ইঞ্জি আফ্লাটুন

ইঞ্জি আফ্লাটুন() এগৰাকী ইজিপ্তৰ চিত্ৰশিল্পী আৰু মহিলা আন্দোলনৰ কৰ্মী আছিল। তেওঁ আছিল "১৯৪০ আৰু ১৯৫০ চনৰ শেষৰ ফালে মাৰ্ক্সবাদী-প্ৰগতিশীল-জাতীয়তাবাদী-নাৰীবাদী আন্দোলনৰ আগশাৰীৰ মুখপাত্ৰ" থকাৰ, লগতে "আধুনিক ইজিপ্তৰ শিল্পৰ পথ প্ৰদৰ্শক" আৰু "ইজিপ্তৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ দৰ্শন-শিল্পী" আছিল।
জীৱনী
১৯২৪ চনত কায়ৰোত জন্মগ্ৰহণ কৰা আফলাটুনে "অৰ্ধ-সামন্তীয় আৰু বুৰ্জোৱা" বুলি বৰ্ণনা কৰা এটা পৰম্পৰাগত মুছলমান পৰিয়ালত তেওঁৰ পিতৃ আছিল এজন পতংগবিজ্ঞানী আৰু এজন মাটিৰ মালিক, আৰু তেওঁৰ মাতৃ আছিল এগৰাকী ফৰাচী প্ৰশিক্ষিত ড্ৰেছ-ডিজাইনাৰ, যিয়ে ইজিপ্তৰ ৰেড ক্ৰীচেণ্ট ছ'চাইটিৰ মহিলা সমিতিত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ লাইচি ফ্ৰান্সেছ ডু কেয়াৰত মাৰ্ক্সবাদ আৱিষ্কাৰ কৰে। তেওঁৰ ব্যক্তিগত কলা টিউটৰ কামেল এল-টেলমিছানিয়েই তেওঁক ইজিপ্তৰ কৃষকসকলৰ জীৱন আৰু সংগ্ৰামৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিছিল। আল-টিমিছানি আছিল 'আৰ্ট এণ্ড ফ্ৰিডম গ্ৰুপ'ৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক, যিটো অতিবাস্তৱবাদী আন্দোলনে আফ্লাটুনৰ শিল্পী হিচাপে বিকাশত প্ৰভাৱ পেলাব। ১৯৪২ চনত তেওঁ ইস্ক্ৰা নামৰ কমিউনিষ্ট যুৱ দলত যোগদান কৰে। কাইৰোৰ ফুৱাদ প্ৰথম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ ১৯৪৫ চনত জামি'আ ৱা আল মা'আহিদ (লিগ অৱ ইউনিভাৰ্চিটি এণ্ড ইনষ্টিটিউটছ ফৰ ইয়ং ৱমেন) ৰ ৰাবিতাত ফাতায়তৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য লতিফা আল-জাইয়াতৰ সৈতে আছিল। সেই বছৰতে তেওঁ পেৰিছত অনুষ্ঠিত হোৱা মহিলা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক ফেডাৰেচনৰ প্ৰথমখন সন্মিলনত লীগক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ১৯৪৮ চনত তেওঁ থামানুন মিলিউন ইমৰা মা'না (আমাৰ সৈতে আশী মিলিয়ন মহিলা) আৰু ১৯৪৯ চনত নাহনু আল-নিছা আল-মিছৰিয়াত (আমি ইজিপ্তৰ মহিলা)  লিখিছিল। ১৯৪৯ চনত ইজিপ্তৰ প্ৰথম শান্তি পৰিষদৰ প্ৰথম কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য হয়। ১৯৫০ চনত হাৰাকাত আনছাৰ আল চালাম (শান্তিৰ বন্ধুসকলৰ আন্দোলন)ত যোগদান কৰে। ১৯৫৯ চনত নাছেৰে কমিউনিষ্টক গোট খোৱাৰ সময়ত তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি গোপনে কাৰাগাৰত ভৰোৱা হয়। ১৯৬৩ চনত মুক্তি পোৱাৰ পিছত ইজিপ্তৰ কমিউনিষ্ট দল ভংগ হোৱাৰ পিছত তেওঁ বেছিভাগ সময় চিত্ৰকলাৰ বাবে ব্যয় কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ ঘোষণা কৰিছিল: "নাছেৰে মোক কাৰাৰুদ্ধ কৰিছিল যদিও তেওঁ এজন ভাল দেশপ্ৰেমিক আছিল।"

চিত্ৰাংকন
স্কুলৰ সময়ত আফ্লাটৌনে ছবি আঁকি ভাল পাইছিল আৰু তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক উৎসাহিত কৰিছিল। ইজিপ্তৰ অতিবাস্তৱবাদী গোটৰ নেতা কামেল এল-টেলমিছানীয়ে তেওঁক অতিবাস্তৱবাদী আৰু কিউবিষ্ট নান্দনিকতাৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিছিল। সেই সময়ৰ তেওঁৰ চিত্ৰসমূহ অতিবাস্তৱবাদৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত। পিছলৈ তেওঁ মনত পেলাইছিল যে তেওঁৰ চিত্ৰকলা দেখি মানুহে আচৰিত হৈছিল আৰু ভাবিছিল "এটা ধনী পৰিয়ালৰ ছোৱালী এজনীক কিয় ইমান যন্ত্ৰণা দিয়া হৈছিল"। ১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৪৮ চনলৈকে তেওঁ চিত্ৰকলা বন্ধ কৰি দিছিল, এই কথা বিবেচনা কৰি যে তেওঁ যি ছবি আঁকিছিল সেয়া তেওঁৰ অনুভৱৰ সৈতে আৰু মিল নাথাকে। পিছলৈ লাক্সৰ, নুবিয়া আৰু ইজিপ্তৰ অ'এছ ভ্ৰমণ কৰাৰ পিছত তেওঁৰ আগ্ৰহ নবীকৰণ হয়। এই ভ্ৰমণসমূহৰ সময়ত তেওঁ "ঘৰবোৰত সোমাই কৰ্মস্থলীত পুৰুষ-মহিলাৰ আঁকিবলৈ" সুযোগ পাইছিল। ইজিপ্তত জন্মগ্ৰহণ কৰা চুইজাৰলেণ্ডৰ শিল্পী মাৰ্গো ভেইলনৰ সৈতে তেওঁ এবছৰ অধ্যয়ন কৰে এই সময়ছোৱাত তেওঁ কায়ৰো আৰু আলেকজেণ্ড্ৰিয়াত একক প্ৰদৰ্শনী কৰে আৰু ১৯৫২ চনত ভেনিচ বিয়েনালে আৰু ১৯৫৬ চনত চাও পাওলো আৰ্ট বিয়েনেলত প্ৰদৰ্শন কৰে। ১৯৫৬ চনত তেওঁ মেক্সিকান মিউৰেলিষ্ট ডেভিদ আলফাৰো ছিকেইৰ'ছক লগ পায় আৰু বন্ধুত্ব কৰে। ১৯৪০ আৰু ১৯৫০ চনৰ শেষৰ ফালে আফ্লাটুনৰ কাম মেক্সিকান মিউৰেলজিমৰ সামাজিক বাস্তৱবাদৰ ঋণী আছিল। কাৰাগাৰৰ সময়ছোৱাত চিত্ৰকলা অব্যাহত ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক কাৰাগাৰৰ চিত্ৰসমূহ প্ৰতিকৃতি, আনহাতে পিছৰবোৰ লেণ্ডস্কেপ। মুক্তিৰ পিছৰ বছৰবোৰত ১৯৬৭ চনত ৰোম আৰু পেৰিছ, ১৯৭০ চনত ড্ৰেছডেন, ইষ্ট বাৰ্লিন, ৱাৰ্ছ আৰু মস্কো, ১৯৭৪ চনত ছফিয়া, ১৯৭৫ চনত প্ৰাগ, ১৯৭৯ চনত নতুন দিল্লীত প্ৰদৰ্শনী প্ৰদৰ্শন কৰে।  তেওঁৰ চিত্ৰসমূহ "তীব্ৰ ৰঙৰ সজীৱ ব্ৰাছষ্ট্ৰ'ক"ৰে ভৰি আছে যিয়ে কিছুমান পৰ্যবেক্ষকক ভ্যান ঘগ বা বাৰ্নাৰ্ডৰ কথা মনত পেলাই দিয়ে। বা বনাৰ্ডৰ কথা মনত পেলাই দিয়ে। পিছৰ বছৰবোৰৰ তেওঁৰ শিল্পৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে তেওঁৰ ৰূপসমূহৰ চাৰিওফালে বৃহৎ বগা ঠাইৰ ব্যৱহাৰ ক্ৰমান্বয়ে। তেওঁৰ ৰচনাৰ সংকলন কায়ৰোৰ আমিৰ তাজ প্ৰাসাদত প্ৰদৰ্শিত হৈছে। তেওঁৰ আন এটা ৰচনা সংকলন শ্বাৰজাহৰ বৰজীল আৰ্ট ফাউণ্ডেশ্যনত প্ৰদৰ্শিত হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:ইজিপ্তৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী