Tunicia

Tunicia u Tunisia ye un país d'o norte d'Africa que forma parte d'o Magreb u Berbería.

 Toponimia 
O nombre actual de Tunicia u Tunisia, que promana d'o francés, se deriva d'o nombre d'a suya capital, Túniz, seguiu d'o sufixo latín -ie. Adrian Room, Placenames of the World : Origins and Meanings of the Names for 6,600 Countries, Cities, Territories, Natural Features and Historic Sites, Jefferson, McFarland, 2006, 433 p. (ISBN 978-0-786-42248-7), p. 385. Posteriorment, o derivau latín estió adoptau en quantos atros idiomas europeus, entre ells l'aragonés, con cualques modificacions, pa diferenciar o país d'a ciudat de Túniz.

 Cheografía 
Bi ha dos zonas naturals, l'aria mediterrania u Ifriquiya y l'aria sahariana semidesertica u Cairuán. A suya capital ye Túniz y ye en a costa mediterrania.

A suya población ye de 9.924.742 habitants (2003), en una superficie de 163.610 km², con una densidat de población de 61 hab/km².

Un numero indeterminau d'a población en o norte d'o país son arabes andaluces que se i establioron dimpués d'a expulsión d'os moriscos, beluns provinients d'Aragón.

 Mugas 
Muga con Alcheria a l'ueste y Libia a lo sud y a l'este; con a Mar Mediterrania a l'este y a o norte.

 Clima 
O clima de Tunicia ye mediterranio en o norte, con hibiernos suaus y pleviosos y veranos calurosos y ixutos. O sud d'o país ye desertico. O terreno en o norte ye montanyoso que, enta lo sud, da paso a una plana central calida y ixuta. O sud ye semiarido y desemboca en o Sahara. Una serie de lacos salaus, conoixius como chotts u shatts, se troban en una linia este-oeste en l'extremo norte d'o Sahara, y s'extienden dende lo golfo de Gabes dica Alcheria. O puesto mas baixo ye Chott el Djerid a 17 metros baixo lo livel d'a mar y lo mas alto ye Jebel ech Chambi a 1.544 metros. Aldosari, Ali (2006). Middle East, western Asia, and northern Africa. Marshall Cavendish. pp. 1270–. ISBN 978-0-7614-7571-2.

 Organización politico-administrativa 
 Gubernacions 
Tunicia ye dividida en 24 gubernacions (Wilaya) que levan o nombre d'as suyas capitals.
 NumeroGubernación Población(2014)Tunisian census data 2014 en tunisia.opendataforafrica.org Aria(km2)Densidat 1 Ariana 576.088 482 1.195,20 2 Béja 303.032 3.740 81,02 3 Ben Arous 631.842 761 830,28 4 Bizerte 568.219 3.750 151,53 5 Gabès 374.300 7.166 52,23 6 Gafsa 337.331 7.807 43,21 7 Jendouba 401.477 3.102 129,43 8 Kairouan 570.559 6.712 85,01 9 Kasserine 439.243 8.260 53,18 10 Kebili 156.961 22.454 6,99 11 Kef 243.156 4.965 48,97 12 Mahdia 410.812 2.966 138,51 13 Manouba 379.518 1.137 333,79 14 Medenine 479.520 9.167 52,31 15 Monastir 548.828 1.019 538,59 16 Nabeul 787.920 2.788 282,61 17 Sfax 955.421 7.545 126,63 18 Sidi Bouzid 429.912 7.405 58,06 19 Siliana 223.087 4.642 48,06 20 Sousse 674.971 2.669 252,89 21 Tataouine 149.453 38.889 3,84 22 Tozeur 107.912 5.593 22,87 23 Túniz 1.056.247 288 3.052,74 24 Zaghouan 176.945 2.820 63,93

 Prencipals municipios de Tunicia 
+Prencipals municipios de TuniciaPuesto Nombre Gubernación Pob. (2014) Puesto Nombre Gubernación Pob. (2014) 1  Túniz  Túniz    11  El Mourouj  Ben Arous   2  Sfax  Sfax    12  Gafsa  Gafsa   3  Sousse  Sousse    13  Raoued  Ariana   4  Ettadhamen-Mnihla  Ariana    14  Monastir  Monastir   5  Kairouan  Kairouan    15  La Marsa  Túniz   6  Bizerte  Bizerte    16  Ben Arous  Ben Arous   7  Gabès  Gabès    17  Kasserine  Kasserine   8  La Soukra Ariana    18  Douar Hicher  La Manouba   9  Sidi Hassine  Túniz    19  Houmt Souk  Médenine   10  Mohamedia Ben Arous   20  Le Kram  Túniz   Source : Institut national de la statistique de Tunisie

 Cheografía humana y sociedat 
 Gastronomía 
A cocina tunecina ye herencio d'as distintas poblacions que s'han succediu y s'han mesclau en Tunicia. Se distingue per l'emplego important d'especias y hierbas aromaticas, destacando lo coralet, o zafrán, o chinchebre, o comín, o coriandro, o pebre, a curcuma u l'alcaraveya. Os platos se basan esencialment en productos locals: peix, cordero y vetiella, hordio (duro y tovo) y una ampla gama de fruitas y verduras. A base d'a dieta ye la semula, d'astí lo cuscús y la pasta.

 Referencias 

 Vinclos externos