Nobelsiekte

Nobelsiekte is 'n veronderstelde siekte van kritiese denkfoute wat veroorsaak dat sekere Nobelpryswenners vreemde of wetenskaplik ongesonde of foutiewe idees omhels, gewoonlik later in hul lewens. Daar is aangevoer dat die effek deels die gevolg is van 'n neiging dat Nobelpryswenners deur die toekenning bemagtig voel om oor onderwerpe buite hul spesifieke kundigheidsgebied te praat, gekombineer met 'n neiging dat Nobelpryswenners die soorte wetenskaplikes is wat op onkonvensionele maniere dink.

 Implikasies 
Alhoewel dit onduidelik is of Nobelpryswenners statisties meer geneig tot kritiese denkfoute as ander wetenskaplikes is, is die verskynsel van belang omdat dit 'n bestaansbewys lewer dat: (1) as 'n mens 'n gesag op een gebied is, is hy of sy nie noodwendig 'n gesag op 'n ander gebied nie, en (2) in die mate dat die wen van 'n Nobelprys as 'n volmaakte aanduiding van wetenskaplike uitnemendheid en hoë algemene intelligensie dien, is sulke eienskappe nie onverenigbaar met irrasionaliteit nie. Die Nobelsiekte toon ook dat dit vir sommige pryswenners om oor die algemeen as "reg" beskou word dié wenner se bevestigingsvooroordeel meer bevorder as hul skeptisisme.

 Nobelpyswenners as voorbeelde 
 Pierre Curie 
Curie het die Nobelprys vir fisika in 1903 gewen, saam met sy vrou Marie. Hy het ook spiritualisme en pogings om met geeste te kommunikeer bevorder, soos dié wat Eusapia Palladino, 'n Italiaanse spiritualis, aangebied het, wat hy gereeld bygewoon het.

 Linus Pauling 
Pauling het die Nobelprys vir Chemie in 1954 gewen. 'n Dekade voordat hy die prys gewen het, is hy met Bright se siekte ('n tipe niersiekte) gediagnoseer, wat hy deels behandel het deur vitamienaanvullings te neem, wat volgens hom sy toestand dramaties verbeter het. Hy het later aangevoer om hoë dosisse vitamien C te neem om die waarskynlikheid en erns van die verkoue te verminder. Pauling self het daagliks hoeveelhede vitamien C verbruik wat meer as 120 keer die aanbevole daaglikse inname was. Hy het verder aangevoer dat megadosisse van vitamien C terapeutiese waarde het vir die behandeling van skisofrenie en om die lewens van kankerpasiënte te verleng. Hierdie bewerings word nie ondersteun deur die beste beskikbare wetenskap nie.

 Kary Mullis 
Mullis het die Nobelprys vir Chemie in 1993 gewen vir die ontwikkeling van die polimerase kettingreaksie. Mullis was nie met eens met die aanvaarde en wetenskaplik geverifieerde siening dat Vigs deur die MIV-virus veroorsaak word nie. Hy bevraagteken ook die bewyse vir menslike bydraes tot aardverwarming, bely 'n geloof in astrologie en beweer dat hy eens 'n fluoresserende wasbeer teëgekom het wat met hom gepraat het.

 Luc Montagnier 
Montagnier het die Nobelprys vir Fisiologie of Geneeskunde in 2008 gewen. In 2009, in 'n nie-eweknie-geëvalueerde artikel in 'n joernaal wat hy gestig het, beweer Montagnier dat oplossings wat die DNS van patogene bakterieë en virusse bevat, lae frekwensie radiogolwe kan afgee wat veroorsaak dat omringende watermolekules in 'nanostrukture' gerangskik word. Hy het voorgestel dat water sulke eienskappe kan behou selfs nadat die oorspronklike oplossings grootliks verdun is, tot die punt waar die oorspronklike DNS effektief verdwyn het, en dat water die 'geheue' van stowwe waarmee dit in aanraking was, kon behou. Die beweerings stel sy werk in pas met die pseudowetenskaplike beginsels van homeopatie. Hy beweer verder dat inligting oor DNS-volgorde via hierdie radiogolwe na 'n aparte proefbuis met gesuiwerde water 'getelporteer' kan word. Hy het dit verduidelik in die raamwerk van die kwantumveldteorie. Hy ondersteun die wetenskaplik gediskrediteerde siening dat entstowwe outisme veroorsaak en beweer dat antibiotika van terapeutiese waarde is vir die behandeling van outisme.

 Nikolaas Tinbergen 
Tinbergen het die Nobelprys vir Fisiologie of Geneeskunde in 1973 gewen. Tydens sy Nobel-aanvaardingstoespraak bevorder Tinbergen die wyd gediskrediteerde "yskas-moeder"-hipotese oor die oorsaak van outisme, en stel daardeur 'n "byna onverbeterlike rekord vir die kortste tyd tussen die ontvangs van die Nobelprys en iets baie dom sê oor 'n gebied waarin die Nobelpryswenner min ervaring gehad het.” In 1985 het Tinbergen 'n boek saam met sy vrou geskryf wat die gebruik van "vashouterapie" vir outisme aanbeveel, 'n vorm van behandeling wat empiries nie ondersteun word nie en wat fisies gevaarlik kan wees.

 Brian Josephson 
Josephson het die Nobelprys vir Fisika in 1973 gewen. Josephson het 'n aantal oortuigings bevorder wat nie wetenskaplik gesteun word nie, insluitend die homeopatiese idee dat water die chemiese eienskappe van stowwe wat daarin verdun is, kan "onthou". Die siening dat transendentale meditasie nuttig is vir onbewuste traumatiese herinneringe tot bewuste bewustheid bring, en die moontlikheid dat mense met mekaar kan kommunikeer deur middel van telepatie.

 Michael Levitt 
Levitt het die Nobelprys vir Chemie in 2013 gewen. Hy is opvallend vir sy wanopvattings en voorspellings rakende Koronavirussiekte-2019. In een debat het hy gesê dat koronavirussiekte-2019 "presies net so gevaarlik is as griep", ondanks CDC-data wat anders aandui. Op grond van Sweedse data beweer Levitt dat die sterftesyfer vir infeksie vir koronavirussiekte-2019 0,06% was toe 0,12% van die Sweedse bevolking reeds aan koronavirussiekte-2019 gesterf het. As oorspronklike ondertekenaar van die Great Barrington-verklaring, pleit hy vir kudde-immuniteit deur natuurlike infeksie, 'n strategie wat die WGO "eenvoudig oneties" noem. Levitt het ook verskeie voorspellings gemaak oor lande se geprojekteerde koronavirussiekte-2019-sterftes. Hierdie voorspellings was almal onakkuraat.

 James Watson 
Watson het die Nobelprys vir Fisiologie of Geneeskunde in 1962 ontvang, saam met Francis Crick en Maurice Wilkins, "vir hul ontdekkings rakende die molekulêre struktuur van nukleïensure en die betekenis daarvan vir die oordrag van inligting in lewende materiaal". Sedert ten minste 2000 het Watson konsekwent en in die openbaar 'n verband tussen ras en intelligensie voorgestel, onder andere rassistiese oortuigings wat volgens hom deur die wetenskap ondersteun word. Hy beweer 'n genetiese basis vir stereotipes wat verband hou met rasse- en etniese groepe (bv. Jode is intelligent, Chinese is intelligent, maar nie kreatief nie, omdat hulle gekies word vir ooreenstemming, latynse manne wat 'n hoër seksdrang het as gevolg van hul donker vel).

 John William Strutt, Lord Rayleigh 
(Fisika, 1904) Paranormaal

 Joseph Thomson 
(Fisika, 1906) Psigiese magte, waterwiggelary en paranormaal

 Charles Richet 
(Fisiologie of Geneeskunde, 1913) Buitesensoriese persepsie, paranormaal , waterwiggelary, spoke

 Otto Stern 
(Fisika, 1943) Psigokinetiese kragte

 William Shockley 
(Fisika, 1956) Rassisme en eugenetika

 Richard Smalley 
(Chemie, 1996) Skeppingsleer, Intelligente Ontwerp en evolusie ontkenning

 Verwysings 

Kategorie:Skynwetenskappe