Newton Ogilvie Thompson

Newton Ogilvie Thompson, KC (27 Mei 1904, Kentani, Kaapkolonie – 1 Julie 1992, Kenilworth, Kaapstad) was 'n Suid-Afrikaanse regsgeleerde wat gedien het as die 13de Hoofregter van Suid-Afrika, van 1971 tot 1974.

Vroeë lewe en opvoeding
Thompson is in Kentani in die Kaapkolonie gebore. Sy pa, ook genaamd Newton Ogilvie, was 'n landdros in die Transkei. Thompson is opgelei aan St. Andrew-kollege, Grahamstad[4] en later aan die Universiteit van Kaapstad waar hy 'n B.A. en 'n LL.B. (met lof) in 1924. In 1923 was hy kaptein van die o.19A-rugbyspan, wat die Westelike Provinsie Unieskild gewen het.

Loopbaan
Nadat hy aan die Universiteit van Kaapstad gegradueer het, het Thompson gedien as die registrateur van sir Malcolm Searle, wat die Regter-President van die Kaapse Provinsiale Afdeling van die Hooggeregshof van Suid-Afrika was, tot 1926. Thompson is in 1926 as 'n advokaat toegelaat, en by die Kaapse Balie aangesluit en by sy ouer broer, Cyril Newton, gewerk. In Maart en April 1927 het Thompson as advokaat vir die beskuldigde opgetree in Rex v Holliday,Rex v Holliday 1927 CPD 395 'n leidende saak oor iniuria en die reg op privaatheid en is deur die Regter-President geprys omdat hy "die beskuldigde bekwaam verteenwoordig het".

In 1944 het hy sy as 'n King's Counsel geneem. Teen hierdie tyd was sy praktyk een van die grootste by die Kaapse Balie. Twee jaar later, in September 1946, aanvaar hy saam met sy broer 'n aanstelling as waarnemende regter op die Kaapse Provinsiale Afdeling. In Januarie 1949 het sy aanstelling permanente geword.

Hy het dikwels uitsprake ex tempore gegee en wanneer dit gereserveer is, het litigante nie lank gewag nie. Sy uitsprake was "goed georden, helder uitgedruk in noukeurig gekose taal en noukeurig in hul aandag aan die punte wat ter sprake is".

Hy het in 1957 'n waarnemende appèlregter geword en in Junie 1958 'n permanente lid van die Appèlafdelingsbank geword. Thompson het die patentregsaak van Gentiruco v Firestone voorgesit,Gentiruco v Firestone 1972 (1) SA 589 (A) wat destyds die langste appèlsaak was wat deur die Appèlafdeling.

Thompson het in 1971 hoofregter geword toe Lucas Steyn (slegs ses maande ouer as Thompson) vroeg afgetree het.  Hy het tot 1974 gedien, en is deur Frans Rumpff opgevolg.

Nadat hy die appèlafdeling verlaat het, het Thompson in die appèlhof van Botswana, daardie land se hoogste hof, en op dié van Lesotho en Swaziland gedien.

Hy het 'n eredoktorsgraad in die regte van Rhodes-universiteit in 1972. en in 1974 van die Universiteit van Kaapstad ontvang.

Hy is in 1992 in Kenilworth, Kaapstad oorlede, en laat sy vrou, Eve, en kinders, Julian en Virginia, agter.

 Verwysings 

 Bronnelys 
Poland, Marguerite (2008). The Boy in You: A Biography of St. Andrew's College, 1855-2005. Fernwood Press. .
Zimmermann, Reinhard; Visser, D. P. (1996). Southern Cross: Civil Law and Common Law in South Africa. Clarendon Press. .

Kategorie:Hoofregters van Suid-Afrika
Kategorie:Geboortes in 1904
Kategorie:Sterftes in 1992
Kategorie:Suid-Afrikaanse regsgeleerdes
Kategorie:Alumni van die Universiteit Kaapstad
Kategorie:Mense van Suid-Afrika van Britse afkoms