শিৱদুতি

শিৱদুতি (সংস্কৃত: शिवदूति, ৰোমানীকৃত: Śivadūti) হিন্দু মাতৃ দেৱী আদি পৰশক্তিৰ এক অৱতাৰ।

প্ৰতিমা
কালিকা পুৰাণত শিৱদুতিৰ শৰীৰৰ ৰং ক’লা, দীঘল জটা ধৰা চুলি, তিনিটা চকু, হাতত তৰোৱাল ধৰি থকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, তেওঁৰ সোঁ ভৰিখন শিয়ালৰ পিঠিত থৈ থিয় হৈ বাওঁ ভৰিখনে অসুৰৰ মৃতদেহ ভৰিৰে মোহাৰি থকা দৃশ্য প্ৰতিফলিত কৰি উপস্থাপন কৰা হয়। তেওঁৰ দহটা অৱতাৰ (যোগিনী) আছে: ক্ষেমংকাৰী, শান্তা, দেৱমাতা, মহোদৰী, কৰালী, কামদা, ভাগশ্যা, ভাগমালিনী, ভাগৱহা, আৰু সুভগা।

কিংবদন্তী
দেৱী মহাত্ম্যমৰ মতে, সুম্ভ আৰু নিসুম্ভ নামৰ দুজন অসুৰৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধৰ সময়ত শিৱদুতিয়ে চণ্ডী দেৱীৰ শৰীৰৰ পৰা ওলাই আহি শিৱক অসুৰসকলক এটা অন্তিম সঁকিয়নী দিবলৈ দায়িত্ব দিছিল: যদি তেওঁলোকে ইন্দ্ৰ আৰু দেৱতাৰ পৰা দখল কৰা ত্ৰিভুৱন অৰ্পণ নকৰে, তেন্তে তেওঁলোকক তেওঁৰ শিয়ালবোৰে গ্ৰাস কৰিব। যিহেতু দেৱীয়ে শিৱক দূত হিচাপে পঠিয়াইছিল, সেয়েহে তেওঁৰ নাম শিৱদুতি ৰখা হৈছিল। মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণতো একেধৰণৰ কিংবদন্তি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী