Roberta Flack

Roberta Cleopatra Flack (10 Februarie 1937 – 24 Februarie 2025) was 'n Amerikaanse sangeres en pianis wat bekend was vir haar emosionele ballades en vermenging van genres. Sy het bygedra tot R&B, jazz, folk- en popmusiek. Haar kommersiële sukses het die Billboard Hot 100-top-enkelsnitte "The First Time Ever I Saw Your Face", "Killing Me Softly with His Song" en "Feel Like Makin' Love" ingesluit. Sy het die eerste kunstenaar geword wat die Grammy-toekenning vir Album van die Jaar in opeenvolgende jare gewen het.

Flack het gereeld saam met Donny Hathaway saamgewerk en het verskeie trefferduette opgeneem, soos "Where Is the Love" en "The Closer I Get to You". As een van die bepalende stemme van 1970's populêre musiek, het sy aktief in die bedryf gebly en later sukses behaal met duette soos "Tonight, I Celebrate My Love" met Peabo Bryson (1983) en "Set the Night to Music" met Maxi Priest (1991). Gedurende haar loopbaan, wat oor dekades gestrek het, het sy werke van liedjieskrywers soos Leonard Cohen en lede van die Beatles vertolk. In 2020 het Flack die Grammy Lifetime Achievement Award ontvang.

 Vroeë lewe en opvoeding 
Flack is op 10 Februarie 1937 in Black Mountain, Noord-Carolina, gebore. Haar ouers was Laron Flack, wat in die Amerikaanse Veterane-administrasie gewerk het, en Irene (née Council) Flack, 'n kerkorrelis. Sy het in Arlington, Virginia, grootgeword.

Sy het in 'n groot, musikale familie grootgeword en het dikwels die koor van die Lomax African Methodist Episcopal Zion Church begelei deur gesange en  klavier. Sy het dit geniet om na die Baptiste kerk te gaan om na kontemporêre gospelmusiek te luister, insluitend liedjies wat deur Mahalia Jackson en Sam Cooke uitgevoer is.

Op die ouderdom van 15 het Flack by die Howard-universiteit in Washington, DC ingeskryf, wat haar een van die jongste studente ooit daar gemaak het. Sy het uiteindelik haar hoofvak van klavier na stem verander en 'n assistent-dirigent van die universiteitskoor geword. Haar regie van 'n produksie van Aida het 'n staande ovasie van die Howard Universiteit-fakulteit ontvang.
duimnael| Flack in 2002
duimnael| Flack tree in 2013 op

 Siekte en dood 
In 2018 het Flack op die verhoog by die Apollo-teater verskyn by 'n Jazz Foundation of America fondsinsameling. Sy het ongesteld geraak, die verhoog verlaat en is na die Harlem-hospitaal gehaas. In 'n verklaring het haar bestuurder aangekondig dat Flack 'n paar jaar tevore 'n beroerte gehad het en steeds nie goed voel nie, maar dat dit "goed gaan" en oornag in die hospitaal bly vir mediese waarneming.

Aan die einde van 2022 is dit deur 'n woordvoerder bekend gemaak dat Flack met motorneuronsiekte gediagnoseer is en weens die siekte afgetree het en nie weer sal optree nie, aangesien dit vir haar onmoontlik geraak het om te sing.

Flack sterf op 24 Februarie 2025 op die ouderdom van 88. Aanvanklike berigte het gelui dat sy tuis tussen haar familie gesterf het, maar haar bestuurder, Suzanne Koga, het egter gesê dat sy dood is aan 'n hartstilstand op pad na die hospitaal in Manhattan.

 Diskografie 
 First Take (1969)
 Chapter Two (1970)
 Quiet Fire (1971)
 Roberta Flack & Donny Hathaway (met Donny Hathaway) (1972)
 Killing Me Softly (1973)
 Feel Like Makin' Love (1975)
 Blue Lights in the Basement (1977)
 Roberta Flack (1978)
 Roberta Flack Featuring Donny Hathaway (1980)
 I'm the One (1982)
 Born to Love (1983)
 Oasis (1988)
 Set the Night to Music (1991)
 Stop the World (1992)
 Roberta (1994)
 The Christmas Album (1997)
 Let It Be Roberta (2012)

 Verwysings 

Kategorie:Sterftes in 2025
Kategorie:Geboortes in 1937