Galeorhinus galeus

Galeorhinus galeus, Triakidae ailesinden bir köpekbalığı türü.

Sınıflandırma 
Carolus Linnaeus, 1758 yılında bu türü Squalus galeus olarak tanımladıysa da bu isim aynı sene içerisinde yine kendisi tarafından Galeorhinus galeus olarak değiştirildi. Galeorhinus cinsinin adı Eski Yunanca'daki köpekbalığı anlamına gelen "galeos" ve burun anlamındaki "rhinoz" sözcüklerinin birleşiminden oluşmuştur. Av köpekbalıkları olarak da adlandırılan 33 tür içeren Triakidae ailesinin bir üyesidir.

Morfoloji 
İnce yapılı bu köpekbalıklarının uzun bir burnu ve geniş bir ağzı vardır. Solungaç yarıkları gözlerinin hemen arkasındadır. Ön sırt yüzgeci arka sırt yüzgecinden daha büyüktür. Arka sırt yüzgeci anal yüzgeçle aynı boyutlardadır ve üst hizasındadır.

Erkeklerin uzunluk ortalamaları 1,93, dişilerinki ise 1,95 cm'dir. Şu ana kadar kaydedilmiş en ağır birey 44,7 kg'dir. Erkekler 12-17 yaşları arasında 1,52 cm kadarken cinsel ergenliğe ulaşırken dişilerde yaş 13-15 ve uzunluk 1,77 m'dir.

Renkleri, sırt bölgelerinde siyah, boz, mavi gibi renkler alabilir. Karınları ise soluk beyazdır. Genç bireyler boyu 60 cm kadar olan kara uçlu sırt ve kuyruk yüzgecine sahiptir. Göğüs yüzgeçlerinde ise beyaz kenerlar vardır.

Habitat 
Camgöz köpekbalıklarının bu türü genelde deniz tabanındaki çakıllar ve kumluk alanların üzerinde ya da dibe yakın alanlarda yaşarlar. Genelde yalnız dolaşan hayvanlardır. 50 m ve üstü derinliklerde yaşarlar.

Yayılım 
Bu köpekbalığı türü 68° kuzey ve 55° güney enlemleri arasındaki subtropikal ve ılıman sularda yaşamaktadır. Doğu Atlas Okyanusu'nda İzlanda çevresindeki sular, Batı ve Güney Afrika; Büyük Okyanus'un doğusunda Peru, Şili, Kanada, Kaliforniya'nın güneyi ve Meksika Körfezi; Güneybatı Pasifik'te Avustralya'nın kuzeyi hariç tüm kıyı şeritleri ve Yeni Zelanda bu türün doğal yaşam alanları arasındadır.

Davranış 
Bu köpekbalıkları genelde göçmen türlerdir. Yaz boyunca kutup bölgelerine, kış aylarında ise ekvatoral bölgelere göçerler. Güçlü kasları ve vücutlarını yüzerken hareket ettirme şekilleri onları çok iyi birer yüzücü yapar. Bir günde 55 km'den fazla yol katedebilirler. 1974-1980 yılları arasında yapılan araştırmalar erkeklerin dişilere oranla daha derin ve açık sularda yaşadığını, dişilerin ise erkeklere kıyasla daha sığ ve kıyıya yakın bölümleri tercih ettiği ortaya çıkmıştır.

Beslenme 
Bu köpekbalıkları çoğunlukla sardalya, ringa, somon, hamsi, ateş balığı, barlam balığı, akrep balığı, morina, uskumru, orkinos, lapina, kaya balığı, pisi balığı, dil balığı ile beslenir. Omurgasız canlılar içinde ise denizkestanesi, kalamar, yengeç ve deniz salyangozu ana besinlerini oluşturur.

Dış bağlantılar

Kaynakça 

Hassas türler
Triakidae
Güney Afrika omurgalıları
Akdeniz faunası
Avrupa balıkları
Okyanusya balıkları
Kuzey Amerika balıkları
Güney Amerika balıkları
Ovovivipar balıklar
1758'de tanımlanan balıklar
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar