Sistemik düşünce

Sistem düşüncesi, pek çok türde sistemi incelemek ve anlamak için çeşitli teknikler içerir. Doğada, sistem düşünme nesnelerinin örnekleri, çeşitli seviyelerin etkileşime girdiği (hücre, organ, birey, grup, organizasyon, toplum, toprak) canlı sistemleri içerir. Örgütlerde, sistemler girdiler, dönüşümler, çıktılar, geribildirim döngüleri, hedefler, paydaşlar ve organizasyonu sağlıklı veya sağlıksız hale getirmek için birlikte çalışan harici etkilerden oluşur. Sistem mühendisliği, sistemleri karmaşık mühendislik sistemlerini tasarlamak, oluşturmak, işletmek ve korumak için düşünen sistemleri uygulayan bir disiplindir.

TARİHÇE VE GENEL BAKIŞ 

Sistem düşüncesi, 1920'lerde Jan Smuts'un bütüncüllüğünden 1940'larda Ludwig von Bertalanffy tarafından geliştirilen genel sistem teorisine ve 1950'lerde Ross Ashby tarafından geliştirilen sibernetiklere kadar çeşitli kaynaklardan kaynak buluyor. Alan Jay Forrester ve MIT'de Örgütsel Öğrenme Derneği üyeleri tarafından daha da geliştirildi ve Peter Senge'nin sistemlerini gerçek organizasyonel öğrenmenin temel taşı olarak tanımlayan popüler kitap The Fifth Discipline'de doruğa ulaştı.  Sistem bilimcisi Derek Cabrera'nın Systems Thinking Made Simple adlı kitabı, kendisini düşündüğü sistemlerin dört basit düşünce kuralından kaynaklanan karmaşık adaptif sistem davranışının ortaya çıkmış mülkü olduğunu iddia etti.

Sistem düşüncesi, bütünsel düşünceyi ve indirgemeci düşünceyi dengelemeye çalışan problem çözme yaklaşımı olarak tanımlanmıştır. Genel sistemi ve parçalarını ccount sistemine alarak, düşünme, potansiyel olarak istenmeyen sonuçların daha da geliştirilmesine katkıda bulunmaktan kaçınmak üzere tasarlanmıştır. Sistem düşüncesine birçok yöntem ve yaklaşım vardır. Örneğin, Waters Vakfı, bir sistemin bileşen parçalarının birbiriyle ve diğer sistemler ile ilişkiler bağlamında en iyi anlaşılabileceği inancına dayanan sistemleri bir dizi alışkanlık ya da uygulama olarak düşünme sistemleri sunar Tecrit halindeyken; Ve sistem düşüncesi doğrusal sebep ve sonuçtan ziyade döngüsel üzerine odaklanır. Diğer modeller, sistemleri farklı düşünen karakterize eder. Bununla birlikte, yakın tarihli akademisyenler, bu çeşitliliğin veya yöntemlerin ve yaklaşımların çoğulculuğunu "bağlayan kalıplar" üzerine odaklanmaktadır.

Sistem bilimlerinde, bir sorunun veya öğenin neden oluştuğunu ve devam ettiğini tam olarak anlaymanın tek yolunun, bütünüyle ilgili kısımları anlamasıdır  Descartes'ın bilimsel indirgemeciliğinin aksine, sistemlerin bütüncül bir biçimde görüntülenmesini önermektedir. Sistem felsefesi ile tutarlı olarak, sistem düşüncesi, sistemin tamamını oluşturan unsurlar arasındaki bağlantıları ve etkileşimleri inceleyerek bir sistem anlayışıyla ilgilidir.

Sistem bilimi düşüncesi, mesafe ve zamanla ayrılmış katalitik olayların ne kadar küçük olabileceğini göstermeye çalışır; karmaşık sistemlerde önemli değişiklikler meydana gelebilir. Bir sistemin bir alanındaki iyileşmenin sistemin başka bir alanını olumsuz şekilde etkileyebileceğini kabul ederek, silo etkisini önlemek için her seviyede örgütsel iletişimi teşvik eder. Sistem düşünme teknikleri, fiziksel, biyolojik, sosyal, bilimsel, mühendislik, insan veya kavramsal herhangi bir sistemi incelemek için kullanılabilir.

SİSTEM KAVRAMI 
Bir sistemi düşünmek ve tanımlamak için birkaç yol şunları içerir:

_ Bir sistem parçalardan oluşur

_ Bir sistem parçalarının toplamından daha büyük

_ Bir sistemin tüm parçaları doğrudan veya dolaylı olarak ilişkilendirilmelidir, aksine gerçekten iki veya daha fazla farklı sistem vardır

_ Bir sistem kapsüllenmiştir (bir sınırı vardır)

_ Bir sistem başka bir sistem içerisinde iç içe geçmiş olabilir

_ Bir sistem başka bir sistemle çakışabilir

_ Bir sistem zamanında sınırlandırılmış, ancak aralıklı olarak olabilir

Operasyonel

_ Uzayda bir sistem sınırlıdır, ancak parçalar mutlaka birlikte bulunmaz

_ Bir sistem, daha geniş çevreye girdi alır ve daha geniş çevreye çıktı gönderir

_ Bir sistem, girdileri çıktılara dönüştüren süreçlerden oluşur

_ Bir sistem kendi amacını gerçekleştirmek için özerk (bir araba bir sistem değildir, bir şoförlü bir araba bir sistemdir)

Sistem bilimi düşünürleri şunu düşünüyor:

_ Sistem, dinamik ve karmaşık bir bütün olup, yapılandırılmış işlevsel birim devresi olarak etkileşim halindedir.

_ Bir sistem oluşturan farklı öğeler arasında enerji, malzeme ve bilgi akışı (açık sisteme bakınız).

_ Bir sistem, bir ortamdaki bir topluluktur.

_ Enerji, malzeme ve bilgi akışı, yarı geçirgen membranlar veya sınırlar içerebilir ve sınırları içerebilir.

Sistemler sıklıkla denge isteyen, ancak desenler, bisiklet, salınım, rastgelelik veya kaos gösterebilir (kaos teorisine bakınız) veya üstel davranış gösterebilir (bkz. Üssel Fonksiyon).

Bütüncül bir sistem, birbirine bağlı veya zamana bağlı parçaları belirleyen (grup) gruptur. Kısımlar genellikle sistemler kendileridir ve diğer bölümlerden oluşur; tıpkı sistemler genellikle diğer sistemlerin parçaları ya da parçalarıdır.

Sistem bilimi ve sistem bilimi düşüncesinin uygulanması, bir sistemi tasarlamak, analiz etmek, değiştirmek ya da yönetmek için kullanılan teknikler ya da metodolojilere dayalı olarak aşağıdaki üç kategoriye ayrılmıştır:

_ Sabit sistemler - simülasyonları içerir, sistem düşüncesine yönelik sert sistemler yaklaşımı genellikle bilgisayarları ve operasyon araştırma / yönetim bilimi tekniklerini kullanır. Sert sistem yaklaşımları, haklı olarak nicelleştirilebilen problemler için yararlıdır. Bununla birlikte, zor sistemler, görüş, kültür ya da siyaset gibi nicelik dışı değişkenleri kolayca hesaplayamaz ve insanları, karmaşık motivasyona sahip varlıklar olarak değil, pasif unsurlar olarak değerlendirebilir.

Yumuşak sistemler (veya yumuşak sistemler metodolojisi) - nicelleştirilemeyen sistemler için, özellikle çoklu ve çelişkili referans çerçeveleri taşıyan sistemleri içeren bir metodolojidir. Yumuşak sistem yöntemleri, motivasyonları, bakış açılarını ve etkileşimleri anlamak ve problem durumlarının nitel ve nicelik boyutlarını ele almak için yararlıdır. Sistem düşüncesine yönelik yumuşak sistem yaklaşımları, Peter Checkland, Brian Wilson ve Lancaster Üniversitesi'ndeki meslektaşları tarafından geliştirilen temel metodolojik çalışmaları kullanabilir. Bu yaklaşım, kantifiye edilemez problem komplekslerini yapılandırmak ve analiz etmek için tamamlayıcı bir yöntem olan morfolojik analizi içerebilir.

Evrimci Sistemler - Béla H. Bánáthy karmaşık sosyal sistemlerin tasarımı için uygulanabilir bir metodoloji geliştirmiştir. Bu teknik kritik sistem sorgulamasını yumuşak sistem metodolojileri ile bütünleştirir. Dinamik sistemlere benzer evrimsel sistemler, açık, karmaşık sistemler olarak anlaşılmaktadır ancak zamanla gelişme kapasitesine sahiptir. Bánáthy, sistem araştırmalarının disiplinlerarası perspektiflerini (kaos, karmaşıklık, sibernetik dahil), kültürel antropolojiyi, evrim teorisini ve diğerlerini benzersiz bir şekilde bütünleştirdi.

Sistem düşüncesi, bütünsel düşünceyi ve indirgemeci düşünceyi dengelemeye çalışan problem çözme yaklaşımı olarak tanımlanmıştır. Genel sistemi ve parçalarını ccount sistemine alarak, düşünme, potansiyel olarak istenmeyen sonuçların daha da geliştirilmesine katkıda bulunmaktan kaçınmak üzere tasarlanmıştır. Sistem düşüncesine birçok yöntem ve yaklaşım vardır. Örneğin, Waters Vakfı, bir sistemin bileşen parçalarının birbiriyle ve diğer sistemler ile ilişkiler bağlamında en iyi anlaşılabileceği inancına dayanan sistemleri bir dizi alışkanlık ya da uygulama olarak düşünme sistemleri sunar Tecrit halindeyken; Ve sistem düşüncesi doğrusal sebep ve sonuçtan ziyade döngüsel üzerine odaklanır. [3] Diğer modeller, sistemleri farklı düşünen karakterize eder. Bununla birlikte, yakın tarihli akademisyenler, bu çeşitliliğin veya yöntemlerin ve yaklaşımların çoğulculuğunu "bağlayan kalıplar" üzerine odaklanmaktadır.

Sistem bilimlerinde, bir sorunun veya öğenin neden oluştuğunu ve devam ettiğini tam olarak anlaymanın tek yolunun, bütünüyle ilgili kısımları anlamasıdır [4] Descartes'ın bilimsel indirgemeciliğinin aksine, sistemlerin bütüncül bir biçimde görüntülenmesini önermektedir. Sistem felsefesi ile tutarlı olarak, sistem düşüncesi, sistemin tamamını oluşturan unsurlar arasındaki bağlantıları ve etkileşimleri inceleyerek bir sistem anlayışıyla ilgilidir.

Sistem bilimi düşüncesi, mesafe ve zamanla ayrılmış katalitik olayların ne kadar küçük olabileceğini göstermeye çalışır; karmaşık sistemlerde önemli değişiklikler meydana gelebilir. Bir sistemin bir alanındaki iyileşmenin sistemin başka bir alanını olumsuz şekilde etkileyebileceğini kabul ederek, silo etkisini önlemek için her seviyede örgütsel iletişimi teşvik eder. Sistem düşünme teknikleri, fiziksel, biyolojik, sosyal, bilimsel, mühendislik, insan veya kavramsal herhangi bir sistemi incelemek için kullanılabilir.

SİSTEM YAKLAŞIMI 
Sistem düşünce yaklaşımında birçok ilke bulunmaktadır:

_ Nesnelerin birbirine bağımlılığı ve nitelikleri - bağımsız unsurlar asla bir sistem oluşturamazlar

Holizm - Analiz yoluyla tespit edilemeyen ortaya çıkan özellikler, bütünsel bir yaklaşımla tanımlanabilmelidir

_ Hedefi arayan - sistemik etkileşim,

Bazı amaç ya da son durum

- Girişler ve çıkışlar - Kapalı bir sistemde, girdiler bir kez ve sabit olarak belirlenir; Açık bir sistemde çevre tarafından ek girişler kabul edilmektedir

_ Girişlerin çıktılara dönüştürülmesi - hedeflerin elde edildiği süreç

_ Entropi - herhangi bir sistemde var olan bozukluk veya rastgelelik miktarı

_ Düzenleme - sistemin öngörülebilir şekilde çalışması için bir geri bildirim yöntemi gereklidir

_ Hiyerarşi - karmaşık alanlar daha küçük alt sistemlerden oluşur

_ Farklılaştırma - ihtisaslaşmış birimler özel işlevleri yerine getirir

_ Eşfinite - Aynı hedeflere ulaşmanın alternatif yolları (yakınsama)

_ Çok yönlülük - aynı girdilerden alternatif hedeflere ulaşılması (ayrışma)

Sistem düşüncesi üzerine yapılan bir tez, aşağıdakileri de içeren birçok konuyu ele almalıdır:

_ Uzayda ve / veya zamanında bir sistemin kapsüllenmesi

_ Aktif ve pasif sistemler (veya yapılar)

_ Girişlerin bir etkinlik sistemi tarafından çıktılara dönüştürülmesi

_ Sürekli ve geçici sistemler

Evrim, zaman geçmesinin etkileri, sistemlerin ömrü öyküleri ve parçaları.

_ Tasarım ve tasarımcılar.

Bir "multifinalite" ilkesini kullanarak, bir süpermarket şunları düşünebilir:

_ "Kar yapma sistemi" yönetimi ve sahipleri açısından

_ Tedarikçiler açısından "dağıtım sistemi"

_ Çalışanlar açısından "İstihdam sistemi"

_ Müşterilerin bakış açısından "Malzeme tedarik sistemi"

_ Loiter'lerin bakış açısından "Eğlence sistemi"

_ Yerel sakinler açısından "sosyal sistem"

_ "Tekli müşteriler" in bakış açısından "dating sistemi"

Böyle bir düşünce sonucunda, süpermarketin nasıl işlediği, niçin sorunlar olduğu, nasıl geliştirilebileceği veya sistemin bir bileşeninde yapılan değişikliklerin diğer bileşenleri nasıl etkilediği konusunda yeni bilgiler edinebilir.

UYGULAMALAR 
Sistem düşüncesi, iş analizi, işletme yönetimi, bilgisayar, mühendislik, epidemiyoloji, bilgi bilimi, sağlık, üretim, sürdürülebilir kalkınma ve çevre gibi alanlarda çok çeşitli konuları ele geçirmek için gittikçe daha çok kullanılmaktadır.

Bazı örnekler:

FMEA protokolü ile iş süreklilik planlaması

_ FBI Infragard ile kritik altyapı koruması

_ Delphi yöntemi

_ Çevre bilimi ve çevre planlaması

Futures çalışmaları

_ Holacracy

Holistik yönetim

_ İş tasarımı

_ Öğrenen organizasyonlar

_ MECE prensibi

_ Örgütsel mimari

Permakültür

_ Program yönetimi

_ Proje Yönetimi

_ Kalite fonksiyonu dağıtımı (QFD)

_ Kalite yönetiminde kaliteli film şeridi

_ Güvenilirlik mühendisliği

_ Güvenlik mühendisliği

_ Sosyokrasi

Sosyosobetikler

_ Yazılım kalitesi

_ Sistem tasarımı

_ Sistem güvenliği

_ Sistem Mühendisi

_ Öncü Yöntemi

_ Kentsel planlama

SİSTEM ÇERÇEVELERİNİN ÖRNEKLERİ

HİYERARŞİK ÇERÇEVELER 
Bir dizi hiyerarşik çerçeve geliştirildi, ancak bu tür hiyerarşik çerçeveler, felsefe felsefesinde yer alan ve kavramsal eksikliklerden dolayı rahatsız olduklarını kaydeden bir makalede de eleştirildi; Yazarlar "ayrık ontolojik düzey kavramının başarısız olduğu ve doğal dünya ile ilgili birçok sorunlu iddiaları motive etmek için kullanıldığı" sonucuna vardı.

KENNETH BOULDİNG'İN SİSTEM HİYERARŞİSİ 
Aşağıdaki tablo Kenneth E. Boulding'in 1956 sistem hiyerarşisini göstermektedir. : 126

Seviye Karakteristik birimi Özet açıklama (1) çerçeve statik sistemler (2) saatler basit dinamik sistemler (3) termostat kontrol mekanizmaları ve sibernetik sistemler (4) hücre açık sistemler veya kendinden kalkan yapılar bitki genetik / toplumsal sistemler (6) (7) kendi kendine bilinçli insan bireysel hayvan sistemleri (8) insan toplumu Kendini bilen sosyal sistemler (9) aşkınlık fikri nihai, mutlak ve kaçınılmaz bilgi

STEPHEN HAİNES'İN YEDİ SEVİYELİ YAŞAM SİSTEMİ 
Stephen G. Haines'in 1998'de yayımlanan  canlı sistemleri yedi seviyesi birbirleri ile sistemler arasında hiyerarşik ilişkiler içindedir. Dünyanın en büyük canlı sistemi olarak başlarlar ve en küçük canlı sistem olan hücrelere uzanırlar.

Seviye Sistemi (1) Hücre (2) Organ (3) Bireysel organizma (4) Grup, takım veya bölüm (5) Organizasyon (6) Toplum veya toplum (7) Toprak

Kaynakça