Keiserlike Federasie

Die Imperiale Federasie verwys na die plan/reeks voorstelle in die laat 19de en vroeë 20ste eeue om 'n federale unie te skep om die bestaande Britse Ryk te vervang en dit as 'n alternatief vir koloniale imperialisme voor te stel. Geen so 'n voorstel is ooit aangeneem nie, maar verskeie skemas was gewild in Australië, Kanada, Nieu-Seeland en ander koloniale gebiede. Die projek is deur Unioniste soos Joseph Chamberlain ondersteun as 'n alternatief vir William Gladstone se voorstelle van selfregering vir Ierland.

Baie voorstelle is gemaak, maar geeneen het 'n meerderheidsteun gekry nie. Die Imperiale Federasieliga, die hoofvoorspraakgroep, het in 1893 in twee groepe verdeel, met een groep wat imperiale verdediging bevorder het en die ander wat imperiale handel aangemoedig het. Verskeie voorstelle is gemaak, maar almal het daarop neergekom dat die Imperiale Federasie 'n enkele staat met 'n keiserlike parlement moes wees met sy hoofkwartier in Londen. Sulke voorstelle is nooit in werking gestel nie en dekolonisasie sou uiteindelik vanaf die middel van die 20ste eeu gelei het tot die absolute onafhanklikheid van moontlike lande in die Federasie.

Die nuwe parlement is beoog om saam te werk met interne handel, buitelandse betrekkinge, verdediging en ander kwessies wat die hele federasie geraak het. Die nuwe parlement sou verteenwoordigers van Indië hê wat laasgenoemde direk sou regeer, terwyl die dominiums soos Australië, Kanada, Nieu-Seeland, Newfoundland en Suid-Afrika, sowel as kroonkolonies soos Siprus, Gibraltar, Malta en Singapoer, interne selfregering sou hê, hoewel steeds verantwoordbaar teenoor hierdie nuwe parlement in Londen, soortgelyk aan devolusie wat gedurende die laat 20ste eeu aan Noord-Ierland, Skotland en Wallis toegestaan is. In die Keiserlike Federasie sou Ierland ook selfregering hê, wat na verwagting die vraag na onafhanklikheid in Ierland sou verminder.

 Verwysings 

Kategorie:Britse Ryk