তিব্বতী লিপি

তিব্বতী লিপি হৈছে তিব্বতী, জোংখা, ছিকিমিজ, লাডাখী, জিৰেল আৰু বাল্টিকে ধৰি কিছুমান বিশেষ তিব্বতী ভাষা লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা ভাৰতীয় মূলৰ এটা খণ্ডগত লিখন ব্যৱস্থা (আবুগিদা)৷ তিব্বতৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ সাংস্কৃতিক সংস্পৰ্শত থকা কিছুমান অতিব্বতী ভাষাৰ বাবেও ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, যেনে ঠাকালি আৰু পুৰণি তুৰ্কী । Manzardo, Andrew E. "Impression Management and Economic Growth: The Case of the Thakalis of Dhaulagiri Zone"  (PDF).  ছপা ৰূপটোক uchen লিপি বুলি কোৱা হয় আনহাতে দৈনন্দিন লিখনিত ব্যৱহৃত হাতেৰে লিখা কাৰ্চিভ ৰূপটোক umê লিপি বোলা হয়। এই লেখা পদ্ধতি হিমালয়, আৰু তিব্বতত ব্যৱহাৰ কৰা হয় ৷
এই লিপি ভাৰত, নেপাল, ভূটান আৰু তিব্বতৰ বিভিন্ন অঞ্চলত বিস্তৃত এক বহল জনগোষ্ঠীয় তিব্বতী পৰিচয়ৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত। Chamberlain 2008 তিব্বতী লিপি গুপ্ত লিপিৰ পৰা ব্ৰাহ্মিক মূলৰ আৰু মেইটেই,  লেপচা, Daniels, Peter T. and William Bright.  মাৰ্চেন আৰু বহুভাষিক ʼফাগছ-পা লিপিৰ দৰে লিপিৰ পূৰ্বপুৰুষ। 

বৰ্ণমালা
 স্বৰবৰ্ণ 
অসমীয়াIASTতিব্বতীস্বৰচিহ্ন  অসমীয়াIASTতিব্বতীস্বৰচিহ্নঅཨ ঔཨཽཽআཨཱཱঋརྀྲྀইཨིིৠརཱྀཷঈཨཱཱིི৯ལྀླྀউཨུུৡལཱྀཹঊཨཱཱུུঅংཨཾཾএཨེེঅঁཨྃྃঐཨཻཻঅঃ<span style="font-size:200%;">ཨཿཿওཨོོ 

 ব্যঞ্জনবৰ্ণ 

অসমীয়াIASTতিব্বতী  অসমীয়াIASTতিব্বতীকཀদདখཁধདྷগགনནঘགྷপཔঙངফཕচཙবབছཚভབྷজཛমམঝཛྷয়ཡঞཉৰརটཊলལঠཋৱཝডཌশཤঢཌྷষཥণཎসསতཏহཧথཐক্ষཀྵ

 সংখ্যা 

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী: লিপি