ড'ৰথী চাকো

ড'ৰথী ডানিং চাকো (; ১৯০৪ – ৩০ ডিচেম্বৰ, ১৯৯২) এগৰাকী আমেৰিকান সমাজ কৰ্মী, মানৱতাবাদী  আৰু মেডিকেল চিকিৎসক আছিল, যাৰ প্ৰচেষ্টাক ভাৰতীয় হাৰিয়ানা ৰাজ্যৰ পেনচিলভেনিয়াৰ শোনিপাট জিলাৰ গনাউৰ বেথানি ভিলেজত কুষ্ঠ ৰোগৰ কলনী স্থাপনৰ প্ৰেৰণা হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছিল। 
তেখেত পেনচিলভেনিয়াৰ ডেলাৱেৰ কাউন্টিৰ হল অৱ ফেমাৰ আছিল 
আৰু ইষ্টাৰ্ণ পেনচিলভেনিয়াৰ গাৰ্ল স্কাউটৰ পৰা টেক দ্য লিড অনাৰ 
আৰু স্মিথ কলেজৰ পদক লাভ কৰিছিল।
১৯৭২ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰে।

জীৱনী


১৯০৪ চনত জাপানৰ কিয়'ট'ত মণ্ডলীৰ মিছনেৰী দম্পতী মৰ্টন ডেস্কটাৰ আৰু মেৰী ৱাৰ্ড ডানিঙৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল ড'ৰথী ডানিঙৰ ছয়টা সন্তানৰ ভিতৰত এজন হিচাপে, যেতিয়া তেওঁলোকে জাপানত কাম কৰি আছিল। 
তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক স্কুলীয়া শিক্ষা তাতেই কৰিছিল আৰু ১৬ বছৰ বয়সত আমেৰিকালৈ গুচি যায়, ১৯২১ চনত তেওঁ মেছাচুচেটছৰ ব্ৰেডফোৰ্ড একাডেমীত স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে। তেখেতে নৰ্থাম্পটনৰ স্মিথ কলেজত প্ৰাৰম্ভিক কলেজীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু তাৰ পৰা ১৯২৫ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে, পৰীক্ষাত প্ৰথম স্থান লাভ কৰে। চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ কেৰিয়াৰ বাছি লৈ ১৯২৯ চনত নিউয়ৰ্কৰ কলম্বিয়া ইউনিভাৰ্চিটি কলেজ অৱ ফিজিচিয়ানছ এণ্ড চাৰ্জনৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু নিউয়ৰ্কৰ মেট্ৰ'পলিটান হাস্পতাল চেণ্টাৰত ইণ্টাৰশ্বিপ কৰে
আৰু চিকিৎসালয়খনৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা বাসিন্দা হয়।
১৯৩২ চনত লণ্ডন স্কুল অৱ হাইজিন এণ্ড ট্ৰপিকেল মেডিচিনৰ পৰা হাইজিনৰ উন্নত পাঠ্যক্ৰমতো উত্তীৰ্ণ হয়।

পুৰস্কাৰ আৰু সন্মান
১৯৭০ চনত ড'ৰথী চাকোক তেওঁৰ আলমা মেটাৰ স্মিথ কলেজে স্মিথ কলেজৰ পদকেৰে সন্মানিত কৰে  
আৰু ১৯৯৬ চনত পেনচিলভেনিয়াৰ ডেলাৱেৰ কাউণ্টিৰ হল অৱ ফেমত অন্তৰ্ভুক্ত হয়।  
১৯৭২ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মশ্ৰীৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক সন্মান প্ৰদান কৰে। পূব পেনচিলভেনিয়াৰ গাৰ্ল স্কাউটসকলে তেওঁক টেক দ্য লিড অনাৰ  আৰু ফিলাডেলফিয়া ইভিনিং বুলেটিন, ৱাইডব্লিউচিএ আৰু পেনচিলভেনিয়া মেডিকেল ছ'চাইটিয়েও তেওঁক বিভিন্ন অনুষ্ঠানত সন্মান জনায়।

১৯৩০ চনত তেওঁ ভাৰতীয় পাষ্টৰ চি জোচেফ চাকোক লগ পায়, যিজনে কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইনৰ ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ গৱেষণাৰ বাবে আমেৰিকালৈ আহিছিল (১৯২৪) 
আৰু ১৯৩২ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ হয়।১৯৩২ চনৰ জুন মাহত জোচেফ চাকোৱে নিজৰ গৃহভূমিলৈ উভতি আহি  পঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইন বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰিবলৈ তেওঁ ভাৰতলৈ গুচি যায়।  
১৯৪৭ চনত ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ সময়ত ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব লাভ কৰি ভাৰতত প্ৰেকটিছ অব্যাহত ৰাখিছিল।

১৯৯২ চনৰ ৩০ ডিচেম্বৰত ৮৮ বছৰ বয়সত চেষ্টাৰৰ ঘৰত ড'ৰথী চাকোৰ মৃত্যু হয়  আৰু চেষ্টাৰ গ্ৰাম্য কবৰস্থানত সমাধিস্থ কৰা হয়। জোচেফ আৰু ড'ৰথী চাকোৰ তিনিটা সন্তান আছিল, ডাঙৰ পুত্ৰ জোচেফ চাকো, যি কেলিফৰ্ণিয়াত অভিযন্তা আছিল, সৰু পুত্ৰ জন চেকো, যি কানাডাৰ ৰেজিনাত চিকিৎসা চিকিৎসক আছিল আৰু সৰু ৰাছেল আছিল মেৰী হাৱাইত কংগ্ৰেগেচনেল মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:চিকিৎসক
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী