Larbesa

Larbesa ye un lugar medieval situau en l'actual municipio de Samianigo, en a comarca de l'Alto Galligo. Se trobaría amán d'Ipiés, en o tozal d'as Canyas.

As restas que encara i quedan fan pensar que o lugar yera dividiu en dos nuclios deseparaus por una plana de bels 150 metros de largaria.

 Toponimia 
Podría tener o mismo orichen que Arbisa, significando "cauz d'un río" u venir d'o latín ARVUM, que significa "prau". Geografía medieval de Serrablo. José Miguel Navarro López. Colección «A Lazena de yaya», 15. ISBN 84-8127-104-7

 Historia 
Bi ha dica ueito documentos en o Cartulario d'o monesterio de Fanlo que fan referencia iste lugar, toz dataus entre os anyos 958 y 1270.

Arredol d'o 958, o presbitero Fortún concede cuantas posesions suyas en Larbesa a o monesterio de Sant Salvador y Sant Andreu de Fanlo (doc. 2). Entre os anyos 1036 y 1057, García Fortunyones de Bailín cede a Sant Andreu de Fanlo o que heba crompau Fortún Garcés en Centenero, citando en o documento a os testigos d'a cesión (doc. 33):

Un atro documento de febrero de 1064 describe como Banzo, abat de Fanlo, merca casas en Chaca; actuando como testigo, entre otros, Lope Velázquez de Larvase (doc. 36). Ya en 1179, o bispe Berenguer de Leida concede a censo a García de Lastiesas y a la suya muller Petra unas propiedaz suyas en Larbesa (doc. 126).

En setiembre de 1205 ye documentau que l'abat d'o monesterio de Mont Aragón, Ferrando, concede por dos cheneracions a Pedro Sanfelipe de Larbesa y a la suya muller Martina, as posesions que teneba o monesterio de Fanlo en Centenero, difueras d'un molín (doc. 138). En l'anyo 1234 serán Domingo Claviger y a suya muller Jordana qui concedan cuantas posesions en Larbesa a os monesterios de Fanlo, Sant Veturián y Mont Aragón (doc. 160). Bi ha tamién dos documentos mas de l'anyo 1235 (docs. 161 y 162) que fan referencia a heredaz de Gil de Gronostué en Larbesa. Amás en un documento de l'1 d'abril de 1270 se nombra a Adam de Larbessa (doc. 170).

Existe tamién un documento con calendata de 1188, en o que o rei Alifonso II d'Aragón entregaba o castiello d'Atarés con as suyas posesions a o monesterio de Santa Cruz d'as Serors, entre as que se trobaban "Sarasa, Larbesa, Arrasella (...)". A ilesia de Sant Felipe de Larbesa —"iuxta Fanlum monasterium"— fue donada a o monesterio de Sant Chuan d'a Penya por o bispe García, que la heba recibiu antis d'o rei Remiro I d'Aragón.

En a división d'o termin municipal de Samianigo en 1797, a pardina de Larbesa encara feba parti d'os monts de Fanlo.

En los anyos 1960 se tresladó enta la pardina de Larbesa la frontera de la ilesia de Sant Lorient d'Ibor. Iglesia de San Lorenzo de Ibort en o sitio web d'o Sistema de Información del Patrimonio Cultural Aragonés.

 Referencias 

Categoría:Despoblaus medievals d'a provincia de Uesca
Categoría:Lugars desapareixius de Samianigo