جلال الدين الرومى

جلال الدين الرومى هوا محمد بن محمد بن حسين بهاء الدين البلخى (1207 - 1273) اديب و فقيه حنفى و منظِّر و قانونى صوفى. اصوله فارسيه, اتعرف بالرومى لانه قضى حياته فى الاناضول ( بلاد الروم ) عند الروم السلاجقه ( تركيا الحاليه ).
صاحبه المقرب و استاذه الروحى كان الشاعر الفارسى شمس التبريزى اللى عاش معاه اربعين سنه فى بيت واحد فى قونيا عاصمة السلاجقه فى الاناضول.

اتولد جلال الدين الرومى فى منطقة بلخ فى خراسان ( حالى فى افغانستان ) فى 30 سبتمبر سنة 1207م و اتوفى سنة 1273 فى قونيا.

بعد وفاته اسس اتباعه و ابنه سلطان ولد " الطريقه المولويه " الصوفيه و اللى اشتهرت بدراويشها و رقصهم الروحانى الدوارى (المولوى) على انغام موسيقيه و اشعار كتبها جلال الدين الرومى.

 اعماله 
شعره
 المثنوى: قصائد بالفارسى و اللى بيسميه الصوفيين الكتاب المقدس الفارسى , و بيعتبر من اهم الكتب الصوفيه الشعريه.
 الديوان الكبير او ديوان شمس التبريزى و اللى كتبه فى ذكرى وفاة صاحبه و ملهمه فى طريق التصوف و الشعر.
 الرباعيات: 3318 بيت.

نثره
 كتاب فيه ما فيه: كتاب بيحتوى على 71 محاضره للرومى.
 المجالس السبعة: تجميع لمواعظ و محاضرات الرومى.
 الرسايل: رسايل كتبها بالفارسى لمريديه و معارفه و رجال الدوله.

 اقطاب الصوفيه الاربعه 
 السيد احمد الرفاعى
 السيد عبد القادر الجيلانى
 السيد احمد البدوى
 السيد ابراهيم القرشى الدسوقى
 شوف كمان 
 صوفيه
 الطرق الصوفيه
 الادب الصوفى

300px|center
 لينكات برانيه 

 مصادر 

تصنيف:صوفيين
تصنيف:اسلام
تصنيف:صوفيه
تصنيف:متصوف مسلم