Charro (parla)

O charro ye a parla de Campo Charro en o centro-norte d'a provincia de Salamanca, ye luenga castellana con substrato astur-leyonés y se'n tien conoixencia por a obra de Juan de la Encina, Lucas Fernández y Diego de Torres Villarroel.

Cuan en as suyas obras amuestran a parla d'os habitants d'as planas de Salamanca se vei que entre os sieglos XV y S XVIII se i conservaban bels asturleyonesismos:
Palatalización d'a L- inicial latina: llabrar, mallogrado, callambre, rellocir.
Pasatos perfectos simples con a forma -oren: echoren, pasoren, repeloren.
Aspiración d'a f- inicial d'o asturleyonés derivata d'a F- inicial latina: perhundo ("profundo"), perhición ("perfección"), jacer, jurtar, jilera.

palabras tipicas d'a parla salmantina actual son lígrimo ("puro"), urganero ("forigador") y veyudo ("viduo").

 Bibliografía 
El sayagués y el charro. Tomo d'a enciclopedia Espasa sobre Espanya. pach 430.

Categoría:Parlas con substrato astur-leyonés
Categoría:Luengas de Castiella y Leyón