Rocher de Lauria

Rocher de Lauria, de Llúria u de Lloria, naixiu de Lauria (Reino de Nápols, hue Basilicata en Italia) alto u baixo en 1245 y muerto en Cocentaina (Reino de Valencia, hue País Valenciano) lo 17 de chinero de 1305, Roger de Lauria en a web d'a Real Academia de la Historia. estió un navegant d'orichen lucanés, a lo servicio d'a Corona d'Aragón.

Se casó con Saurina d'Entenza, chermana de Berenguer d'Entenza que participó chunto a Rocher de Flor en as expedicions d'os almogávars.

Estió almirant d'a flota d'Aragón y Sicilia, a la que comandó mientres tot o reinato de Pero lo Gran d'Aragón. Le-se concedió lo condau de Cocentaina (convertindo-se asinas en o primer conte de Cocentaina) como recompensa por a suya trachectoria militar.

Nombrato almirant en o 1283, esfendió Sicilia y os dreitos d'os reis d'Aragón contra d'os anchevins dimpués d'as Viespras sicilianas, redotando a una flota francesa comandata por Carlos d'Anchú en os arredols de Malta. En o 1284 redotó a lo prencipe de Taranto (hereu d'o trono napolitano) en a badía de Nápols y realizó una espectacular campanya en Calabria. Dimpués tornó ta Catalunya por demanda de Pero III lo Gran, ta fer batalla contra d'os franceses. A victoria mas important que obtenió estió sobre d'a flota francesa de Felipe III, en a batalla de Formigues, os diyas 3 y 4 de setiembre d'o 1285. D'ixa traza cortó as linias de comunicación d'os invasors franceses en Catalunya y arruinó de raso lo poder naval francés d'a epoca. Tamién participó en a batalla de Panizars (1285). Redotatas de tot, as tropas francesas abandonoron ixe anyo Catalunya.

Os trunfos de l'almirant de Lauria estioron basatos en innovacions tecnicas. Os ataques no se basaban unicament en l'abordache y l'uso d'a espada, tamién en o emplego d'espolons y de ballestas, bien de man u, como as mas grans, amuntatas en barraches situatos en os barcos.

Ye esta celebre a suya frase que diz: Qué dende agora no bi habrá peix que s'atreba a sacar a coda si no leba ligato lo sinyal con as cuatro barras d'o nuestro sinyor rei d'Aragón. Cortes de Aragón: la bandera de Aragón.

Fue apedecato en Santes Creus, a los piez de Pero lo Gran, y le-se dedicó un molimento en a Rambla Nova de Tarragona.

 Referencias 

 Bibliografía 
  José Luis Infiesta Pérez: Roger de Llúria,  Col·lecció Gent nostra. ISBN 978-84-931820-6-9
  Roger de Lauria en the Classic Encyclopedia, basada en l'edición de 1911 d'a Encyclopædia Britannica.
  The Columbia Electronic Encyclopedia (2003): https://web.archive.org/web/20050429075910/http://reference.allrefer.com/encyclopedia/R/RogerLor.html "Roger of Loria"]. Columbia University Press.

Categoría:Almogávars
Categoría:Militars d'Aragón
Categoría:Muertos en Cocentaina
Categoría:Naixius d'a Basilicata
Categoría:1245 (naixencias)
Categoría:1305 (muertes)