নংথাং লেইমা

নোমথাং লেইমা হৈছে প্ৰলোভন, বজ্ৰপাত আৰু বিজুলীৰ দেৱী।Singh, L. Bhagyachandra (1991). Folk-lore. The Anthropologist: International Journal of Contemporary and Applied Studies of Man. Kamla-Raj Enterprises.  হাৰাবা (পাখাংবা)ক আকৰ্ষণ কৰিবলৈ আটিংককে (বা ছালাইলেনে) তেওঁক সৃষ্টি কৰিছিল। Session, North East India History Association (1995). "Incarnations of Goddess Nongthang Leima By James Oinam". আদিম জগতৰ বিশৃংখলতাত তেওঁ বজ্ৰপাত আৰু বিজুলী আয়ত্ত কৰিছিল। তেওঁ প্ৰথম বৰষুণ হোৱাৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল।Koenraad Elst (2002).  তেওঁ বিশৃংখলতাক সীমিত কৰি সৃষ্টিক সহায় কৰে।Rao, Nitya; Rürup, Luise (1997). 

নংথাং লেইমা হৈছে প্ৰাক-ঐতিহাসিক মাইবি। নৃত্যৰ ৰূপ ৰচনা কৰা প্ৰথম দেৱী মাইবি। পিছলৈ তাইৰ নৃত্য ৰূপটো আন দেৱীয়ে পুনৰ দখল কৰিলে।

 বিৱৰণ 
নোংথাং লৈমা এজন প্ৰাগৈতিহাসিক মেইতেই মাইবি। তেওঁ প্ৰথম মহিলা দেৱী মাইবি যিয়ে এখন নৃত্যৰ ৰূপ সৃষ্টিকৰিছিল। পাছত, আন দেৱীসকলে তেওঁৰ সৃষ্টি কৰা নৃত্যৰূপ গ্ৰহণ কৰে।

 পূৰাণ 
 জন্ম 
চানামাহিয়ে (অশিবা) পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিছিল। কিন্তু তেওঁৰ ভাই পাখাংবাই (হাৰাবা) তেওঁক বাৰম্বাৰ ব্যতিব্যস্ত কৰিছিল। ফলত, কোনো কাম কৰিবলৈ সক্ষম নহৈ চানামাহিয়ে এই কথা তেওঁলোকৰ পিতৃ চালাইলেন (অথবা আন কিছুমান কাহিনীৰ মতে অতিংকোক)ক কৈছিল। চালাইলেনে এজন ঐশ্বৰিক মহিলা সত্তা সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁ তেওঁক বিশ্বৰ মহান শূন্যতাত (অন্তৰীক্ষত) মুক্ত কৰিছিল। সেই বৃহৎ শূন্যতাৰ মাজত, ঐশ্বৰিক মহিলা সত্তাটিয়ে এটা অপূৰ্ব আৰু দীপ্তিময় দেৱীৰ ৰূপ লৈছিল। তেওঁৰ নাম ৰখা হৈছিল "নোংথাং লৈমা", অৰ্থাৎ বজ্ৰৰ ৰাণী।

আন এটা কাহিনীত, সিদাবাই লৈমাৰেল চিদাবীক নিৰ্দেশ দিয়ে যেনে তেওঁ "নোংথাং লৈমা" সৃষ্টি কৰে, যিয়ে বিশ্ব সৃষ্টি ধ্বংসকৰ্তা লোকক মোহিত কৰি আঁতৰাই লৈ যাব।

 মোহনা (আকৰ্ষণ) 
নোংথাং লৈমা, বজ্ৰৰ ৰাণীয়ে, শূন্য অন্তৰীক্ষ পোহৰেৰে পূৰ্ণ কৰিলে। তেওঁক দেখি, পাখাংবা (হাৰাবা) তেওঁৰ প্ৰেমত পৰে। তেওঁ তেওঁৰ দাদা চানামাহিক অসুবিধা দিয়া পাহৰি যায় আৰু শূন্যতাৰ মাজত নোংথাং লৈমালৈ আহে। সেই সময়ত চানামাহিয়ে তেওঁৰ পৃথিৱী সৃষ্টিৰ কাম সম্পূৰ্ণ কৰে।Narayan, Shovana (2005). Indian Classical Dance. Shubhi Publications. p. 85. ISBN 978-81-8290-023-3.

 পৰিয়াল 
চানামাহিয়ে (অশিবা) নোংথাং লৈমাক দেখি তেওঁৰ সৈতে বিবাহ কৰাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে।E. Ishwarjit (2005). Manipur, a Tourist Paradise. B.R. Publishing Corporation. p. 82. ISBN 978-81-7646-506-9. সেই অনুসৰি, তেওঁলোক মিলিত হয়। 
এইদৰে, নোংথাং লৈমা চানামাহি (অশিবা) আৰু পাখাংবা (হাৰাবা) দুয়োৰে পত্নী।
তেওঁক “লাংমাই চানা চিংজাৰোইবী” বুলিও জনা যায়। (মেইতেই: লাংমাই চানা চিংচালোইপী)। চিংজাৰোইবী আৰু চানামাহিৰ মিলনত “লৈচাং খেক্বাইবা” নামৰ পুত্ৰ জন্ম লয়।

 দুটা ঐশ্বৰিক ৰূপ 
এন. বিজয়লক্ষ্মী বৰাৰ দ্বাৰা লিখিত "Politics, Society and Cosmology in India’s North East" নামৰ কিতাপত উল্লেখ কৰা হৈছে যে, পৃথিৱী সৃষ্টি শেষ হোৱাৰ পিছত নোংথাং লৈমা (নোংথাং লৈৰেম্বী) দুটা ঐশ্বৰিক ৰূপ গ্ৰহণ কৰে। এক ৰূপ হ'ল “পন্থোইবী” যিয়ে দেৱতাৰ ঘৰলৈ যায় আৰু আনটো ৰূপ “আপন্থোইবী” যিয়ে জীৱিতসকলৰ মাজত থাকে।Pani, Jiwan (2000). Celebration of Life: Indian Folk Dances. Publications Division, Ministry of Information & Broadcasting, Government of India. p. 129. ISBN 978-81-230-0790-8.

{| class="wikitable!" ভিত্তি! পন্থোইবী! আপন্থোইবী |- | বিশ্বত ৰূপ বা প্ৰতিনিধিৰ অস্তিত্ব | না | হাঁ |- | নিৰ্দিষ্ট ৰূপৰ অস্তিত্ব | না | হাঁ |- | জীৱন্ত আৰু অজীৱ বস্তুৰ ৰূপত থকা | না | হাঁ |- | সকলো গুণ আৰু সৌন্দৰ্য্যৰ প্ৰতিনিধিত্ব | হাঁ | না |- | সাতখন সালাই (গোত্ৰ)ৰ সৃষ্টিকৰ্তা (মাতৃ) | না | হাঁ |}

 সংগীত 
পেনাৰ ন’টা ছেইচাক (সংগীতৰ তাল)ৰ মাজত “নোংথাং লৈমা ছেইচাক” এটা বিশেষ তাল। এই ছেইচাকসমূহ ত্ৰিস্তৰীয়, অৰ্থাৎ মন্থৰ, মধ্যম আৰু দ্ৰুত তালত বিভক্ত। নোংথাং লৈমাৰ ছেইচাক দ্ৰুত তালে পৰে।

 উৎসৱ 
লৈ হাৰাওবা উৎসৱত ভক্তসকলে বিভিন্ন দেৱদেৱীক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ নৃত্য কৰে। এই উৎসৱত পুৰুষ নৃত্যশিল্পীসকলে হাৰাবা (অথবা পাখাংবা)ৰ নৃত্য ৰূপ অনুকৰণ কৰে আৰু মহিলাসকলে নোংথাং লৈমা দেৱীৰ নৃত্য ৰূপ। নোংথাং লৈমা হৈছে বজ্ৰৰ প্ৰতীক।

 অন্যান্য দেৱীসকলৰ সৈতে পৰিচয় 
নোংথাং লৈমাক প্ৰায়ে লৈমাৰেল চিদাবীৰ সৈতে একেই বুলি ধৰা হয়। তেওঁক লৈমাৰেলৰ এটা অৱতাৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।Kaushal, Molly; Arts, Indira Gandhi National Centre for the (2001). Chanted Narratives: The Living "katha-vachana" Tradition. Indira Gandhi National Centre for the Arts. p. 250. ISBN 978-81-246-0182-2.

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:দেৱী