Susan Blackmore

Susan Jane Blackmore (gebore 1951) is 'n Britse skrywer, dosent, skeptikus, uitsaaier en 'n besoekende professor aan die Universiteit van Plymouth. Haar navorsingsvelde sluit in memetiek, parasielkunde, bewussyn, en sy is veral bekend vir haar boek The Meme Machine. Sy het al meer as 40 boeke en 60 wetenskaplike artikels geskryf, en sy dra by tot die koerant The Guardian.

 Loopbaan 
In 1973 het Susan Blackmore aan die St Hilda's College, Oxford gestudeer, en 'n BA(Hons)-graad in sielkunde en fisiologie behaal. Sy het in 1974 'n MSc in omgewingsielkunde aan die Universiteit van Surrey behaal. Op 16 September 2010 het Blackmore in The Guardian geskryf dat sy nie meer na godsdiens verwys bloot as 'n "virus van die gees" nie, "tensy ons die konsep van 'n 'virus' verdraai om na iets nuttig en aanpasbaar by die gasheer sowel as iets skadelik te verwys, is dit eenvoudig nie van toepassing nie." Blackmore het haar posisie verander toe sy gunstige gevolge van godsdiens gesien het, soos data wat hoër geboortesyfers met die frekwensie van godsdienstige aanbidding korreleer, en dat "godsdienstige mense meer vrygewig kan wees, en meer kan saamwerk in speletjies soos die 'Gevangene se dilemma', en dat die uitwerking van godsdienstige konsepte en die geloof in 'n 'bonatuurlike aanskouer' die gevolge verhoog." 

In 1980 het sy 'n PhD in parasielkunde aan dieselfde universiteit verwerf en 'n doktorale proefskrif met die titel "Ekstrasensoriese persepsie as 'n kognitiewe proses" geskryf. In die 1980's het Blackmore psigokinese-eksperimente uitgevoer om te kyk of haar babadogter, Emily, 'n ewekansige getalopwekker kon beïnvloed. Die eksperimente is na verwys in die boek wat die TV-reeks "Arthur C. Clarke's World of Strange Powers" vergesel het. Blackmore het doseer aan die University of the West of England in Bristol tot 2001. Nadat sy tyd aan navorsing oor parasielkunde en die paranormale bestee het, het haar houding teenoor die veld van geloof na skeptisisme beweeg. In 1987 skryf Blackmore dat sy 'n buiteliggaamlike ervaring gehad het kort nadat sy vir die Oxford University Society for Psychical Research (OUSPR) begin werk het.

Sy is 'n genoot van die Committee for Skeptical Inquiry (CSI, voorheen CSICOP) en is in 1991 bekroon met die CSICOP Distinguished Skeptic Award.

Blackmore het navorsing gedoen oor meme (waaroor sy geskryf het in haar gewilde boek The Meme Machine) en evolusieteorie. Haar boek Consciousness: An Introduction (2004), is 'n handboek wat breedweg die veld van bewussynstudies dek. Sy was van 1997 tot 2001 in die redaksie van The Journal of Memetics ('n elektroniese tydskrif) en was sedert 1998 raadgewende redakteur van die Skeptical Inquirer.

Sy het opgetree as een van die sielkundiges wat op die Britse weergawe van die televisiewerklikheidsreeks Big Brother verskyn het en het gepraat oor die sielkundige toestand van die deelnemers. Sy is 'n beskermheer van die humanistiese groep Humanists UK en 'n ere-medewerker van die National Secular Society.

In 2007 het Blackmore 'n debat gevoer met die Christelike apologeet Alister McGrath oor die bestaan ​​van God. In 2018 het sy Jordan Peterson, die Kanadese kliniese sielkundige, gedebateer oor of God nodig is om sin te maak uit die lewe.

In 2017 het Blackmore op die 17de Europese Skeptiekongres (ESC) in Wrocław, Pole verskyn. Hierdie kongres is gereël deur die Klub Sceptyków Polskich (Poolse Skeptieklub) en die Český klub skeptiků Sisyfos (Tsjeggiese Skeptieklub). Op die kongres het sy by Scott Lilienfeld (professor in sielkunde aan die Emory Universiteit), Zbyněk Vybíral en Tomasz Witkowski (Poolse sielkundige) aangesluit as deel van 'n paneel oor skeptiese sielkunde, onder voorsitterskap van Michael Heap.

 Memetiek en godsdienstige kultuur 
duimnael|Blackmore het tydens die QED-konferensie 2016 oor buiteliggaamlike ervarings gepraat.
Blackmore het baie bydraes aan die gebied van memetiek gelewer. Die term meme is deur Richard Dawkins in sy boek The Selfish Gene van 1976 geskep. Dawkins het in die voorwoord van Blackmore se boek The Meme Machine (1999), gesê: "Enige teorie verdien dit om die beste kans te kry, en dit is wat Susan Blackmore die teorie van die meem gegee het." Ander behandelings van meme, wat na Blackmore verwys, kan gevind word in Robert Aunger se The Electric Meme, en Jonathan Whitty se A Memetic Paradigm of Project Management.

Blackmore se behandeling van memetiek dring daarop aan dat meme ware evolusionêre replikators is; 'n replikator wat net soos genetika onderworpe is aan die Darwiniaanse algoritme en wat evolusionêre verandering ondergaan. In 'n artikel in The Observer oor slaapverlamming het Barbara Rowland geskryf dat Blackmore, "'n groot studie tussen 1996 en 1999 uitgevoer het van 'paranormale' ervarings, waarvan die meeste duidelik onder die definisie van slaapverlamming val." Haar voorspelling oor die sentrale rol wat nabootsing speel as die kulturele replikator en die neurale strukture wat uniek moet wees vir die mens om dit te vergemaklik, is onlangs verdere ondersteuning verleen deur navorsing oor spieëlneurone en die verskil in omvang van hierdie strukture tussen mense en die vermeende naaste tak van ons simiaanse voorouers.

Op die TED-konferensie in Februarie 2008 het Blackmore 'n spesiale kategorie meme bekendgestel, teme. Teme is meme wat in tegnologiese voorwerpe leef in plaas van die menslike gees.

Blackmore het krities geskryf oor sowel die gebreke as die verlossende eienskappe van godsdiens:

 Persoonlike lewe 
Blackmore is 'n voorstander van sekulêre spiritualiteit, 'n ateïs, 'n humanis en 'n beoefenaar van Zen, hoewel sy haarself identifiseer as "nie 'n Boeddhis nie" omdat sy nie bereid is om enige dogma net te aanvaar nie. Met betrekking tot haar persoonlike sienings oor bewussyn, beskou sy haarself as 'n voorstander van die filosofiese leerstelling van illusie; sy glo dat fenomenale bewussyn 'n 'illusie' en 'groot dwaling' is.

Op 15 September 2010 het Blackmore, saam met 54 ander openbare persone, 'n ope brief wat in The Guardian gepubliseer is onderteken, waarin hulle hul teenkanting teen Pous Benedictus XVI se staatsbesoek aan die Verenigde Koninkryk verklaar.

Sy is getroud met die skrywer Adam Hart-Davis. Blackmore het in 1995 'n chroniese moegheidsindroomaanval  verduur.

Publikasies
Boeke
—; Troscianko, E. (2018). Consciousness: An Introduction, (3rd ed.). London, Routledge. 2018. . . OCLC 1008770304.
Seeing Myself : the new science of out-of-body experiences. 2018. ROBINSON. . OCLC 1015243143.
Consciousness: A Very Short Introduction. Very Short Introductions. Oxford University Press. 2017 (2nd Ed).  . 
Consciousness: An Introduction, (2nd Ed).  New York, Oxford University Press, Feb 2011, pb 
Zen and the Art of Consciousness, Oxford, Oneworld Publications (2011), 
Consciousness: An Introduction (2nd Ed).  London, Hodder Education (2010) . .   
 (paperback). .

 (US ed.) .

 (US ed.). .
 (US ed.). .
 (2nd ed. revised). .
 (2nd ed.). .

Geselekteerde artikels

 Verwysings 

 Eksterne skakels 
 Susan Blackmore se webwerf

Kategorie:Lewende mense
Kategorie:Geboortes in 1951
Kategorie:Engelse skrywers
Kategorie:Britse skrywers
Kategorie:Britse akademici
Kategorie:Ateïste