Peter Turchin

Peter Valentinovich Turchin (Russies: Пётр Валенти́нович Турчи́н; gebore 1957) is 'n Russies-Amerikaanse wetenskaplike wat spesialiseer in kulturele evolusie en kliodinamika - wiskundige modellering en statistiese ontleding van die dinamika van historiese samelewings. Hy is professor aan die Universiteit van Connecticut in die Departement Ekologie en Evolusionêre Biologie, sowel as in die Departement Antropologie en in die Departement Wiskunde. Hy is die vise-president van die Evolution Institute.

 Vroeë lewe en opvoeding 
Peter Turchin is in 1957 in Obninsk, Sowjetunie, gebore en in 1964 verhuis hy met sy gesin na Moskou. 

In 1975 skryf hy in by die Fakulteit Biologie aan die Moskouse Staatsuniversiteit en studeer daar tot 1977, toe sy vader, die andersdenkende Valentin Turchin, uit die Sowjetunie verban is.

In 1980 ontvang Peter Turchin 'n B.A. (cum laude) in biologie aan die Universiteit van New York, en in 1985 'n Ph.D. in dierkunde van die Duke-universiteit.

 Werk 
duimnael|Die geskiedenis Muse, Klio— detail uit "Die Allegorie van Skilder" deur Johannes Vermeer
Turchin het bydraes gelewer tot die velde van bevolkingsielkunde, kulturele evolusie en historiese dinamika. Hy is een van die grondleggers van kliodinamika, die wetenskaplike dissipline oor die kruising van historiese makrososiologie, kliometrie en wiskundige modellering van sosiale prosesse. Turchin het 'n oorspronklike teorie ontwikkel wat verduidelik waarom groot historiese ryke ontwikkel deur die meganisme van multivlakkeuses.  Sy navorsing oor sekulêre siklusseTurchin P. and Korotayev A. 2006. Population Dynamics and Internal Warfare: A Reconsideration. Social Evolution & History 5(2): 112–147; Turchin P. and Nefedov S. 2009. Secular Cycles. Princeton University Press. het bygedra tot ons begrip van die ineenstorting van komplekse samelewings, asook sy herinterpretasie van Ibn Khaldun se asabiyya-begrip as 'kollektiewe solidariteit'..Korotayev A.V., Khaltourina D.A. Introduction to Social Macrodynamics: Secular Cycles and Millennial Trends in Africa. Moscow: URSS, 2006. .

Van besondere belang, is sy studie van die hipotese dat bevolkingsdigtheid 'n verhoogde kans op oorlogvoering veroorsaak. Hierdie hipotese is op empiriese gronde gekritiseer. Studies wat gefokus het op spesifieke historiese samelewings en ontledings van kruiskulturele gegewens kon  nie daarin slaag om 'n positiewe verband tussen bevolkingsdigtheid en voorkoms van oorlogvoering te vind nie.  Turchin, in samewerking met Andrey Korotayev, het getoon dat sulke negatiewe resultate nie noodwendig die bevolking-oorlogvoering hipotese weerlê nie. Bevolking en oorlogvoering is dinamiese veranderlikes. As hul interaksie volgehoue ossillasies veroorsaak, verwag ons in die algemeen nie om 'n sterk korrelasie te vind tussen die twee veranderlikes wat gelyktydig gemeet word nie (aangesien dit uitgestel word). Turchin en Korotayev het wiskundig ondersoek wat die dinamiese patrone van interaksie tussen bevolking en oorlogvoering (met die fokus op interne oorlogvoering) in staatlose en staatssamelwewings kan wees.  Vervolgens het hulle die modelvoorspellings in verskeie empiriese gevallestudies getoets: vroeë-moderne Engeland, Han en Tang China en die Romeinse ryk. Hul empiriese resultate het die bevolking-oorlogvoeringsteorie ondersteun: Turchin en Korotayev het gevind dat daar 'n neiging is na ossilasie tussen bevolkingsgetalle en interne oorlogvoeringintensiteit met dieselfde tydperk, maar wissel in fase (met oorloghoogtepunte na bevolkingshoogtepunte). Verder het hulle getoon dat die tempo van verandering van die twee veranderlikes nougeset optree soos voorspel deur die teorie: bevolkingstempo van verandering word negatief beïnvloed deur oorlogvoeringsintensiteit, terwyl oorlogvoeringsverandering positief beïnvloed word deur bevolkingsdigtheid.

In 2010 het Turchin navorsing gepubliseer deur gebruik te maak van 40 gesamentlike sosiale aanwysers om te voorspel dat daar wêreldwye sosiale onrus in die 2020's sou wees. Vervolgens noem hy die sukses van Donald Trump se presidensiële veldtog in 2016 as bewys dat 'negatiewe neigings blyk te versnel' en dat daar 'n 'ongekende ineenstorting van sosiale norme vir beskaafde diskoers was'.

 Publikasies 
Turchin het meer as 200 wetenskaplike artikels gepubliseer (waaronder meer as 'n dosyn in Nature, Science of PNAS) en minstens sewe boeke.

Boeke

Geselekteerde joernaal artikels

Turchin P. (2006). Population Dynamics and Internal Warfare: A Reconsideration. Social Evolution & History 5(2): 112–147 (with Andrey Korotayev).

 Verwysings 

 Eksterne skakels 
Social Evolution Forum

Maini, Alessandro. „On Historical Dynamics by P. Turchin“. Biophysical Economics and Sustainability 5, Nr. 1 (4. Februar 2020): 3. DOI: 10.1007/s41247-019-0063-x.

Kategorie:Akademici
Kategorie:Geboortes in 1941
Kategorie:Lewende mense
Kategorie:Amerikaanse skrywers
Kategorie:Geskiedkundiges