Xiongnu

Die Xiōngnú (匈奴) (ook weergegee as Hsiongnu) was 'n volk in die oudheid van Asië wat rondom die 3de eeu v.C. 'n ryk gestig het wat die noorderbure van China was. Daar word dikwels gedink dat hulle dieselfde volk was as die Hunne wat 'n paar eeue later die bure van die Romeinse Ryk was, maar regtige bewyse daarvoor ontbreek.

Geskiedenis
links|duimnael|Si Maqian
Vir die geskiedenis van die Xiongnu is 'n mens amper geheel afhankelik van Chinese bronne, veral van die Chinese historikus Si Maqian (~145- 86 v.Chr.) Die hoofstad van die Xiongnu was Longcheng en in Julie 2020 is in Mongolië deur argeoloë gerapporteer dat hierdie plek in die Ulziit distrik van die Arkhangai provinsie gevind is.

Si Maqian sê daaroor:

Die aanbidding van die Hemel was 'n voorreg wat aan die Shan-Yü, die soewerein voorbehou was.

Die lede van die koninklike familie, al die hooggeplaaste aristokrate en leiers van ondergeskikte groepe was verplig om aan hierdie feeste deel te neem Dit het 'n ondeelbare eenheid van
politieke mag en goddelike mag geskep wat die gehoorsaamheid en instemming van 
ondergeskiktes aan die sentrale gesag verseker het. Soms het die ondergeskiktes nogtans geweier om hierdie feeste by te woon.

Mao-tun wat beskou word as die stigter van hierdie ryk het die titel T'ang-li ku-t'u Shan Yü gevoer wat die Shan Yü (heerser) wat die seën (charisma; "kut") van die Hemel beteken het. Hy het in 176 v.C. aan die Chinese keiser 'n brief geskryf waarin hy beweer dat hy hierdeur al die soldate en perde in een enkele familie kan saambring. Indien die heerser egter in die oë van die volk hierdie kut verloor het, het politieke instabiliteit ontstaan. Dit was nog in die tyd van die Gökturke (7de eeu ná C.) eenders.

 Verwysings 

Kategorie:Geskiedenis van Asië