Institute for the Future

Institute for the Future (IFTF) (Afrikaans: Die Instituut vir die Toekoms) is 'n Palo Alto, Kalifornië, nie-winsgewende dinktenk in die VSA. Dit is in 1968 gestig as 'n uitvloeisel  van die RAND Korporasie om organisasies te help beplan vir die langtermyn-toekoms, 'n benadering bekend as toekomsstudies. 

Geskiedenis
Skepping
Eerste verwysings na die idee van 'n Instituut vir die Toekoms kan gevind word in 'n prospektus van 1966 deur Olaf Helmer en ander.  Terwyl hy by RAND Korporasie was, was Helmer reeds betrokke by die ontwikkeling van die Delphi-metode van toekomsstudies. Hy en ander wou die werk verder uitbrei met die klem op die ondersoek van verskeie scenario's. Dit kan gesien word in die prospektus opsomming:

 Om die moontlike toekomste vir ons [VSA] nasie en vir die internasionale gemeenskap sistematies te ondersoek.
 Om vas te stel watter een van hierdie moontlike toekomste wenslik is en waarom.
 Om maniere te soek waardeur die waarskynlikheid van hul voorkoms versterk kan word deur toepaslike doelgerigte optrede.

Begin jare
Die Instituut het in 1968 in Middletown, Connecticut, geopen. Die aanvanklike groep is onder leiding van Frank Davidson en sluit in Olaf Helmer, Paul Baran, Arnold Kramish en Theodore Gordon. Die Instituut se werk was aanvanklik gebaseer op die voorspellingsmetodes wat deur Helmer in RAND ontwikkel is. Die Delphi-metode is gebruik om inligting uit veelvuldige anonieme bronne te verkry. Dit is aangevul deur kruisimpakanalise (Cross Impact Analysis), wat ontleders aangemoedig het om verskeie toekomstige scenario's te oorweeg.

Alhoewel presies en kragtig was die metodes wat in 'n korporatiewe omgewing ontwikkel is grootliks georiënteer om besigheids- en ekonomiese ontledings te verskaf. Op 'n konferensie in 1971 oor wiskundige modellering het Helmer kennis geneem van die behoefte aan soortgelyke verbeterings in maatskaplike modellering.  Vroeë pogings om dit te doen sluit in 'n ‘Future State of the Union’-verslag, geformateer volgens die tradisionele Amerikaanse presidentiële toespraak aan die bevolking.

Ten spyte van die skepping van 'n uitstekende reputasie vir die noukeurige analise van toekomstige ontledings en voorspellingsmetodes, het verskeie probleme beteken dat die Instituut eers gesukkel het om gevestig te raak. In 1970 het Helmer die leierskap van Davidson oorgeneem en die Instituut het sy hoofkantoor na Menlo Park, Kalifornië, verskuif.

In 1971 het Roy Amara oorgeneem by Helmer, wat voortgegaan het om die Middletown kantoor te bedryf tot met sy vertrek in 1973. Amara het hierdie posisie tot 1990 gehou. Tydens Amara se presidentskap het die Instituut van die vroegste studies oor die impak van die ARPANET op samewerkende werk en wetenskaplike navorsing onderneem en was bekend vir sy navorsing oor rekenaarbemiddelde kommunikasie, ook bekend as groepware.

Vanaf die vroeë sewentigerjare het die astrofisikus en rekenaarwetenskaplike Jacques Vallee, sosioloog Bob Johansen, en tegnologievoorspeller Paul Saffo vir die IFTF gewerk.

'n Toename in korporatiewe fokus  
In 1975 is die Corporate Associates-program begin om private organisasies te help om opkomende tendense en die langtermyn-gevolge te interpreteer.  Alhoewel hierdie program tot 2001 bedryf is, is sy rol as die hoofverslagdoeningsinstrument van die Instituut vervang deur die tienjaarvoorspelling in 1978.

In 1984 het die sosioloog Herbert L Smith opgemerk dat die idee van 'n oop ‘Future State of the Union’-verslagdoeningsformaat teen die einde van die 1970's vervang is deur die proporsionele tienjaarvoorspelling. Smith het dit as 'n nuwe fokus op besigheidsvoorspelling geïnterpreteer, aangesien openbare fondse skaars geword het. 

Dit is nie duidelik hoe relevant Smith se waarnemings was hoe die Instituut in hierdie tydperk gewerk het nie. Sosioloë soos Bob Johansen was steeds aktief in die Instituut se projekte. Na aanleiding van die vroeë ARPANET-ontwikkeling was die personeel van die Instituut deeglik bewus van die impak wat rekenaarnetwerke op die samelewing sou hê en die insluiting daarvan in beleidmaking. In 'n essay van 1984 het Roy Amara egter een of ander vorm van krisis erken en 'n nuwe belangstelling in maatskaplike vooruitskatting gestel.

Evolusie van maatskaplike vooruitskatting  
Nuwe maniere om studies aan 'n minder gespesialiseerde gehoor voor te stel, is aangeneem of ontwikkel. As 'n hulpmiddel vir geheue behoud, is Vignetting gebruik, toekomstige scenario's as kortverhale aangebied; om die punt van die scenario te illustreer en die aandag van die leser te trek. Latere inisiatiewe het toenemende klem op verhalende betrokkenheid, bv. 'Artefakte van die toekoms', en 'Mens-toekoms-interaksie' geplaas.Etnografiese vooruitskatting is aanvaar omdat dit erken word dat die samelewing eintlik 'n magdom subkulture is, elk met sy eie vooruitsigte.

Terwyl ouer voorspellingsmetodes die raad van veldkenners vereis het, het nuwe tegnieke die statistiese insette van alle lede van die samelewing versoek. Openbare interaksie, wat via die internet en sosiale media verskaf is, het dit moontlik gemaak om "bottom up forecasting" te laat werk.  Terwyl rolspel- en simulasiespeletjies lank reeds deel was van 'n voorspeller se gereedskap, kan hulle nou in "massiewe multispeler-voorspellingswedstryde" opgeneem word, soos Superstruct. Hierdie speletjie het die webjoernale en wiki's van meer as 5000 mense aangewys om die lewe 10 jaar in die toekoms te bespreek; hulle te konfronterer met 'n stel hipotetiese, oorvleuelende sosiale bedreigings, en hulle aan te moedig om saamwerkende "superstruktuur"-oplossings te soek. Die konsep van superkonstrueer is vervolgens opgeneem in die Instituut se "Voorsig-engine"- instrument.

Werk
Die Instituut behou navorsingsprogramme oor die toekoms van tegnologie, gesondheid en organisasies. Dit publiseer 'n verskeidenheid verslae en kaarte, sowel as Future Now, 'n webjoernaal oor opkomende tegnologie. Dit bied drie programme aan sy kliënte: 

 Die Foresight Engine instrument: Die Tienjaar voorspelling is die Instituut se primêre produk, wat sedert 1978 bedryf word.  Dit volg vandag se latente seine en voorspel wat hulle in tien jaar vir besighede sal beteken. It tracks today’s latent signals, and forecasts what they might mean for business in ten years' time.

 Die Technology Horizons-program, begin rondom 2004, word deur die Instituut beskryf as "' die samevoeging van 'n diep begrip van tegnologie en samelewings kragte om diskontinuïteite en innovasies in die volgende drie tot tien jaar te identifiseer en te evalueer." 

 Die Health Horizons-program word sedert 2005 bedryf. Die Instituut beskryf sy doel as "op soek na meer veerkragtige reaksies vir die komplekse uitdagings wat globale gesondheid in die gesig staar".

In 2014 het die Instituut sy hoofkwartier verskuif na Hamiltonlaan 201, Palo Alto, Kalifornië. 

Die Instituut se jaarlikse publikasie Future Now is bedoel om opsommings van die Instituut se navorsingswerk te verskaf. Die eerste uitgawe is in Februarie 2017 gepubliseer. Die tema "Die Nuwe Liggaamstaal" het gekonsentreer op die Technology Horizons-program se studies oor mens- en masjien-simbiose.

Mense
Vanaf 2016 is die Instituut se uitvoerende direkteur, Marina Gorbis. David Pescovitz, Anthony M. Townsend, Jane McGonigal en Jamais Cascio word ook verbind  met die Instituut.

Vorige leiers
 Frank Davidson (1968–70)
 Olaf Helmer (1970)
 Roy Amara (1971–90)
 Ian Morrison (1990–96)
 Bob Johansen (1996-2004)
 Peter Banks (2004–06)
 Marina Gorbis (2006-)

 Verwysings 

 Eksterne skakel 


Kategorie:Toekomsstudies