مصادر التشريع الاسلامى

مصادر التشريع الاسلامى هيا الادله اللى بتستند ليها الشريعه الاسلاميه, و فيه ادله متفق عليها بين اغلب الفرق و غيرها مختلف عليها, الكتاب و السنه هما اصلين لباقى المصادر التانيه, و بعدها الاجماع و القياس و هيا الاصول الشرعيه المتفق عليها عند جمهور العلماء.

 مصادر التشريع الاسلامى 
الشرع هوا "الى شرعه الله على لسان نبيه من احكام" و المصدر الاساسى للشرع الاسلامى هوا اللى جيه من عند الله تعالى عن طريق رسول الله صلى الله عليه و سلم, و هوا القرآن و الحديث, فهما الوحيين و المصدرين اللى بيعتمد عليهم ما عداهما من الادله الشرعيه, لكن فيه احكام شرعيه مذكوره فى القرآن و الحديث و داه بيستلزم وجود ادله لاستنباط الاحكام الشرعيه, بطريق الاجتهاد و بتتسمى اصول الاحكام, و هيا اللى بيبحث فيها علم اصول الفقه

 الادله الشرعيه 
الدليل لغة  المرشد و الهادى.رمضان محمد عيد هتيمى. كتاب محاضرات فى اصول الفقه للحنفيه. ص. 78

الادله الشرعيه  هيا ادلة الفقه الاجماليه اللى ليستنتج منها الاحكام الشرعيه و عند علما اصول الفقه هيا اللى اتوصل بصحيح النظر فيه لمطلوب خبرى.

 الادله الشرعيه المتفق عليها بين جمهور الامه 

 القرآن
 السنه (الحديث النبوى).
 الاجماع
 القياس

 الادله المختلف عليها 

 الاستحسان
 العرف
 الاستصحاب
 المصلحه المرسله
 سد الذرائع
 شرع من قبلنا
 قول الصحابى

بشروطها و ضوابطها المعروفه عند علما اصول الفقه.

 مصادر التشريع عند الشيعه 

 القرآن
 السنه: و هيا قول النبى وفعله وتقريره.
 العقل: و هوا الدليل العقلى القطعى و كل اللى بيثبت  بالقرآن او السنه فهوا ثابت بالدليل العقلى.
 الاجماع: و هوا وسيلة اثبات باتفاق آراء الفقهاء فى مساله شرعيه و هوا كاشف عن الدليل الشرعى و هوا دليل على الحكم الشرعى, و مش الاجماع كاشف عن الحكم الشرعى مباشره و لازم يستند لراى النبى و الائمه.

 مصدر التشريع عند القرآنيين 

 القرآن: القرآنيين بيشوفو ان القرآن هوا المصدر الوحيد للتشريع.

 لينكات برانيه 

 مصادر 

تصنيف:اسلام