De Laval nozülü

de Laval nozülü (ya da yakınsak-ıraksak nozül, CD nozül) orta kısmı sıkıştırılmak suretiyle özenli ve dengeli bir şekilde yapılmış, asimetrik kum saati şekilli bir borudur. Sıcak ve basınçlı gaz nozülün içinden geçerek süpersonik bir hıza ulaşır ve genleşip egzoz akış biçimini alır. Dolayısıyla ile ısı enerjisinin itici akışı maksimum düzeyde yönlendirilmiş kinetik enerji haline dönüşür. Bundan dolayı, nozül yaygın olarak buhar türbinlerinin bazı türlerinde ve roket motor nozülü olarak kullanılır. Ayrıca, süpersonik jet motorlarında kullanıldığı görülür.

Benzer akış özellikleri astrofizik bünyesinde yer alan jet akımlarına uygulanmıştır.

Tarihçe
Nozül, İsveçli mucit Gustaf de Laval tarafından buhar türbininde kullanılmak üzere 1888 yılında geliştirilmiştir.

Bu  özellik ilk kez Robert Goddard tarafından bir roket motorunda kullanılmıştır. Günümüzde neredeyse sıcak gazla çalışan bütün modern roket motorları de Laval nozüllerini kullanmaktadır.

Yararlanılan kaynaklar

Lüleler
Astrofizik
Jet motorları