আৰ্গন (পোশাক)

ভাৰতীয় উপমহাদেশ, আধুনিক ভাৰত আৰু বাংলাদেশৰ হাজং মহিলাসকলে পিন্ধা পৰম্পৰাগত চাদৰ সদৃশ কাপোৰ হৈছে আৰ্গন ( আগন, অগ্ৰুণ বা পাৰ্ছা বুলিও জনা যায়)। Hajong, B. (2002). The Hajongs and their struggle. Assam, Janata Press. আগন দুই প্ৰকাৰৰ এটা সাধা আগন আৰু ফুলৗ আগন (ফুলা আগন) মানে সাধা আগন হৈছে ফুল নথকা আৰু ফুলৗ আগন মানে ফুল থকা। 

এয়া এক প্ৰকাৰৰ উৎসৱৰ পোছাক আছিল, বিশেষ অনুষ্ঠানত পিন্ধা। আৰ্গনবোৰ শ্বাটল-বোৱা আৰু ডাঙৰ আকাৰৰ, যাৰ বিশেষত্ব হৈছে সমমিতি আৰ্হি, জ্যামিতিক আকৃতি আৰু ৰঙীন ৰেচমত আৰু সোণ আৰু ৰূপৰ সূতাৰ সৈতে বা অবিহনে ডিজাইন কৰা পাত আৰু ফুল। পৰম্পৰাগতভাৱে আৰ্গন আকাৰত ডাঙৰ আছিল আৰু ইয়াত বগলী, হাঁহ আৰু ময়ূৰ আদি চৰাই আছিল; আৰু কদম্ব গছৰ দৰে গছ সেইবোৰৰ ওপৰত ৰোপণ কৰা হয়। ইয়াক পুৰুষে বিয়াৰ সময়ত বা ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণৰ সময়ত পিন্ধিব পাৰে। তেওঁলোকৰ চেহেৰা আৰু সাজ-পোছাক বড়োসকলৰ দৰে। 

 ফটো 

 আৰু চাওক 

 পাঠিন বা পাতিন
 হাজং সকল
 লেৱাটানা নৃত্য

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ