বিষমলিংগতাবাদ

বিষমলিংগতাবাদ হৈছে নাৰী–পুৰুষ যৌনতা আৰু সম্পৰ্কৰ সপক্ষে মনোভাৱ, পক্ষপাতিত্ব আৰু বৈষম্যৰ এক ব্যৱস্থা।  এলিজাবেথ ক্ৰেমাৰৰ মতে ইয়াত এই বিশ্বাস অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব পাৰে যে সকলো মানুহ বিষমযৌন বা হ'ব লাগে আৰু বিষমযৌন সম্পৰ্কই একমাত্ৰ নিয়ম  আৰু সেয়েহে ই উচ্চ। 

যদিও ইংৰাজী ভাষাৰ আমেৰিকান হেৰিটেজ অভিধান আৰু মেৰিয়াম-ৱেবষ্টাৰ কলেজিয়েট অভিধানৰ অনলাইন সংস্কৰণত বিষমলিংগতাবাদক সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছে যে, সমকামী বিৰোধী বৈষম্য বা পক্ষপাতিত্ব ক্ৰমে "বিষমযৌন লোকৰ দ্বাৰা" আৰু "বিষমযৌন লোকৰ দ্বাৰা", যিকোনো যৌন অভিমুখৰ লোক এনে মনোভাৱ আৰু পক্ষপাতিত্ব ৰাখিব পাৰে, আৰু নিজৰ যৌন অভীৰুচিৰ প্ৰতি অভ্যন্তৰীণ ঘৃণাৰ অংশ গঠন কৰিব পাৰে।   

বৈষম্য হিচাপে বিষমলিংগবাদে সমকামী পুৰুষ, সমকামী নাৰী, উভকামী আৰু অন্যান্য যৌন সংখ্যালঘুসকলক বিভিন্ন আইনী আৰু নাগৰিক অধিকাৰ, অৰ্থনৈতিক সুযোগ, আৰু বিশ্বৰ বহু অধিকাৰক্ষেত্ৰ আৰু সমাজত সামাজিক সমতাৰ ক্ষেত্ৰত দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ নাগৰিক হিচাপে স্থান দিয়ে। ই প্ৰায়ে সমকামীতাক ঘৃণাৰ সৈতে জড়িত। 

পৰিভাষাটো এতিয়াও বিকশিত হৈ আছে। 

তথ্য সংগ্ৰহ