Imperio de Corasmia

L'Imperio de Corasmia estió un estato creyato en Corasmia en a Edat Meya por una clase dirichent militar d'orichen turquico. Os suyos dirichents prenioron o títol de xah.

En l'anyo 1077 Corasmia cayó en mans de Anush Tigin Gharchai, un antigo esclavo turquico d'os soldans selchuquís. En l'anyo 1141 os Kara Khitai vencioron a los selchuquís en a Batalla de Qatwan y o nieto d'Anus Tigin Gharcha Ala ad-Din Atsiz se convertió en vasallo d'os Kara Khitai.

A decadencia d'os Kara Khitai y d'os guridas permitió a Alá ad-Din Muhamad fer creixer l'imperio dende l'anyo 1200, prenendo o control d'a part oriental d'Irán, Afganistán y Transoxiana. En o suyo apocheu os xahes de Corasmia plegoron a controlar Caixmir y part d'o Pamir. L'exercito yera formato en gran part por cumans.

En l'anyo 1218 o gobernador d'a ciudat d'Otrar fació executar a embaixadors de l'Imperio Mongol, acusatos d'espionache y en os anyos 1219 y 1220 l'exercito mongol de Chinguis Khan devastó Corasmia. O xah Alá ad-Din Muhammad se refuchió en una isla d'a Mar Caspia on murió. As tropas se reagruporon, o suyo fillo Chalal ad-Din Mingburnu prebó de recuperar o poder pero no podió retener Persia, que invadioron o mongols. Prebó de prener o poder d'Azerbaichán y de países d'a redolata, pero morió en 1231 en Diyarbakir.

Os seguidors Chalal ad-Din Mingburnu encara sobrevivioron bel tiempo como mercenarios en o norte d'Iraq bel tiempo, denominando-sen khwarezmiyya. Os ayyubís los logoron, y plegoron a combatir contra os cruzatos. Os zaguers khwarezmiyya se convertioron en mamelucos en Echipto.

 Mencions en fuents aragonesas 
Os mamelucos khwarezmiyya son mencionatos en "La Flor de las Ystorias d'Orient" como corasins. O Imperio de Corasmia ye mencionato en La Flor de las Ystorias d'Orient como Corassina, Corasina u Corasine, baixo o títol "Del Regno de Corasina":

Tamién parlan de Corasmia en o "Libro d'as Marabillas d'o Mundo", retransmitindo informacions anteriors, pero lo nombran como de Corasme:

 Bibliografía 
 Jean Sellier. Atlas de los pueblos del Asia Meridional y Oriental. Acento Editorial.
 Jean Sellier y André Sellier. Atlas de los pueblos de Oriente. Acento Editorial''.

Categoría:Estaus desapareixius
Categoría:Historia d'Irán
Categoría:Historia d'Asia Central