Orale medisyne

'n Mondmedisyne of stomatologie dokter/tandarts (of stomatoloog) het bykomende gespesialiseerde opleiding en ervaring in die diagnose en hantering van mondslymvliesafwykings (bv. groeisels, maagsere, infeksie, allergieë, immuun-gemedieerde en outo-immuunversteurings) insluitend mondkanker, speekselklier versteurings, temporomandibulêre versteurings (bv. probleme met die tande, mond en kaak -TMJ) en gesigspyn (as gevolg van muskuloskeletale of neurologiese toestande), smaak- en reukafwykings; en die herkenning van die mondelinge manifestasies van sistemiese en aansteeklike siektes. Dit lê op die raakvlak tussen medikasie en ortodonsie. 'n Mondgeneeskunde dokter is opgelei om pasiënte met afwykings van die orofasiale streek te diagnoseer en te bestuur.

 Geskiedenis 
Die belangrikheid van die mond in medisyne word erken sedert die vroegste bekende mediese geskrifte. Hippokrates, Galen en ander het byvoorbeeld die tong as 'n "barometer" van gesondheid beskou en die diagnostiese en prognostiese belangrikheid van die tong beklemtoon. Mondgeneeskunde as 'n veld van spesialisasie, is egter 'n relatief nuwe vakgebied. : 2 Dit is vroeër "stomatologie" (- stomato- + -ologie ) genoem.

Sommige instellings verwys daarna as "mondelinge medisyne en mondelinge diagnose". : 1 Die Amerikaanse dokter en tandarts, Thomas E Bond, het in 1848 die eerste boek oor mond- en kaakpatologie, getiteld "A Practical Treatise on Dental Medicine" geskryf. Die term "orale medisyne" is eers in 1868 weer gebruik. Sommige mense beskou Jonathan Hutchinson ook as die vader van mondelinge medisyne.

Mondgeneeskunde het sy oorsprong gehad by 'n groep New Yorkse tandartse (hoofsaaklik periodontiste), wat in die 1940's belang gestel het in die interaksies tussen medisyne en tandheelkunde. Voordat dit sy eie spesialiteit in die Verenigde State geword het, was mondgeneeskunde histories 'n subafdeling van die spesialiteitperiodonsie, met baie periodontiste wat raadsertifisering in mondelinge medisyne sowel as periodonsie behaal het.

Mondgeneeskunde is gemoeid met kliniese diagnose en nie-chirurgiese hantering van nie-tandpatologieë wat die orofasiale streek (die mond en die onderste gesig) affekteer.

 Verwysings 

Kategorie:Geneesmiddels