كتيبة صيادى الشرق

كانت كتيبة صيادى الشرق  The Bataillon des Chasseurs d'Orient  هى كتيبة مشاه خفيفه تابعة للإمبراطورية الفرنسية الأولى، اتشكلت سنة 1802 فى طولون . تألفت بشكل رئيسى من قدامى المحاربين اليونانيين والأقباط فى جيش الشرق ، و كان يقودها العقيد نيكولاوس بابازوجلو. عانت من حالات فرار، و فضلت ضعيفة العدد، بعدين بقت تدريجيا وحدة متعدده الأعراق. مع مشاركتها فى حصار راغوزا (1806) ، خدمت بشكل رئيسى كوحدة دفاع فى بروفانس ، ودالماسيا اللى كانت تحت الحكم الفرنساوى ، وجزر البحر الأيونى . اتحلت فى 23  يونيه 1814.

 خلفيه 
فى نهاية القرن التمنتاشر، كانت مصر العثمانية موطن لمجتمع صغير من اليونانيين المصريين اللى عددهم من أقل من ألف ل5000 شخص.  دخل جزء صغير من المجتمع فى خدمة المماليك كمرتزقه، و كانت خدمتهم موضع تقدير لمعرفتهم بالمدفعية والحرب البحريه.  كمان حافظت الأقلية القبطية الاكبر بكتير على علاقات جيدة مع الفرنسيين، واستمرت فى خدمتهم كجامعى ضرائب بعد بداية الاحتلال الفرنسى.  خلال حرب التحالف التانى احتلت فرنسا مصر .  فى 3 اغسطس 1798، دمر البريطانيين الأسطول الفرنساوى فى معركة النيل . وصلت دى الهزيمة لتعقيد اللوجستيات العسكرية الفرنسيه بشكل كبير واللى كانت تعانى بالفعل من الغارات البدوية المتكررة؛ و فى الوقت نفسه خلقت نقص فى القوى العاملة. و ده وصل لتجنيد المرتزقة اليونانيين اللى خدموا المماليك ذات يوم، زى نيكولاوس بابازوجلو اللى قاد وحدة من 100 رجل. أدى بداية ثورة القاهرة لإبطاء وتيرة التجنيد الفرنساوى بين المصريين المسلمين، وتحول التركيز بدل من كده لالسكان المسيحيين فى المنطقة. 

كان الأقباط من الأشخاص المستهدفين خلال ثورة القاهرة لتعاونهم المزعوم مع الفرنسيين. خلال صيف سنة 1800، نظم جامع الضرائب القبطى الجنرال يعقوب الفيلق القبطى ( Légion Cophte ) اللى قوامه 750 رجل. قام الفيلق القبطى بمراقبة الأحياء المسيحيه فى القاهرة، و أقام تحصينات جديدة فى المدينة وشارك فى جمع المعلومات المخابراتية.  فى ابريل 1800، تمت ترقية بابازوجلو اللى تميز فى قمع ثورات المماليك لرئيس لواء . تمت ترقية الجنرال يعقوب لنفس الرتبة فى اغسطس 1800. فى 27  يونيه 1800، اتعمل وحدة جيش نظامية مكونه من اليونانيين العرقيين تحت اسم Légion Grecque (الفيلق اليونانى). كان عدد ظباطها وجندودها بقيادة بابازوجلو 577. فى 21 مارس 1801، تكبد الفيلق اليونانى خساير فادحه خلال معركة الإسكندرية . رفض عدد من الجنود اليونانيين كمان الإجلاء لفرنسا بعد استسلام الإسكندرية فى اغسطس.  صعد أقل من نصف الفيلق القبطى على  المراكب الفرنسية، وتوفى قائدهم بسبب مرض فى الطريق. خلف الجنرال يعقوب ابن اخوه جبرائيل سيداريوس. 

 خدمتها 
وصلت فلول جيش الشرق لتولون فى 11 اكتوبر 1801. حشدت الفيلق القبطى واليونانى ما مجموعه 479 جندى و 57 ضابط. فى 7 يناير 1802، أعيد تنظيم الفيلقين فى  كتيبة صيادى الشرق  Bataillon des Chasseurs d'Orient هيا كتيبة من المشاة الخفيفة . واتعين بابازوجلو قائد ليها برتبة عقيد رئيس طهاة ، و كان المصرى القبطى سيداريوس نائب له. كمان ضمت الوحدة كل الأفراد الأجانب المساعدين اللى خدموا فى الحملة المصريه، بغض النظر عن خلفيتهم الدينيه. تم إلحاق مترجم بكل سرية ،و ده يشهد على طبيعتها المتجانسة. فى مارس 1802، عدد الوحدة 386 جندى و 59 ضابط. فى الشهر التالي، اعتبر 100 منهم غير لائقين للخدمة وارسلوا لوحدة احتياطية. فى الثامن من سبتمبر، وافق نابليون بونابرت على زيادة قوام الكتيبة لألف رجل، على أن يتم تجنيدهم من قدامى محاربى جيش الشرق القادمين من شرق البحر المتوسط . وسمح للظباط الراغبين فى العودة لوطنهم بالاستقالة. 

من إنشاء الوحده، عانت من حالات الفرار، و فى الوقت نفسه، كان التجنيد بطيئ. و فى محاولة للحد من حالات الفرار، نقل مقرها من مارساى لحصن جوبير فى تولون . علشان لأن الراغبين فى الهروب كانو يستقلون المراكب التجارية اللى تبحر فى الخارج. وكشف التفتيش اللى اجرى فى 17 اكتوبر 1804 أن قوتها قد انخفضت ل25 ظابط و196 ظابط صف وجندى.  كانت الروح المعنوية مرتفعة، فى الوقت نفسه تحسن التعامل مع الأسلحة والسير وانظباط القوات بشكل مطرد. بس، كان فيه تنافس بين الأفراد اليونانيين والأقباط فى الكتيبة. و فضل صيادو الشرق فى مهمة حراسة فى بروفانس لحد سنة 1806. 

فى فبراير 1806، غزت فرنسا دالماتيا واحتلتها لحد نهر نيريتفا وضمت بعدها جمهورية راغوزا كجزء من الأعمال العدائية لحرب التحالف التالت . بعد كده  هجوم مضاد روسي، و فى 17  يونيه حاصر الروس الحامية الفرنسيه فى راغوزا. ردا على ذلك، جمع الجنرال جابرييل جان جوزيف موليتور على عجل قوة إغاثة قوامها 1670 رجل واللى تضمنت Chasseurs d'Orient اللى تم نقلهم لدالماتيا فى الربيع. فى 6 يوليو، صدت قوة الإغاثة الروس من راغوزا، ورفعت الحصار. تميز Chasseurs d'Orient اللى شكلوا طليعة قوة الإغاثة فى المعركة، ومنح موليتور أربعه من ظباط الكتيبة وسام جوقة الشرف . تكبدت الكتيبة إصابة واحدة نتيجة للمعركة.  ساعتها كانت الوحدة تحت قيادة جابرييل سيداريوس، بسبب رحيل بابازوجلو لالإمبراطورية العثمانية فى محاولة لاستعادة ممتلكاته الشخصية. 

فى اكتوبر 1806، رجع بابازوجلو لالوحدة من القسطنطينية . فى 20 نوفمبر 1806، انخفض عدد أفرادها ل77 رجل بسبب استمرار حالات الفرار. ولمنع حل الوحدة، أمر مارمونت بتجنيد السكان الأرثوذكس من غرب البلقان. جه المجندون الجدد من خلفيات متنوعة وشملوا الروس والبولنديين والفرنسيين والصرب الكرواتيين (كان بعضهم من الهاربين من الجيشين الروسى والنمساوى). بس، استمر اليونانيون والأقباط فى تشكيل غالبية الوحده. تم نقل الأفراد اليونانيين من الكتيبة بشكل دورى لالبحرية الفرنسيه بسبب خبرتهم كبحارة. تمركز الصيادون فى راغوزا لحد مارس 1807، و فى ابريل تم إرسالهم لزارا اللى حافظوا عليها لحد فبراير 1808. بحلول أوائل سنة 1808، ارتفعت قوة الوحدة ل148 رجل. فى يوليو، نقلت الوحدة لكوتور و بعد شهر لبودفا . فى نوفمبر 1808، نقلت الكتيبة لبيرسانو حيث بقيت لحد مارس 1809. و فى الشهر نفسه، رجعت لمده صغيره لكوتور قبل الإبحار لكورفو فى ابريل.  اعترضت البحرية البريطانية جزء من الأسطول الفرنساوى وقت نقله لكورفو و أسرت 20 عضو من الكتيبة. 

فى كورفو، الحقت الكتيبة ذات القوة المحدودة مؤقتا بالفوج الألبانى .  وعلشان لعزلة كورفو النسبية، كانت آخر حامية فرنسية فى  اوروبا تستسلم لقوات التحالف، فى 23  يونيه 1814. تم إجلاء الصيادين لتولون مع بقية حامية كورفو بين  يونيه ويوليو. عند وصوله لفرنسا، أُبلغ بابازوجلو بتقاعده القسرى من الخدمة الفعلية. نقلت بقايا الكتيبة (50 ظابط وجندى) بقيادة سيداريوس لليون  تم حلها فى 29 سبتمبر 1814. 

 العواقب 
أُمر كل الظباط غير الفرنسيين فى الوحدة بالانتقال لمعسكر اللاجئين المصريين فى مارساى . قتل بعضهم على ايد الملكيين الفرنسيين خلال فترة الإرهاب الأبيض التانى ، فى الوقت نفسه اعيد استيعاب تانيين، بمن فيهم سيداريوس، تدريجيا فى الجيش الفرنسى. 

 مراجع 

تصنيف:عسكريين
تصنيف:فرنسا