Yeni Kültür Hareketi

1910'lar ve 1920'lerdeki Yeni Kültür Hareketi (), Çin Cumhuriyeti'nin başarısızlığının ardından Çin'deki problemleri ele almak için geleneksel Çin kültüründen uzaklaşma hareketi. Chen Duxiu, Cai Yuanpei, Li Dazhao, Lu Sin, Zhou Zuoren, He Dong ve Hu Shih gibi Çinli entelektüeller, geleneksel bir Çin eğitimini görmüş olmakla birlikte Konfüçyüsçülüğe karşı bir isyana önderlik etmeye başladılar. Başta demokrasi ve bilim dahil olmak üzere küresel ve Batı standartlarına dayalı yeni bir Çin kültürünün oluşması yönünde çağrılarda bulundular. Hareketin genç takipçileri, bu amaçlarla çağrılarda bulundu:

 Konuşma dilinde yazılan edebiyat
 Bireysel özgürlük ve kadın kurtuluşu lehine ataerkil aile yapısına son
 Dünya'dan ayrı Konfüçyüsçü bir kültür olmaktan çok, Çin'in uluslararasında bir ulus olduğu görüş
 Modern ve eleştirel metin çözümleme yöntemleriyle Konfüçyüsçü ve antik/klasik metinlerin yeniden incelenmesi (Antikite'den Şüphelilik Okulu)
 Demokratik ve eşitlikçi değerler
 Geçmişten çok geleceğe doğru bir yönelim

4 Mayıs 1919 tarihinde Pekinli öğrenciler, Almanya'nın Şantung'daki toprak haklarını Japon İmparatorluğu'na devreden Paris Barış Konferansı'na karşı protesto etti. Yeni Kültür Hareketi böylece bir kültür hareketinden "4 Mayıs Hareketi" ismiyle bilinen siyasi bir hareket haline evrimleşti.

Ayrıca bakınız 

 Yeni Hayat Hareketi (1934)
 Çin Kültür Rönesansı

Kaynakça 

Çin'deki edebi akımlar
Tayvan tarihi
Lu Sin