The Machine Stops

The Machine Stops is 'n wetenskapfiksie-kortverhaal deur E. M. Forster. Na die aanvanklike publikasie in The Oxford and Cambridge Review (November 1909), is die verhaal geherpubliseer in Forster se The Eternal Moment and Other Stories in 1928. Nadat dit as een van die beste novelles tot 1965 aangewys is, is dit dieselfde jaar in die gewilde bloemlesing Modern Short Stories ingesluit.Modern Short Stories, S. H. Burton ed., Longman Heritage of Literature series, Longman Group Ltd, Great Britain, first published 1965, sixth impression 1970 In 1973 is dit ook opgeneem in The Science Fiction Hall of Fame, Volume Two.

Die verhaal, wat afspeel in 'n wêreld waar die mensdom ondergronds leef en staatmaak op 'n reuse-masjien om in sy behoeftes te voorsien, het tegnologie soortgelyk aan kitsboodskappe en die internet voorspel.

Storielyn opsomming
Die verhaal beskryf 'n wêreld waarin die meeste van die menslike bevolking die vermoë verloor het om op die oppervlak van die Aarde te lewe. Elke individu leef nou in isolasie onder die grond in 'n standaardkamer, met alle liggaamlike en geestelike behoeftes wat deur die almagtige, globale Masjien voorsien word. Reis word toegelaat, maar is ongewild en selde nodig. Kommunikasie word gemaak via 'n soort kitsboodskap-/videokonferensiemasjien waarmee mense hul enigste aktiwiteit doen: die deel van idees en wat deurgaan vir kennis.

Die twee hoofkarakters, Vashti en haar seun Kuno, woon aan weerskante van die wêreld. Vashti is tevrede met haar lewe, wat sy, soos die meeste inwoners van die wêreld, spandeer om tweedehandse 'idees' te produseer en eindeloos te bespreek. Haar seun Kuno is egter 'n sensualis en 'n rebel. Hy oorreed 'n onwillige Vashti om die reis (en die gevolglike onwelkome persoonlike interaksie) na sy kamer te verduur. Daar vertel hy haar van sy ontnugtering met die ontsmette, meganiese wêreld. Hy vertrou aan haar dat hy die oppervlak van die Aarde sonder toestemming besoek het en dat hy ander mense sien leef het buite die wêreld van die Masjien. Die Masjien vang hom egter terug, en hy word gedreig met 'Homelessness': uitsetting uit die ondergrondse omgewing en vermoedelike dood. Vashti maak egter haar seun se bekommernisse af as gevaarlike waansin en keer terug na haar deel van die wêreld.

Soos die tyd verbygaan, en Vashti die roetine van haar daaglikse lewe voortsit, is daar twee belangrike verwikkelinge. Eerstens word individue nie meer toegelaat om die respirators te gebruik wat nodig is om die Aarde se oppervlak te besoek nie. Die meeste verwelkom hierdie ontwikkeling, want hulle is skepties en bang vir eerstehandse ervaring en vir diegene wat dit begeer. Tweedens word "Meganisme", 'n soort godsdiens, gevestig waarin die Masjien die voorwerp van aanbidding is. Mense vergeet dat mense die Masjien geskep het en behandel dit as 'n mistieke entiteit wie se behoeftes hul eie vervang.

Diegene wat nie die godheid van die Masjien aanvaar nie, word as 'onmeganies' beskou en met dakloosheid bedreig. Die Herstelapparaat - die stelsel wat belas is met die herstel van defekte wat in die Masjien voorkom - het ook teen hierdie tyd misluk, maar kommer hieroor word van die hand gewys in die konteks van die veronderstelde almag van die Masjien self.

Gedurende hierdie tyd word Kuno na 'n kamer naby Vashti's oorgeplaas. Hy kom om te glo dat die masjien besig is om te breek en sê kripties vir haar "Die masjien stop." Vashti gaan voort met haar lewe, maar uiteindelik begin defekte in die Masjien verskyn. Aanvanklik aanvaar mense die agteruitgang as die gril van die Masjien, waaraan hulle nou heeltemal onderdanig is, maar die situasie gaan voort om te versleg namate die kennis van hoe om die Masjien te herstel verlore gegaan het.

Uiteindelik stort die Masjien ineen, en bring 'beskawing' daarmee saam. Kuno kom na Vashti se verwoeste kamer. Voordat hulle albei omkom, besef hulle dat die mensdom en sy verbintenis met die natuurlike wêreld is wat werklik saak maak, en dat dit sal val op die oppervlak-bewoners wat nog bestaan om die menslike ras te herbou en om te verhoed dat die fout van die Masjien herhaal word.

Temas
In die voorwoord tot sy Versamelde kortverhale (1947) het Forster geskryf dat The Machine Stops 'n reaksie is op een van die vroeëre stories van H.G. Wells." In The Time Machine het Wells die kinderlike Eloi voorgestel wat die ontspanningslewe van Griekse gode leef terwyl die werkende Morlocks ondergronds gewoon het en hul hele idilliese bestaan aan die gang gehou het. In teenstelling met Wells se politieke kommentaar, wys Forster op die tegnologie self as die uiteindelike beherende krag.

Kritiese ontvangs
The Fantasy Book Review noem The Machine Stops "distopies en nogal briljant," en let op: "In so 'n kort roman bevat The Machine Stops meer afgryse as enige aantal gotiese spookstories. Almal moet dit lees, en oorweeg hoe ver ons self kan gaan op die pad van tegnologiese 'vooruitgang' en vergeet wat dit werklik beteken om te lewe;" beoordeel die storie as 10 uit 10.

Sowel as wat Forster globalisering, die internet, videokonferensies en ander aspekte van die 21ste eeuse werklikheid voorspel het, het Will Gompertz, wat op 30 Mei 2020 op die BBC-webwerf geskryf het, opgemerk: "The Machine Stops is nie eenvoudig vooropgestel nie; dit is 'n kakebeen-vallende, snaakse, asemrowende, asemrowende literêre beskrywing van Covid-19-pandemie- [20]20-lewe."

Verwerkings
'n Televisieverwerking, geregisseer deur Philip Saville, is op 6 Oktober 1966 in die Verenigde Koninkryk vertoon as deel van die tweede reeks Britse wetenskapfiksie-bloemlesings-TV-reekse Out of the Unknown. Dit is een van slegs vier episodes wat bekend is om uit die program se tweede reeks te bestaan.
In 2001 het BBC Radio 4 Gregory Norminton se verwerking as 'n hoorspel uitgesaai. Nog 'n radioverwerking, deur Philip Franks, is op 19 Junie 2022 op Radio 4 uitgesaai. 
Die dramaturg Eric Coble se 2004 verhoogverwerking is op 16 November 2007 op WCPN 90.3 FM in Cleveland, Ohio, uitgesaai.
TMS: The Machine Stops is 'n grafiese roman-reeksverwerking geskryf deur Michael Lent met kuns deur Marc Rene, gepubliseer deur Alterna Comics in Februarie 2014.
Die dramaturg Neil Duffield se verwerking is in Mei–Junie 2016 by York Theatre Royal opgevoer."The Machine Stops: Did E M Forster predict the internet age?" by Chris Long, BBC, 18 Mei 2016

Verwante werke
Mad #1 (Okt–Nov 1952) bevat "Blobs", 'n verhaal van sewe bladsye geteken deur Wallace Wood waar twee inwoners van 1 000 000 nC die geskiedenis van die mens en sy evolusie in "blobs" bespreek wat heeltemal van die Masjien afhanklik is.
Stephen Baxter se verhaal Glass Earth Inc., wat uitdruklik na The Machine Stops verwys, is ingesluit in die boek Phase Space, wat in 2003 gepubliseer is.
Isaac Asimov se tweede roman in die Robot-reeks, The Naked Sun (1957), speel af op 'n planeet soortgelyk aan die Aarde wat in hierdie verhaal gesien word. Op die Planeet Solaria leef menslike koloniste afgesonder van mekaar, sien mekaar net deur hologramme, en het slegs interaksies met hul robotgevolge. Na etlike eeue het die mense so afhanklik van hierdie praktyk geword dat dit taboe geword het om selfs in die teenwoordigheid van 'n ander mens te wees.
Die liedjie The Machine Stops deur die groep Level 42 deel nie net dieselfde titel met die storie nie, maar het ook lirieke wat Kuno se gedagtes eggo. 
Die groep A Hope for Home het hul liedjie The Machine Stops op hul album Realis gebaseer op hierdie storie deur Forster.
Beide George Lucas se film THX 1138 (1971) en die oorspronklike nuwe weergawe van Logan's Run (1967) deur William F. Nolan en George Clayton Johnson het ooreenkomste met The Machine Stops.
Die spacerockgroep Hawkwind het in 2016 'n konsepalbum met die titel The Machine Stops vrygestel wat gebaseer is op die storie deur Forster.

 Verwysings 

Kategorie:Letterkunde