Griekse oergode

Die Griekse oergode is in die Griekse mitologie die gode wat die basis gevorm het vir die wêreld soos die Grieke dit geken het. Die antieke Grieke het verskillende idees oor die ontstaan van die wêreld gehad.

 Volgens Hesiodus was Chaos die begin van die godewêreld. Uit Chaos het Gaia, Hemera, Nyx, Tartarus, Uranus, Hades, Chronos, Eros, Erebos en uiteindelik Aither ontstaan.
 Chaos is die oermassa waaruit al die ander voortgekom het
 Chronos is die koning van die gode
 Gaia is die aarde
 Hemera is die dag
 Nyx is die nag
 Tartarus is die onderwêreld
 Uranus is die hemel
 Hades is ook die onderwêreld
 Eros is die liefde
 Erebos is die duisternis
 Aither is die atmosfeer
 Homeros het gemeen Okeanos en Tetis was die ouers van al die gode.
 In die werke van Orpheus was Nyx die begin van alles.
 Volgens die liriese digter Alcman was die waternimf Tetis die begin van die wêreld. Sy het daarna poros (πόρος, pad), tekmor (τέκμωρ, teken) en skotos (σκότος, duisternis) geskep.
 Empedokles het gemeen Afrodite en Ares het aan die begin van die skepping gestaan: hulle het die heelal geskep uit die vier elemente, met behulp van liefde en stryd.

 Verwysings 
 Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Nederlandse Wikipedia-artikel :nl:Griekse oergoden