SAFARI-1

duimnael|Pelindaba se geboue.

SAFARI-1 is 'n kernreaktor wat in 1965 vir kernfisika-navorsing in bedryf gestel is. Die reaktor word deur die Suid-Afrikaanse Kernenergiekorporasie (NECSA) by hul aanleg in Pelindaba, Suid-Afrika bedryf. Dit is 'n 20 MW ligte waterverkoelde, berillium-gereflekteerde, swembadtipe reaktor. Die reaktor is ontwerp om op verrykte uraan te loop. Die brandstof wat tans gebruik word is oorblyfsels van Suid-Afrika se buitewerkinggestelde kernwapens.

 Geskiedenis 
Die reaktor is in samewerking met die Amerikaanse Departement van Energie in die 1950's en '60's as deel van hulle Atoms for Peace-program gebou.

Beplanning vir die konstruksie van die reaktor het in 1960 begin, waarna dit tussen 1961 en 1965 gebou is. In Maart 1965 is die reaktor met 'n uitset van 6,75 MW geaktiveer. Die aanleg se uitset is aanvanklik deur die kapasiteit van die sekondêre koel-kring beperk. In 1968 is die sekondêre koel-kring opgegradeer en kon die uitset na 20 MW opgestoot word.

Aanvanklik het die reaktor op verrykte uraan wat deur die Verenigde State van Amerika verskaf is geloop. In 1975 is die uitvoer van verrykte uraan uit die VSA na Suid-Afrika gestaak, in protes teen Suid-Afrika se kernwapenprogram en die bou van die Valindaba Y-aanleg. Om beskikbare brandstof te bespaar, is die reaktor se uitset na 5 MW verminder en is die aanleg se bedryfsure dramaties ingeperk.

Die reaktor is in 1988 vir herstelwerk gesluit nadat 'n waterlek in die swembad ontdek is.

In 2005 is aangekondig dat die reaktor omgebou gaan word om lae-verrykte, in plaas van hoë-verrykte uraan, as brandstof te gebruik.

 Gebruik 
Een van SAFARI-1 se primêre funksies is die vervaardiging van radioisotope vir radio-farmakologiese gebruik in kerngeneeskunde, spesifiek vir die produksie van molibdeen-99.

Radioaktiewe isotope word deur NTP-radioisotope, 'n filiaal van die Suid-Afrikaanse Kernenergiekorporasie, versprei.

 Verwysings 

Kategorie:Kerntegnologie in Suid-Afrika