Magnetiese dipool

'n Magnetiese dipool is die eenvoudigste vorm waarin magnetisme optree wat waargeneem kan word. Alle minder eenvoudige magnetiese strukture kan uit dipole opgebou word.

 Afwesigheid van magnetiese monopole 
Magnetiese veldlyne het geen einde nie. In teenstelling tot elektriese velde is die magneetveld en sy veldlyne bronvry. Mens kan dit ook matematies formuleer en sê die divergensie van die magnetiese vektorveld is nul. 

Daar word nogtans dikwels gespekuleer oor die bestaan van magnetiese monopole, wat met elektriese ladings – die bronne van die elektriese veld – sou ooreenkom, maar hulle is nooit aangetref nie. Daar is nogtans ook geen fundamentale redes waarom hulle nie sou kon bestaan nie, en daar is teorieë wat probeer om die natuurkragte in een teorie saam te vat wat wel voorspel dat hulle moet bestaan. Die enigste waarnemings wat in vastestowwe iets getoon het wat as monopool gesien kan word, is dat dieselfde getal noord- as suipole aangetref is. Indien daar probeer word om hulle van mekaar te skei, word daartussen altyd weer 'n suid- en 'n noordpool geskep.

 Voorkoms en betekenis van magnetiese dipole 
duimnael|Magnetiese veldlyne wat deur 'n elektriese kringstroom opgewek word.

Volgens die klassieke elektrodinamika kan 'n magnetiese dipoolveld deur 'n elektrise kringstroom veroorsaak word, wat rondom 'n oppervlak  vloei. Sy magnetiese dipoolmoment  is:

Alle elementêre deeltjies wat tot dusver bekend is en wat 'n lading en 'n spin het, wek ook 'n magneetveld op en besit dus 'n magnetiese dipool. Die dipool se grootte hang van die soort deeltjie af. Dit geld vir kwarke asook elektrone en baie atoomkerne.

Indien hierdie deeltjies in 'n uitwendige magneetveld gevoer word, kan hulle net 'n paar energietoestande aanneem waarby hulle 'n bepaalde presessiebeweging om die rigting van die magneetveld uitvoer. Hierdie eienskap word gebruik in die kernspinresonansie wat vandag ook belangrike mediese aanwendings het, soos MRI.

 Dipole se veld 
'n Magnetiese dipool wek 'n magneetveld op. Op 'n plek  effens verder weg van die dipool is die magnetiese fluksdigtheid: 

 is die grootte  van ,  is de magnetiese veldkonstante en  is die oppervlakte  van die sfeer op afstand .

Hierdie formule geld onafhanklik van die grootte of vorm van die stroomkring, die magneetspoel, die staafmagneet of van die atoom, solank  groot genoeg is.

'n uitwendige magnetiese veld  oefen op die dipool 'n wringkrag uit:

en die dipool besit 'n potensiële energie wat afhanklik is van watter hoek dit met die veldrigting vorm:

Indien die veld inhomogeen is, word die krag in eerste benadering:Wolfgang Nolting: Grundkurs Theoretische Physik 3. Kapitel 3.3.2. 8. Auflage, Springer-Verlag Berlin Heidelberg New York, .

waar die Nabla-operator  gebruik word.

Die magnetiese eienskappe van 'n stuk materiaal word deur sy magnetiese dipole bepaal. Indien die stof geen atome met spins bevat nie sal diamagnetisme optree. Indien daar spins teenwoordig is, maar hulle is ewekansig verdeel, tree paramagnetisme op. Indien die spins aan mekaar gekoppel is, kan ferro-, antiferro- of ferrimagnetisme optree.

 Verwysings 

 Nog leesstof 
 Horst Stöcker: Taschenbuch der Physik. 4. Auflage, Verlag Harry Deutsch, Frankfurt am Main, 2000, .

 Eksterne skakels 
Magnetische Monopole in magnetischem Festkörper entdeckt.   helmholtz-berlin.de, 2009 
Mini-Magnetwirbel als Speicher der Zukunft? Magnetische Wirbel können verschoben und manipuliert werden. scinexx.de, 2013 

Kategorie:Magnetisme