Japan Air Lines-vlug 123

Japan Air Lines-vlug 123 was ’n geskeduleerde binnelandse passasiersvlug van Tokio na Osaka, Japan. Op 12 Augustus 1985 het die Boeing 747 wat dié roete gevlieg het, 12 minute ná opstyg ernstige strukturele skade en ’n eksplosiewe dekompressie opgedoen. Ná 32 minute van minimale beheer het die vliegtuig neergestort in die omgewing van Berg Takamagahara, 100 kilometer (62 myl; 54 seemyl) vanaf Tokio.

Die vliegtuig, wat met ’n hoë-digtheid sitplek-opstelling toegerus was, het 524 mense aan boord gehad. Die ongeluk het al 15 bemanningslede en 505 van die 509 passasiers aan boord gedood, met slegs vier oorlewendes. Die ongeluk is die dodelikste enkelvliegtuig-ongeluk in die geskiedenis van lugvaart, en bly die dodelikste lugvaartvoorval in Japan.

Japan se Lugvaartongelukondersoekkommissie (AAIC), bygestaan deur die Amerikaanse Nasionale Raad vir Vervoerveiligheid (NTSB), het tot die gevolgtrekking gekom dat die strukturele skade veroorsaak is deur ’n foutiewe herstelwerk deur Boeing-tegnici ná ’n stertinsident sewe jaar tevore. Toe die foutiewe herstelwerk uiteindelik faal, het dit tot vinnige dekompressie gelei wat ’n groot deel van die stert afgeruk en die verlies van al die hidrouliese stelsels en vlugbeheer veroorsaak het.

Twee-en-twintig nie-Japannese persone was aan boord van die vlug, insluitend vier inwoners van Hongkong, twee van Italië, en ses van die Verenigde State, asook een elk van Wes-Duitsland en die Verenigde Koninkryk. Die meerderheid van die passasiers was egter Japanners, insluitend die sanger en akteur Kyu Sakamoto. 

Die vier oorlewendes, almal vroulik, was Yumi Ochiai, ’n lugwaardin wat nie in diens was nie; Hiroko en Mikiko Yoshizaki, ’n ma en haar 8-jarige dogter; en Keiko Kawakami, ’n 12-jarige meisie wat haar ouers en suster in die ongeluk verloor het.

Die vliegtuig het neergestort op ’n hoogte van 1 565 meter bo seespieël. ’n Hercules van die Amerikaanse Lugmag het die ongeluksterrein 20 minute ná die impak, terwyl dit nog dag was, ontdek en die ligging per radio aan die Japannese owerhede deurgegee, sowel as aan die Amerikaanse Yokota-lugbasis waar ’n Iroquois-helikopter uitgestuur is. Daar is later beweer dat die Amerikaanse Lugmag nooit deur die Japannese regering ontbied is nie. Ná val van die nag het ’n helikoptervlieënier van die Japannese Selfverdedigingsmag wat oor die gebied gevlieg het, tot die gevolgtrekking gekom dat daar geen oorlewendes was nie. Een van die vier oorlewendes, Yumi Ochiai, het egter vanaf haar hospitaalbed vertel dat sy helder ligte en die geluid van helikopterrotors onthou het kort nadat sy tussen die wrakstukke wakker geword het. Terwyl sy die hulpkrete van ander oorlewendes kon hoor, het hierdie geluide geleidelik in die loop van die nag stil geword.

 Verwysings 

Kategorie:Vliegongelukke