Bardo, False Chronicle of a Handful of Truths

Bardo, False Chronicle of a Handful of Truths (Spaans: Bardo, falsa crónica de unas cuantas verdades), of eenvoudig Bardo, is 'n Mexikaanse drama en swartkomedie van 2022. Alejandro González Iñárritu was die regisseur en 'n medeskrywer,  en . 

Daniel Giménez Cacho en Griselda Siciliani is in die hoofrolle. Die prent gaan oor 'n joernalis en dokumentêrvervaardiger wat na sy geboorteland, Mexiko, terugkeer en 'n eksistensiële krisis begin kry in die vorm van droomagtige visioene. Die titel verwys na die Boeddhistiese begrip "bardo", 'n grenstoestand tussen die dood en hergeboorte. Dit is Iñárritu se eerste fliek wat ten volle in Mexico verfilm is sedert Amores perros in 2000.

Bardo se première was op 1 September 2022 op die Venesiese Internasionale Rolprentfees en het om die Goue Leeu meegeding. Dit is op 18 November 2022 in teaters uitgereik en op 16 Desember 2022 op Netflix begin stroom. Die fliek het gemengde reaksie van resensente ontlok. Hulle het die toneelspel, kinematografie en regie geprys, maar was verdeeld oor die draaiboek en speeltyd. Die prent is gekies as Mexiko se inskrywing vir die Oscar; dit het die kortlys van 15 flieks gehaal, maar is nie benoem nie. Op die 95ste Oscar-toekenningsaand is dit vir beste kinematografie benoem.

Storielyn

Silverio Gama is ’n Mexikaanse joernalis wat dokumentêre rolprente begin maak het en saam met sy vrou, Lucía, en seun, Lorenzo, in Los Angeles woon. Sy werk het mettertyd al hoe persoonliker en subjektiewer geword namate hy ouer geword het; sy jongste prent, False Chronicle of a Handful of Truths, is ’n dokufiksie met outobiografiese elemente. Silverio beleef groot dele van sy daaglikse lewe op ’n surrealistiese wyse, met drome, herinneringe en fantasieë wat saam met sy aktiwiteite afspeel.

Silverio verneem hy sal die eerste Latyns-Amerikaner wees wat ’n gesogte Amerikaanse toekenning vir joernalistiek ontvang. Hy spekuleer dat hy die toekenning slegs kry om spanning tussen die Verenigde State en Mexiko te verlig (aangeblaas deur negatiewe waarnemings oor Mexikane se immigrasie na die VSA). Hy probeer nietemin om ’n golf media-aandag in sy tuisland te hanteer.

Silverio en sy gesin woon ’n partytjie by wat ter ere van hom gehou word. Hy herenig met sy broers en susters en uitgebreide familie, teenoor wie hy onverskillig is, en met sy dogter, Camila, aan wie hy oorvloedige aandag gee. Hy vlug uiteindelik die toilet in, waar hy hom verbeel hy raak met sy pa versoen. Toe hy later sy ma se woonstel verlaat, sien hy simboliese voorstellings van historiese gruweldade in Mexiko: honderde mense wat dié verteenwoordig wat deur georganiseerde misdaad ontvoer of vermoor is, stort in ’n kommersiële distrik inmekaar, en Hernán Cortés sit bo-op ’n hoop lyke en lewer ’n preek aan Silverio oor die inheemse volksmoord.

Voor hulle terugkeer na Los Angeles, hou Silverio en sy gesin vakansie in Baja California. Camila sê vir Silverio dat sy haar werk in Boston, Massachusetts, gaan bedank om na Mexiko terug te trek, iets wat Silverio huiwerig verwelkom. Nadat Lorenzo hom herinner het aan ’n tyd toe sy troetelvis gevrek het, koop Silverio twee as ’n verrassingsgeskenk vir hom. Op die moltrein van die troeteldierwinkel af (’n herhaling van ’n vroeëre toneel) kry Silverio ’n ernstige beroerte en word hy vir etlike ure alleen op die trein agtergelaat. Hy kwyn weg in ’n koma, en daar word onthul dat die gebeure van die fliek tot dusver sy bewustelose brein se pogings was om sy lewenservaring te verwerk. Camila aanvaar die toekenning in Silverio se afwesigheid.

In ’n byna kenmerklose woestyn binne sy verstand herenig Silverio met sy oorlede familielede. Hy sien ’n ander weergawe van homself, wat sy bewegings vir ’n kort tydjie weerspieël voordat dit wegstap. Die film eindig soos dit begin het, met Silverio wat homself voorstel hoe hy deur die woestyn vlieg. Dit is onduidelik of hy gesterf, weer wakker geword of geleer het om met sy bagasie saam te leef.

Rolverdeling

 Daniel Giménez Cacho as Silverio Gama
 Diego Tello de Meneses as die 11-jarige Silverio
 Griselda Siciliani as Lucía Gama
 Ximena Lamadrid as Camila Gama
 Iker Sanchez Solano as Lorenzo Gama
 Jay O. Sanders as ambassadeur Jones
 Andrés Almeida as Martín
 Francisco Rubio as Luis
 Rubén Zamora as Silverio se broer
 Luz Jiménez as Silverio se ma 
 Mar Carrera as Lucero
 Fabiola Guajardo as Tania
 Daniel Damuzi as Antonio
 José Antonio Toledano as Juan Escutia
 María Cobar as 'n niggie
 Fernanda Borches as die aanbieder
 Iván Massagué as Hernán Cortés
 Luis Gnecco as minister van buitelandse sake
 Grantham Coleman as 'n CNN-verslaggewer

Ontvangs
Die film het uiteenlopende resensies ontvang wat die vertolkings van Giménez Cacho en Siciliani, Khondji se kinematografie en Iñárritu se regie geprys het, maar die speeltyd en die skryfwerk gekritiseer het. Baie het na die fliek verwys as “selfingenome” en “pretensieus”. Op Rotten Tomatoes was 60% van 167 resensies positief, met 'n gemiddelde punt van 6,4/10. Die webtuiste se konsensus lui: "So diep persoonlik as wat dit veeleisend is, loop Bardo, False Chronicle of a Handful of Truths wankelrig die lyn tussen briljantheid en suiwer selfingenomenheid. Op  Metacritic het die fliek 55 uit 100 gekry, gebaseer op 37 resensies, wat dui op 'n "gemengde of gemiddelde" ontvangs.

In ’n onderhoud met die Los Angeles Times het Iñárritu gesê hy dink daar was ’n rassevooroordeel onder die resensente en verklaar ’n rolprentmaker se selfuitdrukking behoort nie as selfingenome of as die navolging van ander tematies verwante werke beskou te word nie.

Die rolprentmaker Lulu Wang het die prent geprys en dit beskryf as ’n "uitbundige fliek van ’n wêreldklaskunstenaar wat drome (en nagmerries) in lig vorm en dit dan waag om met die wêreld te deel.”

Verwysings

Skakels


Kategorie:Rolprente