Elektromagnetiese straling

Elektromagnetiese straling is 'n alomteenwoordige verskynsel wat die vorm van selfvoortplantende golwe in 'n vakuum of in materie neem. Dit bestaan uit komponente van elektriese en magnetiese velde, wat in fase loodreg op mekaar ossilleer en loodreg tot die rigting van energievoortplanting. Verskillende soorte elektromagnetiese straling word onderskei op basis van die golf se frekwensie: hulle is (in volgorde van toenemende frekwensie en afnemende golfhoogte), radiogolwe, mikrogolwe, terahertz-straling, infrarooistraling, sigbare lig, ultravioletstraling, x-strale en gammastrale. Sommige van die frekwensies kan deur sommige lewendige organismes met die oog waargeneem word, hulle staan as die sigbare spektrum of lig bekend.

Ligvergelyking Naam  Golflengte  Frekwensie (Hz)  Fotonenergie (eV)   Gammastraal  Minder as 0,01 nm   Meer as 10 EHz    124 keV – 300+ GeV  X-straal  0,01 nm – 10 nm  30 EHz – 30 PHz  124 eV  – 124 keV  Ultraviolet  10 nm – 380 nm  30 PHz – 790 THz   3,3 eV – 124 eV  Sigbare lig  380 nm–700 nm  790 THz – 430 THz  1,7 eV – 3,3 eV  Infrarooi  700 nm – 1 mm   430 THz – 300 GHz  1,24 meV – 1,7 eV  Mikrogolf  1 mm – 1 meter  300 GHz – 300 MHz 1,24 µeV – 1,24 meV Radiogolf 1 m – 100 000 km  300 GHz – 3 Hz 12,4 feV – 1,24 meV

Kategorie:Natuurwetenskap
Kategorie:Straling