Strategiese studies

Strategiese studies is 'n interdissiplinêre akademiese veld wat gesentreer is op die studie van vrede- en konflikstrategieë, en gee dikwels spesiale aandag aan die verhouding tussen militêre geskiedenis, internasionale politiek, Militêre strategie,  geostrategie, internasionale diplomasie, internasionale ekonomie en militêre mag. Onderwerpe soos die rol van intelligensie, diplomasie en internasionale samewerking vir veiligheid en verdediging is ook in die bestek van die studies ingesluit. Die vak word normaalweg op nagraadse akademiese of professionele, gewoonlik strategies-politieke en strategies-militêre vlak, aangebied.

Strategiese studies word nou verbind met groot strategie, wat 'n staat se strategie is van hoe middele (militêr en nie-militêr) gebruik kan word om  nasionale belange op die lang termyn te bevorder en te bereik.Colin S. Gray: War, Peace and International Relations: An Introduction to Strategic History, Abingdon and New York: Routledge 2007, bl. 283.

Die akademiese fondamente van die vak het begin met die ontleding van tekste soos Sunzi se Die krygskuns en Carl von Clausewitz se Vom Kriege. In onlangse tye het die groot konflikte van die negentiende eeu en die twee Wêreldoorloë strategiese denkers soos Alfred Thayer Mahan, Corbett, Giulio Douhet, Liddell Hart en, later, André Beaufre aangespoor. Die Koue Oorlog met sy gevaar om in 'n kernoorlog te ontaard, het 'n uitbreiding van die dissipline teweeggebring, met outeurs soos Bernard Brodie, Michael Howard, Raymond Aron, Lucien Poirier, Lawrence Freedman, Colin Gray en vele ander.

 Verwysings 

Kategorie:Krygskunde
Kategorie:Bestuur