Der Tänzer meiner Frau

Der Tänzer meiner Frau is 'n Duitse stilfilm uit 1925. Alexander Korda is die regisseur.Her Dancing Partner Die hoofrolspelers is Victor Varconi, María Corda en Willy Fritsch.

Storielyn
Die vrolike huweliks- en danskomedie oor 'n dansverhouding begin met die eenvoudige besef in die huis van die Paryse egpaar Chauvelin dat Madame mal is oor dans, terwyl haar stywe man eerder 'n volslae danshater is. Lucille hou aan om haar man Edmond te probeer oorreed om uiteindelik saam met haar te dans, maar hy wil absoluut nie en dink dans is dom. Maar Lucille laat haar nie afskrik nie en gaan dans eerder alleen. ’n Plaasvervangermaat word vinnig gevind in Claude Gerson, ’n dansliefhebber van haar man. Claude het al 'n geruime tyd sy oog op Lucille, maar is altyd deur haar verwerp. Uiteindelik sien hy sy groot kans het aangebreek.  

In die danssaal ontmoet Lucille die aantreklike Max de Sillery, nie net 'n vriend van Claude nie, maar ook 'n begaafde danser. Sy is betower as Max haar oor die dansvloer lei, en hulle albei dans tot laat in die nag. Daarna vertrek die egpaar saam en gaan voort met hul feesviering in Yvonne Trieux se woonstel. Die jong vrou is nie net 'n aktrise nie, maar ook 'n buurvrou van die Chauvelin-egpaar. Edmond Chauvelin sien nou ’n goeie geleentheid om wraak te neem op sy rondlopervrou en ongehinderd met die buurman te flankeer. Sy benut op haar beurt die geleentheid om haar kêrel Max jaloers te maak en begin met Edmond flirt. Uiteindelik word die verhoudings- en danskonflikte egter vriendskaplik opgelos, en die ou pare vind mekaar weer. Edmond het besef hoe belangrik dans in Lucille se lewe is en leer nou uiteindelik self dans.

 Hoofrolspelers 
Victor Varconi as Edmund Chauvelin 
María Corda as Lucille Chauvelin 
Willy Fritsch as Max de Sillery 
Livio Pavanelli as Claude Gerson 
Lea Seidl as Ivonne Trieux 
Hans Junkermann
Hermann Thimig
Olga Limburg

Produksie notas
Verfilming het in Junie 1925 plaasgevind. Die première was op 6 November 1925 by die UFA-teater op Kurfürstendamm in Berlyn. ’n Jeugverbod is op die sesbedrywe toneelstuk ingestel.

Paul Leni het die filmstelle ontwerp. Marlene Dietrich se ongekrediteerde kort verskyning as 'n trompetspeler in 'n jazz-orkes het grootliks ongesiens verbygegaan; Haar man Rudolf Sieber het die pos van produksiebestuurder in dié produksie opgeneem.

Hierdie film was 'n werklike uitdaging vir Fritsch, aangesien hy dwarsdeur sy lewe beweer het dat hy 'n verskriklike danser was.Heike Goldbach: Ein Feuerwerk an Charme. Willy Fritsch. Hamburg 2017

Kritiek
By geleentheid van Alexander Korda se produksie van Madame wünscht keine Kinde, het Hans Feld in Film-Kurier No. 293 van 15 Desember 1926 onthou dat die regisseur die beste sosiale komedie van die seisoen geskep het met Der Tänzer meiner Frau en die Berliner Tageblatt van 7 November 1925, dat sy vertoning "genietlik en snaaks geprys is."

 Verwysings 

 Eksterne skakels 



Kategorie:Duitse rolprente
Kategorie:Stilrolprente