The Cambridge History of South African Literature

The Cambridge History of South African Literature, geredigeer deur David Attwell en Derek Attridge, poog om 'n omvattende, veelvuldige geskiedenis van Suid-Afrikaanse literatuur te bied.Attwell, David en Attridge, Derek. 2012. The Cambridge History of South African Literature. Cambridge: Cambridge University Press. Dit beklemtoon die diverse taalkundige en kulturele landskap van Suid-Afrika, wat al elf (tans 12) amptelike tale en ander minder bekende tale insluit, tesame met beide mondelinge en geskrewe vorme van literêre uitdrukking. Die boek bevat bydraes van meer as veertig internasionale kundiges, insluitend dié van verskeie streke en taalgroepe binne Suid-Afrika, wat poog om 'n volledige beeld van die land se literêre produksie te skep. Dit is georganiseer as 'n chronologiese geskiedenis, beginnende by pre-koloniale mondelinge tradisies en vorder deur koloniale nedersetting tot die post-apartheid tydperk en die hersienings van die verlede.

Suid-Afrika se unieke en dikwels belaaide geskiedenis word uitgelig as 'n sentrale vormende krag op sy letterkunde. Die redakteurs let op die buitengewone diversiteit in geskiedenisse, stemme en tradisies binne die land se literêre kultuur, wat voortspruit uit sy sosiale reikwydte en veeltaligheid. Hulle erken dat die talle literêre tradisies, of dit nou inheemse volksverhale of Europese elite-kuns is, voortdurend met mekaar in wisselwerking was, mekaar beïnvloed het, geïnfiltreer het, geïgnoreer het of uitgedaag het. Hierdie dinamiese proses het 'n uitgebreide literêre kuns geskep, ten spyte van die uitdagings van 'n klein tuismark en beperkte finansiële hulpbronne vir baie lesers. Die land se politieke geskiedenis, gekenmerk deur beduidende sosiale en politieke stryd, insluitend die vestiging van 'n demokratiese regering en die einde van staatsgeborgde rassisme, het beide merkwaardige literêre prestasies gestimuleer en beïnvloed hoe literatuur geproduseer en versprei word.

Die boek spreek die komplekse kwessie aan van die definiëring van 'n nasionale literatuur in 'n veeltalige samelewing soos Suid-Afrika. Dit ondersoek die debat tussen die definiëring van literatuur deur sy verhouding tot 'n spesifieke taal en die erkenning van die vormende invloede wat oor taalgrense sny. Terwyl die redakteurs die waarde van eentalige literêre geskiedenisse erken wat lineêre narratiewe en patrone van kontinuïteit naspeur, argumenteer hulle vir 'n translinguistiese benadering. Hulle beweer dat die verhaal van elk van Suid-Afrika se literatuur verlig word wanneer dit in die konteks van ander beskou word. Hierdie veeltalige perspektief stem ooreen met literêre historici in vergelykbare postkoloniale situasies wat die pluraliteit van nasionale kulture beklemtoon en pleit vir die bestudering van "nasionale literatuur" op 'n translinguistiese basis.

Drie sleutelfaktore word geïdentifiseer as verenigende elemente in Suid-Afrika se diverse literêre landskap: 'n gedeelde, hoewel betwiste, geskiedenis wat kragtige nasionale narratiewe opgelewer het; translinguale invloed as 'n volgehoue ​​kenmerk; en wydverspreide praktyke van translinguale skryfwerk en vertaling. Die geskiedenis van kolonialisme en apartheid het 'n beduidende impak op al Suid-Afrika se kulture gehad, wat gelei het tot gedeelde politieke en diskursiewe reflekse. Daarbenewens is translinguale invloed duidelik in die kruisbestuiwing van genres en retoriese terme oor taalgrense heen, dikwels vergemaklik deur instellings soos sendingskole en politieke vergaderings. Translinguale skryfwerk, waar outeurs in verskeie tale werk, en die insluiting van verskeie tale binne tekste om sosiale tekstuur vas te lê, is ook belangrike aspekte van Suid-Afrikaanse literêre produksie.

Die redakteurs erken die debatte rondom literêre historiografie in Suid-Afrika, insluitend die uitdaging om verder as polities gelaaide en didaktiese weergawes van literêre studies te beweeg. Hulle beoog om 'n gebalanseerde en inklusiewe weergawe te bied, wat die unieke en dikwels uiteenlopende geskiedenisse van elke literatuur erken terwyl hulle ook hul onderlinge verbondenheid ondersoek. Die kollektiewe outeurskap van die boek weerspieël hierdie benadering en bring diverse kundigheid bymekaar om 'n veelstemmige en verteenwoordigende perspektief op Suid-Afrikaanse literêre geskiedenis te bied. Uiteindelik poog die Cambridge History om 'n omvattende naslaanwerk te wees wat 'n dieper begrip van die ryk en komplekse literêre landskap van Suid-Afrika fasiliteer.

Verwysings