الحمص (غموس)

الحمص، غموس مصرى اصيل معمول من حمص مسلوق ومهروس، بيتخلط مع زيت زتون، ثوم، كمون، وملح. بيتقدم كغموس مع العيش البلدى او كطبق جنبيىن مع اكلات مشويه وماكولات مصريه مختلفه.

 التاريخ والاصل 

الحمص من اقدم البقوليات اللى اتزرعت فى وادى النيل، واتعرف فى مصر القديمه ضمن الاغذيه الاساسيه. فى مصر الشعبيه، الحمص اتعمل من قرون طويله كغموس بسيط من الحبوب المسلوقه المهروسه مع الزيت والبهارات. و فى مناطق زى سيناء و دلتا النيل كان بيتقدّم بزيت الزتون السيناوى المشهور بجودته.

مع مرور الوقت، بعض بلاد الشام اخدت فكره غموس الحمص وعدّلت فيها واضافت مكونات زى الطحينه، ونسبته لنفسها.
غياب توثيق التراث الغذائى المصرى خلى الحمص يُعتبر "تراث مشترك"، رغم وجوده فى مصر من الاف السنين.

 طريقه التحضير 
 بيتسلق الحمص فى ميه لحد ما يستوى كويس.
 بيتهرس مع شويه ملح، كمون، وثوم.
 بيتضاف زيت نباتى او زيت زتون سيناوى.
 ساعات بيتزين ببقدونس او شطه ناشفه مطحونه.

 الاستخدامات 
 غموس بيتاكل بالعيش البلدى فى الريف والمدن.
 بيتقدّم مع المشويات زى الكباب والكفته، و فى وجبات الفطار والغدا والعشا.

 القيمه الغذائيه 
 الحمص مصدر مهم للبروتين النباتى والالياف.
 غنى بالفيتامينات والمعادن زى حديد و مغنيسيوم.
 بيتحسب اكله صحيه بتدى طاقه وتشبع لفتره طويله.

 فى الثقافه الشعبيه 
الحمص جزء من المطبخ المصرى الشعبي، وبيظهر كمان فى المناسبات الريفيه والمواسم. من الامثله التقليديه: طبق الحمص اللى بيتقدّم مع الفسيخ والرنجه فى شم النسيم كنوع من التوازن الغذائى.

 شوف كمان 
 المطبخ المصرى
 الاكلات المصريه
 اكلات الشرق الاوسط
 لينكات برانيه 

 مصادر 

تصنيف:مطبخ مصرى