Diëtieleter

Diëtieleter of gewoon eter is ‘n organiese verbinding met formule  .

 Geskiedenis 
duimnael|Crawford Williamson Long|links|120px
Eter is taamlik lank bekend. Raymundus Lullus het dit glo omtrent 1275 reeds ontdek, maar ander navorsers word soms as ontdekkers genoem soos Paracelsus of die Duitse medikus en plantkundige Valerius Cordus (1515-1554). Hy het ‘n vervaardiging van eter uit swaelsuur en alkohol beskryf.  Die naam eter stam van Frobenius in 1730. In die 19de eeu het medici soos Williamson Long begin om dit vir verdowing te gebruik. In 1842 verwyder hy ‘n gewas by ‘n pasiënt onder eter-narkose. In die 1930s begin hierdie aanwending te verminder omdat eter baie brandbaar is. Sy flitspunt is baie laag. In die Derde Wêreld word dit soms nog toegepas. 
Vandag word die stof hoofsaaklik as ‘n oplosmiddel vir wasse, vette, olies, harse, natuurrubber en in die organiese sintese gebruik. 

 Sien ook 
lys van oplosmiddels

 Verwysings 

Kategorie:Eters
Kategorie:Brandstowwe