Peito

O peito Silbia Garcés Lardiés,Francho Rodés Orquín:Un borguil de parolas.Bocabulario dialeutal escolar, Gubierno d'Aragón, 2006, ISBN 84-689-7358-0, p.41 (d'o latín < pectus)Con as variants peto y pit, mama, teta u popa ye a rechión ventral superior d'o tronco d'un animal, mas que mas en mamífers, como ye o caso d'os sers humans. Os peitos d'o cuerpo d'as fembras contienen glandulas mamarias que secretan leit y que ye emplegata ta l'alimentación d'os natons. A protuberancia frontal d'a teta ye o pezón. Vicent Bosch: Vocabulari de Fonz. Archivo de filología aragonesa, ISSN 0210-5624, Vol. 48-49, 1992-1993, pachinas. 309-32

Tanto os hombres como as mullers desembolican peitos dende os mesmos teixitos embriolochicos. Manimenos, en a pubertat bellas hormonas sexuals femeninas, mas que mas estrochens, propician o desarrollo d'o peito, que no pasa en os hombres. Como resultato, os peitos d'as mullers se tornan mas prominents que los d'os hombres.

Notas

 Referencias 

Categoría:Anatomía