Ilesia de Sant Miguel de Biota

Iste articlo ye sobre a ilesia de Sant Miguel de Biota, en Cinco Villas; ta atros usos, se veiga Ilesia de Sant Miguel.

A ilesia de Sant Miguel de Biota ye una ilesia, consagrada a Sant Miguel Arcánchel, que se troba situata en o municipio aragonés de Biota, en a comarca de Cinco Villas y provincia de Zaragoza.

Ye una ilesia de culto catolico que pende d'a diocesi de Chaca y d'a provincia eclesiastica de Pamplona y Tudela, estando la ilesia parroquial d'o lugar. Parroquias del Arciprestazgo Erla-Uncastillo en o sitio web d'a Diocesi de Chaca. L'edificio ye d'o sieglo XII, en estilo romanico. A ilesia fue declarada Molimento Historico-Artistico o 30 d'abril de 1982 por o Gubierno d'Espanya, y ye protechida legalment en l'actualidat con a suya declaración como Bien d'Intrés Cultural, a fegura legal que substituye a la de Molimento Nacional. ORDEN de 6 de marzo de 2003, del Departamento Cultura y Turismo, por la que se completa la declaración originaria de Bien de Interés Cultural de la «Iglesia de San Miguel» en Biota (Zaragoza), conforme a la Disposición Transitoria Primera de la Ley 3/1999, de 10 de marzo, de Patrimonio Cultural Aragonés. As suyas fronteras sud y occidental son obchecto d'especials órdens que desembolican a suya protección.

A ilesia poseye nomás que una sola nau. Belunas d'as suyas esculturas son obra d'o dito Mayestro d'Agüero u Mayestro de Sant Chuan d'a Penya.

 Historia 
En Biota se i debantó un monesterio, adedicau a Santa María, Jaime Cobreros Aguirre: Las rutas del románico en España. Volumen II: Aragón, Cataluña, Navarra, País Vasco y La Rioja, Grupo Anaya, S.A., Madrit, 2004, 1era edición, ISBN 84-9776-112-X, p.187-188. que pendeba d'o monesterio de Sant Chuan d'a Penya dende 1071, [http://www.romanicoaragones.com/4-Cinco%20Villas/990475-Biota.htm Biota: parroquial de San Miguel], en a web www.RomanicoAragones.com. y d'antis mas d'o desapareixiu monesterio de Sant Istevan d'Orastre, Biota:iglesia de San Miguel. que se trobaba en a sierra de Santo Domingo (y que dio nombre a la ilesia de Sant Istevan de Luesia). Cuan a ilesia monastica yera en estau de runa, o monesterio de Sant Chuan d'a Penya permitió que se i debantase un nuevo templo, que ista vegata s'adedicó a Sant Miguel Arcánchel. As obras d'o templo rematoron, alto u baixo, en 1196.

 Caracteristicas arquitectonicas 
 L'arquitectura 
Ye una ilesia con una sola nau rectangular que remata en un abside. Dividida en seis trampos, os suyos contrafuertes se troban en l'exterior, amanixendo dende dentro d'o templo en forma de columnas. A nau se troba cubierta con vuelta de canyón, con arcos faixons dobles que reposan sobre pilastras adosadas

L'abside poseye tres uberturas en aspillera que proporcionan luminosidat a l'interior d'o templo, y se troba cubierto con vuelta de cuarto d'esfera una mica apunchada.

Fa poquetas anyadas se recuperó uno d'os arcos, zaguer repui de l'antigo claustro d'a desapareixida ilesia monastica, que se troba a lo canto de l'actual frontera norte de l'edificio.

A dependencia en forma cuadrada que se debanta en a frontera sud, amanata a l'abside, fue adhibida con posterioridat, mientres o sieglo XVII, y se i troba la sagristía.

 A escultura 
As esculturas d'a ilesia son obra d'o dito Mayestro d'Agüero (u Mayestro de Sant Chuan d'a Penya, pero en estar una obra de zaguerías d'o sieglo XII ya son en un estilo de transición dende o romanico enta o gotico. Ye o zaguer treballo d'o Mayestro, y recibe influyencias goticas procedents d'a ilesia de Sant Miguel de Fuentidueña (Fuentidueña, Segovia) respective d'a suya tematica, que tracta d'un tema que dica l'inte no heba estau present en o panorama artistico d'o romanico aragonés: a psicostasi u pesache d'as almas por part de l'arcánchel Sant Miguel.

 A frontera occidental 
Poseye un arco de meyo punto una mica abocinau con cuatre arquivoltas. Representa la Epifanía u adoración de Chesús por os Reis Magos.

 A frontera meridional 
A suya frontera meridional, mas antiga que la occidental, poseye cuatre arquivoltas, estando lo suyo timpano adedicau a la psicostasi u pesache d'as almas que fa l'arcánchel San Miguel en o Chudicio final, estando adedicada la ilesia a dito arcánchel y estando lo pesache d'as almas una d'as suyas actividaz caracteristicas.

 A torre 
A suya torre conserva los suyos primers dos cuerpos romanicos (os restants son d'epoca posterior), trobando-se adosada a la suya frontera meridional.

 Protección legal 
A ilesia fue declarada Molimento Historico-Artistico o 30 d'abril de 1982 por o Gubierno d'Espanya, y ye protechida legalment en l'actualidat con a suya declaración como Bien d'Intrés Cultural, a fegura legal que substituye a la de Molimento Nacional (codigo RI-51-0004634).

 Galería d'imáchens 

 Se veiga tamién 
 Mayestro d'Agüero u Mayestro de Sant Chuan d'a Penya.

 Referencias 

 Vinclos externos 

  Ficha d'a ilesia de Sant Miguel de Biota en o Sistema de Información del Patrimonio Cultural Aragónés.
  [http://www.romanicoaragones.com/4-Cinco%20Villas/990475-Biota.htm Biota: parroquial de San Miguel], en a web www.RomanicoAragones.com.
  Carles Sànchez Màrquez: La inconografía de la psicostasis a partir de un ejemplo hispano: la portada sur de San Miguel de Biota.
  Carles Sànchez Màrquez: El taller de San Miguel de Biota y la escultura en Aragón y Navarra en torno al año 1200, en Dialnet.
  Carles Sànchez Màrquez: La iglesia de San Miguel de Biota. Aproximación estilística a su escultura, en Dialnet.
  Carles Sànchez Màrquez: Las portadas de San Miguel de Biota: tradición y creación artística en la escultura románica de Cinco Villas, en Dialnet''.

Miguel de Biota
Miguel de Biota
Miguel de Biota
Miguel de Biota
Biota
Miguel de Biota
Ilesia de Sant Miguel de Biota
Ilesia de Sant Miguel