Büyük Kulüp

Büyük Kulüp, tam adıyla Büyük Kulüp Derneği veya Fransızca kullanımıyla Cercle d'Orient, Türkiye'nin İstanbul ilinin Kadıköy ilçesinde yer alan ve dernek statüsünde faaliyet gösteren sosyal kulüptür.

1882 yılında, Birleşik Krallık'ın İstanbul'daki büyükelçiliğinde görevli Alfred Sandison'ın girişimleriyle yönetici, diplomat ve iş insanlarından oluşan 30 kurucu üye tarafından Cercle a'Pera adıyla Beyoğlu'nda kuruldu ve aynı yıl Cercle d'Orient adı benimsendi. Önceleri Hôtel d'Angleterre'nin tahsis ettiği salonlarda faaliyet gösteren kulüp, 1883 yılında İstiklal Caddesi'ndeki binaya taşındı. Resmî dili Fransızca olan kulübe, çoğunluğu Osmanlı tebaasına mensup olmayan kişiler katılmaktaydı ve herhangi bir siyasi faaliyette bulunmama kararı alınmıştı. 1908'de ilan edilen İkinci Meşrutiyet sonrası, özellikle iktidara gelen İttihat ve Terakki mensupları sayesinde Türk üye sayısında artış yaşansa da I. Dünya Savaşı'nın kaybedilmesi sonrasında üye sayısında düşüş gözlemlendi. Cumhuriyetin ilanıyla birlikte başkent'in Ankara'ya taşınması sonrasında yabancı diplomatik temsilcilerin Ankara'ya gitmesi sebebiyle Türk üyelerin baskınlığı arttı. 1930'da Türkçe de derneğin resmî dili oldu. 1920'lerin sonundan itibaren dernek başkanlığına aktif ya da emekli olmuş, yüksek makamlarda bulunan Türk siyasetçi veya bürokratlar seçilmeye başlandı. Yine bu yıllarda maddi bakımdan çeşitli sıkıntılar yaşansa da 1930'larda bu sıkıntılar aşıldı. 1950'lerde, günümüzde derneğin merkezi olarak hizmet veren Çiftehavuzlar'daki arsa kulüp tarafından yalnızca yaz aylarında kullanılması amacıyla kiralandı, 1978'de ise satın alındı. Zamanla Beyoğlu'ndaki merkez binadan daha aktif olan ve kış aylarında faaliyet göstermeye başlayan Çiftehavuzlar'daki lokale, Beyoğlu'ndaki binanın 1983 yılında çıkan yangınla birlikte kullanılamaz hâle gelmesi sonrasında taşındı ve bu bina kulübün esas binası oldu. Günümüzde ise kulüp, 8.000 kadar üyesiyle burada faaliyet göstermektedir.

Tarihçe

1881-1907: Arka plan, kuruluşu ve ilk yılları 
1 Aralık 1881'de başlanan girişimlerin ve 90 kadar üye adayının sağlanmış olmasının ardından, 5 Mart 1882'de, Birleşik Krallık'ın İstanbul'daki büyükelçiliğinde görevli Alfred Sandison'ın elçilikteki odasında Sandison'ın başkanlığında toplanan 30 kişi, Beyoğlu'nda yeni bir kulüp kurmak için bir toplantı gerçekleştirdi. Toplantıda; Sandison, Graziani, Wrench, Mavrogordato, Testa, Collobiano, Vigoureux, Wallace ve Bertrand'dan meydana gelen 9 kişilik bir hazırlık komitesi oluşturularak Cercle a'Pera isimli kulübün kuruluşu gerçekleştirildi. 19 Mart günü, Testa'nın girişimiyle Almanya elçiliği binasında düzenlenen genel kurul toplantısında tüzük görüşmeleri gerçekleştirilirken kulüp için "Cercle d'Orient" adı benimsendi ve yıllık faaliyetlerin 1 Kasım'da başlaması kararlaştırıldı. Sosyal bir kulüp amacında olan Cercle d'Orient; üyelerine toplanma, yemek, oyun ve okuma gibi çeşitli faaliyetler sunacaktı. 27 Mart'ta yine aynı yerde gerçekleştirilen genel kurul toplantısında tüzüğün son kısımları görüşüldü ve tüzük onaylandı. Toplantıda yeni bir hazırlık komitesi seçilirken, başkanlığına ise İran büyükelçisi Muhsin Han seçilmişti. Kulübün kurucu listesi ise 78 kişiden meydana gelmekteydi. Kuruluşundan 1907 yılına kadar dernek üyesi kişilerin sayısı 625'e ulaştı ve bu üyelerin %11,5'ini Osmanlı tebaasındaki kişiler, kalan kısmını ise çeşitli ülkelerin vatandaşları oluşturmaktaydı.

Komitenin seçilmesi sonrasında dernek binası için arama girişimlerine başlanıldı ve Abraham Paşa'nın İstiklal Caddesi'nde bulunan arsasına yapılacak binaya yerleşilmesi kararlaştırıldı. Binanın yapımı tamamlanana kadar, Temmuz 1882'den itibaren Hôtel d'Angleterre'nin tahsis ettiği salonlar kullanılmaya başlandı. Alexandre Vallaury'nin tasarladığı bina, 5 Aralık 1883'te gerçekleştirilen açılış töreniyle hizmete girdi ve binanın bir kısmı kulüp tarafından kiralanarak kullanılmaya başlandı. Her yıl 1 Kasım'da faaliyete geçen kulüp, 30 Mayıs'ta faaliyetlerini durdurmaktaydı. Bir başkan, iki başkan yardımcısı ve dokuz yardımcı üyenin oluşturduğu bir komite tarafından yönetilen kulübün bu komitesi, üyeler arasında yapılacak gizli seçimle belirlenmekteydi. Kulübün resmî dili ise Fransızcaydı. Kulüp, kuruluşundan itibaren haghangi bir siyasi faaliyette bulunmama ilkesini benimsemişti. 1890'ların başında kulüp bünyesinde bir de kütüphane kuruldu.

1891-1897 arasında Aleksandr Nelidov, 1897-1898 yıllarında Paul Cambon, 1898-1900 arasında Alberto Pansa, 1900-1906 arasında Franz Alfred Heinrich Graf von Calice, 1906-1912 arasında ise Adolf Marschall von Bieberstein kulüp başkanı olarak görev yaptı.

1908-1922: II. Meşrutiyet dönemi ve sonrası 
23 Temmuz 1908'de ilan edilen İkinci Meşrutiyet sonrasında, II. Abdülhamid döneminde üye olan bazı kişilerin kulüp üyeliğinden ayrılmasına, bu da üye sayısının ve kulüp gelirinin düşmesine neden oldu. Bu dönemde, maddi açığın kapatılması için çeşitli ekonomik önlemler alındı. Aralık 1911'de gerçekleştirilen olağanüstü kongre toplantısında; üye sayısı 250'nin altında kaldıkça, yeni adaylar arasından seçme hakkının komite ile, kongrenin üç yıl için seçeceği altı üyeden oluşan bir balotaj heyetine ait olması kararlaştırıldı. Bu sıralarda patlak veren Trablusgarp Savaşı ve Balkan Savaşları da kulübün sorunlu dönem geçirmesinde etkili olmuştu.

Kulüp başkanı von Bieberstein'ın 13 Haziran 1912'de görevinden istifa etmesi sonrasında yıl sonuna kadar vekaleten Mahmud Muhtar Paşa başkanlık yaparken, yıl sonunda gerçeleştirilen kongrede başkanlığa Hans Freiherr von Wangenheim seçildi. 1882-1907 arasında kulübe üye olan 570 üyenin 52'si (%9,12) Osmanlı tebaasına mensupken, 1908-1918 yılları arasında üye olan 458 üyenin 129'u (%28,2) Osmanlı tebaasına mensuptu. Nisan 1909'da gerçekleşen 31 Mart Vakası'nın bastırılması sonrasında İttihat ve Terakki mensuplarının kulübe üyeliği hız kazandı. 1914'te Türkçülük akımının ülkede yaygınlaşmaya başlamasıyla, kulübü de Türkleştirme çabasına girişildi ve devletin üst düzey makamlarında görev yapan isimlerin kulübe yoğun katılımı gerçekleşti. Devletin I. Dünya Savaşı'na katılması sonrasında, bu tür derneklerin devlet tarafından tam olarak kontrol altına alınmasına yönelik bir kanun çıkartıldı ve bu kanun doğrultusunda, Beyoğlu Mutasarrıflığının 28 Kasım 1934 tarihli yazısıyla kulüpten, tüzüğünün ve yönetim kurulunun bildirilmesi istendi. Bu istekle birlikte kulüp tüzüğü ilk defa Türkçeye çevrildi. Ağustos 1915'te kulüp başkanlığına ilk kez Osmanlı tebaasından birisi, Said Halim Paşa seçildi. Başkanlık değişimi sonrasında üye olan kişi sayısında bir ivmelenme görüldü. O yıl üye sayısı 250'yi aşmıştı.

22 Mayıs 1916'da, Yeniköy'de yalnızca yazları faaliyet gösterecek Cercle du Bosphore (Boğaziçi Kulübü) kuruldu. 1918'de, I. Dünya Savaşı'nın kaybedilmesi sonrasında İttihat ve Terakki ile bağlantısı olan kulüp üyelerinin bir kısmı üyelikten çekilmeye başladı. 25 Kasım 1918'deki son oturumuna başkanlık ettikten sonra görev süresi dolan Said Halim Paşa'nın yerine başkanlığa Mustafa Reşid Paşa gelirken, daha önce İttihat ve Terakki ile bağlantısı olduğundan kulübe katılamamış kişilerin üyelik başvuruları gerçekleşti. Dönem itibarıyla kulüp bünyesinde siyasi içerikli görüşmeler yaşanmaya başlaması sonrasında üyeler, yönetim kurulu tarafından, kulüp bünyesinde herhangi bir siyasi faaliyet gerçekleştirilmesinin yasak olduğu konusunda uyarılmıştı. Mart 1920'de, ülkedeki yabancı subayların tamamının üyelikten yararlanmalarını sağlayacak bir madde tüzüğe dahil oldu. 1921 sonlarında Mustafa Reşid Paşa'nın Londra'ya gidecek olması üzerine başkanlıktan istifa etmesiyle birlikte, yeni başkan seçimi için Kurtuluş Savaşı'nın sona ermesinin beklenmesi ve başkanlığı vekaleten Hans Freiherr von Wangenheim'ın sürdürmesi kararlaştırıldı. 10 Aralık 1921 tarihli toplantıya göre kulübün toplam üye sayısı 225'ti. Ekim 1922'de ateşkes ilan edilip savaşın sona ermesinin ardından, 9 Aralık 1922'de gerçekleştirilen genel kurulda başkanlığa Maurice Pellé seçildi.

1923-1943: Cumhuriyetin ilk yılları 
1923-1936 yılları arasında kulübe kayıt olan 414 kişinin 92'si (%22,2) Türk vatandaşıydı. 12 Aralık 1924'teki genel kurul toplantısında, tüzüğün ilk maddesi genişletilerek derneğin amacı daha ayrıntılı açıklanırken, onuncu maddede yapılan değişiklikle de sadece başvurularıyla kulüp üyesi olabilecek makam sahibi Türklerin kapsamı genişletildi. Başkentin Ankara'ya taşınmış olması sebebiyle üye yabancı diplomat ve devlet görevlilerin sayısında azalma yaşanmaya başladı. 1924'te başkanlığa Gustaf Oscar Wallenberg seçilirken Aralık 1926'da başkan yardımcılığına seçilen Mehmed Şükrü Bey (Kaya), 1928'deki seçimlerde başkanlığa geldi ve bu sayede Türkiye hükûmetinin kulüp üzerindeki etkisi arttı. 1926'da belediye ile anlaşmaya varılıp kulübe "özel ev" statüsü verildi ve vergi vermemeye başladı. 1930'da alınan kararla toplantı tutanaklarının Fransızcaya ek olarak Türkçe yazılmasına da başlandı. Aralık 1931'deki seçimlerde Mehmed Şükrü Bey tekrar başkanlığa seçildi. 1920'lerin sonundan itibaren kulüp maddi bakımdan sorunlar yaşarken üye sayısında da düşüş gözlemlendi ve 1933 itibarıyla toplam üye sayısı 123'e indi.

Kulüp üye sayısını arttırmaya çalışırken, kullanılan bina 400'den fazla üyeyi kaldıracak büyüklükte değildi. Mart 1932'de, İstanbul Kulübü'nün yönetimi tarafından bir birleşme talebinde bulunuldu; ancak bu talep üyeler tarafından reddedildi.  1936'da dernek başkanlığına Cemil Topuzlu seçildi. 1940'ların başında başkanlığa Fethi Okyar gelirken, 1943 itibarıyla üye sayısı 172'ye yükseldi.

1943-günümüz: Büyük Kulüp'e dönüşüm 

4 Nisan 1943'te başkan yardımcısı Lütfi Kırdar, Anadolu Kulübü ile birleşme girişiminin başlatıldığını açıklasa da girişim sonuçsuz kaldı. 28 Kasım 1943'te Okyar'ın vefatı sonrasında yeni bir başkanın seçilmesi gündeme geldi. Lütfi Kırdar, 12 Aralık 1943'teki genel kurulda kulüp başkanlığı için, kulüp üyesi olmayan Dışişleri Bakanı Numan Menemencioğlu'nu önerdi, 9 Ocak 1944'te yapılan kongrede de başkanlığa Menemencioğlu seçildi. 23 Nisan günü gerçekleştirilen olağanüstü kongrede derneğin adı Büyük Kulüp olarak değiştirildi; ancak Cercle d'Orient ismi de kullanılmaya devam etti. Aynı kongrede, tüzükte birtakım değişiklikler de yapıldı. Kulüp üyelerinin eşlerinin de istedikleri takdirde kulübe kabul edilmesinin önü açıldı. 25 Nisan'da devam eden toplantıda da tüzükle alakalı küçük değişiklikler yapılırken, bir kez daha başkanlık seçimi oldu ve başkanlığa tekrar Menemencioğlu seçildi. Menemencioğlu'nun Fransa büyükelçiliğine atanması sonrasında, 6 Aralık 1944'te başkanlıktan istifa etti ve yerine Necmettin Sadak getirildi. 10 Mart 1945'teki genel kurul toplantısında kulübün adının Şehir Kulübü olarak değiştirilmesi teklif edildiyse de bu teklif kabul edilmedi.

11 Şubat 1946'daki toplantıda; dışişleri bakanının fahri kulüp başkanı, İstanbul valisinin ise fahri başkan vekili olması yönünde bir tüzük değişikliğine gidildi. 1947'de, Otel ve Lokantacı Birliğine katılım teklifine kulüp karşı çıktı. 1953'te Saffet Baştımar başkanlığa geldi. Kulüp tarafından yaz aylarında kullanılmak üzere Mayıs 1953'te Çatalçeşme'deki bir köşk, ertesi yıl ise Çiftehavuzlar'daki iki köşk kiralandı. 1954 itibarıyla üye sayısı 350'ye ulaşmıştı. 1955'te Tevfik Rüştü Aras kulüp başkanlığına seçildi. Yaz aylarında kullanılan yerlere olan ilginin fazla olması sebebiyle 1955 yılında bir bina daha kiralandı. 24 Mart 1958'deki kongreyle birlikte ise Mükerrem Sarol başkanlığa geldi. 27 Mayıs 1960'taki askerî darbe sonrasında kulübün başkanı Sarol dahil bazı üyeleri yargılandığından üye sayısında ani bir düşüş yaşandı. Aynı yıl başkanlığa Hüsnü Çakır geldi. Çakır'ın 3 Ağustos 1960'taki vefatı sonrasında, başkan vekili Hamdi Açan başkanlığa seçildi. 7 Mart 1965'te Ali Esat Birol yeni başkan oldu. Yazlık binanın giderek popülerleşmesi sebebiyle merkez bina daha az kullanılmaya başlandı ve 1960'ların başından itibaren buradaki faaliyetlerde düşüş yaşandı. Bu yıllarda, kulüp tüzüğündeki ilgili madde çıkarılarak kadınların da kulüp asli üyesi olmasının önü açıldı. Şubat 1971'de Sahir Kurutluoğlu başkanlık makamına getirildi. 22 Haziran 1975'teki genel kurul, kulüp tarihinde bir ilk olarak yazlık binada yapıldı. 25 Ocak 1976'da gerçekleştirilen kongredeki seçimlerde ise Raif Dinçkök başkanlığa getirildi.

Bu dönemde, kulüp merkezini Beyoğlu'ndaki binadan Çiftehavuzlar'daki binaya taşıma işleri hız kazandı. 1978'de, Çiftehavuzlar'daki binanın içinde bulunduğu arazi kulüp tarafından satın alındı. Aynı yıl, Çiftehavuzlar'daki binanın kış aylarında da açık kalması kararlaştırıldı. 1979-1981 arasında yazlık lokalde restorasyon ve yenileme çalışmaları yapıldı. Aralık 1983'te, Beyoğlu'ndaki binada yangın çıkması sonrasında bina kullanılmaz hâle geldi ve Nisan 1984 itibarıyla bu bina boşaltıldı. Bu binada yer alan kitaplar ve diğer bazı demirbaşlar ise, Kadıköy'de, Cemil Topuzlu Caddesi üzerinde kiralanan bir binaya taşındı. Kulüp binasında çeşitli yenileme ve genişletmeler yapılırken 1987 itibarıyla üye sayısı 2092'ye ulaşmıştı. 25 Şubat 1994'te vefat eden Dinçkök'ün yerine başkanlığa, otomatik olarak başkan yardımcısı Bülend Ulusu geçti. Lokal bahçesine, kulübe olan hizmetlerinden ötürü Dinçkök'ün bir de büstü dikilmişti. Bu dönemde lokalin kalan kısmı da kulüp tarafından satın alınırken yine lokal bünyesinde genişletmeler yapıldı. 2000'lerin başında üye sayısı 5300'lere ulaştı. Bu büyümenin ardından 2000 yılında kulüp tüzüğünde bir değişikliğe gidilerek; derneğin gelişmesini ve geleceğini ilgilendiren konularda inceleme ve araştırma yapma, tüzüğe uyulup uyulmadığını inceleme, görüş ve düşüncelerini yönetim kuruluna bildirme, yönetim kurulundan bilgi talep etme yetki ve görevlerine sahip bir yüksek divan oluşturuldu. 2003 yılında, Büyük Kulüp adını taşıyan dergi kulüp tarafından yayınlanmaya başladı.

Kulüp, 2015 itibarıyla yaklaşık 8000 üyeye ulaştı. 2 Ocak 2017'de yapılan başkanlık seçimi sonucunda Duran Akbulut kulüp başkanlığına seçildi.

İdari yapısı 
Derneğin en üst karar organı genel kuruldur ve kulübün asil üyelerinden oluşur. Kulübün yönetimi; birer başkan, başkan vekili, genel sekreter, muhasip üye ve tesisler sorumlusu üye ile altı normal üyeden meydana gelen yönetim kurulu tarafından yürütülür. Derneğe üye olmak isteyenleri değerlendirmekle yükümlü balotaj kurulu 15 kişiden, disiplin kurulu 11 kişiden, sicil kurulu 5 kişiden, denetleme kurulu ise 3 kişiden oluşmaktadır.

Lokal ve tesisler 

Derneğin lokali, Kadıköy'ün Çiftehavuzlar semtinde, Cemil Topuzlu Caddesi 40-42 numaralarda yer alır. Lokalde Bahçe Restaurant, Baron Restaurant, Cafe d'Orient, Safran Restaurant, Teras Restaurant, White&Black, Gurme, İskele Bar ve Tenis Cafe olmak üzere dokuz restoran ve kafe; Balo Salonu, Red Lounge ve Kış Bahçesi olmak üzere çeşitli etkinliklere ev sahipliği yapan üç mekânın yanı sıra; çeşitli aktivitelerin gerçekleştirildiği iskele, açık havuz, tenis kulübü, çocuk kulübü, bilardo salonu, oyun salonu, sağlık kulübü, kütüphane ve müze bulunmaktadır.

Başkanları 
Büyük Kulüp başkanı olarak görev yapan kişiler şu şekildedir:

 Muhsin Han (1882-1891)
 Aleksandr Nelidov (1891-1897)
 Paul Cambon (1897-1898)
 Alberto Pansa (1898-1900)
 Franz Alfred Heinrich Graf von Calice (1900-1906)
 Adolf Marschall von Bieberstein (1906-1912)
 Mahmud Muhtar Paşa (1912, vekaleten)
 Hans Freiherr von Wangenheim (1912-1915)
 Said Halim Paşa (1915-1918)
 Mustafa Reşid Paşa (1918-1921)
 Hans Freiherr von Wangenheim (1921-1922, vekaleten)
 Maurice Pellé (1922-1924)
 Gustaf Oscar Wallenberg (1924-1928)
 Şükrü Kaya (1928-1936)
 Cemil Topuzlu (1936-1940'lar)
 Fethi Okyar (1940'lar-1943)
 Lütfi Kırdar (1943-1944, vekaleten)
 Fethi Okyar (1944)
 Numan Menemencioğlu (1944)
 Necmettin Sadak (1944-1953)
 Saffet Baştımar (1953-1955)
 Tevfik Rüştü Aras (1955-1958)
 Mükerrem Sarol (1958-1960)
 Hüsnü Çakır (1960-1963)
 Hamdi Açan (1963-1965)
 Ali Esat Birol (1965-1971)
 Sahir Kurutluoğlu (1971-1976)
 Raif Dinçkök (1976-1994)
 Bülend Ulusu (1994-1996)
 Duran Akbulut (1996-2017)
 Gündüz Kaptanoğlu (2017-)

Kayda değer üyeleri 

 Aleksandr Nelidov
 Paul Cambon
 Alberto Pansa
 Adolf Marschall von Bieberstein
 Edouard Blak
 Abraham Eramyan
 Cemil Topuzlu
 Mahmud Muhtar Katırcıoğlu
 Hans Freiherr von Wangenheim
 Maurice Bompard
 Louis Mallet
 Henry Morgenthau
 Abram Isaac Elkus
 Mihail Nikolayeviç von Gier
 Johann von Pallavicini
 Paul Wolff Metternich
 Otto Liman von Sanders
 Talat Paşa
 Cavid Bey
 Said Halim Paşa
 Bedros Hallaçyan
 Damad Ferid Paşa
 Ahmed Muhtar Paşa
 Mahmud Muhtar Katırcıoğlu
 Safveti Ziya
 İbrahim Hakkı Paşa
 Necmeddin Molla Kocataş
 Cemal Paşa
 Halil Menteşe
 Çürüksulu Mahmud Paşa
 Ahmet İzzet Furgaç
 Osman Nizami Paşa
 Ahmet Şükrü Bayındır
 Hüseyin Cahit Yalçın
 Enver Paşa
 II. Abbas
 Mithat Şükrü Bleda
 Mehmed Rifat Paşa
 Ahmet Rüstem Bilinski
 Pirizade İbrahim Hayrullah Bey
 İsmail Müştak Mayakon
 Cossva Anckarsvärd
 Hacı Adil Arda
 İzzet Melih Devrim
 Celalettin Arif
 Ahmet İhsan Tokgöz
 Ahmet Celâlettin Karasapan
 Galip Kemali Söylemezoğlu
 Fethi Okyar
 Celâl Sahir Erozan
 Mustafa Reşid Paşa
 Ali Kemal
 Mehmet Ali Gerede
 Şerif Muhittin Targan
 İsmail Hakkı Okday
 Osman Fuad Efendi
 Mark Lambert Bristol
 Louis Franchet d'Espèrey
 Maurice Pellé
 Camillo Garroni Carbonara
 Hamit Hasancan
 Ali Haydar Yuluğ
 Yahya Kemal Beyatlı
 Ömer Faruk Efendi
 Asaf Süleyman Doras
 Şükrü Kaya
 Şükrü Naili Gökberk
 Ali Rana Tarhan
 Suphi Nuri İleri
 Şükrü Saracoğlu
 Cemal Hüsnü Taray
 Ali Cenani
 Fikret Onuralp
 Hasan Tahsin Uzer
 Mehmet Emin Yurdakul
 Mahmut Esat Bozkurt
 Necmettin Sadak
 Mehmet Mithat Alan
 Nuri Conker
 Süreyya İlmen
 Celâl Bayar
 Yunus Nadi Abalıoğlu
 Mahmut Nedim Soydan
 Mustafa Necati Uğural
 Ahmet Ragıp Özdemiroğlu
 Tevfik Kamil Koperler
 Ali Fuat Cebesoy
 Gustaf Oscar Wallenberg
 Abdülhak Hamit Tarhan
 Ahmet Ağaoğlu
 Hıfzı Tevfik Gönensay
 Yusuf Ziya Ortaç
 Orhan Seyfi Orhon
 Selahattin Pınar
 Ali Kılıç
 Lütfi Kırdar
 Fethi Okyar
 Falih Rıfkı Atay
 Emin Erkul
 Ali Muzaffer Göker
 Abdülhak Fırat
 Tevfik Rüştü Aras
 Mükerrem Sarol
 Ahmet Salih Korur
 Hüsnü Çakır
 Hamdi Açan
 Ali Esat Birol
 Sahir Kurutluoğlu
 Raif Dinçkök
 Fahri Karakaya
 Mithat Benker
 Pertev Demirhan
 Feridun Cemal Erkin
 Peyami Safa
 Hakkı Tarık Us
 Kazım Taşkent
 Ekrem Şerif Egeli
 Şerif Muhittin Targan
 Fuat Bulca
 Münip Hayri Ürgüplü
 Abravaya Marmaralı
 Celal Türkgeldi
 Kazım Yurdakul
 Hamit Şevket İnce
 Mahmut Dikerdem
 Selahattin Karayavuz
 Firuz Kesim
 Osman Kavrakoğlu
 Cihat Abaoğlu
 Cevher Özden
 Emin Cankurtaran
 Celâl Sait Siren
 İsmail Hakkı Karadayı
 Hüseyin Kıvrıkoğlu
 Yaşar Büyükanıt
 İlker Başbuğ
 Ahmet Vefik Alp
 Kemal Yazıcıoğlu
 Ali Köprülü
 Aziz Yıldırım
 Mesut Yılmaz
 Gürsel Tekin
 Faruk Süren
 Cumhur Asparuk
 Necati Özgen
 İlhan Kılıç
 Necdet Timur
 Çevik Bir
 Salim Dervişoğlu
 Hilmi Özkök
 Necdet Üruğ
 Vural Bayazıt
 Nejat Tümer
 İrfan Tınaz
 İrfan Tansel
 Kaya Yazgan
 Kemal Atalay
 Kemal Kayacan
 Haydar Sükan
 Selahattin Demircioğlu
 Selahattin Çetiner
 Aytaç Yalman
 Tansu Çiller
 Hüsamettin Özkan
 Mehmet Ağar
 Erol Aksoy
 Hüsnü Özyeğin
 Tevfik Altınok
 Ajda Pekkan
 Altemur Kılıç
 Kadir Has

Hakkındaki iddialar 
Dernek, bazı medya kuruluşları tarafından "cuntacılar kulübü" olarak da adlandırılmıştır. Kuruluşunda Masonik bir çizgi izlediği iddia edilmektedir. Ancak dernek başkanı Duran Akbulut, 2010'da verdiği bir röportajında derneğin mason derneği olduğu iddialarını yalanlamıştır.

Kardeş kulüpler 
Büyük Kulüp'ün farklı ülkelerde bulunan 40 kulüp ile kardeş kulüp anlaşması bulunmaktadır. Kulüp üyeleri, dernek yönetimi ile yapacağı görüşmeler sonrasında bu kulüplerden misafir üye olarak faydalanabilmektedir. Bu kardeş kulüpler şu şekildedir:

  Übersee-Club, Hamburg, Almanya
  Union International Club, Frankfurt, Almanya
  International Club Berlin, Berlin, Almanya
  Rotonda Business-Club, Köln, Almanya
  Columbia University Club of New York, New York, Amerika Birleşik Devletleri
  Princeton Club of New York, New York, Amerika Birleşik Devletleri
  University Club of Washington, DC, Washington, DC, Amerika Birleşik Devletleri
  Cosmos Club, Washington, DC, Amerika Birleşik Devletleri
  University Club of San Francisco, San Francisco, Amerika Birleşik Devletleri
  University Club of St. Paul, Saint Paul, Amerika Birleşik Devletleri
  The Australian Club, Melbourne, Avustralya
  International Club Château Sainte-Anne, Brüksel, Belçika
  Cercle Gaulois, Brüksel, Belçika
  Lansdowne Club, Londra, Birleşik Krallık
  Oxford and Cambridge Club, Londra, Birleşik Krallık
  The Royal Northern & University Club, Aberdeen, Birleşik Krallık
  Union Club 1884, Sofya, Bulgaristan
  Mercantile Athletic Club, Cakarta, Endonezya
  Cercle de l'Union interalliée, Paris, Fransa
  Saint James Paris, Paris, Fransa
  Automobile Club de France, Paris, Fransa
  Rand Club, Johannesburg, Güney Afrika Cumhuriyeti
  Club Financiero Génova, Madrid, İspanya
  Círculo Ecuestre, Barselona, İspanya
  Círculo del Liceo, Barselona, İspanya
  Royal Bachelors' Club, Göteborg, İsveç
  Circolo Canottieri Aniene, Roma, İtalya
  Circolo Artistico Tunnel, Cenova, İtalya
  Kobe Club, Kobe, Japonya
  Club Universitaire de Montréal, Montreal, Kanada
  The National Club, Toronto, Kanada
  Muthaiga Country Club, Nairobi, Kenya
  Cercle Munster, Lüksemburg, Lüksemburg
  University Club of Mexico, Meksiko, Meksika
  Norske Selskab, Oslo, Norveç
  Business Centre Club, Varşova, Polonya
  Grémio Literário, Lizbon, Portekiz
  Tower Club, Singapur, Singapur
  Club de la Unión, Santiago, Şili
  American Club in China, Taipei, Tayvan

Kaynakça 
Özel

Genel

Dış bağlantılar 

 
 Büyük Kulüp dergisinin resmî sitesi()
 

İstanbul merkezli dernekler
1882'de kurulan dernekler ve vakıflar