Vrouerugbywêreldbeker 1991

Die Vrouerugbywêreldbeker 1991 (Engels: 1991 Women’s Rugby World Cup) is van 6 tot 14 April 1991 in Wallis beslis. Dit was die eerste vrouerugbywêreldbekertoernooi van die vierjaarlikse vrouerugbywêreldkampioenskap. Dié toernooi is oorspronklik nie deur die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR; nou Wêreldrugby) erken nie en is eers terugwerkend, nadat die beheerliggaam die organisasie van die toernooi oorgeneem het, amptelik as die eerste vrouerugbywêreldbekertoernooi erken. Frankryk het sy deelname slegs enkele minuut voor die groepe se loting op 26 Februarie sy deelname bekragtig.  Verteenwoordigers van die IRVR, WRFU en RFU het die eindstryd bygewoon, maar dit sou tot in 2009 duur, dat dit amptelike en terugwerkend deur die wêreldbeheerliggaam as vrouerugbywêreldbekertoernooi erken is, toe vir die eerste keer ’n lys van al die vrouerugbywêreldkampioene uitgereik is.  Saam met die Vrouesokkerwêreldbeker 1991 in November in die Volksrepubliek China was dit een van twee vername vrouewêreldbekertoernooie in dieselfde jaar.

Die Vrouerugbywêreldbeker 1991 is in en rondom die Walliese hoofstad Cardiff gehou. Die organiseerders het ’n aantal nasionale spanne uitgenooi om aan die toernooi deel te neem, waarvan twaalf ingestem het: Engeland, Frankryk, Italië, Japan, Kanada, Nederland, Nieu-Seeland, Swede, die Sowjetunie, Spanje, die Verenigde State en Wallis. Tydens die Vrouerugbywêreldbeker 1991 is 22 wedstryde gespeel, waaronder twaalf tydens die groepfase, sewe tydens die Plaat en drie tydens die uitklopfase, insluitende die eindstryd. Die spanne is in vier groepe van drie elk verdeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne in die groep gespeel het. Die beste span van elke groep het hierna vir die halfeindrondte (die Beker) gekwalifiseer, terwyl die ander twee spanne aan die Plaat deelgeneem het.

Die Verenigde State het die eindstryd op Cardiff Arms Park in Cardiff teen Engeland met 19–6 gewen en sodoende die eerste vrouerugbywêreldkampioen geword.  Frankryk en Nieu-Seeland het die derde plek gedeel.  Die Verenigde State sou in November ook die Vrouesokkerwêreldbeker 1991 wen, gelyk aan hul tweede internasionale vrouewêreldbekertitel in dieselfde jaar. Interessant genoeg was dit beide die eerste wêreldbekertoernooi in albei onderlinge sportsoorte en die eerste wêreldbekertitel vir albei nasionale spanne.

 Aanbieding 
Die toernooi is deur vier vroue van die Richmond Vrouerugbyklub van stapel gestuur en ook hoofsaaklik deur hulle gereël: Deborah Griffin, Sue Dorrington, Alice Cooper en Mary Forsyth.  Weens hul toewyding is hulle in 2022 in Wêreldrugby se Heldesaal opgeneem. 

Die wêreldbeheerliggaam Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR; nou Wêreldrugby) het die toernooi nóg ondersteun nóg erken. Die toernooi is met ’n baie klein en streng beheerde begroting deurgevoer. Die organiseerders het verskeie plekke oorweeg en hulle het om verskeie redes op Cardiff besluit: Aangesien die meeste deelnemende spanne van Europa was, was ’n Europese plek voor die hand liggend; die organiseerders het ’n plek gekies met ’n sterk rugbygemeenskap, waaroor Wallis beskik het en Cardiff het ook hulp aangebied, waaronder die befondsing van die verwelkomingseremonie en die afsluitingsete.

Die toernooi het ’n finansiële verlies gemaak. Dit was deels omdat die mansrugbywêreldbekertoernooi in dieselfde jaar in Europa beslis is, waarvan sommige wedstryde ook in Wallis,  waardeur die vrouetoernooi teleurstellende toeskouergetalle gelok het en hulle nie televisie- of borgkontrakte kon onderteken nie. Nog ’n finansiële las was, dat die Sowjetse span nie sy hotelrekening en reiskoste kon betaal nie, aangesien Sowjetburgers nie toegelaat is om die land met harde bates te verlaat nie.  Die span het daarop vertrou om met die ruiling en verkoop van goedere soos wodka en soeweniers soos Russiese poppe kop bo water te kon hou; hierdie aktiwiteite moes egter ingeperk word, nadat hulle die aandag getrek het van die Britse doeane- en belastingowerhede, waarna die Sowjets moes staat maak op skenkings van plaaslike maatskappye uit Cardiff.

Die finansiële verlies is gekompenseer. Anonieme entrepreneurs het hulle tydens die afsluitingsete ná die toernooi daartoe verbind om ’n deel van die tekort te vergoed. Die beheerliggaam Engelse Rugbyvoetbalunie het die res van die tekort betaal.

 Deelnemers 
Die organiseerders het ’n aantal nasionale spanne uitgenooi om aan die toernooi deel te neem, waarvan twaalf ingestem het. Die spanne het oor uiteenlopende vlakke se internasionale ervaring beskik. Onder die meer ervare spanne was Nederland met 20 toetswedstryde en Frankryk met 18, wat albei in 1982 in die heel eerste vrouetoetswedstryd ontmoet het.  Van die minder ervare spanne was Japan sonder ’n vorige toetswedstryd en Spanje met een, waartydens hulle in 1989 deur Frankryk met 28–0 afgeransel is.

duimnael|400px|Spanne wat aan die Vrouerugbywêreldbeker 1991 deelgeneem het:
SpanKwalifiseringmetodeVorige beste prestasieGroepGasvroueDebuut1Uitgenooi42421132343

 Stadions 
 Cardiff Cardiff Cardiff Arms Park Memorial Ground   Kapasiteit: 53 000 Kapasiteit: 3 000 200px  Pontypool Port Talbot Pontypoolpark Talbot Athletic Ground   Kapasiteit: 14 000 Kapasiteit: 8 000 200px 200px Swansea Llanharan St Helen’s Dairy Field   Kapasiteit: 4 500 Kapasiteit: 5 000 200px 

 Formaat 
Die Vrouerugbywêreldbeker 1991 is oor nege dae tussen twaalf verskillende spanne oor 22 wedstryde beslis. Dit het op 6 April 1991 op die Memorial Ground in Cardiff met die openingswedstryd tussen Kanada en Nieu-Seeland afgeskop. Die toernooi het geëindig op 14 April op die Cardiff Arms Park met die eindstryd tussen Engeland en Verenigde State, waartydens die Arende die trofee ingepalm het.

 Kalender 
Die volgende tabel dui die Vrouerugbywêreldbeker 1991 se daaglikse program aan. ’n Pers blokkie dui op wedstryde tydens die groepfase, ’n siaan blokkie op wedstryde tydens die Plaat, ’n groen blokkie op wedstryde tydens die Beker en ’n geel blokkie op die eindstryd.

+ Aantal daaglikse wedstryde tydens die toernooiGroepfaseAprilSa6So7Ma8Di9Wo10Groep 1
|style="background:#C364F3;"| 1
|
|style="background:#C364F3;"| 1
|
|style="background:#C364F3;"| 1Groep 2
|style="background:#C364F3;"| 1
|
|style="background:#C364F3;"| 1
|
|style="background:#C364F3;"| 1Groep 3
|style="background:#C364F3;"| 1
|
|style="background:#C364F3;"| 1
|
|style="background:#C364F3;"| 1Groep 4
|style="background:#C364F3;"| 1
|
|style="background:#C364F3;"| 1
|
|style="background:#C364F3;"| 1PlaatAprilDo11Vr12Sa13So14Plaat
|style="background:#7DF9FF;"| 4
|style="background:#7DF9FF;"| 2
|style="background:#7DF9FF;"| 1BekerAprilVr12Sa13So14Beker
|style="background:#00cc33;"| 2
|
|style="background:#ffcc00| 1 Verklaring    

 Groepe 
Groep 1Groep 2Groep 3Groep 4

 Groepfase 
Die eerste Vrouerugbywêreldbekertoernooi is deur twaalf nasionale vrouerugbyspanne beslis. Daar is geen kwalifisering gehou om die deelnemende spanne te bepaal nie, die deelnemende spanne is egter deur die organiseerders genooi. Vir die groepfase is die twaalf deelnemende spanne in vier groepe van drie elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde groep gespeel, dus het elke span twee wedstryde in die groepfase gespeel. Twee punte is vir ’n oorwinning toegeken, een vir ’n gelykop en geen punte vir ’n nederlaag.

Klassifisering binne elke groep was gegrond op die volgende puntestelsel:
 Twee wedstrydpunte vir ’n oorwinning;
 Een vir ’n gelykop;
 geen vir ’n nederlaag.

Aan die einde van die groepfase is die spanne gerangskik van die eerste na die derde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die beste span van elke groep wat na die halfeindrondte (die Beker) deurgedring het, terwyl die twee ander spanne aan die Plaat deelgeneem het.

 Plaat 
Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit sewe wedstryde bestaan het: vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde en die eindstryd.

Die tweede en derde span van elke groep het aan die Plaat deelgeneem. Tweede spanne het teen derde spanne in ander groepe in die kwarteindstryde gespeel, byvoorbeeld: die tweede van Groep 1 het teen die derde van Groep 3 en die Derde van Groep 4 teen die Tweede van Groep 2 gespeel.

 Beker 
Die Beker was soos die Plaat ’n uitklopformaat wat uit drie wedstryde bestaan het: twee halfeindstryde en die eindstryd.

Die wenner van elk van die groepe het na die Beker deurgedring. Die wenner van Groep 1 het teen die wenner van Groep 3 en die wenner van Groep 2 teen die wenner van Groep 4 gespeel.

 Wedstryde 
Kwalifiseer vir die Beker.Kwalifiseer vir die Plaat.
Die wedstryde is in drie fases opgedeel, naamlik die groepfase, die Plaat en die Beker.

 Groepfase 
Twaalf spanne het aan die groepfase deelgeneem. Die beste span in elke groep het na die Beker deurgedring, terwyl die twee ander spanne aan die Plaat deelgeneem het.

 Groep 1 
Span22004814+34620111733−16320111533–183

 Groep 2 
Span2200990+99621012037−1742002082–822

 Groep 3 
Span2200530+5362101287+2142002074–742

 Groep 4 
Span2200379+28621011319–6420021638–222

 Plaat 

 Kwarteindrondte 

 Halfeindrondte 

 Eindstryd 

 Beker 

 Halfeindrondte 

 Eindstryd 

Vrouerugbywêreldkampioen 1991

 Statistiek 
 Finale puntestand 
Hierdie tabel toon die finale puntestand van al twaalf deelnemende nasionale vrouerugbyspanne in die Vrouerugbywêreldbeker 1991.

duimnael|400px|Uitslag van die Vrouerugbywêreldbeker 1991:
 No.  Span Lêer:Gold medal icon.svg   Lêer:Silver medal icon.svg   Lêer:Bronze medal icon.svg    5   6   7    9     

 Sien ook 

 Verwysings 

 Eksterne skakels 

  Amptelike Vrouerugbywêreldbekerwebwerf

Kategorie:Cardiff
Kategorie:Geskiedenis van Wallis
Kategorie:Rugbykompetisies in Wallis
1991
Kategorie:Sport in 1991