Hebb teorisi

Hebb teorisi veya Hebb kuralı, öğrenmenin temeli olarak sinaptik plastisiteye dair Donald Hebb'in geliştirdiği nörofizyolojik kuram. "Birlikte ateşlenen nöronlar, birbirlerine bağlanırlar" şeklinde özetlenir.

Bu kuram, daha çok sinir sistemleri ile ilgilendiği için öğrenmeyi zihinde meydana gelen biyokimyasal bir reaksiyon olarak açıklamaya çalışır. Biyokimyasal reaksiyonlar, sinir sisteminde bulunan sinaptik bağları oluşması ile meydana gelir. Biyokimyasal reaksiyon sonucu, insanın zihninde biyolojik ve kimyasal değişimler meydana gelir. Meydana gelen değişimler insan beyninde bulunan nöronları hareket ettirerek öğrenmeyi meydana getirir. İnsan beyninde bulunan nöronlar arası mesaj alışverişi yani iletişim meydana gelir.

Nörofizyolojik kuramın kurucusu Donald Hebb'dir. Hebb’e göre iki tür öğrenme vardır. Bunlardan birincisi çocuklukta meydana gelen hücre kümeleri ve ardışıklık basamaklarıdır. İkincisi ise yetişkinlikte meydana gelen içgörüsel ve yaratıcı öğrenmelerdir.

Nörofizyolojik kuramın öğrenme ile ilgili toplam olarak yedi önemli kavramı bulunmaktadır, aynı zamanda uzaktan eğitimde de kullanılır. Bunlar;

Eşzamanlı faaliyet: Öğrenme sürecinde önemli yer tutar. Beyin, birden çok faaliyeti aynı anda gerçekleştirmeye çalışır. Uzaktan eğitim beynin gösterdiği birden çok faaliyetin etkili davranış değişikliğine dönüşmesi için katkı sağlar.
Öğrenmeyi kolaylaştırma: Uzaktan eğitim bireyin birden fazla duyu organına hitap ettiği için öğrenmeyi kolaylaştırır.
Anlam yükleme: Nörofizyolojik kuramda öğrenmede temel kavramdır. Uzaktan eğitimde kavramlara daha kolay anlam yüklenir, anlamlı birbiriyle ilişkili örüntü ortaya çıkarır.
İlişki kurma: Beyin olayları bir bütün olarak algılarken farklılıklar arasında ilişki kurmaya çalışır. ilişki kurduktan sonra davranış değişikliği oluşur.
Bütünü algılama: Uzaktan eğitimde beyine olayları bir bütün olarak algılamasında(görme ve duyma faaliyetlerinde) yardımcı olur.
Süreç: Uzaktan eğitimde kullanılan teknolojiler beyinde meydana gelen öğrenme sürecini canlandırır ve gelecek öğrenmeler için temel oluşturur.
Bireysel farklılıklar: Öğrenme ve öğretme ortamlarında bireysel farklılıklar etkili davranış değişikliği meydana getirir.

Kaynakça

Cüceoğlu, D. (1992), İnsan ve Davranışı, Remzi Kitabevi, İstanbul. Kağıtçıbaşı, Çiğdem. (1998), İnsan ve İnsanlar, Evrim Yayınevi, İstanbul.

Hesaplamalı bilim
Sibernetik
Nörobilim
Gözetimsiz öğrenme
Nöroplastisite