বৃষভানু

বৃষভানু (; IAST: ), (বানানভেদে ব্ৰুষভানু বুলিও লিখা হয়) হʼল হিন্দু শাস্ত্ৰত উল্লেখ কৰা এগৰাকী প্ৰধান বা মুখিয়াল। তেওঁক ভগৱান কৃষ্ণৰ প্ৰধান সহধৰ্মিণী আৰু দ্বাপৰ যুগৰ লক্ষ্মী দেৱীৰ অৱতাৰ হিচাপে গণ্য কৰা ৰাধা দেৱীৰ পিতৃ বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়।

পদ্ম পুৰাণৰ মতে, বৃষভানু বৰসনাৰ মুখিয়াল আছিল, আৰু ১০ লাখ গৰুৰ মালিক আছিল। পূৰ্বতে ৰজা সুচন্দ্ৰ হিচাপে বৃষভানুৱে দ্বাপৰ যুগত দেৱী লক্ষ্মীৰ পিতৃ হোৱাৰ বাবে ব্ৰহ্মাৰ পৰা ঐশ্বৰিক বৰ লাভ কৰিছিল বুলি কোৱা হয়।

গৰ্গ সংহিতাৰ শ্ৰী ৰাধিকা বিবাহ বৰ্ণন মতে “তেওঁ, ৰজা বৃষভানুৰ কন্যা লক্ষ্মী দেৱী।” - পাঠ ২৩, অধ্যায় ১৬। 

 কিংবদন্তি 

 বৰ 
পূৰ্বৰ জন্মত বৃষভানুৰ নাম সুচন্দ্ৰ আৰু দক্ষ প্ৰজাপতিৰ নাতিনী কালৱতীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। দীৰ্ঘদিন ধৰি কালাৱতীৰ সৈতে দৈহিক সম্পৰ্ক উপভোগ কৰি সুচন্দ্ৰই পাৰিবাৰিক জীৱনৰপৰা অৱসৰ লৈ অগস্ত্য ঋষিৰ আশ্ৰমলৈ যায়। স্বামীৰদ্বাৰা পৰিত্যক্ত হোৱাৰ বাবে যেতিয়া কালৱতীয়ে কান্দিবলৈ ধৰিলে, তেতিয়া ব্ৰহ্মাই তাইক এক বৰদান দিলে যে তাই পৰৱৰ্তী জীৱনত স্বামীৰ সৈতে পুনৰ জন্ম ল’ব, আৰু দুয়োৰে কন্যা হিচাপে দেৱী লক্ষ্মী (ৰাধা) লাভ কৰিব।

 ৰাধাৰ পিতৃ 
ব্ৰহ্মাৰ বৰমতে ৰজা সুচন্দ্ৰই দ্বাপৰ যুগত ব্ৰজভূমিত ৰজা বৃষভানু হিচাপে পুনৰ জন্ম লাভ কৰিছিল। তেওঁ কীৰ্তিদা (কলাৱতীৰ পুনৰ্জন্ম)ক বিয়া কৰায়, আৰু দেৱী লক্ষ্মী (ৰাধা) তেওঁলোকৰ কন্যা হিচাপে জন্ম হয়।

এক বেলেগ কিংবদন্তি অনুসৰি ৰাধাৰ জন্ম কাহিনী সীতাৰ সৈতে মিল আছে। তেৱোঁ লক্ষ্মী দেৱীৰ অৱতাৰ আছিল। এবাৰ ৰজা বৃষভানুৱে পুখুৰীত গা ধুবলৈ যাওঁতে পুখুৰীত পদুম ফুলৰ ওপৰত এটি কন্যা শিশু দেখি, নিজৰ ঘৰলৈ লৈ আহিল। কেঁচুৱা ছোৱালীজনীৰ নাম ৰখা হয় ৰাধা। তেওঁকেই বৃষভানু আৰু কীৰ্তিদাই কন্যা হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল।

 লগতে চাওক 

 ভীষ্মক
 জনক
 নন্দ (হিন্দু ধৰ্ম)

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম