Vurk (blokketting)

Die vurk van 'n blokketting kan verskillend gedefinieer word as:

 "Wat gebeur wanneer 'n blokketting in twee potensiële paaie vorentoe divergeer"
 "'n Verandering in protokol", of
 'n Situasie wat "voorkom wanneer twee of meer blokke dieselfde blokhoogte het"

Vurke hou verband met die feit dat verskillende partye gemeenskaplike reëls moet gebruik om die geskiedenis van die blokketting te handhaaf. Wanneer partye nie saamstem nie, kan alternatiewe kettings ontstaan. Terwyl die meeste vurke kortstondig is, is sommige permanent. Kortstondige vurke is te wyte aan die moeilikheid om vinnige konsensus in 'n verspreide stelsel te bereik. Terwyl permanente vurke (in die sin van protokolveranderings) gebruik is om nuwe kenmerke by 'n blokketting te voeg, kan hulle ook gebruik word om die gevolge van 'n inbraak soos die geval met Ethereum en Ethereum Classic om te keer, of katastrofiese foute op 'n blokketting te voorkom soos die geval was met die bitcoin-vurk op 6 Augustus 2010. Die konsep van blokkettingtegnologie is die eerste keer in 2008 bekendgestel deur 'n onbekende persoon of groep mense wat die skuilnaam "Satoshi Nakamoto" gebruik in 'n witskrif wat die ontwerp van 'n gedesentraliseerde digitale geldeenheid genaamd Bitcoin. Blockchain-vurke is wyd bespreek in die konteks van die bitcoin-skaalbaarheidsprobleem.

Soorte vurke
Vurke kan as toevallig of opsetlik geklassifiseer word. Toevallige vurk gebeur wanneer twee of meer kriptomynwerkers 'n blok byna op dieselfde tyd vind. Die vurk word opgelos wanneer daaropvolgende blokke(te) bygevoeg word en een van die kettings word langer as die alternatief(e). Die netwerk laat vaar die blokke wat nie in die langste ketting is nie (dit word weesblokke genoem).

Opsetlike vurke wat die reëls van 'n blokketting verander, kan soos volg geklassifiseer word:
Harde vurk
'n Harde vurk is 'n verandering aan die blokketting-protokol wat nie terugwaarts versoenbaar is nie en vereis dat alle gebruikers hul sagteware opgradeer om voort te gaan om aan die netwerk deel te neem. In 'n harde vurk verdeel die netwerk in twee afsonderlike weergawes: een wat die nuwe reëls volg en een wat die ou reëls volg.

Byvoorbeeld, Ethereum is in 2016 hard gevurk om die beleggers in The DAO, wat oorgeneem is deur 'n kwesbaarheid in sy kode te ontgin, "heel te maak". In hierdie geval het die vurk gelei tot 'n verdeling wat Ethereum- en Ethereum Classic-kettings geskep het. In 2014 is die Nxt-gemeenskap gevra om 'n harde vurk te oorweeg wat sou gelei het tot 'n terugrol van die blokkettingrekords om die gevolge van 'n diefstal van 50 miljoen NXT van 'n groot kriptogeldbeurs te versag. Die harde vurk-voorstel is verwerp, en van die fondse is teruggekry ná onderhandelinge en losprysbetaling. Alternatiewelik, om 'n permanente verdeling te voorkom, kan 'n meerderheid nodusse wat die nuwe sagteware gebruik, terugkeer na die ou reëls, soos die geval was van bitcoin-splitsing op 12 Maart 2013.

'n Meer onlangse harde vurk-voorbeeld is van Bitcoin in 2017, wat gelei het tot 'n verdeling wat Bitcoin Cash geskep het. Die netwerkverdeling was hoofsaaklik te wyte aan 'n onenigheid oor hoe om die transaksies per sekonde te verhoog om die vraag te akkommodeer.

Sagte vurk
‘n Sagte vurk is 'n terugwaarts-versoenbare verandering aan die blokketting-protokol wat toelaat dat nuwe reëls ingestel word sonder dat alle gebruikers hul sagteware moet opgradeer. In 'n sagte vurk implementeer 'n meerderheid van die netwerk se kriptomynwerkers die nuwe reëls en begin om die opgedateerde weergawe van die blokketting te volg. Die res van die netwerk kan voortgaan om die blokketting te volg, maar hulle sal nie kan bevestig dat nuwe blokke die opgedateerde reëls volg nie. Omdat 'n sagte vurk agteruit versoenbaar is, lei dit nie tot die skepping van 'n nuwe blokketting of die verdeling van die netwerk nie. In plaas daarvan laat dit die netwerk toe om geleidelik na die nuwe reëls oor te skakel terwyl dit steeds verenigbaarheid met die ou reëls behou.

 Verwysings 

Kategorie:Rekenaarnetwerke