Sinai

duimnael|Kaart van die Sinai-skiereiland met die Golf van Suez in die weste en die Golf van Akaba in die ooste

Sinai (Arabies: سيناء) is 'n skiereiland in Egipte, en die enigste deel van die land wat in Asië geleë is. Dit het 'n oppervlakte van 61 000 km² en lê tussen die Middellandse See in die noorde en die Rooisee in die suide. In die weste is die Suezkanaal en die Golf van Suez, in die ooste is die Golf van Akaba en die grens tot Israel geleë. Sinai is veral bekend vir die Sinaiberg, waar Moses volgens die Bybel die Tien Gebooie van God ontvang het, en die Sint-Katarinaklooster, wat tussen 548 en 565 gestig is. Die Sinaiberg is 'n heilige plek vir Jode, Christene en Moslems.

Belangrike hawestede sluit in Taba in Egipte en Eilat in Israel. Sharm El Sheikh is die bekendste vakansieoord van Sinai. 

Sinai is Egipte se driehoekige skiereiland en vorm 'n brug tussen Asië en Afrika. Dit word met die res van Egipte verbind deur die Landengte van Suez, maar word terselfdertyd deur die Suezkanaal van Afrika geskei. Geografies is Sinai dus in Asië. Die hele skiereiland is woestyn, en vanweë sy ligging tussen die Sahara (Egipte se oostelike woestyn wat aan Sinai grens is deel van die Sahara), die Israeliese Negev-woestyn en die Groot Arabiese Woestyn in die Arabiese Skiereiland is dit deel van 'n baie groot woestyngebied.

 Geografie 
Die Sinai-berge is op die skiereiland. Sinai sluit twee van Egipte se 29 provinsies in: Noord-Sinai en Suid-Sinai.

Sinai is deel van die Groot Skeurvallei. Dit is 'n groot breuk in die aardkors van Oos-Afrika deur die Rooi See, die Golf van Akaba en uiteindelik na die Jordaanvallei (Dooie See). As gevolg van sy ligging op hierdie verskuiwingslyn, beweeg Sinai elke jaar 5 mm tot 2 sentimeter verder weg van Afrika.

 Noord-Sinai 
Die noordelike deel van Sinai bestaan ​​hoofsaaklik uit plat uitgestrekte sand. Die grens tussen die plat noorde en die hoë bergpieke van die suide word gevorm deur 'n groot kalkryke plato, die El Tih-plato. Die hoofstad van die Noord-Sinai-provinsie is El Arish, 'n plek nie ver van die grens tussen Egipte en die Gasastrook nie.

 Suid-Sinai 
Aan die suidwestekant van Sinai is die Golf van Suez, wat ongeveer 80 meter diep is. Om Sinai vanuit die weste binne te gaan, moet jy die Golf van Suez of die Suez-kanaal oorsteek of deur die Suez-tonnel gaan. Die Golf van Suez is bekend vir sy oliebedryf. Die ooskus het 'n aantal bekende strandoorde aan die Golf van Akaba, insluitend Sharm el Sheikh, Dahab en Taba. Die Golf van Akaba is gevul met ryk koraalriwwe en kleurvolle visse. Dit is 'n onderwaterparadys wat baie duikers en snorkelaars lok.

Granietberge word in die suidelike deel van Sinai aangetref. Berg Sinai is die bekendste berg in die Sinai-berge. Dit is die berg waar, volgens Eksodus 20:1, God die Tien Gebooie aan Moses gegee het. Die hoogste berg is die berg Katharina, naby die Katharina-klooster wat een van die oudste Christelike kloosters ter wêreld is.

Die hoofstad van Suid-Sinai-distrik is die  dorpie El-Tor, aan die oostelike oewer van die Rooi See. Die mees suidelike punt van die skiereiland bestaan ​​uit die Ras Mohammed Nasionale Park.

Die twee provinsies Noord- en Suid-Sinai het 'n totale bevolking van 597 000 (Januarie 2013). Hierdie syfer styg tot 1 400 000 deur die provinsies Port Said, Ismailia en Suez in Wes-Sinai in te sluit. Dele van die bevolking van hierdie provinsies woon aan die Sinai-kant van die Suez-kanaal, terwyl die res aan die westekant van die kanaal woon.

Die mense van Sinai was oorspronklik Bedoeïene met hul kleurvolle tradisionele kostuums en kultuur. Groot getalle Egiptenare van die Nylvallei en Delta het na die gebied getrek om in toerisme te werk.

 Ekonomie 
Die vernaamste ekonomiese takke is toerisme, sekuriteit, nomadiese vee (skape, bokke en kamele) en visvang. Onwettige handel (insluitend die smokkel van wapens en ammunisie) en onwettige landbou kom ook in die gebied voor.Linah Alsaafin: Palestinian talks: Egypt seeks to regain regional power. Auf: aljazeera.com vom 25 September 2018; zuletzt abgerufen am 24. November 2020.

Sedert die Israel-Egiptiese vredesverdrag het Sinai se skilderagtige plekke en godsdienstige strukture belangrik geword vir die toerismebedryf. 

Die Sharm El Sheikh-terreuraanvalle van 23 Julie 2005 wat ten minste 88 mense (insluitend toeriste) laat sterf het en die Oktober 2015-aanval op 'n Russiese passasiersstraler wat vanaf Sharm El Sheikh vertrek (Kogalymavia Vlug 9268), waarin meer as 200 ongevalle getref het, het die toerismesektor hard getref. Die meeste Westerse lande het sedert die somer 2005 opgehou om by Sharm el-Sheikh-lughawe te gebruik.Maayana Miskin: New Data Shows 99% Drop in Illegal Entry. Auf: israelnationalnews.com vom 2. Juli 2013; zuletzt abgerufen am 24. November 2020.siehe auch :en:Illegal immigration from Africa to Israel

 Geskiedenis 

 Besetting deur Israel 
Daar is verskeie kere oor Sinai geveg. Israeliese magte het eers Egipte se Sinai tydens die Suez-krisis ingeneem. Onder hewige internasionale druk het Israeliese magte in Maart 1957 onttrek. As deel van die voorwaardes van die Israeliese onttrekking is Sinai gedemilitariseer en 'n vredesmag (die Verenigde Nasies Noodmag I (UNEF I) ) is gestig om die grens tussen Israel en Israel te sluit.

In Mei 1967 het die Egiptiese president Gamal Abdel Nasser die onttrekking van hierdie mag beveel en Egipte se eie troepe het in die gebied ingetrek. Israel, wat geglo het dat oorlog op hande was, het uiteindelik 'n voorkomende aanval teen Egipte geloods, die Sesdaagse Oorlog. Na slegs drie dae het Israel die grootste deel van Sinai beset.

Op 6 Oktober 1973 het Egipte met Operasie Badr begin om die Sinai te herower, terwyl Sirië 'n gelyktydige operasie geloods het om die Golanhoogte te herower, wat die Jom Kippoeroorlog begin het (ook bekend in Egipte en 'n groot deel van Europa as die Oktoberoorlog). 

Die Suez-kanaal het in 1975 heropen, met president Anwar Sadat wat die eerste konvooi gelei het om deur die kanaal te gaan, aan boord van 'n Egiptiese gevegsboot. In 1979 het Egipte en Israel 'n vredesverdrag, die Camp David-ooreenkoms, onderteken. In die verdrag word ooreengekom dat Egipte die bestaansreg van die staat Israel erken, en dat Israel in vier fases aan die Sinai sal onttrek. Sedertdien het die Multinational Force and Observers, 'n internasionale vredesmag, die nakoming van die vredesverdrag tussen Israel en Egipte gemonitor.

 21ste eeu 
Sedert die vroeë 2000's was Sinai die toneel van verskeie terreuraanvalle op toeriste, militêre en polisiebeamptes. Navorsing het getoon dat dit deels gemotiveer is deur 'n afkeer van die armoede waarmee baie Bedoeïene in die gebied te kampe het. Aanvalle op die toerismebedryf is gesien as ’n metode om die bedryf te beskadig sodat die regering meer aandag aan hul lot sal gee. Ander aanvalle is deur ekstremistiese Islamitiese terreurorganisasies uitgevoer.

Op 7 Oktober 2004 is die Hilton-hotel in Taba deur 'n bom getref wat 34 mense laat sterf het. Twee bomme het ook dieselfde dag in Nuweiba afgegaan; een voor 'n restaurant en die ander by die ingang van 'n kampplek. Altesaam drie mense is in die aanvalle in Nuweiba dood.

Op 23 Julie 2005 het drie bomme in Sharm el-Sheikh terreuraanvalle ontplof. Volgens die owerhede is 64 mense in die aanvalle dood, volgens plaaslike hospitale selfs 88 mense. Meestal Egiptenare, maar ook toeriste van onder meer die Verenigde Koninkryk, Duitsland en Italië.

Op 24 April 2006 is die kusoord Dahab geskud deur drie ontploffings in die toeristesentrum omstreeks 19:00 plaaslike tyd. Dit was toe besonder besig weens die Koptiese Paasfees. Minstens 23 mense is dood.

In Oktober 2015 het 'n Russiese Airbus oor Sinai neergestort ná 'n ontploffing. Die aanval, waarin al 224 mense aan boord gesterf het, was die werk van IS. 

Op 24 November 2015 was daar 'n bomaanval by 'n hotel in El Arish.

Op 24 November 2017 was daar ’n bomaanval op die Al-Rawdah-moskee in die dorp Bir al-Abd in die noorde van die skiereiland, sowat 40 kilometer van die provinsiale hoofstad El-Arish. Daar is vuur geopen op gelowiges wat pas na die Vrydag gebede uitgekom het; 235 mense het sterf. 

Onder president el-Sisi het Egipte 'n streng beleid geïmplementeer om die grens tussen Egipte en die Gasastrook te beheer, insluitend die aftakeling van tonnels tussen Gasa en Sinai.

 Fotogalery 

 Verwysings 

 Bronne 
 Walter D. Ward: Mirage of the Saracen. Christians and Nomads in the Sinai Peninsula in Late Antiquity. University of California Press,  Oakland (Cal) 2015, .
 Theodor Wiegand (Hrsg.): Sinai. In: Wissenschaftliche Veröffentlichungen des Deutsch-Türkischen Denkmalschutz-Kommandos. Heft 1, Berlin 1920.
 Alberto Siliotti: Sinai. Geschichte – Kunst – Touristik. Müller, Erlangen 1995, .
 Beno Rothenberg: Sinai – Pharaonen, Bergleute, Pilger und Soldaten. Kümmerly & Frey, Bern 1979. (Geschichte des Sinai bis heute. Rothenberg hat selbst im Sinai Ausgrabungen durchgeführt)
 Michel Rauch: Sinai und Rotes Meer (= DuMont-Reise-Taschenbücher. Band 2141). 1. Auflage, DuMont, Köln 1997, .

 Eksterne skakels 



Kategorie:Geografie van Egipte
Kategorie:Hebreeuse Bybel
Kategorie:Skiereilande