Orden d'os Portaespatas

A Orden d'os Portaespatas (en latín Fratres militiae Christi, en alemán Schwertbrüderorden) estió una orden militar alemana creyata en 1202 pa adrezar a cruzata contra a población pagana d'os países balticos. En 1236 s'adhibioron a los caballers teutons como branca autonoma. Colonizoron en o sieglo XIII o centro y sud d'Estonia y tota Letonia.

Orichinariament estioron una comunidat relichiosa establita en Bremen (1197), que dimpués en 1202 se convertió en en a Orden Militar d'os Chirmans d'a Milicia de Cristo, conoixitos vulgarment con o nombre de "Portaespatas". O fundador d'a Orden d'os Portaespatas estió o bispe Alberto de Buxhövden. Felipe de Suabia li entregó o territorio d'os livonios en calidat de feudo imperial. En contra d'os intreses d'os daneses, que ocupaban o norte d'Estonia, conquirioron o centro y sud d'Estoniaye de Curlandia y Zemgalia, territorios toz que dende alavez fuoron conoixitos como Livonia. En 1226 o territorio de Livonia quedó dividito en tres partes: una parte d'a ciudat de Riga, atra d'o bispe y atra a la Orden d'os Portaespatas. En 1236 os Portaespatas fuoron redotatos por os lituanos y s'habioron d'unir a los caballers teutons de Prusia Oriental como branca autonoma.

Livonia s'enriquió por o comercio hanseatico con o norte de Rusia. Entre os sieglos XIII y XV quedó dividida en prencipatos laicos y eclesiasticos practicament independients que formaban a Confederación de Livonia (en 1346 comproron o norte d'Estonia a los daneses, y formoron con os territorios de Letonia y resto d'Estonia a Confederación de Livonia). O poder politico yera en mans d'o clero, d'os portaespatas y d'una burguesía d'orichen chermanico, mientres que a población autoctona quedó redueita a la servitut.

Portaespatas