Ragheed al-Tatari

Ragheed Ahmad al-Tatari (Arabies: رغيد أحمد الططري; gebore op 25 Desember 1954) is 'n voormalige militêre vlieënier van Sirië, wat erken word as die langsdienende politieke gevangene in die land. Sy arrestasie deur Siriese intelligensie het in 1981 plaasgevind, ná sy weiering om betrokke te raak by die bombardement op Hama en sy daaropvolgende vlug na Jordanië. Sedert daardie tyd is hy aangehou in verskeie korrektiewe fasiliteite wat deur die regime van die Siriese Arabiese Republiek geadministreer word. Nadat hy ongeveer 43 jaar tronkstraf verduur het, is hy uiteindelik op 8 Desember 2024 vrygelaat na die val van die Basjar al-Assad-regering.

Vroeë loopbaan
Ragheed al-Tatari is op 25 Desember 1954 in Damaskus, Sirië gebore in 'n familie van Sirkassiër oorsprong. Hy het sy studies aan die Lugmagakademie in 1972 begin en suksesvol gegradueer in 1975. Na sy gradeplegtigheid het hy in 'n aantal lugmag-eskaders gedien.

Inhegtenisneming en verhoor
In 1980 het Ragheed al-Tatari in die hof vervolging in die gesig gestaar vir sy weiering om saam met sy mededienspligtiges aan 'n lugbomaanval in Hama deel te neem. Alhoewel hy uiteindelik vrygespreek is, is hy uit militêre diens ontslaan. Hierna het hy vir 'n tydperk van agt maande in Jordanië gewoon voordat hy na Egipte gegaan het, waar hy politieke asiel gesoek het; sy aansoek is egter uiteindelik van die hand gewys. In 1981, in die nasleep van die politieke omwenteling na die sluipmoord op die Egiptiese president Anwar Sadat, is hy gedwing om na Sirië terug te keer. Daarna is Ragheed al-Tatari en sy medewerkers in hegtenis geneem en deur die Lugmag se intelligensiedirektoraat aangehou. Vir etlike jare daarna was daar geen kommunikasie van hom aan sy vrou of enige ander individue nie.

Aanhouding
Ragheed al-Tatari het gedurende sy aanhouding in verskeie militêre tronke opgesluit, drie jaar in die Mezzeh-gevangenis, sestien jaar in die Tadmor-gevangenis en elf jaar in die Sednaya-gevangenis. Na die aanvang van die Siriese revolusionêre opstand in 2011, het die regime sy onderdrukking geëskaleer, wat gelei het tot die arrestasie van duisende betogers en 'n daaropvolgende herorganisasie van die tronkbevolking. Gedurende hierdie onstuimige tydperk is talle radikale Islamiete vrygelaat, terwyl al-Tatari na die burgerlike fasiliteit van Adra oorgeplaas is. In reaksie op die voorwaardes van sy aanhouding, het hy geweier om die tronkdrag aan te trek wat deur die Adra-owerhede opdrag gegee is, 'n besluit wat gelei het tot die verbod op familiebesoeke. Gedurende sy gevangenisskap het al-Tatari uitsonderlike artistieke en beeldhoukundige talente gekweek en ingewikkelde werke vervaardig uit materiale soos broodkrummels, suiker, sitroensuur en olyfsade. Verder het hy skaaktoernooie georganiseer, die stukke van brooddeeg gemaak en die planke op materiaal afgebaken.

Die president van die Association of Detainees and Disappeared of Saidnaya Prison (ADMSP) word erken as die langsdienende politieke gevangene wêreldwyd. Sy seun, Waël al-Tatari, wat tans as 'n vlugteling in Kanada woonagtig is, wat kort ná sy pa se opsluiting gebore is, pleit sterk vir sy vrylating. Opvallend is dat Waël eers in 2005 die geleentheid gehad het om sy pa te ontmoet.

Hy is uiteindelik op 8 Desember 2024 vrygelaat, ná die inname van Damaskus deur Siriese opposisiemagte. Sy opsluiting het ongeveer 43 jaar geduur.

 Sien ook 
 Fareed al-Madhhan

 Verwysings 

Kategorie:Geboortes in 1954
Kategorie:Lewende mense
Kategorie:Vlieëniers