হিন্দুস্তানী ভাষা

হিন্দুস্তানী (দেৱনাগৰী: हिंदुस्तानी) হৈছে এটা বহুকেন্দ্ৰিক ভাষা যাৰ দুটা মানক উপভাষা, হিন্দী (অধিকভাৱে সংস্কৃতকৃত) আৰু উৰ্দু (বেছি পৰিমাণে ফাৰ্চী- আৰবীকৃত)। ফলত ইয়াক হিন্দী-উৰ্দু বুলিও কোৱা হয়৷ ই ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ আভ্যন্তৰীণ সংযোগী ভাষা৷ মুঠতে উৰ্দু আৰু হিন্দীৰ মিশ্ৰণক সাধাৰণতে "হিন্দুস্তানী" বুলি কোৱা হয়।

চৰকাৰী মৰ্য্যাদা
১৯৪৭ চনৰ আগতে হিন্দুস্তানীক আনুষ্ঠানিকভাৱে ব্ৰিটিছ ৰাজে স্বীকৃতি দিছিল। স্বাধীনতাৰ পিছৰ সময়ছোৱাত অৱশ্যে হিন্দুস্তানী শব্দটোৱে মুদ্ৰা হেৰুৱাইছে আৰু ভাৰত বা পাকিস্তান চৰকাৰে ইয়াক কোনো আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি দিয়া নাই। ভাষাটোক ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে ইয়াৰ মানক ৰূপ হিন্দী আৰু উৰ্দুৰ দ্বাৰা স্বীকৃতি দিয়া হৈছে।

শব্দ-ভাণ্ডাৰ
হিন্দুস্তানী ভাষাত পাৰ্চী আৰু আৰবী মূলৰ প্ৰায় ৫,৫০০ শব্দ আছে। ইংৰাজীৰ পৰাও যথেষ্ট সংখ্যক শব্দ ধাৰ কৰা হৈছে, লগতে ইউৰোপৰ অন্যান্য ভাষা যেনে পৰ্তুগীজ আৰু ওলন্দাজ (ডাচ)ৰ পৰাও কিছুমান শব্দ আছে।

লিখন পদ্ধতি
+ Devanagari                                                                                                      

+Urdu alphabet Letter  Name of letter  Transliteration  IPA   alif  a, ā, i, or u  , , , or    be  b     pe  p     te  t     ṭe  ṭ     se  s     jīm  j     che  c     baṛī he  h̤  / ~ /   khe  k͟h    dāl  d     ḍāl  ḍ     zāl  z    re  r  / ~ /   ṛe  ṛ     ze  z     zhe  ž     sīn  s     shīn  sh     su'ād  s̤    zu'ād  ż    to'e  t̤     zo'e  ẓ    ‘ain  ‘  –   ghain  ġ    fe  f     qāf  q     kāf  k     gāf  g     lām  l     mīm  m     nūn  n    nūn ghunna  ṁ or m̐     wā'o  w, v, ō, or ū  , ,  or    choṭī he  h  / ~ /   do chashmī he  h   or    hamza  '     ye  y or ī   or    baṛī ye  ai or ē  , or 

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা