Estiva

Ta atros usos se veiga estiva (desambigación).
Una estiva (d'o latín <aestīvus, «estival, propio d'o verano») ye un prato d'alta montanya de relieu poco abrupto, con cantimplanos a embutes u lo menos, sin de guaires baixants, que a sobén mantiene-i una vechetación de hierba baixa y belluecas dica en puestos a on esta no i sería la mas favoreixita ecolochicament, y ixo ye en resulta d'a pastura cutiana d'o bestiar domestico que i consume as plantetas d'árbols y matigals superiors d'antes que creixcan prou. Ixe paisache d'as estivas fan un ecosistema artificial mantenito per l'hombre per muitas cheneracions, dica l'extremo que cuan os lugars u as actividaz ganateras que las manteneban s'albandonan, a vechetación local d'árbols y arbustos gosa tener problemas ta repoblar-las.

As estivas, per l'altitut a on se solen trobar, remaneixen debaixo la nieu toz os meses fridos, y per ixo l'emplego ye estacional, en os meses de mas calibo.
As estivas yeran prencipals en a cultura ganatera d'as cordeleras europeas, como os Pireneus u os Alpes, pos daban pastura ta lo bestiar y tamién riqueza ta's lugars que recibiban as ramatas transhumants d'altros puestos, cuan veniba lo tempero buen. En l'Alto Aragón, o bestiar se gosaba soltar ta puerto (ixo ye, la dita soltada) en as zaguerías de mayo u primers de chunio, y se feba replegar ta baixo alavez ta todos santos (en primeras de noviembre).

Se veiga tamién
Lastra.
Prau.
Tartera.
Liena.
Amuriador.
Fitero.
Fener.
Viver.

Referencias

Categoría:Accidents cheograficos
Categoría:Toponimos relacionaus con a ganadería