Mialla

A mialla (d'o latín vulgar medialĭa, de aes mediālis Meaja. Enciclopedia Universal, en castellano miaja u meaja, en portugués mealha, en francés maille y en valenciano malla) u mealla mazmodina  en Navarra, tamién conoixita com obolo, estió una moneda medieval que teneba a valgua d'a metat d'un dinero de bellón.

Se gosa fer referencia a ista moneda en os Libros de Tresorería d'a Casa Reyal d'Aragón en primerías d'o sieglo XIV. En o Reino d'Aragón siempre valió meyo dinero, como se puet leyer en os Fueros: 

Alavez teoricament yera a 1/48 parti d'a onza u a 1/16 d'o marco. A suya poca valgua fa que s'haiga preso a parola en aragonés actual con o sentito de "poco u cosa". Pareixe que en primeras se feban con una tercera parti d'archent y a resta arambre, reducindo-se dimpués a cantidat d'o primer metal. Encara que no se conoixe ye posible que existisen monedas de mialla de Remiro I. Si que las habió de Sancho Remíriz y os suyos fillos cuditas en Chaca y Monzón por Pero I.

En o Reino de Navarra una mealla mazmodina yeran seis sueldos de diners sanchetz y en o Reino de Castiella equivaleba a una seisena parti d'un dinero.

Referencias

Vinclos externos
 Miaja. GEA.

 Bibliografía 
 Beltrán, Pío: Obras completas; II, Zaragoza, 1972, pp. 397–584.

Categoría:Monedas antigas