শিক্ষক

শিক্ষক (), যাক স্কুলৰ শিক্ষক বা আনুষ্ঠানিকভাৱে শিক্ষাবিদ বুলিও কোৱা হয়, তেওঁ এনেকুৱা ব্যক্তি যিয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক পাঠদানৰ অভ্যাসৰ জৰিয়তে জ্ঞান, দক্ষতা বা গুণ আহৰণ কৰাত সহায় কৰে। 

অনানুষ্ঠানিকভাৱে শিক্ষকৰ ভূমিকা যিকোনো ব্যক্তিয়ে ল'ব পাৰে (যেনে সহকৰ্মীক কোনো নিৰ্দিষ্ট কাম কেনেকৈ কৰিব লাগে দেখুৱাওঁতে)। কিছুমান দেশত স্কুলীয়া বয়সৰ যুৱক-যুৱতীসকলক স্কুল বা কলেজৰ দৰে আনুষ্ঠানিক পৰিৱেশত নহয়, অনানুষ্ঠানিক পৰিৱেশত, যেনে পৰিয়ালৰ ভিতৰত (হোমস্কুলিং) কৰা হ’ব পাৰে। আন কিছুমান বৃত্তিত যথেষ্ট পৰিমাণৰ শিক্ষকতা জড়িত হ’ব পাৰে (যেনে যুৱ কৰ্মী, পাষ্টৰ)। 

বেছিভাগ দেশতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ আনুষ্ঠানিক পাঠদান সাধাৰণতে দৰমহা পোৱা পেছাদাৰী শিক্ষকে কৰে। এই লেখাটোত সেইসকলৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে যিসকলক আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ প্ৰেক্ষাপটত, যেনে বিদ্যালয় বা প্ৰাৰম্ভিক আনুষ্ঠানিক শিক্ষা বা প্ৰশিক্ষণৰ অন্য স্থানত আনক শিকোৱাৰ বাবে নিজৰ মূল ভূমিকা হিচাপে নিয়োজিত কৰা হৈছে।

 কৰ্তব্য আৰু কাৰ্য্য 
সংস্কৃতিৰ মাজত এজন শিক্ষকৰ ভূমিকা বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে। 

শিক্ষকসকলে সাক্ষৰতা আৰু সংখ্যা, কাৰুকাৰ্য্য বা বৃত্তিমূলক প্ৰশিক্ষণ, কলা, ধৰ্ম, নাগৰিকত্ব, সম্প্ৰদায়ৰ ভূমিকা, বা জীৱন দক্ষতাৰ নিৰ্দেশনা দিব পাৰে। 

আনুষ্ঠানিক পাঠদানৰ কামসমূহৰ ভিতৰত আছে চুক্তিবদ্ধ পাঠ্যক্ৰম অনুসৰি পাঠ প্ৰস্তুত কৰা, পাঠ দিয়া, আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ অগ্ৰগতিৰ মূল্যায়ন কৰা। 

এজন শিক্ষকৰ পেছাদাৰী কৰ্তব্য আনুষ্ঠানিক পাঠদানৰ বাহিৰলৈও বিস্তৃত হ’ব পাৰে। শ্ৰেণীকোঠাৰ বাহিৰত শিক্ষকসকলে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সৈতে ক্ষেত্ৰ ভ্ৰমণত যাব পাৰে, অধ্যয়ন হলসমূহৰ তদাৰক কৰিব পাৰে, বিদ্যালয়ৰ অনুষ্ঠানসমূহৰ আয়োজনত সহায় কৰিব পাৰে, আৰু পাঠ্যক্ৰমৰ বাহিৰৰ কাম-কাজৰ বাবে তত্ত্বাৱধায়ক হিচাপে কাম কৰিব পাৰে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ক্ষতিৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ আইনী কৰ্তব্যও তেওঁলোকৰ আছে, যেনে গুণ্ডাগিৰি, যৌন নিৰ্যাতন, বৰ্ণবাদ বা নিৰ্যাতনৰ ফলত হ'ব পৰা ক্ষতি। কিছুমান শিক্ষা ব্যৱস্থাত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ অনুশাসনৰ বাবে শিক্ষক দায়বদ্ধ হ’ব পাৰে। 
তথ্য সংগ্ৰহ