চুমা

চুমা (জাপানী: 中馬, অৰ্থ "মধ্য ঘোঁৰা") আছিল মধ্যযুগীয় শিনান' প্ৰদেশ, জাপানৰ এটা ব্যক্তিগত মালবাহী পৰিবহণ ব্যৱস্থা। 

শিনান'ৰ পাহাৰীয়া ভূ-প্ৰকৃতিৰ বাবে, কৃষিজাত সামগ্ৰী আৰু অন্যান্য সামগ্ৰী ভূভাগীয় জলপথৰ জৰিয়তে পৰিবহণ সম্ভৱ নহ'ল। ফলস্বৰূপে, বহুতো ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠানে ঘোঁৰাৰ সহায়ত সামগ্ৰী পৰিবহণ আৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকে চৰকাৰী ডাক-চকীৰ ব্যৱস্থাৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষ প্ৰতিযোগিতাত পৰে, আৰু কিছুমান ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ সুবিধা আছিল (উদাহৰণস্বৰূপে, ঘোঁৰা-বহন ব্যৱস্থাত প্ৰতিটো চকীত নতুন ঘোঁৰালৈ মাল সলনি কৰাৰ প্ৰয়োজন নাছিল)। এই দুটা ব্যৱস্থাৰ প্ৰতিনিধিসকলৰ মাজত সংঘাত সাধাৰণ ঘটনা আছিল। শিনান'ৰ মুখ্য পথ 'ইনা ৰোড' চৰকাৰী বকুফু (বাকুফু)ৰ নিয়ন্ত্ৰণত নথকাৰ বাবে আৰু তাত চৰকাৰী যাতায়াত কম থকাৰ বাবে, চুমা বাহকসকলে মালবাহী ব্যৱসায়ত একাধিকবাৰ প্ৰভুত্ব বিস্তাৰ কৰিছিল।

শিনান'ৰ ঘোঁৰা বাহকসকল মূলত তিনিধৰণৰ আছিল। প্ৰথম শ্ৰেণীটো আছিল স্থানীয় কৃষক, যি নিজৰ তথা ছাত্ৰীসকলৰ সামগ্ৰী বজাৰত লৈ গৈছিল। দ্বিতীয় শ্ৰেণী আছিল ওচৰৰ ঈইডা, নাগানোৰ বাহকসকল, যাক স্থানীয় ব্যৱসায়ীয়ে বজাৰৰ বাবে সামগ্ৰী অনিবলৈ নিযুক্ত কৰিছিল। শেষত, এক স্বতন্ত্ৰ ব্যৱসায়ীৰ গোট আছিল, যি নিজ উদ্যোগত সামগ্ৰী ক্ৰয়, পৰিবহণ আৰু বিক্ৰয় কৰিছিল। সপ্তদশ শতিকাৰ শেষ ভাগত, এই তিনিও শ্ৰেণীৰ প্ৰতিনিধিসকলে 'চুমা নাকামা' নামৰ এখন আধা-আনুষ্ঠানিক বাণিজ্য সংগঠন গঠন কৰে, যাৰ উদ্দেশ্য আছিল চুমা বাহকসকলৰ স্বাৰ্থ ৰক্ষা কৰা আৰু চৰকাৰী চকী ব্যৱস্থাৰ আক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধত প্ৰতিবাদ কৰা।

চুমা ব্যৱস্থাটো ১৬৭৩ চনত চৰকাৰীভাৱে স্বীকৃত হয় আৰু ১৭৬৪ চনত ই যথেষ্ট লাভজনক হৈ পৰাৰ পিছত শোগুনেটই ইয়াক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ নিৰ্দিষ্ট বিধি-ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৰিবহণ