ময়ুৰী (দুৰ্যোধনৰ পত্নী)

ময়ূৰী দুৰ্যোধনৰ পত্নী আৰু মহাভাৰতৰ এক চৰিত্ৰ আছিল। পত্নী হিচাপে মূলতঃ দুৰ্যোধনৰ প্ৰতি গভীৰ প্ৰেম থকা ভানুমতীও ময়ূৰীৰ বান্ধৱী আৰু তথাকথিত ভগ্নী আছিল। দুয়োজনে এজনে আনজনক ভাল পাইছিল আৰু সন্মান কৰিছিল।  দুৰ্যোধনে দেখা ধুনীয়া মহিলাসকলৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল অন্যতম।https://www.indianetzone.com/3/duryodhana.htm

ভানুমতী আৰু ময়ুৰী:কলিংগ আৰু ত্ৰিলোকপুৰ ৰাজকুমাৰী, মহান দুৰ্যোধন পত্নী।  কোৱা হয় যে ভানুমতীৰ লগত ময়ূৰীকো অপহৰণ কৰা হৈছিল যদিও ময়ূৰীয়ে মৰ্যাদাৰ চিন স্বৰূপে, তেওঁৰ আৰু তেওঁৰ বান্ধৱী (ভানুমতী)ৰ যত্ন লৈছিল। ময়ূৰী হয়তো বৃশালীৰ বান্ধৱী আছিল, য'ত তেওঁ কৰ্ণৰ পত্নী আছিল। গান্ধাৰী, কৌৰৱ ৰাণী দুগৰাকীৰ প্ৰকৃত শাহুৱেক আছিল। ময়ূৰীয়ে ডাঙৰ বায়েক হিচাপে ভানুমতীৰ কথা মানিছিল। ৰাণী ময়ূৰীক লক্ষ্মণ কুমাৰ আৰু লক্ষ্মণাৰ মূল মাতৃ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।  তেওঁৰ কন্যা লক্ষ্মণাই সাম্বাক বিয়া কৰাইছিল। দুৰ্যোধনৰ ৰাণীসকলক হস্তীনাপুৰৰ কুৰু ৰাণী হিচাপে ক'ব পাৰি। ভানুমতী আৰু অৰ্জুনৰ বিবাহৰ ফল হ’ল যদিও ময়ূৰীয়ে অৰ্জুনক বিয়া কৰাই নিদিলে।

বিবাহ 
ত্ৰিলোকপুৰ ৰাজ্যত এবাৰ ৰজা বসন্তৰাজে কন্যাৰ বিয়াৰ বাবে স্বয়ম্বৰ পাতিছিল। সেই বিয়াত শিশুপাল, জৰাসন্ধ, সতদনৱা, অশোককে ধৰি বহু ৰাজকুমাৰে ৰাজকুমাৰী ময়ুৰীৰ বিবাহৰ বাবে আহিছিল। যুৱৰাজ দুৰ্যোধনে দ্ৰৌপদী ৰ স্বয়ম্বৰৰ সপোন দেখি বহু দিন টোপনি নাহিল। কৰ্ণ,তেওঁৰ প্ৰিয় বন্ধু আৰু শকুনি মামা, তেওঁৰ ককাকে দুৰ্যোধনক কয় যে ভানুমতীৰ দৰে সৌন্দৰ্য্যৰ কুমাৰীৰ দৰে আছিল ধুনীয়া শান্ত ময়ুৰীৰ কথা। দুৰ্যোধনে কৰ্ণৰ লগত গৈ ৰাজপুৰা নগৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পিছত সকলো ৰাজকুমাৰ বহি থকা স্বয়ংভাৰত যায়। লগতে দাসী আৰু বডিগুৰাড আছিল আৰু স্বামীক বাছি লৈ স্বয়ম্বৰত মালা লৈ ধুনীয়া ৰাজকুমাৰী সোমাই আহিছিল যদিও যুৱৰাজ দুৰ্যোধনৰ ওচৰ চাপি অহাৰ লগে লগে তেওঁক প্ৰত্যাখ্যান কৰি গুচি গ’ল। দুৰ্যোধন যিয়ে ময়ূৰীৰ সৌন্দৰ্য্যত উন্মাদ হৈ পৰিছিল, তেওঁ ৰাজকুঁৱৰীক অপহৰণ কৰিছিল আৰু তেওঁ আৰু সখা কৰ্ণয়ে ময়ূৰীৰ দেহৰক্ষী সৈনিকসকলক তেওঁলোকৰ সৈতে যুঁজ দিবলৈ প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল। যুদ্ধৰ অন্তত দুৰ্যোধনে ময়ূৰীক হস্তিনপুৰা লৈ লৈ যায় আৰু অৱশেষত ময়ূৰীয়ে তেওঁৰ সৈতে বিবাহত বহিবলৈ সন্মত হয়।

বৰ্ষাৰ বিয়া 
দুৰ্যোধনে ময়ূৰীক অপহৰণ কৰাৰ পিছত বছৰ দুৰ্যোধনৰ ৰথৰ পিছে পিছে গ’ল। হস্তিনাপুৰা পোৱাৰ পিছত কৰ্ণই বৰষাৰ প্ৰেমিক হোৱাৰ বাবে বৰ্ষাক বিয়া কৰাইছিল।

মহাভাৰতত বৰ্ণনা 
তাইৰ শাহুৱেকে গন্ধাৰী চমুকৈ বৰ্ণনা কৰিছিলকৃষ্ণলৈ।  



কৃষ্ণক কৈ থাকোঁতে গান্ধাৰীয়ে বোৱাৰীৰ বিষয়ে এটা উক্তি দিওঁতে প্ৰায় চকুলো ওলাই আহিছিল। লক্ষ্মণাই মাক দুগৰাকীক পোহপাল দিছিল। ভানুমতী হিপ হেৰুৱাই ময়ুৰীৰ লগত গিৰিয়েকৰ শেষ ৰীতি-নীতিৰ বাবে গৈছিল। ইণ্ডোনেছিয়াৰ লোককথাত হয়তো এইটো লক্ষ্য কৰা হৈছে যে ময়ুৰী এগৰাকী অহংকাৰী মহিলা আছিল আৰু ভানুমতীয়ে তেওঁৰ নায়কক হত্যা কৰাৰ বাবে ভীমক গালি পাৰিছিল আৰু কৈছিল যে ৰাণী দ্ৰৌপদী প্ৰথমে মৰিব আৰু বাকী পাণ্ডৱ সকলৰ পিছত মৃত্যু হ’ব।

ময়ুৰীৰ লগত ভানুমতীৰ বৰ্ণনা 
ভানুমতীক ডাঙৰ ডাঙৰ নিতম্বৰ নাৰী বুলি ভালকৈ বৰ্ণনা কৰা হৈছিল আৰু ময়ুৰীক শাহুৱেকে ৰাণী দুগৰাকীক বৰ্ণনা কৰাৰ সময়ত মটৰৰ দৰে দেখাত নিস্তব্ধ মহিলা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। চোৱা, হে মাধৱ, ময়ুৰীয়ে হাতেৰে মূৰত আঘাত কৰি, ভানুমতী আৰু ময়ুৰীৰ নায়ক দুৰ্যোধন স্বামী আৰু হস্তিনপুৰৰ ৰজাৰ বুকুত পৰি যায়। ময়ুৰী আৰু ভানুমতীক তেওঁলোকৰ সৌন্দৰ্য্যৰ বাবে মহাভাৰতৰ নায়িকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। 
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত 
 বিনীশা ঘোৰপাদে কুৰুক্ষেত্ৰত ময়ুৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। 

 কৰ্ণ সাংগিনীত ময়ুৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল মানালী শ্বাহে। 

ব্ৰ চোপ্ৰাৰ মহাভাৰত]ত আৰ্শিন মেহতাই ময়ুৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। 

 অপৰ্ণ দেশমুখে দ্ৰৌপদী ত ময়ুৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

ৰেফাৰেন্স