ভূল ভুলৈয়া

thumb
ভুল ভুলৈয়া হৈছে ২০০৭ চনৰ ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ ছাইক্লজিকেল থ্ৰিলাৰ চলচ্চিত্ৰ, যাৰ পৰিচালক প্ৰিয়দৰ্শন, চিত্ৰনাট্য নীৰজ ৱোৰা আৰু প্ৰযোজক টি ছিৰিজ। এয়া ১৯৯৩ চনত মধু মুত্তমে লিখা আৰু ফাজিলৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত মালয়ালম ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ মণিচিত্ৰথাঝুৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ, যিখন ১৯ শতিকাৰ মধ্য ট্ৰেভাংকুৰৰ মাটম (হৰিপাদৰ ওচৰ)ত সংঘটিত হোৱা এক কৰুণ কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ছবিখনত অভিনয় কৰিছে অক্ষয় কুমাৰ, বিদ্যা বালান, শ্বাইনী আহুজা, অমীশা পেটেল, পৰেশ ৰাৱাল, ৰাজপাল যাদৱ, মনোজ যোশী, আছৰাণী, বিক্ৰম গোখলে আদিয়ে। ছবিখনৰ স্কোৰ আৰু চাউণ্ডট্ৰেক ক্ৰমে ৰঞ্জিত বৰদ আৰু প্ৰীতমে ৰচনা কৰিছিল, গীতৰ কথা লিখিছিল সমীৰ আৰু ছাইদ কোৱাদ্ৰীয়ে। 

জয়পুৰত চন্দ্ৰমুখীৰ কাৰ্য্যকৰী শিৰোনামেৰে ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ মূলতঃ চমু পেলেচ (এটা হাভেলী) আৰু লগতে চিটি পেলেচত কৰা হৈছিল, আনহাতে "আল্লাহ হাফিজ" গীতটোৰ শ্বুটিং হৈছিল হাম্পীত মালয়ালম ছবিখনৰ লেখক মধুক পুনৰ্নিৰ্মাণৰ একমাত্ৰ লেখক হিচাপে কৃতিত্ব লাভ কৰা হৈছে, কাৰণ তেওঁ ফাজিলৰ বিৰুদ্ধে কপিৰাইটৰ গোচৰ ৰুজু কৰিছিল যেতিয়া ফাজিলৰ পুনৰ্নিৰ্মাণত মূল চিত্ৰনাট্যৰ লেখক হিচাপে তালিকাভুক্ত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।

৩২ কোটি টকাৰ বাজেটত নিৰ্মিত ভুল ভুলৈয়াই ৮২.৮৪ কোটি টকা উপাৰ্জন কৰে, এইদৰে ২০০৭ চনৰ অষ্টম সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী হিন্দী ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়। ছবিখনে সমালোচকৰ পৰা মিশ্ৰিত সমালোচনা লাভ কৰিছিল। অৱশ্যে ছবিখনে কাল্ট মৰ্যাদা লাভ কৰিছে, কুমাৰৰ মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ চৰিত্ৰ, বালানে অৱনী আৰু মঞ্জুলিকাক চিত্ৰিত কৰা, আৰু ইয়াৰ সংগীতৰ প্ৰতি প্ৰশংসাৰে। ছবিখনে নতুন প্ৰধান অভিনেতা-অভিনেত্ৰীৰে ভুল ভুলৈয়া ২ (২০২২) শীৰ্ষক এক স্বতন্ত্ৰ ছিকুৱেলৰ জন্ম দিয়ে। ধাৰাবাহিকতাৰে তৃতীয়খন ছবি ভুল ভুলৈয়া ৩, ২০২৪ চনৰ দীপাৱলীত মুক্তি লাভ কৰিছিল, য'ত বিদ্যাই তেওঁৰ চৰিত্ৰৰ বিকল্প সংস্কৰণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

পটভূমি

বদ্ৰি নাৰায়ণ (বদ্ৰী চতুৰ্বেদী) ৰাজস্থানৰ এটা পূৰ্বৰ ৰাজপৰিয়ালৰ মুৰব্বী, যাৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ৰাজপ্ৰসাদত বংগৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী মঞ্জুলিকাৰ ভূতে খেদি ফুৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। বদ্ৰীৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃৰ পুত্ৰ সিদ্ধাৰ্থ আৰু তেওঁৰ পুৰাতত্ত্ববিদ পত্নী অৱনী আমেৰিকাৰ পৰা ৰাজপ্ৰসাদলৈ উভতি আহে। সিদ্ধাৰ্থৰ শৈশৱৰ প্ৰেমৰ আগ্ৰহ আৰু বদ্ৰীৰ দত্তক কন্যা ৰাধা সিদ্ধাৰ্থৰ বিবাহৰ বাবে হৃদয় বিদাৰক। অস্থায়ী অনুষ্ঠানত সিদ্ধাৰ্থক ৰজাৰ মুকুট পিন্ধোৱা হয়। 

মঞ্জুলিকাৰ কিংবদন্তিটোৰ প্ৰতি অৱনিৰ আগ্ৰহ বাঢ়ি যায়। চতুৰ্বেদৰ পূৰ্বপুৰুষ ৰজা বিভূতি নাৰায়ণ, তেওঁৰ দৰবাৰত নৃত্যশিল্পী মঞ্জুলিকাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল। ৰাজপ্ৰসাদৰ পিছফালে থকা ঘৰত থকা আন এগৰাকী নৃত্যশিল্পী শশীধৰক মঞ্জুলিকাই ভাল পাইছিল। দুৰ্গাষ্টমীৰ নিশা ৰজাই তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কৰ কথা জানিব পাৰি শশীধৰৰ মূৰ কাটি মঞ্জুলিকাক কাৰাগাৰত ভৰাই থৈছিল। মঞ্জুলিকাই ফাঁচী লৈ প্ৰতিশোধ লোৱাৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰে। ৰহস্যজনক পৰিস্থিতিত বিভূতি নাৰায়ণৰ মৃত্যু হোৱাৰ লগে লগে ৰাজপ্ৰসাদত ভূত-প্ৰেত থকা বুলি উৰাবাতৰি বিয়পি পৰে। এটা অনুষ্ঠানত পবিত্ৰ পুৰুষৰ দল এটাই ৰাজপ্ৰসাদৰ তৃতীয় মহলাৰ এটা কোঠাত মঞ্জুলিকা আৰু শশীধৰৰ আপাত আত্মাক আবদ্ধ কৰি ৰাখে। অভনীয়ে তৃতীয় মহলাৰ কোঠাটো খুলি লুকাই থকা ধন আৰু গহনা বিচাৰি পায়। ৰাজপ্ৰসাদত পুনৰ অস্বাভাৱিক ঘটনা সংঘটিত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু মানুহে সন্দেহ কৰে যে মঞ্জুলিকাৰ আত্মাক মুকলি কৰি দিয়া হৈছে। মুৰাৰী আৰু বাটুক শংকৰে ইয়াৰ প্ৰতিকাৰৰ বাবে পুৰোহিত শ্ৰীযজ্ঞ প্ৰকাশজী ভাৰতীৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, কিন্তু লণ্ডনৰ পৰা উভতি অহাৰ বিষয়ে তেওঁলোক নিশ্চিত নহয়। 

অন্ধবিশ্বাসত বিশ্বাসী নহয় সিদ্ধাৰ্থই সন্দেহ কৰে যে ৰাধা হৃদয় বিদাৰক হোৱাৰ পিছত মানসিকভাৱে অস্থিৰ হৈ পৰিছে আৰু অদ্ভুত ঘটনাৰ আঁৰত আছে। তেওঁ নিউয়ৰ্কৰ পৰা তেওঁৰ মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ বন্ধু ডাঃ আদিত্য শ্ৰীবাস্তৱক লৈ আহে ৰাধাৰ চিকিৎসাৰ বাবে। আদিত্যৰ হাস্যৰসপ্ৰেমী আৰু অগতানুগতিক স্বভাৱৰ বাবে ঘৰৰ সতীৰ্থসকলে ভুলতে তেওঁক মুৰ্খ বুলি ভাবিবলৈ বাধ্য কৰে। অৱশেষত আদিত্যৰ ৰাধাৰ প্ৰতি প্ৰেমৰ অনুভূতি গঢ় লৈ উঠে। এদিন ৰাতি তৃতীয় মহলাৰ কোঠাটোৰ পৰা ঘুংৰুৰ শব্দ আৰু বঙালী গীতৰ শব্দ শুনিলে। পিছদিনা ৰাতিপুৱা সি আৰু অভনীয়ে কোঠাটো ভালদৰে অধ্যয়ন কৰিলে। সেই নিশা বিভূতি নাৰায়ণৰ বেশত তৃতীয় মহলাৰ কোঠাটোৰ দুৱাৰৰ আঁৰত মঞ্জুলিকা বুলি কোৱা মাত এটাৰ লগত কথা পাতিলে। কণ্ঠই তেওঁৰ ওপৰত প্ৰতিশোধ লোৱাৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰে অহা দুৰ্গাষ্টমীত। 

শৰদ প্ৰধানৰ লগত সিদ্ধাৰ্থৰ খুলশালীয়েক নন্দিনীৰ এংগেজমেণ্টৰ সময়ত অভনীয়ে ভুলবশতঃ শাৰদৰ ওপৰত হলুদ ছটিয়াই চাফা কৰিবলৈ লৈ যায়। আদিত্য আৰু সিদ্ধাৰ্থই তেওঁক বিচাৰি ফুৰাৰ সময়তে অভনী আৰু শাৰদৰ মাজত কাজিয়া হোৱা দেখি হস্তক্ষেপ কৰে। সিদ্ধাৰ্থই ভাবে যে শাৰদে অভনীক অপমান কৰিছিল, কিন্তু আদিত্যই তাক কয় যে আগৰ সন্দেহ কৰা ধৰণে ৰাধা নহয়, প্ৰকৃত দোষী অভনী। প্ৰকাশ পাইছে যে অভনীৰ ডিছ’চিয়েটিভ আইডেণ্টিটি ডিছঅৰ্ডাৰ (ডি আই ডি) আছে আৰু তেওঁ নিজকে মঞ্জুলিকা বুলি গণ্য কৰে। অভনিৰ শৈশৱৰ তথ্য সংগ্ৰহ আৰু ইতিহাস নিশ্চিত কৰিবলৈ আদিত্যই অভনিৰ গৃহ চহৰলৈ গৈছিল। সি সিদ্ধাৰ্থক বিভূতি নাৰায়ণৰ লগত আৰু শাৰদক শশীধৰৰ লগত জড়িত কৰে, কাৰণ শশীধৰে আগতে থকা ঘৰখনতে তেওঁ থাকে। সিদ্ধাৰ্থই আদিত্যক বিশ্বাস নকৰে কিন্তু মঞ্জুলিকালৈ ৰূপান্তৰিত হোৱাৰ পিছত অবনীক ব্যক্তিগতভাৱে বিশ্বাস কৰে। আদিত্যই সিদ্ধাৰ্থক কয় যে ডি আই ডি আজীৱন অৱস্থা, কিন্তু তেওঁ ভাবে যে যদি তেওঁলোকে মঞ্জুলিকাৰ বৰ্তমানৰ বিভূতি নাৰায়ণক হত্যা কৰাৰ উদ্দেশ্য পূৰণ কৰে তেন্তে অৱনী সুস্থ হ’ব পাৰে। 

দুৰ্গা অষ্টমীৰ দিনা আদিত্য আৰু সিদ্ধাৰ্থৰ লগতে শাৰদে অভনীয়ে মঞ্জুলিকাৰ পৰিচয় অনুমান কৰি থকা দেখিছে, তাইৰ কাপোৰ পিন্ধিছে আৰু মঞ্জুলিকাই সেই সুৰত নাচিছে যে ৰজাই শশীধৰক হত্যা কৰাৰ আগতে তেওঁৰ লগত নাচিছিল। অৱনীয়ে মঞ্জুলিকাৰ পৰিচয় সম্পূৰ্ণৰূপে গ্ৰহণ কৰি নিজৰ স্বামী সিদ্ধাৰ্থক বিভূতি নাৰায়ণ বুলি দেখি হত্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। আদিত্যই মঞ্জুলিকাৰ ব্যক্তিত্বক উচটনি দিয়ে ওলাই আহিবলৈ আৰু ৰজাক হত্যা কৰাৰ সুযোগ পালে যাবলৈ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে। শ্ৰীযজ্ঞ প্ৰকাশজী ভাৰতী উপস্থিত হয় আৰু তেওঁৰ সহায়ত আদিত্যই দুৰ্গাষ্টমী অনুষ্ঠানৰ সময়ত মঞ্জুলিকাক প্ৰতাৰণা কৰাৰ এক জটিল পৰিকল্পনা ৰচনা কৰে য'ত মঞ্জুলিকাক প্ৰকৃততে পুতলা হত্যা কৰাৰ সময়ত ৰজাক (সিদ্ধাৰ্থ) হত্যা কৰে। মঞ্চস্থ হত্যাকাণ্ডৰ পিছত মঞ্জুলিকাৰ ব্যক্তিত্বই অৱনীক এৰি যায়। 

আদিত্যক লৈ সুখী পৰিয়ালৰ লোকে সকলো সহায়ৰ বাবে ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰে। আদিত্যই ৰাধাক কয় যে যদি তাই তাক বিয়া কৰাবলৈ আগ্ৰহী হ’লে মাক-দেউতাকক প্ৰস্তাৱ পঠাব আৰু ৰাধাই হাঁহে। 

 অভিনেতা-অভিনেত্ৰী 

 অক্ষয় কুমাৰ‌, ড° আদিত্য "আদি" শ্ৰীবাস্তৱৰ চৰিত্ৰত
 বিদ্যা বালান, অৱনী এছ চতুৰ্বেদী আৰু মঞ্জুলিকাৰ দ্বৈত চৰিত্ৰত
 নৱিকা কোটিয়া, শিশু অৱনীৰ চৰিত্ৰত
 শ্বিনে আহুজা, সিদ্ধাৰ্থ চতুৰ্বেদী আৰু ৰজা বিভূতি নাৰায়ণৰ চৰিত্ৰত
 অমীশা পেটেল, ৰাধা চতুৰ্বেদীৰ চৰিত্ৰত
 পৰেশ ৰাৱাল, বটুক্ষংকৰ উপাধ্যায়ৰ চৰিত্ৰত
 মনোজ যোশী, বদ্ৰিনাৰায়ণ "বদ্ৰী" চতুৰ্বেদীৰ চৰিত্ৰত
 ৰাজপাল য়াদৱ, ছোটে পণ্ডিতৰ চৰিত্ৰত
 আছৰানী, মুৰাৰীৰ চৰিত্ৰত
 বিক্ৰম গোখলে, আচাৰ্য যাগ্যপ্ৰকাশ ভাৰতীৰ চৰিত্ৰত
 ৰসিকা যোশী, জাংকি বাটুক্ষংকৰ উপাধ্যায় (চতুৰ্বেদী)ৰ চৰিত্ৰত
 তৰিনা পেটেল, নন্দিনী শৰদ প্ৰহ্লাদ (উপাধ্যায়)ৰ চৰিত্ৰত
 বিনীথ, অধ্যাপক শাৰদ প্ৰহ্লাদ আৰু শশীধৰৰ ৰূপত
 কাবেৰী ঝা, গিৰ্জা উপাধ্যায়ৰ চৰিত্ৰত
 জিমিত ত্ৰিবেদী, চন্দু চতুৰ্বেদীৰ চৰিত্ৰত
 কেঁচুৱা ফৰিদা, অৱনীৰ আইতাকৰ চৰিত্ৰত
 অস্মিতা, মঞ্জুলিকাৰ দ্বৈত চৰিত্ৰত

 সংগীত 

 স্ক'ৰ 
ছবিখনৰ স্কোৰ ৰচনা আৰু প্ৰযোজনাত আছিল ৰঞ্জিত বৰোত। 

 গীত 

বাহ্যিক সংযোগ



তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোকগাথা
শ্ৰেণী:ভৌতিক চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ