Seeotter

Die seeotter (Enhydra lutris) is 'n seesoogdier wat inheems is aan die kus van die noordelike en oostelike Noord-Stille Oseaan. Volwasse seeotters weeg tipies tussen 14 en 45 kg (30 en 100 lb), wat hulle die swaarste lede van die weselfamilie maak, maar onder die kleinste seesoogdiere. Anders as die meeste seesoogdiere, is die seeotter se primêre vorm van isolasie 'n buitengewoon dik pels, die digste in die diereryk. Alhoewel dit op land kan loop, is die seeotter in staat om uitsluitlik in die see te leef.

Die seeotter woon naby kusomgewings, waar dit na die seebodem duik om kos te soek. Dit prooi meestal op mariene ongewerwelde diere soos see-egels, verskeie weekdiere en skaaldiere, en sommige spesies visse. Sy vreetgewoontes is in verskeie opsigte opmerklik. Die gebruik van rotse om prooi te verdryf en om skulpe oop te maak, maak dit een van die min soogdierspesies wat gereedskap gebruik. In die grootste deel van sy verspreidingsgebied is dit 'n hoeksteenspesie wat see-egels populasies beheer wat andersins groot skade aan kelpwoud-ekosisteme sou aanrig. Sy dieet sluit prooispesies in wat ook deur mense as voedsel waardeer word, wat lei tot konflikte tussen seeotters en visserye.

Seeotters, wie se getalle eens op 150 000–300 000 beraam is, is tussen 1741 en 1911 op groot skaal vir hul pels gejag, en die wêreldbevolking het gedaal tot 1 000–2 000 individue wat in 'n fraksie van hul historiese verspreidingsgebied woon. ’n Daaropvolgende internasionale verbod op jag, pogings tot bewaring van see-otter en herinvoeringsprogramme in voorheen bevolkte gebiede het daartoe bygedra dat getalle herstel het, en die spesie beslaan ongeveer twee derdes van sy vorige omvang. Die herstel van die seeotter word as 'n belangrike sukses in mariene bewaring beskou, alhoewel bevolkings in die Aleoete-eilande en Kalifornië onlangs gedaal het of op 'n plato gedaal het. Om hierdie redes bly die seeotter as 'n bedreigde spesie geklassifiseer.

Verwysings

Kategorie:Marteragtiges