Nipah-virus

Nipah-virus (Henipavirus nipahense) is 'n vlermuisdraende, soönotiese virus wat Nipah-virusinfeksie by mense en ander diere veroorsaak, 'n siekte met 'n baie hoë sterftesyfer (40–75%). Talle siekte-uitbrake wat deur die Nipah-virus veroorsaak word, het in Indië, Maleisië en Singapoer voorgekom. Die Nipah-virus behoort tot die genus Henipavirus saam met die Hendra-virus, wat ook siekte-uitbrake veroorsaak het.

Virologie
links|duimnael|Digitale illustrasie van die Nipha-virus struktuur. 
Soos ander henipavirusse bestaan die genoom van die Nipah-virus uit ’n enkele (nie-gesegmenteerde), negatiefgesinde, enkelstring-RNS van meer as 18 kb, wat aansienlik langer is as dié van ander paramiksovirusse. Die omhulde virusdeeltjies is veranderlik in vorm en kan filamentêr of sferies wees; hulle bevat ’n heliese nukleokapsied. Ses strukturele proteïene word gevorm: N (nukleokapsied), P (fosfoproteïen), M (matriks), F (fusie), G (glikoproteïen) en L (RNS-polimerase). Die P-oopleesraam kodeer ook drie nie-strukturele proteïene, naamlik C, V en W. 

Daar is twee omhulselglikoproteïene. Die ektodomein van die G-glikoproteïen vorm ’n homotetramere struktuur wat as die virale anti-reseptor of aanhegtingsproteïen dien en aan die reseptor op die gasheersel bind. Elke string in die ektodomein bestaan uit vier afsonderlike streke: by die N-terminus, wat met die virale oppervlak verbind, is die heliese steel; dit word gevolg deur die beta-toebroodjie-nekdomein, die skakelstreek en uiteindelik, by die C-terminus, vier koppe wat die bindingsdomeine vir gasheerselreseptore bevat.

Elke kop bestaan uit ’n beta-propellerstruktuur met ses lemme. Daar is drie unieke voupatrone van die koppe, wat lei tot ’n 2-op/2-af-konfigurasie waarin twee koppe distaal van die virus geposisioneer is en twee koppe proksimaal. As gevolg van hierdie voupatrone en die daaropvolgende rangskikking van die koppe is slegs een van die vier koppe so geplaas dat sy bindingsplek toeganklik is om met die gasheer se B2/B3-reseptor te assosieer 
Die kopdomein van die G-proteïen is ook hoogs antigenies en wek kop-spesifieke teenliggaampies in primaatmodelle op. Dit maak dit ’n belangrike teiken vir entstofontwikkeling sowel as teenliggaamterapie. Een sodanige kop-spesifieke teenliggaam, m102.4, is in medelydende gebruiksgevalle aangewend en het Fase 1-kliniese toetse voltooi  Die F-glikoproteïen vorm ’n trimeer wat membraanfusie bemiddel.

Geskiedenis
Opkoms
Die eerste gevalle van Nipah-virusinfeksie is in 1998 geïdentifiseer toe 'n uitbraak van neurologiese en respiratoriese siektes op varkplase in die skiereiland van Maleisië 265 menslike gevalle veroorsaak het, met 108 sterftes. Die virus is die volgende jaar in 1999 geïsoleer. Hierdie uitbraak het gelei tot die uitdunning van een miljoen varke. In Singapoer het 11 gevalle, insluitend een sterfgeval, voorgekom by slagpalewerkers wat blootgestel is aan varke wat van die betrokke Maleisiese plase ingevoer is.

Die naam "Nipah" verwys na die plek, Sungai Nipah (letterlik 'nipah-rivier') in Port Dickson, Negeri Sembilan, die bron van die menslike geval waaruit die Nipah-virus vir die eerste keer geïsoleer is. 

Die uitbraak is oorspronklik aangesien vir Japannese enkefalitis, maar dokters in die gebied het opgemerk dat mense wat teen Japannese enkefalitis ingeënt is, nie teen die epidemie beskerm was nie, en die aantal gevalle onder volwassenes was ongewoon.. Archived thread from the Malaysian Doctors Only BBS  Alhoewel hierdie waarnemings in die eerste maand van die uitbraak aangeteken is, het die Ministerie van Gesondheid dit nie in ag geneem nie en 'n landwye veldtog van stapel gestuur om mense op te voed oor die gevare van Japannese enkefalitis en die vektor daarvan, Culex-muskiete.
Simptome van infeksie van die Maleisiese uitbreking was hoofsaaklik enkefalitis by mense en respiratories by varke. Latere uitbrekings het respiratoriese siektes by mense veroorsaak, wat die waarskynlikheid van mens-tot-mens-oordrag verhoog en die bestaan van gevaarliker stamme van die virus aandui.
Tydens die 1999-uitbraak van die Nipah-virus, wat onder varkboere voorgekom het, het die meerderheid menslike infeksies ontstaan uit direkte kontak met siek varke en die onbeskermde hantering van afskeidings van die varke.
Gebaseer op seroprevalensiedata en virusisolasies, is die primêre reservoir vir die Nipah-virus geïdentifiseer as pteropide vrugtevlermuise, insluitend Pteropus vampyrus (groot vlieënde jakkals), en Pteropus hypomelanus (klein vlieënde jakkals), beide gevind in Maleisië.

Daar word vermoed dat die oordrag van die Nipah-virus van vlieënde jakkalse na varke te wyte is aan 'n toenemende oorvleueling tussen vlermuishabitats en varkboerderye in die skiereiland van Maleisië. In een uitbraak was vrugteboorde naby die varkboerdery, wat die mors van urine, ontlasting en gedeeltelik geëete vrugte op die varke moontlik gemaak het. Retrospektiewe studies toon dat virusoordrag na varke moontlik sedert 1996 onopgemerk in Maleisië plaasgevind het. Gedurende 1998 is virusverspreiding aangehelp deur die oordrag van besmette varke na ander plase, waar nuwe uitbrake plaasgevind het.

Toekomstige bedreiging
Die Nipah-virus is deur die Sentrums vir Siektebeheer en -voorkoming (CDC) as 'n Kategorie C-agent geklassifiseer.Bioterrorism Agents/Diseases. bt.cdc.gov Die Nipah-virus is een van verskeie virusse wat deur die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) geïdentifiseer is as 'n potensiële oorsaak van toekomstige epidemies in 'n nuwe plan wat na die Ebola-epidemie ontwikkel is vir dringende navorsing en ontwikkeling vir nuwe diagnostiese toetse, entstowwe en medisyne.  Die identifisering van die faktore wat tot uitbrake lei en die uitvoering van studies om te verstaan hoe die virus tussen spesies versprei, kan help om beter voorkomingsstrategieë te skep en die kanse op toekomstige uitbrake te verminder.Soman Pillai, V., Krishna, G., & Valiya Veettil, M. (2020). Nipah virus: past outbreaks and future containment. Viruses, 12(4), 465.

'n Groot toekomstige uitdaging is om 'n voorraad betroubare, geteikende en bekostigbare toetsinstrumente te ontwikkel en te onderhou om vinnige diagnostiek in laboratoriums in streke waar die virus waarskynlik in wildlewe-reservoirs gevind sal word, moontlik te maak. Aktiewe samewerking tussen instellings en koördinering tussen menslike en dierlike viroloë is van kritieke belang vir vroeë opsporing van uitbrake en die vinnige implementering van voorkomende maatreëls.Prarthana, M. S. (2018). Nipah virus in India: past, present and future. International Journal of Community Medicine and Public Health, 5(9), 3653.

Die teenwoordigheid van vrugtevlermuise in verskeie tropiese lande, insluitend Kambodja, Indonesië, Madagaskar, die Filippyne en Thailand, word ook erken as 'n potensiële risikofaktor vir toekomstige Nipah-virusuitbrake.World Health Organization. Nipah virus. Besoek 21 September 2023. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/nipah-virus

Globale reise en handel verhoog die risiko dat die Nipah-virus verder as sy endemiese streke versprei, aangesien onopgespoorde gevalle grense ongemerk kan oorsteek. Dit vereis sterk internasionale toesig- en vinnige reaksiestelsels om potensiële uitbrake effektief te monitor en te beperk.Gushulak, B. D., & MacPherson, D. W. (2013). Global travel, trade, and the spread of viral infections. Viral Infections and Global Change, 111–131.

Die kliniese impak van die Nipah-virus beklemtoon voortdurende globale openbare gesondheidsrisiko's as gevolg van die gebrek aan effektiewe behandelings en entstowwe. 'n Sterk internasionale fokus op die ontwikkeling van entstowwe en behandelings is noodsaaklik om die gesondheidseffekte en toekomstige risiko's van die Nipah-virus te verminder.Khan, S., Akbar, S. M. F., Al Mahtab, M., Uddin, M. N., Rashid, M. M., Yahiro, T., ... & Nishizono, A. (2024). Twenty-five years of Nipah outbreaks in Southeast Asia: A persistent threat to global health. IJID regions, 13, 100434.

 Verwysings 

Kategorie:Virusse