Mandragora officinarum

A mandragola u mandragula Rafel Vidaller Tricas: Libro de As Matas y Os Animals; Dizionario aragonés d'espezies animals y bechetals,Ed. Val d'Onsera, 2004, ISBN 978-84-8986-235-7, p.71 ( Linnaeus, 1753 Hawkes, J.G. (1972). "Mandragora". In Tutin, T.G.; Heywood, V.H.; Burges, N.A.; Valentine, D.H.; Walters, S.M. & Webb, D.A. (eds.). Flora Europaea, Volume 3: Diapensiaceae to Myoporaceae. Cambridge University Press. pp. 199–200. ISBN 978-0-521-08489-5.) ye una planta d'a orden d'os Solanales y familia Solanaceae que ye nativa d'a rechión mediterrania.

A resultas d'as mandragulas contienen alcaloides alucinochenos (atropina, escopolamina y hiosciamina) que causan esvarío y alucinacions, y a forma d'o venamen a ormino s'asemella a figuras humanas, s'han asociau con una variedat de practicas relichiosas y espirituals a lo luengo de l'historia. Kennedy, David O. (2014). "The Deliriants - The Nightshade (Solanaceae) Family". Plants and the Human Brain. New York: Oxford University Press. pp. 131–137. ISBN 9780199914012. S'han emplegau mientres muito tiempo en rituals machicos, mesmo encara hue en practicas paganas contemporanias como a Wicca.


 Referencias 

 Vinclos externos 

Categoría:Mandragora