Yoma bağı

Yoma bağı, farklı kalınlıklardaki iki halatı birbirine bağlayan, sepet örgüsü görünüşlü bir düğümdür. Taşıma bağı da denir.

Bağlanışı 
Sol ipin ucu geri cevrilip  kendi ana ipi (başlangıcı) üzerinden sağa geçirtilir. Sağ ip sol ip döngüsünün alt ortasına sol ip ucuna dik yatırılır, sonra ucu sol ip bedeninin üzerinden sağa, sol ip ucunun altından, sol döngü kenarının üstünden, kendi bedeninin altından, karşı sol döngü kenarının üstünden, geçirtilir.

Her iki ipin uçları birbiriyle düğümlenirken böylece dönüp kendi ana ipi (başlangıcı) üzerinden geçmiş olur.

Bu dönmelerin yönleri 4 değişik yoma bağı yapma olanağı verir. En kuvvetli yoma bağı uçların karşı yönlere döndükleri, ana iplerin düğüme karşı köşelerden girdikleridir. Bağlarken bu yönlere dikkat etmek gerekir.

Uçlarda oluşan bu iki halka birbiriyle sepet gibi örülürken her ip bir alttan bir üstten geçecek şekilde diğeriyle altı kez, kendi ana ipiyle de bir kez kesişir; Yoma bağında böylece toplam sekiz kesişme oluşur. Bu sekiz kesişmeyle bu iki ip toplam yedi delik oluşturur.

Yoma bağı sepet örgüsünün tam ortasında dört kenarı da düz olan bir tek delik vardır. Diğer altı deliğin en az bir (dış) yanı içe büküktür.

Özellikleri 

Yoma bağı, ağır yük taşımış olsa bile kolay çözülür. Fazla bükülemeyen iplere uygundur.

Yoma bağı, Çift ipte düğme, İp ortasında düğme ve İpte düğme halkası düğümlerini bağlamaya başlarken yapılır; onların iki hamle eksiğidir (her iki ucun dönmeye devam edip 1) karşı ana ip üzerinden alta, 2) orta delikten üste çıkmaları hamleleri).

Yük bindiğinde yoma bağı kendiliğinden boşluğunu vererek sıkışır ve kalın ama güvenilir bir düğüm oluşturur. uçlar dönüp kendi ana ipiyle kesişmek yerine yanına piyanlanırsa (örneğin peş peşe Çifte sıkıştırma bağlarıyla) düğüm sıkışmadan, kalınlaşmadan, genişçe yassılığını koruyarak tutar.

Kaynakça 

Düğümler