Prencipau de Benavent

O Prencipau de Benavent estió un territorio controlau por os longobardos en o cabo sud d'Italia que succedió a lo Ducau de Benavent.

Arechis II intentó reclamar pa él o títol de rei, pero debant d'o periglo que ixo suposase a intervención d'os francos en o suyo territorio, optó por autoproclamar-se prencipe en l'anyo 787. En 778 os bizantins atacoron de nuevo Benavent pero Grimoald III los refusó, con l'aduya d'os francos, en haber aceptau a sumisión "nominal" a estos. Peró cuan este territorio viviba uno d'os millors intes, se dividió (839). O principe Sicard fue asasinau y encomenzó una guerra civil que levó a lo fillo d'este a proclamar-se prencipe de Salerno, mientres l'asasinador Radelchis s'autoproclamó prencipe de Benavent. Amés aproveitando a confusión, os liders locals de Capua s'autoproclamoron tamién prencipes de Capua.

A crisi s'agravó con l'aparición d'os sarracins que a sobén feban incursions y saqueyos en as costas d'o sud d'Italia. En l'anyo 915 con a batalla de Garigliano os musulmans fuoron forachitaus d'a peninsula por una coalición cristiana. Alavez l'Imperio Bizantín lo aproveitó pa reconquerir grans partes d'o sud d'Italia. A relevancia d'o prencipau minguó plegando dica o inte que Atenulfo I de Capua lo conquirió en 899 unindo os dos territorios cuasi un sieglo. Introdució o principio d'os co-gubernants, ye dicir, o feito d'asociar a los propios fillos en o gubierno d'o territorio en o papel de co-prencipes. O duque Pandulfo Cabeza de Fierro se convertió en prencipe de Salerno o 978, unificando asinas, por poco tiempo, toz os territorios longobardos d'o sud. Tamién consiguió que Benavent fuese nombrada archidiocesi. Poco antes d'a suya muerte (981) consiguió que l'emperador Otón I li concedese tamién o títol de duque de Spoleto. Pero este inte d'unidat duró poco. O territorio fue dividiu entro os fillos d'o prencipe. Landulfo IV recibió Benavent-Capua y Pandulfo II recibió Salerno. A mes, un sobrín se rebeló e prenió Benavent.

En 1022 l'emperador d'o Sacro Imperio Romano Chermanico, Henrique II, conquerió Capua y Benavent temporalment. Dende l'anyo 1047 os normandos tamién s'heban instalau en o territorio. O normando Robert Guiscard prenió a ciudat o 1053 y la entregó a la sobirania papal. O Papa designó una serie de prencipes longobardos como gubernants antes de designar a lo mesmo Guiscard, que yera qui ostentaba o poder, l'anyo 1078. En 1081 o ducau tornó a poder d'o Papa y ya no nombraron mes duques ni prencipes. L'anyo 1806, Napoleón, en conquirió o territorio y recuperó o títol en favor de Charles Maurice de Talleyrand, pero sin valor real.

Benavent
Categoría:Longobardos