Garganchón

O garganchón Silbia Garcés Lardiés y Francho Rodés Orquín: Un borguil de parolas. Bocabulario dialeutal escolar, Gubierno d'Aragón, 2006, ISBN 84-689-7358-0, p.32. Fernando Romanos Hernando: Aragonés ribagorzano d’Estadilla dende a obra de Cleto Torrodellas y Pablo Recio, p.25. u gargamelaCon as variants gargamera y gargamella, tamién gargüello u gola (d'o latín gŭla), ye, en anatomía, a parti anterior d'o cuello, debant d'a columna vertebral. Consta d'a farinche y a larinche. Un punto muit important d'o garganchón ye la epiglotis, un cartilago con forma de tapa que priva o paso d'o minchar u d'o beber a ista zaguera mientres a deglución.

O garganchón contiene diversos vasos sanguinios, diversos musclos farinchios, a traquia y o esofago. O ueso hioides y a clavilla son os solos uesos situatos en o garganchón d'os de mamiferos. En a larinche d'os mamiferos bi ha como cartilagos principals o tiroides, o cricoides a epiglotis. A epiglotis tiene forma de lengüeta y no deixa entrar solidos u liquidos a la larinche gracias a la suya capacidad d'abocar-se tapando-la. Adintro d'a larinche se troban as cuerdas vocals, que producen sonius.

Notas

Referencias

Categoría:Anatomía