শ্বাহমাৰান

শ্বাহমাৰান ভাৰত-ইৰাণ আৰু তুৰ্কী লোককথাৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এটা পৌৰাণিক জীৱ, যাৰ শৰীৰৰ আধা নাৰী আৰু আধা সাপৰ।
ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
শ্বাহমাৰান নামটো পাৰ্চী শব্দ শ্বাহ (ৰজা), আৰু মাৰান (মাৰান; অনুবাদ 'সাপ')ৰ পৰা আহিছে। সেয়েহে শ্বাহমাৰান নামৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে 'সাপৰ ৰজা'।

বিৱৰণ
শ্বাহমাৰান হৈছে আধা সাপ আৰু আধা নাৰ শৰীৰৰ, পৌৰাণিক জীৱ, প্ৰতিটো মূৰত মুকুট থকা দ্বৈত মূৰৰ জীৱ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে, যাৰ এটা মূৰত মাইকী মানুহৰ মূৰ আৰু আনটো মূৰত সাপৰ মূৰ থাকে, সম্ভৱতঃ ই এটা ফেলিক আকৃতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। মানুহৰ অংশটো এডাল ডাঙৰ হাৰেৰে সজাই দিয়া থাকে।

পৌৰাণিক বিৱৰণী
মধ্যপ্ৰাচ্যৰ সাহিত্যত শ্বাহমাৰানৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে, যেনে ১০০১ চনৰ এহেজাৰ এনিশা (লোকগাথা)ৰ "দ্য ষ্ট'ৰী অৱ য়েমলিহা: এন আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড কুইন" কাহিনীত আৰু কামাছব-নামত। তেওঁৰ কাহিনী আনাতোলিয়ান উপদ্বীপৰ পূব অংশত, বা দক্ষিণ-পূব আৰু পূব তুৰস্কত (কুৰ্দ, আৰব, অচূৰিয়ান আৰু তুৰ্কী সম্প্ৰদায়ৰ অঞ্চলসমূহ সামৰি লোৱা) প্ৰচলিত থকা যেন লাগে।
জামাস্প-নাম
ইয়াৰ প্ৰাচীনতাৰ বাবে একেটা কাহিনীৰ বহুতো ভিন্নতা দেখা যায়।

এটা সংস্কৰণত প্ৰথম মানৱ শ্বাহমাৰানৰ সন্মুখীন হয় জামাছ্প (পাৰ্চী: জামাস্প জাماস্প) নামৰ এজন যুৱক, যাক যাদ জামছাব (অন্য বানানসমূহ হ'ল জাম্বছ, কামাছব আৰু জামিছাভ) দ্বাৰাও জনা যায়। কেইজনমান বন্ধুৰ সৈতে মৌ চুৰি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ পিছত জামাস্পে গুহাত আবদ্ধ হৈ পৰে, বন্ধুসকলে তেওঁক গুহাটোত অকলে এৰি দিয়ে।  তেওঁ গুহাটো ঘূৰি চোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু হাজাৰ হাজাৰ অফ-হোৱাইট ৰঙৰ সাপ আৰু শ্বাহমাৰানে একেলগে সু-সমভাৱে বাস কৰা ৰহস্যময় আৰু সুন্দৰ বাগিচাৰ দৰে দেখা যোৱা এটা কোঠালৈ যোৱাৰ পথ বিচাৰি পায়। এইখিনিতে শ্বাহমাৰন আৰু জামাস্পে প্ৰেমত পৰে আৰু গুহাৰ কোঠাত থাকে আৰু শ্বাহমাৰনে তেওঁক ঔষধ আৰু ঔষধি বনৌষধিৰ বিষয়ে শিকাই দিয়ে।  জামাস্পে মাটিৰ ওপৰত থাকিবলৈ মন কৰে আৰু যাবলৈ বিচাৰে, তেওঁ শ্বাহমাৰানক কয় যে, তেওঁ তাই তাত থকাৰ গোপন কথা প্ৰকাশ নকৰে।  বহু বছৰ পাৰ হৈ যায়।

টাৰ্চছ চহৰৰ ৰজা অসুস্থ হৈ পৰে আৰু ৱজিয়ে আৱিষ্কাৰ কৰে যে তেওঁৰ অৱস্থাৰ চিকিৎসাৰ বাবে শ্বাহমাৰানৰ মাংসৰ প্ৰয়োজন হয়। জামাস্পে চহৰৰ মানুহবোৰক শ্বাহমাৰান ক’ত থাকে সেই কথা কয়, কিংবদন্তি অনুসৰি শ্বাহমাৰানে কয়, "মোক মাটিৰ বাচনত ধুই বগা কৰক, মোৰ পৰা নিষ্কাশিত ৰং ৱিজিয়াৰক দিয়ক আৰু মোৰ মাংস চুলতানক খুৱাওক।" তেওঁলোকে তাইক চহৰলৈ আনে আৰু গা ধোৱা অৱস্থাত হত্যা কৰে, যাক কোৱা হয়, শ্বাহমাৰান হামাম। ৰজাই তাইৰ মাংস খাই জীয়াই থাকে, ৱজিয়ে নিষ্কাশিত ৰং পান কৰি মৃত্যুবৰণ কৰে। জামাস্পে শ্বাহমৰানৰ পানী খাই শ্বাহমাৰানৰ জ্ঞান লাভ কৰি ডাক্তৰ হয়।

দ্য আৰবিয়ান নাইটছত
একেধৰণৰ আখ্যান ৱান থাউজেণ্ড এণ্ড ৱান নাইটছ কৰ্পাছত প্ৰমাণিত হৈছে, যাৰ শিৰোনাম আছে দ্য কুইন অৱ দ্য চাৰ্পেণ্টছ: ডেনিয়েল নামৰ এজন গ্ৰীক দাৰ্শনিকৰ হাচিব কৰিম আল-ডিন নামৰ এজন পুত্ৰ আছে। কাহিনীটোৰ এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ত হাছিব এটা কুঁৱাত পৰে, কিন্তু পলায়ন কৰি সাপৰ গুহাত উপনীত হয় আৰু তেওঁলোকৰ মানৱমুখী নেতাক লগ পায়, যিয়ে নিজকে ইয়ামলিখা, "সাপৰ ৰাণী" বুলি পৰিচয় দিয়ে। কিছু সময়ৰ পাছত হাচিবে উচ্চ জগতলৈ উভতি যাব বিচাৰে, কিন্তু সাপৰ ৰাণীয়ে তেওঁক সকীয়াই দিয়ে যে তেওঁ এটা গা ধোৱা ঘৰত প্ৰৱেশ কৰিব আৰু ইয়াৰ ফলত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ব। তাইৰ ভয়ানক ভৱিষ্যদ্বাণীৰ পিছতো হাছিবে কেতিয়াও গা ধোৱা ঘৰত প্ৰৱেশ নকৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে আৰু এৰি দিয়া হয়। কিন্তু সৰ্প ৰাণীয়ে ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা ধৰণে হাছিবে এটা গা ধোৱা ঘৰত প্ৰৱেশ কৰে, যিয়ে এক শৃংখলাবদ্ধ পৰিঘটনাৰ সূচনা কৰে যাৰ ফলত এজন দুষ্ট ৱজিয়ে কুঁৱাৰ পৰা ৰাণীক মাতি আনে। নিজৰ ভাগ্যৰ ওচৰত পদত্যাগ কৰি ৰাণীয়ে হাছিবক নিৰ্দেশ দিয়ে: তাইক কাটিব লাগে আৰু তাইৰ মাংস সিজাব লাগে আৰু জোলটো তিনিটা ফিলত ভৰাই দিব লাগে; প্ৰথম ফিলটো ৱজিৰক দিব লাগে, কিন্তু হাচিবে দ্বিতীয়টোৰ পৰা পানী খাব লাগে। এইদৰেই ঘটে: দুষ্ট ৱজিৰে প্ৰথম ফিয়ালৰ পৰা পান কৰি মৃত্যুবৰণ কৰে, আনহাতে হাছিবে দ্বিতীয়ৰ পৰা পান কৰি বিজ্ঞানৰ বিষয়ে সৰ্বজনীন জ্ঞান লাভ কৰে।; van Leewen, Richard. The Arabian Nights Encyclopedia. Vol. I. California: ABC-Clio. 2004. pp. 348-350.  (e-book). পণ্ডিত উলৰিচ মাৰ্জলফ [ডি] আৰু ৰিচাৰ্ড ভান লিৱেনৰ মতে নায়কৰ নাম "হাচিব" পাৰ্চী নাম "জামাস্প"ৰ আৰবী অনুবাদ।; van Leewen, Richard. The Arabian Nights Encyclopedia. Vol. I. California: ABC-Clio. 2004. p. 132.  (e-book).

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:তুৰ্কী কাহিনী
শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ