Overton-venster

Die Overton-venster is die reeks onderwerpe en argumente wat polities aanvaarbaar is vir die hoofstroombevolking op 'n gegewe tydstip.  Dit staan ook bekend as die venster van diskoers. Die sleutel tot die konsep is dat die venster mettertyd verander; dit kan verskuif, of krimp of uitbrei.Dit is 'n voorbeeld van "die stadige evolusie van maatskaplike waardes en norme".

Die term is vernoem na die Amerikaanse beleidsontleder en voormalige senior visepresident by die Mackinac-sentrum vir openbare beleid, Joseph Overton, wat voorgestel het dat die politieke lewensvatbaarheid van 'n idee hoofsaaklik afhang van of dit binne 'n aanvaarbaarheidsreeks val, eerder as van die individuele voorkeure van politici wat die term of konsep gebruik. Volgens Overton raam die venster die reeks beleide wat 'n politikus kan aanbeveel sonder om te ekstreem te lyk om 'n openbare amp te verkry of te behou, gegewe die klimaat van openbare mening op daardie spesifieke tydstip.

Opsomming
In die vroeë 1990's het Overton 'n spektrum van "meer vry" tot "minder vry" beskryf met betrekking tot regeringsingryping, wat vertikaal op 'n as georiënteer was (om vergelyking met die links-regs politieke spektrum te vermy). Soos die spektrum beweeg of uitbrei, kan 'n idee op 'n gegewe plek op die skaal min of meer polities aanvaarbaar word. Na Overton se dood het sy kollega van die Mackinac Center for Public Policy, Joseph Lehman, die idee verder ontwikkel en dit na Overton vernoem.

Die politieke kommentator Joshua Treviño het gepostuleer dat die ses grade van aanvaarding van openbare idees rofweg die volgende is:
ondenkbaar
radikaal
aanvaarbaar
verstandig
gewild
beleid

Die Overton-venster is 'n benadering om die idees te identifiseer wat die spektrum van aanvaarbaarheid van regeringsbeleide definieer. Die uitgangspunt van die konsep wat Overton gedefinieer het, was dat politici tipies vrylik slegs binne 'n venster optree wat as aanvaarbaar beskou word. Die verskuiwing van die Overton-venster sou behels dat voorstanders van beleide buite die venster die publiek oorreed om die venster uit te brei, terwyl voorstanders van huidige beleide, of soortgelyke beleide binne die venster, probeer om mense te oortuig dat beleide buite die status quo as onaanvaarbaar beskou moet word. Volgens Lehman, wat die term geskep het:

 “Die mees algemene wanopvatting is dat wetgewers self besig is om die Overton-venster te verskuif. Dit is absoluut vals. Wetgewers is eintlik besig om te bepaal waar die venster is, en dan te beweeg om daarmee ooreenstemmend te wees.”

Volgens Lehman is die konsep net 'n beskrywing van hoe idees werk, nie oor die voorspraak van ekstreme beleidsvoorstelle nie. In 'n onderhoud met The New York Times het hy gesê:

 “Dit verduidelik net hoe idees in en uit die mode kom, op dieselfde manier as wat swaartekrag verduidelik hoekom iets op die aarde val. Ek kan swaartekrag gebruik om 'n aambeeld op jou kop te laat val, maar dit sou verkeerd wees. Ek kan ook swaartekrag gebruik om vir jou 'n reddingsboei te gooi; dit sou goed wees.”

Die gebruik van die verskuiwende skaalkonsep is as relevant in breër gebiede aangeneem en 'n mens kan verwysings na 'n Overton-venster vind wat toegepas word met betrekking tot verskuiwende aanvaarbaarheid in velde sonder politieke beleidsimplikasies.

 Verwysings 

Kategorie:Politieke ideologieë