حح

حِح او حُح او حُواح او حاحوح او حِحو , كان تجسيد فى الديانه المصريه القديمه للانهايه او الخلود و هوا من آلهه الثامون المقدس و اسمه نفسه بيعنى «اللانهائيه» و كان ليه مقابل مؤنث زى كل آلهه الثامون و كانت معروفه بـ «ححيت» , و اسمها هوا الصيغه المؤنثه من اسمه.

 لينكات برانيه 

 مصادر 

تصنيف:دين مصرى قديم
تصنيف:ميثولوجيا مصريه