Hermandad de San Joaquín y de la Virgen de los Dolores

A Hermandad de San Joaquín y de la Virgen de los Dolores (en aragonés Chirmandat de Sant Chuaquín y d'a Virchen d'os Dolors) ye una cofadría d'a Semana Santa zaragozana.

Historia
D'entre as actuals cofadrías de Zaragoza ye una d'as mas antigas, establita en 1522, nomás la Chirmandat d'a Sangre de Cristo ye mas antiga.

Estioron comerciants y mercaders d'a ciudat de Zaragoza qui establioron a cofadría en honor a Sant Chuaquín con seu en o Convento de Predicadors. Ya existiba en tiempos de Chuan I d'Aragón una Cofadría de Santa María de Predicadors relacionata con os mercaders y que puet estar l'orichen de l'actual codafría.

Bi ha documentos sobre a chirmandat en os que se pueden veyer nombres de cofadres y chirmans mayors como lo "Libro de Relación de Cuentas Espirituales" de l'anyo 1807 u o "Libro d'Autas d'o Capítol Cheneral" d'o 20 de chulio de 1796, a on se diz que en 1798 as antigas ordinacions se substituyoron por atras nuevas aprobatas o 26 d'abril de 1800.

Entre os anyos 1807 y 1814 no se facioron Capitols Chenerals, debito a la Guerra d'a Independencia espanyola, por o que no bi ha documentación en as actas d'a Chirmandat. En as primeras actas que s'escriben en 1814 dimpués d'a guerra se puet veyer a mala situación economica d'a cofadría en ixos anyos, que cuasi le fa desapareixer.

Dende 1834 y dica 1897 a cofadría no existe oficialment, pero lo 24 de abril d'iste zaguer anyo torna a la actividat gracias a lo zaguer cofadre de l'antiga chirmandat Manuel Dronda Azcárraga, que incluso heba alzato bellas pertenencias d'a cofadría.

Ye en 1938 cuan por primera vegata salen en a procesión d'o Santo Entierro y asinas se creyó tamién a sección d'a Virchen Dolorosa, filla d'o patrón d'a chirmandat, Sant Chuaquín. A la fin ista sección s'unió con a chirmandat en 1949, formando l'actual "Hermandad de Sant Joaquín y de la Virchen de los Dolores".

A sección de tambors fue creyata en l'anyo 1957.

Pasos
200px|thumb|Virchen de los Dolores
Virchen de los Dolores, obra de Manuel José Calero Arquellada de 1949. Representa a la Virchen Dolorosa, en una imachen articulata de fusta y con cara, piez y mans policromatos. O manto ye de tierzopelo y a suya corona ye de plata. tien una altaria de 1,78 m.
Virchen de la Soledad, obra de l'aragonés Rafael Valero Ochoa Fernández, feita en l'anyo 2003. Tien una altaria de 1,85 m y as suyas mans y a suya cara son policromatas. Representa a la Virchen d'a Soledat, en l'inte dimpués de que o sepulcre de Chesús fuese zarrato. Ye feita con fusta blanca de koto (un árbol d'Africa). Propiedat d'a Chirmandat, se puet veyer en a Ilesia d'o Corpus Christi de Zaragoza. A primera vegata que salió en procesión estió en l'anyo 2003, en Sabado Santo, y yera levata a huembros por 12 cofadres.

Uniforme y emblema
Túnica y tradicional tercerol negros. A sección d'a virchen levan un tercerol negro que no cubre a cara.

O emblema ye un corazón de plata trescruzato por siet cutiellos sobre fundo negro y rodiato por doce estrelas y una leyenda latina que diz "Mater Dolorosa Ora Pro Nobis".

Dolorosa