J.J. Thomson

Sir Joseph John Thomson OM FRS (18 Desember 1856 – 30 Augustus 1940) was 'n Britse fisikus en Nobelpryswenner in Fisika, gekrediteer met die ontdekking van die elektron, die eerste subatomiese deeltjie wat gevind is.

In 1897 het Thomson getoon dat katodestrale saamgestel is uit voorheen onbekende negatief gelaaide deeltjies (nou elektrone genoem), wat hy bereken het liggame baie kleiner as atome en 'n baie groot lading-tot-massa-verhouding moet hê  Thomson word ook gekrediteer met die vind van die eerste bewyse vir isotope van 'n stabiele (nie-radioaktiewe) element in 1913, as deel van sy verkenning na die samestelling van kanaalstrale (positiewe ione). Sy eksperimente om die aard van positief gelaaide deeltjies te bepaal, met Francis William Aston, was die eerste gebruik van massaspektrometrie en het gelei tot die ontwikkeling van die massaspektrograaf.

Thomson is in 1906 met die Nobelprys vir Fisika bekroon vir sy werk oor die geleiding van elektrisiteit in gasse. Thomson was ook 'n onderwyser, en sewe van sy studente het Nobelpryse gewen: Ernest Rutherford (Chemie 1908), William Lawrence Bragg (Fisika 1915), Charles Barkla (Fisika 1917), Francis Aston (Chemie 1922), Charles Thomson Rees Wilson (Fisika 1927), Owen Richardson (Fisika 1928) en Edward Victor Appleton (Fisika 1947). Slegs Arnold Sommerfeld se rekord van mentorskap bied 'n vergelykbare lys van hoëpresterende studente.

 Verwysings 

Kategorie:Geboortes in 1856
Kategorie:Sterftes in 1940
Kategorie:Nobelprys vir Fisika wenners