Uttam Kumar

Uttam Kumar (gebore Arun Kumar Chatterjee ; 3 September 1926 - 24 Julie 1980) was 'n Indiese filmakteur, regisseur, vervaardiger en sanger wat oorwegend in die Bengale-teater gewerk het. Kumar word allerweë beskou as een van die gewildste en mees geliefde akteurs in Indië. Deur sy loopbaan verdien hy kommersiële sowel as kritieke sukses, en hy bly 'n Indiese kulturele ikoon.. 

Kumar word beskou as die gewildste filmster van die Bengali-teater, alom bekend as 'Mahanayak''', en het daarin geslaag om 'n groot aanhanger te hê, wat veral gekonsentreer is in die streke van Wes-Bengale, Indië en Bangladesh. Hy het gedurende sy leeftyd vele toekennings ontvang, waaronder die Nasionale Film-toekenning vir beste akteur. 'N Metrostasie in Kolkata is tot sy eer hernoem. 

 Persoonlike lewe en gesin 
Uttam Kumar is in Kolkata gebore in die huis van sy moeder se oom in Ahiritola, terwyl sy voorvaderlike huis in Girish Mukherjee Road, Bhowanipore is.  Na sy skoolopleiding aan die South Suburban School, het hy vir hoër studies gegaan in die Goenka College of Commerce and Business Administration, 'n kollege verbonde aan die Universiteit van Calcutta.  Hy kon nie sy studies voltooi nie en het as klerk by die Kolkata Port-trust begin werk.  Gedurende hierdie periode het hy in amateur-teatergroepe opgetree.  Sy wonderlike gesamentlike gesin het sy eie teatergroep, die Suhrid Samaj, wat talle amateur-opvoerings opgevoer het.  Hy het vroeër elke dag Franse wyn gehad soos deur sy dokter voorgestel en sy glans behou.

Uttam Kumar was die oudste van drie seuns (Arun, Barun en Tarun) van Satkari Chatterjee en Chapala Debi.  Die jongste, wie se skermnaam Tarun Kumar was, het in verskeie Bengali-films opgetree en 'n akteur geword van aansienlike reputasie, op die skerm en op die verhoog.  Daar is verskillende films waarin Uttam Kumar en Tarun Kumar saam vertolk het soos Saptapadi, Sonar Harin, Maya Mriga, Sesh Anka, Deya Neya, Jeeban-Mrityu, Dhanyi Meye, Mon Niye, Sanyasi Raja, Kamal lata en Agniswar.  Uttam Kumar trou in 1948 met Gauri Debi. Sy kleinseun Gaurav Chatterjee is ook 'n akteur.  Uttam Kumar het tot 1980 saam met Supriya Devi gewoon ná Kumar se dood.  Pulak Bandyopadhyay, 'n bekende liriekskrywer, was sy oom.  Die akteur Rajesh Khanna het eenkeer oor Kumar gesê, "Hy is die perfekte ambassadeur van die Indiese film. Niemand dra die Indiese kultuur in 'n Kurta en Dhoti so goed soos hy nie."

 Beroep 

 Debuut en deurbraak 
Uttam se eerste vrystelling was Drishtidan (The gift of sight, 1948), geregisseer deur Nitin Bose, hoewel hy in 'n vroeëre onuitgereikte film genaamd Mayador (Embrace of Affection) gewerk het. Daarna het hy in ongeveer vier tot vyf films opgetree, wat almal flops was. In die films het hy sy naam voortdurend gewissel: Arun Chatterjee, Arun Kumar, Uttam Chatterjee en uiteindelik Uttam Kumar. Hy is die 'Flop Master General' genoem. Toe hy in die ateljee kom, sou mense vir hom lag en kommentaar lewer: "Hier kom die nuwe Durgadas... " 'Ontmoet die nuwe Chabbi Biswas.. ". Hy het dit oorweeg om die wêreld van die teater te verlaat en by Calcutta Ports te gaan werk. Maar sy vrou, Gouri Chatterjee, het vir hom gesê dat dit beter sou wees as hy nie 'n werk doen wat sy hart nie was nie. Hy het later drie jaar kontak by MP Studios gekry. MP-ateljees het die film Basu Paribar vervaardig waarin hy prominent geword het, maar sy deurbraakfilm was Agni Pariksha in 1954, wat die sukses van die romantiese paar Uttam Kumar en Suchitra Sen begin het, hoewel hulle eers in Sharey Chuattor gepaar het. (1953). Die film duur 65 weke lank en het Uttam in die bedryf gevestig. 

Op die agtergrond van die massa-migrasie van die destydse Oos-Pakistan na Calcutta, het die Uttam-Suchitra-paar uitdrukking gegee aan die verlange van 'n nuwe, getransformeerde stad. Hulle het die nuwe begeertes van 'n jong gehoor op die skerm afgespeel wat probeer het om te werk te gaan met die industriële moderniteit en 'n nuwe vorm van stedelike bestaan.  Die gestileerde, swart-en-wit romantiek van landmerk Uttam-Suchitra films van die 1950's soos Agni Pariksha, Shapmochan, Sagarika (1956), Shilpi (1956), of Harano Sur, Indrani, Sabar Uparey, Surjyo Toron weerspieël 'n roman, jeugdige stedelike begeerte om vry te kom van die grense van die feodale gesamentlike gesin en 'n kernagtige private ruimte op te stel vir die verliefde egpaar. In teenstelling met die vroeëre fase van die Bengali-film, meestal oorheers deur die gedramatiseerde styl van die films van die New Theaters (in die veertigerjare), is die Uttam-Suchitra-films gekenmerk deur 'n meer naturalistiese toneelspelstyl, 'n bietjie dramaties-gestileerde, sagte fokus swart-wit kinematografie met chiaroscuro-effekte, en 'n meer gewilde en moderne vorm van musiek wat meer beslissend wegbreek van vroeëre afhanklikheid van klassieke tipes. Hierdie funksies is in plek gestel deur 'n nuwe generasie filmmakers soos Dinen Gupta en Ajoy Kar, 'n vars groep regisseurs (Kar self, Sudhir Mukherjee, Naresh Mitra, Sushil Majumdar, die kombinasies van Jatrik en Agradoot) en musikante soos Nachiketa Ghosh, Rabin Chattopadhyay, Anupam Ghatak, Hemanta Mukherjee, Anil Bagchi, Sudhin Dasgupta en Salil Chowdhury, saam met lirici soos Gauriprasanna Majumdar, Pranab Roy, Pulak Bandopadhyay. 'N Aantal van hulle kom van die linkse Indian People's Theatre Association (IPTA) -beweging, algemeen bekend as Gananatya Sangha. 

Uttam Kumar was veral bewonder vir sy moeitevolle naturalisme voor die kamera en 'n kenmerkende urbane charisma wat losgebars het van die prototipiese Bengaalse skermheld van die verlede.     Hy het ook suksesvolle skermpare gevorm met baie vooraanstaande dames soos Suchitra Sen, Supriya Choudhury, Sabitri Chatterjee, Madhabi Mukherjee, Sharmila Tagore, Anjana Bhaumick, Tanuja Samarth, Aparna Sen en Sumitra Mukherjee, behalwe Sandhyarani in die 50s, Arundhati Debi en Mala Sinha in die 60s en Kaberi Bose en Tanuja in die 60s en 70s. Hy tree op in Nayak deur Satyajit Ray, waarin die meester-regisseur die opkoms van 'n jong akteur met 'n gewone agtergrond tot 'n ster wat deur een en almal gesog word, beskryf. In werklikheid kan hierdie film beskou word as 'n huldeblyk aan Uttam Kumar.     Uttam Kumar, wat dikwels as die eenmansbedryf beskou word, het drie dekades tot sy dood oorheers in die Bengali-bioskoop. Hierdie byna totale heerskappy is ietwat versteur gedurende die politiek onstuimige era van die laat sestigerjare tot die noodgeval, toe die gereelde, polities passiewe of relatief konserwatiewe romantiese filmpersoon van Uttam Kumar soms moeilik gevind het om in te pas in die vertellings van onrus wat tot gevolg gehad het. die voorgrond. 

 Filmografie 
Laatjoernalis Randra Trivedi het in sy Modern Uttam die ongelooflike bankbaarheid van hierdie ster verduidelik. Van 1947 tot 1980, beide in Bengali en Hindi, het Uttam Kumar in 217 films opgetree. In 1947 kry hy 'n aanbod vir 'n kort rol in 'n Hindi-film genaamd Mayador. Die film het nooit die dag se lig gesien nie. Sy eerste vrystelling was die Bengali-film Drishtidaan (1948), geregisseer deur Nitin Bose. In die film is Uttam gekrediteer as Arun Kumar. Die film was 'n flop. In 1949 maak hy sy debuut as die toonaangewende man in die film Kamona, en erken hom as Uttam Chatterjee. Maar dit is ook gebombardeer. Die industrie het hom destyds as 'flopmeester' bestempel. In 1948 trou hy met Gauri Ganguli. Gelukkig vir Uttam was Basu Paribar (1952), wat saam met die Sabitri Chatterjee was, 'n groot treffer. Uttam het in 1953 nog 'n groot treffer, Sharey Chuattor, gelewer. Daarna was alles deel van die geskiedenis maak. Alhoewel hy in Hindi-flieks probeer het, was hy nogal teleurstellend vanweë sy Bengali-aksent wat gehore oor die hele land nie baie beïndruk het nie. Hy word allerweë beskou as een van die grootste akteurs in die geskiedenis van die Indiese teater en bekend deur die eervolle Mahanayak. Deur sy loopbaan verdien hy kommersiële sowel as kritieke sukses, en hy bly 'n kulturele ikoon. 

 toekennings 

 Nasionale Film-toekennings 

 1955: Erkenning van die regering van Indië vir Harano Sur. 
 1961: 9th National Film Awards - Certificate of Merit for Second Best Feature Film in Bengali - Saptapadi 
 1963: 11de National Film Awards - National Film Award for Best Feature Film in Bengali : Uttar Falguni (as producer) 
 1968: Nasionale Film-toekenning vir beste akteur vir Chiriyakhana en Antony Firingee in die 15de Nasionale Film-toekenning (hy was die eerste akteur wat dit behaal het). Dieselfde jaar toe die aktrise Nargis die prys vir beste aktrise vir Raat Aur Din gekry het ) 

 Bengal Film Journalists 'Association Awards. 

 1962: BFJA-toekenning vir beste akteur vir Saptapadi. Uttam Kumar het die toekenning ontvang van die legendariese filmmaker Debaki Bose. 
 1967: BFJA-toekenning vir beste akteur vir Nayak. Het die Berlynse Filmfees as 'n uitstekende gas bygewoon. 
 1968: BFJA-toekenning vir beste akteur vir Grihadaha. 
 1972: BFJA-toekenning vir beste akteur vir Ekhane Pinjar. 
 1973: BFJA-toekenning vir beste akteur vir Stree. 
 1975: BFJA-toekenning vir beste akteur vir Amanush. 

 Ander toekennings 

 Beste toekenning vir die beste akteur uit die tydskrif Prosad vir Stree (1973). Hy het die toekenning van Kanan Devi ontvang. 
 Filmfare-toekenning vir beste akteur (genomineer) Amanush (1975). 
 Hy het op 25 November 1975 die beste MAHANAYAK-toekenning vir beste film vir dieselfde film van die Regering van Indië ontvang. Die prys was 500000 roepies werd. 
 Die toekenning vir beste akteur uit die tydskrif Prosad en die Sanbadsk Sanbadik Sanostha vir Anand Ashram (1977). 
 "Immergroen" toekenning vir "Anand Ashram" (1977). 
 " Filmfare Special Award " vir Amanush (1975). 

 dood 
Hy het gesê hy het gesê dat sy voorkeur ondergang op die vloer van 'n ateljee sou wees en doen wat hy die beste van hom hou: toneelspel. Tydens die verfilming van Ogo Bodhu Shundori in 1980 het Uttam Kumar 'n beroerte gekry en is hy opgeneem in die Belle vue Clinic. Die dokters het 16 uur hul bes gedoen, maar hy is daardie nag op 24 Julie 1980 op 53-jarige ouderdom oorlede. Terwyl sy lyk op pad na Bhowanipur en uiteindelik na die Keoratala Burning Ghat gevind is, het die verkeer in Kolkata tot stilstand gekom terwyl duisende die strate gestroom het om hul respek te gee en 'n laaste blik op die legende te hê.   

 Hulde en waarderinge 
Daar is 'n teater (Uttam Mancha) wat in Kolkata na hom vernoem is. 'N Lewensgrootte standbeeld is opgerig naby die Tollygunj-metrostasie wat onlangs herdoop is na die ikoniese akteur deur die Central Railway Ministry. Buiten dit, is Shilpi Sansad, die akteur se troeteldierprojek om die kunstenaars, veral die armes en die ou mense, te beveilig, steeds aktief. Die viering van die 89ste verjaardag van Uttam Kumar, die Departement van Poste in 2009, het 'n reeks nuwe posseëls uitgereik met die akteur daarop. Die Departement van Poste het ook 'n brosjure oor die Uttam Kumar Stamp-vrystelling vrygestel met 'n nota wat sê "Uttam Kumar - The Legend of Indian Cinema". 'Die regering van Indië' stel 19 Junie 2015 'UTTAM' toekenning vry vir beste toneelspel. In die jaar van 2016 is 'n televisiereeks 'Mahanayak' uitgesaai. Dit was gebaseer op sy lewe. 

 Onderskeide name wat hulde bring aan Uttam 

 Satyajit Ray 

 'Dit is die einde van 'n leidende lig van die Bengali-filmbedryf... Daar is nie - daar sal nie 'n ander held soos hy wees nie. ' 

 Tapan Sinha 

 'Ek het persoonlik gevoel dat die toneelspel van Uttam Kumar vergelyk kan word met die beste akteur van enige land. Sy groot eienskap is sy ywer... Baie word met talent gebore, maar die talent word verduister weens die gebrek aan ywer. Uttam Kumar het albei. Miskien is dit die rede waarom hy nog skitter. " 

 Suchitra Sen 

 'Uttam is my vriend. Kortom, hy is 'n wonderlike, groot kunstenaar. Maar tog voel ek soms of hy nie behoorlik verken word nie. ' 

 Vyjayanthimala 

 'Uttam Kumar was die talentvolste akteur waarmee ek nog ooit gewerk het. Sy eerste Hindi-film, Chhoti Si Mulaqat, was in 1967 teenoor my... Uttam Kumar was deeglik professioneel, samewerkend en lip-gesinkroniseer, veral op 'Aye Chand' en 'Tujhe Dekha'. Hy het gesinkroniseerde liedjies gelewer deur Hemant Kumar, Manna Dey en Mohammed Rafi asof hy dit sing. Ek is gekritiseer vir Chhoti Si Mulaqat, maar Uttam Kumar het my nooit gekritiseer nie "  

 Shakti Samanta 

 'Uttam was 'n wonderlike mens... dit kan maklik onderstreep word - akteur van sy klas is 'n seldsame soort' 

 Madhabi Mukherjee 

 '... Uttam Kumar het stadig maar seker gewild geraak. En 'n sprokie is gebore. Ek het nooit die moeite gedoen om die individuele self van die romantiese held van hierdie sprokie te ken nie. Ek sou nooit wou nie. Wat as die droom verbrokkel! Laat die mooi spel lewendig wees! Lank lewe Uttam Kumar - die immergroen romantiese held. ' 

 Kanan Devi 

 'Dit voel goed om almal te sien wat prys. Uttam is so iemand... Hy het nooit 'n houding of voorgee gehad nie... God het hom alles behalwe 'n vriend gegee. ' 

 Samaresh Basu 

 'Uttam Kumar, die numero uno held van Bengale, die liefdevolste.' 

 Soumitra Chatterjee 

 'As Uttam Kumar 'n misdaad gepleeg het en dan daardie glimlag gegee het, was ek gereed om te glo dat hy onskuldig is.' 

 Bimal Mitra 

 'Sri Uttam Kumar is nie net die akteur nie, ek beskou hom as die skepper van karakter. Kan wees as die skepper van karakter, hy het so 'n geweldige populariteit bereik. ' 

 Ashutosh Mukhopadhyay 

 'Hy is die Groot Held en die lewe van baie van my fiksies.' 

 Ashapoorna Devi 

 "Uttam! 'N Buitengewone kunstenaar! Die artistieke self van Uttam Kumar sterf nooit! O God, gee hom Uttam-gesondheid, Uttam-krag, Uttam-leeftyd. "(In Sanskrit en in Bengali, 'Uttam' beteken 'uitstekend') 

 Mithun Chakraborty 

 'Uttam Kumar is my guru. Van my kinderjare af is ek 'n harde Uttam-aanhanger. " 

 Soumitra Chatterjee 

 'Baie mense dink dat ek nog altyd 'n skerp kritikus van die optrede van Uttam Kumar was. Dit is nie waar nie. Ek het selde akteur van sy statuur gesien. Ek was dol op sy toneelspel, sy bewonderaar. ' 

 Rajesh Khanna 

 'Ek het soveel dhuti, kurtaalkleurige Bengaliërs gesien op die skerm en in werklikheid. Maar Uttam Kumar as die Bengaalse babu is uniek. Wat ek glo, is dat daar niemand is wat ooit die Bengali-gemeenskap kan verteenwoordig soos Uttamda gedoen het nie. ' 

 Shatrughan Sinha 

 'Wat ons vind, is dat die mooi ouens nie substansie het nie, of die omgekeerde. Maar Uttam Kumar het albei gehad... Ek het daardie man nog altyd gerespekteer... toe ek by die Pune Film Institute was, het ons vroeër betoog oor Dilip Kumar- Uttam Kumar- Raj Kapoor. ' 

 Shashi Kapoor 

 'My eerste werklike ontmoeting met Uttam Kumar was in Calcutta en die geleentheid was die vrylating van Jis Desh Men Ganga Behti Hai. Hemen Ganguly was toevallig die verspreider van die film. Hy was vroeër die 'algemene vriend' van ouer broer ( Raj Kapoor ) en Uttam Kumar. Dit was vir my aangenaam om die twee grotes saam te sien. Ek het die koninklike gang van albei laat verbygaan... Ek hou van Uttam Kumar. ' 

 Hindustan Standard'' (op Uttam Kumar se regisseursdebuut) 

 'In Uttam Kumar het ons 'n regisseur gevind wat sy glans op verskillende vlakke toon.' 

 opsigte 

 Die Tollygunge-metrostasie van die Kolkata Metro is herdoop tot "Mahanayak Uttam Kumar" en het die stasie versier deur filmprente van Uttam Kumar deur Indian Railways.  
 Die departement van die Indiese Pos het 'n gedenkskrif vir die gedenkwaardigheid van Rs vrygestel. 5 op Uttam Kumar. 
 'Mumbai' Film Festival 2015 het 'n spesiale vertoning van die Mahanayak se 'UTTAM'-toekenning. 

 Verwysings 

 Eksterne skakels 

 Uttam Kumar-films 
 Uttam Kumar se filmografie 

Kategorie:Geboortes in 1926
Kategorie:Sterftes in 1980