আমৰাজ

আমৰাজ (আমৰাছ বুলিও জনা যায়) ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ খাদ্যত আমফলৰ গুড়িৰ পৰা তৈয়াৰী মিঠা খাদ্য। পকা আমৰ গুড়ি উলিওৱা হয়, সাধাৰণতে হাতেৰে, আৰু পূৰিছ বা চাপাটি, ভাৰতীয় ৰুটিৰ সৈতে একেলগে খোৱা হয়। কেতিয়াবা ঘিউ আৰু গাখীৰ মিহলাই তাৰ সোৱাদ বৃদ্ধি কৰা হয়। মিঠাৰ বাবে চেনি দিব পাৰে। ইয়াক প্ৰায়ে উদযাপন আৰু বিয়াত ইলাচি আৰু কটা ফলৰ সৈতে খোৱা হয়।

আমৰাৰ আঞ্চলিক সংস্কৰণ মাৰাঠী আৰু ৰাজস্থানী খাদ্যৰ লগতে মাৰোৱাৰী আৰু গুজৰাটী সকলৰ মাজত বিশেষকৈ উৎসৱৰ সময়ত জনপ্ৰিয় মিঠাই।

মূলতঃ মহাৰাষ্ট্ৰৰ পৰম্পৰাগত ব্যঞ্জন, ভাৰতৰ আন আন ঠাইত ই অতি জনপ্ৰিয়।

যিহেতু ফলবোৰ ঋতু অনুসৰি হয়, গৰমৰ শেষত চপোৱা হয়, সেয়েহে ফলবোৰ পাল্পৰ ৰূপত সংৰক্ষণ কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তাই মধ্যমীয়া বৃহৎ আম প্ৰক্ৰিয়াকৰণ উদ্যোগৰ জন্ম দিছে।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
"আমৰা" শব্দটো সংস্কৃত আমৰা (সংস্কৃত: आम्र; লিট. 'আম') আৰু ৰস (সংস্কৃত: रु; লিট. 'ৰস') শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, গতিকে ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "আমৰ ৰস"।

পানহে
পাণহে হৈছে মহাৰাষ্ট্ৰৰ গ্ৰীষ্মকালীন পৰম্পৰাগত পানীয়, সিজোৱা কেঁচা আমৰ গুড়িৰে আধা পৰিমাণৰ চেনি মিহলাই পানীৰে পাতল কৰি তৈয়াৰ কৰা মিঠা পানীয়। পানীয়টোৱে গৰমৰ দিনত শৰীৰ শীতল কৰাত সহায় কৰে।[citation needed]

কেৰি নো ৰস
আমৰাচ এটা পৰম্পৰাগত গুজৰাটী খাদ্যও (যাক કેરીનો રસ (কেৰী-নো ৰাস) বুলি কোৱা হয়)। ইয়াত চেনিযুক্ত আমৰ গুড়ি থাকে, যিটো কপাহী কাপোৰৰ মাজেৰে পাৰ হৈ ফলৰ আঁহবোৰ আঁতৰাই পেলোৱা হয়। ইয়াক সাধাৰণতে ৰুটিৰ লগত বা পূৰিছৰ সৈতে খোৱা হয়।

পাল্প প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ পৰা উৎপাদিত মিঠা আমৰ তালিকা
আমৰ মজ্জাৰ পৰা উৎপাদিত কেইবাটাও মিঠা খাদ্য মহাৰাষ্ট্ৰীয় সমাজৰ মাজত অতি জনপ্ৰিয়।

আম্বা বৰফী: পাল্প চেনি মিহলাই উতলাই ডাঠ পেষ্টলৈ হ্ৰাস কৰা হয়। তাৰ পিছত হ্ৰাস পোৱা পাল্পখিনি খোয়া (গাখীৰৰ কঠিন পদাৰ্থ) আৰু  বাদামৰ সৰু সৰু টুকুৰাৰ সৈতে মিহলাই লোৱা হয়। ডাঙৰ ডাঙৰ সমতল কেৰাহীত মিশ্ৰণটো ঠাণ্ডা হ’বলৈ দি পেকেজিঙৰ আগতে কিউবত কাটি লোৱা হয়।
আম্বা পলি: পাল্প চেনি মিহলাই সমতল ষ্টীলৰ প্লেটত ৰ’দত শুকুৱাই লোৱা হয়। শুকান পাল্পটোৱে কঠিন স্তৰ গঠন কৰে যিবোৰ ইটোৱে সিটোৰ ওপৰত থুপ খাই থাকে। তাৰ পিছত পেকেজিঙৰ আগতে ষ্টেকবোৰ ডাঙৰ ডাঙৰ বৰ্গাকাৰত কাটি লোৱা হয়।
অম্বেভাটঃ পাল্প চেনি আৰু বাদাম মিহলাই তাৰ পিছত সিজোৱা বগা চাউলৰ সৈতে সিজোৱা হয়। ইয়াৰ পিছত চাউলৰ দানাবোৰে পাল্পৰ চাৰিওফালে সমানে আৱৰণ দিলে আম্বেবাথ খাবলৈ সাজু হয়।
আম্বিয়াচা শ্বিৰা: পাল্প খিনি চেনি আৰু বাদাম মিহলাই তাৰ পিছত পানী বা গাখীৰত চেমোলিনাৰ সৈতে সিজাই লোৱা হয়। এবাৰ সিজিলে মিশ্ৰণটো এম্বাৰ ৰঙৰ পেষ্টৰ দৰে দেখা যায় আৰু খাবলৈ সাজু হয়।
তথ্য় সূত্ৰ