Miguel Cercito Bereterra

Miguel Cercito Bereterra (Exeya d'os Caballers, ? – Graus, 1595) estió un relichioso aragonés d'o sieglo XVI que ostentó os cargos de canonche d'o Pilar de Zaragoza y bispe de Balbastro.

 Biografía 
Naixió d'Exeya d'os Caballers (Zaragoza), de noble linache d'os Cercito, una familia orichinaria d'o lugar d'o mesmo nombre, hue albandonau en a ribera d'o río Aurín en a Chacetania. Estudió en a Universidat de Uesca, an a on obtenió os graus de mayestro d'Artes y doctor en Teolochía, y dimpués pasaría a estar profesor en ambas facultaz. En 1559 viviba en Salamanca como "Colechial Mayor de Sant Bertolomeu", ocupando una catedra de Filosofía.

O capítol d'a ilesia d'o Pilar de Zaragoza lo elichió canonche en l'anyo 1563 y mas tardi lo designó ta asistir como procurador a las Corz feitas en Monzón en 1585. O rei Felipe I lo sintió pedricar en o Pilar y, en veyer as suyas dotes y a suya buena fayena en as Corz, lo proposó ta bispe de Balbastro.

En o suyo nombre, prenió a posesión d'a seu o canonche don Chuan Cercito, o suyo sobrino. O 29 de chinero de 1586 estió consagrau bispe en Uesca y fació a suya dentrada solemne en Balbastro o día 5 de marzo d'o mesmo anyo. En poquet tiempo, o 18 de mayo, celebró un sinodo.

Ye autor d'a-saber-las obras de lochica, tractaus sobre rentas y almosna (De reditibus et additamentis tam fructuosis quam pecuniariis tractatus duo...), sermonarios y estudios sobre historia (Tractaus d'os tres Vicents Bispes de Zaragoza), d'o que se conservan bellas copias manuscritas, y a inedita "Instauración d'as Ilesias d'Aragón y primers Bispes d'a Diocesi de Balbastro', que incluyiba a vida de Sant Remón dica o reinau de Remiro II.

Estió consultor d'o Santo Oficio. En o Museu Diocesano y Catedralicio de Balbastro se guarda una casulla bordada con filos de seda que porta un escudo con un brazo armau d'archent con una espada, tal y como amaneixe en as armas d'os Cercito.

Se destacó sobre tot como promotor d'a devoción y culto a Sant Remón. En 1594, convenció a la ciudat ta retirar as forcas d'o mont dende a on o santo bispe bendició o pueblo quan fue forachitau d'a suya seu. Astí edificó una ermita en a suya honor, y o 9 d'agosto d'o mesmo anyo se ficó a primera piedra. Tamién fació grans chestións en a Santa Seu y o capítol de Roda ta obtener reliquias d'o santo, que arriboron ta Balbastro en 1595 con gran solemnidat, y o mesmo anyo lo declaró patrón prencipal d'a diocesi, ordenando que se celebrase o suyo día o 21 de chunio con ritual de primera clase.

Tamién tenió l'honor de consagrar a ilesia de Sant Martín de Creixenzán, tal y como reculle l'historiografo Gabriel Sesé.

Enfermó grieument estando en Graus en visita pastoral, y morió en a casa aneixa a la Basilica d'a Penya o 15 d'agosto de 1595, dimpués de gubernar a diocesi mientres 9 anyos y 6 meses. Ye sepultau en o presbiterio d'a seu de Balbastro.


Categoría:Bispes de Balbastro
Categoría:Bispes d'Aragón
Categoría:Alumnos d'a Universidat Sertoriana de Uesca
Categoría:Profesors d'a Universidat Sertoriana de Uesca
Categoría:Naixius d'Exeya d'os Caballers
Categoría:Muertos en Graus
Categoría:1595 (muertes)