Langlewendheidsontsnappingsnelheid

In die lewensverlengingsbeweging is langlewendheidsontsnappingssnelheid (LOS), aktuariële ontsnappingssnelheid of biologiese ontsnappingssnelheid 'n hipotetiese situasie waarin 'n mens se oorblywende lewensverwagting (nie lewensverwagting by geboorte nie) langer verleng word as die tyd wat verbygaan. Byvoorbeeld, in 'n gegewe jaar waarin langlewendheidsontsnappingssnelheid gehandhaaf sou word, sou mediese vooruitgang mense se oorblywende lewensverwagting meer verhoog as die jaar wat pas verbygegaan het.

Die term is bedoel as 'n analogie tot die konsep van ontsnappingsnelheid in fisika, wat die minimum spoed is wat nodig is vir 'n voorwerp om onbepaald weg te beweeg van 'n gravitasieliggaam ten spyte van die gravitasiekrag wat die voorwerp na die liggaam toe trek.

Agtergrond
Vir baie jare in die verlede het lewensverwagting op elke ouderdom elke jaar effens toegeneem namate behandelingstrategieë en tegnologieë verbeter het. Tans is meer as een jaar se navorsing nodig vir elke bykomende jaar van verwagte lewensduur. Langlewendheidsontsnappingssnelheid vind plaas wanneer hierdie verhouding omkeer, sodat lewensverwagting vinniger as een jaar per een jaar se navorsing toeneem, solank daardie tempo van vooruitgang volhoubaar is.

Navorsing oor die lewensduur van muise was die grootste bydraende faktor tot afdoende bewyse oor die saak, aangesien muise slegs 'n paar jaar benodig voordat navorsingsresultate afgehandel kan word.

Geskiedenis
Die term "langlewendheidsontsnappingssnelheid" is bedink deur die futuris David Gobel van die Methuselah-stigting en geskep deur die biogerontoloog Aubrey de Grey in 'n 2004-artikel, maar die konsep is al sedert ten minste die 1970's in die lewensverlengingsgemeenskap teenwoordig, soos in Robert Anton Wilson se essay Next Stop, Immortality.  Die konsep is ook deel van die fiktiewe geskiedenis wat lei tot meer-eeuse jeugdige lewensduur in die wetenskapfiksiereeks The Mars Trilogy deur Kim Stanley Robinson. Meer onlangse voorstanders sluit in David Gobel, medestigter van die Methuselah-stigting en futuris, en tegnoloog Ray Kurzweil, wat een van sy boeke, Fantastic Voyage: Live Long Enough to Live Forever, na die konsep vernoem het. Die laaste twee beweer dat deur verdere druk op wetenskap en medisyne te plaas om navorsing te fokus op die toenemende perke van veroudering, eerder as om teen sy huidige tempo voort te gaan, meer lewens in die toekoms gered sal word, selfs al is die voordeel nie onmiddellik duidelik nie.

Die idee is verder gewild gemaak met die publikasie van Aubrey de Grey en Michael Rae se boek, Ending Aging, in 2007. de Grey het ook die woord " Methuselariteit " gewild gemaak, wat dieselfde konsep beskryf.

Voorspellings
Ray Kurzweil voorspel dat die ontsnappingsnelheid van lang lewensduur bereik sal word voordat die mensdom dit besef. In 2018 het hy voorspel dat dit binne 10-12 jaar bereik sou word, wat beteken dat die mylpaal rondom 2028-2030 sou plaasvind. In 2024, in The Economist, het Kurzweil sy voorspelling hersien na 2029-2035 en verduidelik hoe KI sou help om biologiese prosesse te simuleer.

Aubrey de Grey het soortgelyk voorspel dat die mensdom 'n 50 persent kans het om langlewendheidsontsnappingssnelheid in die middel tot laat 2030's te bereik.k dink nou daar is 'n 50% kans dat ons teen 2036 die ontsnappingssnelheid van langlewendheid sal bereik. Na daardie punt (die "Methuselariteit") sal diegene wat gereeld die nuutste verjongingsterapieë ontvang, nooit op enige ouderdom aan ouderdomsverwante swak gesondheid ly nie. - Aubrey de Grey

Toe hy gevra is oor die bereiking van langlewendheidsontsnappingssnelheid, het die Amerikaanse genetikus George Church geantwoord: "Ek sal nie verbaas wees as 2050 'n punt sou wees nie."

Verwysings

Kategorie:Transhumanisme