Biamax

BIAMAX was 'n Griekse voertuigvervaardiger. In die laat 1970's was dit een van die grootste Griekse maatskappye, met drie fabrieke (in Athene, waar sy hoofkantoor geleë was, Thessaloniki en Larissa) en verskeie ander hulpfasiliteite regoor die land. Daarbenewens het BIAMAX 'n toonaangewende industrie in Griekeland geword op gebiede soos gehalteversekering, tegniese opleiding, prosesdokumentasie en navorsing en ontwikkeling.

Hoewel sy hoofaktiwiteit voertuigvervaardiging was (in die laat 1970's het sy industriële sektor meer as 2 000 mense in diens gehad), was sommige van sy filiale ook betrokke by gebiede soos toeristedienste, uitvoer van landbouprodukte en skeepvaart.

 Vroeë aktiwiteite 
Sy oorsprong dateer terug na die 1930's toe die Fostiropoulos-familie invoerders van Mercedes-Benz voertuie geword het. Die maatskappy met daardie naam is in 1956 gestig, met die naam wat sy oorspronklike aktiwiteit weerspieël, aangesien dit begin het met die vervaardiging van buskarosserieë op Mercedes-Benz onderstelle (BIAMAX staan vir "Biomihania Amaxomaton", of "Voertuigkarosseriebou-industrie"; die naam is behou alhoewel die maatskappy gou 'n volledige voertuigvervaardiger geword het).

 Oorspronklike ontwikkelings 
Die eerste onderstel wat deur BIAMAX ontwikkel is, is in Januarie 1960 bekendgestel. In dieselfde jaar is die beroemde R-reeks busse en interstadbusse bekendgestel. As een van die vroegste onderstellose busontwerpe ter wêreld, was dit 'n ingenieursverrigting wat nuwe benaderings tot vering en struktuur behels het, ontwikkel deur die ingenieurs Antonios Rizos (wat sy voorletter aan die reeks geleen het) en Ioannis Dracoulis (wat verantwoordelik was vir sy uiters elegante, vaartbelynde ontwerp). Modelle R495 (interstadbus) en R514 (afrigter) het algemene gesigte in die land geword en die BIAMAX-handelsmerk gevestig. In 1962 is 'n trolliebus-tipe (ook onderstelloos) ontwerp en gebou, met Lancia-asse en -transmissie en CGE- elektriese toerusting; aangesien 'n ingevoerde tipe vir Athene bestel is, is slegs een trolliebus vervaardig, maar dit het nietemin in diens getree en vir meer as 15 jaar in werking gebly.

 1960's en 1970's: Die "Goue Era" 
Die baie suksesvolle F-reeks stads- en interstadbusse (genoem na die Fostiropoulos-voorletter, 'n benaming wat vroeër ook gebruik is) is in 1965 bekendgestel met 'n leer-tipe onderstel wat deur BIAMAX ontwikkel is, en, soos die meeste van sy produkte, Mercedes-Benz-enjins. Die mees algemene tipes wat vervaardig is, was die F530 en F580, met verskeie karosserievariasies vir 'n verskeidenheid eindgebruike. Terselfdertyd het BIAMAX spoorwaens bekendgestel en voortgegaan om 'n uitgebreide reeks bus- en vragmotorkarosserieë te vervaardig, 4x4's en trekkers te monteer, ens., met duisende voertuie wat uit sy fabrieke gekom het, waarvan baie na 'n groot aantal lande uitgevoer is, hoofsaaklik in Europa, Asië en Afrika; soms het die maatskappy tot 50% van sy produksie uitgevoer. Een van die mees noemenswaardige modelle wat spesifiek vir Afrika en die Midde-Ooste ontwikkel is, was die "Woestynbus", 'n uiters robuuste konstruksie waarvan die produksie in 1963 begin het, vir langafstandreise met kruisland- en ekstra vragvermoëns (insluitend die vermoë om ton vraggies op sy dak te dra), opsioneel met lugverkoeling, beddens, toilette, ens. F580-tipes kan tot vandag toe hardwerkend in die Midde-Ooste gesien word. Van die legendariese betroubaarheid van BIAMAX-busse kan getuig word deur die groot aantal oorblywende voorbeelde, waarvan die meeste in uitstekende werkende toestand is. Een van die mees suksesvolle ondernemings van Biamax was die produksie van Mercedes-Benz O302- en O303-afrigters, insluitend variante soos die O302S2-tipe, wat in wese 'n "mengsel" van beide modelle was.

 Ontwikkelings na 1980 
Die maatskappy het in die vroeë 1980's moeilikhede ondervind toe sommige Midde-Oosterse markte verlore gegaan het, maar hoofsaaklik as gevolg van nuwe wette wat die invoer van gebruikte busse in Griekeland toegelaat het. Die toetrede van Griekeland tot die Europese Gemeenskap het die Griekse "beskermings"-wette vir die plaaslike motorbedryf en die heffings vir die invoer van buitelandse voertuie gekanselleer.

In 1986 het dit produksie gestaak en gefokus op voertuiginvoer en -verspreiding. Sedert 1999, na 'n poging deur Sfakianakis S.A. om die maatskappy te verkry  nie voltooi is nie (Sfakianakis het slegs die vragmotor- en trekkeraardinvoerderafdeling verkry), het alle handelsaktiwiteit ook gestaak; voormalige dele van die maatskappy het gefokus op skeepvaart en ander aktiwiteite en wat van BIAMAX oorbly, funksioneer vandag as 'n eiendomsbestuurfirma.
Die ou nywerheidsfasiliteite op Athinon-laan bly verlate.

 Verwysings 

 Bronne 
 L.S. Skartsis and G.A. Avramidis, "Made in Greece", Typorama, Patras, Greece (2003)  (herpubliseer deur die Universiteit Patras-wetenskappark, 2007)
 L.S. Skartsis, "Greek Vehicle & Machine Manufacturers 1800 to present: A Pictorial History", Marathon (2012)  (e-boek)
 G.N. Georgano (red.), "The Complete Encyclopedia of Commercial Vehicles", Krause Publication, Iola, Wisconsin (1979)
 Denis Miller, "The Illustrated Encyclopedia of Trucks and Buses", New Burlington Books, Londen (1982)
 "Eleftheria"-koerant, 8 Julie 1960, p. 4 (inleiding van Biamax R-reeks)

 Eksterne skakels 
 Griekse busvervaardigers op Bus-planet.com

Kategorie:Griekse maatskappye