কিংবদন্তি

কিংবদন্তি হৈছে লোককথাৰ এনে এক ধাৰা যিটো মানৱ ইতিহাসত সংঘটিত হোৱা বুলি কথক বা শ্ৰোতা উভয়ে বিশ্বাস কৰা বা অনুভৱ কৰা মানুহৰ কাৰ্য্যক চিত্ৰিত কৰা আখ্যানৰে গঠিত। এই ধাৰাটোৰ আখ্যানে মানৱীয় মূল্যবোধ প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰে, আৰু কিছুমান গুণৰ অধিকাৰী হ'ব পাৰে যিয়ে কাহিনীটোক সত্যতা প্ৰদান কৰে। কিংবদন্তি, ইয়াৰ সক্ৰিয় আৰু নিষ্ক্ৰিয় অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ বাবে অলৌকিকতাও অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব পাৰে। সময়ৰ লগে লগে কিংবদন্তিবোৰ সতেজ আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ কৰি ৰাখিবলৈ ৰূপান্তৰিত হ’ব পাৰে।

বহুতো কিংবদন্তি অনিশ্চয়তাৰ ক্ষেত্ৰখনৰ ভিতৰতে কাম কৰে, অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে কেতিয়াও সম্পূৰ্ণৰূপে বিশ্বাস নকৰে, কিন্তু কেতিয়াও দৃঢ়ভাৱে সন্দেহ কৰা নহয়। Georges, Robert; Owens, Michael (1995). Folkloristics. United States of America: Indiana University Press. p. 7. ISBN 0-253-32934-5 কিংবদন্তিবোৰক কেতিয়াবা মিথৰ পৰা পৃথক কৰা হয় কাৰণ ইয়াত দেৱতাৰ পৰিৱৰ্তে মানুহক মূল চৰিত্ৰ হিচাপেহে চিন্তা কৰা হয় আৰু কেতিয়াবা ইয়াৰ কোনো ধৰণৰ ঐতিহাসিক ভিত্তি থাকে আনহাতে মিথৰ সাধাৰণতে নহয়। Baldick, Chris (2015). Legend. The Oxford Dictionary of Literary Terms (4 ed.). Oxford University Press - Oxford Reference Online. ISBN 978-0-19-871544-3. A story or group of stories handed down through popular oral tradition, usually consisting of an exaggerated or unreliable account of some actually or possibly historical person—often a saint, monarch, or popular hero. Legends are sometimes distinguished from myths in that they concern human beings rather than gods, and sometimes in that they have some sort of historical basis whereas myths do not; but these distinctions are difficult to maintain consistently. The term was originally applied to accounts of saints' lives.. Bascom, William Russell (1965). The Forms of Folklore: Prose Narratives. University of California. pp. 4–5, 9. Myths are often associated with theology and ritual. Their main characters are not usually human beings, but they often have human attributes; they are animals, deities, or culture heroes, whose actions are set in an earlier world, when the earth was different from what it is today, or in another world such as the sky or underworld....Legends are more often secular than sacred, and their principal characters are human. They tell of migrations, wars and victories, deeds of past heroes, chiefs, and kings, and succession in ruling dynasties. ব্ৰাদাৰ্ছ গ্ৰীমে কিংবদন্তিক "লোককথা ঐতিহাসিকভাৱে ভিত্তি কৰি" বুলি সংজ্ঞায়িত কৰিছিল। Norbert Krapf, Beneath the Cherry Sapling: Legends from Franconia (New York: Fordham University Press) 1988, devotes his opening section to distinguishing the genre of legend from other narrative forms, such as fairy tale; he "reiterates the Grimms' definition of legend as a folktale historically grounded", according to Hans Sebald's review in German Studies Review 13.2 (May 1990), p 312. "মানুহৰ প্ৰতি উদ্বেগ"ৰ এটা উপ-উৎপাদন হৈছে কিংবদন্তি জীৱৰ দীঘলীয়া তালিকা, যাৰ ফলত কিংবদন্তিসমূহ "ঐতিহাসিকভাৱে ভিত্তি কৰি" বুলি কোনো "দৃঢ় সন্দেহ" নাথাকে।

এজন আধুনিক লোককথাবিদৰ কিংবদন্তিৰ পেছাদাৰী সংজ্ঞা ১৯৯০ চনত টিমোথি আৰ টাংহেৰলিনিয়ে প্ৰস্তাৱ কৰিছিল: Tangherlini, "'It Happened Not Too Far from Here...': A Survey of Legend Theory and Characterization" Western Folklore 49.4 (October 1990:371–390) p. 385.

কিংবদন্তি, সাধাৰণতে, এটা চুটি (এক-) এপিচ'ডিক, পৰম্পৰাগত, অতি ইক'টাইপিফাইড That is to say, specifically located in place and time. ঐতিহাসিক আখ্যান যিটো কথোপকথন পদ্ধতিত পৰিবেশন কৰা হয়, যিয়ে মানসিক পৰ্যায়ত লোকবিশ্বাস আৰু সামূহিক অভিজ্ঞতাৰ প্ৰতীকী উপস্থাপন প্ৰতিফলিত কৰে আৰু সাধাৰণতে ৰখাৰ পুনৰ দৃঢ়তা হিচাপে কাম কৰে যিটো গোটৰ পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্গত সেই গোটৰ মূল্যবোধ।

ব্যুৎপত্তি আৰু উৎপত্তি
লিজেণ্ড হৈছে পুৰণি ফৰাচী ভাষাৰ পৰা এটা ঋণ শব্দ যিয়ে ইংৰাজী ব্যৱহাৰত প্ৰৱেশ কৰিছিল প্ৰায় ১৩৪০ চনত। ইংৰাজী ভাষাৰ আৰম্ভণিৰ ব্যৱহাৰত এই শব্দটোৱে কোনো এটা পৰিঘটনাৰ আখ্যানৰ ইংগিত দিছিল। কিংবদন্তি শব্দটো প্ৰথমে এটা বিশেষ্য (১৫১০ চনত প্ৰৱৰ্তিত) অৰ্থাৎ কিংবদন্তিৰ সংকলন বা কৰ্পাছ আছিল। Harper, Douglas. "legendary". Online Etymology Dictionary. Retrieved 10 June 2013. "legendry". Merriam-Webster Dictionary. এই শব্দটো কিংবদন্তিলৈ সলনি হৈছিল, আৰু কিংবদন্তিমূলক ৰূপটো হৈ পৰিছিল। "legendry". Merriam-Webster Dictionary

১৬১৩ চনলৈকে ইংৰাজী ভাষা কোৱা প্ৰটেষ্টেণ্টসকলে এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে যেতিয়া তেওঁলোকে ইংগিত দিব বিচাৰিলে যে এটা পৰিঘটনা (বিশেষকৈ জন ফক্সৰ অভিনয় আৰু কীৰ্তিচিহ্নত স্বীকৃতি নোপোৱা কোনো সাধুৰ কাহিনী) কাল্পনিক আছিল। এইদৰে কিংবদনীয়ে "অন-অনুষ্ঠান কৰা" আৰু "স্পিৰিয়েছ"ৰ আধুনিক অৰ্থবোধ লাভ কৰে, যিয়ে ইয়াক ক্ৰনিকলৰ অৰ্থৰ পৰা পৃথক কৰে। Patrick Collinson. Elizabethans, "Truth and Legend: The Veracity of John Foxe's Book of Martyrs" 2003:151–77, balances the authentic records and rhetorical presentation of Foxe's Acts and Monuments, itself a mighty force of Protestant legend-making. Sherry L. Reames, The Legenda Aurea: a reexamination of its paradoxical history, 1985, examines the "Renaissance verdict" on the Legenda, and its wider influence in skeptical approaches to Catholic hagiography in general

১৮৬৬ চনত জেকব গ্ৰিমে সাধুকথাটোক "কাব্যিক, কিংবদন্তি ঐতিহাসিক" বুলি অভিহিত কৰে। Das Märchen ist poetischer, die Sage, historischer, quoted at the commencement of Tangherlini's survey of legend scholarship (Tangherlini 1990:371) আদিম পণ্ডিত যেনে কাৰ্ল ৱেহৰহান [de]Wehrhan Die Sage (Leipzig) 1908 ফ্ৰেড্ৰিখ ৰেংকে Ranke, "Grundfragen der Volkssagen Forshung", in Leander Petzoldt (ed.), Vergleichende Sagenforschung 1971:1–20, noted by Tangherlini 1990. আৰু উইল ইৰিখ পিউকাৰ্ট Peuckert , Sagen (Munich: E Schmidt) 1965.-এ গ্ৰিমৰ উদাহৰণ অনুসৰণ কৰিছিল। সাহিত্যিক আখ্যানৰ ওপৰত, বিশেষকৈ ১৯৬০ চনৰ পিছত সমৃদ্ধ কৰা এটা পদ্ধতি,This was stimulated in part, Tangherlini suggests, by the 1962 congress of the International Society for Folk Narrative Research পৰিৱেশনৰ প্ৰশ্ন আৰু কিংবদন্তিসমূহৰ সামাজিক প্ৰেক্ষাপট বিবেচনাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰদান কৰা নৃতত্ত্ববিদ্যাৰ আৰু মানসিক অন্তৰ্দৃষ্টিৰ বিষয়ে সম্বোধন কৰি। কিংবদন্তিসমূহক শ্ৰেণীভুক্ত কৰাৰ প্ৰশ্নসমূহ, AARNE–Thompson Folktale Index ৰ লাইনত থকা এটা বিষয়বস্তুভিত্তিক শ্ৰেণীৰ শৃংখলা সংকলন কৰাৰ আশাত, বহল নতুন সংশ্লেষণৰ সন্ধান উত্তেজিত কৰি তুলিছিল। 1925 চনত ফ্ৰেড্ৰিখ ৰেংকে [de]  Ranke, "Grundfragen der Volkssagenforschung", Niederdeutsche Zeitschrift für Volkskunde 3 (1925, reprinted 1969)লোকক কিংবদন্তিক "বস্তুনিষ্ঠভাৱে অসত্য কল্পনাৰ সৈতে এটা জনপ্ৰিয় আখ্যান" বুলি অভিহিত কৰা ফ্ৰেড্ৰিখ ৰেংকে [de], যিটো এটা অৱজ্ঞাসূচক অৱস্থান, যিটো পৰৱৰ্তী সময়ত বহুলাংশে পৰিত্যক্ত হৈ পৰিছিল। . Charles L. Perdue Jt., reviewing Linda Dégh and Andrew Vászony's essay "The crack on the red goblet or truth and the modern legend" in Richard M. Dorson, ed. Folklore in the Modern World, (The Hague: Mouton 1978), in The Journal of American Folklore 93 No. 369 (July–September 1980:367), remarked on Ranke's definition, criticized in the essay, as a "dead issue". A more recent examination of the balance between oral performance and literal truth at work in legends forms Gillian Bennett's chapter "Legend: Performance and Truth" in Gillian Bennett and Paul Smith, eds. Contemporary Legend (Garland) 1996:17–40

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা