সূৰ্য্যৰ সপ্তম ঘোঁৰা

সূৰ্য্যৰ সপ্তম ঘোঁৰা (;  হিন্দী: सूरज का सातवाँ घोड़ा) ১৯৫২ চনত আধুনিক হিন্দী সাহিত্যৰ অন্যতম পথ প্ৰদৰ্শক ধৰ্মবীৰ ভাৰতীৰ এখন হিন্দী মেটা কল্পকাহিনী উপন্যাস। উপন্যাসখনত যমুনা, সতী, লিলি নামৰ তিনিগৰাকী নাৰী সম্পৰ্কে তিনিটা সম্পৰ্কীয় আখ্যান উপস্থাপন কৰা হৈছে। উপন্যাসখনৰ চৰিত্ৰ মাণিক মুল্লাই সপ্তম দুপৰীয়াৰ ভিতৰত হিতোপদেশ বা পঞ্চতন্ত্ৰ শৈলীত তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গক এই কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছে। উপন্যাসখনত এই মহিলাসকলে সন্মুখীন হোৱা প্ৰেমৰ হতাশা আৰু তেওঁলোকে নিজৰ জীৱনৰ সৈতে কেনেদৰে মোকাবিলা কৰে তাক দেখুওৱা হৈছে। আত্ম-প্ৰতিক্ৰিয়াশীল কাহিনীটো "দেৱদাস" চিনড্ৰমৰ বিৰুদ্ধে ইয়াৰ ধ্বংসাত্মক পদক্ষেপৰ বাবেও জনাজাত। ভাৰতীৰ প্ৰথম উপন্যাস গুনাহৌ কা দেৱতা (১৯৪৯) ৰ পিছত দ্য ছানছ ছেভেন্থ হ'ৰ্ছ প্ৰকাশিত হৈছিল, যি পৰৱৰ্তী সময়ত এখন গ্ৰেচিক্স হৈ পৰিছিল।

সচ্চিদানন্দ বৎসায়নকৃত (nom de plume: Agyeya) উপন্যাসখনৰ ইংৰাজী অনুবাদ ১৯৯৯ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। ইয়াৰ ৪৬ সংখ্যক সংস্কৰণ ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠে‍ ২০১২ চনত প্ৰকাশ কৰিছিল। ১৯৯২ চনত পৰিচালক শ্যাম বেনেগালে ৰাজীত কাপুৰ, ৰঘুবীৰ যাদৱ আৰু ৰাজেশ্বৰী সচদেৱ অভিনীত উপন্যাসখনক এপোনিমছ ছবিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। ছবিখনে বহুল প্ৰশংসা লাভ কৰাৰ লগতে ১৯৯২ চনত হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:উপন্যাস