Germaanse tale

Die Germaanse tale is 'n groep verwante tale wat 'n tak van die Indo-Europese (IE) taalfamilie vorm. Die gemene voorouer van al die tale waaruit die tak bestaan is Proto-Germaans wat in ongeveer die laat- middel-1ste millennium v.C. in ystertydperk Noord-Europa gepraat is. Proto-Germaans, saam met al die nasate daarvan, word gekenmerk deur 'n aantal unieke taalkundige eienskappe waaronder die bekendste die Tweede Germaanse klankverskuiwing wat deur Grimm se Wet beskryf word. Vroeë Germaanse variëteite word vir die eerste keer in die geskiedenis opgeteken toe die Germaanse volke hulle vanaf die 2de eeu in noordelike Europa naby die grens van die Romeinse Ryk gevestig het.

duimnael|links|Bladsy uit die Silwer Bybel
Die grootste Germaanse tale is Engels en Duits, met onderskeidelik ongeveer 400 en 100 miljoen eerstetaalsprekers. Die groep bestaan uit ander belangrike tale soos Nederlands met 23 miljoen en Afrikaans wat by Nederlands hoort met 16 miljoen sprekers; en die Skandinawiese tale insluitend Deens, Noors en Sweeds met 'n gesamentlike totaal van omtrent 20 miljoen sprekers. Die SIL Ethnologue lys 53 verskillende Germaanse tale en dialekte.

 Geskiedenis 
 Geskrifte en skryfstelsels 
duimnael|Die uitbreiding van die Germaanse stamme tussen 750 v.C. en 1 n.C. (volgens die Penguin Atlas of World History 1988):
duimnael|Geskatte verspreiding van Oud-Noors en verwante tale in die vroeë 10de eeu:
duimnael|
Die vroegste getuienis van Germaans is afkomstig van name wat in die 1ste eeu deur Tacitus opgeneem is, en in 'n enkele geval in die 2de eeu v.C., op die Negauhelm. Rofweg van ongeveer die 2de eeu het sprekers van die vroeë Germaanse variëteite die Elder Futhark, 'n vroeë vorm van die runiese alfabet, ontwikkel. Vroeë runiese inskripsies is ook meestal beperk tot persoonlike name en is moeilike om te ontsyfer. Die Gotiese taal is geskryf met die Gotiese alfabet wat deur Biskop Ulfilas vir sy vertaling van die Bybel in die 4de eeu ontwikkel is. Later het Christen priesters en monnike, wat benewens hulle eie Germaanse tale Latyn kon praat en skryf, begin om die Germaanse tale met effens aangepaste  Latynse letters te skryf. Die runiese alfabets het egter deur die hele Wiking-tydperk, in algemene gebruik in Skandinawië gebly.

Benewens die standaard Latynse alfabet, het verskillende Germaanse tale 'n verskeidenheid van aksenttekens en ekstra letters gebruik, insluitend umlauts, die ß (Eszett), IJ, Ø, Æ, Å, Ð, Ȝ, en Þ en Ƿ, afkomstige uit die runiese letters. Historiese gedrukte Duits is gereeld in Gotiese skrif lettertipes gedruk (b.v. fraktur of schwabacher).

 Ontwikkeling 
Daar word gemeen dat alle Germaanse tale afstam van 'n hipotetiese Proto-Germaanse taal, verenig daardeur dat hulle almal die Eerste Germaanse klankverskuiwing beskryf deur  Grimm en Verner se wette. Dit het waarskynlik tydens die Voor-Romeinse Ystertydperk van Noordelike Europa van omtrent 500 v.C. plaasgevind, maar ander algemene innovasies wat Germaans van Proto-Indo Europees skei dui op 'n gemene geskiedenis van voor-Proto-Germaanse sprekers deur die hele Nordiese Bronstydperk.

Van die vroegste attestasie van die Germaanse variëteite is dit in drie groepe verdeel:  Wes-, Oos- en Noord-Germaans. Die presiese verwantskap tussen die groepe is moeilik bepaalbaar uit die gebrekkige getuienis van runiese inskripsies, en hulle het onderling verstaanbaar gebly deur die hele  Migrasie-tydperk wat meebring dat dit moeilik is om die individuele variëteite te klassifiseer.

Die 6de eeuse Langobardies kan byvoorbeeld oorspronklik 'n Noord- of Oos-Germaanse variëteit gewees het wat in Wes-Germaans as opgeneem is toe die Lombarde hulle by die Elbe gevestig het. Die Westelike groep sou in die laat Jastorf kultuur gevorm het. Die Oostelike groep mag afgelei wees van die 1ste eeuse variëteit van Gotland, waarna dit suidelike Swede as die oorspronklike ligging van die Noordelike groep verlaat het. Die vroegste koherente Germaanse teks wat behoue gebly is die 4de eeuse Gotiese vertaling van die Nuwe Testament deur Ulfilas. Vroeë getuienis van Wes-Germaans is in Oud-Hoogduits en Oud-Engels van omtrent die 9de eeu en Oud-Nederlands van omtrent die 6de eeu. Noord-Germaans is slegs geattesteer in verspreide runiese inskripsies as Proto-Noors, totdat dit in Oud-Noors ontwikkel het in omtrent 800.

Langer runiese inskripsies bly behoue uit die 8ste en eeue (Eggjumsteen, Röksteen), langer tekste in die Latynse alfabet uit die 12de eeu (Íslendingabók), en  skaldiese digkuns beskou as so vroeg as uit die 9de eeu.

Teen omtrent die 10de eeu het die variëteite genoeg gedivergeer om onderlinge verstaanbaarheid moeilik te maak. Die taalkontak van die Wiking-setlaars van die Danelaw met die  Anglo-Sakse het spore in die Engelse taal gelaat, en daar word vermoed dat dit bygedra het tot die ineenstorting van Oud-Engelse grammatika wat gelei het tot die Middel-Engels van die 12de eeu.

Die Oos-Germaanse tale is teen die einde van die Migrasietydperk gemarginaliseer. Die Boergondiërs, Gote en Vandale is taalkundig geassimileer in hulle onderskeie bure teen omtrent die 7de eeu, met slegs Krim-Goties wat tot die 18de eeu bly voortbestaan het.

Gedurende die vroeë Middeleeue is die Wes-Germaanse tale geskei deur die insulêre ontwikkelings van Middel-Engels aan die een kant en deur die Hoogduitse klankverskuiwing op die Europese kontinent aan die ander kant wat gelei het tot die ontstaan van Opperduits en Nedersaksies, met verskillende intermediêre Middelduitse variëteite. Teen die vroeë moderne tyd het aansienlike verskille ontwikkel wat wissel van Hoogste-Alemannies in die Suide tot Noordelike Nedersaksies in die Noorde, en alhoewel beide ekstreme as  Duits beskou word, is hulle beswaarlik onderling verstaanbaar. Die mees suidelike variëteite het die tweede klank verskuiwing voltooi terwyl die noordelike varieëteite ongeaffekteer deur die klankverskuiwing gebly het.

Die Noord-Germaanse tale het daar teenoor meer verenig gebly met 'n hoë mate van onderlinge verstaanbaarheid self in die moderne tyd tussen die groter tale soos Deens, Noors en Sweeds.

 Kenmerke 
Die Germaanse tale is 'n subgroep van die Indo-Europese tale. Die Germaanse tale word van ander Indo-Europese tale onderskei deur sekere verskynsels, wat almal deel uitmaak van 'n ingrypende veranderingsproses, waardeur uiteindelik die vroeë Germaans ontstaan het. Die belangrikste kenmerke is

 'n klankverskuiwing wat as die Eerste Germaanse klankverskuiwing of die Wet van Grimm bekend staan. Die klankverskuiwing, wat veral veranderings in die uitspraak van konsonante gehad het - die Indo-Europese eksplosiewe het tot ander konsonante verander. 
 'n aksentverskuiwing, waardeur die vrye Indo-Europese aksent op die eerste sillabe van 'n woord vasgelê is (gewoonlik is dit die woordstam). Danksy die vaste aksent op die stam is die ander sillabes verswak, en die woorduitgange het begin verval. Hierdeur is ook
 veranderings in die grammatika bevorder soos die verdwyning van rofweg die helfte van die agt naamvalle van  Proto-Indo-Europees. Die Indo-Europese futurum het eweneens verdwyn, terwyl die verlede tyd deur 'n nuwe preteritum aangedui is - die swak werkwoorde (vergelyk Nederlands woonde, Duits suchte, Engels worked). 'n Verdere kenmerk is die bestaan van die sterk en swak vorm van die byvoeglike naamwoord.

Daar word wel vermoed dat die wat afwykende posisie van Germaans binne die Indo-Europese tale verband hou met die feit dat die sprekers van die tak van IE in kontak gekom het met 'n bevolking wat 'n nie-Indo-Europese taal gepraat het, dit is die Germaanse substraathipotese. Daar is in  Germaans 'n redelike groot aantal woorde wat nie geredelik van Indo-Europese wortels afgelei kan word nie. (Skattings wissel van 10%-30% van die woordeskat). Sommige taalkundiges sien daarin die oorblyfsels van 'n vroeëre pre-Indo-Europese taal van Noordwes-Europa. 'n Vergelykbare proses van wisselwerking tussen die vroegste vorme van Grieks en 'n pre-Griekse bevolking is egter histories beter gedokumenteer. Ook Grieks het die helfte van sy naamvalle verloor.

Germaanse tale het meer as die meeste ander tale die ablaut behou by vorms van die verlede tyd van die werkwoord, die sogenaamde sterk werkwoorde (Nederlands: zwem -> zwom). Daarnaas het daar vorme van die verlede tyd van werkwoorde ontstaan met 'n dentaalsuffiks (met -d of -t). 

 Taalvergelykings 
Engels Skots Wes-Fries Afrikaans Nederlands Nedersaksies  (Nederduits) Groningse Nedersaksies Duits Goties Yslands Faroëes Sweeds Deens Noors (Bokmål) Noors (Nynorsk) LimburgsApple  Aiple  Apel  Appel  Appel  Appel  Abbel  Apfel  Aplus  Epli  Epl(i)The cognate means 'potato'. The correct word is 'Súrepli'.  Äpple  Æble  Eple  Eple  AppelBoard  Buird  Board  Boord  Boord  Boord  Bred  Brett / BordBrett used in Southern, Bord also used in Northern Germany   Baúrd  Borð  Borð  Bord  Bord  Bord  Bord  BórdjBeech Beech  Boeke/ Boekebeam  Beuk  Beuk  Böke  Beukenboom  Buche  BōkaAttested meaning 'letter', but also means beech in other Germanic languages, cf. Russian buk 'beech', bukva 'letter', maybe from Gothic./-bagms  Bók  Bók  Bok  Bøg  Bøk  Bok/Bøk  BeukBook  Beuk  Boek  Boek  Boek  Book  Bouk  Buch  Bōka  Bók  Bók  Bok  Bog  Bok  Bok  BookBreast  Breest Boarst  Bors  Borst  Bost  Bôrst  Brust  Brusts  Brjóst  Bróst  Bröst  Bryst  Bryst  Bryst  BórsBrown Broun  Brún  Bruin  Bruin  Bruun  Broen  Braun  Bruns  Brúnn  Brúnur  Brun  Brun  Brun  Brun  BroenDay  Day  Dei  Dag  Dag   Dag  Dag  Tag  Dags  Dagur  Dagur  Dag  Dag  Dag  Dag  DaagDead Deid  Dea  Dood  Dood  Dood  Dood  Tod  Dauþs  Dauður  Deyður  Död  Død  Død  Daud  DoeajeMeans to kill, correct translation would be kepótDie (Starve)  Dee  Stjerre  Sterf  Doden (Sterven)  Döen/ Starven  Straarven  Sterben Diwan Deyja  Doyggja  Dö  Dø  Dø  Døy  StèrveEnough  Eneuch  Genôch  Genoeg  Genoeg  Noog  Genog  Genug  Ganōhs  Nóg  Nóg/Nógmikið  Nog  Nok  Nok  Nok  GenógFinger  Finger  Finger  Vinger  Vinger  Finger  Vinger  Finger  Figgrs  Fingur  Fingur  Finger  Finger  Finger  Finger  VingerGive  Gie  Jaan  Gee  Geven  Geven  Geven  Geben  Giban  Gefa  Geva  Ge/Giva  Give  Gi  Gje(va)  GaeveGlass  Gless  Glês  Glas  Glas  Glas  Glas  Glas   Gler  Glas  Glas  Glas  Glass  Glas  GlaasGold  Gowd  Goud  Goud  Goud  Gold  Gold  Gold  Gulþ  Gull  Gull  Guld/Gull  Guld  Gull  Gull  GóldjGood  Guid  Gód  Goed  Goed  Guot  Goud  Gut  Gōþ(is)  Góð  God  God  God  God  God  GoodHand  Haund  Hân  Hand  Hand  Hand  Haand  Hand  Handus  Hönd  Hond  Hand  Hånd  Hånd  Hand  HandjHead  Heid  Holle  HoofNow only used in compound words such as hoofpyn (headache) and metaphorically, such as hoofstad (capital city)./ Kop  Hoofd  Kopp  Heufd/ Kop  Haupt/ KopfFrom an old Latin borrowing, akin to "cup".  Háubiþ  Höfuð  Høvd/ Høvur  Huvud  Hoved  Hode  Hovud  HuudjMeans main (like huudjstad is capital) Correct translation would be kopHigh  Heich  Heech  Hoog  Hoog  Hoog  Hoog/Höch  Hoch  Háuh  Hár  Høg/ur  Hög  Høj  Høy/høg  Høg  HoeagHome  Hame  Hiem  HeimArchaic: now only used in compound words such as 'heimwee' (homesickness)./ Tuis  Heim />/ThuisFrom a compound phrase akin to "to house"  Heim  Thoes  Heim  Háimōþ  Heim  Heim  Hem  Hjem  Hjem/heim  Heim  HeimHook/Crook  Heuk  Hoek  Haak  Haak  Haak  Hoak  Haken  Kram/ppa  Krókur  Krókur/Ongul  Hake/Krok  Hage/Krog  Hake/Krok  Hake/KrokOngel is also used for fishing hook.  HaokHouse  Hoose  Hûs  Huis  Huis  Huus  Hoes  Haus  Hūs  Hús  Hús  Hus  Hus  Hus  Hus  HoesMany  Mony  Mannich/Mennich  Menige  Menig  Mennig  Ìnde  Viele  Manags  Margir  Mangir/Nógvir  Många  Mange  Mange  Mange  MäönechArchaicMoon  Muin  Moanne  Maan  Maan  Maan  Moan  Mond  Mēna  Máni/Tungl  Máni/Tungl  Måne  Måne  Måne  Måne  MaonNight  Nicht  Nacht  Nag  Nacht  Natt/ Nacht  Nacht  Nacht  Nótt  Nótt  Natt  Natt  Nat  Natt  Natt  NachNo (Nay)  Nae  Nee  Nee  Nee(n)  Nee  Nee/Nai  Nee/Nein/Nö  Nē  Nei  Nei  Nej/Nä  Nej  Nei  Nei  Nae/NeinOld (maar: elder, eldritch)  Auld  Âld  Oud  Gammel Old and decayed./Oud  Oll  Old/Olleg  Alt  Sineigs  Gamall (maar: eldri, elstur) Gamal (maar: eldri, elstur) Gammal (maar: äldre, äldst) Gammel (maar: ældre, ældst)  Gammel (maar: eldre, eldst)  Gam(m)al (maar: eldre, eldst)  Aad (oud) Gammel (vrot)One  Ane  Ien  Een  Een  Een  Aine  Eins  Áins  Einn  Ein  En  En  En  Ein  EinOunce  Unce  Ûns  Ons  Onze  Ons  Onze  Unze  Unkja  Únsa  Únsa  Uns  Unse  Unse  Unse  ÓnsSnow  Snaw  Snie  Sneeu  Sneeuw  Snee  Snij/Snèj  Schnee  Snáiws  Snjór  Kavi/Snjógvur  Snö  Sne  Snø  Snø  SnieëStone  Stane  Stien  Steen  Steen  Steen  Stain  Stein   Stáins  Steinn  Steinur  Sten  Sten  Stein  Stein  SteinThat  That  Dat  Daardie/Dit  Dat  Dat/Dit  Dat/Dij  Das/Dies  Þata  Það  Tað  Det  Det  Det  Det  DetTwo/Twain  Twa  Twa  Twee  Twee  Twee  Twij/Twèje  Zwei/Zwo  Twái  Tveir/Tvær/Tvö  Tveir/Tvey/Tvær/Tvá  Två  To  To  ToDialectally Tvo/Två/Tvei (m)/Tvæ (f)/Tvau (n).  TwieëWho  Wha  Wa  Wie  Wie  Wokeen  Wel  Wer  Ƕas/Hwas  Hver  Hvør  Vem  Hvem  Hvem  Kven  WaeWorm Wirm  Wjirm  Wurm  Worm/Wurm  Worm  Wörm  Wurm  Maþa  Maðkur/Ormur  Maðkur/Ormur  Mask/Orm   Orm  Makk/Mark/Orm  Makk/Mark/Orm The cognate means 'snake'.  WórmEngels Skots Wes-Fries Afrikaans Nederlands Nedersaksies  (Nederduits) Groningse Nedersaksies Duits Goties Yslands Faroëes Sweeds Deens Noors (Bokmål) Noors  (Nynorsk) Limburgs

 Klassifikasie 
Let wel dat die verdeling tussen Germaanse subfamilies selde presies gedefinieer is; meeste vorm kontinue hellings, met aangrensende variëteite wat ondeling verstaanbaar is en die wat verder van mekaar geskei is nie.

 Wes- Oos- Noord-Verdeling 
Die taalgrense tussen  Noord- en Wes-Germaans word vandag deur die Duits-Deense-grens aangedui en het vroeër ietwat verder suid aan die Eider gelê. Tussen die twee groot taalgroepe is daar vloeibare oorgange deur dialekte.
 Die Wes-Germaanse tale is die grootste van die Germaanse taalfamilie en sluit in Afrikaans, Duits, Engels, Fries, Jiddisj, Luxemburgs (Die nasionale taal van Luxemburg), Nederlands en Nedersaksies of Platduits.
 Die Noord-Germaanse tale het uit Proto-Noors en Oud-Noors ontstaan en word in die drie Skandinawiese lande  (Denemarke, Noorweë, en Swede), die Faroëreilande, Ysland en (tot 'n mate) Groenland, sowel as deur 'n beduidende Sweedse minderheid in Finland en deur immigrantegroepe veral in Noord-Amerika en Australië gepraat. Die Noord-Germaanse tale sluit in Noors, Sweeds, Deens, Yslands en Faroëes.
 Die Oos-Germaanse tale is almal uitgestorwe en het Goties, Vandaals, Lombardies en Boergondies ingesluit.

 Diachronies verdeling 
Algemene Opmerking: Die tabel vertoon die opeenvolging van die beduidende historiese stadiums van elke taal (vertikaal), en hulle benaderde groeperings in subfamilies (horisontaal). Horisontale opeenvolgings in elke groep dui nie op die graad van ooreenkoms nie.
 Ystertydperk500 v.C.–n.C. 200 Proto-Germaans  Oos-Germaans Wes-Germaans Noord-Germaans Suid-Germaans Anglo-Fries Migrasie tydperkn.C. 200–700Goties, Langobardies1   Oud-Frankies Oud-Saksies Oud-Fries Oud-Engels Proto-Noors  Vandaals, Boergondies, Oud-Hoogduits Vroeë Middeleeue700–1100 Oud-Nederfrankies Runies Oud-Wes-Noors Runies Oud-Oos-Noors Middeleeue1100–1350 Middel-Hoogduits Middel-Nederlands Middel-Saksies Middel-Engels  Oud-Yslands Oud-Noors Vroeë Oud-Deens Vroeë Oud-Sweeds Vroeë Oud-Gutnish Laat Middeleeue21350–1500 Middel-Engels  Vroeë Skots  Laat Oud-Yslands Oud Faroëes Oud Norn Middel-Noors Laat Oud-Deens Laat Oud-Sweeds Laat Oud-Gutnish Vroeë Moderne Tydperk1500–1700 Krim-Gothies Vroeë Moderne Hoogduits  Nederfrankiese variëteite, insluitend Nederlands en Afrikaans Middel-Fries Vroeë Moderne Engels Middel Skots Yslands Faroëes Norn Noors Deens Sweeds Gutnish Moderne Tydperk1700 tot hede almal uigestorwe  Hoogduitse variëteite  Nedersaksiese variëteite Fries variëteite Engelse variëteiteSkots/ Skotse Engelse variëteite uitgestorwe3 uitgestorwe3

Nota 1: Daar is konflikterende menings oor die klassifikasie van Lombardies. In teenstelling met die geïsoleerde posisie in die bostaande tabel is dit ook al geklassifiseer as naby verwant aan of Opperduits of Oud-Saksies. Kyk Lombardies vir meer inligting.

Nota 2: Laat Middeleeue verwys na die na-Swart Dood tydperk. Die gebeurtenis is veral belangrik vir die taal situasie in Noorweë.

Nota 3: Die sprekers van Norn is geassimileer om Skots te praat en Gutnish is so te sê 'n dialek van Sweeds.

 Kontemporêre klassifisering 
Onder word slegs die belangrikste kontemporêre variëteite weergegee om die grootte van die boom te beperk; individuele artikels verskaf meer detail. Baie Nedersaksies variëteite word byvoorbeeld bespreek in Nedersaksies benewens Noordelike Nederskasies en Plautdietsch wat hier gelys word.

 Wes-Germaanse tale
 Hoogduitse tale insluitend Standaard Duits
 Middelduits (Duits: Mitteldeutsch)
 Oos-Middelduits wat insluit Thürings, Hoogsaksisch, Nordobersächsisch-Neumärkisch (insluitend Nordobersächsisch), Silesiese Duits, Hoogpruisisch 
 Wes-Middelduits wat insluit Middel Frankies dialekte: Ripuaries, Moesel-Frankies (insluitend die Luxemburgs), Nordhessisch, Oosthessisch, Middelhessisch, Pennsylvania Duits ("Deitsch", in die VSA en Kanada), Transsilvanies-Saksiese en Rynse-Frankies: Lotaringies-Frankies, Palties  
 Oorgangsgebiede tussen Middelduits en Opperduits wat insluit Oos-Frankiese Duits,  Suid-Frankiese Duits 
 Opperduits (Duits: Oberdeutsch)
 Alemannies in brede zin wat insluit Swabies, Neder-Alemannies (insluitend die Switserse Duitse dialek: Basel Duits), Elsasser Duits, Middelalemannisch, Hoogalemannies (insluitend baie Switserse Duitse dialekte), Hoogste-Alemanniese (insluitend Switserse Duitse dialekte)
 Oostenryks-Beiers wat insluit Noordelike Oostenryks-Beiers, Middel-Oostenryks-Beiers, Suidelike Oostenryks-Beiers, Kimbries, Mócheno, Hutteriese Duits 
 Jiddisj (Duits: Jiddisch)
 Westelike Jiddisj (Duitsland, Frankryk, Nederland)
 Oostelike Jiddisj (Rusland, Pole, Roemenië) wat insluit Noordoostelike Jiddisj, Middel Jiddisj en Suidoostelike Jiddisj 
 Nederfrankiese en Nedersaksiese tale insluitend Nederduits, Standaard Nederlands en Afrikaans
 Nederfrankies
 Nederlands wat insluit die dialekte Hollands, Wes-Vlaams, Oos-Vlaams, Brabants, Limburgs, Suid-Gelders en Surinaams in Suriname (in Suid-Amerika)
 Afrikaans (in Suid-Afrika en Namibia)
 Nederduits (ook Platduits, Plattdeutsch of Plattdütsch/Plattdüütsch)
 Nedersaksies wat insluit Westfalies, Oos-falies, Noodelike Nedersaksies en verskeie  Nederlandse Nedersaksies variëteite.
 Oos-Nederduits wat insluit Mecklenburgies-Pommerees, Oos-Pommerees, Brandenburgs, Middenpommers, Nederpruisies en Plautdietsch
 Anglo-Fries
 Fries
 Noord-Fries
 Oos-Fries 
 Saterfries
 Wes-Fries
 Anglies
 Engels, met 'n groot invloei van Latynse woordeskat meestal deur Anglo-Normandies. 
 Skots, met 'n groot invloei van Latynse woordeskat meestal deur Anglo-Normandies en 'n mate van Skandinawiese invloed deur Anglo-Deens.
 Yola - in die 19de eeu uitgesterf.
 Noord-Germaanse tale
 Wes-Skandinawies
 Noors Noors is genealogies Wes-Skandinawies, maar is swaar beïnvloed deur die oostelike tak. Noors het ook twee geskrewe vorme – Nynorsk en Bokmål 
 Yslands
 Faroëes
 Norn (Uitgestorwe)
 Oos-Skandinawies
 Deens
 Sweeds
 Skåns
 Finland-Sweeds
 Oud-Gutnish
 Alternatiewe klassifikasie van kontemporêre Noord-Germaanse tale
 Eiland-Skandinawies
 Yslands
 Faroëes
 Vasteland-Skandinawies
 Deens
 Noors 
 Sweeds

 Verwysings 

 Eksterne skakels 





Kategorie:Taalfamilies