ৰাগ বিহাগ

ৰাগ বিহাগ হৈছে এটা হিন্দুঃস্থানী শাস্ত্ৰীয় ৰাগ (ইংৰাজীত raag বুলিও লিখা হয়) যি বিলাৱল ঠাট ৰ অন্তৰ্গত। বিহাগে সাতটা সংগীত স্বৰ ব্যৱহাৰ কৰে, আৰু দুয়োটা মধ্যম (শুদ্ধ আৰু তীব্ৰ) ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শুদ্ধ মধ্যম অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ; তীব্ৰ মধ্যম কেৱল পঞ্চমৰ সৈতে পি এ ম' গ ম গ বাক্যাংশত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 
অৱৰোহণত, ঋষভ আৰু ধৈৱতক বিশ্ৰামৰ স্বৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা নহয়, কিন্তু ইহঁতক মীণ্ডত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ৰাগত, নিষাদ (স্বৰ) এটা প্ৰধান স্বৰ, আৰু আলাপ বা তান (সংগীত) সাধাৰণতে এই স্বৰৰপৰা আৰম্ভ কৰা হয়।
 চলচ্চিত্ৰৰ গীত 
ভাষা : হিন্দী
গীতচলচ্চিত্ৰসুৰকাৰশিল্পীতেৰে চুৰ আউৰ মেৰে গীতগুঞ্জ উঠি শেহনাইৱসন্ত দেশাইলতা মংগেশকৰ আৰু মহম্মদ ৰফিবলিয়ে চুৰিলি বলিয়ানগৃহ প্ৰৱেশকানু ৰয়ভূপিন্দৰ সিং আৰু চুলক্ষণা পণ্ডিতবঁকে চকোৰি গোৰি ঝুম ঝুম নাছেগিহাম মতৱালে নৌজৱানচিত্ৰগুপ্তমুকেশকোই গাটা মৈ ছো জাটাআলাপজয়দেৱকে. জে. য়েছুদাসআই দিল বেকৰাৰ ক্যুঁশ্বাহজেহাননৌশাদকে. এল. সায়গলচলেঙ্গে তীৰ জব দিল পৰকোহিনূৰনৌশাদলতা মংগেশকৰ আৰু মহম্মদ ৰফিহামাৰে দিল ছেনা জানাউৰণ খটোলানৌশাদলতা মংগেশকৰমেৰি লাডলি ৰে মেৰি লাডলিঅন্দাজনৌশাদলতা মংগেশকৰ আৰু কোৰাছতেৰে প্যাৰ মে দিলদাৰমেৰে মেহবুবনৌশাদলতা মংগেশকৰয়ে ক্যা জগহ হৈ দোস্তোঁউমৰাও জানমহম্মদ জহুৰ খৈয়ামআশা ভোচলেজিন্দগী কে সফৰ মে গুজৰ জাতে হৈঁ জো মকামআপ কি কছমআৰ. ডি. বুৰ্মনকিশোৰ কুমাৰপিয়া বাৱৰী পিয়া বাৱৰীখুবছুৰতআৰ. ডি. বুৰ্মনআশা ভোচলে আৰু অশোক কুমাৰলাল ইশ্কগোলিয়োঁ কি ৰাছলীলা ৰাম-লীলাচঞ্জয় লীলা ভাঞ্চালিঅৰিজিৎ সিং
 ভাষা: কন্নড় 
গীতচলচ্চিত্ৰসুৰকাৰশিল্পীকাৰেদাৰু কেলাডেচানাডি অপ্পন্নাজি. কে. ৱেংকটেশএছ. জানকি, বিছমিল্লা খান
 তথ্যসূত্ৰ 

 বাহ্যিক সংযোগ 

 এছ.আৰ.এ. সময় আৰু ৰাগৰ ওপৰত
 এছ.আৰ.এ. ৰাগ আৰু ঠাটৰ ওপৰত
 ৰাজন পৰিকৰৰ ৰাগৰ ওপৰত
 ৰাগ বিহাগৰ বিষয়ে অধিক বিৱৰণ

হিন্দুঃস্থানী ৰাগ
ভাৰতীয় সংগীতৰ প্ৰবন্ধৰ বিশেষজ্ঞৰ মনোযোগৰ প্ৰয়োজন