Tifariti

Tifariti (Arabies: تيفاريتي; Berbers: Tifariti) is 'n oasestad in die noordooste van die omstrede gebied Wes-Sahara en dien as de facto hoofstad van die Arabiese Demokratiese Republiek Sahara, terwyl hulle Laâyoune as de jure hoofstad opeis. Laasgenoemde is in die deur Marokko besette gebied geleë. Dit is sowat 15 km (9 myl) noord van die Mauritaanse grens geleë. Die meerderheid van die bevolking bestaan uit Sahrawis.

Dit is deel van wat die Polisario Front die bevryde gebied noem en Marokko die buffersone noem. In 2010 is die bevolking van Tifariti geskat op ongeveer 3 000 mense.Die regeringskwartier van Tifariti huisves die parlement van Arabiese Demokratiese Republiek Sahara, 'n hospitaal, 'n skool, 'n moskee en 'n museum. Dit is die hoofkwartier van die 2de militêre streek van die Arabiese Demokratiese Republiek Sahara.

 Geskiedenis 
Dit was 'n nomadiese kamp naby 'n oase, en dit was altyd 'n soort seisoenale stad vir die Sahrawiërs, 'n Arabies-sprekende Bedoeïene wat die gebied sedert die Middeleeue beheer. In 1912 word 'n Franse legioen-ekspedisie onder bevel van kaptein Gerard, wat probeer om met hul troepe in Marokko te skakel, deur Sahrawi-rebelle-nomades naby Tifariti uitgewis.  Daarna is dit permanent gevestig en deur die Spaanse owerhede gebruik as 'n gevorderde militêre buitepos van die woestyn. Na heropbou word beraam dat Tifariti in 1975 'n bevolking van ongeveer 7 000 inwoners gehad het. Die inwoners het die stad in 1976 grotendeels verlaat weens die oorlog met Marokko. Marvin Howe,  Saharan Guerrillas Roam Freely In Territory Ceded to Moroccans, New York Times, 15 Maart 1977.  Tifariti het nooit baie vaste strukture gehad nie, weens die nomadiese leefstyl van die Sahrawiërs. Dit is in 'n woestyn geleë, met min plantegroei.

 Tydens die Wes-Sahara-oorlog 
Tifariti was die plek van verskeie veldslae tydens die Wes-Sahara-oorlog (1975-1991) en het op verskillende geleenthede tydens die oorlog as militêre basis en vesting gedien. Dit is ook gebruik as 'n stopplek vir Sahrawi-vlugtelinge op pad na Tindouf (Algerië) tydens die invalfase (1975–76). Sommige bronne beweer dat daar in Januarie 1976 15 000 Sahrawiese vlugtelinge in die stad was Surendra Bhutani, Conflict on Western Sahara, Strategic Analysis, 1754-0054, Volume 2, Issue 7, 1978, bl. 251– 256.

Die dorp is in Februarie 1976 vir 'n kort tydperk deur die Marokkaanse weermag beset,  maar twee maande later het hulle teruggetrek en in Maart 1977 weer deur die Polisario Front beset. 

In die somer van 1977 het Marokkaanse troepe die dorp weer beheer, hierdie keer vir bykans twee jaar. In Maart 1979, en na die Slag van Tifariti, is die stad deur die Polisario-troepe ingeneem.

Gedurende die 1980's is die Marokkaanse Muur noord van Tifariti gebou, en die terrein rondom die stad is swaar gemyn. Die risiko is die grootste oos van die Berm, veral in die gebiede Mehaires, Tifariti en Bir Lahlou, waar die Marokkaanse Leër in Augustus tot September 1991, ofensiewe operasies uitgevoer het. Die gevaarlike gevolg is onder andere verspreide trosbomme, wat nog steeds aktief is in hierdie gebiede.

In Augustus 1991, weke voor die verklaring van die wapenstilstand, het die Koningklike Marokkaanse lugmag Tifariti herhaaldelik gebombardeer, die geboue en die putte vernietig, asook tientalle burgerlikes gedood.

 Verwysings 

 Eksterne skakels 

Kategorie:Nedersettings in Wes-Sahara