তেত্ৰিশ দেৱতা

তেত্ৰিশ দেৱতা বা তেত্ৰিশ কৌটি দেৱতা () হৈছে হিন্দুধৰ্মৰ দেৱতাসকলৰ প্ৰকাৰভেদ অনুযায়ী সমষ্টিবদ্ধ সংখ্যা। সংস্কৃত ভাষাত ত্ৰয়োত্ৰিংশ কৌটি বুলি কওতে "তেত্ৰিশ গুণ সম্পন্ন বা তেত্ৰিশ প্ৰকাৰ"-ক বুজায়।Mani pp. 654–5 প্ৰকৃতপক্ষে তেত্ৰিশ কৌটি দেৱতা বুলিলে তেত্ৰিশ প্ৰকাৰৰ গুণ সম্পন্ন বৈদিক দেৱতাক বুজোৱা হয়।Hermann Oldenberg (1988), The Religion of the Veda, Motilal Banarsidass, , pp. 23-50AA MacDonell, , Oxford University Press, pp. 19-21 হিন্দুসকলৰ প্ৰধান ধৰ্মগ্ৰন্থ বেদ, শতপথ ব্ৰাহ্মণ সহ অন্যান্য ধৰ্মগ্ৰন্থত এই বিষয়ে ধাৰণা পোৱা যায়। পৰৱৰ্তীকালত মানুহৰ মুখে মুখে "তেত্ৰিশ কোটি দেৱতা" অৰ্থাৎ ৩৩,০০,০০,০০০ দেৱতা বুলি প্ৰচলিত হয়।বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়, দেৱতত্ত্ব ও হিন্দুধৰ্ম, বঙ্কিম ৰচনাৱলী।  পৃষ্ঠা ৭৮৪ হিন্দুধৰ্মত কোনো নিৰ্দিষ্ট সংখ্যক দেৱতাৰ ধাৰণাৰ পৰিৱৰ্তে এজন দেৱতাৰে একাধিক ৰূপ প্ৰচলিত।ডেভিড লৰেন্স (২০১২), দ্য ৰুটলেজ কম্পেনিয়ন টু থিয়ইজম (সম্পা. চাৰ্লছ টালিয়াফেৰো, ভিক্টোৰিয়া এছ হেৰিছন আৰু ষ্টুয়াৰ্ট গ'ট্জ, ৰুটলেজ,, , পৃষ্ঠা ৭৮-৭৯

তেত্ৰিশ প্ৰকাৰৰ দেৱতাৰ তালিকা
হিন্দু শাস্ত্ৰত তেত্ৰিশ প্ৰকাৰৰ দেৱতাৰ নাম বিভিন্ন ধৰণৰ। এইবোৰৰ ভিতৰত ভাগৱত পুৰাণ অনুসৰি দ্বাদশ আদিত্য, একাদশ ৰুদ্ৰ (প্ৰথম স্তম্ভ), মহাভাৰত অনুসৰি  অষ্ট বসু, আৰু দুজন অশ্বিন।George Williams (2008), A Handbook of Hindu Mythology, Oxford University Press, , pp. 90, 112Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English Dictionary" Etymologically and Philologically Arranged to cognate Indo-European Languages, Motilal Banarsidass, p. 492 

+তেত্ৰিশ কোটি (প্ৰকাৰ) দেৱতাৰ নাম দ্বাদশ আদিত্যএকাদশ ৰুদ্ৰ অষ্টবসু দুই অশ্বিন বিবস্বান
 অৰ্যমা
 পূষা
 ত্বষ্টা
 সাবিত্ৰ
 ভগ
 ধাতা
 বিষ্ণু 
 বৰুণ
 মিত্ৰ
 ইন্দ্ৰ
 অংশুমান মন্যু
 মনু
 মহীন
 হৰ
 শম্ভু
 ঋতুধ্বজ
 উগ্ৰৰেতা
 ভৱ 
 কাল 
 বামদেৱ 
 ধুতব্ৰত প্ৰাণ (নিঃশ্বাস)
 অপ্ৰান (প্ৰশ্বাস)
 ব্যান
 সমান
 উদান
 নাগ
 কূৰ্ম
 কৃকল
 দেৱদত্ত
 ধনঞ্জয় 
 আত্মা ধৰা (পৃথিৱী)
 অনল (অগ্নি)
 অনিল (বায়ু)
 অপ(জল) / সবিতা
 প্ৰত্যূষ (সূৰ্য)
 প্ৰভাস (আকাশ)
 সোম (চন্দ্ৰ)
 ধ্ৰুৱ  নাসত্য
 দস্ৰ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱতা
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী