Orta İngilizce

Orta İngilizce, İngiltere'nin Normanlar tarafından fethinden (1066) sonra 15. yüzyılın sonlarına kadar konuşulmuş eski bir İngilizce türüdür. İngiliz dili, Eski İngilizce döneminden sonra farklı varyasyonlar ve gelişmeler yaşadı. Akademik görüşler değişir, ancak Oxford İngilizce Sözlüğü, Orta İngilizcenin 1150'den 1500'e kadar konuşulduğunu göstermektedir. İngilizce dilinin gelişiminin bu aşaması, tahminen Yüksek ve Geç Orta Çağ'ı takip etti.

Orta İngilizce, kelime hazinesinde, dilbilgisinde, telaffuzunda ve ortografisinde önemli değişiklikler gördü. Orta İngilizce döneminde yazım kuralları çok çeşitliydi. Bu dönemden günümüze ulaşan yazı örnekleri, geniş bölgesel farklılıklar göstermektedir. Daha standartlaştırılmış Eski İngilizce dili parçalandı, yerelleştirildi ve çoğunlukla doğaçlama yapıldı. Dönemin sonunda (yaklaşık 1470) ve Johannes Gutenberg tarafından 1439'da matbaanın icadının yardımıyla, Londra lehçelerine dayalı bir standart (Chancery Standardı) kurulmuş oldu. Bu, büyük ölçüde Modern İngilizce yazımının temelini oluşturdu, ancak o zamandan beri telaffuz önemli ölçüde değişti. Orta İngilizceyi İngiltere'de yaklaşık 1650'ye kadar süren Erken Modern İngilizce izledi. İskoç İngilizcesi eş zamanlı olarak Northumbrian lehçesinin bir varyantından (kuzey İngiltere'de yaygındır ve güneydoğu İskoçya'da konuşulur) gelişti.

Orta İngilizce döneminde, birçok Eski İngilizce dilbilgisi özelliği ya basitleştirildi ya da tamamen ortadan kalktı. İsim, sıfat ve fiil çekimleri, çoğu gramatik hâl ayrımının azaltılması (ve nihayetinde ortadan kaldırılması) ile sadeleştirildi. Orta İngilizce ayrıca Normandiya Fransızcası lehçesinin kelime dağarcığının, özellikle siyaset, hukuk, sanat ve din alanlarının yanı sıra şiirsel ve duygusal diksiyon alanlarında önemli ölçüde benimsendiğini gördü. Geleneksel İngilizce kelime hazinesi, kaynaklarında ağırlıklı olmak üzere Cermen dillerini kullandı ve Eski Norsça etkileri daha belirgin hale geldi. Telaffuzda, özellikle daha sonraki Orta İngilizce döneminde Büyük Ünlü Değişimi geçirmeye başlayan uzun ünlüler ve çift sesli harfleri içeren önemli değişiklikler gerçekleşti.

Kısmen Normandiya hakimiyeti ve İngilizce yerine Fransızca yazmanın getirdiği prestij nedeniyle erken Orta İngiliz edebiyatından çok az eser hayatta kaldı. 14. yüzyılda, John Wycliffe ve dönemin en çok çalışılan ve okunan eseri olmaya devam eden Canterbury Hikâyelerinin yazarı Geoffrey Chaucer gibi edebiyatçıların eserleriyle yeni bir edebiyat tarzı ortaya çıktı.

Kaynakça

 
İngiliz dilleri