Helena (maan)

Helena of Helene (Grieks: Ἑλένη, Helenē) is 'n natuurlike satelliet van Saturnus. Dit is in 1980 deur Pierre Laques en Jean Lecacheux ontdek op grondgebaseerde waarnemings by die Pic du Midi-sterrewag in die Pireneë, en is  genoem. In 1988 is dit amptelik genoem na Helena van Troje, die kleindogter van Kronos (Saturnus) in die Griekse mitologie. Helena word ook  genoem, 'n naam wat dit in 1982 gekry het, en Dione BTransactions of the International Astronomical Union, Vol. XVIIIA, 1982 (mentioned in IAUC 3872: Satellites of Jupiter and Saturn, September 30, 1983 omdat dit saam met Dione om Saturnus wentel. Dit is geleë by die leidende Lagrange-punt (L4). Dit is een van vier trojaanmane.


Verkenning
Helena is aanvanklik in 1980 van die Aarde af waargeneem, en later in die vroeë 1980's van naderby deur die Voyager-ruimtetuie. Nog beter uitsigte is verkry met die Cassini-Huygens-sending, wat in 2004 in 'n wentelbaan om Saturnus gegaan het. Beter indiepte-ontledings is gedoen, en beelde van die oppervlak is onder verskillende ligtoestande geneem. 

Van die beste foto's van Helena is op 3 Maart 2010 deur Cassini geneem tydens 'n verbyvlug. Nog uitstekende foto's is in Junie 2011 geneem. Daar was ook baie ander verbyvlugte tydens die Cassini-sending.

Geologie
Foto's deur Cassini wys 'n landskap met talle depressies van 2-10 km breed. Dit is waarskynlik oorblyfsels van ou impakkraters.

Dun, lang verhewe groewe kom in baie van Helena se vlaktes voor en verteenwoordig waarskynlik tekens van geologiese bewegings, wat daarop dui dat die maan aktiewe prosesse ondergaan, soos massabewegings en erosie. Digitale hoogtemodelle dui aan die maan het 'n positiewe reliëf van tussen 50 en 100 m.

Simulasiemodelle wys die tydreeks van oppervlakaktiwiteit is chaoties.

Helena se oppervlakmateriaal is baie weerkaatsend en dui op sandkorrels van tussen 1 en 100 mikrometer. Klein kraters lyk of hulle effens toegegrawe is, wat 'n aanduiding van onlangse soorte akkresieprosesse kan wees.

Geselekteerde foto's
Die meeste foto's is swartwit, met naby-infrarooi of ultraviolet kanale.

Sien ook
 Saturnus se natuurlike satelliete

 Verwysings 

Skakels

Kategorie:Mane van Saturnus