Sashiko

duimnael|Sashiko-borduurwerk op die omkeerbare kimono van 'n brandweerman (hikeshibanten), met ginkgoblare en kanji-karakters.  Die kimono dateer van die laat Edo tot die vroeë Meiji-tydperk (Los Angeles Distrikskunsmuseum)
duimnael|Binnekant van die omkeerbare kimono, met ineengestrengelde sirkels.
Sashiko (Japannees: 刺し子, letterlik "klein stekies") is 'n Japannese tipe dekoratiewe, versterkende stikwerk (of funksionele borduurwerk), wat as gevolg van praktiese redes tydens die Edo-era (1615-1868), ontstaan het.  Die stikwerk is tradisioneel gebruik om dele van kledingstukke wat aan baie verwering blootgestel was te versterk, of om stukkende kledingstukke met lapwerk te herstel.  Dit is aanvanklik veral gebruik om kledingstukke warmer en meer duursaam te maak. Sashiko-voorsteke is egter spoedig ook vir kwiltwerk en borduurwerk vir suiwer dekoratiewe doeleindes gebruik.  Die wit katoendraad teen die tradisionele indigoblou-gekleurde tekstielstof (daar word beweer dat dit aan vallende sneeu rondom ou plaashuise herinner Briscoe, Susan.  The Ultimate Sashiko Sourcebook:  Patterns, Projects, and Inspirations.  Davi & Charles Brunel House, Wisconsin.  2005.  ) is kenmerkend van sashiko, hoewel rooi garing soms vir dekoratiewe items gebruik word. 

Sashiko-borduurwerk is gebruik om die tuisgemaakte klere van vervloë jare te versterk. Verslete klere is aanmekaar gesit om nuwe kledingstukke te maak deur gebruik te maak van eenvoudige voorsteke. Die duursame borduurwerk het die klere sterker gemaak. Teen die Meiji-era (1868-1912) het sashiko tot so 'n mate 'n gevestigde gebruik geword dat dit tydens die wintermaande beoefen is, wanneer dit te koud was vir die noordelike boerderygemeenskappe om buite te werk. Briscoe, Susan. The Ultimate Sashiko Sourcebook: Patterns, Projects, and Inspirations. Davi & Charles Brunel House, Wisconsin. 2005.  

Geometriese patrone word meestal gebruik om sashiko te skep. Daar is twee hoofstyle sashiko: moyōzashi, of eenvoudige sashiko, waarvolgens patrone met lang lyne van voorsteke gevorm word; en hitomezashi, waar die voorstekies dig opmekaar geposisioneer word om uitvoerige patrone, wat dikwels aan weefpatrone herinner, te vorm.  Algemene motiewe wat in sashiko gebruik word sluit in golwe, berge, bamboes, bishamon, sleutelruit, dubbele sipresheining, pylvere, sewe skatte, pampasgras, oorvleuelende diamante, gekoppelde diamante, weerlig, gekoppelde seshoeke en tamatiepruimblom.  Spesiale sashiko-drade en naalde word gebruik om die borduurwerk te doen. Moderne sashiko-borduurwerk is nie tot die tradisionele indigo-gekleurde materiaal beperk nie;  'n verskeidenheid kleurkombinasies kan gebruik word, en dit word beskou as 'n mooi oppervlakversiering vir tekstielstowwe. 

Baie sashiko-patrone is deur Chinese ontwerpe geïnspireer, maar net soveel is ook deur die Japannese borduurwerkers ontwikkel. Kogin-zashi, wat hoofsaaklik uit diamantvormige patrone in horisontale rye bestaan, is 'n Japannese soort sashiko van Aomori-prefektuur. Die kunstenaar Katsushika Hokusai (1760–1849) het in 1824 Nuwe vorms vir ontwerp gepubliseer; hierdie ontwerpe het baie sashiko-patrone geïnspireer. 

 Patrone 

 Tate-Jima (縦 縞) — Vertikale strepe 
 Yoko-Jima (横 縞) — Horisontale strepe 
 Kōshi (格子) — Geruit 
 Nakamura Kōshi (中 村 格子) — Ruitpatrone van die Nakamura- familie 
 Hishi-moyō (菱 模 様) — Diamante 
 Yarai (矢 来) — Bamboesheining 
 Hishi-Igeta (菱 井 桁) / Tasuki — Parallelle diamante / gekruisde koorde 
 Kagome (籠 目) — Geweefde bamboes 
 Uroko (鱗) — Visskale 
 Tate-Waku (竪 沸 く) — Stygende stoom 
 Fundō (分 銅) — Teengewigte 
 Shippō (七宝) — Sewe skatte van Boeddha 
 Amime (網 目) — Visnette 
 Toridasuki (鳥 襷) — Ineengevlegte sirkel van twee voëls 

Sashiko-ontwerpe word meestal deur die natuur en die siel geïnspireer.

 Verwysings 

 Eksterne skakels 
 Inligting met ontwerpe by quilt.com
 Inleiding na Sashiko by designbyaika.com
 Sashiko Borduurwerk ontwerpe en opleiding

Kategorie:Borduurwerk
Kategorie:Japannese tekstiele
Kategorie:Japannese kleredrag