Edwin Goldmann

Prof. Edwin Goldmann Edwin (Burgersdorp, Kaapkolonie, 12 November 1862 – Freiburg im Breisgau, Baden, Duitsland, 12 Augustus 1913) was ’n histopatoloog en chirurg.

 Herkoms en opleiding 
Goldmann was die seun van B.N. Goldmann, 'n gesiene Duits-Joodse immigrant, vrederegter en lid van die afdelingsraad van Burgersdorp. Sy broer Richard (gebore 1861) was 'n suksesvolle sakeman aan die Rand en politikus, terwyl Charles Sydney (1868–1958) 'n Randse finansier en direkteur van verskeie mynmaatskappy was. Goldman het sy skoolopleiding aan die Albert Academy op Burgersdorp ontvang, waarna hy in 1876 na 'n gimnasium in Breslau, Duitsland, is. Hier het hy 'n besonderse aanleg vir musiek en wiskunde aan die dag gelê. Vervolgens is hy na die Universiteit van Freiburg, waar hy in 1885 sy artseksamen afgelê het.

 Loopbaan 
Nadat hy afgestudeer het, het hy hom veral op die biologiese skeikunde toegespits en as deeltydse lektor onder die beroemde prof. Carl Weigert in Frankfurtgewerk. Van 1891 af was hy aan die universiteitshospitaal in Freiburg verbonde en in 1895 as buitengewone hoogleraar. Hy was ook hoofchirurg van die Diakonesse-hospitaal in dieselfde stad. 

Later het hy onder prof. Paul Ehrlich aan die Institut für Experimentele Therapie in Frankfort gewerk waar hy veral op die kleuring van lewende weefsel gekonsentreer het en tot belangrike gevolgtrekkings omtrent die gedrag van selfunksie onder normale en abnormale toestande gekom het. 

 Skrywer 
duimnael|regs|170px|Pro. Goldmann se graf in die hoofbegraafplaas in Freiburg im Breisgau.

Tydens sy roemryke loopbaan het talle publikasies van hom verskyn, veral in Duitse mediese tydskrifte vir chirurgie en patologie. Die artikels het gehandel oor onderwerpe soos kwaadaardige gewasse, die metodes by operasies (onder meer aan die bors, slukderm en ureter) en die aanwending van X-strale by kankerdiagnose. Die laaste belangrike werk wat van hom verskyn het, was Über die Vitalfärbung am Zentralnervensystem (Berlyn, 1913). In 1913, net voor sy dood weens oogkanker, het Goldmann 'n referaat getitel "Vitalfärbung am Zentralnervensystem: Beitrag zur Physiopathologie des Plexus Choroideus und der Hirnhäute" voor die eksklusiewe Pruisiese Akademie vir Wetenskap gelewer.

 Waardering en huwelikslewe 
Golden is, volgens E.M. Sandler in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek, "bestempel as 'n skitterende snykundige met ware idealisme en 'n omvangryke kennis. Hy kon die klavier bespeel, was 'n kunskenner en 'n belese man." Hoewel Goldmann hom nie weer in sy geboorteland gevestig het nie, het die resultate van sy wetenskaplike ondersoek ook die vooruitgang van die mediese wetenskap in Suid-Afrika bevorder. Daarbenewens het hy as 'n gebore Suid-Afrikaner op internasionale gebied erkenning vir sy wetenskaplike prestasies geniet.

 Huwelikslewe 
Goldmann het ’n tyd lank in Londen gewoon. In 1906 is hy getroud met Lorna Lawrence Bosworth-Smith van Bingham's Melcombe, Dorset. Uit die huwelik is een seun en een dogter gebore. 

 Bron 
  Sandler, E.A. in Beyers, C.J. (hoofred.). 1981. Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek, deel IV. Durban: Butterworth & Kie (Edms) Bpk.

Kategorie:Suid-Afrikaanse akademici
Kategorie:Suid-Afrikaanse Jode
Kategorie:Suid-Afrikaanse snydokters
Kategorie:Geboortes in 1862
Kategorie:Sterftes in 1913