কুলদেৱতা

কুলদেৱী (সংস্কৃত: कुलदेवी) বা কুলদেৱতা (সংস্কৃত: कुलदेवता, আক্ষৰিক অৰ্থ: 'গোত্ৰৰ দেৱতা') যাক কুলদৈৱম (তামিল: குலதெய்வம்) বুলিও জনা যায়, হিন্দু আৰু জৈন ধৰ্ম অনুসৰি পূৰ্ৱপুৰুষৰ তত্ত্বাৱধায়ক দেৱতা।

কুলদেৱীয়ে প্ৰায়ে মানুহৰ ভক্তি লাভ কৰে আৰু দুৰ্ভাগ্যৰ পৰা নিজৰ বংশ (কুল), গোত্ৰ, পৰিয়াল, সন্তানক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। কুলদেৱতা ইষ্ট-দেৱতা (ব্যক্তিগত তত্ত্বাৱধায়ক) আৰু গ্ৰামদেৱতাৰ (গাঁৱৰ দেৱতা) সৈতে একে নহয়।

পুৰুষ কুলদেৱতাক কেতিয়াবা কুলদেৱ বুলিও কোৱা হয়, আনহাতে সমকক্ষ নাৰী দেৱীক কুলদেৱী বুলি কোৱা হয়।

ব্যুৎপত্তি
কুলদেৱতা শব্দটো দুটা শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে: কুল, অৰ্থাৎ বংশ আৰু দেৱতা, অৰ্থাৎ দেৱতা, যিয়ে বিশেষ কোনো গোত্ৰই পূজা কৰা পূৰ্বপুৰুষৰ দেৱতাক বুজায়।

পূজা
শৈৱ পৰম্পৰাৰ কুলদৈৱসকলক প্ৰায়ে শিৱ আৰু পাৰ্বতীৰ অৱতাৰ বুলি গণ্য কৰা হয়, আনহাতে বৈষ্ণৱ পৰম্পৰাৰ কুলদৈৱসকলক প্ৰায়ে বিষ্ণু আৰু লক্ষ্মীৰ অৱতাৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।

উপমহাদেশৰ বহু অঞ্চলৰ লোকসকলে পবিত্ৰ পুৰুষক (বাবা) পূজা কৰাৰ বাবে বহু সম্প্ৰদায়ে কোনো দেৱতাৰ ঠাইত এনে পুৰুষক নিজৰ কুলাদেৱতা বুলি গণ্য কৰে।

পশ্চিম ভাৰতত কিছুমান সম্প্ৰদায়ে তেওঁলোকৰ বংশৰ অন্তৰ্গত স্থানীয় ৰজাসকলক তেওঁলোকৰ কুলদেৱতা বুলি গণ্য কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম