Toegepaste wiskunde

Toegepaste wiskunde is die toepassing van wiskundige metodes deur verskillende velde soos fisika, ingenieurswese, geneeskunde, biologie, finansies, besigheid, rekenaarwetenskap en nywerheid. Toegepaste wiskunde is dus 'n kombinasie van wiskundige wetenskap en gespesialiseerde kennis. Die term "toegepaste wiskunde" beskryf ook die professionele spesialiteit waarin wiskundiges aan praktiese probleme werk deur wiskundige modelle te formuleer en te bestudeer.

Die term dui op die professionele aktiwiteit van wetenskaplikes wat poog om wetenskap of tegnologie te bevorder deur die bekendstelling van wiskundige tegnieke. Dit is dus nie 'n tak van wiskunde nie, maar eerder 'n visie van die rol van wiskunde in die samelewing. Gevolglik impliseer hierdie term soms 'n implisiete waarde-oordeel.

Innovasie lê dikwels in die eerste toepassing van 'n bestaande wiskundige tegniek in 'n bestaande wetenskap, eerder as in die uitvind van nuwe wiskundige metodes per se.

Daarteenoor word die ewe dubbelsinnige term suiwer wiskunde dikwels gebruik.

Daar kan geargumenteer word dat om sinvol te wees, 'n wiskundige se aktiwiteit terselfdertyd suiwer (dit is presies) moet wees en toepaslik in 'n ander konteks as die oorspronklike een (anders is daar min behoefte aan abstraksie). Die byvoeglike naamwoord wat hier toegepas word, word egter gewoonlik enger geïnterpreteer as "direk, uitdruklik, en onmiddellik verder as wiskunde en die natuurwetenskappe toegepas". As sodanig is die term nou verwant aan "toegepaste wetenskappe" as 'n sinoniem vir die ingenieurswetenskappe.

Baie universiteite het aparte departemente vir suiwer en toegepaste wiskunde. Weens die dubbelsinnigheid van die terminologie verskil die grens van jurisdiksie redelik wyd. 

 Voorbeelde van aktiwiteite wat onbetwisbaar tot Toegepaste wiskunde behoort 

 Statistiese metodes in die sosiale wetenskappe
 Wiskundige risiko-analise vir versekeringsportefeuljes; 
 Wiskundige modelle vir argitektuur en hidrouliese ingenieurswese.             

 Voorbeelde van aktiwiteite wat, hoewel dit nuttige toepassings buite wiskunde het, dikwels by die Departement (Suiwer) Wiskunde beoefen word  

 Getalteorie
 Gewone (analitiese) en algebraïese topologie 
 Meetteorie en funksionele analise.Perspectives on Mathematics Education: Papers Submitted by Members of the Bacomet Group, pgs 82-3. Editors: H. Christiansen, A.G. Howson, M. Otte. Volume 2 of Mathematics Education Library; Springer Science & Business Media, 2012. , 9789400945043.Survey of Applicable Mathematics, pg xvii (Foreword).  K. Rektorys; 2nd edition, illustrated. Springer, 2013. , 9789401583084.THOUGHTS ON APPLIED MATHEMATICS.Geddes, K. O., Czapor, S. R., & Labahn, G. (1992). Algorithms for computer algebra. Springer Science & Business Media.Mignotte, M. (2012). Mathematics for computer algebra. Springer Science & Business Media.Greenspan, D. (2018). Numerical Analysis. CRC Press.Linz, P. (2019). Theoretical numerical analysis. Courier Dover Publications.

 Geskiedenis 

Histories gesproke was toegepaste wiskunde hoofsaaklik gebaseer op toegepaste analise, veral differensiaalvergelykings, benaderingsteorie en toegepaste waarskynlikheid. Hierdie areas van wiskunde was nou gekoppel aan die ontwikkeling van Newtoniaanse fisika, en die onderskeid tussen wiskundiges en fisici was inderdaad eers in die middel van die 19de eeu meer duidelik. 

Tot die begin van die 20ste eeu, is vakke soos klassieke meganika voortdurend onder toesig gehou deur beide fisika- en wiskundedepartemente by universiteite en, met betrekking tot vloeimeganika, word dit steeds deur toegepaste wiskunde-departemente onderhou, hoewel dit 'n duideliker verband met fisika het. 

 Verwysings 

Kategorie:Wiskunde