Chronicon Paschale

Chronicon Paschale (Paskalya Günlükleri), ayrıca Chronicum Alexandrinum, Constantinopolitanum ya da Fasti Siculi olarak bilinir.

Yapı 
Chronicon Paschale, önceki vakainameleri izler. 600 ile 627 yılları arası, dönemin tarihçisi olarak yazar—ki bu dönem Mauricius'un son yılları, Phocas'ın hükümdarlığı ve Herakleios'un hükümdarlığının ilk on yedi yılına tekabül eder.

Diğer birçok vakainüvis gibi, bu yaygın anlatımın yazarı, anekdotları, ana şahsiyetlerin fiziksel açıklamalarını (bazen dikkatli portreler), depremler ve kuyruklu yıldızlar görüntüsü gibi olağandışı olaylarla ilgilenir ve varsayılan İncil kronolojisi ile Kilise Tarihini bağlantılar. Sempronius Asellio, Doğu Roma İmparatorluğu'nun tarihçilerinin (Historia) vakainamelerinden (Annales) ayıran kamusal çekicilik ve kompozisyon stilindeki farklılığa dikkat çekiyor.

"Chronicon Paschale", Âdem'in yaratılışından itibaren olayların kronolojik bir listesini yapmayı deneyen büyük bir derlemedir. Ana el yazması, 10. yüzyıl Codex Vaticanus græcus 1941, başında ve sonunda zarar görür ve 627'de kısa bir süre durur. Vakainame'nin özüne geçmeden önce, Hristiyan kronolojisine ve Paskalya döngüsünün hesaplanmasına ilişkin bir giriş sunulur. Rum Ortodoks Kilisesi tarafından 'Jülyen takvimi' olarak Türk hükümdarlığının sonuna kadar kullanılmaya devam eden sözde 'Bizans' ya da 'Roma' dönemi vakainameye kronolojinin temeli olarak uyarlanmıştır; buna göre 21 Mart MÖ 5507 verilen yaratılış tarihidir.

Yazarlık 
Yazar kendisini İmparator Herakleios'un çağdaşı (610-641) olarak tanımlar ve muhtemelen Konstantinopolis ekümenik patriği Sergius'un maiyetine bağlı bir din adamıydı. Çalışma muhtemelen Herakleios devrinin son on yılı boyunca yazılmıştır.

Kullanılan baş merciler: Sextus Julius Africanus; Fasti consulares; Eusebius'un Vakainame ve Kilise Tarihi; İoannis Malalas; Acta Martyrum; Kıbrıs'taki Konstantia'nın (eski Salamis) piskoposu Epiphanius'un (yüzyıl sonları) Ağırlıkları ve Ölçüler üzerine yazdığı tez.

Edisyonlar 
 Matthaeus Raderus (Munih, 1615): Chronicon Alexandrinum idemque astronomicum et ecclesiasticum (editio princeps, Latince tercüme ile Yunanca metin)
 L. Dindorf (1832) in Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae, with du Cange's preface and commentary
 J. P. Migne, Patrologia graeca, vol. 92.
 Ayrıca bakınız C. Wachsmuth, Einleitung in das Studien der alten Geschichte (1895)
 H. Gelzer, Sextus Julius Africanus und die byzantinische Chronographie, ii. I (1885)
 J. van der Hagen, Observationes in Heraclii imperatoris methodum paschalem (1736, but still considered indispensable)
 E. Schwarz in Pauly–Wissowa, Realencyclopädie, iii., Pt. 2 (1899)
 C. Krumbacher, Geschichte der byzantinischen Litteratur (1897).

Kısmi İngilizce Tercüme 
Chronicon Paschale 284–628 AD, translated by Michael Whitby and Mary Whitby (Liverpool: Liverpool University Press, 1989)

Kaynakça 
Özel

Genel

Dış bağlantılar 
The 1615 editio princeps by Raderus at Google Books
Chronicon Paschale (Olympiads 112–187)
1832 Dindorf edition at Google Books: Vol.1; Vol. 2.

Bizans Kronikler
Bizans edebiyatı