إماله

الإماله (تمييل) ظاهره فى لهجات كتيره من اللغه العربى، زى بتاعة الشام و بنى تميم. كانت موجودة فى الأندلس و سابت اثر فى اسامى المدن فى الاسپانى. حركة الاماله هى نطق الالف الطويله  بين \ا\ و \ـيـ\ (بين الفتح و الكسر),  او فى شوية كلام مغربى بتبقى .W. Wright, A Grammar of the Arabic Language, 3rd edition, 1896, vol. I, p. 10. ISBN 1-84356-028-3 (reprint)

الإماله موجوده فى قراءات كتيرة للقرآن، منّها بتاعة حفص (فى سورة هود).

مثلا اصل اسم سيڤييا نشأ من الكلمه الايبيرىIberian of Iberia. ”Hispalis“ بمعنى مدينة الغرب, و سماها الرومان ايسپاليس (اسبانى: Hispalis).

اتعرفت سيڤييا باسم ”إشبيلية“ ايام الحكم الاسلامي لاسبانيا باضافة  و ده بسبب الإماله و نطق  \ب\ بدل  \پ\ لإن مافيش  \پ\ فى النطق العربى و بعد كده فى النطق الاسبانى الـ‹v› بتتنطق  \ب\ او  (قريب من  \ڤ\) علشان كده سيڤييا دلوقتى بتتنطق \سيبييا\ او \سيڤييا\.

 ملاحظات 

تصنيف:لغات