Reîsü'l-küttâb

Reîsü'l-küttâb () Osmanlı Devletinde Hariciye Nazırlığı'nın (Dışişleri Bakanlığı) kurulmasından önceki dönemde dışişlerinden sorumlu devlet görevlisiydi.

Reîsü'l-küttâblık görevi Osmanlı Devletinde ilk defa 1453 yılında İstanbul'un fethi sonrasında oluşturuldu. Osmanlı Devleti'nin yükselme döneminde reîsü'l-küttâblık henüz Divan-ı Hümayun düzeyinde bir görev değildi. Reîsü'l-küttâblar o dönemde Nişancıların emrinde çalışırlar, yurt dışıyla yapılan yazışmaları kaleme alırlardı. 1650 yılından sonra reîsü'l-küttâblar protokolde Nişancıdan sonra gelmekle beraber, dış siyasete ait işlerden tek başına sorumlu hale geldiler. Nişancılar bu tarihten sonra yalnız diğer kanuni işlerle uğraşır hale geldiler. Giderek önemi artan reîsü'l-küttâblık kurumu 1836 yılında yerini Hariciye Nazırlığı'na bıraktı.

Bazı reîsü'l-küttâblar 
 Haydar Çelebi
 Ömer Avni Efendi
 Rami Mehmed Paşa (1696-1703)
 Acem Bekir Efendi (1704, 1711, 1713)
 Mehmed Raşit Efendi 
 Abdürrezzak Efendi
Koca Ragıp Paşa  
 İbrahim Münib Efendi 
 Naili Abdullah Paşa
 Mahmud Raif Efendi
 Mehmed Said Galip Paşa
 Ahmed Atif Efendi

Kaynakça

Ayrıca bakınız 
Osmanlı İmparatorluğu'nun dış ilişkileri
Nişancı
Osmanlı İmparatorluğu'nun antlaşmaları listesi
Osmanlı İmparatorluğu'nda modernleşme
Tercüme Odası

 
Dışişleri bakanlıkları
Divan-ı Hümayun