সুৰজ কা সাতোৱা ঘোঁৰা

সুৰজ কা সাতোৱা ঘোঁৰা  (; অনু: সুৰ্যৰ সপ্তমটো ঘোঁৰা) ১৯৯২ চনত শ্যাম বেনেগালৰ পৰিচালনাত আৰু ধৰ্মবীৰ ভাৰতীৰ “সুৰজ কা সাতোৱা ঘোঁৰা“ নামৰ উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত এখন ভাৰতীয় হিন্দী ছবি। ১৯৯৩ চনত ই হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। আত্ম-চিন্তনশীল ছবিখন "দেৱদাস" চিনড্ৰ’মৰ ওপৰত এক বিধ্বংসী ৰূপ লোৱাৰ বাবেও জনাজাত। এই ছবিখন ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ উন্নয়ন নিগমে (এন এফ ডি চি) প্ৰযোজনা কৰিছিল। ইয়াত অভিনয় কৰিছে ৰজিত কাপুৰ, ৰাজেশ্বৰী সচদেৱ, পল্লৱ যোশী, নীনা গুপ্তা আৰু অমৰীশ পুৰী।
প্লট
গল্পকাৰ মনেক মল্লাই (ৰজিত কাপুৰ) বন্ধুসকলক জীৱনৰ বিভিন্ন সময়ত চিনাকি হোৱা তিনিগৰাকী মহিলাৰ তিনিটা কাহিনী কয়: ৰাজেশ্বৰী সচদেৱ (মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ বাবে উপমা), পল্লৱ যোশী (বুদ্ধিদীপ্ত আৰু ধনী), আৰু নীনা গুপ্তা (দৰিদ্ৰ)। ছবিখনৰ বিভিন্ন মুখ্য চৰিত্ৰৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা চালে এই তিনিটা কাহিনী এটা একক কাহিনীৰ তিনিটা ভিন্ন ৰূপ বুলি প্ৰকাশ পাইছে।

কোনো এটা গোট বা সমাজৰ আটাইতকৈ নিম্ন, লেহেমীয়া বা দুৰ্বল সকলেই গতি বা প্ৰগতি নিৰ্ধাৰণ কৰে। ছবিখনৰ শিৰোনাম, ছবিখনৰ বাবেই এক উপমা, সমাজ আৰু সাতটা ঘোঁৰাই টনা সূৰ্য্যৰ ৰথৰ পৌৰাণিক প্ৰতীকাত্মতা মাজত এক সাদৃশ্য পোৱা যায়।

আখ্যান শৈলীয়ে বিমূৰ্ততাক আৰু অধিক বৃদ্ধি কৰে; ছবিখনক সমকালীন শিল্পী শ্যামৰ (ৰঘুবীৰ যাদৱ) ফ্লেছবেক হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে। 

 বঁটা
 ৪০তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা: হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি
তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ



শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী