আহাংকুহা

আহাংকুহা () নাগালেণ্ডৰ খিয়ামনুংগানসকলৰ পৰম্পৰাগত মূৰৰ টুপি। নিয়মীয়া বাৰ্ষিক জনজাতীয় আৰু গাঁৱৰ উৎসৱৰ লোকনৃত্যৰ সময়তহে ইয়াক পৰিধান কৰা হয়।

ইতিহাস
আগৰ দিনত শঙ্কুৰ দৰে টুপী, লেগিং(হকথি), গাউণ্টলেট আদি খিয়ামনিউংগানসকলে বনাইছিল আৰু চুবুৰীয়া আন সম্প্ৰদায়ৰ লগত ব্যৱসায় কৰিছিল। 

ক্ৰাফ্ট
টুপীৰ ফ্ৰেম সাধাৰণতে ৰঙা ৰঙৰ মিহি বেতৰ আৰু ওপৰত ৰঙা ছাগলীৰ চুলি আৰু হৰ্ণবিলৰ পাখি সঘনাই আৰু চিবুকত ওলমি থকা বাঘৰ নখৰ শিকলি থাকে। কিছুমানৰ দুয়োফালে দুটা স্বচ্ছ সমতল শিংৰে সজাই তোলা হৈছে।
এইবোৰ মিঠানৰ শিংৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। 

তাৎপৰ্য

এইবোৰ বন্যপ্ৰাণীৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা বাৰটাতকৈও অধিক সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰি তৈয়াৰ কৰা হয় যাৰ প্ৰতিটো বস্তুৰ ওপৰত ঐতিহাসিক তাৎপৰ্য আছে। কিন্তু এতিয়া ইয়াৰ নিৰ্মাণত নিয়োজিত লোকসকলে আনকি কেঁচামালৰ উৎস বিচাৰি উলিয়াবলৈও অসুবিধা পায়। প্ৰামাণিক কৰিবলৈ আৰু কৃত্ৰিমক সলনি কৰাৰ প্ৰয়োজন। প্ৰামাণিক মূৰৰ পোছাক, বাঘৰ নখ, বনৰীয়া গাহৰিৰ দাঁত, ধন-সম্পত্তিৰ ইংগিত দিয়া হৰ্ণবিলৰ পাখি, বনৰীয়া ছাগলীৰ চুলি, ভালুকৰ চুলি আদি সামগ্ৰীৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়, এই সকলোবোৰে সামূহিকভাৱে শত্ৰুৰ ওপৰত অপৰিসীম সাহস আৰু জয়ৰ সূচনা কৰে। এতিয়া এনে সামগ্ৰীৰ অভাৱ আৰু ইয়াৰ ঠাইত কৃত্ৰিম সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰিব লাগিব।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংস্কৃতি