Bottersuur

Bottersuur of butanoësuur is 'n karboksielsuur met die chemiese struktuurformule CH3CH2CH2-COOH, bevattende vier koolstofatome. Die afgeleide soute en esters heet butirate. Bottersuur is ontdek deur Adolf Lieben en Antonio Rossi in 1869.
'n Deel van melkvet (ongeveer 4%) bestaan uit 'n trigliseried van bottersuur. Bottersuur word egter ook in die derm gevorm veral uit dieetvesel. Daar is aanduidings dat bottersuur beskerming teen kanker bied, maar dit is nie duidelik of dit ongeag die bron die geval is nie. Die bottersuur uit melk of botter sal nooit die derm bereik nie. Dit word opgeneem en in die lewer gemetaboliseer. Handbook of Dairy Foods and Nutrition, Third Edition, 2007, 

 Voorkoms 
Bottersuur kom voor in melk, veral bok-, skaap- en Amerikaanse buffel-melk, botter, parmesaankaas, en as 'n produk van anaërobiese fermentasie (insluitend in die kolon en as liggaamsreuk). Dit het 'n onaangename reuk en wrang smaak, met 'n soet nasmaak soortgelyk aan eter. Dit kan opgespoor word deur soogdiere met 'n goeie reukopsporingsvermoë (soos honde) teen 10 dele per miljard, terwyl mense dit kan opspoor in konsentrasies bo 10 dele per miljoen.

Bottersuur is teenwoordig in menslike braaksel, en gee dit die kenmerkende vrot reuk.

Daar is talle bakterieë wat monosakkariede kan omsit na bottersuur, soos Clostridium butyircum, C. kluyberi, C. pasteurianum, Fusobarierium nucleatum, Butyrivibrio fibrisolvens en Eubacterium limosumButyric Acids – Advances in Research and Application: 2013 Edition, 

 Verwysings 

Kategorie:Karboksielsure
Kategorie:Biomolekules