Sonnettekrans

duimnael|Titelblad van die bundel met die eerste Nederlandstalige sonnettekrans
'n Sonettekrans of sonnet corona is 'n reeks sonnete wat meestal aan een persoon geadresser is en/of gemoeid is met 'n enkele tema. Elk van die sonnette ondersoek een aspek van die tema en is gekoppel aan die voorafgaande en opeenvolgende sonnette deur die finale reël van die voorafgaande sonnet as sy eerste reël te herhaal. Die eerste reël van die eerste sonnet word herhaal as die finale reël van die finale sonnet, en sodoende word die volgorde derhalwe tot 'n einde gebring.

Heroïese krans
'n Gevorderde vorm van 'n sonnettekrans word ook 'n sonnet redoublé of heroïese krans genoem, welke bestaan uit vyftien sonnette, waarin die sonnette met mekaar verbind is soos hierbo beskryf, maar die finale bindende sonnet bestaan uit al die eerste reëls van die voorafgaande veertien, in volgorde. Die vyftiende sonnet word die Meestersonnet genoem. Hierdie vorm is deur die Sienna Akademie wat in 1460 gestig is geformuleer, maar daar is geen bestaande sonnettekranse wat deur hulle geskryf is nie. Die vorm is aanvanklik deur Giovanni Mario Crescimbeni in sy werk L'Istoria della volgar poesia beskryf. (Geskiedenis van Volkseie Poësie) wat in 1731 in Venesië gepubliseer is, en later deur P.G. Bisso in sy Introduzione alla volgar poesia (Inleiding tot Volkseie Poësie), ook gepubliseer in Venesië in 1794. 'n Variasie op die vorm word soms gebruik waarin die bindende sonnet die eerste sonnet is, en daaropvolgende sonnette eindig met 'n reël wat in volgorde daaruit geneem is.Miller Williams' 'Patterns of Poetry: An Encyclopedia of Forms', Baton Rouge, LA, LSU Press 1986, bl. 105.'

Die vorm van die sonnetkrone is in 2002 in Brasilië gepubliseer deur die digter Paulo Camelo, wat die boek "Coroas de uma corona" (Kranse van 'n krans)CAMELO, Paulo - Coroas de uma coroa - Recife:Bagaço, 2002, 255 p.: il. . Die digter het die formaat in 2020 herhaal, met die boek Mulheres, mulheres - Coroas de outra coroa ("Women, women - Crowns of another crown")CAMELO, Paulo - Mulheres, mulheres - Coroas de outra coroa - Recife:P.Camelo, 2020, 268 p.:il. , en in 2024, met die boek "Via Sacra: Coroas de uma coroa de sonetos" ("Via Sacra - Crowns of a crown of sonnets")CAMELO, Paulo - Via Sacra - Coroas de uma coroa de sonetos - Recife:P.Camelo, 2024, 251 p. :il. . In Europa is die eerste krans van sonnette van kranse van sonnette in 2016 in Nederland gepubliseer onder die titel Een kruisweg van alledaags leed (), onder redakteurskap van Bas Jongenelen en Martijn Neggers. 14 kranse maak 14 Meestersonnete. Hierdie Meestersonnete vorm 'n krans van hul eie, welke 'n verdere meestersonnet genereer wat 'n Groot-meestersonnet genoem word. 

 'n Krans van Sonnette (Sonetni venec) is 'n krans van sonnette deur die Sloweense Romantiese digter France Prešeren. Dit is in 1833 geskryf en is verryk met 'n acrostichon  ( 'n Acrostichon (ook: naamdig of lettervers) is 'n gedig waarvan bepaalde letters, reëls of strofes (meestal die eerste letters van elke reël of strofe) die een na die ander gelees word en self ook 'n woord of sin vorm. As dit nie die eerste letter, reël of strofe is nie, maar die middelste, word dit ook 'n mesostichon genoem. Die woord acrostichon is 'n kombinasie van die Griekse woorde akros (uitstekend) en stichos (ry, vers) ) in die meestersonnet. Prešeren se krans van sonnette is in 1889 in Russies vertaal, wat 'n groot invloed uitgeoefen het op ander digters, insluitende Valery Bryusov. 

Jaroslav Seifert het sy sentimentele Věnec sonetů ('n Krans van sonette) in hierdie vorm oor Praag geskryf, met 'n vertaling deur Jan Křesadlo, wat ook sy eie emigre riposte in dieselfde formaat geskryf het, sowel as die skryf van verskeie ander sonnette-siklusse. Die digter Venko Markovski het meer as 100 sonnettekranse geskryf en gepubliseer, wat ook acrostichons bevat wat opgedra is aan verskeie historiese figure. 

In 2007 het die Russiese digter Natalia Shamberova "The Mists of August" ( 'n krans van kranse) gepubliseer, bestaande uit 211 verweefde sonnette wat op hul beurt uit 14 kranse van sonnette bestaan.Shamberova N.Y. Tumany avgusta. Corona sonetov (Venoc vencov sonetov). SPb, Izd-vo SPbGPU, 2003, 163 s 

Die kinderboek A Wreath for Emmett Till deur Marilyn Nelson is ook geskoei op die vorm van 'n heroïese krans van sonnette.  Marilyn Hacker is 'n ander bekende skrywer van kontemporêre sonnettekranse. Intertidal, 'n samewerkende sonnettekrans  deur die kontemporêre digters Judith Barrington, Annie Finch, Julie Kane, Julia Lisella, D'Arcy Randall, Kathrine Varnes, en Lesley Wheeler, is georganiseer by wyse van besprekings oor die Wom-Po elektroniese poslyste (listserv) en in 2007 gepubliseer.Prairie Schooner: 81: 2 (Somer 2007) Ander voorbeelde sluit ook in John Donne se "Corona" (Krans) en Mary Wroth se "A Crown of Sonnets Dedicated to Love". Noemenswaardige sonnettekranse is onlangs deur Linda Bierds, Andrea Carter Brown, Robert Darling, Moira Egan, Jenny Factor, Andrei Krylov, Rachael Briggs, Julie Fay, Constance Merritt, Julie Sophia Paegle, Marie Ponsot, Patricia Smith, Marilyn Taylor, Natasha Trethewey, David Trinidad, John Murillo, John McDonough, Kathrine Varnes, Angela Alaimo O'Donnell, Laurie Ann Guerrero, en Robert Luis Rodriguez gepubliseer.

Bronne

Kategorie:Poësie