Man

Iste articlo tracta sobre a man humana. Ta altros usos d'a parola se veiga man (desambigación).
A man Brian Mott El habla de Gistaín, Instituto de Estudios Altoaragoneses, 1989, ISBN 84-86856-15-9, p.209Con a variant mano (d'o latín < manus) Francho Nagore Laín: Vocabulario de la Crónica de San Juan de la Peña (versión aragonesa, s. XIV), Universidat de Zaragoza, 2021, ISBN 978-84-1340-315-1, p.299 ye a parte mas estrimera d'as estremidaz anteriors (brazos) d'o ser humán u cualsiquier altro primate. A man per un regular gosa emplegar-se ta subchectar obchectos u agafar-se ta os elementos de l'ambient, cosa que las fa estar importants ta o desplazamiento braquial d'es primates. Habitualment, se gosa fer distinción d'as patas d'es animals per a posibilidat que tienen d'oponer un d'es didos ta es altros.

A man tien de forma natural cinco didos u ditals, que si se mira a palma d'a man ezquierda son, d'a dreita enta la ezquierda: o dido gran u pulgar, o index, o dido meyán, meyaner, d'o meyo u meyo, l'anular y o currín u dido chico.

 Constitución d'a man 
Anque belaltros mamiferos tienen estremidaz d'asimiento morfolochicament parellanas a una man, ixas no pueden considerar-se cientificament como tals y per ixo se les da altros nombres. O emplego d'o termin man ta designar a terminación d'una pata anterior d'un animal que no siga primate ye un uso cientifico d'antropomorfización. Ta poder considerar-se como tals, cal que as mans tiengan pulgars oponibles.

En o caso d'es sers humans, as dos mans se troban en o cabo d'es abantbrazos. Tamién se gosa decir que os simios y monos tienen cuatre mans perque también en es piez tienen didos largos y pulgars oponibles que lis permiten subchectar obchectos.

Notas

Referencias

 Vinclos externos 



*