শৰৎ আৰু বসন্তৰ যুগ

ইতিহাস 
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭৭১ত কুৱানৰং আক্ৰমণৰ ফলত পশ্চিম ঝৌ সাম্ৰাজ্য (ঝৌ সাম্ৰাজ্য) আৰু তাৰ ৰাজধানী হাওজি ধ্বংস হ'ল, যাৰ ফলত সম্ৰাটজন পূবৰ ৰাজধানী লুৱিলৈ পলাই গ'ল। এই ঘটনাৰ পৰিণাম স্বৰূপেই ঝৌ সাম্ৰাজ্যত পূব ঝৌৰ আৰম্ভ হ'ল, আৰু শৰৎ আৰু বসন্তৰ কাল, আৰু তাৰ পাছত যুদ্ধৰত ৰাজ্যৰ কাল আৰম্ভ হ'ল। শৰৎ আৰু বসন্তৰ কালত চীনত জাগীৰ প্ৰথা বা ফেংজিয়াং বিলুপ্ত হৈছিল। ঝৌ ৰাজবংশ যদিও আনুষ্ঠানিকভাৱে বৃহৎ অঞ্চলৰ শাসক আছিল, সেই বংশৰ বাস্তৱিক প্ৰভাৱ কেৱল ৰাজধানীৰ ওচৰৰ কিছু অংশলৈকেহে বিস্তাৰিত আছিল। এনে অৱস্থাৰ ফালত জাগীৰসমূহ লাহে লাহে অধিক স্বাধীন হ'বলৈ ধৰিলে। শৰৎ আৰু বসন্তৰ সুগৰ শেষলৈ আৰম্ভ হৈছিল যুদ্ধৰত ৰাজ্যৰ যুগ, যি যুগত ঝৌ ৰাজবংশই তলতীয়া ৰাজ্যসমূহৰ ওপৰত প্ৰায় সকলো নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই পেলাইছিল আৰু ৰজ্যসমূহ নিজৰ মাজতেই যুদ্ধত ব্যস্ত থাকিছিল। 

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:চীনৰ ইতিহাস