Pous Clemens VII

Clemens VII was die 219de pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1523 tot 1534.  Sy optrede of die gebrek daaraan het gelei tot die vinnige verspreiding van die Protestantisme in Europa en die afskeuring van die Anglikaanse Kerk in Engeland.

 Biografie 
Pous Clemens VIIClement VII. (2008). Encyclopædia Britannica. Deluxe Edition.  Chicago: Encyclopædia Britannica. is gebore as Giulio di Giuliano de' Medici op 26 Mei 1478 in Florence, Italië die buite-egtelike seun van Giuliano di Piero de' Medici en Fioretta Gorini.  Deur 'n skuiwergat in die kerkreg, wat toegelaat het dat sy ouers verloof was "per sponsalia de presenti", word hy as wettige seun en neef van Lorenzo de' Medici aanvaar.  Op 9 Mei 1513 word hy aartsbiskop van Florence en op 23 September 1513 stel sy oom Pous Leo X hom aan as kardinaal.  Op 14 Februarie 1515 word hy aartsbiskop van Narbonne en van 6 Julie 1517 is hy vise-kanselier van die kerk en vanaf 1 Oktober 1519 camerlengo.  Hy volg Lorenzo II op as leier van die Medici familie, maar doen afstand van die funksie in 1523 om te kan pous word.  Op 19 November 1523 volg hy Pous Adrianus VI op en word gekroon op 26 November 1523 deur kardinaal Marco Comaro.  Hy regeer tot sy dood op 25 September 1534 en word opgevolg deur Pous Paulus III.
Die naam ‘Clemens’ beteken 'die sagmoedige'.

 Pontifikaat 
Pous Clemens VIIThurston, H. (1908). Pope Clement VII. In The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. Besoek Oktober 3, 2009 by: http://www.newadvent.org/cathen/04024a.htm steun aanvanklik koning Frans I van Frankryk in die Italiaanse Oorlog teen keiser Karel V.  Na die Franse neerlaag in die slag van Pavia op 24 Februarie 1525 en die gevangeneming van Frans I soek Clemens die beskerming van die keiser, maar sluit hom op 22 Mei 1526 tog aan by die Liga van Cognac teen die keiser.  Dit lei tot die plundering van Rome op 6 Mei 1527 deur Karel se Lutherse troepe.  As teken van rou het die pous 'n vol baard begin dra.

duimnael|links|Pous Clemens VII met baard

Op 6 Desember 1527 verlaat die pous die verwoeste stad Rome en vestig hom eers in Orvieto en later in Viterbo.  Die versoening met keiser Karel op 24 Februarie 1530 toe die keiser deur die pous gekroon is, was egter maar 'n skynvrede.

Clemens se onhandige optrede van koning Hendrik VIII van Engeland se egskeiding lei tot die afstigting van die Anglikaanse Kerk.

 Die kollege van kardinale 
Pous Clemens VIII het 33 kardinale aangestel in 14 konsistories.

 Die konsistorie van 3 Mei 1527 
 Benedetto Accolti, aartsbiskop van Ravenna.
 Agostino Spinola, biskop van Perugia.
 Niccolò Gaddi, verkose biskop van Fermo.
 Ercole Gonzaga, biskop van Mantua.
 Marino Grimani, patriarg van Aquileia.

 Die konsistorie van 21 November 1527 
 Antonio Sanseverino, ridder van Johannes.
 Gianvincenzo Carafa, aartsbiskop van Napels.
 Andrea Matteo Palmieri, aartsbiskop van Acerenza en Matera.
 Antoine du Prat, aartsbiskop van Sens.
 Girolamo Grimaldi, priester van Genua.
 Pirro Gonzaga, biskop van Modena.
 Sigismondo Pappacoda, biskop van Tropea.

 Die konsistorie van 7 Desember 1527 
 Francisco de los Angeles Quiñones, generaal van die Franciskane.

 Die konsistorie van 20 Desember 1527 
 Francesco Cornaro senior, patrisiër van Venesië.

 Die konsistorie van Januarie 1529 
 Girolamo Doria, priester van Genua.

 Die konsistorie van 10 Januarie 1529 
 Ippolito de' Medici, kardinaal-nepoot, aartsbiskop van Avignon.

 Die konsistorie van 13 Augustus 1529 
 Mercurio Arborio di Gattinara, leek, kanselier van keiser Karel V.

 Die konsistorie van 9 Maart 1530 
 Francois de Tournon, aartsbiskop van Bourges.
 Bernhard von Cles, prins-biskop van Trent.
 Louis de Gorrevod, biskop van Sint Jean de Maurienne.
 Garcia de Loaysa y Mendoza, biskop van Osma.
 Iñigo López de Mendoza y Zúñiga, biskop van Burgos.

 Die konsistorie van 8 Junie 1530 
 Gabriel de Gramont, biskop van Tarbes, ambassadeur van koning Frans I van Frankryk.

 Die konsistorie van 22 Februarie 1531 
 Alfonso Manrique de Lara y Solis, aartsbiskop van Seville.
 Juan Pardo de Tavera, aartsbiskop van Compostella.

 Die konsistorie van 22 September 1531 
 Antonio Pucci, biskop van Pistoia.

 Die konsistorie van 21 Februarie 1533 
 Esteban Gabriel Merino, biskop van Jaén en patriarg van Wes-Indië.

 Die konsistorie van 3 Maart 1533 
 Jean d'Orleans-Longueville, aartsbiskop van Toulouse.

 Die konsistorie van 7 November 1533 
 Jean le Veneur, biskop van Lisieux.
 Claude de Longwy de Givry, biskop van Langres.
 Odet de Coligny de Châtillon, leek, ge-ekskommunikeer op 31 Maart 1563 deur Pous Pius IV omdat hy Calvinis geword het.
 Phillippe de la Chambre, ab van Sint Pierre-de-Corbie.

 Bibliografie 
 Duff, Eamon (2001). Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press. .
 Maxwell-Stuart, P. G. (2002). Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson. .

 Verwysings 

 Eksterne skakels 









 Nota 
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.

 Opvolging 

|}

Basis-URL: :nl:Paus Clemens VII

Kategorie:Geboortes in 1478
Clemens VII
Clemens VII
Kategorie:Sterftes in 1534