Seu (edificio)

Una seu, sied u catedral ROMANOS HERNANDO, Fernando, Diccionario aragonés-castellano castellano-aragonés; Edicions Transiberiano. Zaragoza, 2017. ISBN 978-84-16825-16-5 ye un templo cristiano gran on ye a cadiera d'o bispe, estando a ilesia principal d'una diocesi. 

 Seus en Aragón 
 En Zaragoza bi n'ha dos:
A Seu d'o Salvador, que ye seu metropolitana y li dicen actualment en o castellano local La Seo.
A Basilica d'o Pilar, que antimás de basilica tamién ye seu.
A Ilesia de Sant Pavlo tien privilechios de seu pero no i plega.
 A Chaca, construyita en o sieglo XI.
 A  Seu de Teruel (1171) d'estilo romanico, encara que a parti mas conoixita d'ista ye a suya torre mudéchar y tamién tien partis goticas.
 A seu de Tarazona (sieglo XII), en os suyos comencipios yera tota gotica, pero evolucionó dica o suyo actual estilo mudéchar.
 Colechiata d'Alquezra (1099). L'actual ye gotica, pero encara tien partis d'o romanico.
 Antiga seu de Roda d'Isabana, d'estilo romanico sieglo XI. Hue lo diya no bi ha bispato en ista seu.
 Colechiata de Calatayú construyita dencima de l'antiga mesquita de Kalat Ayub. L'actual ye d'o sieglo XVII.
 Seu de Uesca (sieglo XIII) construyita en o mesmo puesto an yera a mesquita que yera emplegata d'antis mas como templo cristiano.
 Seu d'Albarracín (sieglo XVI) d'estilo gotico tardán y con elementos renaixentistas.
 Seus gotica de Balbastro (sieglo XVI) y romanica de Monzón (sieglos XII y XIII). As dos fan parte actualment d'o bispato de Balbastro-Monzón

 Veyer tamién 
 Ilesia.
 Bispe.
 Cristianismo.

 Vinclos externos 

Categoría:Cristianismo
*