Christlich-Demokratische Union Deutschlands (RDA)

A Christlich-Demokratische Union Deutschlands (por as suyas siglas CDU, en aragonés Unión Democrata Cristiana d'Alemanya) estió un partiu politico partiu politico d'a Republica Democratica Alemana fundau o 26 de chunio de 1945. Formó parte d'o Frent Nacional chunto a o Sozialistische Einheitspartei Deutschlands (SED) dica 1989. En os anyos 80 plegó a tener en o suyo seno dica 140.000 militants.Dirk Jurich (2006); Staatssozialismus und gesellschaftliche Differenzierung: eine empirische Studie, LIT Verlag Münster, pág. 31

Dimpués d'a caita d'o muro de Berlín, en as eleccions d'o 18 de marzo de 1990 acudió chunto a la CDU occidental y dimpués d'a Reunificación alemana en octubre d'ixe anyo, toz dos partius acaboron unindo-se.

O periodico oficial d'o partiu yera Neue Zeit (en aragonés: Nuevo Tiempo), publicau por Union Verlag.OCLC WorldCat

 Historia 
A CDU yera compuesta primordialment de cristianos de clase meya, que oficialment emparaban o socialismo dimpués d'o VI Congreso, celebrau en octubre de 1952. O Congreso aprebó a linia d'o realismo cristiano y declaró a la CDU un partiu socialista, sin garra clase de limitacions, en parolas d'o suyo president Otto Nuschke.

En as 22 Tesis sobre o realismo cristiano a CDU aspiraba a participar en a "reorganización socialista d'a sociedat" (1951). Enfatizaba a "realización eixemplar" d'as ensenyanzas de Karl Marx pa "construir un orden social nuevo y millor en a URSS", declaraba que o socialismo ofriba a millor oportunidat pa la realización de las demandas de Cristo y pa exercitar a cristiandat practica. O programa tamién esfendeba l'emparo d'os democristianos a o paper dirichent d'a clase treballadera en o establimiento d'o socialismo, un desarrollo que a CDU consideraba dende o suyo VI Congreso como "historicament necesario y consistent".

D'os aproximadament 200.000 militants que i heba en 1947, tres anyos dimpués una cuatrena parte d'éls yeran estaus feitos fuera, excluius u heban fuyiu enta l'Alemanya occidental.Ehrhart Neubert (2002); Ein politischer Zweikampf in Deutschland, Freiburg, ISBN 3-451-28016-7, pp. 36-37 S'aconsiguió a fuga d'o exodo en marzo de 1953, cuan 691 miembros d'a CDU fuyioron enta Occident. Manimenos isto, a mayor parte d'os liders, militants y seguidors d'o partiu se mantenioron en un gran numero.Michael Richter und Martin Rißmann (1995); Die Ost-CDU, Köln, pp. 403-405 Pa os anyos 80 a CDU teneba en o suyo seno 140.000 militants.
A CDU s'oposó en mas d'una ocasión [cita requerida] a o SET en relación a las propuestas d'o gubierno en a Camera d'o Pueblo. Una d'as desavenencias mas notables tenió puesto en a sesión d'o 9 de marzo de 1972, cuan 14 deputaus d'a CDU votoron en contra y 8 s'abstenioron en a votación d'a lei sobre l'aborto.

En os anyos 50 o lider d'a CDU estió Otto Nuschke, un antigo dirichent d'o Partiu Democratico Alemán entre a Republica de Weimar, estreito aliau d'os comunistas. Dimpués d'a muerte de Nuschke, le succedió August Bach entre un curto periodo, dica que en 1966 Gerald Götting estió triau president. Antes ya heba estau secretario cheneral. O mesmo Götting estió triau President d'o Parlamento entre os anyos 70. Götting remanió como president y aliau d'o gubierno de Erich Honecker dica que iste estió reemplazau por Egon Krenz en octubre de 1989. O 2 de noviembre de 1989 Götting estió cesau por os reformistas partidarios d'a reunificación. En aviento estió substituiu por Lothar de Maizière, un avogau y vicepresident d'o Sinodo d'a Ilesia Evanchelica en a RDA. En aquel momento a CDU cesó (y dimpués fació fuera) a os suyos prencipals dirichents y renunció a o socialismo.

O 18 de marzo de 1990 a CDU y os suyos aliaus ganoron as eleccions a la Camera d'o Pueblo, con un 40,8% d'os votos, estando triau Lothar de Maizière como Primer Ministro d'a RDA. De vez que a reunificación alemana, a CDU s'integró en a CDU occidental en octubre d'ixe mesmo anyo. Procedent de Dispertar Democratico, un chicot partiu surtiu de las protestas de 1989, una choven Angela Merkel militó entre uns meses en a CDU y estió a portavoz adchunta d'o primer gubierno democratico d'a RDA endrezau por o tamién democratacristiano Lothar de Maizière.Ardoz, María Laura (15 de septiembre de 2013). Gerd Langguth (2005); Angela Merkel, Munich: dtv, pp. 112–137

 Congresos d'o partiu 

 Edición  Duración  Puesto decelebraciónI Congreso  15 - 17 de chunyo de 1946  BerlínII Congreso  6 - 8 de setiembre de 1947  BerlínIII Congreso  18 - 20 de setiembre de 1948  ÉrfurtIV Congreso  12 - 13 de noviembre de 1949  LeipzigV Congreso  15 - 17 de setiembre de 1950  BerlínVI Congreso  16 - 18 d'octubre de 1952  BerlínVII Congreso  21 - 25 de setiembre de 1954  WeimarVIII Congreso  12 - 15 de setiembre de 1956  WeimarIX Congreso  30 de setiembre - 3 d'octubre de 1958  DresdeX Congreso  22 - 25 de chunyo de 1960  ÉrfurtXI Congreso  30 de setiembre - 3 d'octubre de 1964  ÉrfurtXII Congreso  2 - 5 d'octubre de 1968  ÉrfurtXIII Congreso  11 - 13 d'octubre de 1972  ÉrfurtXIV Congreso  12 - 14 d'octubre de 1977  DresdeXV Congreso  13 - 15 d'octubre de 1982  DresdeXVI Congreso  14 - 16 d'octubre de 1987  DresdeXVII Congreso  15 - 16 d'aviento de 1989  Berlín

 Organización interna 

 Presidents 
 Andreas Hermes  1945 Jakob Kaiser  1945–1947 Otto Nuschke  1948–1957 August Bach  1957–1966 Gerald Götting  1966–1989 Wolfgang Heyl  1989 (interino) Lothar de Maizière  1989–1990

 Secretarios chenerals 
 Georg Dertinger  1946–1949 Gerald Götting  1949–1966 Martin Kirchner  1989–1990

 Resultaus electorals 
 Anyo # de votos % de votos # d'escanyos obtenius +/– 1990 4 710 598 40.8  111link=|alt=Crecimiento|11x11px

 Se veiga tamién 
 Gubierno y politica d'a Republica Democratica Alemana
 Historia d'a Republica Democratica Alemana
 Frent Nacional de l'Alemanya Democratica

 Referencias 

Categoría:Partius politicos democristianos d'Alemanya