Ierse nasionale vrouerugbyspan

Die Ierse nasionale vrouerugbyspan (Engels: Ireland women’s national rugby union team) is die nasionale vrouerugbyspan wat die hele Ierland (beide die Republiek Ierland en Noord-Ierland) in internasionale wedstryde (toetswedstryde) verteenwoordig. Rugby word in Ierland deur die Ierse Rugbyvoetbalunie (Irish Rugby Football Union, IRFU) geadministreer. Ierland neem jaarliks aan die Sesnasies-vrouetoernooi deel, saam met Engeland, Frankryk, Italië, Skotland en Wallis. Ierland het die kampioenskap reeds twee keer gewen, insluitende een Grand Slam, by altesaam 30 toernooie.

Ierland het sy eerste internasionale wedstryd in 1993 teen Skotland gespeel, toe hulle weg in Edinburg geklop is. Ierse spelers dra tradisioneel groen truie, wit broeke en groen sokkies. Ierland se belangrikste internasionale verskyning is tydens die vierjaarlikse vrouerugbywêreldbekertoernooi wat sedert 1991 beslis word. Ierland het tot dusver vir agt van die tien toernooie gekwalifiseer en slegs die 1991- en 2021-toernooie misgeloop; in 2014 het hulle met die vierde plek hul beste prestasie behaal. Die Ierse vrouerugbyspan is tans (September 2025) vyfde op Wêreldrugby se wêreldranglys gelys.  Een voormalige Iere rugbyspeler is in Wêreldrugby se Heldesaal opgeneem.

Die Ierse nasionale vrouerugbyspan is in die rugbywêreld uniek, aangesien dit die hele Ierland verteenwoordig en nie net een onafhanklike staat nie. Spelers uit beide die Republiek Ierland en Noord-Ierland, een van die vier lande van die Verenigde Koninkryk, mag vir die Ierse vrouerugbyspan uitdraf. Vervolgens gebruik die Ierse vrouerugbyspan nóg een van die lande se volksliedere, nóg een van hul vlae as ’n verteenwoordigende simbool; pleks daarvan gebruik die Ierse nasionale vrouerugbyspan sy eie vlag – dié van die Ierse Rugbyvoetbalunie – en himne. Alternatiewelik betree die span die veld met beide die vlae van Ierland en Ulster, waartoe die ses Ierse graafskappe in Noord-Ierland behoort. As gevolg van die gemeensame span vir beide die Republiek Ierland en Noord-Ierland word die Ierse nasionale vrouerugbyspan, net soos die soortgelyke Ierse nasionale vrouehokkiespan en die Ierse nasionale vrouekrieketspan, as ’n belangrike simbool vir vrede en samewerking op die polities verdeelde eiland Ierland beskou.

 Beheerliggaam 

Die beheerliggaam vir rugby in Ierland is die Ierse Rugbyvoetbalunie (Irish Rugby Football Union, IRFU). Die IRFU het in 1879 met die samesluiting van twee beheerliggame ontstaan.  In 1886 het die IRFU saam met die Skotse Rugbyunie (SRU) en die Walliese Rugbyunie (WRU) die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR; nou Wêreldrugby) gestig.  In 1999 het Ierland met die aansluiting van die Fédération internationale de rugby amateur (FIRA; nou Rugby Europa) by die IRVR ook ’n lid van dié kontinentale beheerliggaam geword.  Die IRFU bestaan uit die vier provinsiale beheerliggame Connacht Rugby, Leinster Rugby, Munster Rugby en Ulster Rugby, wat elkeen met sy eie span deelneem aan die nasionale liga IRFU-interprovinsiale vrouereeks.

 Geskiedenis 
 Beginjare 
Die Ierse Vrouerugbyvoetbalunie (Irish Women’s Rugby Football Union, IWRFU) is in 1991 gestig.  Op 14 Februarie 1993 het die Iere in hul eerste toetswedstryd weg teen die Skotte gespeel. Vir Skotland was dit ook hul eerste toetswedstryd. Dié wedstryd is op Raeburn Place voor ’n gehoor van meer as 1 000 gehou. Die Ierse afrigter was Alain Rolland, terwyl Sandy Carmichael die Skotte afgerig het. Skotland het die wedstryd met 10–0 gewen ná twee drieë deur hul kaptein Sandra Colamartino. Ierland se eerste kaptein was Jill Henderson. Een jaar later, op 13 Februarie 1994, het Ierland sy eerste tuiswedstryd tydens die terugwedstryd op Ravenhill gespeel. Skotland het dié wedstryd met 5–0 gewen.    In 2001 het die IWRFU by die Ierse Rugbyvoetbalunie (Irish Rugby Football Union, IRFU)) aangesluit, in 2008 uiteindelik met die IRFU saamgesmelt en sedert 2009 is die IRFU alleenlik verantwoordelik vir die vrouespan. 

 Wêreldbekertoernooie 
Sedert hul debuut tydens die tweede Vrouerugbywêreldbeker 1994 het Ierland aan byna al die vrouerugbywêreldbekertoernooie deelgeneem en slegs die 2021-toernooi misgeloop. Die Iere kon op 13 April 1994 hul eerste vrouerugbywêreldbekerwedstryd teen ’n Skotse studentespan met 18–5 wen. Dit was ook hul eerste mededingende wedstryd ooit.

Ierland het sy beste prestasie tot dusver behaal tydens die Vrouerugbywêreldbeker 2014 ná ’n oorwinning in die groepfase oor Nieu-Seeland, waarna hulle hul groep eerste kon afsluit. Ná ’n oorwinning in hul eerste groepwedstryd oor die Verenigde State met 23–17 het Ierland die verdedigende kampioen Nieu-Seeland ontmoet. Ná drieë deur Heather O’Brien en Alison Miller asook twee doelskoppe en een strafdoel deur Niamh Briggs kon die Iere die Nieu-Seelanders met 17–14 klop. Dit was eers Nieu-Seeland se tweede vrouerugbywêreldbekernederlaag. Dit was ook die eerste ontmoeting tussen die Iere en die Nieu-Seelanders en ná Munster in 1978 het hulle die tweede Ierse span geword wat ’n Nieu-Seelandse rugbyspan kon klop.    Dié uitslag word as “een van die grootste ontsteltenisse” in die toernooigeskiedenis beskou.  Ná ’n 40–5-oorwinning oor Kasakstan het die Iere die halfeindstryd gehaal.   Ierland het uiteindelik die vierde plek beklee nadat hulle die uitspeelwedstryd om die derde plek teen Frankryk met 18–25 verloor het. 

Die Iere het versuim om vir die Vrouerugbywêreldbeker 2021 te kwalifiseer nadat hulle in die kwalifisering in September 2021 in Italië die derde plek beklee het.

 Sesnasies 
duimnael|Ierland tydens die Sesnasies 2023
duimnael|Ierland teen Japan tydens die Vrouerugbywêreldbeker 2025
Ierland het sy debuut by die Sesnasies-vrouetoernooi, destyds die Tuisnasies-vrouetoernooi, tydens die eerste 1996-toernooi gemaak. Op 21 Januarie 1996 het hulle in hul eerste wedstryd teen Skotland gespeel. In die 1990’s en vroeë 2000s het Ierland nooit om die titel meegeding nie. Hulle het meestal in die laaste plek geëindig en daarmee slegs die “houtleupel” ingepalm. Voordat hulle tydens die 2013-toernooi hul eerste titel kon wen, was hul vorige beste prestasie die derde plek. In 2000 en 2001 het hulle nie aan die toernooi deelgeneem nie en is met Spanje vervang. Ná hul terugkeer in 2002 het dit die Sesnasies geword. Tydens dieselfde toernooi het hulle hul ergste nederlaag ooit gely teen Engeland met 0–79. Ierland kon sy eerste wedstryd in 2005 teen Wallis met 11–6 wen. Op 10 Maart 2007 kon hulle hul eerste oorwinning ooit oor Skotland met 18–6 op Meggetland aanteken. In 2009 het hulle hul eerste oorwinning oor Frankryk aangeteken. 

In 2013 kon die Iere uiteindelik hul eerste toernooi met ’n Driekroon en Grand Slam wen. Hulle het hul erste wedstryd teen Wallis met 12–10 gewen. Op 9 Februarie 2013 kon hulle hul eerste oorwinning ooit oor Engeland aanteken. Alison Miller kon drie drieë druk en Ierland het met 25–0 geseëvier. Op 23 Februarie 2013 het hulle hul eerste Driekroon met ’n 30–3-oorwinning oor Skotland beklink.    Op 8 Maart kon Ierland ná ’n 15–10-oorwinning oor Frankryk die titel beklink. Toe Italië die volgende dag deur Engeland geklop is, het Ierland die toernooi gewen.   Aan die einde van die toernooi het Ierland vier meer punte gehad as die naaswenner Frankryk.  Ierland het die Grand Slam ingepalm ná ’n 6–3-wegoorwinning oor Italië op Sint Patricksdag. Twee strafdoele deur Niamh Briggs het aan Ierland hul vyfde agtereenvolgende oorwinning besorg.  

In 2015 het die Iere hul tweede titel en tweede Driekroon binne drie jaar gewen. Hulle het die toernooi voor die Franse beklink, nadat albei spanne elk vier van hul vyf wedstryde kon wen. Om die toernooi te beklink moes Ierland sy laaste wedstryd teen Skotland met meer as 27 punte wen, waarin hulle met ’n 73–3-oorwinning kon slaag. Daarbenewens was dit Ierland se destyds hoogste oorwinning.   

 Europese Vrouerugbykampioenskap 
Daarbenewens het Ierland aan die Europese Vrouerugbykampioenskap deelgeneem. Hulle het in 1997 vir die eerste keer aan dié toernooi deelgeneem. Hul beste prestasie was die derde plek in 2008. In 2004 kon die Iere in die Plaateindstryd Spanje met 20–12 klop.

 Kleure, vlae en himnes 
duimnael|links|Die klawerblaar, die nasionale simbool van Ierland. Volgens tradisie sou Sint Patrick in die 5de eeu die Christelike Drie-eenheid vir die Iere met behulp van ’n klawerblaar verduidelik het
duimnael|Vlag wat die hele eiland Ierland verteenwoordig; saamgestel uit die vlae van die vier Ierse provinsies Munster, Connacht, Leinster en Ulster
duimnael|Vlag van die Ierse Rugbyvoetbalunie
Ierland se tradisionele trui bestaan uit ’n groen hemp, wit broeke en groen sokkies, waarvan hul bynaam Women in Green (“Vroue in groen”) afgelei is. Hul embleem bevat ’n klawerblaar (Shamrock) en ’n rugbybal.

Die Ierse nasionale vrouerugbyspan is een van min nasionale spanne op die eiland wat deur beide Ierse nasionaliste en Unioniste ondersteun word. Aangesien die span sy spelers uit twee aparte lande keur, het dit tot kwessies rondom die vlag en himne tydens hul internasionale wedstryde gelei.

Sedert 1995 word voor Ierland se wegwedstryde uitsluitlik Ireland’s Call gespeel, ’n spesifiek deur Phil Coulter saamgestelde himne, wat na die vier historiese Ierse provinsies se gevoel van samehorigheid verwys en nie die politieke verdeling noem nie.  Dit het tot klagtes van ’n aantal spelers en ondersteuners uit die Republiek Ierland gelei dat Amhrán na bhFiann gespeel moet word.   As gevolg daarvan word voor wedstryde in Dublin Ireland’s Call steeds saam met Amhrán na bhFiann gespeel. 

Die vlag van Ierland word net tydens wedstryde in Dublin gehys, en dit net langs ’n vlag, wat die vier historiese provinsies van Ierland verteenwoordig (Connacht, Leinster, Munster en Ulster). Tydens wegwedstryde word net die beheerliggaam se vlag gehys. Dikwels word die tradisionele Ierse Shamrock-embleem gebruik.

 Stadions 
Net soos ander vername rugbylande soos Frankryk, Italië, Kanada, Nieu-Seeland, Skotland, Suid-Afrika, die Verenigde State en Wallis beskik Ierland oor geen amptelike tuisstadion vir sy nasionale span nie. Die Iere gebruik vir hul toetse eerder ’n verskeidenheid stadions dwarsdeur Ierland. Tydens die Sesnasies-vrouetoernooi word veral Musgravepark in Cork, die RDS Arena in Dublin en die Kingspan-stadion in Belfast gebruik.

 Rugbywêreldbekerstadions 

Ierland het die Vrouerugbywêreldbeker 2017 aangebied. Die groepfase is op die UCD Bowl en die Billingspark UCD in Dublin beslis, terwyl die uitklopfase op die Queen’s Universiteit en die Kingspan-stadion in Belfast gehou is.

 Toetswedstryde 
Ierland het 89 van sy 215 toetswedstryde gewen, ’n wenrekord van 41,40%. Ierland se statistieke in toetswedstryde teen al die lande, in alfabetiese volgorde, is soos volg (korrek teen September 2025):

 Opponent Gespeel Gewen Verloor Gelykop % Gewen   5  2  3  0  40,00   1  1  0  0  100,00   3  3  0  0  100,00   33  2  31  0  6,06   34  3  30  1  8,82   24  20  4  0  83,33   8  6  2  0  75,00   5  1  4  0  20,00   7  4  3  0  57,14   3  3  0  0  100,00   4  2  2  0  50,00   1  0  1  0  0,00   35  17  18  0  48,57   12  6  6  0  50,00   1  1  0  0  100,00   9  4  5  0  44,44   33  15  18  0  45,45Algeheel  215  89  125  1  41,71

 Wedywering met ander nasionale spanne 
Veral met die nasionale spanne van die naburige Britse Tuisnasies handhaaf die Iere ’n intensiewe wedywering, waarvan veral die wedywering met Engeland belangrik is. Van die 33 toetswedstryde tot dusver het Ierland twee gewen en Engeland 33. Gedurende wêreldbekertoernooie het albei spanne tot dusver drie keer ontmoet (groepwedstryde in 2006 en 2010 asook kwarteindstryd in 2014), waarvan Engeland al die wedstryde gewen het.

Naas Engeland is ook Skotland ’n belangrike mededinger.  Hierdie wedywering tussen dié twee “Keltiese lande” is gekenmerk deur unieke gebeurtenisse oor dekades heen; ’n bydraende faktor is die wedersydse migrasie in die 19de en 20ste eeu. Skotland en Ierland het tot dusver in 34 toetswedstryde ontmoet, waarvan Ierland 16 gewen het en Skotland 18. Gedurende wêreldbekertoernooie het albei spanne tot dusver drie keer ontmoet (Skild-halfeindstryd 1994, uitspeelhalfeindstryde 2006 en 2010), waarvan Skotland in 1994 en 2006 gewen het en Ierland in 2010.

 Rekords 
 Wêreldbekerrekord 
Ierland het tot dusver aan agt vrouerugbywêreldbekertoernooie deelgeneem. Hul beste prestasie was die vierde plek tydens die 2014-toernooi.

 Jaar  Uitslag 1991  Nie deelgeneem nie 1994  Sewende plek 1998  Tiende plek 2002  14de plek 2006  Agtste plek 2010  Sewende plek 2014  Vierde plek 2017  Agtste plek 2021  Nie gekwalifiseer nie 2025  Kwarteindrondte 2029   2033  

 Tuisnasies / Vyfnasies / Sesnasies 
Ierland se enigste jaarlikse toernooi is die Sesnasies-vrouetoernooi waartydens hulle teen vyf ander Europese lande speel: Engeland, Frankryk, Italië, Skotland en Wallis. Die Sesnasies het begin as die Tuisnasies-toernooi in 1996 met Engeland, Ierland, Skotland en Wallis. Frankryk het in 1999 by die toernooi aangesluit om sodoende die Vyfnasies te vorm, voordat Spanje in 2002 toegetree het en in 2007 met Italië vervang is, waarmee die huidige Sesnasies ontstaan het. Ierland het sy eerste titel in 2013 met ’n Grand Slam gewen, d.w.s. ’n Driekroon saam met ’n oorwinning oor Frankryk gedurende dieselfde toernooi. Sedertdien kon Ierland die toernooi nog een keer met ’n Driekroon wen (’n oorwinning oor al die ander drie Tuisnasies). 

 2 titels (2013, 2015)
 1 Grand Slam (2013)
 1 Driekroon (2015)

 Europese Vrouerugbykampioenskap 
Ierland het voorheen aan die Europese Vrouerugbykampioenskap deelgeneem, maar hulle kon nie ’n toernooi wen nie.

 Spelers 
 Huidige span 
Die volgende spelers het die Ierse span gevorm tydens die Vrouerugbywêreldbeker 2025: 

+ Agterspelers (backs) Speler  Posisie  Klub  Toetswedstryde Emily Lane  Skrumskakel  Blackrock College / Munster  17 Aoibheann Reilly  Skrumskakel  Blackrock College / Connacht  16 Molly Scuffil-McCabe  Skrumskakel  Manawatu / Leinster  22 Stacey Flood  Losskakel  Railway Union / Leinster  20 Nicole Fowley  Losskakel  Galwegians / Connacht  14 Dannah O’Brien  Losskakel  Old Belvedere / Leinster  26 Enya Breen  Senter  Blackrock College / Munster  31 Aoife Dalton  Senter  Old Belvedere / Leinster  24 Eve Higgins  Senter  Railway Union / Leinster  28 Nancy McGillivray  Senter  Exeter Chiefs  1 Amee-Leigh Costigan  Vleuel  Railway Union / Munster  10 Anna McGann  Vleuel  Railway Union / Connacht  11 Béibhinn Parsons  Vleuel  Blackrock College / Connacht  28 Méabh Deely  Heelagter  Blackrock College / Connacht  14+ Voorspelers (forwards) Speler  Posisie  Klub  Toetswedstryde Beth Buttimer  Haker  UL Bohemians / Munster  0 Neve Jones  Haker  Gloucester–Hartpury  37 Cliodhna Moloney-MacDonald  Haker  Exeter Chiefs  45 Linda Djougang  Stut  Old Belvedere / Leinster  48 Sadhbh McGrath  Stut  Cooke / Ulster  16 Niamh O’Dowd  Stut  Old Belvedere / Leinster  17 Ellena Perry  Stut  Gloucester-Hartpury  1 Claire Boles  Slot  Railway Union / Ulster  6 Ruth Campbell  Slot  Old Belvedere / Leinster  8 Eimear Corri Fallon  Slot  Blackrock College / Leinster  6 Siobhán McCarthy  Slot  Railway Union / Munster  9 Sam Monaghan 15px|Kaptein  Slot  Gloucester-Hartpury  23 Fiona Tuite  Slot  Old Belvedere / Ulster  17 Brittany Hogan  Losvoorspeler  Old Belvedere / Ulster  34 Ivana Kiripati  Losvoorspeler  Creggs / Connacht  2 Edel McMahon 15px|Kaptein  Losvoorspeler  Exeter Chiefs / Connacht  34 Grace Moore  Losvoorspeler  Trailfinders / Ulster  22 Aoife Wafer  Losvoorspeler  Blackrock College / Leinster  15

 Bekende spelers 
Een voormalige Ierse speler is vir haar uitstekende prestasies in Wêreldrugby se Heldesaal opgeneem: 

 Speler  Posisie  Inskrywing Lynne Cantwell  Senter  2025

 Afrigters 
Die volgende persone het al as hoofafrigters van Ierland gedien:

 Naam  Tydperk  Alain Rolland  1993  Johnnie Neary  1998  Philip Doyle  2003–2006  John O’Sullivan  2006–2008  Steven Hennessy  2009–2010  Kevin West  2010–2012  Philip Doyle  2012–2014  Tom Tierney  2014–2017  Adam Griggs  2017–2021  Greg McWilliams  2021–2023  Scott Bemand  sedert 2023

 Sien ook 

 Ierse nasionale rugbyspan
 Ierse nasionale vrouekrieketspan

 Verwysings 

 Eksterne skakels 

  Amptelike webwerf van die Ierse Rugbyunie
  Ierland by Wêreldrugby

Kategorie:Nasionale vrouerugbyspanne
Kategorie:Rugby in Ierland