৰাকীতকৈ অধিক মহিলাক ধৰ্ষণ কৰিছিল। ৮৬% লোকে যৌন প্ৰাপ্যক নিজৰ উদ্দেশ্য হিচাপে উল্লেখ কৰিছে, ৫৭% লোকে মজা বা বিৰক্তিৰ বাবে আৰু ৪৬% লোকে খং বা শাস্তিৰ বাবে ধৰ্ষণ কৰা বুলি কয়। আৰু ইয়াৰে ৪৭% লোকে ফলত শাস্তি, ভাবুকি বা হিংসাৰ পৰিণতিৰ কথা কোৱাৰ পিছতো ৭২.৪% লোকে আইনী পৰিণতিৰ সন্মুখীন হোৱা নাছিল। ১.৭% লোকে আন এজন পুৰুষক ধৰ্ষণ কৰিছিল। ২.২% লোকে দলবদ্ধ ধৰ্ষণত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ধৰ্ষণ কৰা ২৫% লোকে প্ৰথমে কিশোৰ অৱস্থাত ধৰ্ষণ কৰা বুলি কয়, যিটো অধ্যয়নত সৰ্বনিম্ন শতাংশ। আৰু যদিও সমীক্ষাত অংশগ্ৰহণ কৰা মাত্ৰ ১১.৮% পুৰুষ আৰু ১০.২% মহিলাই সাধাৰণতে ভুক্তভোগীক দোষাৰোপ কৰাত অনুমোদন জনাইছে, ৫৩.৭% আৰু ৫৩.৫% প্ৰত্যেকেই এই বক্তব্যৰ সৈতে একমত হৈছিল যে "যদি এগৰাকী মহিলাই শাৰীৰিকভাৱে প্ৰতিৰোধ নকৰে, তেন্তে সেয়া ধৰ্ষণ নহয়।" 

আমেৰিকাৰ বিদেশ মন্ত্ৰ্যালয়ৰ মতে, ২০০৭ চনত চীনত ৩১,৮৩৩টা ধৰ্ষণৰ ঘটনা সংঘটিত হৈছিল।

কলম্বিয়া
কলম্বিয়াত হোৱা সশস্ত্ৰ সংঘাতৰ ফলত মহিলাৰ ওপৰত যৌন হিংসা বৃদ্ধি পাইছে; আৰু কলম্বিয়াৰ কৰ্তৃপক্ষই ধৰ্ষণৰ অভিযোগৰ তদন্তত ব্যৰ্থ হোৱাৰ লগতে দেশখনত যৌন আক্ৰমণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে। ১৯৯৬ চনত বৈবাহিক ধৰ্ষণক অপৰাধ হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। অভ্যন্তৰীণভাৱে স্থানচ্যুত মহিলাসকলৰ মাজত ধৰ্ষণ অতি সাধাৰণ: এই মহিলাসকলৰ প্ৰতি পাঁচগৰাকীৰ ভিতৰত এগৰাকীক ধৰ্ষণ কৰা বুলি খবৰ পোৱা গৈছে।

কংগো গণতান্ত্ৰিক ৰিপাব্লিক
পূব কংগোত ধৰ্ষণ আৰু অন্যান্য যৌন হিংসাৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ আৰু তীব্ৰতাক বিশ্বৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ বেয়া বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। অনুমান কৰা হৈছে যে আজিৰ তাৰিখত কংগো গণতান্ত্ৰিক ৰিপাব্লিকত ২ লাখ পৰ্যন্ত ধৰ্ষণৰ বলি হোৱা লোক জীয়াই আছে। এটা নতুন অধ্যয়নত কোৱা হৈছে যে কংগো গণতান্ত্ৰিক ৰিপাব্লিকত বছৰি ৪ লাখতকৈ অধিক মহিলা ধৰ্ষণ কৰা হয়।"400,000 rapes in Congo in one year". The Independent. 12 May 2011.

ডেনমাৰ্ক
যদিও বছৰি ডেনিছ আৰক্ষীক মাত্ৰ প্ৰায় ৫০০টা ধৰ্ষণৰ খবৰ দিয়া হয়, কেইবাটাও অধ্যয়নে অনুমান কৰিছে যে সকলো ধৰ্ষণৰ ভিতৰত মাত্ৰ এটা সৰু সংখ্যালঘুহে প্ৰকৃততে ৰিপ'ৰ্ট কৰা হয় আৰু প্ৰতি পাঁচটা ধৰ্ষণৰ ভিতৰত মাত্ৰ এটা ধৰ্ষণৰ ফলতহে আদালতত দোষী সাব্যস্ত হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, ইউৰোপীয় সংঘৰ মৌলিক অধিকাৰ সংস্থাই ২০১৪ চনত প্ৰকাশ কৰা এক অধ্যয়ন অনুসৰি ইউৰোপত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে শাৰীৰিক আৰু যৌন হিংসাৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ হাৰ সৰ্বাধিক।

ইষ্ট টিমৰ
২০১০ চনত ইষ্ট টিমৰত বৈবাহিক ধৰ্ষণক অবৈধ কৰি তোলা হৈছিল।

ৰাষ্ট্ৰসংঘই দাবী কৰিছিল যে ইণ্ডোনেছিয়াই ইষ্ট টিমৰ দখল কৰাৰ সময়ত হাজাৰ হাজাৰ পূব টিমৰ মহিলা ধৰ্ষণ কৰা হৈছিল আৰু ধৰ্ষণক ইণ্ডোনেছিয়াৰ সেনাই যুদ্ধৰ অস্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ আয়োগে কয় যে: "ধৰ্ষণ, যৌন দাসত্ব আৰু যৌন হিংসা আছিল স্বাধীনতা সমৰ্থকসকলৰ ওপৰত সন্ত্ৰাস, শক্তিহীনতা আৰু আশাহীনতাৰ গভীৰ অভিজ্ঞতা জগাই তুলিবলৈ ডিজাইন কৰা অভিযানৰ অংশ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা সঁজুলি।" 

ইজিপ্ত
ইজিপ্তত বৈবাহিক ধৰ্ষণ কোনো অপৰাধ নহয়।

ইজিপ্তত ধৰ্ষণৰ খবৰ দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাসকলে সাধাৰণতে ভয় কৰে।

২০১৩-১৩ চনৰ ইজিপ্তৰ প্ৰতিবাদৰ সময়ত, ৰাজহুৱাভাৱে ধৰ্ষণ সংঘটিত কৰা হৈছে। ২০১৩ চনৰ ৩ জুলাইত চাৰিদিনত তাহৰিৰ চৌহদত প্ৰায় ৯১ গৰাকী মহিলাক ধৰ্ষণ আৰু যৌন নিৰ্যাতন চলোৱাৰ বাতৰি প্ৰকাশ পাইছিল। কিছুমান হিচাপ অনুসৰি এই সংখ্যা আছিল প্ৰায় ১৬৯ জন।

ইথিওপিয়া
ইথিওপিয়াত ধৰ্ষণ এক অতি গুৰুতৰ সমস্যা, আৰু অপহৰণৰদ্বাৰা বিবাহৰ প্ৰথাৰ বাবে দেশখন কুখ্যাত, ইথিওপিয়াত এই প্ৰথাৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ বিশ্বৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক।

ফিনলেণ্ড
ফিনলেণ্ডত যৌন অপৰাধৰ আইনী নিয়মসমূহ সংশোধন কৰা হয় আৰু এই আইনখন ১ জানুৱাৰী ১৯৯৯ চনৰপৰা কাৰ্যকৰী হয়। ফিনলেণ্ডত ২০১৩ চনত ৯৮০টা ধৰ্ষণৰ ৰিপৰ্ট কৰা হৈছিল।

ফ্ৰান্স
ফ্ৰান্সৰ অপৰাধ সংহিতাৰ ২২২-২৩ নং অনুচ্ছেদ অনুসৰি যিকোনো ধৰণৰ বলপূৰ্বক যৌন অনুপ্ৰৱেশৰ কাৰ্য্যকে ধৰ্ষণ বুলি গণ্য কৰা হয়।

জাৰ্মানী
জাৰ্মানীত সন্মতিৰ বয়স ১৪ বছৰ, যদিও ১৮ বছৰ বয়সলৈকে কিছুমান সীমাবদ্ধতা আছে

ঘানা
ঘানাবাসীৰ ওপৰত কৰা এক সমীক্ষাত ৮% মহিলাই তেওঁলোকৰ জীৱনকালত কোনো পুৰুষে ধৰ্ষণ কৰা বুলি কয় আৰু ৫% পুৰুষে পত্নী বা প্ৰেমিকাক ধৰ্ষণ কৰা বুলি কয়।

আইচলেণ্ড
আইচলেণ্ডত ধৰ্ষণৰ সংজ্ঞা দণ্ডবিধিৰ ১৯৪ নং অনুচ্ছেদৰদ্বাৰা দিয়া হৈছে য'ত কোৱা হৈছে: "যিকোনো ব্যক্তিয়ে হিংসা, ভাবুকি বা অন্যান্য অবৈধ জোৰ-জবৰদস্তিৰদ্বাৰা কোনো ব্যক্তিৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক বা অন্যান্য যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে, তেওঁ ধৰ্ষণৰ দোষী হ'ব আৰু তেওঁক ন্যূনতম ১ বছৰ আৰু সৰ্বাধিক ১৬ বছৰৰ কাৰাদণ্ডৰ বাবে কাৰাদণ্ড দিয়া হ'ব। 

ভাৰত

নেচনেল ক্ৰাইম ৰেকৰ্ডছ ব্যুৰোৰ ২০২১ চনৰ বাৰ্ষিক প্ৰতিৱেদন অনুসৰি সমগ্ৰ দেশতে ৩১,৬৭৭টা ধৰ্ষণৰ গোচৰ পঞ্জীয়ন হৈছে, অৰ্থাৎ দৈনিক গড়ে ৮৬টা গোচৰ পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে, যিটো ২০২০ চনৰ তুলনাত ২৮,০৪৬টা গোচৰ বৃদ্ধি পাইছে। আনহাতে ২০১৯ চনত ৩২,০৩৩টা গোচৰ পঞ্জীয়ন হৈছিল। ২০২১ চনৰ মুঠ ৩১,৬৭৭টা ধৰ্ষণৰ গোচৰৰ ভিতৰত ২৮,১৪৭ (প্ৰায় ৮৯%) ধৰ্ষণ ভুক্তভোগীৰ চিনাকি ব্যক্তিয়ে সংঘটিত কৰিছে। যিসকল ভুক্তভোগী নাবালক বা বৈধ বয়স ১৮ বছৰৰ তলৰ, তেওঁলোকৰ অংশ ১০%।

ইণ্ডোনেছিয়া
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সমীক্ষা অনুসৰি ইণ্ডোনেছিয়াৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত এগৰাকী মহিলা/মহিলাৰ প্ৰতি আজীৱন ধৰ্ষণৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ ১৯.৫% আৰু দলবদ্ধ ধৰ্ষণৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ আছিল ৭%। যেতিয়া ধৰ্ষণকাৰীক তেওঁলোকৰ শেষৰটো অসংগী ধৰ্ষণ কিয় কৰিছিল বুলি সোধা হৈছিল, তেতিয়া তিনিটা অঞ্চলৰ ৭৬.৫% পুৰুষে গড়ে যৌন প্ৰাপ্যতা, ৫৫.২% মনোৰঞ্জন বিচৰা আৰু ২৯.৭% ক্ৰোধ/শাস্তিৰ উল্লেখ কৰিছিল।

ইটালী
বিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্দ্ধত ইটালীৰ কিছুমান অঞ্চলত ধৰ্ষণৰ বলি হোৱা নাৰীক ধৰ্ষণকাৰীৰ সৈতে বিয়া হ'বলৈ বাধ্য কৰা হৈছিল, বা ধৰ্ষণৰ বলি হোৱা নাৰীক বিয়া কৰাবলৈ ধৰ্ষণকাৰীক বাধ্য কৰোৱা হৈছিল। ১৯৮১ চনত ধৰ্ষণকাৰীয়ে নিজৰ ভুক্তভোগীক বিয়া কৰাই নিজৰ অপৰাধ নিৰ্বাপিত কৰিব পৰা আইনৰ অনুচ্ছেদ বাতিল কৰা হয়। 

জাপান
জাপানত জাপানৰ দণ্ডবিধিৰ ১৭৭ নং অনুচ্ছেদত ধৰ্ষণক বলপূৰ্বক যৌন সম্পৰ্কৰ অপৰাধ হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছে। ৰাষ্ট্ৰীয় আৰক্ষী সংস্থাই জাপানত ধৰ্ষণৰ পৰিসংখ্যা প্ৰকাশ কৰে।

জৰ্ডান
জৰ্ডানৰ আইন অনুসৰি ধৰ্ষণৰ সংজ্ঞা ২৯২ নং অনুচ্ছেদৰদ্বাৰা দিয়া হৈছে, য'ত লিখা আছে: "যি কোনোৱে পত্নীৰ সন্মতি অবিহনে পত্নীৰ বাহিৰে আন কোনো মহিলাৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে—সেয়া জোৰ-জবৰদস্তি, ভাবুকি, প্ৰতাৰণা বা প্ৰৱঞ্চনাৰদ্বাৰা হওক—তেওঁক ১৫ বছৰতকৈ বেছি কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ শাস্তি দিয়া হয়।" ইউএনঅ’ডিচিৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি ২০০৬ চনত আৰক্ষীয়ে লিপিবদ্ধ কৰা ধৰ্ষণৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ প্ৰতি এক লাখ লোকৰ বিপৰীতে ১.৯ আছিল।

লাটভিয়া
২০০৮ চনত ইউএনঅ'ডিচিৰ তথ্য অনুসৰি লাটভিয়া আৰক্ষীয়ে লিপিবদ্ধ কৰা ধৰ্ষণৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ প্ৰতি এক লাখ লোকৰ ভিতৰত ৪.৪।

লেবানন
২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ধৰ্ষণকাৰীয়ে ভুক্তভোগীক বিয়া কৰাই কাৰাগাৰৰপৰা হাত সাৰিবলৈ দিয়া অনুচ্ছেদটো বিলুপ্ত কৰা হয়।D.K. "Justice Parliamentary Committee abrogates Article 522 of Criminal Code" National News Agency. Lebanese Ministry of Information 15 February 2017. Accessed 21 February 2017. ২০১৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰপৰা ১৫ বছৰৰ তলৰ ছোৱালীৰ ওপৰত যৌন নিৰ্যাতন চলোৱা ধৰ্ষণকাৰীৰ বিৰুদ্ধে শাস্তি শক্তিশালী কৰিবলৈ দণ্ডবিধিৰ অন্যান্য অনুচ্ছেদসমূহ সংশোধন কৰা হৈছে।Merhi, Nada "Projet d’abrogation de l’article 522 : réactions mitigées de la société civile" L’Orient-Le Jour 17 February 2017. Accessed 3 March 2017.

লেচোথো
ধৰ্ষণ হ'ল লেচোথোৰ অন্যতম মূল সামাজিক বিষয়। UNODC-ৰ মতে, ২০০৮ চনত লেচোথোত আৰক্ষীয়ে লিপিবদ্ধ কৰা ধৰ্ষণৰ ঘটনা যিকোনো দেশৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক আছিল। ১,০৪৯ গৰাকী মহিলাৰ ওপৰত কৰা এক অধ্যয়নত ৩৩% মহিলাই কয় যে তেওঁলোকক ১৮ বছৰ বয়সলৈকে ধৰ্ষণ কৰা হৈছে। ৬৬% ক্ষেত্ৰত ধৰ্ষণকাৰীজন প্ৰেমিক আছিল। ২০০৯ চনৰ Demographic and Health Surveys-ৰ সমীক্ষাত ১৫.৭% পুৰুষে কয় যে স্বামীয়ে পত্নীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে তেওঁক আঘাত কৰা বা মাৰপিট কৰাটো ন্যায়সঙ্গত, আৰু ১৬% পুৰুষে কয় যে স্বামীয়ে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ বল প্ৰয়োগ কৰাটো ন্যায়সঙ্গত। লেচোথোত এইচ আই ভি/এইডছ এক অতি গুৰুতৰ সমস্যা, ১৫ৰপৰা ৪৯ বছৰ বয়সৰ ২৩.১% প্ৰাপ্তবয়স্কই ইয়াৰ সৈতে জীয়াই থাকে। এটা অধ্যয়নত গৱেষকসকলে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছে যে "লেচোথোত এইচ আই ভিৰ উচ্চ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি, কাৰ্যসূচীসমূহে মহিলাসকলৰ যৌনতাক নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ অধিকাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিব লাগে।" 

লিবিয়া
লিবিয়াত ধৰ্ষণৰ বলি হোৱা লোকসকলক প্ৰায়ে নিজৰ পৰিয়াল আৰু সম্প্ৰদায়ক ‘অসন্মান’ কৰা বুলি গণ্য কৰা হয়, আৰু সন্মানজনক হত্যাকে ধৰি গুৰুতৰ হিংসাৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে।

মেক্সিকো
মেক্সিকোত ফেডাৰেল আইন আছে, লগতে ৰাজ্যিক আইনও আছে। নব্বৈৰ দশকৰপৰা মেক্সিকান আইনসমূহ যথেষ্ট আধুনিকীকৰণ কৰা হৈছে। শেহতীয়াকৈ মেক্সিকোত কেথলিক প্ৰতিষ্ঠানত শিশু যৌন নিৰ্যাতনৰ কেলেংকাৰীয়ে জুৰুলা কৰিছে। ২০১৩ চনত আকাপুলকোত ছয়গৰাকী স্পেনিছ পৰ্যটক মহিলাৰ ওপৰত হোৱা হিংসাত্মক দলবদ্ধ ধৰ্ষণৰ ফলত মেক্সিকো পৰ্যটকৰ বাবে কিমান সুৰক্ষিত সেই বিষয়ে প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছে।

নেদাৰলেণ্ড
নেদাৰলেণ্ডৰ ধৰ্ষণৰ আইনত কোৱা হৈছে যে: "যিজন ব্যক্তিয়ে হিংসাত্মক কাৰ্য্য বা আন কাৰ্য্যৰদ্বাৰা বা হিংসাৰ ভাবুকি বা আন কাৰ্য্যৰ ভাবুকিৰদ্বাৰা কোনো ব্যক্তিক শৰীৰৰ যৌন প্ৰৱেশকে ধৰি বা অন্তৰ্ভুক্ত কাৰ্য্যৰ অধীনত থাকিবলৈ বাধ্য কৰে, তেওঁ ধৰ্ষণৰ দোষী আৰু বাৰ বছৰৰ অধিক নহয় কাৰাদণ্ড বা পঞ্চম শ্ৰেণীৰ জৰিমনা ভৰিব লাগিব।" 

‘ধৰ্ষণ’ৰ অপৰাধৰ উপৰি অন্যান্য যৌন অপৰাধো আছে। ১৯৯১ চনত বৈবাহিক ধৰ্ষণক অবৈধ কৰি তোলা হৈছিল; সেই তাৰিখৰ আগতে ধৰ্ষণৰ সংজ্ঞা দিয়া হৈছিল যে পুৰুষে হিংসা বা ভাবুকি দি মহিলাক বিবাহৰ বাহিৰত যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল।http://www.bjutijdschriften.nl/tijdschrift/rem/2012/1/ReM_2212-2508_2012_002_001_005.pdf 

ইউৰোপীয় সংঘৰ মৌলিক অধিকাৰ সংস্থাই ২০১৪ চনত প্ৰকাশ কৰা এক অধ্যয়ন অনুসৰি ইউৰোপত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে শাৰীৰিক আৰু যৌন হিংসাৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ হাৰ চতুৰ্থ স্থানত আছিল, ৪৫% মহিলাই এনে হিংসাৰ সন্মুখীন হৈছে, যিটো ইউৰোপীয় গড় ৩৩%তকৈ বহু ওপৰত।

২০২০ চনত দৈনিক কাকত আলগেমীন ডাগব্লাডৰ তদন্তত প্ৰকাশ পাইছে যে ২০১৭ চনৰপৰা কোনো ন্যায়াধীশে কেতিয়াও ডাচ ধৰ্ষণৰ গোচৰত সৰ্বোচ্চ ১২ বছৰৰ কাৰাদণ্ড বিধান কৰা নাই। সৰ্বোচ্চ শাস্তি আছিল ছবছৰ, সৰ্বনিম্ন ২১ দিন। গড়ে এজন ধৰ্ষণকাৰীক এবছৰ পাঁচ মাহৰ কাৰাদণ্ড বিহা হৈছিল।

নিকাৰাগুৱা
২০১২ চনত নিকাৰাগুৱাই ৭৭৯ নং মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসাৰ বিৰুদ্ধে অবিচ্ছেদ্য আইন প্ৰণয়ন কৰে। এই আইনখনে মহিলাৰ ওপৰত হোৱা বহুতো হিংসাৰ কাৰ্য্যক অপৰাধমূলক বুলি গণ্য কৰে, যেনে ঘৰুৱা হিংসা, য’ত বৈবাহিক ধৰ্ষণো অন্তৰ্ভুক্ত।

নাইজেৰিয়া
এমনেেষ্টি ইণ্টাৰনেচনেলৰ মতে, নাইজেৰিয়াত মহিলাসকলক আৰক্ষীয়ে ৰাজহুৱা ঠাইত, থানালৈ লৈ যোৱা সময়ত বা জেলত থকা পুৰুষ বন্দীক ভ্ৰমণ কৰাৰ সময়ত ধৰ্ষণ আৰু অন্য যৌন নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন কৰাৰ ঘটনা ঘটিছে, আৰু কেতিয়াবা-কেতিয়াবা স্বীকাৰোক্তি বা তথ্য উলিয়াবলৈ যৌন হিংসা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নাইজেৰিয়াৰ ইবাদান পলিটেকনিকৰ এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে শিক্ষাৰ্থীৰ জীৱনকালত ১.৭% (পুৰুষৰ ২.৫% আৰু মহিলাৰ ১.১%) ধৰ্ষণ কৰিছিল আৰু ২.৭% (পুৰুষৰ ৫.৩% আৰু মহিলাৰ ০.৯%) ধৰ্ষণৰ চেষ্টা কৰিছিল। এছোথ ইষ্ট নাইজেৰিয়াৰ এবনি ষ্টেট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ২৯৫ গৰাকী মহিলা শিক্ষাৰ্থীৰ ভিতৰত ৩৬.৭%-ই অন্তত এবাৰ যৌন নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হৈছিল আৰু ইয়াৰ ভিতৰত ৩২.৪% (মুঠ নমুনাৰ ১০.৮%) ধৰ্ষিত হৈছিল। ওয়ো ষ্টেটৰ বিদ্যালয়সমূহৰ ১২-১৯ বছৰ বয়সীয়া সামান্য/মধ্যম মানসিক অক্ষমতা থকা ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু স্বাভাৱিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ যৌন আচৰণ তুলনা কৰা এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে যৌনত অভিজ্ঞ মানসিক অক্ষমতা থকা মহিলাৰ ৬৮.৩%-ৰ ধৰ্ষণৰ ইতিহাস আছে, যি স্বাভাৱিক মহিলাৰ ২.৯%-ৰ সৈতে তুলনীয়। ২০০৭-২০১১ চনৰ ভিতৰত ইলে-ইফেৰ ৭৬ গৰাকী যৌন নিৰ্যাতিত ভুক্তভোগীৰ চিকিৎসা নথি বিশ্লেষণত দেখা গৈছে যে ৭৬.১%-ই আক্ৰমণৰ ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত চিকিৎসালয়ত সহায় বিচাৰিছিল, কিন্তু ৰেপ কিট প্ৰচলন নোহোৱাত কোনো ন্যায়-চৰিত্ৰৰ প্ৰমাণ সংগ্ৰহ কৰা হোৱা নাছিল। ২০১৩ চনত নাইজেৰিয়াৰ ছয়টা ৰাজনৈতিক অঞ্চলৰ ৫৮৫ গৰাকী বয়স্ক লোকৰ মাজত কৰা এক মতামত গৱেষণাত ৩৪% লোকে ধৰ্ষণৰ মুখ্য কাৰণ হিচাপে ‘অশ্লীল পোছাক’ ক’লে আৰু ২৯% লোকে ব্যক্তিগতভাৱে কোনো ভুক্তভোগীক জানে বুলি কৈছিল।

উত্তৰ কোৰিয়া
উত্তৰ কোৰিয়াত যৌন হিংসা সম্পৰ্কীয় পৰিস্থিতিৰ মূল্যায়ন কৰাটো অতি কঠিন কাৰণ উত্তৰ কোৰিয়া কৰ্তৃপক্ষই বিদেশী তদন্তকাৰীক দেশখনত প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিবলৈ অনিচ্ছুক। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ এটা পেনেলে কয় যে ৰাজনৈতিক শিবিৰত বন্দী জনসংখ্যাক পদ্ধতিগতভাৱে নিঃশেষ কৰা, নিৰ্যাতন, ধৰ্ষণ, বলপূৰ্বক গৰ্ভপাত আৰু অনাহাৰৰ বলি কৰা হৈছে। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ প্ৰতিৱেদন অনুসৰি এই শিবিৰসমূহৰ মহিলাসকলক পদ্ধতিগতভাৱে প্ৰহৰীৰদ্বাৰা ধৰ্ষণ কৰি চীনত মানৱ সৰবৰাহকাৰীৰ ওচৰত বিক্ৰী কৰে।

নৰৱে
২০২৩ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত প্ৰকাশ পোৱা এটা নতুন প্ৰতিৱেদনত দেখা গৈছে যে সমীক্ষাত অংশগ্ৰহণ কৰা ২২ শতাংশ মহিলাই তেওঁলোকক ধৰ্ষণ কৰা বুলি কয়।

পাকিস্তান
পাকিস্তানত ধৰ্ষণ উল্লেখযোগ্য, আৰু শেহতীয়া সময়ত ইয়াৰ বৃদ্ধি অব্যাহত আছে। এটা ক্ষেত্ৰত এগৰাকী কিশোৰীক জীৱিত অৱস্থাত জ্বলাই দিয়া হৈছিল, কিয়নো তাই ধৰ্ষণৰ প্ৰতিহত কৰিছিল।

২০১৫ চনত পাকিস্তানৰ ইতিহাসত শিশু নিৰ্যাতনৰ এক বৃহৎ অপৰাধৰ আৱিষ্কাৰ হৈছিল। প্ৰায় ২৮০ জনক ধৰ্ষণ কৰি চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছিল। এই ধৰ্ষণকাৰী কিছুমানে এই ভিডিঅ’ ক্লিপবোৰ ব্যৱহাৰ কৰি সেই শিশুসকলৰ পিতৃ-মাতৃক ব্লেকমেইল কৰিছিল। ভুক্তভোগীৰ অধিকাংশই আছিল ১৪ বছৰৰ তলৰ।

পাপুয়া নিউ গিনি
পাপুয়া নিউ গিনিত যৌন হিংসাৰ হাৰ অতি উচ্চ, যিটো অতি পুৰুষ প্ৰধান সংস্কৃতি আৰু দৈনন্দিন জীৱনত হিংসাক অতি গ্ৰহণযোগ্য সংস্কৃতিৰ মাজৰ পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ বাবে বুলি কোৱা হৈছে। ২০০৩ চনত বৈবাহিক ধৰ্ষণক অপৰাধমূলক বুলি কোৱা হৈছে। ১৯৯৩ চনত পিএনজি ইনষ্টিটিউট অৱ মেডিকেল ৰিচাৰ্চৰ এক সমীক্ষা অনুসৰি পাপুয়া নিউগিনিৰ প্ৰায় ৫৫% মহিলাই ধৰ্ষণৰ বলি হৈছে।

ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বহু দেশৰ পুৰুষ আৰু হিংসাৰ অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে বৌগেইনভিল দ্বীপৰ ৬২% পুৰুষে এগৰাকী মহিলাক ধৰ্ষণ কৰিছে আৰু ৭.৬% পুৰুষে এজন পুৰুষক ধৰ্ষণ কৰিছে। ১৪% লোকে দলবদ্ধ ধৰ্ষণত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ৭% লোকে কয় যে তেওঁলোকক আন এজন পুৰুষে ধৰ্ষণ কৰিছে। 

সংগী ধৰ্ষণতকৈ অসংগী ধৰ্ষণ বেছিকৈ সংঘটিত হৈছিল। ধৰ্ষণৰ কথা কোৱা ৬৯.৩% পুৰুষে এবাৰতকৈ অধিক ধৰ্ষণ কৰিছিল। ১৫.৫% লোকে চাৰিগৰাকী বা তাতকৈ অধিক মহিলা বা ছোৱালীক ধৰ্ষণ কৰিছিল। ৭১% লোকে ধৰ্ষণৰ আঁৰৰ প্ৰেৰণা যৌন প্ৰাপ্য বুলি কয়, ৬৩% লোকে মনোৰঞ্জনৰ বাবে ধৰ্ষণ কৰা বুলি কয়, আৰু ৫০% লোকে খঙত বা মহিলাক শাস্তি দিবলৈ ধৰ্ষণ কৰা বুলি কয়। ৫২.২% লোকে নিজৰ অপৰাধৰ বাবে কাৰাগাৰত ভৰ্তি হৈছিল। জৰীপ কৰা ৯টা অঞ্চলৰ ভিতৰত এইটোৱেই আছিল কাৰাদণ্ডৰ হাৰ সৰ্বাধিক।

কাটাৰ
কাটাৰত মধ্যপ্ৰাচ্যৰ বেছিভাগ দেশৰ দৰে, বিবাহৰ বাহিৰত যৌন সম্পৰ্ক অবৈধ। ধৰ্ষণ বা যৌন হিংসাৰ ৰিপ'ৰ্ট দিয়া মহিলাসকলৰ বিৰুদ্ধে "অবৈধ সম্পৰ্ক"ৰ অভিযোগ উত্থাপন হোৱাৰ আশংকা থাকে। এম্নেষ্টী ইণ্টাৰনেশ্যনেলে ৰিপ'ৰ্ট কৰিছে যে প্ৰব্ৰজিত ঘৰুৱা শ্ৰমিকসকলৰ যৌন নিৰ্যাতনৰ আশংকা অতি বেছি। ২০১২ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ নিৰ্যাতনৰ বিৰুদ্ধে কমিটীয়ে "প্ৰব্ৰজিত শ্ৰমিকৰ শাৰীৰিক নিৰ্যাতন, যৌন হিংসা, ধৰ্ষণ আৰু ধৰ্ষণৰ চেষ্টাৰ অসংখ্য অভিযোগ" উল্লেখ কৰে।

ৰুৱাণ্ডা
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ অনুমান অনুসৰি ১৯৯৪ চনত ৰুৱাণ্ডাত হোৱা গণহত্যাৰ সময়ত এক লাখৰপৰা আঢ়ৈ লাখলৈকে মহিলা ধৰ্ষিত হৈছিল। ধৰ্ষণক যুদ্ধৰ অস্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল আৰু এই ধৰ্ষণৰপৰা জন্ম হোৱা অসংখ্য সন্তান আছে। ধৰ্ষিত হোৱা বহু মহিলা এইচ আই ভি/এইডছত আক্ৰান্ত হৈছিল।

২০০৯ চনত ৰুৱাণ্ডাই এখন আইন গ্ৰহণ কৰে যিয়ে দেশখনৰ ইতিহাসত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বৈবাহিক ধৰ্ষণক অপৰাধ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে।

চৌদি আৰব
চৌদি আৰবত সাধাৰণ অপৰাধৰ হাৰ আমেৰিকাতকৈ ১০০ গুণ কম। ১৯৮১ চনত বলপূৰ্বক ধৰ্ষণৰ হাৰ আছিল এক লাখৰ ভিতৰত ০.৩৩। বদৰ-এল-দিন আলীয়ে কৈছে যে ইয়াৰ কাৰণ হ’ব পাৰে চৌদি আৰবৰ সংস্কৃতিৰ এক সমন্বয়ৰ অৱস্থা, য’ত সকলোৱে আপোচবিহীনভাৱে একে মূল্যবোধৰ অংশীদাৰ।

 ছোমালিয়া 
২০১২ চনত, ছোমালিয়াত প্ৰতিৱেদন কৰা ধৰ্ষণৰ হাৰ ২%-ৰপৰা ১৩%-লৈ আছিল। যৌন আক্ৰমণৰ সৰ্বাধিক ঘটনাই দক্ষিণ ছোমালিয়াৰ বিদ্ৰোহৰ প্ৰসংগত সংঘটিত হৈছিল। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মতে, ২০১২ চনত আইডিপি শিবিৰসমূহত অন্তত ২,৯২৪টা ধৰ্ষণৰ ঘটনা ঘটিছিল। ভুক্তভোগীৰ এক তৃতীয়াংশৰ বয়স ১৮ বছৰৰ তলত আছিল। সমস্যাটো সমাধান কৰিবলৈ, ২০১৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহৰপৰা কেন্দ্ৰীয় কৰ্তৃপক্ষই লিংগ-ভিত্তিক হিংসা তদন্ত আৰু প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ বিশেষ অপৰাধ ইউনিট গঠন কৰাৰ লগতে যৌন আক্ৰমণৰ বলি হোৱাসকলৰ বাবে পৃথক ক্লিনিক নিৰ্মাণৰ প্ৰক্ৰিয়াত আছিল। ৰাষ্ট্ৰীয় ন্যায়ব্যৱস্থা, সুৰক্ষা আৰু আৰক্ষী বাহিনীয়ে একেলগে বেলেগকৈ লিংগ-সম্পৰ্কীয় প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল যি বৃহৎ সংস্কাৰ প্ৰচেষ্টাৰ এটা অংশ আছিল। ২০১৪ চনৰ জুন মাহত, ছোমালি চৰকাৰে স্থানীয় নাগৰিক সমাজ গোটৰ সৈতে একেলগে যৌন হিংসাৰ বিৰুদ্ধে ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যপদ্ধতি আৰম্ভ কৰিছিল।

দক্ষিণ আফ্ৰিকা
"দক্ষিণ আফ্ৰিকাত ধৰ্ষণ ইমানেই সাধাৰণ যে ইয়াৰ বাতৰিটো প্ৰায়েই নহয়। স্থানীয় বাতৰি কাকতৰ ভিতৰৰ পৃষ্ঠাত বৃদ্ধা মহিলা আৰু কেঁচুৱাৰ ধৰ্ষণৰ ৰূপৰেখা চাৰি শাৰীৰ গল্পত উল্লেখ কৰা হৈছে, কিন্তু বেছিভাগ যৌন নিৰ্যাতনে কোনো জনসাধাৰণৰ মনোযোগ নাপায়।"  

২০১৬ চনত আৰক্ষীয়ে ৩৯,৮২৮টা ধৰ্ষণ ৰেকৰ্ড কৰিছিল যাৰ অৰ্থ হৈছে ধৰ্ষণৰ হাৰ ৭১.৩।

দক্ষিণ চুদান
দক্ষিণ চুদানত বৈবাহিক ধৰ্ষণক অপৰাধমূলক বুলি গণ্য কৰা হোৱা নাই; ধৰ্ষণৰ আইনখনে ইয়াক ইয়াৰ সংজ্ঞাৰপৰা বাদ দিছে যে "এই ধাৰাটোৰ অৰ্থ অনুসৰি বিবাহিত দম্পতীৰ যৌন সম্পৰ্ক ধৰ্ষণ নহয়।" (ধাৰা ২৪৭)। দক্ষিণ চুদানত বাল্যবিবাহ সাধাৰণ কথা, আৰু ইয়াৰ ফলত প্ৰায়ে শিশু যৌন নিৰ্যাতনৰ সৃষ্টি হয়। ধৰ্ষণৰ আইনত সন্মতিৰ বয়স ১৮ বছৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে যদিও বিবাহৰ ভিতৰত এই কথা প্ৰযোজ্য নহয়। ফৌজদাৰী আইনখনে অন্যান্য আচৰণৰ লগতে ব্যভিচাৰ আৰু সমকামিতাক অপৰাধমূলক বুলি গণ্য কৰে।

দক্ষিণ কোৰিয়া
শেহতীয়া বছৰবোৰত ৰাষ্ট্ৰপতি পাৰ্ক গেউন-হাইৰ নিৰ্দেশত দক্ষিণ কোৰিয়াৰ যৌন অপৰাধ আইনসমূহ পৰিৱৰ্তন কৰা হৈছে, যাৰ ফলত ৰিপ'ৰ্টৰ হাৰ বৃদ্ধি পাইছে। ২০১৫ চনত বিদেশীৰ বিৰুদ্ধে যৌন নিৰ্যাতনৰ বাতৰি ২০০৮ চনৰ তুলনাত ৪০% বৃদ্ধি পাইছে। শেহতীয়াকৈ হোৱা পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে প্ৰতিৱেদন, আশংকা, বিচাৰ আদি সকলো বৃদ্ধি পাইছে। কিন্তু সমাজত নাৰীৰ স্থানৰ পৰম্পৰাগত দৃষ্টিভংগীৰ বাবে ভুক্তভোগীয়ে প্ৰায়ে কলংক অনুভৱ কৰে আৰু যদিও ধৰ্ষণৰ দোষী সাব্যস্ত হ'লে অপৰাধীক সাত বছৰৰপৰা আজীৱন কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি দিয়া হ'ব পাৰে, দোষী সাব্যস্ত হোৱাৰ ফলত কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি খুব কমেইহে হয়।

শ্ৰীলংকা
শ্ৰীলংকাত শেহতীয়াকৈ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে যে গৃহ-যুদ্ধ শেষ হোৱাৰ পিছতো শ্ৰীলংকাৰ নিৰাপত্তা বাহিনীৰদ্বাৰা ধৰ্ষণ আৰু নিৰ্যাতন বছৰ বছৰ ধৰি অব্যাহত আছে। শ্ৰীলংকাত এটা গড় ধৰ্ষণৰ গোচৰৰ সমাধান হ'বলৈ ৬ৰপৰা ১২ বছৰ সময় লাগে।

ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ পুৰুষ আৰু হিংসাৰ ওপৰত কৰা বহু দেশৰ অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে শ্ৰীলংকাৰ পুৰুষৰ নমুনাৰ ১৪.৫% লোকে জীৱনৰ কোনো এটা সময়ত ধৰ্ষণ কৰিছিল। যোৱা এটা বছৰত ৪.৯% লোকে ধৰ্ষণ কৰিছিল। ২.৭% লোকে আন এজন পুৰুষক ধৰ্ষণ কৰিছিল। ১.৬% লোকে দলবদ্ধ ধৰ্ষণত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ধৰ্ষণ কৰা ৯৬.৫% পুৰুষে কোনো আইনী পৰিণতিৰ সন্মুখীন হোৱা নাছিল। ৬৫.৮% লোকে পিছত চিন্তিত বা দোষী অনুভৱ কৰা নাছিল। ৬৪.৯% ধৰ্ষণকাৰীয়ে এবাৰতকৈ অধিক ধৰ্ষণ কৰিছিল, আৰু ১১.১% ধৰ্ষণকাৰীয়ে চাৰিগৰাকী বা তাতকৈ অধিক ছোৱালী বা মহিলাক ধৰ্ষণ কৰিছিল।

চুদান
ধৰ্ষণৰ আইনত কোৱা হৈছে যে: "যি কোনো ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ সন্মতি অবিহনে ব্যভিচাৰ বা ছ'ড'মিৰদ্বাৰা যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে, তেওঁক ধৰ্ষণৰ অপৰাধ কৰা বুলি গণ্য কৰা হ'ব।" 

দাৰফুৰত ধৰ্ষণ আৰু অন্যান্য ধৰণৰ যৌন হিংসাক বৃহৎ পৰিসৰত যুদ্ধৰ অস্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে।

ছুইডেন

ছুইডেনৰ নেচনেল কাউন্সিল ফৰ ক্ৰাইম প্ৰিভেনচন (Brå)ৰ মতে ২০১২ চনত ছুইডেনত প্ৰতি এক লাখ জনসংখ্যাৰ বিপৰীতে ৬৬টা ধৰ্ষণৰ ৰিপৰ্ট পোৱা গৈছিল। 

ছিৰিয়া
ছিৰিয়াৰ গৃহ-যুদ্ধৰ সৈতে যুদ্ধ ধৰ্ষণৰ উচ্চ প্ৰাদুৰ্ভাৱ জড়িত হৈ আছে, যাৰ ফলত ভুক্তভোগীসকলক তেওঁলোকৰ আত্মীয় আৰু সম্প্ৰদায়ৰদ্বাৰা কলংকিত কৰা হৈছে, আৰু পাছলৈ হত্যা, বলপূৰ্বক বিবাহ, আৰু বাল্যবিবাহৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হৈছে। ইউৰো মেডিটেৰেনিয়ান হিউমেন ৰাইটছ নেটৱৰ্ক (EMHRN)ৰ মতে, সংঘাত আৰম্ভ হোৱাৰপৰা প্ৰায় ৬,০০০ মহিলা ধৰ্ষিত হৈছে।

তাঞ্জানিয়া
১২ বা ততোধিক বয়সৰ ১০০৪ জন মহিলাৰ ওপৰত কৰা এটা সমীক্ষাত, ২০% মহিলাই নিজৰ জীৱনত ধাৰাবাহিকভাৱে ধৰ্ষিত হোৱাৰ কথা জনাইছিল। তাৰে কেৱল ১০% মহিলাই ঘটনাটো আৰক্ষীক জনাইছিল। ৯২.৪% ঘটনাত ধৰ্ষণকাৰী আৰু ধৰ্ষিতৰ পৰিচিত উল্লেখ আছিল। নগৰ বা উপনগৰ এলেকাত বসবাস কৰা মহিলাৰ ধৰ্ষণৰ হাৰত কোনো পৰিসংখ্যাগত গুৰুত্বপূৰ্ণ পাৰ্থক্য নাছিল। নমুনাৰ ৭% মহিলাই যোৱা দুবছৰৰ ভিতৰত ধৰ্ষণৰ বলি হোৱা বুলি জনাইছিল।

তুৰস্ক
২০১৩ চনত দ্য গাৰ্ডিয়ানে কুৰ্দি সন্ত্ৰাসবাদী সংগঠন পি কে কেৰ কৰ্মীসকলে তুৰ্কী চৰকাৰে মতানৈক্য দমন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা বুলি অভিযোগ উত্থাপন কৰা কয়দীসকলৰ ওপৰত ব্যাপক যৌন নিৰ্যাতনৰ দাবীৰ বিষয়ে বাতৰি প্ৰকাশ কৰিছিল।

যুক্তৰাজ্য
২০০০ চনৰ ব্ৰিটিছ ক্ৰাইম চাৰ্ভেত দেখা গৈছে যে ১৯৯৯ চনত ইংলেণ্ড আৰু ৱেলছত ৬১,০০০ মহিলা ধৰ্ষণ কৰা হৈছিল। এইটোও ৰিপ'ৰ্ট কৰা হৈছে যে প্ৰায় ৭৫৪,০০০ মহিলা, ১৬ বছৰৰ ওপৰৰ, তেওঁলোকৰ জীৱনত অন্ততঃ এবাৰ ধৰ্ষণ কৰা হৈছে। ২০০১ চনত বিচিএছ ( ব্ৰিটিছ ক্ৰাইম চাৰ্ভে )-এ ইয়াৰ আগৰ বছৰত ১৬ বছৰৰ ওপৰৰ ৪৭,০০০ মহিলাক ধৰ্ষণ কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে।

আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ
২০১১ চনত আমেৰিকাৰ ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু প্ৰতিৰোধ কেন্দ্ৰই (CDC) লক্ষ্য কৰিছিল যে আমেৰিকাৰ "প্ৰায় ২০% মহিলাই" জীৱনৰ কোনোবা এটা সময়ত ধৰ্ষণ বা ধৰ্ষণৰ চেষ্টাৰ সন্মুখীন হৈছিল। ইয়াৰে এক তৃতীয়াংশতকৈ অধিক ভুক্তভোগীক ১৮ বছৰ বয়সৰ আগতেই ধৰ্ষণ কৰা হৈছিল।

য়েমেন
য়েমেনৰ আইনত বৈবাহিক ধৰ্ষণক স্বীকৃতি দিয়া হোৱা নাই আৰু বিবাহৰ বাবে ন্যূনতম বয়সৰ কথাও নিৰ্ধাৰণ কৰা হোৱা নাই। বাল্য-বিবাহ আৰু বিবাহৰ ভিতৰত শিশু ধৰ্ষণৰ বিষয়সমূহে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খবৰ হিচাপে পৰিগণিত হোৱাৰ লগতে আইনগত পৰিৱৰ্তনৰ আহ্বান জনোৱা হৈছে। প্ৰাপ্তবয়স্ক স্বামীৰ হিংসাত্মক ধৰ্ষণৰ ফলত কমবয়সীয়া ছোৱালীৰ মৃত্যুৰ লগতে প্ৰসৱৰ সময়ত মৃত্যুৰ খবৰ আহিছে। হিউমেন ৰাইটছ ৱাচে কয় যে "শিশু বিবাহ আৰু বলপূৰ্বক বিবাহ ব্যাপকভাৱে চলি আছে, ইয়াৰ ফলত কণমানি ছোৱালীক ঘৰুৱা হিংসা আৰু মাতৃৰ মৃত্যুৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হয় আৰু তেওঁলোকৰ শিক্ষা ছেদ কৰা হয়।" 

আৰু চাওক

 ধৰ্ষণ
 ভাৰতত ধৰ্ষণ
 বাংলাদেশ মুক্তিযুদ্ধৰ সময়ত ধৰ্ষণ
 অভিসাৰ ধৰ্ষণ
 মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা
 মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা (সাঁচ)
 ইভ-টিজিং
 কুমাৰী শুদ্ধিকৰণ জনবিশ্বাস
 কৰ্মক্ষেত্ৰত মহিলাৰ যৌন নিৰ্যাতন আইন
 ধিং দলবদ্ধ ধৰ্ষণ কাণ্ড
 ভাচাটি গণ ধৰ্ষণ
 ফুলমনি দাসী ধৰ্ষণ গোচৰ
 শক্তি মিল দলবদ্ধ ধৰ্ষণ
 ২০১২ দিল্লীৰ দলবদ্ধ ধৰ্ষণ আৰু হত্যা
 ২০২৪ কলকাতা ধৰ্ষণ আৰু হত্যাৰ ঘটনা
 Crime statistics
 Estimates of sexual violence

তথ্যসূত্ৰ

অধিক পঢ়ক
 Macdonalds, J. (2007). Rape. In The World Book Encyclopedia. United States of America: World Book Inc.

 Rape (2007). In The New Encyclopædia Britannica (Vol. 9). Chicago, Il.: Britannica.
 Howard, Angela & Kavenik Francis. (2000). Handbook of American Women's History. CA: Sage Publications Inc.
 Ranking of US States by Rate of Rape -- Per Capita -- Compiled From FBI UCR 

বাহ্যিক সংযোগ
 FBI's Uniform Crime Reports 
 Female Victims of Sexual Violence, 1994-2010 Bureau of Justice Statistics
 Statistics from RAINN
 Were 75 percent of Liberian women and girls raped? No. So why is the U.N. repeating that misleading 'statistic'?

শ্ৰেণী:অপৰাধ