Vergi cenneti

Vergi cenneti, vergilerin hiç olmadığı veya çok düşük olduğu ülke ya da bölge. Ülkedeki vergilendirme oranları diğer ülkelerle haksız rekabet olanağı meydana getirecek kadar düşük oranlarda olabilir.

OECD tanımı 
OECD tanımlamasına göre bir ülkeden "vergi cenneti" olarak bahsedebilmek için üç belirleyici etken vardır:

 Şeffaf düzenlemelerin, herkes için açık ve belirli vergi yasalarının, belirli muhasebe standartlarının olmaması ve denetim faaliyetlerinin gelişmemiş olması
 Diğer ülkelerle, ülkede faaliyet gösteren firmalara ilişkin bilgi paylaşımında bulunulmaması
 Ülkede ekonomik anlamda faaliyet gösteren firmalar olmamasına karşın, hukuki anlamda kurulmuş çok fazla firmanın bulunması

Avrupa Birliği tanımı 
Avrupa Birliği vergi cennetleri listesi, vergisel konularda işbirliği yapmaktan kaçınan ülkeleri ifşa etmeye yöneliktir. OECD ile paralel şekilde şeffaflık ilkesi vergi cennetlerinin belirlenmesinde bir kriter olarak kullanılmaktadır. Ayrıca haksız vergi rekabeti ve OECD BEPS eylem planlarında belirlenen asgari standartlara yönelik düzenlemelerin bulunmaması da vergi cenneti tanımlamasında kullanılan kriterlerdendir.

AB Vergi Cennetleri Kara Listesi 
28 Şubat 2020 tarihinde güncelenen AB vergi cennetleri kara listesi (ya da işbirlikçi olmayan ülkeler) aşağıdaki gibidir:

 Amerikan Samoası
 ABD Virjin Adaları
 Cayman Adaları
 Fiji
 Guam
 Palau
 Panama
 Samoa
 Seyşeller
 Trinidad ve Tobago
 Umman
 Vanuatu

AB Vergi Cennetleri Gri Listesi 
28 Şubat 2020 tarihinde güncellenen AB vergi cennetleri gri listesi aşağıdaki gibidir:

 Angola
 Avustralya 
 Bosna Hersek
 Botsvana, 
 Esvatini, 
 Ürdün, 
 Maldivler, 
 Fas, 
 Moğolistan 
 Namibya, 
 Saint Lucia, 
 Tayland
 Türkiye

Son güncellemede şu ülkeler listeden çıkarılmıştır: Antigua ve Barbuda, Bahamalar, Barbados, Belize, Bermuda, Cayman Adaları, Cook Adaları, Curaçao, Ermenistan, Karadağ, İngiliz Virgin Adaları, Marshall Adaları, Nauru, Niue, Saint Kitts ve Nevis, Yeşil Burun Adaları ve Vietnam.

Türkiye'nin AB Karşısında Durumu 
Türkiye 31 Aralık 2020'te kadar AB'nin işbirliği konusundaki tüm kriterlerini sağlayacak düzenlemeleri uygulamaya geçirmeyi taahhüt etmiştir, bu durum özellikle otomatik bilgi değişimi sürecine ilişkin taahhütleri içermektedir. Türkiye, otomatik bilgi değişimine ilişkin mevzuat gereklilikleri yerine getirilmiş olmasına rağmen gerekli teknik alt yapının kurulması için uğraşılmaktadır. AB ülkeleri ile otomatik bilgi değişimi bakımından sorun yaratacak bir konu ise, Kıbrıs sorunudur.

Kaynakça 

Cennet