Dodge Viper

Die Dodge Viper was 'n sportmotor wat vervaardig is deur Dodge (SRT vir 2013 en 2014), 'n afdeling van die Amerikaanse motorvervaardiger FCA US LLC vanaf 1991 tot 2017, nadat hy 'n kort onderbreking in 2007 en van 2010 tot 2013 gehad het. Die produksie van die tweesitplek-sportmotor het in 1991 by die New Mack-monteeraanleg begin en in Oktober 1995 na die Conner Avenue monteerfabriek verskuif. 

Alhoewel Chrysler dit ernstig oorweeg het om produksie van die Viper in September 2010 te staak as gevolg van ernstige finansiële probleme, het die destydse uitvoerende hoof, Sergio Marchionne, 'n nuwe model van die Viper vir 2012 aangekondig en vertoon. In 2014 is die Viper as nommer 10 op die lys Most American Cars aangewys, wat beteken dat 75% of meer van sy onderdele in die VSA vervaardig is. 

 Modelle 
Die eerste prototipe is in Januarie 1989 getoets. Dit het in 1991 met twee voorproduksiemodelle gedebuteer as die pasaangeeër vir die Indianapolis 500, toe Dodge gedwing is om dit te vervang in die plek van die Japannese Dodge Stealth weens klagtes van die United Auto Workers, en is in Januarie 1992 vrygestel as die RT/10 Roadster. 

Die Viper, wat oorspronklik as 'n prestasiemotor vervaardig is, het geen deurhandvatsels of sleutelsilinders aan die buitekant nie, en geen lugversorging nie. Dit is egter 'n opsie by latere modelle, en klimaatbeheer het 'n "sneeuvlokkie"-ikoon, wat 'n potensiële instelling vir die A/C aandui). Die dak was van seil en die vensters van viniel gemaak met ritssluiters om oop en toe te maak, baie soos die Jeep Wrangler. Die Viper was egter steeds toegerus met enkele plaaslike kenmerke, insluitend handverstelbare leer-afgewerkte sportsitplekke met sy-ondersteuning, 'n AM-FM-stereo-kassetspeler met klok en 'n hoëtrou-klankstelsel, en binne-matte. Aluminium allooi wiele was groter in deursnee as gevolg van die groter remme. 'n Ligte veselglas- dakopsie op latere modelle was ook beskikbaar om die sagte seilkap te bedek, en is saam met elke nuwe motor uitgereik. In die belang van massabesparing was daar ook geen lugsakke nie. Verstelbare prestasievering was ook 'n beskikbare opsie vir die meeste Vipers. 

Die enjin weeg 323 kg (711 pond) en lewer 298 kW (400 pk) teen 4 600 opm met 630 Nm se wringkrag teen 3 600 opm. As gevolg van die lang ratverhouding wat deur die enjin toegelaat word, bied dit goeie brandstofverbruik van 12 L/100 km op die snelweg. Sy groot bande laat die motor tot naby aan  in draaie haal. Die motor is egter moeilik om teen hoë snelhede te loods, veral vir die ongeskoolde bestuurder. 

 Tweede generasie (SR II, 1996–2002) 
duimnael|Die Dodge Viper GTS, wat as 'n nuwe model vir die tweede generasie van die Viper bekendgestel is.
Die tweede generasie van die Viper, met die naam "SR II", is in 1996 bekendgestel. Die blootgestelde sy-uitlaatpype op die roadster is in die middel van die modeljaar na 'n enkele demper aan die agterkant verplaas wat via twee groot sentrale uitlaatpype gaan, wat die terugdruk verlaag het, en die krag dus tot 309 kW verbeter het. Die wringkrag sou ook toeneem tot 'n allemintige 662 Nm. Daar was nou 'n verwyderbare hardekap beskikbaar met 'n skuifglasvenster. Sommige staalveringkomponente is deur aluminium vervang, wat 27 kg aan massa bespaar het. 

In 2000 is die Dodge Viper bygewerk met ligter hipereutektiese suiers, asook verbeterings aan die fabrieksraamwerk. In 2001 is daar 'n sluitweer-remstelsel bygevoeg. 

duimnael|220x220px| 'n Chrysler Viper GTS-R jaag by die 24 uur van Le Mans 
regs|duimnael|220x220px| Die Dodge Viper GTS-ACR wat die 2006 Australiese GT-kampioenskap gewen het 

 Verwysings 

Kategorie:Tydrenmotors