জেছলিন ধমিজা

জেছলিন ধমিজা ( ইংৰাজী : Jasleen Dhamija ; ১৯৩৩ – ৪ মাৰ্চ ২০২৩) এগৰাকী ভাৰতীয় বস্ত্ৰশিল্প ইতিহাসবিদ, শিল্প বিশেষজ্ঞ আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ কৰ্মী। দিল্লীত ভিত্তি কৰি তেওঁ হস্ততাঁত আৰু হস্তশিল্প উদ্যোগ বিশেষকৈ বস্ত্ৰ আৰু সাজ-পোছাকৰ ইতিহাসৰ ওপৰত অগ্ৰণী গৱেষণাৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত আছিল। তেওঁ মিনেছ'টা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জীৱন্ত সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ অধ্যাপিকা আছিল। বছৰ বছৰ ধৰি বস্ত্ৰ পুনৰুজ্জীৱিতকৰণকাৰী আৰু পণ্ডিত হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ সময়ছোৱাত তেওঁ বস্ত্ৰশিল্পৰ ওপৰত কেইবাখনো গ্ৰন্থ লিখিছিল, য’ত ভাৰতৰ পবিত্ৰ বস্ত্ৰশিল্প (২০১৪)ও আছিল।

 পটভূমি 

ধমিজাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৩ চনত আৰু ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল উত্তৰ-পশ্চিম সীমান্ত প্ৰদেশৰ এবটাবাদত, তাৰ পিছত ১৯৪০ চনত তেওঁৰ পৰিয়াল দিল্লীলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে, য'ত তেওঁলোকে দিল্লীৰ চিভিল লাইনৰ খাইবাৰ পাছ স্থানীয় অঞ্চলত বাস কৰে। তেওঁদিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মিৰাণ্ডা হাউছৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

২০২৩ চনৰ ৪ মাৰ্চত ধমিজৰ মৃত্যু হয়।

 কেৰিয়াৰ 

ধমিজাই ১৯৫৪ চনত  ভাৰত চৰকাৰৰ সংস্কৃতি আৰু শিল্পকলা পুনৰুজ্জীৱিতক কমলাদেৱী চট্টোপাধ্যায়ৰ সৈতে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু শিল্পকলা পুনৰুজ্জীৱন, সম্প্ৰদায় উন্নয়ন আৰু মহিলা কৰ্মসংস্থাপনৰ কাম আৰম্ভ কৰে। ১৯৬০ চনত তেওঁ ভাৰতৰ হস্তশিল্প ব’ৰ্ডৰ সৈতে কাম কৰে, ইয়াৰ পিছত তেওঁ পোনপটীয়াকৈ গ্ৰাম্য অঞ্চলত শিল্পীৰ সৈতে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, ইয়াৰ ফলত তেওঁৰ কাম ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সৈতে যুদ্ধবিধ্বস্ত বাল্কন দেশৰ মহিলাসকলৰ বাবে আত্মসহায়ক কাৰ্যসূচী প্ৰস্তুত কৰা হয়।

বছৰ বছৰ ধৰি তেওঁ কেইবাখনো বস্ত্ৰ আৰু শিল্পকলাৰ প্ৰদৰ্শনীৰ কিউৰেট কৰিছিল। কেইবাখনো কিতাপৰ উপৰিও, শিল্পকলা আৰু বস্ত্ৰশিল্পৰ ওপৰত, জয় অৱ ভেজেটেৰিয়ান কুকিং (২০০০)কে ধৰি দুখন ৰন্ধন গ্ৰন্থও লিখিছিল। ২০০৭ চনত তেওঁ কমলাদেৱী চট্টোপাধ্যায়ৰ জীৱনী আৰু আধুনিক ভাৰতৰ কলা-কৃষ্টিৰ পুনৰুজ্জীৱিতকৰণত তেওঁৰ ভূমিকা প্ৰকাশ কৰে।

তেওঁ নতুন দিল্লীৰ নেচনেল ইনষ্টিটিউট অৱ ফেশ্বন টেকন'লজিৰ অধ্যাপকৰ অংশ আছিল, য'ত তেওঁ ভাৰতীয় বস্ত্ৰশিল্প আৰু সাজ-পোছাকৰ ইতিহাসৰ অধ্যাপনা কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী