Alcort

Alcort BOA ORDEN VMV/914/2020, de 14 de septiembre, por la que se publica el Acuerdo adoptado por el Gobierno de Aragón, en su reunión celebrada el día 15 de julio de 2020, por el que se aprueban las modificaciones del Nomenclátor Geográfico de Aragón. ye una partida d'o termin municipal de Binéfar. Se troba situada chunto a l'A-22, a l'ueste d'a localidat y mugando con a partida de la Chuvera, a canal de Zaidín y o mont Fobet. Ye travesada por a cequia d'Alcort.

Toponimia
Alcort yera una antiga aldeya situada en o termin municipal de Binéfar y despoblada dende metat d'o sieglo XVII. Perteneixeba a la Orden d'o Hespital dende l'anyo 1414, integrada en a castellanía d'Amposta en 1610, dica a suya incorporación a Binéfar en 1634. Notas en torno a la toponimia de Binéfar (Huesca). Javier Giralt Latorre.

A documentación mas antiga que existe reculle a forma Alcorn, como apareixe en o Libro Verde de l'Archivo Capitular de Leida en un texto de 1160, concretament en unas cartas sobre a replega de monedache d'a castellanía de Monzón de 1336 y 1339 y en o Libro d'o monedache de 1397 d'a zona d'a Cinca y de Litera. Apareixe dimpués en o fogache aragonés de 1495 como Alquor, con 13 fuegos y pendendo encara d'a Orden d'o Hespital.

Manimenos o toponimo Alquort ya ye present en manuscritos d'o sieglo XVI d'a localidat d'Albelda, veyendo-se o cambio consonantico de /n/ final agrupada en /t/, un rasgo fonetico que encara ye vivo en o catalán de Litera en parolas como "forn > fort", "hivern > hivert".

Ista forma se troba tamién dos sieglos dimpués en textos notarials escritos ya en castellano:

L'orichen d'o toponimo sería una adaptación d'o latín CŎLLIS, d'an derivaría a /alqúll/ en arabe andalusí y d'iste "alcor", con o significau de "tozal", por disimilación consonantica. Asinas a consonant final que apareixe en Alcorn > Alcort s'adhibe a causa d'o refuerze d'o soniu vibrante final.

Referencias

Categoría:Binéfar
Categoría:Partidas rurals d'Aragón