Silwernitraat

Silvernitraat is 'n sout van silwer en salpetersuur met die chemiese formule .

Dit is 'n kleurlose oplosbare sout, wat liggevoelig is en swart kleur wanneer dit langdurig aan lig blootgestel word.

Kristalstruktuur
Sliwernitraat kristalliseer in 'n ortorombiese struktuur waarin die silweratome amper in lae ewewydig aan die (010) vlak lê. Die suurstofione van die nitraatgroepe is nie aan een spesifieke silweratoom gebind nie. 

Eienskappe
duimnael|left|Aan silwernitraat blootgestelde hand

Die sout is 'n sterk oksideermiddel en wanneer 'n mens aan oplossings daarvan blootgestel word sal dit swart kleur deur die vorming van silwernanodeeltjies in die huid, wat nog lank swart sal bly.

Chemiese eienskappe
Silwernitraat kan verkry word deur die metaal in warm salpetersuur op te los. In gekonsentreede salpersuur kan vaste silwernitraat neerslaan, maar met 50% water bly dit gewoonlik in oplossing:

Silwernitraatoplossings is baie gebruik om  kwalitatief ander ione in oplossings aan te toon. Bv. met chromaatione word 'n purperkleurige neerslag gevorm:

En dit is 'n eenvoudige toets om chloorione aan te toon:

Die silwerchloriedneerslag is wit.

Dieselfde geld vir jodiedione:

Die silwerjodiediedneerslag is geel. Nitriete gee dieselfde resultaat.

Medies

Dit word soms vir die behandeling van wonde of konjunktivitis aangewend. Dit word verhandel as klein stokkies vir antiseptiese wondkauterisering en word toegedien op slymvliese en ander klam veloppervlaktes, maar slegs op area wat behandel moet word. 
Topikale oplossings word met 'n katoentoediener op die aangetaste area opgebring wat in oplossing/salf gedoop is.

Silwernitraat is effektief in vitro teen Neisseria gonorrheae en Staphylococcus aureus in 'n konsentrasie van ongeveer 0.1% en teen Escherichia coli in 'n konsentrasie van ongeveer 0.01%. Dit is effektief in vivo teen die meeste stamme van Staphylococcus aureus en S. epidermidis en het ook aktiwiteit teen Pseudomonas aeruginosa, maar dit is minder aktief teen ander gram-negatiewe spesies, soos Enterobacter en Klebsiella. In die behandeling van brandwonde is silwernitraat nogtans grootliks deur silwersulfadiasien vervang.

Akute orale blootstelling aan silwernitraat het gelei tot irritasie en korrosie in die spysverteringskanaal, buikpyn, diarree, braking, skok, stuiptrekkings en dood by mense. Silwernitraat kan lei tot respiratoriese irritasie met blootstelling deur inaseming . Silwernitraat is hoogs irriterend vir die vel, slymvliese en oë. Onoplosbare silwerverbindings (bv. silwerchloried, silwerjodied en silweroksied) is relatief goedaardig. Mees algemeen by mense is argyria, of 'n grysblou verkleuring van die vel met herhaalde blootstelling.

Verwysings

Kategorie:Anorganiese verbindings
Kategorie:Verbindings van silwer