Lantianmens

Die Lantianmens (Chinees: 蓝田 of 藍田, Lántián rén) of Homo erectus lantianensis is 'n subspesie van Homo erectus wat bekend is van 'n feitlik volledige kakebeen wat in 1963 by die dorpie Chenchiawo (陈家窝) ontdek is, en 'n gedeeltelike skedel van Gongwangling (公王岭) wat in 1964 ontdek is. Die terreine is in die Lantianstreek op die Loesplato van China geleë.

Geskiedenis
Eersgenoemde fossiel dateer van ongeveer 710 000 tot 684 000 jaar gelede en laasgenoemde van 1,65 miljoen tot 1,59 miljoen jaar gelede. Dit beteken die Lantianmens is die tweede oudste goed bevestigde H. erectus buite Afrika (naas H. e. georgicus) en die oudste in Oos-Asië. Die fossiele is in 1964 die eerste keer beskryf deur Woo Ju-Kan, wat die subspesie beskou het as 'n voorouer van die Pekingmens (H. e. pekinensis).

Nes die Pekingmens het die Lantianmens 'n swaar wenkbrourif, 'n agteruitstrekkende voorkop en uiters verdikte bene. Die skedel is klein en word nouer agter die oë. Die tande is proporsioneel groot in vergelyking met dié van ander Asiatiese H. erectus. Die breinvolume van die Gongwangling-skedel is sowat 780 cc, soortgelyk aan dié van argaïese mense in Afrika uit dié tyd, maar baie kleiner as dié van latere Asiatiese H. erectus en moderne mense.

Die Lantianmens se steengereedskap was hoofsaaklik swaardiensgereedskap soos slaan- en skraapinstrumente, handbyle, pikke en vleisbyle. Laasgenoemde drie is tipies van die Acheuleennywerheid, waarvan tekens gewoonlik net op terreine in Afrika en Wes-Asië aangetref word. Dit lyk of die Acheuleen hier langer geduur het as elders.

Verwysings

Skakels

Kategorie:Homofossiele