Mezoporlu silika

Mezoporlu silika isminden de anlaşılacağı gibi silikanın mezoprolu halidir ve nanoteknoloji alanındaki gelişmelerden bir tanesidir. En çok bilinen mezoprolu silika yapısı ise MCM-41 ve SBA-15 olarak tabir edilen yapılardır. Bu konudaki araştırmalar kataliz, ilaç iletimi ve medikal görüntüleme alanında devam etmektedir.

Tarihçe 
Mezoporlu silika üretimi için bir prosedür 1970 yıllarında patentlenmiştir. Bu prosedür hiç değişmeden kalmıştır ve 1997yılında endüstriyel olarak üretilmeye başlanmıştır. Mezoporlu silika nanopartikülleri bağımsız olarak 1990 yılında Japon araştırmacılar taradından sentezlenmiştir. Onları takiben ise Mobil Şirketi laboratuvarları sentezleyerek Mobil Kristal Materyalleri kelimelerinin İngilizce isimlerini kısaltarak MCM-41 olarak adlandırmışlardır.

Altı yıl sonra 4,6'den 30 nanometreye kadar porlar içeren silika nanopartikülleri Kaliforniya Santa Barbara Üniversitesinde üretildi. Bu materyale de Santa Barbara Amorf türü materyali kelimelerinin İngilizce baş harflerinden oluşan SBA-15 adı verildi. Bu partiküller de hegzagonal dizilimde porlar içermektedir.

Araştırmacılar buldukları bu partikülleri moleküler elek olarak kullanmayı hedeflemektedirler. Bu gün, mezoporlu silika nanopartiküllerinin ilaç, biyosensörler ve görüntüleme gibi birçok uygulama alanı bulunmaktadır.

Kaynakça 

Silisyum bileşikleri