আমালুৰ

আমালুৰ বা আমা লুৰা[1] (বাস্ক ভাষাত "মাতৃ পৃথিৱী"ৰ অৰ্থ), বাস্ক পৌৰাণিক কাহিনীত এখি, সূৰ্য্য আৰু ইলাজকি, চন্দ্ৰৰ মাতৃ। তেওঁ কেৱল জীৱৰ ঘৰ নহয়, পৌৰাণিক জীৱ, দেৱতা আৰু আত্মাৰ ঘৰ।
আমালুৰে (মাতা পৃথিৱী) উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীৰ জীৱন ধাৰণ কৰে। তেওঁৰ বুকুত আচৰিত ধৰণৰ ধন আছে।

১৯৬৮ চনত বাস্কৰ তথ্যচিত্ৰ আমা লুৰ বাস্কৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ উদযাপন আছিল।

মিথ আৰু কিংবদন্তি
বাস্ক মিথ’ছৰ প্ৰাথমিক দেৱতা হিচাপে আমালুৰে পৃথিৱীখনক শক্তি প্ৰদান কৰা জীৱন শক্তিক ধৰি ৰাখিছে। তেওঁৰ ক্ষমতাই জীৱনক অস্তিত্ব লাভ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে, গতিকে আইবেৰিয়ালৈ ভাৰত-ইউৰোপীয় প্ৰব্ৰজনৰ পূৰ্বৰ বাস্কসকলৰ মাজত তেওঁৰ ওপৰত বিশ্বাস অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। আমালুৰে আন আন দেৱতাৰো সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁ এখী সূৰ্য্য আৰু ইলাৰগি চন্দ্ৰ সৃষ্টি কৰিছিল। বাস্কসকলৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ সূৰ্যমুখী প্ৰজাতিৰ কাণ্ডবিহীন কাৰ্লাইন থিষ্টলও সৃষ্টি কৰিছিল, কাৰণ বিশ্বাস কৰা হৈছিল যে ইয়াক নিজৰ দুৱাৰত ৰাখিলে দুৰ্নীতিপৰায়ণ আত্মাক ভয় খুৱাব।

পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি আমালুৰৰ কেন্দ্ৰটো বহু ধন-সম্পত্তিৰে চহকী। এই ধন-সম্পত্তিবোৰ বিভিন্ন গুহাৰ মাজেৰে যাব পাৰিছিল আৰু মানুহে বিচাৰিলেও বিচাৰি নাপায়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী