প্ৰতিমানহীনতা

সমাজতত্ত্বত প্ৰতিমানহীনতা () হৈছে সৰ্বসাধাৰণে বা সমূহৰ সদস্য সকলে অনুসৰণ কৰিবলগীয়া কোনো এক নৈতিক মূল্যবোধ, মানদণ্ড, কৰ্ম নীতি বা নিৰ্দেশনা আদিক উভালি পেলোৱা বা ভাঙি পেলোৱাৰ এক সামাজিক অৱস্থা। প্ৰতিমানহীনতাক বিশ্বাস ব্যৱস্থাৰ সংঘাতৰ পৰা বিকশিত হোৱা বুলি অনুমান কৰা হয় আৰু ই ব্যক্তি আৰু সম্প্ৰদায়ৰ মাজত সামাজিক বান্ধোন ভাঙি পেলায় (অৰ্থনৈতিক আৰু প্ৰাথমিক সামাজিকৰণ উভয়তে)। সাধাৰণতে নীতিহীনতা বুলি বুজা এই শব্দটোক ফৰাচী সমাজবিজ্ঞানী ইমিল ডাৰখাইমে তেওঁৰ প্ৰভাৱশালী গ্ৰন্থ ছুইচাইড (১৮৯৭)ত জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ইমিল ডাৰখাইমে মত প্ৰকাশ কৰিছিল যে প্ৰটেষ্টেণ্টসকলে কেথলিকসকলতকৈ অধিক মাত্ৰাৰ প্ৰতিমানহীনতা প্ৰদৰ্শন কৰে। কিন্তু ডাৰখাইমে প্ৰথমে ১৮৯৩ চনত লিখা 'দ্য ডিভিজন অৱ লেবাৰ ইন ছ'চাইটি' নামৰ গ্ৰন্থখনত এনোমিৰ ধাৰণাটো প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। ডাৰখাইমে কেতিয়াও নীতিহীনতা শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা নাছিল;  বৰঞ্চ তেওঁ এনোমিক "বিকাৰগ্ৰস্ততা" আৰু "এটা অতৃপ্ত ইচ্ছাশক্তি" বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।

ডাৰখাইমৰ মতে, ব্যক্তিগত বা গোটৰ মানদণ্ড আৰু বহল সামাজিক মানদণ্ডৰ মাজৰ অমিলৰ পৰা বিশেষকৈ এনোমিৰ উদ্ভৱ হয়; বা সামাজিক নৈতিকতাৰ অভাৱৰ পৰা, যিয়ে নৈতিক নিয়ন্ত্ৰণহীনতা আৰু বৈধ আকাংক্ষাৰ অনুপস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে। এইটো এটা পৰিপোষিত অৱস্থা:

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজতত্ব