Ursus spelaeus

Ursus spelaeus (Rosenmüller, 1794), que en as luengas latinas a sobén se refiere como «onso d'as espelungas» u «d'as esplucas/esplugas», ye una especie d'ursido extinta que habitaba en Europa y en o nord-ueste d'Asia en o Pleistoceno, dica que desapareixió d'entre Würm IV (zaguer estadial d'a zaguera glaciación), y o principio de l'Holoceno. O suyo nombre popular dimana de lo gran numer de restas fósils y subfósils que se'n ha gosau trobar en l'interior d'esplugas y cavidaz naturals, substancialment mes alto que no es de garra altra especie d'ursido, dato que ha feito pensar a bel investigador que ixo pueda deber-se a que istes animals i pasasen mes tiempos d'el que ye normal en os demés onsos.

Ista especie d'onso teneba una mida mas gran que no la que tienen os onsos pardos actuals, arribando dica a pesar 440 Kg, que ixo ye dica un tercio mes de como pesan os masclos d'as poblacions europeas d'onso pardo. Tamién, mesa en comparanza con a forma corporal d'os onsos que se conoixen popularment en l'actualidat, teneba las patas de debant prou millor desarrolladas que no as zagueras, posiblement adotando a os eixemplars d'U. spelaeus d'una forma de caminar caracteristica en vida. Á demés, as dients caninas se gosan trobar bien desarrolladas como en toz os onsos, pero cal destacar l'aspecto aplanau y reblau d'os molars y premolars que fan d'ir que ista especie podese alimentar-se de mes cantidat de productos vechetals y menos carne que as altras especies d'onsos.

Desciende d'Ursus deningeri producindo-se o transito entre as dos especies enta a fin d'o Pleistoceno. As formas tipicas son propias d'o principio y metat d'o Pleistoceno superior (Wrüm antigo), producindo-se o suyo apocheu en Europa en o interestadial Würm I-Würm II. Estió muito abuntant en os Pireneus. S'extinguió en a mayor part d'a suya aria de distribución en o Würm IV, fa unas 12.000 anyadas BP, y se creye que pervivió mes tiempo en os Urals, Caucas, Hongría y Pireneus; un cubito y un premolar calendatos con una edat de 9.460 anyadas BP en o chacimiento aciliense de Ekain (Guipuzcua) ye a suya zaguera representación conoixida en a Peninsula IbericaOscar Arribas. Fauna y paisaje en los Pirineos en la Era Glaciar. Lynx Edicions.

S'ha citau de muitos chacimientos d'os Pireneus. En l'Alto Aragón en concreto s'ha trobau en a cueva de Toro-Tracito de Tella y en la Cova dels Moros en Gabasa.

 Imáchens 

 Referencias 

 Vinclos externos 

Categoría:Animals extintos
Categoría:Especies fósils trobadas en Aragón
spelaeus