চিয়াৰা মাৰ্গাৰিটা ক’জ’লানি

চিয়াৰা মাৰ্গাৰিটা ক'জ'লানি (জন্ম: ২৭ নৱেম্বৰ ১৬০২ – মৃত্যু: সম্ভৱতঃ ১৬৭৬–১৬৭৮), এগৰাকী বেৰক সংগীত সুৰকাৰ, গায়িকা আৰু বেনেডিক্টাইন নান আছিল।Carter, Tim. "Cozzolani, Chiara Margarita." The Oxford Companion to Music. Ed. Alison Latham. Oxford Music Online. 11 February 2011 তেওঁ প্ৰাপ্তবয়স্ক জীৱন মিলানৰ চাণ্টা ৰাডেগোণ্ডাৰ কনভেণ্টত ক্লষ্টাৰ কৰি কটায়, য'ত তেওঁ প্ৰাইৰেছ (Prior (ecclesiastical)) আৰু এবেছ (Abbess) হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু ৰচনা কৰা বন্ধ কৰিছিল। সোতৰ শতিকাৰ ইটালীত পবিত্ৰ সংগীত প্ৰকাশ কৰা ডজনতকৈও অধিক ক্লষ্টাৰ মহিলাৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল।Chiara Margarita Cozzolani

ৱন আৰু কেৰিয়াৰ
মাৰ্গাৰিটা ক’জ’লানি ইটালীৰ মিলানৰ এটা ধনী ব্যৱসায়ী পৰিয়ালৰ কনিষ্ঠা কন্যা আছিল। ১৬২০ চনত তেওঁ কনভেণ্টত প্ৰৱেশ কৰি ব্ৰত লয়। তেওঁৰ ধৰ্মীয় নাম হিচাপে "চিয়াৰা" যোগ কৰে।Robert L. Kendrick. "Cozzolani, Chiara Margarita." Grove Music Online. Oxford Music Online. 10 February 2011.

তেখেত এগৰাকী খ্যাতনামা সুৰকাৰ আছিল, তেওঁৰ শৈলীৰ বৈশিষ্ট্য আছিল সুৰৰ ক্ৰম আৰু ধৰণ সলনি কৰা।Robert Kendrick, "The Traditions of Milanese Convent Music and the Sacred Dialogues of Chiara Margarita Cozzolani", in C.A. Monson, ed., The Crannied Wall: Women, Religion, and the Arts in Early Modern Europe (in series Studies in Medieval and Early Modern Civilization) University of Michigan Press, 1992. ১৬৪২ চনত তেওঁৰ কনচাৰ্টি চেক্ৰিৰ দ্বৈত আৰু একক গীতসমূহে লম্বাৰ্ড শৈলী অনুসৰণ কৰিছিল। ১৬৪০ চনৰ পৰা ১৬৫০ চনৰ ভিতৰত তেওঁৰ চাৰিটা সংগীত অপেৰা প্ৰকাশ পাইছিল, যিটো তেওঁৰ ভেস্পাৰছৰ তাৰিখ, সম্ভৱতঃ তেওঁৰ আটাইতকৈ পৰিচিত একক ৰচনা। পাছকালৰ মিছও অনুষ্ঠিত হয়। তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰকাশন প্ৰিমাভেৰা দি ফিওৰি মিউজিকেলি (Primavera di fiori musicali) ২০ শতিকালৈকে জীয়াই আছিল যদিও ১৯৪৫ চনত ই হেৰাই যায়।

চাণ্টা ৰাডেগোণ্ডাৰ কনভেণ্টত ধৰ্মীয় ডাঙৰ ডাঙৰ ভোজৰ দিনবোৰত নানসকলে গান গাইছিল, যিয়ে বাহিৰৰ জগতখনৰ পৰা বহুখিনি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। চাণ্টা ৰাডেগোণ্ডাৰ এবেছ হিচাপে ক’জ’লানীয়ে নানসকলৰ সংগীতক ৰক্ষা কৰিছিল, যিটো আৰ্চবিশ্বপ আলফনছ’ লিটাৰ আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হৈছিল, যিয়ে নানসকলৰ সংগীতৰ চৰ্চা আৰু বাহিৰৰ জগতৰ সৈতে অন্যান্য সংস্পৰ্শ সীমিত কৰি কনভেণ্টটোৰ সংস্কাৰ কৰিব বিচাৰিছিল। 
আৰ্চবিশ্বপক ফিলিপো পিচিনেলিৰ আনন্দময় প্ৰতিবেদনে আশ্বস্ত কৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন, এণ্টনিও দেই লেটাৰেটি মিলানেচি(Ateneo dei letterati milanesi) (মিলান, ১৬৭০)ত যিয়ে এই কথা বিচাৰি উলিয়াইছিল যে, "মিলানৰ চাণ্টা ৰাডেগোণ্ডাৰ ননসকল সংগীতৰ ইমান বিৰল আৰু সুন্দৰ প্ৰতিভাৰে মেধাৱী যে তেওঁলোকক ইটালীৰ শ্ৰেষ্ঠ গায়ক বুলি স্বীকৃতি দিয়া হৈছে।" তেওঁলোকে চেণ্ট বেনেডিক্টৰ কেচিনজ পোছাক পিন্ধেTheir habits were black., আৰু যিকোনো শ্ৰোতাৰ বাবে তেওঁলোকক বগা আৰু সুৰীয়া হংস যেন লাগে, যিয়ে হৃদয় বিস্ময়ৰে ভৰাই তোলে আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰশংসাত মুখৰ মাত হেৰায় যায়। এই চিষ্টাৰসকলৰ ভিতৰত ডনা চিয়াৰা মাৰ্গাৰিটা ক'জ'লানিয়ে সৰ্বোচ্চ প্ৰশংসাৰ যোগ্য, নামত চিয়াৰা কিন্তু যোগ্যতাৰ ক্ষেত্ৰত আৰু অধিক, আৰু মাৰ্গাৰিটাChiara, "pure white"; margarita, "a pearl" (Noted by Chris Whent, WBAI's "Here Of A Sunday Morning"). তেওঁৰ উদ্ভাৱনৰ অস্বাভাৱিক আৰু উৎকৃষ্ট আভিজাত্যৰ বাবে...।" 

১৬৭৬ চনৰ পিছত কনভেণ্টৰ ৰেকৰ্ডৰ পৰা ডনা চিয়াৰা মাৰ্গাৰিটা ক’জ’লানি নোহোৱা হৈ যায়। তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ মটেটৰ প্ৰথম আধুনিক সংস্কৰণ, এটাৰ পৰা পাঁচটা কণ্ঠ আৰু কণ্টিনিউঅ'ৰ বাবে, ১৯৯৮ চনত প্ৰকাশ পায়।"Recent research in the music of the baroque era" 

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সুৰকাৰ
শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি