Helenistik felsefe

Antik Çağ Yunan Felsefesinde Aristoteles'ten itibaren Yeni Platonculuk'un ortaya çıkmasına kadar geçen döneme Helenistik felsefe adı verilir.

Helenistik dönemdeki felsefe okulları

Pisagorculuk 

Pisagor tarafından geliştirilen ezoterik ve metafizik inançlar sistemi olan Pisagorculuk, Helenistik felsefedeki hemen hemen tüm okullar üzerinde bir etkiye sahiptir. Biri daha çok matematik ve bilime diğeri ise daha çok Pisagor'un ezoterik öğretilerine dayanan fakat ikisinde de ortaklıklar bulunan iki tip Pisagorculuk gelişmiştir.
 Pisagor
 Hippasos

Sofizm 

Antik Yunan’da MÖ 5. yüzyılın ikinci yarısından MÖ 4. yüzyılın başlarına değin para karşılığı felsefe öğreten gezgin felsefecilerin (sofistler) oluşturdukları akıma bilgicilik denir.
 Protagoras
 Gorgias
 Antiphos

Kinizm 

Sofist Gorgias'ın ve daha sonra da Sokrates'in öğrencisi olan Antisthenes'in öğretisi olan Kinizm MÖ 4. yüzyıldan MS 5. yüzyıla kadar devam etmiştir. Kiniklerin temel etik ilkesi erdemdir ve onlara göre erdem insanın özgürlüğünü ve kendi iç bağımsızlığı ile yaşamını sürdürmesidir. Bunun da zenginlik, güç, iktidar, şan, şöhret gibi tüm dünyevi hazlardan uzak durmakla sağlanabileceği görüşündedirler.
 Antisthenes
 Diyojen
 Thebes
 Menippus
 Demetrius

Kirene Okulu

Platonizm 

Antik Çağ Yunan filozofu olan Aristokles (Platon, Eflatun) ve hocası Sokrates'in felsefi düşüncelerini içine alan Sokrates sonrası felsefi bir akım.

Peripatatik Okul

Septisizm

Epikürcülük

Stoacılık 
Stoacılık, MÖ 3. yüzyılda Citiumlu Zeno tarafından kurulmuştur. Kiniklerin etik fikirlerine dayanarak, yaşamın amacının Doğaya uygun yaşamak olduğunu öğretti. Yıkıcı duyguların üstesinden gelmenin bir yolu olarak özdenetim ve metanetin geliştirilmesini savundu.

 Marcus Aurelius (121-180) (En çok tanınanlardan biridir)
 Kıbrıslı Zenon (MÖ 333–263)

Eklektisizm

Helenistik dönemde Musevilik

Yeni Pisagorculuk

Helenistik dönemde Hristiyanlık

Yeni Platonculuk

Kaynakça 
 Gökberk, Macit, Felsefe Tarihi, Remzi Kitabevi