সমোচ্চাৰিত শব্দ

সমোচ্চাৰিত শব্দ মানে একে উচ্চাৰণ কিন্তু বাক্য অনুসৰি ভিন্ন অৰ্থ প্ৰকাশ কৰা শব্দ। ই অসমীয়া ব্যাকৰণৰ এটি গুৰুত্বপূূূূৰ্ণ অংশ। অসমীয়া ভাষাত যিমানখিনি আখৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, সিমান সংখ্যক ধ্বনি সমোচ্চাৰিত নহয়। একে ধ্বনিৰে উচ্চাৰিত শব্দবোৰক সমোচ্চাৰিত শব্দ বুলি কোৱা হয়।

উদাহৰণ
 অণু: পদাৰ্থৰ অতি ক্ষুদ্ৰ অংশ
 অনু: উপসৰ্গ-বিশেষ্য
 অটল: দৃঢ়
 অতল: দ আৰু গভীৰ
 আঁচল: চাদৰৰ আগ
 আচল: যিটো নকল নহয়
 আলি: ওখ পথ
 আলী: উপাধি বিশেষ
 এসাঁজ: এবাৰত খাবৰ জোখৰ
 এসাজ: এবাৰত খাবৰ দিব পৰা
 কাঁহ: এবিধ ধাতু
 কাহ: এবিধ ৰোগ
 কুলি: চৰাই -বিশেষ
 কুলী: বনুৱা
 গড়: দুৰ্গ
 গড়: কেইবাটাও ৰাশিক যোগ কৰি ৰাশিৰ সংখ্যাৰে হৰণ কৰি পোৱা মান (avarage)
 গঁড়: এবিধ জন্তু 
 গাঁও: গ্ৰাম
 গাওঁ: গীত-মাত পৰিৱেশন কৰোঁ
 ঘঁটি: নাকৰ ভিতৰৰ নোম
 ঘটী: পাত্ৰ বিশেষ
 চিন: দাগ বা চিহ্ন
 চীন: এখন দেশ 
 ফল: কোনো কাৰ্যৰ পৰিণতি
 ফল: গছৰ গুটি
 ভাট: প্ৰশস্তি গাওঁতা
 ভাত: অন্ন
 মাটি: মৃত্তিকা
 মাতি: আমন্ত্ৰণ কৰি
 ৰং: আনন্দ
 ৰং: বৰণ
 সজা: চৰাই আদি থোৱা কাঠীৰ সঁজুলি বা বাহ
 সজা: আনলোকৰ দ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা; তৈয়াৰ কৰা
 হাট: সপ্তাহৰ নিৰ্দিষ্ট দিনত বহা হাত বজাৰ
 হাত: দেহৰ অংগ বিশেষ, কৰ

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:ব্যাকৰণ
শ্ৰেণী:ভাষাবিজ্ঞান