Viral zarf

Bazı virüsler, viral kapsitlerini saran ve viral zarf denen bir yapıya sahiptirler. Zarf tipik olarak konak hücrenin zar yapılarını temel alır (fosfolipit ve proteinler) ancak bazı viral proteinleri de içerir. Bu yapılar virüslerin konak bağışıklık sisteminden kaçmalarında ve konağa tutunup girmelerinde rol oynarlar. Zarf yüzeyindeki glikoproteinler, konağın reseptörlerini tanımaya ve reseptörlere bağlanmaya hizmet eder. Bazı virüslerde viral zarf, konak hücre zarı ile kaynaşarak viral kapsidin ya da genomun hücreye girmesini sağlar.

Zarflı virüsler konak hücreden tomurcuklanarak ayrıldıkları için konak hücrenin zayıflamasına ve ölmesine neden olurlar. Bu virüslerin çift katlı lipit katmanları göreceli olarak kurumaya duyarlıdır ve bu yüzden zafsız virüslere göre deterjanlara ve ısıya daha duyarlıdırlar. Konak dışında aktifliklerini yitirirler ve tipik olarak konaktan konağa direkt bulaş gösterirler. Zarflı virüsler mükemmel adaptasyon yeteneğine sahiptirler ve konak bağışıklık sisteminden kaçmak için kısa sürede değişimler gösterebilirler. Zarflı virüsler persistan enfeksiyonlara neden olurlar..

Örnekler 
İnsan patojenleri içeren virüs sınıfları:

DNA virüsleri 
 Herpesvirüsler
 Poxvirüsler
 Hepadnavirüsler

RNA virüsleri 
 Flavivirus
 Togavirus
 Coronavirus
 Hepatit D virüsü
 Orthomyxovirus
 Paramyxovirus
 Rhabdovirus
 Bunyavirus
 Filovirus

Retrovirüsler 
 Retrovirüsler

Ayrıca bakınız 
 Kapsül (mikrobiyoloji)

Kaynakça

Dış bağlantılar 
 Molecular Expressions: Images from the Microscope. Retrieved 2007-06-27. 

Viroloji