کمال خجندی

کمال‌الدین مسعود خُجندی، مشہور بہ «شیخ کمال»آٹھویں صدی ہجری کے  عارف اور فارسی شاعر تھے۔  آپ کی ولادت خجند ،ماوراءالنهر میں ہوئی، لیکن سفر حج کے بعد تبریز میں سکونت اختیار کی۔ اگرچہ شاعری ان کا اصل پیشہ نہ تھا،اس کے باوجود ان کا دیوان آٹھ ہزار اشعار پر مشتمل ہے۔ 

شیخ کمال، سلطان حسین جلایر کی خدمت میں حاضر ہوئے۔ شیخ کمال آٹھویں صدی ہجری کے عظیم غزل گو شاعر تھے۔ ان کی غزلیات ذوق عرفانی کی عکاس ہیں۔ آپ حافظ شیرازی کے ہمعصر تھے۔ حافظ کے متعلق کہتے ہیں:

؎نشد به طرز غزل هم عنان ما حافظ		

اگرچه در صف رندان ابوالفوارس شد

نمونہ اشعار 

؎عرفات عشقبازان سر کوی یار باشد		

به طواف کعبه زین درنروم که عار باشد

چو سری بر آستانش ز سر صفا نهادی		

به صفا و مروه‌ای دل دگرت چه کار باشد

قدمی ز خود برون نِه به ریاض عشق، کاینجا		

نه صداع نفحهٔ گل نه جفای خار باشد

به معارج اناالحق نرسی ز پای منبر		

که سری شناسد این سِرّ که سزای دار باشد

ز میِ شبانه ساقی قدحی بیار پیشم		

نه از آن میی که او را به سحر خمار باشد

نکند کمال دیگر طلب حضور باطن		

که قرارگاه زلفش دل بی‌قرار باشد

وفات 
کمال‌الدین خجندی نے  792ھ یا 808ھ میں وفات پائی۔ ان کی آخری آرم گاه تبریز میں ہے۔ لوح مزار پر یہ شعر کندہ ہے؎

کمال از کعبه رفتی بر در یار

هزارت آفرین مردانه رفتی

خارجی روابط

حوالہ جات 

 لغت‌نامه دهخدا
 صفا، ذبیح‌الله. تاریخ ادبیات ایران (جلد دوم). با تلخیص محمد ترابی۔ چاپ چهاردهم۔ [تهران]: انتشارات فردوس، 1381. 196–197. ISBN 964-5509-17-3. 

1321ء کی پیدائشیں
1400ء کی وفیات
ایرانی شعراء
ایرانی صوفیاء
چودہویں صدی کی ایرانی شخصیات
چودہویں صدی کے مصنفین
صوفی شعرا
فارسی زبان کے شعرا
قرون وسطی کے شعرا
خجند کی شخصیات
چودہویں صدی کے فارسی شعرا