Moshe Dayan

duimnael
Moshe Dayan (Hebreeus: משה דיין) (20 Mei 1915 – 16 Oktober 1981) was 'n Israeliese militêre leier en politikus. As bevelvoerder van die Jerusalem-front in die 1948 Arabies-Israeliese Oorlog, Hoof van die Algemene Staf van die Israelse Weermag (1953–1958) tydens die 1956 Sinai-oorlog, en veral as Minister van Verdediging tydens die Sesdaagse Oorlog in 1967, het hy het 'n wêreldwye vegsimbool van die nuwe staat Israel geword.

In die 1930's het Dayan by die Haganah aangesluit, die pre-staat Joodse verdedigingsmag van Britse mandaat van Palestina. Hy het in die Spesiale Nag Eenhede onder Orde Wingate gedien tydens die Arabiese opstand in Palestina en het later 'n oog verloor weens 'n sluipskutter in 'n aanval op Vichy-magte in Libanon tydens die Tweede Wêreldoorlog. Dayan was na aan David Ben-Gurion en het saam met hom die Mapai-party verlaat en die Rafi-party in 1965 saam met Shimon Peres gestig. Dayan het Minister van Verdediging geword net voor die 1967 Sesdaagse Oorlog. Ná die Yom Kippur-oorlog van 1973, waartydens Dayan as minister van verdediging gedien het, is hy geblameer vir die gebrek aan paraatheid; na 'n ruk het hy bedank. In 1977, na die verkiesing van Menachem Begin as Eerste Minister, is Dayan uit die Israeliese Arbeidersparty geskors omdat hy by die Likoed-geleide regering aangesluit het as Minister van Buitelandse Sake, wat 'n belangrike rol gespeel het in die onderhandeling van die vredesverdrag tussen Egipte en Israel.

 Verwysings 

 Bronne 


Kategorie:Geboortes in 1915
Kategorie:Sterftes in 1981
Kategorie:Israelse militariste
Kategorie:Ministers van Verdediging
Kategorie:Ministers van Buitelandse Sake