Yük (elektrik devresi)

Eğer bir elektrik devresi iyi tanımlı çıkış terminaline sahipse, devreye bağlanan bu terminal (veya giriş öz direnci) yüktür. ('Yük' terimi bir devrede tüketilen güçü de ifade eder ki, burada bahsedilen o değildir.)

Çıkış sensörler, gerilim kaynakları ve amplifikatörler gibi gerilim veya akım çıkışlı devrelerin başarımlarını etkiler. Örneğin bir evin prizleri, 220 V'luk AA sağlayan gerilim kaynağıdırlar. Bir elektrikli alet çalıştırıldığında, normal olarak yük öz direncini azaltarak çıkış geriliminin düşmesine neden olur. Bu düşüş kolayca emilir. Örneğin, elektrik süpürgesi çalıştırıldığında, bazen ışıkların şiddeti azalır.

Daha teknik yaklaşım 
(Gelişmiş okuyucular için iki derkenar: Bu tartışmada lineer olmayan sistem dikkate alınmamıştır. Bu basit öz dirençlerde kullanılır. Fakat AA analizi için öz dirence kolayca genelleştirilebilir.)

Bir devrede yükün etkisi tartışıldığında, devrenin etkin tasarımına sadece Thevenin eşdeğerinde göz ardı edilir. (Norton eşdeğerinde iyi çalışır. Fakat burada Thevenin formu kullanılacak.) Bir devrenin Thevenin eşdeğeri şöyledir:

Yüksüz devrelerde (açık devre terminallerinde), 'nin tümü çıkışta görülür ve çıkış gerilimi  olur. Fakat eğer yük eklenirse devre farklı davranış gösterir. Yük devresinin ayrıntılarını, güç kaynağındaki gibi mümkün olduğunca basitleştirmek için, göz ardı edebiliriz. Yük olarak eğer giriş öz direnci kullanılırsa eşdeğer devre şöyle olur:

Gerilim kaynağının kendisi açık devre alduğunda, yük ekleyerek onu kapalı devre yapabiliriz ve akım akmaya başlar. Bu akım 'nin karşısındaki gerilimi iptal eder ve artık çıkış  olmaz. Çıkış gerilimi gerilim bölücü kuralı ile şöyle tanımlanabilir:

Ayrıca bakınız 
 Sahte yük

Elektriksel devreler