জিজিয়া

জিজিয়া ( ) হ'ল ইছলামিক ৰাষ্ট্ৰত ইছলামিক আইনেৰে অনুকূলভাৱে স্থায়ীভাবে বসবাস কৰা অমুছলিমসকলৰজন প্ৰতি বছৰেকীয়া ধাৰ্যকৃত কৰ।Jizyah  The Oxford Dictionary of Islam (2010), Oxford University Press মুছলিম ফকীহসকলৰ অভিমত এই যে অমুছলিম সকলৰ মাজত সেইসকল প্ৰাপ্তবয়স্ক, স্বাধীন, বিবেকী পুৰুষ হ'ব লাগিব। কিন্তু মহিলা, শিশু, বয়স্ক, বিকলাঙ্গ বা প্ৰতিবন্ধী, অসুস্থ, উন্মাদ, সন্ন্যাসী, দাস সকলক নিস্কৃতি দিয়া হৈছে।Majid Khadduri, War and Peace in the Law of Islam, pp. 192-3. ওচৰা-ওচৰি মুছতামিনছ —অমুছলিম বিদেশী, যিজন অস্থায়ীভাৱে মুছলিম দেশত আশ্ৰয় লয় আৰু যিজন অমুছলিমে সামৰিক বাহিনীত যোগদান কৰিব বিছাৰেAbdel Haleem 2010, (Ellethy/2014/p=181) "Mapel,Nardin"; Mapel, D.R. and Nardin, T., eds. (1999), International Society: Diverse Ethical Perspectives, p. 231. Princeton University Press. ISBN 9780691049724"ArnoldPoI", Shah/2008/pp=19–20) আৰু যদি সিহঁত দিবলৈ অসমৰ্থ তেতিয়াহ'লে সিহঁতক এই কৰৰ পৰা নিস্কৃতি দিয়া হৈছে

হাদিছো জিজিয়া কৰ সম্পৰ্কে উল্লেখ আছে, কিন্তু পৰিমাণ উল্লেখ নাই।Sabet, Amr (2006), The American Journal of Islamic Social Sciences 24:4, Oxford; pp. 99–100. যিয়েই নহওক ফকীহষকল এই বিষয়ে একমত যে পূৰ্বে মুছলিম শাসকসকলে যেনেকৈ বাইজেণ্টাইন  আৰু ছাছানীয় সাম্ৰাজ্যত এইটো আদায় কৰিছিল। (online)

ইছলামিক ইতিহাসত ইয়াৰ প্ৰয়োগ বিভিন্ন ৰকম দেখা যায়। বহুত সময়ত জিজিয়াক খাৰাজ ৰ সৈতে সাধাৰণ কৰ হিচাপেও আদায় কৰা হৈছেSatish Chandra (1969), Jizyah and the State in India during the 17th Century, Journal of the Economic and Social History of the Orient, Vol. 12, No. 3, pp. 322–40, quote="Although kharaj and jizyah were sometimes treated as synonyms, a number of fourteenth century theological tracts treat them as separate" আৰু ইছলামিক ৰাজনীতিত ৰাজস্ব আদায়ৰ প্ৰধান উৎস আছিল। জিজিয়া কৰ কৰ দাতাৰ সামৰ্থ অনুসৰি বছৰেকীয়াভাবে নিৰ্ধাৰিত হৈছিল। (online) বিভিন্ন সময় স্থান,কাল ইত্যাদিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ভিন্ন সময়ত ধাৰ্যকৃত কৰৰ পৰিমাণ ভিন্ন হৈছেCharles Hamilton (1957), Hedaya, LahoreThe French scholar Gustave Le Bon writes "that despite the fact that the incidence of taxation fell more heavily on a Muslim than a non-Muslim, the non-Muslim was free to enjoy equally well with every Muslim all the privileges afforded to the citizens of the state." Mun'im Sirry (2014), Scriptural Polemics: The Qur'an and Other Religions, p. 179. Oxford University Press. ISBN 978-0199359363. 

এই প্ৰসংগত কোৰআনৰ ছুৰা তওবা’ৰ ২৯ নং আয়াতত কোৱা হৈছে, “যিসকলৰ ওপৰত কিতাপ (কোৰআন) অবতীৰ্ণ হৈছে সিহঁতৰ মাজত যিসকলে আল্লাহক বিশ্বাস নকৰে আৰু পৰকালতো নহয়, আৰু আল্লাহ ও তেওঁৰ ৰাছুলে যিবোৰ হাৰাম কৰিছে সেয়া হাৰাম নাভাবে আৰু সত্যধৰ্ম অনুসৰণ নকৰে, সিহঁতৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিবা যেতিয়ালৈকে সিহঁতে বশ্যতা স্বীকাৰ কৰে: আনুগত্যৰ নিদৰ্শন স্বৰূপ স্বেচ্ছায় জিজিয়া দিয়ে”। quran-usc-9/29, 

ওছমানীয় তুৰস্কত ১৯ শতকৰ মধ্যভাগ লৈকে জিজিয়া বলবৎ আছিল। মুছলিম সকলক বাধ্যতামূলকভাবে সামৰিক বিভাগত যোগদান হ'ব লগা হৈছিল আৰু তাৰ পৰিৱৰ্তে অমুছলিম সকলৰ ওপৰত এটা কৰ ধাৰ্য কৰা হয়। কিন্তু সকলো ধৰ্মৰ নাগৰিক সকলৰ বাবে বাধ্যতামূলক সামৰিক কৰ্ম প্ৰবৰ্তিত হোৱাৰ পাছত এই কৰৰো বিলোপ হয়। মধ্য যুগত পৃথিৱীৰ অন্যান্য মুছলিম শাসিত দেশতো অমুছলিম সকলৰ ওপৰত জিজিয়া কৰ ধাৰ্য কৰা হয়। ভাৰতত আকবৰে এইটো ৰহিত কৰিছিল, কিন্তু সম্ৰাট ঔৰঙ্গজেৱৰ আমলত এইটো পুনঃপ্ৰবৰ্তিত হয়।ইহুদি-খ্ৰীষ্টানৰ বাবেও আৰৱ ভূমিৰ অধিকাৰ সঙ্কুচিত কৰাৰ নিৰ্দেশহজৰত উমৰ ইবনে আব্দুল আজিজ ৰহঃ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
শ্ৰেণী:কৰ
শ্ৰেণী:পোখালি (ইতিহাস)