ইউনুছ (ছূৰা)

ইউনুছ (, ; "জোনাছ" বা "যোনা" ৰ আৰবী সমাৰ্থক শব্দ), কোৰআনৰ দশম অধ্যায় (ছূৰা), ইয়াৰ ১০৯টা শ্লোক (আয়ত) আছে। ইউনুছৰ নাম ভৱিষ্যতবক্তা ইউনুছ (যোনা)ৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। তাফছিৰ কালক্ৰম (আচবাব আল-নুজুল) অনুসৰি, ইছলামী ভৱিষ্যতবক্তা মুহাম্মাদ আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ মক্কাৰ পৰা মদিনালৈ (হিজৰা) প্ৰব্ৰজনৰ আগতে এইটো প্ৰকাশ পাইছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়, সেয়েহে ইয়াক মক্কান ছূৰা বুলি জনা যায়। 

ছূৰা ইউনুছ হৈছে ছয়টা ছূৰাৰ ভিতৰত প্ৰথম যি ত্ৰি-আখৰ আলিফ,লাম আৰু ৰ'ৰ সৈতে আৰম্ভ হয়। 

 সাৰাংশ 
ছূৰাটোৰ প্ৰাৰম্ভিক আয়াতসমূহে (১-৭০) ইছলাম আৰু ইয়াৰ অবিশ্বাসীসকলৰ মাজত এক তৰ্কমূলক সংলাপ উপস্থাপন কৰিছে। বাকী থকা আয়াতবোৰত নুহ, মুছা আৰু যোনাৰ কাহিনী আছে, যিসকলক ইছলামত ভৱিষ্যতবক্তা বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। 

এই অধ্যায়ত কোৰআনৰ বিৰুদ্ধে মক্কান পৌত্তলিকসকলৰ আপত্তি উপস্থাপন কৰা হৈছে আৰু তেওঁলোকক সঁহাৰি দিয়া হৈছে।  পৌত্তলিকসকলে কৈছিল যে মুহাম্মাদ এজন "প্ৰকট যাদুকৰ" আছিল আৰু তেওঁ কোৰআন তৈয়াৰ কৰিছিল।  তেওঁলোকে মুহাম্মাদক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল যে যদি তেওঁৰ দাবী সঁচা হয় তেন্তে তেওঁলোকক তাৎক্ষণিকভাৱে ঈশ্বৰৰ শাস্তি আনিব। তেওঁলোকে এইটোও দাবী কৰিছিল যে মুহাম্মাদে কোৰআন সলনি কৰিব যাতে তেওঁলোকৰ মূৰ্তিপূজা আৰু ঈশ্বৰৰ উপাসনা কৰোঁতে মধ্যস্থতাকাৰী ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰথাক আৰু নিন্দা নকৰে। 

এই আপত্তিবোৰৰ প্ৰতি অধ্যায়টোৰ সঁহাৰি হৈছে "তৰ্ক, ভাবুকি, প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু নিন্দা"ৰ মিশ্ৰণ।   ই কোৰআনৰ ঐশ্বৰিক উৎপত্তি ৰক্ষা কৰে, মুহাম্মাদৰ মনগড়া নহয়, আৰু কয় যে মুহাম্মাদে বিচাৰিলেও ইয়াক সলনি কৰিব নোৱাৰে।  ঈশ্বৰৰ শাস্তি কঢ়িয়াই অনাৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ বিষয়ে অধ্যায়টোত কোৱা হৈছে যে ঈশ্বৰে বিচাৰিলে এই পৃথিৱীত শাস্তি স্থগিত ৰাখিব পাৰে।  ইয়াৰ উপৰিও অতীতত অবিশ্বাসী সকলৰ বিৰুদ্ধে হোৱা শাস্তিৰ বিষয়ে ও কোৱা হৈছে, যেনে নূহ আৰু মুছাৰ লোকসকল।  ইয়াত কোৱা হৈছে যে যদি পৌত্তলিকসকলে বিশ্বাস কৰাৰ আগতে শাস্তিৰ বাবে অপেক্ষা কৰিছিল, তেন্তে মুছাৰ ফাৰোৰ দৰে বহুত পলম হ'ব।  কোৰআন অনুসৰি, ফাৰোৱে ডুব যোৱাৰ ঠিক আগতে কেৱল ঈশ্বৰত বিশ্বাস কৰিছিল, আৰু সেই বিশ্বাস বহুপলম হৈছিল আৰু তেওঁক লাভান্বিত কৰা নাছিল। 

এই অধ্যায়ত যোনাৰ লোকসকলৰ বিষয়েও উল্লেখ কৰা হৈছে, যিসকলে প্ৰথমে যোনাৰ বাৰ্ত্তাক অস্বীকাৰ কৰিছিল, কিন্তু তাৰ পিছত অনুতাপ কৰিছিল আৰু বিশ্বাস কৰিছিল। সেয়েহে নূহ আৰু মুছাৰ লোকসকলৰ বিপৰীতে তেওঁলোকক ঈশ্বৰৰ শাস্তিৰ পৰা আঁতৰাই ৰখা হৈছিল।  ৯৮ পদত যোনাৰ উল্লেখে অধ্যায়টোক ইয়াৰ নাম দিছে। অধ্যায়টোৱে তেতিয়া মুহাম্মাদক নিৰ্দেশ দিয়ে যে তেওঁৰ ওচৰত প্ৰকাশিত সত্যৰ বিষয়ে তেওঁৰ কোনো সন্দেহ আছে নেকি, তেওঁ কিতাপখনৰ আন লোকসকলক (অৰ্থাৎ ইহুদী আৰু খ্ৰীষ্টানসকলক) সুধিব পাৰে যিসকলে অতীতৰ এই লোকসকলৰ বিষয়ে কোৰআনৰ বিৱৰণ নিশ্চিত কৰিব পাৰিব। 

 প্ৰকাশ 
ইছলামিক পৰম্পৰা অনুসৰি, এই অধ্যায়টো মুখ্যতঃ মুহাম্মাদৰ ভৱিষ্যতবক্তাত্বৰ মক্কান পৰ্যায়ত (৬১০-৬২২) প্ৰকাশিত হয় (মদিনালৈ যোৱাৰ আগতে), সেয়েহে, ই এটা মক্কান ছূৰা। ইয়াৰ প্ৰসংগৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি, কিছুমান শ্লোক বা আয়াত আজিলৈকে দেখা গৈছিল যেতিয়া মুহাম্মাদে ইছলামলৈ তেওঁৰ আহ্বান আৰম্ভ কৰিছিল। পঞ্চদশ শতিকাৰ ভাষ্য তাফিৰ আল-জালালাইনৰ মতে, কিছুমানে কৈছিল যে মুহাম্মাদৰ নিশাৰ যাত্ৰাৰ (গ.৬২১) কিছু সময়পিছত ছূৰা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। আয়াত ৪০ আৰু ৯৪-৯৬ এক ব্যতিক্ৰম যেন লাগিছিল আৰু মদিনাত প্ৰকাশিত হৈছিল। বিষয়টোৰ সামঞ্জস্যই স্পষ্টভাৱে দেখুৱায় যে ইয়াত বিভিন্ন সময়ত বা বিভিন্ন অনুষ্ঠানত উন্মোচিত হোৱা পৃথক শাখা বা আলোচনা নাই। প্ৰকৃততে, এইটো আৰম্ভণিৰ পৰা শেষলৈকে, এক দৃঢ়ভাৱে সম্পৰ্কিত কথা যিটো এটা বৈঠকত অনাবৃত নোহোৱাতকৈ অধিক সম্ভাৱনা আছে। ইয়াৰ বাহিৰে, ইয়াৰ বিষয়টোৰ প্ৰকৃতি নিজেই এক যুক্তিসঙ্গত নিশ্চিতি যে সুৰাৰ মাক্কান সময়সীমাৰ সৈতে এটা স্থান আছে। 

ইয়াৰ প্ৰকাশৰ সময়লৈকে আমাৰ কোনো পৰম্পৰা নাই, তথাপিও ইয়াৰ বিষয়টোৱে এটা স্পষ্ট লক্ষণ প্ৰদান কৰে যে মক্কাত মুহাম্মাদৰ বাসৰ অন্তিম পৰ্যায়ত ইয়াক সম্ভৱতঃ উন্মোচিত কৰা হৈছিল। কিয়নো আলোচনাৰ পদ্ধতিটোৱে পৰামৰ্শ দিয়ে যে ইয়াৰ প্ৰকাশৰ সময়ত, বাৰ্তাৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীসকলৰ শত্ৰুতা ইমানেই ব্যতিক্ৰমী হৈ পৰিছিল যে তেওঁলোকে মুহাম্মাদ আৰু তেওঁৰ সমৰ্থকসকলৰ মাজত থকা নিকটতাও সহ্য কৰিব নোৱাৰিলে, আৰু ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকে কেতিয়াও মুহাম্মাদৰ বাৰ্তাবুজিব আৰু স্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰিলে। এইটোৱে দেখুৱায় যে এই ছূৰাৰ দৰে শেষ উপদেশটো দিব লাগিছিল। আলোচনাৰ এই গুণবোৰ স্পষ্ট নিশ্চিতি যে মক্কাত আন্দোলনৰ অন্তিম পৰ্যায়ত ইয়াক উন্মোচিত কৰা হৈছিল। 

মক্কাৰ অন্তিম পৰ্যায়ৰ ছূৰাবোৰৰ বাবে অধিক স্পষ্টভাৱে সিদ্ধান্ত লোৱা আন কিবা হৈছে মক্কাৰ পৰা হিজৰাত (প্ৰব্ৰজন) সম্পৰ্কে কিছু মুকলি বা অজ্ঞাত অন্তৰ্দৃষ্টিৰ জাননী (বা উপস্থিত নোহোৱা)। যিহেতু এই ছূৰাত এই বিষয়ে কোনো সূত্ৰ নাই, ই এক প্ৰমাণ যে ইয়াক সেই ছূৰাবোৰৰ আগত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল য'ত ইয়াক আছে।Abul A'la Maududi - Tafhim-ul-Quran

 নাম 
এই অধ্যায়টো ইছলামী পৰম্পৰাত ইউনুছ নামেৰে জনাজাত যোহানৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে, যাক ৯৮ পদত উল্লেখ কৰা হৈছে। অধ্যায়টো তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা স্বত্বেও, এই শ্লোকটো সেই একমাত্ৰ (১০৯ ৰ ভিতৰত) য'ত অধ্যায়টোত তেওঁক উল্লেখ কৰা হৈছে।  কোৰআনত এইটো অস্বাভাৱিক নহয়, এটা অধ্যায়ৰ নাম সাধাৰণতে ইয়াত থকা এটা বিশিষ্ট বা অস্বাভাৱিক শব্দৰ পৰা লোৱা হয়, যি ইয়াৰ বিষয়বস্তুৰ সৈতে সম্পৰ্কিত হ'ব পাৰে বা নহ'বও পাৰে। 

মুখ্য বিষয়সমূহ
প্ৰথম আয়াত সঠিক পথৰ প্ৰতি শুভেচ্ছা অন্তৰ্ভুক্ত থাকে যিসকলে ইয়াৰ বিষয়ে চিন্তা কৰি আছিল তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ এক অদ্ভুত কথা আছে যিটো এজন ব্যক্তিয়ে (মুহাম্মাদ) আল্লাহৰ বাৰ্তাটো উপস্থাপন কৰি আছিল। তেওঁলোকে মুহাম্মাদৰ ওপৰত যাদুবিদ্যাৰ অভিযোগ আনিছিল, যদিও ইয়াত কোনো আচহুৱা কথা নাই বা তেওঁলোকক যাদু বা সূথকোৱাৰ সৈতে কোনো সম্পৰ্ক নাই। মুহাম্মাদ মাত্ৰ শিক্ষিত মানৱতা এই দুটা বাস্তৱ:

 আল্লাহ, বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড কোনে নিৰ্মাণ কৰিছে, সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ ৰব, আৰু তেওঁ অকলে পূজা কৰাৰ বাবে যোগ্য। 
 এই মুহূৰ্তত জীৱনৰ পিছত, নিম্নলিখিত দৃশ্যটোত আন এটা জীৱন হ'ব, য'ত আপুনি এই বৰ্তমান পৃথিৱীৰ জীৱনৰ সম্পূৰ্ণ অভিলেখ গঢ়িব লাগিব। আপুনি তেওঁক আপোনাৰ ৰব বুলি স্বীকৃতি দিয়াৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত আল্লাই প্ৰয়োজনীয় ধাৰ্ম্মিক মনোভাৱ গ্ৰহণ কৰে নে তেওঁৰ আজ্ঞাৰ বিৰুদ্ধে কাম কৰে তাৰ দ্বাৰা আপোনাক ক্ষতিপূৰণ বা প্ৰত্যাখ্যান কৰা হ'ব। 

এই দুয়োটা বাস্তৱতা নিজৰ মাজত প্ৰকৃত কাৰক হ'ব, আপুনি সেই ক্ষমতাত সেইবোৰ চিনাক্ত কৰক বা নহওক। আপুনি এইবোৰ স্বীকাৰ কৰাৰ সম্ভাৱনাৰ ওপৰত, আপোনাৰ এক অত্যন্ত সন্মানীয় সমাপ্তি হ'ব; অন্যথা আপুনি আপোনাৰ অপৰাধৰ চতুৰ ফলাফলবোৰ পূৰণ কৰিব। ছূৰাত থকা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়, ঐশ্বৰিক নিয়ম আৰু নিৰ্দেশনাবোৰ নিম্নলিখিত ধৰণে তালিকাভুক্ত কৰিব পাৰি:-

 আল্লাহ হ'ল এই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ একমাত্ৰ সৃষ্টিকৰ্তা। 

 আল্লাহৰ বাহিৰে মুশ্ৰিকৰ দ্বাৰা উপাসনা কৰা দেৱতাসকলৰ কাকো লাভ বা দুষ্টকৰাৰ কোনো ক্ষমতা নাই। 

 আল্লাহৰ বাহিৰে আন দেৱতাসকলে কোনো ক্ষেত্ৰতে মনত নাৰাখে যে তেওঁলোকক উপাসনা কৰা হৈছে। 

 আল্লাহই প্ৰতিটো জাতিলৈ নিৰ্দেশনাৰ বাবে এটা ৰাছুল পঠিয়াইছিল। 

 আল-কোৰআনে মানৱজাতিৰ সকলো সমস্যাৰ সমাধান দিয়ে. 

 মুশ্ৰিকিনে কেৱল অনুমান অনুসৰণ কৰে আৰু 

 নবীৰ কাহিনী নুহ আৰু তেওঁৰ আত্মীয়। 

 পয়গম্বৰৰ কাহিনী মুছা, ফিৰ'আন, আৰু তেওঁৰ মুৰব্বীসকল। 

 এই দুৰ্যোগ দেখি বিশ্বাস কৰাটোৱে পয়গম্বৰৰ লোকসকলৰ পৰা কোনো জাতিক লাভ কৰা নাছিল ইউনুছ। 

 যিকোনো লোকক ইছলামলৈ পৰিৱৰ্তন কৰিবলৈ বাধ্য কৰাৰ বিৰুদ্ধে ফৰ্বিডডান্স। 

 এক্সেজেচিছ 

 আয়াত ১০:২৫ 
কোৰআন অনুসৰি আদৰ্শ সমাজ হৈছে দাৰ আচ-ছালাম, আক্ষৰিক ভাৱে, "শান্তিৰ ঘৰ", যাৰ বিষয়ে ই উল্লেখ কৰে: আৰু আল্লাহই 'শান্তিৰ বাসস্থান'লৈ আমন্ত্ৰণ জনায় আৰু তেওঁ যাক সঠিক পথত বিচাৰে তেওঁক পথ প্ৰদৰ্শন কৰে।Qur'an 10:25 ; Lewis, Bernard, The Crisis of Islam, 2001 Chapter 2

 আয়াত ১০:১০১ 
এইটো বৰ্ণনা কৰা হৈছে যে যেতিয়া জাফাৰ আল-ছাদিকক [১০:১০১] পদৰ বিষয়ে সোধা হৈছিল: ... অবিশ্বাসী লোকসকলৰ বাবে চিহ্ন আৰু সতৰ্কবাণীৰ কোনো লাভ হোৱা নাই, তেওঁ উত্তৰ দিছিল যে চিহ্নবোৰ হৈছে ইমাম আৰু সতৰ্কবাণীবোৰ হৈছে নবীসকল।

 গ্ৰন্থপঞ্জী 




 বাহ্যিক সংযোগসমূহ 
কোৰআন-১০:৩৮, ৫০+ অনুবাদ, islamawakened.com

কোৰআন ১০ Clear Quran translation

 প্ৰসংগসমূহ 

শ্ৰেণী:আল-কোৰআনৰ ছূৰাসমূহ
শ্ৰেণী:ছূৰা
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
শ্ৰেণী:কোৰআন