Randall Collins

Randall Collins (gebore op 29 Julie 1941) is 'n Amerikaanse sosioloog wat invloedryk was in sy onderrig en skryfwerk. Hy het onderrig gegee aan baie noemenswaardige universiteite regoor die wêreld en sy akademiese werke is in verskillende tale vertaal. Collins is tans die Dorothy Swaine Thomas professor in sosiologie, emeritus aan die Universiteit van Pennsilvanië. Hy is 'n toonaangewende hedendaagse sosiale teoretikus waarvan die kundigheidsgebiede die makro-historiese sosiologie van politieke en ekonomiese verandering insluit; mikro-sosiologie, insluitend interaksie van aangesig tot aangesig; en die sosiologie van intellektuele en sosiale konflik. Collins se publikasies sluit in The Sociology of Philosophies: A Global Theory of Intellectual Change (1998), wat die netwerk van filosowe en wiskundiges vir meer as tweeduisend jaar in sowel Asiatiese as Westerse samelewings ontleed. Sy huidige navorsing behels makro-patrone van geweld, insluitend kontemporêre oorlog, asook oplossings vir polisiegeweld. Hy word beskou as een van die voorste nie-marxistiese konflikteoretici in die Verenigde State, en was van 2010 tot 2011 die president van die Amerikaanse sosiologiese vereniging.Hurn, Christopher J. The Limits and Possibilities of Schooling.

 Vroeë lewe en opvoeding 
Collins het in verskillende stede grootgeword en 'n groot deel van sy vroeë jare in Europa deurgebring, waar sy vader tydens die Tweede Wêreldoorlog deel was van militêre intelligensie en ook in die Amerikaanse departement van buitelandse sake gedien het. Hulle het albei in Duitsland gewoon onmiddellik na die Tweede Wêreldoorlog, en later in Moskou. Collins het 'n voorskool in New England bygewoon. Daarna voltooi hy 'n B.A. in sielkunde aan die Harvard Universiteit, waar hy onderrig kry deur die noemenswaardige sosioloog Talcott Parsons. Vervolgens behaal hy 'n M.A.-graad in die dissipline aan die Stanford Universiteit (1964) http://web.sas.upenn.edu/socialinteraction16/about-professor-collins/ voordat hy 'n M.A.- en Ph.D. in sosiologie aan die Universiteit van Kalifornië, Berkeley behaal (1969).http://www.asanet.org/about-asa/asa-story/asa-history/past-asa-officers/past-asa-presidents/randall-collins  Alhoewel hy nie saamstem met Parsons se sosiaal-konserwatiewe metodiek nie, het hy die aansien van teoretici gerespekteer en dit in sy latere jare nagevolg. Collins wou persoonlikheid en menslike kognisie bestudeer, maar is aangestel om as navorsingsassistent in 'n rotlaboratorium te werk; dit het hom laat besef dat hy eerder in sosiologie wil studeer.

Gedurende sy tyd in Berkeley was Collins betrokke by kampusbetogings, die vrye spraakbeweging en die anti-oorlogsbeweging. Op 3 Desember 1964 is Collins gearresteer tydens 'n protesaksie vir die vrye spraakbeweging saam met meer as 600 van sy eweknieë

Terwyl Collins baie invloedryke sosioloë van sy tyd in Berkeley teëgekom het, waaronder Herbert Blumer, Philip Selznick en Leo Löwenthal. Hy werk saam met Joseph Ben-David, 'n Israeliese sosioloog wat van die Hebreeuse Universiteit kom, aan die sosiologie van die wetenskap, wat uiteindelik dekades later tot Collins se publikasie The Sociology of Philosophies gelei het. Collins is bekendgestel aan die Weberiaanse konflikteorie deur Reinhard Bendix, 'n toonaangewende Max Weber-geleerde.  Van sy vroeë loopbaan sou Collins later sê: "Ek was deel van die generasie jong sosioloë wat met die funksionalistiese teorie gebreek het en na konflikteorie beweeg het." Hy skryf later 'n hoofstuk vir Bendix se werk State and Society. Met hierdie werk kon Collins hierdie teorie later kombineer met Erving Goffman se mikrososiologie, wat gelei het tot Collins se publikasie Conflict Sociology in 1975 en later Interaction Ritual Chains in 2004. Goffman was ook een van Collins se professore gedurende sy tyd in Berkeley.

Collins se proefskrifadviseur was die organisasie- en bedryfsosioloog Harold Wilensky. Dit het die titel Education and Employment: Some Determinants of Requirements for Hiring in Various Types of Organizations, en dit is later in 1979 gepubliseer as The Credential Society: A Historical Sociology of Education and Stratification. Die monografie het organisatoriese gegewens ontleed om aan te toon dat stygende opvoedkundige vereistes vir indiensneming nie te wyte was aan tegnologiese gedrewe vraag na vaardighede nie, maar aan veranderende standaarde vir kulturele respek.

 Loopbaan 
Collins het eers as waarnemende dosent by Berkeley (1967–1968) klas gegee. Daarna dien hy in die fakulteite van die Universiteit van Wisconsin-Madison (dosent; 1968–1969), die Universiteit van Kalifornië, San Diego (assistent en medeprofessor; 1969–1977), die Universiteit van Virginië (professor; 1978–1982) en die Universiteit van Kalifornië, Riverside (professor; 1985–1997) voordat hy sy huidige pos aan die Universiteit van Pennsilvanië aanvaar het. Hy tree gereeld uit die akademie (1977–1978; 1982–1985) as onafhanklike geleerde en romanskrywer. Hy het ook besoekende poste beklee aan die Universiteit van Chicago (1985), Harvard-universiteit (1994) en die Universiteit van Cambridge (2000-2001), asook aan verskillende instellings in Europa, Japan en die Volksrepubliek van China. Collins het byna honderd artikels gepubliseer sedert hy sy voorgraadse opleiding voltooi het. Hy het ook geskryf en bygedra tot verskeie boeke met 'n verskeidenheid onderwerpe soos die ontdekking van die samelewing tot die sosiologie van die huwelik en die gesinslewe. 

Ter ere van Collins se uittrede uit die veld, het die Universiteit van  Pennsilvanië 'n "Social Interaction and Theory: A Conference in Honour of Professor Randall Collins" aangebied. Toonaangewende geleerdes in sosiologie het gesprekke bygedra, waaronder Elijah Anderson, Paul DiMaggio, David R. Gibson, Michèle Lamont, Jonathan Turner en Viviana Zelizer.

 Navorsing 
Collins is 'n sosiale wetenskaplike wat teorie as noodsaaklik beskou om die wêreld te verstaan. Hy sê "Die essensie van die wetenskap is juis teorie ... 'n algemene en samehangende idee, wat die verskeidenheid variasies in die empiriese wêreld in terme van algemene beginsels verklaar." Dit is Collins se manier om die sosiale wêreld te ondersoek en die rol en interaksie van groter sosiale strukture te beklemtoon. Hy het baie van sy loopbaan en navorsing gewy aan die samelewingstudie, hoe word dit geskep en vernietig deur emosionele gedrag van mense. Collins is van mening dat emosie die eenvoudigste verklaring vir radikale gedrag en optrede is. Emosionele energie, sê Collins, is die "hoeveelheid emosionele krag wat deur 'n mens se dade vloei" en verwys nie na een spesifieke emosie nie. As Collins oor emosie praat, praat hy nooit oor spesifieke emosies soos liefde, vreugde, haat, ensovoorts nie. Dieselfde geld sy belangstelling in kultuur. In Collins se siening word kultuur simboliese goed wat in ruil gebruik word of heilige simbole wat 'n groep verenig. Collins beklemtoon ook die belangrikheid van mense wat saamkom en die invloed wat dit op gedrag het.

Collins voer aan seks, rook en sosiale stratifikasie, en baie ander aksies in ons sosiale lewens aangedryf word deur 'n gemeenskaplike mag: interaksierituele. Sy interaksie rituele kettings is 'n belangrike werk van die sosiologiese teorie wat poog om 'n 'radikale mikrososiologie' te ontwikkel. Dit stel voor dat suksesvolle rituele simbole van groeplidmaatskap skep en individue met emosionele energie opjaag, terwyl mislukte rituele emosionele energie tap. Elke persoon vloei van situasie na situasie, aangetrokke tot die interaksies waar hul kulturele kapitaal hulle die beste emosionele energie gee. Hierdie teorie van interaksie rituele kettings is waar die individu die draer van die mikro-makro skakel is.

Daar is twee komponente aan hierdie skakel: emosionele energie en kulturele kapitaal. Emosionele energie is die emosionele lading wat mense kan saamneem uit 'n interaksie. Kultuur is die kort manier om te praat oor die verskillende hulpbronne wat ons het om kultureel met ander mense te skakel. Die idee van kulturele kapitaal dek 'n volledige reeks kulturele items: dit verwys na die manier waarop ons praat; waaroor ons moet praat, hoe ons aantrek, loop en optree. Kortom, alles wat kultureel verwys kan word, verwys ons na ander. Daar is drie soorte kulturele kapitaal wat bekend staan as algemene kulturele kapitaal, gespesifiseerde kulturele kapitaal  en reputasie kapitaal. Algemene kulturele kapitaal is die individu se voorraad simbole wat verband hou met die groepspesifieke en wat by vreemdelinge gebruik kan word, net soos geld gebruik kan word. Gespesifiseerde kulturele kapitaal verwys na kulturele items wat ons gemeen het met spesifieke mense. Laastens, reputasie kapitaal is wanneer iemand iets van jou weet, hy of sy meer geneig is om ‘n gesprek te voer as wat jy 'n vreemdeling is. Denke kan ook verklaar word deur die internalisering van gesprekke binne die stroom van situasies; die individuele self is terdeë en voortdurend sosiaal, van buite af opgebou.

Die teorie van interaksie-rituele kettings is geïnspireer deur Émile Durkheim se teorie van rituele, wat in sy boek The Elementary Forms of Religious Life uiteengesit word, deur die konflikteorie van Max Weber, mikrososiologie van Erving Goffman. Dit het self verskeie domeine in die sosiale wetenskappe geïnspireer, insluitend bestuurstudies, kreatiewe toerisme, internasionale betrekkinge en Jeffrey C. Alexander se cultural pragmatics. Talle empiriese studies het ook Interaction Ritual Theory gebruik, byvoorbeeld om te ondersoek hoe spesifieke instellings hulself handhaaf,  hoe webwerwe interaksie-rituele kettings gebruik om die identiteit van sy gebruikers te vorm,  of hoe diplomate uitruilprogramme opstel om buitelandse elite uit te nooi na hul lande.

Collins het ook aangevoer dat gewelddadige konfrontasie teen menslike fisiologiese instelling is. Dit is die uitsondering, nie die reël nie - ongeag die onderliggende toestande of beweegredes. Dit is in teenstelling met die verklarings van sosiale wetenskaplikes dat geweld onder sekere omstandighede maklik is, soos armoede, rasse- of ideologiese haat, of gesinspatologieë.

 Geselekteerde bibliografie 
 Joernaalartikels 
Collins, Randall (Maart 2013). "Entering and leaving the tunnel of violence: Micro-sociological dynamics of emotional entrainment in violent interactions". Current Sociology. 61 (2): 132–151. doi:10.1177/0011392112456500.

 Boeke 
1975/2019 - Conflict Sociology: Toward an Explanatory Science
1979 - The Credential Society: An Historical Sociology of Education and Stratification
1984 - The Discovery of Society (met Michael Makowsky)
1986 - Weberian Sociological Theory
1988 - Theoretical Sociology
1992 - Sociological Insight: An Introduction to Non-Obvious Sociology 2nde uitgawe.
1994 - Four Sociological Traditions
1998 - The Sociology of Philosophies: A Global Theory of Intellectual Change
1999 - Macro-History
2004 - Interaction Ritual Chains
2008 - Violence: A Microsociological Theory
2015 - Napoleon Never Slept (met Maren McConnell)

 Fiksie skryf 
Vroeg in sy loopbaan het Collins die akademie by verskeie geleenthede verlaat om fiksie te skryf. Een van sy romans is The Case of the Philosopher's Ring, met Sherlock Holmes. 

 Sien ook 
 Kliodinamika

 Verwysings 

 Eksterne skakels 

 Randall Collins' blog The Sociological Eye
 http://sociology.sas.upenn.edu/r_collins
 http://sociology.ucr.edu/people/faculty/collins/index.html 
 http://www.ssc.wisc.edu/theoryatmadison/papers/rcollins.pdf

Kategorie:Geboortes in 1941
Kategorie:Lewende mense
Kategorie:Akademici