Cendrillon

Cendrillon is 'n Franse truukfilm uit 1899. Georges Méliès is die regisseur.Philippe Rège. Encyclopedia of French Film Directors, Volume 1Cinderella Die film is gebaseer op die sprokie deur Charles Perrault. Dit is vrygestel deur Méliès se Star Film Company en is genommer 219–224 in sy katalogusse, waar dit as 'n grande féerie extraordinaire en 20 tableaux geadverteer word.

Dit was die eerste bekende filmaanpassing van Aspoestertjie soos volg op die vrystellingsdatum van die lang weergawe van Aspoestertjie.

 Rolverdeling 
duimnael|Die volle film.
Die rolverdeling van Méliès se rolprente is in baie gevalle ongeïdentifiseer. Die meeste van die volgende lys is gebaseer op rolverdeling-identifikasies wat deur die rolprentgeleerdes Georges Sadoul, Jacques Malthête en Laurent Mannoni gemaak is.
Mlle Barral as Aspoestertjie. Barral het vroeër daardie jaar ook opgetree in Méliès se slaapkamer-klug Le Coucher de la mariée ou Triste nuit de noces.Malthête & Mannoni, bl. 94
Bleuette Bernon as die feetjie-peetma. Méliès het Bernon in die 1890's ontdek toe sy as sangeres by die kabaret L'Enfer opgetree het. Haar verskyning in Aspoestertjie is gelyktydig met haar optredes by die Eldorado-kabaret. Sy het ook verskyn as Phoebe, die vrou op die sekelmaan, in Méliès se bekende A Trip to the Moon.
Carmelli as die Prins. Carmelli was 'n akteur by Méliès se teater van verhoogillusies, die Théâtre Robert-Houdin in Parys.
Jehanne d'Alcy as die Prins se moeder, die Koningin. D'Alcy het teen 1896 sukses in teaterproduksies behaal, maar het die verhoog verlaat om haar aan film toe te wy en een van die eerste kunstenaars geword om dit te doen. Sy het in baie van Méliès se rolprente verskyn en later sy tweede vrou geword.
Dupeyron as 'n partytjiegas.
Georges Méliès as die genie van die middernaghorlosie, en as 'n hellebaard. Alles vertel, Méliès het 'n waarnemende rol in ten minste 300 van sy 520 rolprente gespeel.Malthête & Mannoni, bl. 88

Produksie
Méliès het die film se visuele styl geskoei op die gravures van Gustave Doré, wat die storie geïllustreer het vir 'n uitgawe van Perrault se sprokies. (Doré was stilisties invloedryk oor Méliès se loopbaan, veral in hierdie film en in sy filmverwerkings van vier ander werke wat Doré geïllustreer het: Rooikappie, Bloubaard, The Wandering Jew en Baron Munchausen se droom.) Die direkte inspirasie vir die film van Cendrillon  was waarskynlik 'n verhoogverwerking wat in 1896 deur die Théâtre de la Galerie-Vivienne gepremière is en deur die Troupe Raymond by Méliès se eie teater van illusies, die Théatre Robert-Houdin, tydens Kerstyd van 1897.Frazer, bl. 220 Méliès is dalk ook geïnspireer deur die Théâtre du Châtelet se uitspattige 1895 verhoogproduksie van die verhaal.Frazer, bl. 7

Cendrillon was Méliès se eerste film met veelvuldige tonele (tableaux), wat ses afsonderlike stelle en vyf toneelveranderings binne die film gebruik het. (Sy katalogus, deur die aksie in kleiner maatslae te verdeel, lys twintig tablo's binne die film, 'n ruim nommering wat waarskynlik vir publisiteitsredes uitgedink is.) Soveel ekstras is in Cendrillon gebruik dat Méliès 'n Hoofekstra aangewys het om hulle te lei. Die film se spesiale effekte is geskep met veelvuldige blootstelling, oplos, en vervanging insluitings.

Ontvangs
Cendrillon was Méliès se eerste groot rolprentsukses.Malthête & Mannoni, bl. 106 Dit het goed gevaar in beide Franse kermis-teaters en by Europese en Amerikaanse musieksale, en het Méliès geïnspireer om ander weelderig ontwerpte storievertelfilms met veelvuldige tonele te skep. Sy volgende film met veelvuldige tonele, Joan of Arc (1900), was sy eerste om 200 meter se film in lengte te oorskry, en was ook 'n merkbare sukses. Volgens die rolprenthistorikus Lewis Jacobs het Cendrillon se gebruik van spektakel op die skerm ook die rolprente van Cecil B. DeMille beïnvloed.

 Verwysings 

 Eksterne skakels 



Kategorie:Franse rolprente