বালুৰণ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

বালুৰণ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান () হৈছে ইণ্ডোনেছিয়াৰ এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। উদ্যানখন ইণ্ডোনেছিয়াৰ পূব জাভাৰ চিটুবণ্ডো ৰিজেন্সিত অৱস্থিত। ইয়াৰ জলবায়ু তুলনামূলকভাৱে শুষ্ক আৰু ই মূলতঃ ছাভানা (৪০%), লগতে নিম্নভূমিৰ অৰণ্য, মেনগ্ৰোভ বনাঞ্চল আৰু পাহাৰেৰে গঠিত। মাউণ্ট বালুৰণ (১,২৪৭ মিটাৰ) হৈছে অঞ্চলটোৰ সৰ্বোচ্চ শৃংগ।Indra Harsaputra, 'Baluran: the little Africa of Java', The Jakarta Post, 20 July 2013.

বালুৰাণ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, জাভাৰ উত্তৰ-পূব প্ৰান্তত, বালি আৰু মাদুৰা দ্বীপৰ ওচৰত অৱস্থিত। উদ্যানখনৰ উত্তৰে মাদুৰা জলদ্বীপ, পূবে বালি জলদ্বীপ, পশ্চিমে বাজুলমাটি (ৱোনোৰেজো গাঁও) আৰু দক্ষিণে ক্লোকাৰান নদী (সুম্বেৰানয়াৰ গাঁও) অৱস্থিত। উদ্যানখন এটি ৰুক্ষ বৃত্ত, যাৰ কেন্দ্ৰত বালুৰণ আগ্নেয়গিৰি নামেৰে এটি বিলুপ্ত আগ্নেয়গিৰি আছে। ইয়াৰ মুঠ মাটিকালি ২৫,০০০ হেক্টৰ।Ministry of Forestry of Indonesia: Baluran National Park, retrieved 20 December 2013 উদ্যানখন পাঁচটা অঞ্চলক লৈ গঠিত: প্ৰধান অঞ্চল (১২,০০০ হেক্টৰ), প্ৰান্তৰ অঞ্চল (৫,৫৩৭ হেক্টৰ, ১,০৬৩ হেক্টৰ পানী আৰু ৪,৫৭৪ হেক্টৰ ভূমি লৈ গঠিত), নিবিড় ব্যৱহাৰ অঞ্চল (৮০০ হেক্টৰ), নিৰ্দিষ্ট ব্যৱহাৰ অঞ্চল (৫,৭৮০ হেক্টৰ) এবং পুনৰ্বাসন অঞ্চল (৭৮৩ হেক্টৰ)।Baluran National Park: History, Location and Area  

 উদ্ভিদকুল আৰু প্ৰাণীকুল 
উদ্যানখনত ৪৪৪টা উদ্ভিদ প্ৰজাতি লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে, যাৰ ভিতৰত কিছুমান বিলুপ্তপ্ৰায় উদ্ভিদ প্ৰজাতি যেনে: জিজিফাছ ৰটাণ্ডিফ’লিয়া, টামাৰিণ্ডাছ ইণ্ডিকা (তেঁতেলী), ডিঅ’স্ক’ৰিয়া হিস্পিডা, এলেউৰাইটছ মলুকেনাছ আৰু ক’ৰিফা ইউটান।

বালুৰণ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত বিলুপ্তপ্ৰায় বাণ্টেং, সুমাত্ৰাৰ ৰাংকুকুৰ, সুগৰী পহু, জাভাৰ মাউছ-ডিয়াৰ, চুণ্ডাৰ লতামাকৰী বাঘ, জাভাৰ নাহৰফুটুকী আৰু পূব জাভাৰ বান্দৰকে ধৰি ২৬টা স্তন্যপায়ী প্ৰাণী আছে। ১৯৯৬ চনৰ পৰা ২০১২ চনৰ ভিতৰত, বাণ্টেঙৰ জনসংখ্যা অভাৱনীয়ভাৱে ৩৩৮ৰ পৰা ২৬টালৈ হ্ৰাস পাইছে। ইয়াৰ কাৰণ হʼল কিছুমান আক্ৰমণাত্মক জীৱ প্ৰজাতি যেনে- বাবুল গছ (Acacia nilotica) , 27 June 2020 আৰু জলম'হ। কিন্তু প্ৰজননৰ নিবিড় প্ৰচেষ্টাৰ ফলত ২০২০ চনৰ ভিতৰত জনসংখ্যা প্ৰায় ২০০ টালৈ বৃদ্ধি পাইছে। 

উদ্যানখনত পোৱা চৰাইসমূহ হʼল সেউজীয়া ময়ূৰ, বনকুকুৰা, মালাবাৰৰ দাগযুক্ত ধনেশ, গঁড় ধনেশ আৰু বৰটোকোলা। ২০১০ চনলৈকে উদ্যানখনত ১৫৫টা প্ৰজাতিৰ চৰাইৰ পঞ্জীয়নভুক্ত কৰা হৈছিল, যদিও ২০১২ চনত চৰাইৰ ফটোগ্ৰাফী প্ৰতিযোগিতাৰ পিছত, এই প্ৰজাতিৰ সংখ্যা সংশোধন কৰি ১৯৬টা কৰা হয়।"Baluran National Park Holds 4th Annual Birding Competition" in Tempo, 26 June 2013

 বিলুপ্ত 
১৯৬০ দশকৰ মাজভাগলৈকে এই সংৰক্ষিত এলেকাত জাভাৰ বাঘো পোৱা গৈছিল।

 সংৰক্ষণ আৰু ভাবুকি 
১৯২৮ চনৰ পৰা এই অঞ্চলটো সংৰক্ষিত হৈ আহিছে, ডাচ্ চিকাৰী, এ.এইচ. ল’ডেব’ৰৰ উদ্যোগত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই কাৰ্যটো আৰম্ভ হৈছিল। ১৯৩৭ চনত, ডাচ্ ঔপনিৱেশিক চৰকাৰে ইয়াক বন্যপ্ৰাণীৰ আশ্ৰয়স্থল হিচাপে ঘোষণা কৰে।Indra Harsaputra: "Baluran Banteng herd dying out", The Jakarta Post, 10 January 2013. ১৯৮০ চনত এই অঞ্চলটোক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।

চোৰাং চিকাৰে উদ্যানখনৰ বন্যপ্ৰাণীৰ বাবে এক ডাঙৰ ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰিছে, বিশেষকৈ বেণ্টেঙৰ জনসংখ্যাৰ হ্ৰাস হোৱাৰ বাবে। প্ৰ'ফাউনা ইণ্ডোনেছিয়াৰ মতে, কেৱল স্থানীয় লোকেই নহয়, সামৰিক বাহিনীৰ সদস্যসকলও চোৰাং চিকাৰৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে।

বালুৰণ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত কমেও ৬,০০০ হেক্টৰ চাভানা দখল কৰা, কাঁইটীয়া বাবুল গছে বেণ্টেঙৰ বাবে খাদ্য বিচাৰি পোৱাটো ক্ৰমান্বয়ে কঠিন কৰি তুলিছে। ১৯৯৬ চনত, ৩২০টা বেণ্টেং আছিল আৰু ২০১৩ চনৰ তথ্য অনুসৰি বৰ্তমান মাত্ৰ ৩৫টা বেণ্টেঙহে অৱশিষ্ট আছে।

 চিত্ৰ বীথিকা 

 লগতে চাওক 

 ইণ্ডোনেছিয়াৰ ভূগোল

 তথ্য উৎস 

 বাহ্যিক সংযোগ 

Official site of Baluran National Park (Indonesian)

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ সংৰক্ষিত অঞ্চল