Europese Unie

Die Europese Unie (EU) is 'n internasionale organisasie van 27 Europese lande met politiese, ekonomiese en geregtelike samewerkingsooreenkomste. Die EU is in 1992 gestig deur die Verdrag van die Europese Unie (ook bekend as die Verdrag van Maastricht) en is die de facto opvolger van die ses-ledige Europese Ekonomiese Gemeenskap wat in 1957 gestig is.

duimnael|links|Spesiale gebiede van die lidlande van die Europese Unie:
Die EU is die grootste ekonomiese eenheid en een van die grootste politieke eenhede in die wêreld met 510 miljoen inwoners en 'n nominale BBP (Bruto binnelandse produk) van €14,9 ($17,0) biljoen in 2017. Die Unie is ook 'n enkelmark EUROPA: Activities of the European Union: Internal Market. europa.eu: Border-free Europe (single market) met 'n gemeenskaplike handelsooreenkoms, 'n gemeenskaplike landboukundige en vissery-ooreenkoms en 'n streeksooreenkoms om armoedige streke by te staan. papers.ssrn.com: EU and US Perspectives on China’s Compliance with Transparency, SSRN, deur Paolo Farah. Besoek op 25 Januarie 2007. Die EU het ook die Euro as gemeenskaplike geldeenheid voorgestel, wat deur 21 lede aanvaar is.

Burgers van EU-lidmaatlande is ook burgers van die Europese Unie. Dit beteken dat hulle in ander lidlande kan werk, woon, reis en belê, alhoewel daar sommige beperkings is rakende nuwe lede. Paspoortbeheer by die grense van die meeste lidlande is deur die Schengen-ooreenkoms afgeskaf.Sien asb.  ec.europa.eu: Schengen: Europe without internal borders, Europa. (Laaste besoek 31 Mei 2012) Die Verenigde Koninkryk het op 31 Januarie 2020 die eerste lidstaat geword wat die EU verlaat het. 

Die hoofstede van die Europese Unie is Brussel in België, Luxemburg (stad) in Luxemburg en Straatsburg in Frankryk. Die Europese Unie het tans 24 amptelike tale.

 Geskiedenis 
duimnael|links|Ratifikasie van die Grondwet vir Europa:
duimnael|links|Ratifikasie vooruitgang van die Verdrag van Lissabon in die Europese Unie.
Die idee het reeds tydens die Tweede Wêreldoorlog pos gevat dat Europese integrasie die enigste manier was om af te reken met die vergaande nasionalisme wat die kontinent tot dan toe geteister het. In 1943 het die regerings van Nederland, België en Luxemburg in ballingskap in Londen die Benelux gestig.  Frankryk wou aanvanklik ook aansluit maar die Franse regering het die voorwaarde gestel dat die Verenigde Koninkryk ook lid sou word, maar hulle het geweier.

 Verdrag van Parys: die EGKS 
Ná die oorlog het die geallieerde lande Duitsland se vervaardiging van kole en staal aanvanklik beperk omdat hulle 'n nuwe Duitse bewapening as 'n gevaar gesien het. Dit het nogtans ook die ekonomiese herstel van die kontinent verhinder. In Frankryk het mense soos Jean Monnet en Robert Schuman Europese integrasie as 'n oplossing van hierdie probleem gesien. In Duitsland het hulle van Konrad Adenauer steun gekry en in Italië van Alcide De Gasperi. Robert Schuman het in 'n toespraak in 1950 die sogenaamde Schumanplan aangebied, waarin die mag oor vervaardiging van kole en staal aan 'n supranasionale outoriteit bo die nasionale owerhede afgegee sou word. 'n Jaar later is die Europese Gemeenskap vir Kole en Staal (EGKS) opgerig deur ondertekening van die Verdrag van Parys deur België, Frankryk, Italië, Luxemburg, Nederland en Wes-Duitsland.

 Verdrag van Rome: die EEG 
Die EGKS het so suksesvol geblyk dat in 1957 tot verdere integrasie besluit is. Die Verdrag van Rome, ondergeteken deur dieselfde ses lande, het die Euratom en die Europese Ekonomiese Gemeenskap opgerig. In 1967 is die drie organisasies deur ondertekening van die Fusieverdrag saamgevoeg, waarna hulle verder gewerk het onder die naam Europese Gemeenskappe (EG). Dit het gelei tot die oprigting van die Europese Kommissie, die Europese Raad en die Europese Parlement. Die EEG was baie suksesvol en die ekonomie van die ses het gegroei. Ander lande is in 1957 genooi om ook deel te neem, maar die Verenigde Koninkryk het opnuut geweier en het in 1960 as alternatief 'n eie organisasie opgerig, die EFTA, wat net op vryhandel gebaseer was en geen politieke integrasie nagestreef het nie. Die EFTA kon nogtans nie verhinder dat die Britse ekonomie, veral deur die dekolonisasie, in die 1960's groot probleme kry nie.

 De Gaulle 
duimnael|Die Europese Kommissie in Brussel
Die Franse president Charles de Gaulle het die ideeë van Schuman en Monnet oor supranasionalisme verwerp en het Frankryk enige tyd uit die EEG teruggetrek. Die ander vyf het nogtans nie opgegee nie. Frankryk keer terug omdat die Franse ekonomie dit nodig het, maar die planne vir meer supranasionalisme word bevries (die kompromis van Luxemburg). Die Verenigde Koninkryk verander ook sy planne en wou toetree. Aanvanklik blokkeer De Gaulle dit.

 Eerste uitbreiding 
In 1973 het Denemarke, Ierland en die Verenigde Koninkryk lid geword van die EG. Die Noorse regering onderhandel ook met sukses, maar die lidmaatskap word in 'n referendum deur die bevolking afgewys. Griekeland het lid geword in 1981, Spanje en Portugal het ná hulle demokraties geword het in 1986 gevolg.

 Verdrag van Maastricht: die EU 
In hierdie tydperk het 'n verwarrende verskeidenheid aan (intergoewermentele) Europese organisasies bestaan. Altiero Spinelli het met sy Krokodilklub – met gedeeltelike sukses – geprobeer om verder integrasie 'n hupstoot te gee. Hy oortuig die Franse president François Mitterrand om die Franse non teen verder integrasie en meer supransionalisme op te gee. In 1987 word die besluitneming versoepel en die Verdrag van Maastricht, onderteken in 1992, het die oprigting van die Europese Unie beteken. Dit het die basis gelê vir verdere vorme van samewerking op die vlak van buitelandse- en veiligheidsbeleid, op die interne en geregsvlak, en in die vorming van die Ekonomiese en Monetêre Unie.

 Tweede uitbreiding 
Die einde van die Koue Oorlog bring groot veranderings. In 1990 is die Duitse Demokratiese Republiek opgehef en word hierdie gebied wat op papier altyd lid gewees het geïntegreer in die EU. Dit verloop nie sonder probleme nie. Die koppeling tussen die munte, die ERM, word onhoudbaar en die VK verlaat die ERM. In 1995 word Oostenryk, Finland en Swede lede van die EU. Aldrie was neutraal in die Koue Oorlog. Die Euro is in 2002 ingevoer, maar sommige lande het hul eie geldeenhede behou.

 Derde uitbreiding 
Tien nuwe lande het op 1 Mei 2004 lede geword van die EU: Estland, Hongarye, Letland, Litaue, Malta, Pole, Siprus, Slowenië, Slowakye en Tsjeggië. Op 1 Januarie 2007 het Bulgarye en Roemenië nog bygekom. Om te verseker dat die Unie na hierdie uitbreiding steeds goed bestuurbaar bly, is die Verdrag van Lissabon in 2007 onderteken. In 2012 het die Europese Unie die Nobelprys vir Vrede vir "60 jare Vrede in Europa" ontvang.  Op 1 Julie 2013 het Kroasië by die EU aangesluit, sodat die EU nou in totaal uit 28 lidlande bestaan. Op 1 Januarie 2014 het die Franse oorsese gebied Mayotte deel van die EU-gebied geword.

 Tydlyn 
Tydlyn met die evolusie van die struktuur van die Europese Unie.

 Lidlande 
duimnael|Lidlande volgens jare
duimnael|Kandidaatlande van die Europese Unie:
duimnael|Lidlande van die Schengen-ooreenkoms:
duimnael|Oostelike vennootlande van die Europese Unie:
duimnael|Lidlande van die Unie van die Middellandse See:
duimnael|Europese lande volgens lidmaatskap:
 Datum Geskiedenis van die lidmaatskap van die EU No. 1 Januarie 1957 , a, , , ,  6 1 Januarie 1973 b, ,  9 1 Januarie 1981  10 1 Januarie 1986  en  12 1 Januarie 1995 , ,  15 1 Mei 2004 , , , , , , c, , ,  25 1 Januarie 2007  en  27 1 Julie 2013  28 31 Januarie 2020  verlaat die EU 27
a Op 3 Oktober 1990, het die deelstate of Länder van die voormalige Duitse Demokratiese Republiek tot die voormalige Bondsrepubliek Duitsland toegetree en outomaties deel van die EU geword.
b Groenland het in 1979 outonoom van Denemarke geword en die Europese Gemeenskap in 1985 verlaat, na aanleiding van 'n klein referendum.
c de facto is slegs die suidelike deel van Siprus 'n lidland van die EU. Die Turkse Republiek van Noord-Siprus is 'n omstrede gebied en word net deur Turkye erken.

 Kandidaatlande 
Amptelike kandidaatlande van die Europese Unie is Albanië, Noord-Masedonië, Montenegro, Serwië en Turkye. Moontlike kandidaatlande is Bosnië en Herzegowina en Kosovo. Voormalige kandidaatlande is Noorweë, Switserland en Ysland.

 Bestuur 
 Verdrae 
Die EU is gegrondves op twee verdrae: die Verdrag betreffende die Europese Unie en die Verdrag betreffende die werking van die Europese Unie.Verdrag betreffende die werking van die Europese Unie, Artikel 1 Daar is ook nog 'n apart verdrag vir Euratom.

 Instellinge en ander liggame 
 Instellinge 
Die instellinge van die Europese Unie is:Verdrag betreffende die Europese Unie, Artikel 13
 Die Europese Kommissie
 Die Europese Parlement
 Die Europese Raad (ook wel Europese top genoem)
 Die Europese Rekenkamer
 Die Europese Sentrale Bank
 Die Hof van Justisie van die Europese Unie
 Die Raad van die Europese Unie (ook wel Raad van Ministers genoem)

 Europese Parlement 
Verspreiding van setels per land in die Europese Parlement: europarl.europa.eu: Leden per lidstaat en fractie // 7de zittingsperiode 
 Land 1952  1958  1973  1979  1981  1986  1990  1994  1995  2004  2007  2009  2011  2013  2014  2022  78  142  198  410  434  518  536  567  626  732  785  736  754  766  751  705  10  14  14  24  24  24  24  24  25  25  24  22  22  22  21  21  18  36  36  81  81  81  99  99  99  99  99  99  99  99  96  96  18  36  36  81  81  81  81  87  87  78  78  72  74  74  74  79  18  36  36  81  81  81  81  87  87  78  78  72  73  73  73  76  4  6  6  6  6  6  6  6  6  6  6  6  6  6  6  6  10  14  14  25  25  25  25  31  31  27  27  25  26  26  26  29    10  16  16  16  16  16  16  14  14  13  13  13  13  14    10  15  15  15  15  15  15  13  13  12  12  12  11  13     36  81  81  81  81  87  87  78  78  72  73  73  73  /      24  24  24  25  25  24  24  22  22  22  21  21       60  60  64  64  54  54  50  54  54  54  59       24  24  25  25  24  24  22  22  22  21  21          16  14  14  13  13  13  13  14          21  18  18  17  19  19  18  19           22  19  19  18  20  20  20  21           6  6  6  6  6  6  7           9  9  8  9  9  8  8           13  13  12  12  12  11  11           5  5  5  6  6  6  6           54  54  50  51  51  51  52           14  14  13  13  13  13  14           7  7  7  8  8  8  8           24  24  22  22  22  21  21           24  24  22  22  22  21  21           6  6  6  6  6  6  6            18  17  18  18  17  17            35  33  33  33  32  33               12  11  12

 Europese Raad 
duimnael|Vergadersaal van die Europese Parlement in Straatsburg
duimnael|Gebou van die Europese Raad en die Raad van die Europese Unie in Brussel, België
duimnael|Die Europese Rekenkamer in Luxemburg-stad, Luxemburg
duimnael|Setel van die Europese Sentrale Bank in Frankfurt am Main, Duitsland
duimnael|Hof van Justisie van die Europese Unie in Luxemburg
 Voorsitter van die Europese Raad (voor 2009) en van die Raad van die Europese Unie consilium.europa.eu: Turnusmäßig wechselnder Ratsvorsitz: Beschluss über Änderung der Reihenfolge Jaar, Land (eerste ses maande, tweede ses maande)2007 Duitsland, Portugal2008 Slowenië, Frankryk2009 Tsjeggië, Swede2010 Spanje, België2011 Hongarye, Pole2012 Denemarke, Siprus2013 Ierland, Litaue2014 Griekeland, Italië2015 Letland, Luxemburg2016 Nederland, Slowakye2017 Malta, Estland2018 Bulgarye, Oostenryk2019 Roemenië, Finland2020 Kroasië, Duitsland2021 Portugal, Slowenië2022 Frankryk, Tsjeggië2023 Swede, Spanje2024 België, Hongarye2025 Pole, Denemarke2026 Siprus, Ierland2027 Litaue, Griekeland2028 Italië, Letland2029 Luxemburg, Nederland2030 Slowakye, Malta

 Ander instansies 
Ander instansies is: europa.eu: EU-instellingen en -organen
 Die Europese Investeringsbank (met daarin inbegrepe die Europese Investeringsfonds).
 Die Komitee van die Regio's verteenwoordig die regionale belang.
 Die Europese Ekonomiese en Sosiaal Komitee adviseer oor die ekonomiese en sosiale beleid (hoofsaaklik die verhouding tussen werkgewers en werknemers).
 Die Europese Ombudsman, wat klagtes oor wanbeleid van EU-instellings ondersoek.

 Agentskappe 
Daar is ook nog baie EU-liggame, dikwels ingestel deur tweedegraadse wetgewing, wat opgerig is vir 'n spesiaal doel. Hierdie liggame word die agentskappe van die Europese Unie genoem.

 Wetgewingsprosedures 
Daar is verskillende maniere waarop die Kommissie, die Parlement en die Raad tot Europese wetgewing kom, waarvan die belangrikste die gewone wetgewingsprosedure is.

 Regsinstrumente 
Die Europese Unie ken 'n aantal regsinstrumente, waarvan die belangrikste die Europese verordening en die Europese riglyn is. 'n Verordening het direkte regskrag, 'n riglyn moet eers in die nasionale wetgewing word deurgevoer.

 Amptelike tale 
Die 24 amptelike tale van die Europese Unie is: ec.europa.eu: Official EU languages

 Bulgaars
 Deens
 Duits Engels
 Estnies
 Fins Frans
 Grieks
 Hongaars Italiaans
 Iers
 Kroaties Lets
 Litaus
 Maltees Nederlands
 Pools
 Portugees Roemeens
 Slowaaks
 Sloweens Spaans
 Sweeds
 Tsjeggies

 Verhouding tussen die EU en die lidlande 
 Verdeling van die bevoegdhede 
Die bevoegdhede van die Europese Unie ten opsigte van die lidlande is sedert die Verdrag van LissabonVerdrag betreffende die werking van die Europese Unie, Eerste deel, Titel I uitdruklik vasgelê. Hulle word ingedeel in drie kategorieë:
 Eksklusiewe bevoegdhede: net die EU kan op hierdie vlak optree. Die lidlande kan slegs die beslissings van die EU uitvoer.
 Gedeelde bevoegdhede: sowel die EU as die lidlande kan wetgewend optree. As die EU wetgewing in hierdie sektore uitvaardig het die EU-reëls wel voorrang op die nasionale wette. Die meeste EU-bevoegdhede is van hierdie soort.
 Ondersteunende, koördinerende en aanvullende bevoegdhede: soos die naam reeds sê mag die EU die beleid van die lidlande in hierdie sektore ondersteun, aanvul of koördineer. Die lidlande behou egter altyd die volledige wetgewende vryheid. Die EU mag op hierdie vlakke geen harmonisasie tussen die verskillende nasionale stelsels nastreef nie. Meestal kom hierdie soort bevoegdhede in die vorm van 'n finansiële bydrae van die EU.

 Regsposisie 
Die lidlande van die Europese Unie het mettertyd 'n aansienlike hoeveelheid soewereiniteit oorgedra aan die Europese Unie. Die Europese Unie het as sodanig meer mag as alle andere nie-soewereine streeksorganisasies. Op verskillende terreine begin die EU te lyk soos 'n bondstaat of 'n statebond. Die Unie bly egter gebaseer op verdrae tussen lidlande, waaruit volg dat die Unie slegs bestaan vanuit die wil van die lidlande. 'n Lidland kan op elk moment besluit om terug te trek uit die Unie en wysigings aan die verdrae moet deur alle lidlande individueel geratifiseer word.

In hierdie opsig lyk die Europese Unie die mees op 'n statebond, wat in teenstelling tot 'n bondstaat nie soewerein is nie en dus ook slegs bestaan uit die grasie van die lidlande. 'n Statebond in die tradisionele betekenis van die woord het egter veel meer mag, veral op die vlak van buitelandse sake en defensie. Die meeste mense klassifiseer die Europese Unie daarom as 'n struktuur sui generis, 'n unieke vorm van samewerking tussen lande.

Sedert die Verdrag van Lissabon besit die Unie regspersoonlikheid.Verdrag betreffende die Europese Unie, Artikel 47 Dit magtig die Unie om origens geensins wetgewend of andersins op te tree nie, buiten die bevoegdhede wat die lidlande van die EU in die verdrae aan hom toegedeel het.

 Intergoewermentalisme en supranasionalisme 
duimnael|Web van multilaterale ooreenkomste in Europa
Binne die EU bestaan 'n spanningsveld tussen intergoewermentele en supranasionale tendense. Intergoewermentalisme is 'n metode van besluitneming in internasionale organisasies waarby die mag by die lidlande lê en beslissings met eenvormheid geneem moet word. Afgevaardigdes van die regerings of van gekose verteenwoordigings het uitsluitend adviserende of uitvoerende funksies. Die meeste internasionale organisasies het teenwoordig 'n intergoewermentele grondslag.

Supranasionalisme is 'n ander metode van besluitneming. Hier lê die mag by onafhanklike afgevaardigdes van die regeringe of van gekose verteenwoordiginge. lidlande het nog steeds mag, maar moet hierdie mag deel met ander instansies. Bowendien word beslissings net by 'n meerderheid van stemme geneem. Dit kan dan ook gebeur dat 'n lidland, gedwonge deur ander lidlande, 'n beslissing teen sy wil moet uitvoer.

Beide vorme van besluitneming het aanhangers binne die EU. Voorstanders van supranasionalisme redeneer dat dit die proses van integrasie kan versnel. Wanneer beslissings wat eenvormige goedkeuring van alle betrokke regerings vereis, kan dit jare duur voordat 'n besluit geneem word. Voorstanders van intergoewermentalisme argumenteer dat supranasionalisme die soewereiniteit en die demokratiese gehalte van afsonderlike lande in gevaar bring en meen dat die legitimiteit van gemeenskaplike besluite alleen afgelei kan word van die legitimiteit van die nasionale regerings. Frankryk is tradisioneel 'n voorstander van 'n intergoewermentele EU gewees. Dit geld ook vir euroskeptiese lande soos die Verenigde Koninkryk en Denemarke. Lande soos België, Duitsland en Italië neig meer na die supranasionale benadering. In die praktyk balanseer die EU tussen beide ekstreme. Hierdie balans is egter 'n moeisame kompromie, wat dikwels lei tot ingewikkelde besluitnemingsprosesse.

 Sien ook 
 Erasmusbaba

 Verwysings 

 Bronnelys 


 Eksterne skakels 

 Amptelike inligting
  Amptelike tuisblad
  Europese Parlement
  Raad van die Europese Unie
  Europese Kommissie
  Europese Raad
  Europese Sentrale Bank

 Afrikaanse persberigte
 Leopoldt Scholtz: Daar skuil meer agter EU as ideologie . In: Maroela Media, 8 Februarie 2017


Kategorie:Wenners van die Nobelprys vir Vrede
Kategorie:Brussel