গাবিজা (দেৱী)

গাবিজা বা গাবিয়েটা বা গাবেটা, লিথুৱেনিয়াৰ পৌৰাণিক কাহিনীত জুইৰ আত্মা। তেওঁ অসমীয়া সমাজৰ লোকবিশ্বাসত থকা ঘৰজেউতিৰ দৰে ঘৰ-পৰিয়ালৰ ৰক্ষক। তেওঁৰ নাম গৌবটি(gaubti, যাৰ অৰ্থ আবৰি ৰখা, ৰক্ষা কৰা) বা চেণ্ট আগাথা (ৰাছিয়ান: Гафия, Gafiya)ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। খ্ৰীষ্টান ধৰ্মতত্ত্ববিদ জান ছাচিচ্কিয়ে মূৰ্তিপূজাৰ ওপৰত লিখা গ্ৰন্থখনত (১৬১৫ চনত প্ৰকাশিত) লিথুৱেনিয়াৰ দেৱতাৰ তালিকাত গাবিজাৰ নামহে উল্লেখ কৰা হৈছে। লিথুৱেনিয়াৰ লোককথাত তেওঁক পোৱা যায়। 

গাবিজাই মেকুৰী, ষ্টৰ্ক বা কুকুৰাৰ সাইলাখ ৰূপ লৈ দেখা দিব পাৰে, বা ৰঙা কাপোৰ পিন্ধা মহিলা হিচাপে দেখা দিব পাৰে। গাবিজাক জীৱিত প্ৰাণীৰ দৰে অতিশয় সন্মান আৰু যত্ন লোৱা হয়। মানুহে গাবিজাক ৰুটি আৰু নিমখ খাবলৈ আগবঢ়াই দিয়ে। শুবলৈ বিছনাৰ তলত জুই দিব লাগিছিল – মহিলাসকলে প্ৰতিদিনে সন্ধিয়া কয়লাবোৰ ছাইৰে ঢাকি দিছিল যাতে জুই ইফালে সিফালে উৰি গৈ ক্ষতি নকৰে। গবিজা যেনেকৈ ঘৰৰ ৰক্ষক আছিল, ঘৰৰ মাতৃও আছিল আৰু আছিল জুইৰ ৰক্ষক। কেতিয়াবা অগ্নিকুণ্ডৰ ওচৰতে বিশুদ্ধ পানীৰ বাটি এটা থৈ দিয়া হৈছিল যাতে গাবিজাই নিজকে ধুব পাৰে। খং উঠিলে গাবিজাই ঘৰটো জ্বলাই "ফুৰিবলৈ যায়।" বহু লোককথাত গাবিজাক ভৰিৰে ঠেলি দিয়া, থু পেলোৱা বা প্ৰস্ৰাৱ কৰি ক্ষুণ্ণ কৰাসকলৰ দুৰ্ভাগ্যৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

মাটকা গাবিয়া হৈছে ঘৰ, অগ্নিকুণ্ডৰ লিথুৱেনিয়ান দেৱী আৰু তেওঁলোকৰ যত্নৰ পৃষ্ঠপোষক। তাইৰ উৎপত্তি সম্ভৱতঃ গাবিজাৰ পৰা। 

অণুজীৱবিজ্ঞানত গজ বুলি সংক্ষিপ্ত কৰা গাবিজা নামটো এটা জিনমৰ বাবেই বুলি কোৱা হৈছে।
তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী