Luengas indoiranicas

O grupo d'as luengas indoiranicas ye o mas numeroso d'a familia indoeuropea, con luengas charratas en Irán, Afganistán, India y Pakistán.

Ye composato por 90 luengas y 800 millons de fablants. Bi ha fablants de romaní que son 5 millons de personas en Europa, Africa, America y Oceanía.

 Subdivisions 
 Luengas indoarias u indicas.
 Sanscrito.
 Mitani.
 Pali.
 Zona central:
 Indostaní.
 Estándard indi.
 Estándard urdú.
 Zona de l'este:
 Angika.
 Asamés.
 Bengalín.
 Bishnupriya Manipuri.
 Chakma.
 Zona d'o norte:
 Nepalí.
 Zona d'o nord-ueste:
 Panchabi.
 Sindhí.
 Zona de l'ueste:
 Gucharatí.
 Bhil.
 Romaní.
 Zona d'o sud:
 Dhivehi.
 Marathi.
 Rachastaní.
 Luengas nuristanias.
 Luengas dardicas.
 Luengas caixmiris.
 Caixmirí.
 Luengas iranicas.
 Luengas iranicas de l'este:
 Luengas iranicas d'o nord-este:
 Avestico.
 Escita.
 Oseta.
 Sogdián.
 Luengas iranicas d'o sud-este:
 Pashto.
 Pamir.
 Luengas iranicas de l'ueste:
 Luengas iranicas d'o sud-ueste:
 Persa.
 Dari.
 Tachico.
 Luengas iranicas d'o nord-ueste:
 Medo.
 Parto.
 Kurdo.
 Zazaqui.
 Baluchi.
 Talix.
 Tat.

Referencias

*