Vlag van die Republiek China

Die nasionale vlag van die Republiek China, algemeen bekend as die vlag van Taiwan    (of die Blou lug, wit son en geheel rooi grond), is op 1 Januarie 1928 deur die Republiek China aanvaar en op 25 Oktober 1949 deur die Republiek China op Taiwan. Die vlag vertoon ’n enkele rooi baan met ’n blou skildhoek waarop ’n wit son met twaalf strale gesentreer is. Die skyf en driehoeke simboliseer die son en die sonstrale wat daaruit voortvloei.

Die vlag is oorspronklik in 1895 deur die Anti-Qing-groepering, die “Herleef China Geselskap” ontwerp en die rooi baan is in 1906 deur Sun Yat-sen ná sy toespraak bygevoeg.  Die vlag is in 1912 vir die eerste keer as die Vlootvlag op die Chinese vasteland gebruik, Amptelike gaset van die Vlootdepartement van die Republiek China, Julie 1912, bl. 344, pdf , Nasionale Sentrale Biblioteek – Aanlyngaset en is in 1928 deur die Kuomintang (KMT) tot die amptelike nasionale vlag van die Republiek China verklaar; dit is ook van 1943 tot 1945 deur die Japannees-gesteunde Republiek China gebruik. Dit is vasgelê in artikel ses van die Grondwet van die Republiek China toe dit in 1947 gepromulgeer is. Die vlag word nie meer op die Chinese vasteland gebruik nie weens die Republiek China se nederlaag in die Chinese Burgeroorlog en die Volksrepubliek China se stigting in 1949. Sedertdien word die vlag in die “Taiwannese gebied” van die Republiek China gebruik.

Aangesien die eilande van Taiwan en Penghu tot 1945 onder Japannese beheer was, is die vlag eers in 1945 aldaar gebruik toe die Republiek China beheer verkry het. Die vlag word nou oorwegend gebruik in Taiwan, Penghu, Kinmen, Matsu en ander afgeleë eilande waarheen die Republiek China verplaas is nadat hulle in 1949 tydens die Chinese Burgeroorlog verslaan is. Op die Chinese vasteland is die vlag steeds sigbaar in geskiedkundige museums en by militêre begraafplase, maar andersins bly sy gebruik onwettig weens sy geskiedenis as ’n kenteken van opposisie teen kommunisme. Sommige ondersteuners van ’n Taiwannese onafhanklikheid verwerp die vlag weens sy konneksie met Chinese nasionalisme en as ’n uitdrukking van opposisie teenoor die Kuomintang, alhoewel ondersteuners van die Demokratiese Progressiewe Party en sy leiers die huidige vlag steeds gebruik, beide plaaslik en oorsee. 

 Geskiedenis 
duimnael|links|Die “Vyfkleurvlag” tydens die Xinhei-rewolusie in Shanghai, 1911
duimnael|links|Die “18-stervlag” van die Hubei-rebelle in 1911
duimnael|links|Die vlag in Hongkong tydens die Bevrydingsdag in 1945
Die eerste nasionale vlag van Taiwan is vir die eerste maal in 1663 gedurende die Koninkryk Tungning gebruik. Dit was ’n eenvoudige wit vlag met die karakter “鄭” (zhèng) in ’n rooi sirkel in die middel van die wit vlag. Die vlag van die Qing-dinastie is ook van 1683 tot 1895 gebruik toe die Republiek van Formosa uitgeroep is. Die vlag van Formosa het ’n tier op ’n eenvoudige blou met asuurwolke daaronder bevat.

Die skildhoek het sy oorsprong in die “Blou-lug-en-wit-son”-vlag (青天白日旗; qīngtiān báirì qí) wat deur Lu Haodong, ’n martelaar van die eerste Guangzhou-opstand in 1895, ontwerp is. Hy het sy ontwerp, wat die rewolusionêre weermag sou verteenwoordig, op 21 Februarie 1895 by die stigting van die “Herleef China Geselskap”, ’n Anti-Qing-groepering in Hongkong voorgestel. Die twaalf strale van die wit son stel die twaalf maande van en die twaalf tradisionele shichen ( 時辰), ’n tradisionele tydeenheid wat gelykstaande aan twee uur is, voor. Hierdie ontwerp het later die Kuomintang-partyvlag en die wapen van die Republiek China geword. Die twaalf strale van die wit son stel die twaalf maande van en die twaalf tradisionele shichen ( 時辰), ’n tradisionele tydeenheid wat gelykstaande aan twee uur is, voor. Hierdie ontwerp het later die Kuomintang-partyvlag en die wapen van die Republiek China geword. Die “rooi grond”-deel is in winter 1906 deur Sun Yat-sen toegevoeg om die gestorte bloed van die rewolusionêre magte wat hul lewens geoffer het om die Qing-dinastie omver te werp en die Republiek China op te rig, voor te stel, waarmee die vlag sy huidige ontwerp bekom het. Volgens George Yeo, ’n voormalige Singapoerse minister van buitelandse sake, is destyds die “Blou-lug-en-wit-son”-vlag by Sun Yat-sen se villa, nou die Sun Yat Sen Nanyang-gedenksaal in Singapoer, deur Teo Eng Hock en sy vrou toegewerk.  

Tydens die Xinhai-rewolusie in 1911, wat tot die oprigting van die Republiek China gelei het, het die verskillende rewolusionêre leërs het verskeie vlae gebruik. Lu Hao-tung se “Blou-lug-en-wit-son”-vlag is in die provinsies Guangdong, Guangxi, Yunnan en Guizhou gebruik. In Jiujiang is tydens ’n vlootopstand op skepe die “Blou-lug-wit-son-en-rooi-grond”-vlag gebruik. In Wuhan is ’n vlag met 18 geel sterre gebruik om die 18 administratiewe streke tydens die Wuchang-opstand te verteenwoordig. In Shanghai en Noord-China is ’n “Vyfkleurvlag” (五色旗; wǔ sè qí; “Vyf-rasse-onder-een-unie”-vag) met vyf horisontale gebruik wat die vyf grootste etniese groepe van China verteenwoordig het: die Han (rooi), die Mantsjoes (geel), die Mongole (blou), die Hui (wit) en die Tibettane (swart).

Gedurende die Japannese oorheersing van Taiwan (1895 tot 1945) is die vlag van Japan op die eiland gebruik. Terselfdertyd is die “Vyfkleurvlag” deur die voorlopige senaat van die regering van die Republiek China wat op 1 Januarie 1912 gestig is, as nasionale vlag gekies. Die “18-stervlag” is deur die weermag aanvaar  en die moderne vlag is as ’n vlootvaandel aanvaar.  Sun Yat-sen het egter nie die vyfkleurvlag as geskik geag nie en het geredeneer dat die horisontale orde ’n hiërargie of klassestelsel veronderstel het wat gedurende die dinastiese tyd gegeld het.

Nadat president Yuan Shikai in 1913 diktatoriale magte aangeneem het deur die Nasionale Vergadering te ontbind en die Kuomintang verbied het, het Sun Yat-sen in Tokio ’n regering in ballingskap gestig en die huidige vlag as die nasionale vlag van die Republiek China ingestel. Hy het voorgegaan om dié ontwerp te gebruik toe die Kuomintang in 1917 ’n teenregering Guangzhou gestig het. Die moderne vlag is met die “Wet op die nasionale vlag en embleem van die Republiek China” (中華民國國徽國旗法; Zhōnghuá Mínguó guóhuī guóqífǎ) op 17 Desember 1928 amptelik in gebruik geneem, nadat die suksesvolle Noordelike Ekspedisie die Beiyang-regering omvergewerp het, hoewel plaaslike inwoners die “Vyfkleurvlag” in ’n nieamptelike hoedanigheid aanhou gebruik het. Een rede vir dié teenstrydigheid in gebruik was gegrond in aanhoudende streeksvooroordele deur amptenare en burgers van Noord-China, wie ten gunste was van die “Vyfkleurvlag”, teen Suiderlinge soos die Kantonees/Hakka Sun Yat-sen.

Tydens die Tweede Chinees-Japannese Oorlog het die invallende Japanners verskeie vasalstate gestig wat verskillende vlagontwerpe gebruik het. Die “Hervormde Regering” is in Maart 1938 in Nanjing gestig om die verskeie marionetregerings wat die Vyfkleurvlag gebruik het, te konsolideer. Toe Wang Jingwei in 1940 die deur die Japanners in Nanjing ingestelde regering sou oorneem, het hy geëis om die huidige vlag te gebruik as ’n teken om die aanspraak van die Nasionaistiese Regering in Chongqing onder Chiang Kai-shek uit te daag en homself as die regmatige opvolger van Sun Yat-sen te posisioneer. Die Japanners het egter voorkeur gegee aan die “Vyfkleurvlag”. As ’n kompromis het die Japanners voorgestel om ’n driehoekige geel wimpel bo-op te voeg met die leuse “Vrede, Antikommunisme, Nasionale Konstruksie” (和平反共建國; Hépíng fǎngòng jiàn guó) in swart, maar dit is deur Wang verwerp. Uiteindelik het Wang en die Japanners ooreengekom dat die geel banier slegs buite gebruik word, tot die banier in 1943 verwyder is, waarvolgens twee mededingende regerings, wat elkeen beweer het dat hulle die wettige Nasionalistiese regering van China was, dieselfde vlag gebruik het. 

Die nasionale vlag is gespesifiseer in Artikel Ses van die 1947-grondwet van die Republiek China. Die vlag is ook tot in 1949 in Kommunisties-regerde gebiede gebruik. Ná die Chinese Burgeroorlog in 1949 het die regering van Chiang Kai-shek die soewereine onafhanklike land van die Republiek China na die eiland van Taiwan verskuif. Op die Chinese vasteland het die kommunistiese magte van Mao Zedong die Volksrepubliek China uitgeroep wat sy eie nasionale vlag in gebruik geneem het. Op 23 Oktober 1954 is die “Wet op die Nasionale Embleem en Nasionale Vlag van die Republiek China” (中華民國|國徽|國旗法) deur die wetgewende Yuan gepromulgeer om die grootte, mates, verhouding, vervaardiging en bestuur van die vlag te spesifiseer. 

 Vorige vlae 

 Simboliek 
duimnael|’n Wapperende vlag van die Republiek China
Die “Blou-lug-en-wit-son”-vlag deur Lu Haodong is in Februarie 1895 in Hongkong voorgestel. Die twaalf strale van die wit son stel die twaalf maande van en die twaalf tradisionele shichen ( 時辰), ’n tradisionele tydeenheid wat gelykstaande aan twee uur is, voor. Die “rooi grond”-deel is in winter 1906 deur Sun Yat-sen bygevoeg om die gestorte bloed van die rewolusionêre magte wat hul lewens geoffer het om die Qing-dinastie omver te werp en die Republiek China op te rig, voor te stel. Die drie kleure tesame stem ooreen met die Drie Beginsels van die Volk: blou stel nasionalisme en vryheid voor, wit stel demokrasie en gelykheid voor en rooi stel die volk se lewensbestaan en broederskap voor.  President Chiang Kai-shek het op die Nasionale Dag in 1929 verklaar dat “so lank as die nasionale vlag met die blou lug, wit son en rooi grond oor die Chinese grond wapper, dit die onafhanklikheid en vryheid nakomelinge van die Huang-keiser sal simboliseer”.

Die blou-en-wit skildhoek word dikwels as partyvlag van die Kuomintang gebruik. Die vlag het bykomende simboliek ontwikkel weens die unieke en opspraakwekkende politieke status van Taiwan. Op een vlak verteenwoordig die vlag ’n duidelike simbool dat Taiwan nie deur dieselfde regering as die Volksrepubliek China geregeer word nie omdat hierdie vlag duidelik verskil van dié van die Volksrepubliek China.

Omdat die vlag voorheen regoor China gebruik is, het dit intussen ’n simbool geword van ’n voortsetting van die ideale van die Chinese nasionalisme en bewegings wat hulle vir Chinese hereniging beywer. Dit het ook ’n simbool geword van ’n historiese en huidige verbintenis met China. Daarbenewens is die vlag afgelei van die seël van die Kuomintang en die kleur van die skildhoek word ook met die partykleure vereenselwig.

Sommige Chinese sien die vlag as ’n uitdrukking van Chinese nasionalisme en trots, gepaardgaande met gelyklopende verwerping van die huidige kommunistiese regering. Die vlag simboliseer moontlik ook ’n identifisering met en bewondering vir die politieke ideë van Sun Yat-sen en sy Drie Beginsels van die Volk.

Dit is egter ironies dat, gegewe die verbintenis van die vlag met Chinese nasionalisme in teenstelling met Taiwannese onafhanklikheid, die vlag ’n onverwagte bondgenoot in die Volksrepubliek China gevind het. Die Volksrepubliek het onafhanklikheidsgroeperinge in Taiwan gekritiseer wat die vlag wil verander of afstand daarvan doen en het geïmpliseer dat regstappe om so iets uit te voer negatiewe reaksie van die Volksrepubliek China sal ontlok.

Die teenwoordigheid van die vlag in Taiwan onderskei egter ook die feit dat Taiwan en die Republiek China se territoriale eilande elders onder jurisdiksie val van ’n land wat onderskei word van die Volksrepubliek China. Die hys van die Taiwannese vlag word selfs deur die uiterste ondersteuners van Taiwannese onafhanklikheid, soos die Taiwannese Solidariteitsunie, voorgestaan wanneer die lede die onderskeie en onafhanklik regeerde stelsels en gebiede van die Republiek China en die Volksrepubliek China beklemtoon.

 Ontwerp 
duimnael|Ontwerp van die vlag in Chinees
Die spesifieke ontwerpe van die vlag word gevind in die “Wet op die nasionale vlag en embleem van die Republiek China” in 1928. Die verhouding van die vlag is 2:3 waarvan drie kwart rooi is en een kwart blou met ’n wit twaalfpuntige son op. Die wit son se radius is 1⁄8 van die skildhoek se wydte (altesaam 1⁄16 van die vlag se wydte). Elke sonstraal lê op 30 grade sodat die somtotaal van die strale op 360 uitkom. Die afstand tussen die middelpunt van die son en die bopunt van elke sonstraal is dieselfde as die deursnee van die son. Dit son en sy twaalf strale word deur ’n blou sirkel van mekaar geskei, waarvan die deursnee van die wit son gedeel deur vyftien is.  

In latere jare is meer spesifikasies van die skildhoek (wat ook as die Kuomintang se vlag gebruik is) in die wetboeke geskryf. In die skets wat in “Wet op die Party en Vervaardiging en Metodes van die Nasionale Vlag” (黨旗國旗之製造及使用辦法), is die son in groter detail geskets en wiskundige waardes is aan elke element van die vlag toegeken. In die wet het die skildhoek steeds ’n verhouding van 2:3 gehad maar die wiskundige waardes is gegee as 24x36 meter. Die deursnee van die son en strale is 6/8 van die hoogte van die skildhoek (in meter sal dit dus 18 wees). Die deursnee van die son sonder die strale is 1/4 van die wydte van die skildhoek, dus 9 meter. Die blou sirkel wat bo-oor die gedeelte van die son en strale is, is ’n 1/15 van die son se deursnee, dus 0,6 meter. Die hoek van die strale, 30 grade, en die aantal het nie verander nie. 

Die kleure van die nasionale vlag is donkerrooi, wit en donkerblou. Die Kuomintang-party gebruik slegs wit en donkerblou en albei vlae word met ’n goue fraiing gekroon.  Die wet lys geen spesifieke kleurgewingsproses, soos Pantone, om die vlag te skep of skets nie. Die Departement van Binnelandse Sake verskaf CMYK-waardes slegs vir verwysing. 

350px|senter|Konstruksietekening

 Kleure 
duimnael|Die nasionale vlag in donker kleure
Die kleurskema word hieronder gelys:

 40pxKleurskema Blou Rooi Wit CMYK  100, 80, 0, 20  0, 100, 100, 5~10  0, 0, 0, 0 RGB  0, 40, 204  243, 0, 1  255, 255, 255 Heksadesimaal  #0028CC  #F30001  #FFFFFF

 Gebruik 
duimnael|links|’n Plakkaat wat die permanente president van die Republiek China, Yuan Shikai en die voorlopige president van die Republiek, Sun Yat-sen, herdenk.
duimnael|Oorlogsplakkaat vir die Verenigde Nasies, geskep in 1942 deur die Amerikaanse Kantoor van Oorlogsinformasie, wat die 26 lede van die Geallieerdes van die Tweede Wêreldoorlog toon, waaronder die Republiek China links bo.
duimnael|links|’n Skaars propagandaplakkaat (Long Live the Republic) met al drie die vlae van die Republiek China op. In die middel die eerste nasionale vlag, links die weermagvlag en regs die Sun Yat-sen-vlag (nou die vlag van Taiwan).
duimnael|Oorlogsplakkaat vir die Verenigde Nasies, geskep in 1943 deur die Amerikaanse Kantoor van Oorlogsinformasie. In die middel die vlag van die Republiek China as deel van die Geallieerdes.
Onder politieke toesig van die Kuomintang het die vlag in die vroeë jare van die republiek dieselfde belangrikheid as die Kuomintang se partyvlag gehad. ’n Muur het bestaan waarop die Kuomintang-vlag op linkerkant en die nasionale vlag op regterkant vertoon is, elk teen ’n hoek gedraai met ’n portret van Sun Yat-sen, Vader van die Nasie, in die middel. Vir die spitsberade wat tydens die Chinese Burgeroorlog tussen die Kuomintang en die Kommunistiese Party van China plaasgevind het, is die vlag in gelyke stand met dié van die Chinese Sowjetrepubliek (Jiangxi Sowjet) vertoon. Die vlagwet het later die horisontale vertoon van die vlag met die portret van Sun Yat-sen in die middel van die rooi veld gespesifiseer. Hierdie vlag word in talle regeringsgeboue in Taiwan aangetref en dit is ook die vlag wat vertoon word wanneer die president en adjunkpresident van die Republiek China ingesweer word.

Die vlag het ’n alomteenwoordigheid in Taiwan. Die hys en stryk van die vlag geskied seremonieel en word deur die vlaglied begelei, terwyl die aanwesiges die vlag met die regterhand teen die regter wenkbrou groet. Van skoolkinders word tradisioneel verwag om soggens aan seremonies deel te neem wanneer die vlag begelei deur die Nasionale Volkslied van die Republiek China gehys word. Voordat die Krygswet in 1987 in Taiwan opgehef is, is van alle vaartuigbestuurders verwag om te stop wanneer hulle ’n vlagseremonie teëkom.

Die vlag van die Republiek China word tydens internasionale byeenkomste, waaraan die Volksrepubliek China deelneem, min vertoon, veral as gevolg die Volksrepubliek China se sterk druk oor die politieke status van Taiwan en die gepaardgaande minimale invloed van die Republiek China in hierdie kringe. Pleks daarvan word die Republiek China gewoonlik met ’n pseudoniem (dikwels “Chinese Taipei”) aangekondig en tydens Olimpiese Spele gebruik dit sy eie vlag, die Chinese Taipei-vlag. Dit omdat die Internasionale Olimpiese Komitee die Volksrepubliek se standpunt erken, waarvolgens die Republiek China ’n ontbinde entiteit en die Republiek China op Taiwan onwettig is. Die verbanning raak ook toeskouers — tydens die tafeltenniseindstryd gedurende die Olimpiese Somerspele 1996 in Atlanta is ’n Taiwannese student in hegtenis geneem nadat hy met die vlag van die Republiek China gewaai het. 

Aan die begin van die 21ste eeu het die simboliek van die vlag egter begin verander, nadat die verhoudings tussen die Kuomintang in Taiwan en die Kommunistiese Party van China verbeter het. Die vlag van die Republiek China begin nou om die gemeensame geskiedenis van die vastelandse China en Taiwan te simboliseer en vervolgens het die Volksrepubliek China dit duidelik gemaak dat ’n verandering van die vlag van die Republiek China ’n groot provokasie ten gunste van Taiwannese onafhanklikheid sal wees. Die dubbelsinnigheid rondom die vlag het tydens die besoek van die Kuomintang se voorsitter, Lien Chan, aan die vastelandse China in April 2005 ontstaan, toe die vlag gedurende seremonies ter eerbetoning van Sun Yat-sen in aanwesigheid van ampsdraers uit beide die Republiek China en die Volksrepubliek China vertoon is. Een plek in die vastelandse China waar die Wit-Son-vlag steeds opvallend vertoon word is die mosaïek binne die Sun Yat-sen-mausoleum in Nanjing.

Die gebruik van die vlag in Taiwan weerspieël sy omstrede simboliek. Alhoewel ondersteuners van ’n Taiwannese onafhanklikheid soos die vroeëre president Chen Shui-bian die vlag tydens amptelike staatsverpligtinge gebruik en gegroet het, word dit tydens politieke veldtogte van die Demokratiese Progressiewe Party nooit vertoon nie. Dit is nie net omdat die vlag met die vastelandse China verbind word nie, maar ook weens die insluiting van Kuomintang se party-embleme op die vlag. Daarteenoor word die vlag tydens politieke veldtogte van die Kuomintang baie opvallend gebruik. Hierdie onderskeidelike gebruik raak selfs die kleure wat tydens politieke optogte gebruik word. Optogte van die Kuomintang gebruik veral die kleure van die vlag, met meer blou as rooi, terwyl tydens optogte van die onafhanklikheidsgesinde partye veral groen gebruik word, maar nóg blou nóg rooi.

Verskeie ondersteuners van ’n Taiwannese onafhanklikheid soos die vroeëre president Lee Teng-hui het al vir ’n verwydering van die huidige vlag gepleit en daar bestaan verskeie ontwerpe vir ’n spesifiek Taiwannese vlag. Die vooruitsigte oor ’n verandering van die vlag is egter nie hoog nie, aangesien die verandering van die vlag ’n grondwetlike verandering eis; die huidige vlag geniet ’n groot ondersteuning onder Kuomintang-aanhangers en in ’n minder mate gewildheid onder moderate ondersteuners van ’n Taiwannese onafhanklikheid; en omdat ’n verandering aan die vlag tot politieke spanning met die Volksrepubliek sal kan lei. Gedurende die 2004-verkiesings is vir ’n kort rukkie voorgestel dat indien die groen koalisie die verkiesings sal wen, hulle die Kuomintang sal kan dwing om hul politieke kenteken in een van die vlag afwykende te laat verander. Dié voorstel het tot enkele dae se kontroversie gelei, maar het spoedig in vergetelheid geraak.

 Chinese diaspora 
Die Oorsese Chinese gemeenskap is oneens oor watter vlag hulle sal verteenwoordig, ondersteuners en organisasies van die Chinese demokrasiebeweging verkies die vlag van die Republiek China bo dié van die Volksrepubliek China om opposisie teenoor kommunistiese heerskappy uit te druk. 

Verskeie Hongkongers het voorheen as deel van die pro-Republiek China en pro-demokrasie-veldtog die vlag van die Republiek China vertoon om hul gemeensame opposisie teenoor die Volksrepubliek China se beleid te beklemtoon en ook om hul respek teenoor Sun Yat-sen se nalatenskap uit te druk.   In onlangse jare staar ondersteuners van die Republiek China egter streng beperkings in die gesig weens die Volksrepubliek China se toenemende staatsbeheer oor Hongkong, veral wanneer hulle die vlag van die Republiek China vertoon of jaarliks op 10 Oktober die Nasionale Dag van die Republiek China wil vier.  

 Ontheiliging 
Volgens Artikel 118 en 160 van die Republiek China se Strafwet is dit ’n kriminele oortreding om óf die nasionale vlag óf die landswapen van enige land te beledig. Indien ’n nasionale vlag of landswapen van ’n ander land ontsier word, sal die oortreding “belemmering van staatsdiplomasie” genoem word; indien dit ’n staatssimbool van die Republiek China is, sal die oortreding “ordeversteurend” heet. Boonop is die belediging of beskadiging van die portret van Sun Yat-sen ook strafbaar as “ordeversteurend”. Dit kan gestraf word met óf gevangenisstraf van een jaar of minder óf ’n boete van $9 000 NTD of minder.


 Voorvalle 
duimnael|Die Rennie’s Mill Middle School in Hongkong met die vlag van die Republiek China in 1995
Gedurende ’n optrede in Manchester in November 2013 het die sanger Deserts Chang die vlag van die Republiek China vir die gehoor gewys, wat tot protes van die Volksrepubliek en die kansellasie van haar optrede in Beijing gelei het.  

Eweneens in November 2015 het die sanger Tzuyu saam met die groep Twice in die Suid-Koreaanse televisieprogram My Little Television verskyn. Sy het haarself as ’n Taiwannese aangekondig en die vlag van die Republiek China saam met die vlag van Suid-Korea gewys. Die Japannese vlag is ook gewys om die nasionaliteit van ander groeplede te wys.  Alhoewel dit deur die Volksrepubliek skerp veroordeel is, het die Republiek China se raad vir vastelandse verhoudings gemeen dat hulle Chou se vertoning van die Republiek China se vlag as ’n patriotiese daad ondersteun. Die raad het by die vastelandse Taiwannese Sakekantoor sy protes ingedien en daarop aangedring dat die Chinese regering “sy privaatsektor weerhou”, aangesien dit die gevoelens van die Taiwannese volk “ernstig beseer het” en die wedersydse verhoudinge verder ernstig sal kan beskadig. Hulle het mense van weerskante die seestraat aangespoor “om die swaarverdiende vriendelike bande te koester”. 

’n Plaaslike raad in die Australiese stad Rockhampton het ’n Taiwannees-Australiese gesin ontstel nadat hulle oor die kinders se handgeverfde uitbeeldings van die Taiwannese vlag ’n veselglasbulbeeld geverf het wat, as deel van die driejaarlikse Beef Australia-vieringe op die rivieroewer, geplaas is.  Die Taiwannese broers en susters het twee vlae onder die ander vlae van Barramundi wat deur studente van die North Rockhampton State High School geverf is, geteken.  Die bul, wat voor die Doeanehuis geplaas is, is ontwerp om die multikulturele gemeenskap van die stad te simboliseer, maar die twee vlae is later deur oorverfing gesensor. Rockhampton se plaaslike raad het erken dat hulle dit in ooreenstemming met die Australiese regering se Een-Chinabeleid gedoen het. In die Australiese media is egter beweer dat dit gedoen is om te verhoed dat die Chinese afgevaardigdes wat Beef Australia besoek het, ontsteld kan raak, aangesien die Volksrepubliek China ’n belangrike invoerder van Australiese beesvleis is.  Taiwan News het dit as Australiese “koutou” (buiging) voor die Volksrepubliek China beskryf.

Apple beperk volgens bewerings die stuur van die vlag van die Republiek China in iOs-toestelle as ’n emoji wanneer dié toestel se landskode China of die taalinstellings Chinees is.   Volgens die veiligheidsnavorser Patrick Wardle kan ’n fout in die vlagsensuurkode van die iOS-stelsel egter veroorsaak dat toestelle ineenstort.  Apple het die emoji wat die vlag van Taiwan verteenwoordig gedurende die proteste van 2019–20 in Hongkong weereens gesensor, nadat hulle dit uit die iOS-sleutelborde in Hongkong en Macau verwyder het.  

 Verbod in Kambodja 
Hoewel openbare vertoning van die vlag van die Republiek China in die algemeen raar is en in die Volksrepubliek tot arrestasie kan lei, was Kambodja die eerste land wat die vertoon daarvan amptelik onwettig verklaar het. In Februarie 2017 het die Eerste Minister, Hun Sen, ’n verbod op die vertoon van die vlag in Kambodja aangekondig as deel van sy toewyding aan die Een-Chinabeleid.  

 Gebruik van soortgelyke vlae 
Volgens berigte het Taiwannese aanhangers die Chinese Taipei nasionale bofbalspan met die vorige vlag van Mianmar tydens baie internasionale toernooie soos die Olimpiese Somerspele 2008 in Beijing ondersteun; in die Volksrepubliek China is die openbare gebruik van die vlag van die Republiek China verbied.     Mianmar is ’n bondgenoot van die Volksrepubliek China en het in 2010 sy nasionale vlag verander.

 Nasionale vlaglied 
duimnael|Die nasionale vlaglied word gespeel tydens die hys en stryk van die nasionale vlag van die Republiek China tydens die daaglikse seremonie by die Nasionale Chiang Kai-shek-Gedenksaal in 2005 deur die erewag van die vloot
duimnael|Die nasionale vlaglied van die Republiek China
Die nasionale vlaglied van die Republiek China van die Republiek China (Chinees: 中華民國國旗歌, pinyin: Zhōnghuá Mínguó Guóqígē, Wade-Giles: Chung1hua2 Min2kuo2 Kuo2chʻi2ko1) is ’n patriotiese liedjie wat tradisioneel tydens die hys en stryk van die nasionale vlag van die Republiek China gespeel word. Plaaslik word die nasionale vlaglied tydens vlagseremonies ná die nasionale volkslied van die Republiek China gespeel. Dit word ook op internasionale sportbyeenkomste soos die World Baseball Classic en Olimpiese Spele gespeel, waaraan Taiwan amptelik onder die naam Chinese Taipei deelneem. Gevolglik word die liedjie as ’n soort tweede volkslied beskou, vervolgens staan en eer burgers en ondersteuners van die Republiek China wanneer dit gespeel word asof hulle die nasionale volkslied sou eer.

 Oorsprong 
Nadat die Kuomintang-himne in 1930 die de facto-nasionale volkslied van die Republiek China geword het, het die Departement van Onderwys burgers gevra vir voorleggings vir ’n nuwe amptelike volkslied. Die musiek, gekomponeer deur Huang Tzu, is in 1936 uiteindelik gekies, maar die nasionalistiese regering het geweier om dit as die nasionale volkslied goed te keur. As ’n kompromie is die nasionale volkslied onveranderd gelaat, terwyl Huang Tzu se musiek as die nasionale vlaglied aangewys is, met lirieke in Klassieke Chinees wat gewoonlik toegeskryf word aan Dai Jitao, wie ook bygedra het tot die lirieke van die nasionale volkslied. Ming Pao Monthly, No.289, bl. 87

 Geskil oor die lirieke se outeur 
Volgens Liu Yiling van die Nasionale Biblioteek van die Republiek China, bly daar ’n geskil oor die outeur van die lirieke. In sommige vroeëre publikasies is die lirieke aan ’n anonieme werk toegeskryf. Latere publikasies het dit egter aan Dai Jitao toegeskryf, wie in 1928 ook ’n liedjie met die titel “Nasionale Vlaglied” gekomponeer het. Nietemin het daardie werk baie verskille teenoor die huidige weergawe getoon. In 1929 het Liang Desuo “Blou lug, wit son en geheel rooi grond” uitgereik en sommige skryf die outeurskap van die nasionale vlaglied aan hom toe vanweë die ooreenkoms tussen daardie werk en die huidige lirieke. 

 Gebruik 
Sedert 1983 word die liedjie (amptelik met verskillende lirieke) vanweë druk deur beide die Chinese Nasionale Olimpiese Komitee en die Internasionale Olimpiese Komitee op Olimpiese kompetisies pleks van die nasionale volkslied gespeel. Gelyktydig is die simbole wat Taiwan op Olimpiese en ander sportbyeenkomste gebruik, asook hul naam amptelik in Chinese Taipei (中華臺北) verander.   Tydens die Olimpiese Somerspele 2004 het Chinese Taipei sy eerste goue medaljes gewen en die nasionale vlaglied is gespeel tydens die seremoniële hys van die vlag vir die gouemedaljespan. Tydens sy invoering is dié liedjie amptelik “Nasionale Volkslied van Chinese Taipei” genoem.  Tydens die 16de Asiatiese Spele in Guangzhou, Volksrepubliek China, is die liedjie aangekondig as die “Volkslied van die Chinese Taipei Olimpiese Komitee” (中華臺北奧會會歌), met nuwe lirieke geskryf deur Chang Pi-te (張彼德).  

In Taiwan word by skole en nasionale monumente die nasionale volkslied en die nasionale vlaglied elke oggend voor klasse of opening tydens ’n buitelugseremonie gespeel. Die nasionale volkslied word gesing terwyl die vlag voor sy hys vasgehou word en die nasionale vlaglied word gespeel wanneer die nasionale vlag gehys word.  Wanneer die vlag gestryk word, word slegs die nasionale vlaglied gespeel. Tydens die Somer-universiade 2017 in Taipei, Taiwan, is die liedjie as “Nasionale Volkslied van Chinese Taipei” gespeel.

 Ander vlae 
 Onderafdelings 

 Diensvlae 
Al die diensvlae het soos die nasionale vlag ’n verhouding van 2:3.

 Sportvlae 
Omdat die meeste lande ingevolge die Een-Chinabeleid die Republiek China op Taiwan nie erken nie, neem Taiwannese sportlui aan internasionale toernooie en kompetisies soos Olimpiese Spele onder die naam Chinees Taipei deel. In hierdie verband word ’n ander vlag gebruik. Sedert ’n resolusie deur die Internasionale Olimpiese Komitee (IOK) in 1979 word die vlag van die Taiwannese Nasionale Olimpiese Komitee gehys. Dit toon op ’n wit baan die Kuomintang se son en die Olimpiese ringe, omring deur twee lyne in rooi en blou, wat die buitelyn van ’n pruimbloeisel vorm, die nasionale blom van Taiwan. Daarbenewens gebruik baie sportbeheerliggame hul eie vlag.

 Militêre vlae 

 Voorgestelde vlae 

 Soortgelyke vlae 
Die vlag van die Republiek China (Taiwan) toon ’n sekere ooreenkoms met dié van Samoa en dié wat tot in 2010 deur Mianmar gebruik is. Daar is geen kulturele of historiese verbintenis met die vlag van Samoa nie, terwyl die ou vlag van Mianmar moontlik deur die Kuomintang in Birma ontwerp is.

 Galery 

 Sien ook 

 Vlag van Hongkong
 Vlag van Macau
 Vlag van Oos-Turkestan
 Vlag van Tibet
 Vlag van die Volksrepubliek China

 Verwysings 

 Eksterne skakels 

  Republiek China by Flags of the World.


Kategorie:Kultuur in die Republiek China
Republiek China
Republiek China