Ilesia de Sant Osvaldo de Traunstein

A ilesia de Sant Osvaldo de Traunstein (en alemán Stadtpfarrkirche St. Oswald, en bavaro Stodpforrkiach St. Oswald) ye una ilesia d'estilo barroco que se troba en a ciudat de Traunstein (Alta Bavera, Bavera, Alemanya). Eclesiasticament ye una ilesia parroquial perteneixient a l'archidiocesi de Múnich y Freising.

O 8 de chulio de 1951 estió a ilesia en a que celebroron a suya primera misa dimpués d'a suya ordenación Joseph Ratzinger, futuro Benedet XVI, y o suyo chirmán Georg.

 Geschichte 
A ilesia adedicada a sant Osvaldo fue construyida probablement en o sieglo XII en estilo romanico tardano y reconstruyida dimpués en estilo gotico. Se i fa mención por primera vegada en l'anyo 1342 como ilesia dependient d'a ilesia parroquial de l'Anunciación de Haslach. A ilesia se veyió afectada por os incendios que i habió en a ciudat en os anyos 1371, 1704 y 1851. Manimenos contina conservando esencialment a estructura d'ilesia d'estilo de Vorarlberg construyida entre 1675 y 1690 seguntes os plans de Kaspar Zuccalli. Os mayestros d'obras estioron Antonio Riva y Lorenzo Sciascia, que igual que Zuccalli veniban d'a escuela d'os Grisons. A reconstrucción d'a ilesia, danyada por l'incendio d'a ciudat, se basó de recabo en os plans de Sciascia. L'altar mayor, rematau en 1732, fue realizau por o escultor muniqués Joseph Poschenrieder seguntes un disenyo d'o capellán d'a cort electoral Wenzel Mirowsky. Substituyó a un altar construyiu por Johann Wolfgang Dersch en 1715, que fue desmontau y vendido a Halfing, a on encara puet veyer-se en l'actualidat en a ilesia de l'Asumpción. Dersch construyió una versión mas chicota d'iste altar pa a ilesia de Sant Vito y Santa Ana en Ettendorf. St. Oswald/Traunstein. Peter von Bromhard und Georg Brenninger. 5ª edición, Schnell und Steiner, Múnich 1992, ISBN 978-3-7954-4323-8, S. 8

Dimpués de muitos intentos infructuosos, o 20 d'aviento de 1850 a ciudat de Traunstein consiguió por decreto ministerial o treslau d'a seu parroquial dende Haslach enta Sant Osvaldo. L'incendio d'a ciudat de 1851 destruyió l'armación d'a torre y a vuelta d'o coro. L'interior d'a iglesia fue reconstruyiu en 1855. En 1885, a parti occidental d'a ilesia con a portalada prencipal y a torre se construyioron en a suya forma actual seguntes os planos de l'arquitecto reyal d'o districto Moritz von Horstig. O pintor d'ilesias y historiador local Max Fürst reyalizó entre 1904 y 1909 nuevos frescos en estilo nazareno tardano. Parti d'o mobiliario y o estuco neobarroco tamién son en gran mida mas recients. Mientres a renovación de 1967, se sacoron os cuatre baldaquins d'as esquinas d'o portegau y se quitoron o sillerío d'o coro, a pedricadera y o barandau arredol d'o presbiterio, d'alcuerdo con a nueva liturchia d'o Concilio Vaticano II.

O 8 de chulio de 1951 Joseph Ratzinger celebró a suya primera misa chunto a o suyo chirmán Georg Ratzinger en Sant Osvaldo. Dimpués d'o suyo retiro como Papa, donó a la ilesia a suya cruz pectoral papal, que fue furtada d'astí o 19 de chunio de 2023. Brustkreuz von Papst Benedikt aus Traunsteiner Kirche gestohlen. Matthias Köpf. Süddeutsche Zeitung, 20 de chunio de 2023.

En agosto de 2018 prencipioron as obras de renovación en Sant Osvaldo. Veränderungen in St. Oswald

 Descripción 
A ilesia tien una torre rematada en cupula bulbosa y una frontera de dos pisos d'o sieglo XIX. Por o suyo disenyo interior ye d'una ilesia d'estilo de Vorarlberg, barroco tardano d'o sieglo XVII con galerías laterals y coro retraito. Se divide en siet trampos. As naus laterals, poco fundas, tienen capillas y galerías dencima y son cubiertas por vueltas de canyón transversals. En a parti bantera d'os pilars d'os muros destacan as dobles pilastras planas. O borde superior d'a barana d'as galerías se troba por debaixo d'a zona d'os capitels d'as pilastras. O espacio d'a nau prencipal, sorprendentment bien proporcionau, ye zarrau por una cupula gallonada, dividida por arcos de meyo punto "Die kirchliche Barockarchitektur in Bayern und Oberschwaben 1580 - 1780". Bernhard Schütz. Hirmerverlag. Múnich, 2000. ISBN 978-3777482903. Pach. 42}}. Un arco triunfal en forma d'arcada de meyo punto leva dende a nau prencipal enta o coro, dando grandeza a o espacio. Todas as vueltas son decoradas con ricos estucos neobarrocos.

 Mobiliario 
O mobiliario incluye nueu altars d'os que siet datan d'a primera metat d'o sieglo XVIII. A resta d'o mobiliario data mas que mas d'entre 1852 y 1855. L'imponent altar mayor, esviellau en 1855, con o suyo pedestal, o piso prencipal de cuatre columnas y as feguras laterals de sant Ruperto y a Virchen María ye esencialment o mesmo que l'altar realizau en 1732.

 Organos 
En 1856 s'instaló en a ilesia un organo construyiu por l'organero Johann Ehrlich. L'instrumento s'esvielló cuantas vegadas, manimenos en veyendo os deficits y defectos que teneba se decidió construyir un nuevo sistema d'organos formau por un organo prencipal y un organo de coro. Orgelanlage O conchunto fue nombrau en honor de Joseph Ratzinger como "Organo Papa Benedet“.

 Organo de coro 
O nuevo organo de coro fue construyiu en 2011 por a empresa austriaca de construcción d'organos Pirchner (Steinach). L'instrumento, purament mecanico y d'estilo italiano, dispone de 9 rechistros sonoros en o suyo teclau. Toz os rechistros se dividen en grieus y agudos. Os rechistros d'o pedalero son transmisions d'o teclau.

 Organo prencipal 
Os 24 rechistros de l'organo d'Ehrlich-Orgel se dividiban entre dos teclaus y un pedalero. Orgeln in Altbayern. Georg Brenninger. GeraNova Bruckmann, 1982, ISBN 3-7654-1859-5, p. 132. En 1929 Willibald Siemann construyió en a carcasa orichinal un nuevo instrumento de 35 rechistros distribuyius en dos teclaus y un pedalero. Iste instrumento estió un d'os mas grandes en a historia d'a companyía. En 1977, Günter Ismayr de Bernried miró de construyir un nuevo organo con tres teclaus y 33 rechistros conservando a carcasa orichinal. Orgeln in Altbayern. Georg Brenninger. GeraNova Bruckmann, 1982, ISBN 3-7654-1859-5, p.. 173. En vista d'os problemas tecnicos, a obra fue albandonada Información en www.berchtesgadener-anzeiger.de y substituyida en 2021 por una nueva obra d'a empresa organera Klais (Bonn). O nuevo instrumento conta con 44 rechistros en tres teclaus y un pedalero. Información sobre o nuevo organo en a web d'a empresa organera.

Galería d'imáchens

 Ilesias dependients 
As siguients ilesias son dependients d'a parroquia de Sant Osvaldo: Ilesias dependients d'a parroquia de Sant Osvaldo en stadtkirche-traunstein.de
 Sant Chorche y Catalina en o parque municipal (ilesia d'o memorial de guerra)
 Sant Ruperto y Sant Maximiliano d'Au (capiella de l'antiga salina)
 Sant Vito y Santa Ana d'Ettendorf
 Sant Chusé y Sant Salvador de Sparz

Referencias

 Vinclos externos 

  Pachina oficial d'a ilesia parroquial de Sant Osvaldo

Osvaldo de Traunstein
Osvaldo de Traunstein
Osvaldo de Traunstein
Osvaldo de Traunstein
Traunstein
Categoría:Molimentos de Traunstein