رقيه بنت محمد

رقيه بنت محمد, بنت النبى محمد بن عبد الله من مراته خديجه بنت خويلد, و اكبر بناته بعد زينب. بتتكنى رقيه بام عبد الله و لقبها ذات الهجرتين, اتولدت قبل البعثه النبويه بحوالى سبع سنين , هاجرت الحبشه و المدينه المنوره, و اتوفى يوم غزوه بدر سنة 2 هـ عند جوزها عثمان بن عفان و عمرها يومئذ 21 سنه.

 حياتها 
اتولدت رقيه فى مكه سنة 20 ق.هـ الموافق 603 قبل بعثة النبى محمد بسبع سنين, اتزوجها ابن عم ابوها عتبه بن ابى لهب, و لما بعث النبى محمد, اسلمت رقيه و بقى جوزها على دينه, و لما انزلت سورة المسد فى ذم ابى لهب و مراته, اجبر ابو لهب ابنه عتبه على طلاق رقيه و ما كانش دخل بيها. بعدين اتجوزها عثمان بن عفان فى مكه, و هاجر بيها الهجرتين الى الحبشه, فولدت ليه هناك ولد, فسماه عبد الله و بيه كان بيتكنى,اتوفى سنة 4 هـ بمرض بسبب نقره من ديك فى وجهه بعمر 6 سنين.
يمين|تصغير

 وفاتها 
اتوفت رقيه فى حياة النبى محمد فى شهر رمضان من السنه 2 هـ الموافق مارس 624, وقت غزوة بدر, مرضت بمرض الحصباء, و بقى جوزها عثمان عندها فى المدينه المنوره يرعاها و ترك المسلمين فى غزوه بدر بامر من النبى محمد, فلما اتوفت اتولى عثمان دفنها و كان فى اليوم اللى جيه زيد بن حارثه المدينه حامل خبر انتصار المسلمين فى غزوة بدر.

 لينكات برانيه 

 مصادر 

تصنيف:ابناء محمد
تصنيف:صحابيات
تصنيف:مواليد 20 ق هـ
تصنيف:مواليد 601
تصنيف:مواليد 603
تصنيف:مواليد فى مكه
تصنيف:وفيات 2 هـ
تصنيف:وفيات 624
تصنيف:وفيات فى المدينه المنوره