Yusuf ve Züleyha

Yusuf ve Züleyha (Arapça: يوسف زلیخا), Yusuf ve Züleyha'nın (Kitâb-ı Mukaddes'te Potifar'ın karısı olarak bilinen ve adı burada verilmeyen kişi) Kuran ayetlerinde kıssa olarak yer verilen hikâyesidir. Özellikle Farsça ve Urduca olmak üzere Müslümanların konuştuğu birçok dilde sayısız defa söylenmiş ve anlatılmıştır. Bu hikâyenin en ünlü versiyonu, Molla Camiî tarafından Farsça olarak yazılan Yusuf ve Züleyha mesnevisidir. Hikâyenin daha sonra birçok ayrıntıya sahip olmuş ve Züleyha'nın Yusuf'a duyduğu özlemin ruhun Tanrı arayışını temsil ettiği bir Sufi yorum oluşmuştur.

Bu konuda uzun bir şiir yer alır. Yusuf ve Züleyha olarak adlandırılan, onuncu ve on birinci yüzyılın Fars şairi Firdevsî'ye atfedilen, ancak alimler bu kitabın düşük nitelikli ve Firdevsî'nin yaşamının zaman çizelgesine uymadığından reddetmişlerdir.

Kur'an'da Züleyha ve Yusuf ile ilgili ayetler 
Kur'an'da Yusuf ismi geçer ancak Züleyha ismi geçmez.

Evinde kaldığı kadın, ona sahip olmak istedi. Ve kapıları sıkıca kapatıp onu yanına çağırdı. Yusuf: "Allah'a sığınırım. Rabbim bana çok iyi davrandı. Beni çok güzel bir konuma sahip kıldı. Haksızlık yapanlar kurtuluşa ermezler." dedi. (12:23)

Gerçekten kadın Yusuf'a ilgi duydu. Yusuf da kadına ilgi duydu. Ne var ki Rabb'inin burhanı sayesinde kadına uymadı. Böylece ondan kötülüğü ve fuhşu çevirdik. Kuşkusuz o Bizim muhlis kullarımızdandı.(12:24)

İkisi de kapıya doğru koştu. Kadın Yusuf'un gömleğini arka tarafından yırttı. Kapıda kadının kocası ile karşılaştılar. Kadın: "Ailene kötülük yapmak isteyen kimsenin zindana atılması veya acı bir azapla cezalandırılması gerekmez mi?" dedi. (12:25)

Yusuf: "Kendisi bana sahip olmak istedi." dedi. Kadının ailesinden bir tanık durumu açığa çıkarmak için şöyle öneride bulundu: " Eğer gömleği ön taraftan yırtılmışsa, kadın doğru, Yusuf yalan söylemektedir." (12:26)

"Eğer gömlek arkadan yırtılmışsa, kadın yalan, O doğru söylemektedir." (12:27)

Gömleğin arkadan yırtılmış olduğunu görünce: "Bu sizin oyununuzdur; gerçekten bu çok büyük bir oyundur." dedi. (12:28)

"Yusuf! Bundan kimseye söz etme. Sen de suçundan dolayı bağışlanma dile. Yanlış yapan sensin!" dedi. (12:29)

Ve şehirdeki bir takım kadınlar: "Azizin hanımı, genç hizmetlisiyle birlikte olmak istemiş; delikanlının sevgisi yüreğine işlemiş. Onu açıkça sapıtmış görüyoruz." diye dedikodu yaptılar. (12:30)

Kadın dedikoduları işitince, onları davet etti, onlar için güzel bir ortam ve ziyafet hazırlayarak her birine birer bıçak verdi. Yusuf'a "Kadınların karşılarına çık." dedi. Kadınlar, gördükleri karşısında adeta büyülendiler; şaşkınlıkla ellerini kestiler. "Aman Allah'ım! Bu bir beşer değil, bu ancak şerefli bir melektir." dediler. (12:31)

Kadın: "İşte! Bu gördüğünüz, beni, kendisi hakkında kınadığınız kimsedir. Ant olsun ki, onun benim olmasını istedim, ancak o reddetti. Ama ondan istediğim şeyi yapmazsa, zindana atılacak ve kesinlikle burnu yere sürtülenlerden olacaktır." dedi. (12:32)

Dış bağlantılar 

 
 Women Writers, Islam, and the Ghost of Zulaikha , by Elif Shafak

Kaynakça 

İslam mitolojisi
Tasavvuf edebiyatı
İslam edebiyatı
Yusuf