Ontgiftingsvoetbad

Ontgiftingsvoetbaddens of detoksvoetbaddens (ook bekend as voetdetoks, ioniese reiniging, ioniese voetbad en aqua- / waterdetoks) is pseudowetenskaplike toestelle wat bemark word as of dit in staat is om gifstowwe uit die menslike liggaam te verwyder. Dit werk deur 'n elektriese stroom  aan 'n groep elektrodes te voorsien wat in 'n soutwateroplossing gedompel is. As dit aangeskakel word, roes die elektrodes vinnig in 'n chemiese proses genaamd elektrolise, wat die water vinnig bruin maak. Hierdie reaksie vind plaas ongeag of 'n persoon se voete in die water gedompel is of nie. Geen gifstowwe uit die menslike liggaam is na gebruik in die water opgespoor nie.

 Beskrywing 
Voetbaddens vir ontgifting het eers in die vroeë 2000's by verbruikers gewild geword en vinnig in spa's gewild geword weens die teater van die sigbare bruin water en slyk wat deur die toestelle vervaardig is. Een vervaardiger van die toestel, bekend as Aqua Detox, verklaar dat die konsep gebaseer is op navorsing in die 1920's tot 1930's deur 'n man genoemd Royal Rife, 'n uitvinder wat beweer het dat sy Rife-toestelle "siekteorganismes kan vernietig deur dit op sekere frekwensies te laat tril."

Voetbaddens vir ontgifting bestaan ​​uit twee hoofkomponente, 'n eenvoudige houer om die voete in te plaas en 'n groep elektrodes. Gewoonlik word aromatiese, warm soutwater gebruik as die elektroliet en die voete van die kliënt, saam met die groep elektrodes, word in hierdie water gedompel. Binne die groep elektrodes is ten minste twee metaalelektrodes, waardeur 'n stroom vloei, wat veroorsaak dat die elektrodes vinnig roes as gevolg van elektrolise. Met hierdie reaksie word die soutwateroplossing vinnig bruin, en roesvlokkies kan ook in die water sigbaar wees. Elektrodes wat in hierdie toepassing gebruik word, degradeer vinnig en moet gewoonlik na ongeveer 16 uur se gebruik vervang word.

 Eise 
Voorstanders van ontgiftingsvoetbaddens beweer dat hulle die menslike liggaam op verskillende maniere kan help. Effekte soos om "die sellulêre energie van die liggaam te herbalanseer", te help met hoofpyn en slapeloosheid, tot verbetering van die funksie van die niere, lewer en immuunstelsel word beweer. Ernstige aansprake, soos hulp met die toksisiteit van swaar metale en outismespektrumversteuring, word deur verskillende voorstaanders gemaak.

Sommige spa's en vervaardigers voorsien kaarte om hul kliënte die verskillende areas van hul liggame te wys waaruit gifstowwe kan kom. In hierdie diagramme definieer die verskillende kleure van die water in die voetbad, na behandeling, na bewering waar in die liggaam die gifstowwe vandaan kom.

 Waterkleur, tekstuur, ens. Geassosieerde liggaamsgebied waaruit "gifstowwe" ontstaan ​​het Wit skuim Die Limfvatstelsel Geel Die niere, blaas, urienweg of prostaat-area Oranje Die gewrigte Donkergroen Die galblaas Rooi met vlekke Bloedklont materiaal Swart Die lewer Bruin Die lewer, sellulêre detritus en tabak Swart met vlekke Swaarmetale
Daar is tans geen wetenskaplike basis vir die bewerings wat hierdie kaarte maak nie.

 Kritiek 
Inside Edition het in 2011 verskeie spa's in die stad New York besoek om behandelings met detoksvoetbaddens te ondersoek. In elke spa wat hulle besoek het, is hulle meegedeel dat die behandelings hul algemene gesondheid sou verbeter, en dat die verandering in die kleur van die water te wyte was aan die vrystelling van gifstowwe uit hul liggame. Inside Edition koop toe hul eie detox-voetbad en laat dit deur die elektriese ingenieur Steve Fowler by sy laboratorium ondersoek. Na die ondersoek van die apparaat het hy tot die gevolgtrekking gekom dat "alles wat u hier sien net roes is; dit is niks meer as twee stukke metaalroes nie; dit het niks met gifstowwe te doen nie. Dit is net 'n eenvoudige chemie-eksperiment."

In sy boek 2008, Bad Science, bespreek Ben Goldacre sy ervarings met die ondersoek na die detoksvoetbaddens. Nadat hy 'n artikel in The Daily Telegraph oor hulle gelees het, het hy vermoed dat die bruin water die gevolg van roes kan wees. Daarna het hy sy eie eksperiment opgestel met behulp van 'n emmer water, 'n motorbattery en twee groot spykers. Sy eksperiment het vinnig die kleur van die water in die emmer verander in 'n donkerbruin met 'n slyk bo-op.

Met die inligting in gedagte, het hy 'n vriend na 'n plaaslike spa gestuur om behandeling te kry en monsters van die water voor en daarna te versamel. Die monsters is na die mediese toksikologie-eenheid in die St Mary's-hospitaal in Londen gestuur vir ontleeding. Die water wat geneem was voor die detoksvoetbad geaktiveer is het slegs 0,54 mg per liter yster en nadat die behandeling voltooi is het dit 23,6 mg per liter bevat. Ter verwysing het Goldacre se watermonster uit sy oorspronklike eksperiment 97 mg per liter bevat.

Goldacre het 'n aantal vervaardigers van die toestelle genader oor hul bewerings oor die verwydering van gifstowwe uit die liggaam. Niemand kon presies sê watter gifstowwe uit die liggaam verwyder word nie, of selfs as daar enige gifstowwe verwyder word nie. Met die inligting het hy besluit om sy watermonsters  vir kreatinien en ureum te laat toets, twee van die kleinste afbreekmolekules wat die menslike liggaam skep. Nie een van hierdie molekules is in die monsters gevind nie, net die roes van ysteroksied.

Joe Schwarcz het ook verduidelik dat as u die yster- en aluminiumelektrodes in water sit, dit ysteroksied sal produseer, wat verskillende skakerings van bruinerige oorblyfsels toon. Die magnesium en kalsium wat natuurlik in die menslike sweet voorkom, verhoog die elektrolitiese reaksie. Nadat hy die apparaat probeer het en die bruin oorskot gekry het, selfs as die bad sonder menslike voete loop, het Timothy Caulfield tot die gevolgtrekking gekom dat "dit 'n baie goeie voorbeeld van iets wat uiteindelik niks anders as 'n bedrogspul is nie."

 Verwysings 

 Eksterne skakels 
 (in Engels)

Kategorie:Alternatiewe medikasie
Kategorie:Skynwetenskappe