ত্ৰিপুৰাৰ সংস্কৃতি

ত্ৰিপুৰাৰ সংস্কৃতি() উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ আন মানুহৰ সৈতে সুকীয়া আৰু অলপ মিল আছে। কিন্তু অসম, মণিপুৰ, বাৰ্মা আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ দৰে ত্ৰিপুৰাৰ সংস্কৃতিৰ বৈশিষ্ট্য সৰু অংশত য'ত মানুহে সমতল আৰু পাহাৰীয়া অঞ্চলত বাস কৰে। ত্ৰিপুৰা উত্তৰ-পূব ভাৰত ৰ এখন ৰাজ্য। ২০০১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়লত বঙালী জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ৭০% আৰু ত্ৰিপুৰাৰ জনসংখ্যাৰ ৩০% ত্ৰিপুৰী জনসংখ্যা। ত্ৰিপুৰী জনসংখ্যা (খিলঞ্জীয়া জনসংখ্যা) বিভিন্ন ভাষা আৰু সংস্কৃতিৰ কিছুমান ফৈদ আৰু জনগোষ্ঠীক সামৰি লৈছে। আটাইতকৈ ডাঙৰ থলুৱা গোটটো আছিল ত্ৰিপুৰী যাৰ জনসংখ্যা আছিল ২০০১ চনৰ লোকপিয়লত ৫৪৩,৮৪৮ জন, "Tripura data highlights: the scheduled tribes" (PDF). Registrar General & Census Commissioner, India. Retrieved 20 April 2012.ৰাজ্যৰ জনসংখ্যাৰ ১৬.৯৯% আৰু অনুসূচিত জনজাতিৰ জনসংখ্যাৰ ৫৪.৭% প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। "Tripura data highlights: the scheduled tribes" (PDF). Registrar General & Census Commissioner, India. Retrieved 20 April 2012. জনসংখ্যা হ্ৰাস পোৱাৰ ক্ৰমত আনটো গোট আছিল চাকমা (৬.৫%), হালাম (৪.৮%), মগ (৩.১%), মুণ্ডা, কুকি জনজাতি আৰু গাৰো হাজং। "Tripura data highlights: the scheduled tribes" (PDF). Registrar General & Census Commissioner, India. Retrieved 20 April 2012. ৰাজ্যখনত বাংলা লোকৰ আধিপত্যৰ বাবে বাংলা ভাষা আটাইতকৈ বেছি কথিত ভাষা । কোকব'ৰক (ত্ৰিপুৰী/টিপ্ৰকক) ত্ৰিপুৰাৰ আৰু ত্ৰিপুৰাৰ লিংগুয়া ফ্ৰাংকাৰ মাজত এক সাধাৰণ ভাষা। ভাৰত-ইউৰোপীয় আৰু চীন-তিব্বতী পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত আন কেইবাটাও ভাষা বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয়ে কয়।

ত্ৰিপুৰাত কেইবাটাও বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ নৃ-ভাষিক গোট আছে, যাৰ ফলত এক সংমিশ্ৰিত সংস্কৃতিৰ জন্ম হৈছে। প্ৰধান সংস্কৃতিসমূহ হ'ল ত্ৰিপুৰী যিসকল হ'ল: Jena, Kashi Nath; Tripura, Babu Dhan (2009). "Changing Face of Tripura Tribe". ISBN 9789380031170. Retrieved 2 May 2022. ত্ৰিপুৰা, দেবৰ্মা, জামাটিয়া, ৰেয়াং, নোয়াটিয়া, কলয়, মুৰাছিং, ৰূপিনি উচোই, আৰু চাকমা, হালাম, গাৰো, হাজং, কুকি, মিজো, মঘ, মুণ্ডা, ওৰাওন, সন্থাল আদি জনগোষ্ঠী।
 ত্ৰিপুৰী পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক 

ত্ৰিপুৰীসকলৰ নিজস্ব পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক শৈলী আন উত্তৰ-পূব ভাৰতীয় জনগোষ্ঠীৰ দৰেই। ইয়াৰ আৰ্হি আৰু ডিজাইন অৱশ্যে পৃথক। শৰীৰৰ তলৰ অৰ্ধেক অংশৰ কাপোৰক ত্ৰিপুৰীত ৰিগনাই আৰু শৰীৰৰ ওপৰৰ অৰ্ধেক অংশৰ  বাবে কাপোৰৰ দুটা অংশ থাকে,তাক ৰিছা আৰু ৰিকুতু বুলা হয় । Chaudhury, Saroj (2009). "Tripura: a composite culture" (PDF). Glimpses from the North-East. National Knowledge Commission. pp. 55–61. Archived from the original (PDF) on 11 September 2010. Retrieved 5 July 2012.

পৰম্পৰাগত ৰিছাত ইছৰী (কীন) মনমোহিনী দেৱী

ৰিচাই বুকুৰ অংশ আৰু ৰিকুটুৱে শৰীৰৰ ওপৰৰ অৰ্ধেক অংশ গোটেইখিনি আবৰি ৰাখে। আগতে এই কাপোৰবোৰ ঘৰতে কাটি লোৱা কপাহী সূতা ব্যৱহাৰ কৰি মহিলাই বৈছিল। আজিকালি সূতা বজাৰৰ পৰা কিনা হয় আৰু ৰিছা পিন্ধা নহয়; তাৰ পৰিৱৰ্তে বেছিভাগ ত্ৰিপুৰী মহিলাই ব্লাউজ পিন্ধে। ছোৱালীবোৰেও চাৰ্টৰ সৈতে ৰিগনাই পিন্ধে।
প্ৰতিটো ত্ৰিপুৰী বংশৰ নিজস্ব ৰিগনাই আৰ্হি আৰু ডিজাইন আছে। ৰিগনাইৰ আৰ্হি ইমানেই সুকীয়া যে ত্ৰিপুৰী নাৰীৰ বংশটো তেওঁৰ ৰিগনাইৰ আৰ্হিৰ দ্বাৰা চিনাক্ত কৰিব পাৰি। কিন্তু ৰিগনাইৰ মিশ্ৰণ ঘটিছে: ফৈদে আন ফৈদৰ ৰিগনাই মুক্তভাৱে পিন্ধে আৰু নতুন নতুন ডিজাইন বোৱা হৈছে। ৰিকুটু হৈছে কাপোৰৰ আন বস্তুবোৰতকৈ বেলেগ ৰং আৰু ছাঁৰ সাধাৰণ কাপোৰ। আজি ৰিকুটু বোৱা হৈছে ত্ৰিপুৰী মহিলাই। "Handicrafts". Government of Tripura. Archived from the original on 10 April 2012. Retrieved 7 July 2012.
 তথ্য সূত্ৰ 

শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰী সংস্কৃতি