Violant de Bar

Violant de Bar (Ducau de Bar, Lorena, Francia 1365 - Barcelona, 1431), infanta de Bar y reina consort d'a Corona d'Aragón como segunda muller de Chuan I d'Aragón (1387-1396).

Culta, poliglota, lectora y escritora, deixó como legau un total de 45 volumens de cartas (bels 9.000 folios) en as que mos parla d'a vida politica y cultural d'o momento asinas como d'o suyo papel como filla, muller y mai. Escritas en latín y catalán, ye una d'as coleccions mas amplas escritas por una muller en a Espanya medieval. Todas ellas se conservan en l'Archivo Cheneral d'a Corona d'Aragón en Barcelona.

 Oríchens familiars 
Filla d'o conte Roberto I de Bar y María de Valois. Yera nieta por linia paterna d'o conte Henrique IV de Bar y Violant de Flandres, y por linia materna d'o rei Chuan II de Francia y Bona de Luxemburgo. Y sobrina d'o rei Carlos V de Francia.

 Biografía 
En 1380 se casó en Montpeller con o infant Chuan, contra a voluntad d'o rei Pero o Ceremonioso (que quereba casar a o suyo fillo Chuan con María de Sicilia). Tenió buena relación con o suyo mariu, pero unas relacions dificils con os suyos suegros, mas que mas con a zaguera muller d'o rei Pero: Sibila de Fortià. O conflicto yera de tals dimensions que se creyoron en a cort dos partius arredol de cada muller. Remató en l'anyo 1387, con a muerte d'o rei y a puyada a lo trono de Chuan, iste fació engarcholar a Sibila y ceder toz os suyos biens a Violant.

Dende alavez, Violant y o suyo mariu prencipioron una vida de luxo y malversación d'as rentas d'a monarquía, aduyaus por as camariellas de cadagún. As Corz de Monzón de 1383 y as de 1388 denuncioron istos feitos, pero fuoron desoyídas.

Cuan en l'anyo 1396 o rei Chuan morió mientres se trobaban de cazata, sin denguna descendencia masculina que le sobreviviera, a reina Violant simuló estar embarazada ta protecher-se, manimenos pronto se descubrió a falsedat y se nombró nuevo rei a o chirmán de Chuan, Martín I l'Humanista.

No tornó a fer parti en a politica reyal dica a muerte d'o nuevo rei en l'anyo 1410, tamién sin descendencia. Alavez esfendió a posibilidat d'os dreitos succesorios d'o nieto d'ella, Luis de Calabria, debant d'os seguidors de Ferrando de Trastamara, candidato que a la fin aconsiguió o trono d'a Corona de Aragón en 1412 a traviés d'o Compromís de Casp.

Morió o 3 de chulio de 1431 y fue enterrecada en a seu de Barcelona, tresladando-se as suyas restas, en 1460, a o monesterio de Poblet, a on yera apedecau o suyo mariu Chuan I.

 Matrimonio y descendencia 
Se casó en 1380 en Montpeller con o rei d'Aragón, de Valencia, de Mallorca, de Cerdenya y de Corcega y conte de Barcelona, de Rosellón y de Cerdanya Chuan I o Cazataire, convertindo-se en a suya segunda muller. D'iste matrimonio naixioron:

O infant Chaime d'Aragón y Bar (1382-1388), nombrau duque de Chirona y conte de Cervera en 1387.
A infanta Violant d'Aragón y Bar (1384-1442), casada en 1400 con Luis II de Nápols.

Amás tenioron cuantos fillos que murioron poco dimpués d'o suyo naiximiento:
O infant Ferrando d'Aragón (1389-1389), duque de Chirona y conte de Cervera. 
A infanta Antonia d'Aragón (1391-1392). 
A infanta Alionor d'Aragón (1393-1393). 
O infant Pero d'Aragón (1394-1394), duque de Chirona y conte de Cervera. 
A infanta Chuana d'Aragón (1396-1396).

 Bibliografía 
 La Gran Enciclopèdia en català, Barcelona, Edicions 62, 2004, tomo 20. ISBN 84-297-5448-2

Categoría:Consorts de monarcas d'Aragón
Categoría:Muertos en Barcelona
Categoría:1365 (naixencias)
Categoría:1431 (muertes)