ভাৰতত পতিতাবৃত্তি

ভাৰতত পতিতাবৃত্তি () আইনসন্মত। কিন্তু এই সংক্ৰান্তত কিছু কাৰ্য-কলাপ, যেনে প্ৰকাশ্য স্থানত পতিতা নিয়োগ কৰা, পতিতালয়ৰ আশেপাশে ঘূৰি ফুৰা, পতিতালয় চলোৱা, হোটেলত পতিতাবৃত্তি চলোৱা, শিশু পতিতাবৃত্তি, কূটনীতি কৰা, পতিতাৰ দালালী কৰা আইনমতে অপৰাধ। মুম্বাই, দিল্লী, চেন্নাই আৰু কলকাতা চহৰকে ধৰি বহু ঠাইত অবৈধ পতিতালয় চলাই থকা হৈছে। UNIDS-এ ২০১৬ চনত কৰা এটা হিচাপ অনুসৰি ভাৰতত ৬,৫৭,৮২৯ গৰাকী পতিতা দেশখনত আছে। আন আন বেচৰকাৰী হিচাপ অনুসৰি ভাৰতত প্ৰায় ৩০ লাখ বেশ্যা আছে।Friedman, R.I. India’s shame: Sexual slavery and political corruption are leading to an AIDS catastrophe. Trends Organ Crim 3, 60–62 (1998).  ভাৰতবৰ্ষক বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ বাণিজ্যিক যৌন উদ্যোগ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

ইতিহাস
তৱাইফসকল গণিকা আছিল, যি বিশেষকৈ মোগল যুগত ভাৰতীয় আভিজাত্যৰ খোৰাক আছিল। সংগীত, নৃত্য (মুজ্‌ৰা), থিয়েটাৰ আৰু উৰ্দু সাহিত্য পৰম্পৰাত তেওঁলোকে উৎকৰ্ষ অৰ্জন কৰিছিল আৰু এইবোৰ ক্ষেত্ৰলৈ প্ৰভুত অৰিহনা যোগাইছিল আৰু শিষ্টাচাৰৰ এক প্ৰতিভূ আছিল। তৱাইফসকল ১৬শতিকাৰ পিছৰে পৰা চলি অহা পৰা মোগল দৰবাৰী সংস্কৃতিৰ এক উত্তৰ ভাৰতীয় প্ৰতিষ্ঠান আছিল আৰু আনকি ১৮শতিকাৰ মধ্যভাগত মোগল শাসন দুৰ্বল হৈ অহাৰ পিছতো ই অধিক বিশিষ্টতা অৰ্জন কৰিছিল। পৰম্পৰাগত সংগীত আৰু নৃত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁৰ বিশিষ্ট অৱদান আছে।

গোৱা পৰ্টুগীজসকলৰ ১৬শতিকাৰ প্ৰতিষ্ঠা এখন উপনিবেশ আছিল আৰু পৰ্টুগীজ দাসসকল পৰ্টুগীজ দূৰ্গৰ এক শক্তিশালী সম্প্ৰদায় আছিল। ১৬শতিকাৰ শেষভাগত আৰু ১৭শতিকাত পৰ্টুগীজসকলে জাপানী দাসৰ ব্যৱসায়ত জড়িত আছিল। তেওঁলোকৰ দক্ষিণ এছিয় নাবিকসকলে গোৱালৈ জাপানী দাসৰ সৰবৰাহ কৰিছিল আৰু এইসকলৰ মাজত যুৱতী মহিলা আৰু ছোৱালী আছিল, যাক যৌনদাসী ৰূপে অনা হৈছিল। জনপ্ৰিয় নৃত্যৰ এক লোভনীয় শৈলী নাচ (nautch) সংস্কৃতি মোগল যুগৰ শেষৰ ভাগত আৰু ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ শাসনৰ সময়চোৱাত প্ৰভাৱশালী হৈ উঠিছিল। ১৮শতিকাৰ শেষভাগ আৰু ১৯শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ কোম্পানীৰ শাসনৰ আৰু পৰৱৰ্তী ব্ৰিটিছ ৰাজৰ কালচোৱাত ব্ৰিটিছ সৈন্যসকলৰ বাবে ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত কিছুমান পতিতালয় স্থাপন হৈছিল। ইয়ালৈ ভাৰতৰ গাঁৱৰ দুখীয়া ছোৱালীবোৰক ইয়ালৈ অনা হৈছিল আৰু সৈন্যসকলে তেওঁলোকক পোনপতীয়াকৈ মূল্য পৰিশোধ কৰিছিল। মুম্বাইৰ নিষিদ্ধ পল্লি এই সময়তে গঢ় লোৱা। ভাৰতৰ বহুতো দেশীয় ৰাজ্যৰ শাসকে ১৮৬০ৰ দশকৰ পূৰ্বে পতিতাবৃত্তিৰ বিষয়ে নীতি তৈয়াৰ কৰিছিল। ব্ৰিটিছ চৰকাৰেও এৰাব নোৱাৰা বিষয় হিচাপে পতিতাবৃত্তিক নিয়ন্ত্ৰিত কৰিবলৈ সেনানিবাস আইন, ১৮৬০ গৃহীত কৰে। সেনানিবাস আইনখনত ব্ৰিটিছ সেনাভিত্তিক পতিতাবৃ্ত্তিক সুসংহত কৰাৰ কিছু ব্যৱস্থাৱলী আছিল। যেনে ১০০০ ব্ৰিটিছ সেনাৰ এটা ৰেজিমেণ্টৰ বাবে চকলাজ নামে জনাজাত এখন পতিতালয় থাকিব, য’ত ১০জনীৰ পৰা ১৫জনীহে পতিতা থাকিব পাৰিব। তেওঁলোকক সেনা বিষয়াৰ দ্বাৰা অনুজ্ঞাপত্ৰ দিয়া হৈছিল আৰু তেওঁলোকে কেবল ব্ৰিটিছ সেনাৰ সৈতে যৌন-সম্পৰ্ক স্থাপন কৰাৰ বাধ্য-বাধকতা আৰোপ কৰা হৈছিল। ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰু বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে পূব ইউৰোপ আৰু জাপানৰ মহিলা আৰু ছোৱালীক ব্ৰিটিছ ভাৰতলৈ সৰবৰাহ কৰা হৈছিল, য’ত তেওঁলোকে বেশ্যা হিচাপে কাম কৰিছিল, ব্ৰিটিছ উপনিবেশিক আৰু সৈনিকৰ সেৱা কৰিছিল, কিয়নো ব্ৰিটিছ পুৰুষ আৰু থলুৱা মহিলাৰ মাজত যৌন সম্পৰ্কৰ বিৰোধিতা ঔপনিৱেশিক কৰ্তৃপক্ষই ক্ৰমান্বয়ে কৰিছিল। জাপানী বেশ্যাসকলে (কাৰায়ুকি-ছান) ব্ৰিটিছ ভাৰতত ব্ৰিটিছ উপনিবেশিকসকলক সেৱা আগবঢ়াইছিল য’ত তেওঁলোকক পৰিষ্কাৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।

যৌন সৰবৰাহৰ
ভাৰত হৈছে যৌন সৰবৰাহৰ বলি হোৱা মহিলা আৰু শিশুৰ উৎস, গন্তব্যস্থান আৰু ট্ৰেনজিট দেশ। ভাৰতৰ সৰবৰাহৰ সমস্যাৰ অধিকাংশই আভ্যন্তৰীণ, আৰু অতি বঞ্চিত সামাজিক স্তৰৰ পৰা অহাসকল—অৰ্থনৈতিকভাৱে জনজাতীয় সম্প্ৰদায়ৰ সদস্যসকল—অতি দুৰ্বল। হাজাৰ হাজাৰ অনিয়ন্ত্ৰিত ৱৰ্ক প্লেচমেণ্ট এজেন্সীয়ে নিয়োগৰ ভুৱা প্ৰতিশ্ৰুতিৰে প্ৰাপ্তবয়স্ক আৰু শিশুক যৌন সৰবৰাহত প্ৰলোভিত কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে।

বিশেষজ্ঞসকলে অনুমান কৰিছে যে ভাৰতত লাখ লাখ মহিলা আৰু শিশু যৌন সৰবৰাহৰ বলি হৈছে। সৰবৰাহকাৰীয়ে ভাৰত বা উপসাগৰীয় ৰাজ্যৰ ভিতৰত নিয়োগৰ মিছা প্ৰতিশ্ৰুতি ব্যৱহাৰ কৰে বা নকল বিবাহৰ ব্যৱস্থা কৰে আৰু মহিলা আৰু ছোৱালীক যৌন সৰবৰাহৰ বলি কৰে। পৰম্পৰাগত ৰেড লাইট জিলাৰ উপৰিও মহিলা আৰু শিশুৱে সৰু হোটেল, বাহন, জুপুৰি, ব্যক্তিগত বাসগৃহত যৌন সৰবৰাহ ক্ৰমান্বয়ে সহ্য কৰে। ব্যৱসায়িক যৌন সম্পৰ্কৰ সুবিধাৰ বাবে সৰবৰাহকাৰীয়ে ৱেবছাইট, মোবাইল এপ্লিকেচন, আৰু অনলাইন ধন স্থানান্তৰৰ ব্যৱহাৰ ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি কৰে। ধৰ্মীয় তীৰ্থ কেন্দ্ৰত আৰু পৰ্যটনস্থলীত বিদেশী ভ্ৰমণকাৰীৰ দ্বাৰা শিশুৰ যৌন সৰবৰাহ অব্যাহত আছে। ভাৰতত প্ৰধানকৈ নেপাল আৰু বাংলাদেশৰ পৰা অহা আৰু মধ্য এছিয়া, আফ্ৰিকা, এছিয়াৰ পৰা অহা ৰোহিংগীয়া আৰু বাৰ্মাৰ অন্যান্য সংখ্যালঘু জনসংখ্যাকে ধৰি বহু মহিলা আৰু ছোৱালীৰ যৌন সৰবৰাহৰ বলি হয়। ভাৰতীয় আৰু বিদেশী মহিলা সৰবৰাহৰ বলি হোৱা উভয়ৰে বাবে প্ৰধান গন্তব্যস্থানসমূহৰ ভিতৰত কলকাতা, মুম্বাই, দিল্লী, গুজৰাট, হায়দৰাবাদ, আৰু ভাৰত-নেপাল সীমান্ত; অসম, আৰু নাগপুৰ আৰু পুনেৰ দৰে অন্যান্য চহৰত নেপালী মহিলা আৰু ছোৱালীৰ যৌন সৰবৰাহ ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পাইছে। কিছুমান দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত আইন প্ৰয়োগকাৰী বিষয়াই সন্দেহযুক্ত সৰবৰাহকাৰী আৰু বেশ্যালয়ৰ মালিকক আইন প্ৰয়োগকাৰী প্ৰচেষ্টাৰ পৰা ৰক্ষা কৰে, যৌন সৰবৰাহৰ প্ৰতিষ্ঠান আৰু ভুক্তভোগীৰ পৰা যৌন সেৱাৰ পৰা উৎকোচ লয় আৰু উদ্ধাৰ প্ৰচেষ্টাত বাধাৰ বাবে যৌন সৰবৰাহকাৰীক খবৰ দিয়ে। কিছুমান নেপালী, বাংলাদেশী, আফগান, আৰু পাকিস্তানী মহিলা আৰু ছোৱালীৰ ওপৰত ভাৰতৰ প্ৰধান চহৰবোৰত শ্ৰমিক আৰু যৌন সৰবৰাহ দুয়োটাৰে বলি হয়। ২০১৫ চনৰ নেপালৰ ভূমিকম্পৰ পিছত ভাৰতৰ মাজেৰে ট্ৰেনজিট কৰা নেপালী মহিলাসকল মধ্যপ্ৰাচ্য আৰু আফ্ৰিকাত ক্ৰমান্বয়ে সৰবৰাহৰ বলি হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

গ্ৰন্থপঞ্জী
 History of Prostitution in India, by S. N. Sinha. Published by Bengal Social Hygiene Association, 1933.
 Reporting on Prostitution: The Media, Women and Prostitution in India, Malaysia and the Philippines, by Lois Grjebine, UNESCO. Published by Unesco, 1985.
 Prostitution in India, by Santosh Kumar Mukherji, Biswanath Joardar. Published by Inter-India Publications, 1986. .
 The Castaway of Indian Society: History of Prostitution in India Since Vedic Times, Based on Sanskrit, Pāli, Prākrit, and Bengali Sources, by Sures Chandra Banerji, Ramala Banerji. Published by Punthi Pustak, 1989. .
 Child Prostitution in India, by Joseph Anthony Gathia, Centre of Concern for Child Labour. Published by Concept Pub. Co., 1999. .
 Immoral Traffic - Prostitution in India, by V. Sithannan. Published by JEYWIN Publications. .
 Broken Lives: Dalit Women and Girls in Prostitution in India, by M. Rita Rozario. Published by Ambedkar Resource Centre, Rural Education for Development Society, 2000. .
 Gomare et al. 2002. Adopting strategic approach for reaching out to inaccessible population viz Abstract WePeF6707F abstract, The XIV International AIDS Conference.
 Trafficking in Women and Children in India, by P. M. Nair, Sankar Sen, Institute of Social Sciences, New Delhi, India. National Human Rights Commission, UNIFEM South Asia Regional Office, New Delhi. Published by Orient Blackswan, 2005. .
 INDIA & Southeast Asia to 1875, Beck, Sanderson. 


বাহ্যিক সংযোগ

 US State Department Annual Human Rights Reports about India
 Rape For Profit -- Human Rights Watch Report
 Navjeevan Mumbai Sex work outreach
 The Immoral Traffic (Prevention) Act 1956
 Legalise prostitution in India to address problems of sex industry Article by K Rajasekharan

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পতিতাবৃত্তি
শ্ৰেণী:পতিতাবৃত্তি