عائشه بنت ابو بكر

عائشه بنت ابى بكر' هى واحده من زوجات الرسول
هى بنت الصحابى ابو بكر الصديق ، خطبها و هى عندها 7 سنين و اتجوزها و هى عندها تسع سنين بعد الهجره للمدينه. فى فترة الخطوبه من عائشة اتجوز سودة بنت زمعة. جوازه من عائشه بنت ابو بكر كانت دوافعه مصاهرة ابو بكر لخلق روابط و تجميع المسلمين المقربين حواليه. بعد الجواز سكنت عائشه فى بيت جنب بيت سودة بنت زمعة جنب الجامع. عائشه بتعتبر أهم اللى اتجوزهم النبى محمد و لعبت دور تاريخى بعد وفاته. و اكمنها كانت صغيره فى السن طول فترة حياته و عاشت مده طويله بعده نقلت كتير من أحاديثه و تصرفاته فى حياته. اتوفى فى بيتها و ده بيبين مكانتها عنده.

السيدة عاشة حصلت ليها قصه مشهوره كانت حاتعمل فتنه كبيره. النبى محمد كان لما بيروح الغزوات كان بياخد واحده من ستاته عن طريق القرعه و لما راح غزوة بنى المصطلق وقعت القرعه على السيده عائشه فراحت معاه. ركبت عائشه الهودج و اكمنها كانت رفيعه و خفيفه فى الوزن كانت بتقعد فى الهودج قدام باب بيتها و بعدين كانو بيحطوه على الجمل من غير مايلاحظو فرق كبير فى وزن الهودج. بعد ما خلصت غزوة بنى المصطلق رجع النبى محمد على المدينه لكن بات ليله فى السكه قبل مايكمل المشوار على المدينه. السيده عائشه خرجت من خيمة النبى عشان تعمل حاجه و الهودج محطوط قدام الخيمه عشان تدخله قبل مايحطوه على الجمل زى العاده لكن و هى بعيده عن الخيمه انسل من رقبتها عقد فلما رجعت و لقت العقد وقع منها راحت تدور عليه فى المكان اللى كانت فيه و قعدت تدور عليه لغاية مالقيته ، لكن فى الوقت ده كانو شالو الهودج و حطوه على الجمل و هما مش دريانين انها مش جواه ، فلما رجعت المعسكر لقتهم مشيو و مفيش حد هناك ففكرت ان احسن حاجه انها تقعد فى المكان عشان لما يرجعو يدورو عليها يلاقوها فنامت على الارض و قعدت مستنيه ، و فى الوقت ده عدى عليها صفوان بن المعطل السلمى و كان هو كمان اتخلف عن العسكر و اكمنه كان عارف شكلها من ايام الحجاب ماكان لسه اتفرضش على ستات النبى استغرب و قالها: " انا لله واننا اليه راجعون! ظعينة رسول الله صلى الله عليه وسلم! ماخلفك رحمك الله؟ " فلما ماردتش عليه قرب منها الجمل و قالها تركب فركبت و جرى بالجمل بسرعه عشان يحصل النبى و اللى معاه لكن ماقدرش يحصلهم فراح بالجمل و عليه السيده عائشه على المدينه و الدنيا نهار و وصلها لغاية بيتها. فى الغضون دى اتجوز النبى محمد جويرية بنت الحارث اللى كانت من سبايا غزوة بنى المصطلق و هو و السيده عائشه مش عارفين ان الناس ابتدت تتكلم فى موضوع غياب عائشه و رجوعها مع صفوان بن المعطل. مرات النبى التانيه زينب بنت جحش كان ليها أخت اسمها حمنه و كانت بتغير من حب النبى للسيده عائشه عن اختها فابتدت تردد كلام الناس عن الموضوع و صدق حسان بن ثابت و على بن أبى طالب و عبد الله بن جحش كلامها لكن جماعة الأوس دافعو عنها و كانت حاتقوم فتنه كبيره فى المدينه و كل ده و النبى و عائشه مش عارفين. لما سمع النبى الكلام اللى بيتقال فى المدينه اتخض اكمن عائشه كانت احب ستاته ليه. عائشه فضلت فتره مش عارفه اللى بيتقال عنها لكن لاحظت ان النبى مجافيها و بيعاملها من غير الحنيه المعهوده و لما عيت ماكانش بيقولها لما يزورها غير: " كيف تيكم ؟ " ، فهى افتكرت ان الموضوع انه هايم بمراته الجديده جويريه و ماعادش مهتم بيها فطلبت منه انها تروح بيت امها عشان تمرضها و قعدت هناك عيانه اكتر من تلت اسابيع و خفت و هى برضه لسه مش عارفه حاجه عن الموضوع. النبى من ناحيته بقى متضايق و فضل متماسك لغاية ما فى الاخر خطب فى الناس فى الجامع و قال: " أيها الناس! ما بال رجال يؤذوننى فى أهلى ويقولون عنى غير الحق! والله ما علمت عنهم الا خيرا. ويقولون ذلك لرجل والله ما علمت منه الا خيرا، وما يدخل بيتا من بيوتى الا معى ". فقام أُسيد بن حضير و قال: " يا رسول الله، ان يكونو من اخواننا الأوس نكفيكهم، وان يكونو من اخواننا الخزرج فمرنا بأمرك، فوالله انهم لأهل أن تضرب أعناقهم ". فرد عليه سعد بن عبادة بانه بيقول الكلام ده اكمنه عارف انهم من الخزرج و لو كانو من الأوس ماكانش قال الكلام ده. و بكده كانت حاتقوم فتنه كبيره لكن النبى اتدخل و هدا الموضوع.

القصه وصلت السيده عائشه من واحده ست من المهاجرين فاتصابت بصدمه و قعدت تعيط و عاتبت امها انها كانت سمعت عن القصه و ماقالتلهاش فردت عليها امها بان ضررها و غيرهم هما اللى المطلعين القصه دى اكمنهم بيغيرو منها لانها جميله و النبى بيحبها اكتر منهم. النبى محمد من جهته احتار فى الموضوع و قرر انه يعمل مشاوره فاستدعى اسامه بن زيد و على بن طالب فى بيت ابو بكر الصديق ابو عائشه و سألهم عن رأيهم فقال اسامه ان القصه كدب و ملفقه لكن على رد بقوله: " يا رسول الله، ان الستات لكتير " و استجوب جارية عائشه تحت الضرب و هو بيقول: " أضدقى رسول الله " و فضلت الجاريه تنفى التهمه عن السيده عائشه و تقول: " والله ما أعلم الا حيرا ". بكده مابقاش قدام النبى محمد غير انه يواجه ملراته عيشه بالتهمه و يطلب منها الاعتراف فدخل عليها فى بيت أبوها و امها فلاقاها بتعيط فقالها: " يا عائشة، انه قد كان ما بلغك من قول الناس، فاتقى الله ان كنت قد قارفت سوءًاو ده يقولون، فتوبى الى الله يقبل التوبة عن عباده ". فردت بقولها و هى بتعيط: " والله لا أتوب الى الله ما ذكرت أبداً! انى لأعلم لئن أقررت بما يقول الناس والله يعلم أنى بريئة لأقولن ماماكانش، وان أنا أنكرت لا تصدقونى " و كملت: " انما أقول كما قال ابو يوسف: "صبر جميل والله المستعان على ماتصفون".

وهما قاعدين نزل الوحى على النبى محمد و اتحطت مخده تحت دماغه و بعد ماراح الوحى ابتدا النبى يفوق و العرق نازل على جبينه وقال لعائشه: " أبشرى يا عائشة! فقد أنزل الله براءتك " ، فردت عائشه: " الحمد لله " ، و قام النبى وراح طوالى على الجامع و قال للناس الآيات اللى نزلت عليه: {اِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْاِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْاِثْمِ وَالَّذِى تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ} (سورة النور آية 11) لغاية: {وَلَوْلا اِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُم مَّا يَكُونُ لَنَا أَن نَّتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ. يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَن تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَدًا اِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ. وَيُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الآيَاتِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ. اِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِى الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِى الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لا تَعْلَمُونَ} ( سورة النور الآيات 16-19).

فى نفس المناسبه و فى نفس السوره نزل تشريع بمعاقبة اللى بيتهمو الستات بالكذب و الباطل من غير مايقدرو يجيبو 4 شهود فى صفهم ، و هى الجلد تمانين جلده : {وَالَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاء فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً وَلا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً أَبَدًا وَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ} (سورة النور أية 4). و على الاساس ده اتعاقب مسطح بن أثاثة و حسان بن ثابت و حمنة بنت جحش اللى روجو القصه بالجلد 80 جلده لكل واحد منهم ، و رجعت السيده عائشه لمكانتها فى قلب النبى محمد اللى اتوفى فى بيتها و راسه على حجرها و ده فى حد ذاته بيبين مكانتها عنده ، و بعد وفاته عاشت فتره طويله و لعبت دور كبير فى نقل احاديثه و سنته و كانت من الفقها فى الحديث و كان ليها نشاط دينى و سياسى ملحوظ و بايعت عثمان بن عفان على الخلافه و بعدين وقفت ضده، وحاربت على بن طالب فى موقعة الجمل. اتوفت سنة 56هـ / 678م

 مصادر 

 ام المؤمنين

تصنيف:اسلام
تصنيف:امهات المؤمنين