Burgerregte

Burgerregte is regte wat individuele vryheid teen skending deur regerings, organisasies en ander individue beskerm. Dit verseker dat individue in die burgerlike en politieke sfere van die samelewing kan deelneem sonder om teen gediskrimineer te word of onderdruk te word.

Burgerregte sluit gewoonlik die versekering van mense se fisiese en geestelike integriteit, lewe en veiligheid, beskerming teen diskriminasie, die reg op privaatheid, die vryheid van denke, spraak, godsdiens, pers, vergadering en beweging in.

Politieke regte sluit natuurlike geregtigheid (prosedurele billikheid) in die reg in, soos die regte van die beskuldigde, insluitend die reg op 'n regverdige verhoor; behoorlike proses; die reg om regstelling of 'n regsmiddel te soek; en regte van deelname aan die burgerlike samelewing en politiek soos vryheid van assosiasie, die reg om te vergader, die reg op petisie, die reg op selfverdediging en die reg om te stem. Hierdie regte moet ook die regsnorm volg, aangesien dit die mag van die reg moet hê en in die stelsel van administratiewe geregtigheid moet inpas. 'n Sleutelkenmerk in die moderne samelewing is dat hoe meer 'n staat politieke regte van burgers kan waarborg, hoe beter is die staat se verhoudings met sy burgers.

Burgerlike en politieke regte vorm die oorspronklike en hoofdeel van internasionale menseregte.A useful survey is Paul Sieghart, The Lawful Rights of Mankind: An Introduction to the International Legal Code of Human Rights, Oxford University Press, 1985. Hulle bestaan uit die eerste gedeelte van die 1948 Universele Verklaring van Menseregte (met ekonomiese, sosiale en kulturele regte wat die tweede gedeelte uitmaak). Die teorie van drie generasies menseregte beskou hierdie groep regte as "eerste generasie regte", en die teorie van negatiewe en positiewe regte beskou dit as oor die algemeen negatiewe regte.

Verwysings

Kategorie:Menseregte
Kategorie:Filosofie