Sestrals

As Sestrals son tres puntas d'o serrato que s'alierga norte-sud en deseparando  la Val d'Anyisclo de la Val de Puértolas. Amás, constituyen un segmento d'a muga d'o Parque Nacional d'Ordesa y d'o Mont Perduto.

A Sestral d'o Reguero u Garrot Campana (1.958 m) ye la mes septentrional d'as tres Sestrals. Deixa paso enta las estivas d'a Plana Canal y lo Tozal d'a Fueva, a on i fincan os refuchios d'a Mallata Fueva y la Plana Canal.

A Sestral Alta (2.101 m) ye la punta mes altera d'o conchunto, pero la suya forma, mes arronchadeta que no las altras, la fan de confundir a sobén. En o centro d'o mallo, ye la punta central d'o conchunto.

A Sestral Baixa (2.074 m) ye la mes meridional d'as tres tucas, zaguera d'antes d'a Breca d'os Aires, que ye lo nombre que prene en o lugar lo forato existent d'entre os carateristicos cillos d'ésta y Os Pueyos.

Es Puis ú Os Pueyos son as torricellas calsinosas que s'elevan dimpués d'a Sestral Baixa. O serrato se perlienga ta baixo enta la val d'o Bellós y se i clama Colluguana per ixa par.

En os cinglos de Sestrals se produce a sobén chelifracción, las faixas se creban y los fragmentos de roca s'acumulan en o calcil d'os cinglos formando espuendas a on que se fa dificil a colonización por part d'os árbols.Fernando Biarge, José María García Ruiz, Ana Biarge Roca viva. El modelado del paisaje pirenaico. Diputación de Huesca, 2001. pp189

 Referencias 

*