ভাৰতীয় মহিলা সন্থা

ভাৰতীয় মহিলা সন্থা () ১৯১৭ চনত মাদ্ৰাজৰ আদয়াৰত এনি বেছাণ্ট, মাৰ্গাৰেট কাজিনছ, ড’ৰথী জিনাৰাজাদাছা আদিয়ে ১৯ শতিকাৰ আৰু ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে আৰ্থ-সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক বিষয়ত মহিলাসকলে ভুগি থকা দুখজনক অৱস্থাৰ পৰা মহিলাসকলক মুক্ত কৰিবলৈ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। পিছলৈ এই সংস্থাটোৱে নিৰক্ষৰতা, বাল্যবিবাহ, দেৱদাসী ব্যৱস্থা আৰু অন্যান্য সামাজিক ৰোগৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ এক শক্তিশালী শক্তিলৈ পৰিণত হয়। ১৯৩৩ চনত বেছাণ্টৰ মৃত্যুৰ পিছত ড’ৰথী জিনাৰাজাদাস থিয়’ছফিষ্টসকলৰ আভ্যন্তৰীণ ৰাজনীতিৰ লগত অধিক জড়িত হৈ পৰে৷
ইতিহাস
সংস্থাটোৰ নামটো বাছি লোৱা হৈছিল ইয়াৰ সৰ্বাংগীন গঠন, ভাৰতীয় আৰু ইউৰোপীয় মহিলা উভয়কে যোগদান কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া, আৰু কোনো দৰ্শন, ধৰ্ম, জাতি বা সামাজিক শ্ৰেণীৰ সৈতে জড়িত নোহোৱাৰ ইংগিত দিবলৈ। ১৯১৭ চনৰ ৮ মে’ত মাদ্ৰাজৰ আডয়াৰত মাৰ্গাৰেট ই কাজিন্সে প্ৰতিষ্ঠা কৰা সংস্থাটোৰ প্ৰথম সভানেত্ৰী আছিল এনি বেছাণ্ট। প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্যসকলৰ ভিতৰত আছিল এছ অম্বুজমল, কমলাদেৱী চট্টোপাধ্যায়, মেৰী পুনেন লুকোজ, বেগম হছৰত মোহানী, সৰলবৈ নাইক, ধনবন্তী ৰামা ৰাউ, মুথুলক্ষ্মী ৰেড্ডী, মংগালমল সদাচিভিয়াৰ, আৰু হীৰাবাই টাটা।

স্ত্ৰী ধৰ্ম
ষ্ট্ৰী ধৰ্ম আছিল সন্থাই নিজৰ আদৰ্শ আৰু বিশ্বাসক প্ৰকাশ কৰিবলৈ প্ৰকাশ কৰা আলোচনী। ইয়াত ভাৰতৰ মহিলাসকলে সন্মুখীন হোৱা ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক সমস্যাসমূহৰ লগতে বিশ্বজুৰি মহিলাসকলৰ কৃতিত্বসমূহৰ বিষয়েও আলোচনা কৰা হৈছিল।

 তথ্যসূত্ৰ 
শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন