Eklemeli dil

Eklemeli diller, veya Bitişken diller sözcük köklerinin değişmeyip sonlarına veya başlarına ekler konarak farklı sözcük türetilebildiği diller.

Bu tür dillerde her bir hece, sözcük anlamını değiştiren bir görev görebilmektedir. Türkçe, Fince, Japonca, Korece, Macarca gibi diller biçimbilimsel olarak bu gruba dahildir. Dillerin biçimbilimsel bakımdan sınıflandırılmasında bu terim, 1836 yılında Wilhelm von Humboldt tarafından tanıtılmıştır.

Eklemeli dillerde sözcük köklerinin çekimi olmadığı için düzensiz fiiller ve sözcüklerde kuraldışılıklar  çok nadirdir .
Türkçede göz-gözlük-gözlükçü-gözlükçülük farklı anlamdadırlar; ancak sözcük yapısında değişim olmaz.

Örnek diller 
Amerika'nın yerel dilleri
Algonkin dilleri
Krice (Polisentetik olarak da sınıflandırılır)
Karaayakça (kısmen kaynaşmalı)
Siyu dilleri
Lakotaca
Yuçice
Atabask dilleri
Maskoke dilleri
Keçuva dilleri
Aymara dilleri
Tupi dilleri
Araukanya dilleri
Saliş dilleri
Mezoamerikan dilleri
Nahuatl
Vastekçe
Avustronezya dilleri
Tagalogca
Malayca
Endonezce
Cava dili
Nijer-Kongo dilleri
Bantu dilleri
İgbo dilleri
Ganda
Berberi dilleri
Dravid dilleri
Tamilce
Kannada
Teluguca
Malayalamca
Tulu
Eskimo - Aleut dilleri
Aleutça
İnuitçe
Yupik
Güney Kafkas dilleri
Türk dilleri
Türkçe
Azerice
Özbekçe
Kazakça
Uygurca
Türkmence
Kırgızca
Tatarca
Yakutça
Başkurtça
Çuvaşça
Tunguz dilleri
Japonca
Korece
Moğolca
Kafkas dilleri
Kuzeybatı Kafkas dilleri
Kuzeydoğu Kafkas dilleri
Tibet-Birman dilleri
Tibetçe
Mizoca
Lai
Ural dilleri
Laponca
Macarca
Fince
Estonca
Munda dilleri
Santali

Antik Yakın Doğu halkları tarafından konuşulan birçok dil eklemeliydi:
 Elamca
 Hattice
 Hurrice
 Sümerce
 Urartuca

Kimi yaygın bilinen yapma diller eklemelidir:
 Esperanto
 Klingon dili
 Quenya
 Kara Lisan

Kaynakça