Genji'nin Hikâyesi

Genji'nin Hikâyesi (Genji Monogatari 源氏物語), 11. yüzyılın başlarında Murasaki Şikibu tarafından yazılmış, Japon edebiyatının başyapıtlarından biri. Dünyanın ilk romanı kabul edilir.

Şikibu Genji'nin Hikâyesi'ni, 1010 yılı civarında, Japon sarayındaki nedimelerden biriyken tamamladı. Japon sarayının akademik dili Çinceydi ve saraydaki kadınlar tarafından gündelik kayıtlar tutmakta kullanılan Japonca ciddiye alınmıyordu. Ayrıca nesir, nazım ile eşit görülmüyordu. Ancak Genji'nin Hikâyesi, Çince ve Japonca nazıma hakim olduğu anlaşılan bir yazarın, zarif ve yaratıcı hayal gücünün ürünü olduğu için farklı muamele gördü. 54 bölümden meydana gelen eser, kahramanın efsanesini akıcı bir dille anlatır. Ana karakterin ağzından aktarılan ve saray dili ile yazılmış 800 şiir (waka) içerir.

Genji'nin Hikâyesi, erken dönem Heian Japonya'sının aristokrasisi hakkında pek çok ipucu verir. Eserde dönemin eğlence kültürü, giyim kuşam, gündelik hayat ve ahlak anlayışı gibi konulara ışık tutulur. Saray ahalisinden, yakışıklı, duyarlı, iyi bir dost ve sevgili olan Genji'nin öyküsü anlatılırken, dönemin Japonya'sı da harikulade bir şekilde resmedilir. Romanın büyük bir kısmı Genji'nin aşklarına ayrılmıştır ve Genji'nin hayatına giren her bir kadın detaylı bir şekilde anlatılır. Eser insan duygularına ve doğanın güzelliklerine büyük yer ayırır ancak öykünün giderek kararan tonu Budizm'deki 'bu dünyanın geçici olduğu' inanışını daha fazla yansıtır.

Galeri

Kaynakça 

Japon edebiyatı