Sant Roque

Sant Roque ye naixiu, d'alcuerdo con a tradición, de Montpeller (Reino de Mallorca hue Francia) y estió en vida un pelegrín que marchó ta Roma y encetó una marcha per toda Italia en os siguients anyos, dedicando-se a fer curas de toz os infectaus per a Peste, a cual arribó a condenar a suya propia vida. A existencia d'este santo s'ha d'enmarcar mes que probablement en a segunda metat d'o sieglo XIV, y a suya defunción en Voghera, anque en i hai atras hipotesis que dicen que habría estau en a mesma Montpeller.

O culto ta este santo s'estendilló a-escape dimpués d'o sieglo XV. Alavez, dende Venecia s'enamploron os suyos horizonts ta o mundo chermanico y, en especial, os Países Baixos. En 1477, cuan s'heba estendillau una altra epidemia de peste, se fizo fundación en Venecia d'una confrairía que, fendo-le honor, treballó con os empestaus, a cual se conoixió dende l'inte como "La Confraternitá" u Scuole di San Rocco. Ixa agrupación en fomentó lo culto alzando-le capiellas y centros d'hospicio per toda Italia.

Muitos templos le son adedicaus per tot lo mundo, pero en especial en ye uno en París, a man d'o Museu d'o Louvre, que s'alzó per orden d'o rei de Francia Luis XIV en l'anyo 1563, o cual ye destacau per as suyas caracteristicas arquitectonicas.

En o santoral cristiano, a suya onomastica se celebra o 16 d'agosto, estando per ixas calendas una d'as festividaz que mes a sobén se troba como fiesta patronal en muitas localidaz d'Espanya.

*