Act Up

AIDS Coalition to Unleash Power (ACT UP), AIDS pandemisini sona erdirmek için çalışan uluslararası, tabandan gelen bir siyasi gruptur. Grup, doğrudan eylem, tıbbi araştırma, tedavi ve savunuculuk yoluyla AIDS'li kişilerin yaşamlarını iyileştirmek için ve yasaları ve kamu politikalarını değiştirmek için çalışıyor.

ACT UP, Mart 1987'de New York'taki Lezbiyen ve Gey Toplum Hizmetleri Merkezi'nde kuruldu. Larry Kramer'dan dönen bir konuşmacı dizisinin parçası olarak konuşması istendi ve geniş katılımlı konuşması AIDS ile mücadeleye yönelik eyleme odaklandı. Kramer, siyasi olarak güçsüz olarak gördüğü Eşcinsel Erkek Sağlığı Krizinin (GMHC) mevcut durumuna karşı konuştu. Kramer, GMHC'yi kurmuştu, ancak 1983'te yönetim kurulundan istifa etmişti. Douglas Crimp'in anlattığına göre, Kramer izleyicilere bir soru yöneltti: "Siyasi eyleme adanmış yeni bir organizasyon başlatmak istiyor muyuz?" Cevap "yüksek sesli bir evet" oldu. Yaklaşık 300 kişi iki gün sonra bir araya gelerek ACT UP'ı oluşturdu.

Ekim 1987'de Washington'daki İkinci Ulusal Lezbiyen ve Gey Hakları Yürüyüşü'nde ACT UP New York, hem yürüyüşte, hem ana mitingde hem de ertesi gün Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi Binası'nda yapılan sivil itaatsizlik eyleminde aktif ve görünür bir varlık olarak ulusal sahneye çıkışını yaptı. Radikal, doğrudan eyleme yönelik bu yeni yaklaşımdan ilham alan bu etkinliklerdeki diğer katılımcılar geldikleri şehirlerine döndüler ve ilk olarak Boston, Chicago, Los Angeles, Rhode Island, San Francisco, Washington, DC ve diğer yerlerde, Amerika Birleşik Devletleri çevresinden başlayarak ve nihayetinde uluslararası alana yayılarak yerel ACT UP bölümleri oluşturdular.

ACT UP New York eylemleri 

ACT UP tarihini anlatan belgelerin çoğu, Douglas Crimp'in ACT UP tarihinden, ACT UP Sözlü Tarih Projesi'nden  ve ACT UP, New York'un çevrimiçi Kapsül Tarihinden alınmıştır.

Wall Street 
24 Mart 1987'de 250 ACT UP üyesi Wall Street ve Broadway'de deneysel AIDS ilaçlarına daha fazla erişim ve hastalıkla mücadele için koordine bir ulusal politika talep etmek için gösteri yaptı. Önceki günThe New York Times'ta yayınlanan Larry Kramer'in bir köşe yazısı makalesinde ACT UP'nin ilgilendiği bazı konular anlatıldı. Bu sivil itaatsizlik sırasında 17 ACT UP üyesi tutuklandı.

24 Mart 1988'de ACT UP 100 kişinin gözaltına alındığı daha büyük bir gösteri için Wall Street'e geri dönmüştü.

14 Eylül 1989'da yedi ACT UP üyesi New York Menkul Kıymetler Borsası'na sızdı ve onaylanmış tek AIDS ilacı AZT'nin yüksek fiyatını protesto etmek için kendilerini VIP balkona zincirlediler. Grup, AZT'nin ilaç sponsoru Burroughs Wellcome'a atıfta bulunarak "SELL WELLCOME" (WELLCOME'I SAT) yazan bir pankart açtı, Wellcome ilaç için hasta başına yaklaşık 10.000 $'lık bir fiyat belirlemişti ve bu miktar neredeyse hiçbir HIV pozitif kişinin erişemeyeceği bir miktardaydı. Bu gösteriden birkaç gün sonra Burroughs Wellcome, AZT'nin fiyatını hasta başına yılda 6.400 dolara indirdi.

Merkez Postanesi 
ACT UP, bir sonraki eylemini 15 Nisan 1987 gecesi New York Şehri Genel Postanesi'nde, son dakika vergi beyannamelerini dolduran insanlardan oluşan bir kitleye gerçekleştirdi. Bu olay aynı zamanda ACT UP'ın "SESSİZLİK = ÖLÜM" yazılı siyah arka plan üzerinde sağ tarafı yukarıya doğru pembe üçgenden (Nazi toplama kamplarındaki eşcinselleri işaretlemek için baş aşağı pembe bir üçgen kullanılırdı.) oluşan bir poster oluşturan Silence=Death Project ile birleştirilmesinin başlangıcına işaret ediyordu. Douglas Crimp, bu gösterinin ACT UP'ın "medya bilgisini" gösterdiğini, çünkü televizyon medyasının "düzenli olarak vergi beyannamesi dolduranlarla ilgili haberler yaptığını" söyledi. Bu nedenle, ACT UP neredeyse medyada yer almayı garantiledi.

Cosmopolitan dergisi 
Ocak 1988'de Cosmopolitan dergisi, psikiyatrist Robert E. Gould'un "AIDS Hakkında Güven Veren Haberler: Bir Doktor Neden Risk Altında Olmayacağınızı Anlatıyor" başlıklı bir makalesini yayınladı. Makalenin ana iddiası, her ikisi de "sağlıklı cinsel organları" olan bir kadın ve erkek arasındaki korunmasız vajinal cinsel ilişkide, erkek partner enfekte olsa bile HIV bulaşma riskinin ihmal edilebilir düzeyde olduğuydu. Gayriresmi "dyke (İngilizce argo lezbiyen) yemekleri" olan ACT UP'tan kadınlar, Dr. Gould ile yüz yüze görüştüler ve onu birçok yanıltıcı gerçek hakkında (örneğin penisten vajinaya bulaşmanın imkansız olduğu) ve şüpheli gazetecilik yöntemleri hakkında (akran değerlendirmesi olmaması, bibliyografik bilgiler, onun bir psikiyatrist olduğu ve dahiliye pratisyeni olmadığını söylememesi) sorgulayarak sözünü geri almasını ve özür dilemesini talep ettiler. Gould reddettiğinde, Maria Maggenti'nin sözleriyle, "Cosmo'yu kapatmaları gerektiğine" karar verdiler. Eylemi organize edenlere göre, ACT UP'taki kadınların ilk kez grubun ana gövdesinden ayrı örgütlenmesi önemliydi. Ek olarak, eylemin kendisini, hazırlık ve sonrasının filme alınması bilinçli olarak planlandı ve Jean Carlomusto ve Maria Maggenti tarafından yönetilen "Doktor, Yalancılar ve Kadınlar: AIDS Eylemcileri Cosmo'ya Hayır Diyor" başlıklı bir kısa videoyla sonuçlandı. Eylem, Hearst Binasının (Cosmopolitan'ın ana şirketi) önünde "Cosmo'ya Hayır Deyin!" sloganları atan yaklaşık 150 eylemciden oluşuyordu. ve "Evet, Cosmo Kızı da AIDS'e yakalanabilir!" gibi sloganlar taşıyan pankartlar taşıdı. Eylem herhangi bir tutuklamayla sonuçlanmasa da, makaleyi çevreleyen tartışmalara televizyon medyasının dikkatini çekti. Phil Donahue, Nightline ve "People Are Talking" adlı yerel bir talk show, makalenin tüm tartışmalarına ev sahipliği yaptı. İkincisinde, iki kadın, Chris Norwood ve Denise Ribble, heteroseksüel kadınların AIDS risk grubunda olup olmadığıyla ilgili bir tartışmada sunucu Richard Bey, Norwood'un sözünü kestikten sonra sahneye çıktılar. Tüm bu medya görüntülerinin görüntüleri "Doktorlar, Yalancılar ve Kadınlar" olarak düzenlendi. Cosmopolitan sonunda makalenin içeriğinde söylediklerini kısmen geri aldıklarına dair bir makale yayınladı.

Kadınlar ve CDC'nin AIDS Tanımı 
Cosmopolitan protestosuna katılmalarının ardından, ACT UP'ın Kadın Grubu, HIV/AIDS'i neyin oluşturduğuna dair dar tanımı nedeniyle Hastalık Kontrol Merkezini (CDC) hedef aldı. Korunmasız vajinal veya anal seks gibi HIV bulaşma nedenleri hem erkekler hem de kadınlar arasında benzer olsa da, virüsün semptomları büyük ölçüde değişiyordu. Tarihçi Jennifer Brier'in belirttiği gibi, "erkekler için tam gelişmiş AIDS genellikle Kaposi sarkomuna neden olurken, kadınlar bakteriyel pnömoni, pelvik inflamatuar hastalık ve rahim ağzı kanseri yaşadı." CDC'nin tanımı AIDS'in bir sonucu olarak bu tür semptomları hesaba katmadığından, 1980'lerde Amerikalı kadınlara sıklıkla AIDS ile İlgili Kompleks (veya ARC) veya HIV teşhisi kondu. Brier, "Bu süreçte," diye açıkladı, "bu kadınlar, AIDS'li erkeklerin 1980'lerin sonlarında elde etmek için çok mücadele ettikleri ve kazandıkları Sosyal Güvenlik yardımlarından fiilen mahrum bırakıldılar."  Ekim 1990'da, avukat Theresa McGovern, CDC'nin dar AIDS tanımı nedeniyle haksız yere engelli ödeneğinden mahrum bırakıldıklarını iddia eden 19 New Yorkluyu temsilen dava açtı. 2 Ekim 1990'da McGovern'ın davasına dikkat çekmek için yapılan bir protestoda, iki yüz ACT UP protestocusu Washington'da toplandılar, "Engelli sayılmaları için daha kaç kişinin ölmesi gerekiyor" diye slogan attılar ve mitinge "Kadınlar AIDS Kapmaz/ Sadece Onun Yüzünden Ölürler" sloganlı afişler taşıdılar. CDC'nin AIDS tanımının revize edilmesi çağrılarına ilk tepkisi, T hücre sayısı 200'ün altında olan hem erkekler hem de kadınlar için AIDS eşiğinin belirlenmesini içeriyordu. Ancak McGovern bu öneriyi reddetti. "Hastanelere başvuran pek çok kadın T hücresi almıyor. HIV taşıdığını kimse bilmiyor. Kaç müşterimizin AIDS'ten öldüğünü ve sayılmadığını biliyordum." Aksine, McGovern, ACLU ve New Jersey Kadın ve AIDS Ağı ile birlikte, CDC'nin gözetim vakası tanımı listesine on beş koşulun eklenmesi çağrısında bulundu ve sonunda Ocak 1993'te kabul edildi. Altı ay sonra, Clinton yönetimi HIV durumunu değerlendirmek ve AIDS'li kadınların Sosyal Güvenlik yardımlarını güvence altına almalarını kolaylaştırmak için federal kriterleri revize etti. Kadın Grubunun CDC'nin tanımını değiştirmedeki rolü, yalnızca Amerikalı kadınlara federal yardımların büyük ölçüde artırılmasına yardımcı olmakla kalmadı, aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri'ndeki HIV/AIDS bulaşmış kadınların daha doğru bir şekilde ortaya çıkarılmasına da yardımcı oldu; "Yeni model kapsamında, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki AIDS'li kadınların sayısı neredeyse yüzde 50 arttı." 

ACT UP Kadın Grubu üyeleri, 1989 CDC gösterisinden önce düzenlenen ve ACT UP üyelerinin eylemi motive eden konular hakkında bilgi edindiği iki eğitim için toplu olarak bir el kitabı yazdı. Maria Maggenti tarafından düzenlenen el kitabı, ACT UP/New York Women and AIDS Book Group'un, Cynthia Chris ve Monica Pearl tarafından düzenlenen ve Marion Banzhaf, Kim Christensen, Alexis Danzig tarafından bir araya getirilen Women, AIDS and Activism adlı kitabının temelini oluşturdu, kitabın düzenlenmesinde ayrıca şu isimler rol almıştır: Risa Denenberg, Zoe Leonard, Deb Levine, Rachel (Sam) Lurie, Catherine Saalfield (Gund), Polly Thistlethwaite, Judith Walker ve Brigitte Weil. Kitap 1993 yılında İspanyolca olarak El Mujer, el SIDA, y el Activismo adıyla yayınlandı. Orijinal Kadın ve AIDS El Kitabı Grubunun üyeleri arasında Amy (Jamie) Bauer, Heidi Dorow, Ellen Neipris, Ann Northrop, Sydney Pokorney, Karen Ramspacher, Maxine Wolfe ve Brian Zabcik vardı.

FDA 
11 Ekim 1988'de ACT UP, Gıda ve İlaç Dairesi'ni (FDA) bir günlüğüne başarıyla kapattığında (hem büyüklük hem de ulusal medya kapsamı açısından) en başarılı gösterilerinden birini gerçekleştirdi. Medya, bunun Vietnam Savaşı'na karşı gösterilerden bu yana bu tür en büyük gösteri olduğunu bildirdi.

AIDS aktivistleri, FDA çalışanları merkeze bilgi vermeye çalışırken kapıların önünü, geçitleri ve bir yolu kapatarak büyük tesisi kapattı. Polis bazı çalışanlara kalabalığı aşmaya çalışmaktansa eve gitmelerini söyledi.

Protestoyu organize edenler tarafından 1,100 ila 1,500 kişi arasında oldukları tahmin edilen kalabalıklar "Hey, hey, FDA, bugün kaç kişiyi öldürdün?" sloganını atmaktaydı. Protestocular üzerinde "Federal Ölüm İdaresi" yazan büyük siyah bir pankart açmıştı.

Cerrahi eldiven ve kasklar takan polis güçleri kalabalığın üzerine gitmeye başladı ve sabah 8.30'dan kısa bir süre sonra yüzlerce göstericiyi otobüslere yönlendirdi. Bazı protestocular otobüslerin hareket etmesini 20 dakika kadar engelledi.

Otoriteler en az 120 protestocuyu tutukladı, ve gösteri liderleri günün sonuna doğru 300 tutuklama hedeflendiğini söyledi.

Bu eylemde, aktivistler FDA ilaç onay süreci hakkında kapsamlı bilgilerini sergilediler. ACT UP, deneysel ilaçları daha hızlı ve daha adil hale getirecek değişiklikler için kesin talepler sundu. "SEIZE CONTROL OF THE FDA'in (FDA'nın kontrolünü eline al) başarısı, belki de eylemi takip eden yıl içinde meydana gelenlerle ölçülebilir. AIDS ile uğraşan devlet kurumları, özellikle FDA ve NIH, bizi dinlemeye, karar alma süreçlerine dahil etmeye, hatta görüşlerimizi almaya başladılar."

"Kiliseyi Durdur" 
ACT UP, Roma Katolik Başpiskoposluğunun kamuoyunun New York Şehri Devlet Okullarında güvenli seks eğitimine, kondom dağıtımına, Kardinal'in eşcinselliği alenen kınamasına ve Kilise'nin kürtaja karşı duruşuna karşı Kardinal John Joseph O'Connor ile aynı fikirde değildi. Bu, 10 Aralık 1989'da New York'taki St. Patrick Katedrali'nde ilk Kiliseyi Durdur protestosuna yol açtı.   

Başlangıçta plan, vaaz sırasında sadece bir "ölüm gösterisi" yapılması olacaktı ama sonrasında "pandemonium"a dönüştü.  Birkaç düzine eylemci Ayin'i böldüler, sloganlar attılar, ıslık çaldılar, "şiddetli bir çığlık attılar", kendilerini sıralara zincirlediler, prezervatifleri havaya fırlattılar, yumruklarını salladılar ve bir "ölüm gösterisi" sahnelemek için koridorlara uzandılar.      O'Connor ayine devam ederken aktivistler ayağa kalktı ve neden protesto yaptıklarını açıkladılar.  Bir protestocu, "herkesin görebileceği kadar büyük bir jestle"  Efkaristiya'yı ağzından tükürerek, parçalara ayırarak ve yere bırakarak kutsallığına hakaret etti.

43'ü kilisede olmak üzere 115 protestocu tutuklandı. Hareket etmeyi reddedenlerin bazıları sedyelerle kiliseden dışarı atılmak zorunda kaldı.  Protestolar, kamu ve kilise yetkilileri, halk, ana akım medya ve bazı eşcinsel topluluk üyeleri tarafından geniş çapta kınandı.

Saint Vincent Katolik Tıp Merkezi 
1980'lerde Greenwich Village ve New York'un eşcinsel nüfusu AIDS virüsüne yenik düşmeye başladığında, Saint Vincent Katolik Tıp Merkezi Doğu Yakası'nda ilk AIDS Koğuşunu kurdu ve San Francisco'da ikinci AIDS Koğuşunu kurdu ve kısa süre sonra NYC'deki AIDS hastaları için "Ground Zero" oldu. "  Hastane, 1980'lerde AIDS hastalarına, özellikle de yoksul gey erkeklere ve uyuşturucu kullanıcılarına yönelik bakımla "eş anlamlı hale geldi".  Büyük bir araştırma tesisi ve araştırmalar üzerinde çalışan düzinelerce doktor ve hemşire ile eyaletteki en iyi AIDS hastanelerinden biri haline geldi.

ACT UP, Katolik yapısı sebebiyle 1980'lerde bir gece hastaneyi protesto etti. Acil servise el koydular ve haçları prezervatifle kapattılar. Amaçları hem farkındalık yaratmak hem de Katolikleri gücendirmekti. Hastaneyi işleten hemşireler suçlamada bulunmak yerine protestocuların endişelerini daha iyi anlamak için onlarla bir araya gelmeye karar verdiler.

NIH'i basalım 
21 Mayıs 1990'da, yaklaşık 1000 ACT UP üyesi , Maryland , Bethesda'daki Ulusal Sağlık Enstitüleri'ndeki (NIH) kampüs genelinde alt gruplara ayrılarak koreografili bir gösteri başlattı. Protesto kısmen Ulusal Alerji ve Enfeksiyon Hastalıkları Enstitüsü'ne ve onun direktörü Anthony Fauci'ye yönelikti. Aktivistler, vadedilen araştırma ve tedavi çalışmalarında yavaş ilerleme olduğunu düşündükleri için kızgındılar. Kramer'e göre, bu onların en iyi gösterisiydi, ancak aynı gün Washington DC'de çıkan büyük bir yangın nedeniyle medya tarafından neredeyse tamamen göz ardı edildi.

Çaresizlik Günü 
22 Ocak 1991'de, Çöl Fırtınası Operasyonu sırasında, ACT UP aktivisti John Weir ve diğer iki aktivist, yayının başında CBS Evening News'in stüdyosuna girdi. "AIDS haberdir. AIDS ile savaşın, Araplarla değil!" diye bağırdılar. ve Weir, kontrol odası reklam arası vermeden önce kameranın önüne geçti. Aynı gece ACT UP, MacNeil/Lehrer Newshour'un stüdyolarında gösterildi. Ertesi gün aktivistler Grand Central Terminali'nde "AIDS için para, savaş için değil" ve "Her 8 dakikada bir AIDS ölümü" yazılı pankartlar açtılar. Pankartlardan biri elde tutuldu ve tren tarifesinde sergilendi, diğeri ise onu istasyonun devasa ana odasının tavanına kadar kaldıran balon demetlerine bağlıydı. Bu eylemler, "Çaresizlik Günü" adı verilen koordineli bir protestonun parçasıydı.

Seattle okulları 
Aralık 1991'de, ACT UP'ın Seattle bölümü, Seattle liselerinin dışında 500'den fazla güvenli seks paketi dağıttı. Paketler, fotoğraflı olarak gösterilen ve oral seks yapan iki adamın yer aldığı "Güvenli Sikişme Nasıl Yapılır" başlıklı bir broşür içeriyordu. Washington eyaleti yasama organı daha sonra, reşit olmayan kişilere cinsel içerikli materyallerin dağıtılmasını yasa dışı hale getiren "Küçükler için Zararlı" yasasını çıkardı.

Boston ve New England 
"Ocak 1988'de [ACT UP/Boston], AIDS tedavi ilaçlarının onaylanmasıyla ilgili gecikmeler ile ilgili olarak Sağlık ve İnsan Hizmetleri Departmanı'nın Boston ofislerinde ilk protestosunu gerçekleştirdi. ACT UP/Boston'ın gündeminde AIDS konusunda merhametli ve kapsamlı bir ulusal politikaya yönelik talepler; ulusal bir acil AIDS projesi; yoğunlaştırılmış ilaç testi, araştırma ve tedavi çabaları; ve herkesin erişebileceği tam ölçekli bir ulusal eğitim programı vardı.Organizasyon, Harvard Tıp Okulu öğrencilerine birinci sınıf oryantasyonu sağladı, büyük bir ilaç şirketi ile başarılı bir şekilde müzakere etti, eyalet ve ulusal AIDS politikalarını etkiledi, sağlık sigortacılarına AIDS'li kişilere sigorta sağlamaları için baskı yaptı, ülkenin en etkili araştırmacılarından bazılarının düşünceyi etkiledi, AIDS tedavileri için klinik denemelerin ilk çevrimiçi kaydını oluşturan Massachusetts komitesinde görev aldı, Boston'daki Holy Cross Katedrali'ndeki Kardinal Bernard Francis Law'ın Pazar ayinlerinde topluluğa bilgi verdi ve prezervatif dağıttı, aerosol haline getirilmiş pentamidini New England'da erişilebilir bir tedavi haline getirdi."

Şubat 1988'de ACT UP Boston; ACT UP New York, Mass ACT OUT ve Cure Aids Now ile işbirliği içinde New Hampshire'daki hem Demokrat hem de Cumhuriyetçi başkanlık tartışmalarında gösteri yapıldı.

1990'da Boston'daki rahiplerin bir töreni sırasında, ACT UP ve Massachusetts Lezbiyen ve Gey Sivil Haklar Koalisyonu, tören sırasında dışarıda slogan attı ve protesto etti. Protestocular töreni bozmak için yürüdüler, sloganlar attılar, ıslık ve korna çaldılar.  Ayrıca, törenden ayrılırken insanlara prezervatif fırlattılar ve polisler ile polis barikatlarının gerisinde kalmaya zorlandılar.  Bir adam tutuklandı.  Gösteri, Leonard P. Zakim ve diğerleri tarafından kınandı.

Los Angeles 
ACT UP Los Angeles (ACT UP/LA) 4 Aralık 1987'de kuruldu ve 2000'lerin başına kadar gösteriler düzenlemeye devam etti. Varlıkları sırasında sağlık hizmetlerine erişim, LGBTQ sivil haklarıyla ilgili siyasi meseleleri ele aldılar ve ulusal ACT UP kampanyalarını desteklediler.

Daha yerel çalışmalarından bazıları, HIV pozitif kişilerin ABD'ye göçüyle ilgili politikalara, AIDS klinik denemeleri için çalışmaya, damardan uyuşturucu kullanıcıları için iğne değişim programlarını teşvik etmeye ve sağlık ve sigorta sağlayıcıları tarafından ayrımcılığa karşı konuşma anketleri yapmaya odaklandı. ACT UP/LA haber bültenleri aracılığıyla Antiviral Tedavi (AZT) araştırmalarını, yerel ve uluslararası eylemlerini ve farklı gruplarla ilgili güncellemeleri dağıtmada etkiliydiler. Bülten aynı zamanda hem bir eğitim erişimi hem de bağış toplama aracı görevi gördü.

ACT UP/LA'nın unutulmaz eylemleri, USC ilçe hastanesi, Los Angeles County Denetleme Kurulu ve Los Angeles County Sağlık Hizmetleri Departmanı gibi ilçe bazlı yerlerdeki protestolar ve gösterilerdir. ACT UP/LA ve yaklaşık on beş başka kuruluş bir "Alternatif Bütçe Koalisyonu" kurdu, Los Angeles County Denetleme Kurulunun toplantı odasını kiraladı ve AIDS ile mücadele için yapılan harcamanın çok az olduğunu söyleyerek ilçenin 10+ milyar dolarlık bütçesi hakkında sahte bir duruşma düzenledi. Bu dönemin önde gelen aktivistleri arasında, ACT UP'ın işçileri cinselliklerinden dolayı kovulmaktan korumak için bir yasa tasarısı (AB101) için bastırmasına öncülük eden kişilerden biri olan Connie Norman, Kaliforniya valisi Pete Wilson'ın vetosu AB101 Veto İsyanı'na yol açtı. . ACT UP/LA ve ilişkili Kadın Grubu, gösteriler, öğretme, güvenli seks satış etkinliğinden oluşan ulusal örgütle birlikte bir “Öfke Haftası” düzenledi.

Kadınlar Grubu ACT UP/LA 
ACT UP/LA'nın Kadınlar Grubu Women's Caucus (WC), HIV ve AIDS'ten etkilenen kadın ve erkekler arasında önemli bir işbirliğini sağlıyordu. ACT UP/LA organizasyonu içindeki WC öbürlerinden farklıydı çünkü bu bölümde kadın sorunlarını daha büyük gey erkek eylemlerine nasıl dahil ettikleri üzerinde önemli miktarda kontrolleri vardı. Erkekler WC'de mevcuttu, ancak yalnızca, bir bütün olarak tüm organizasyon için etkili eylemler, mitingler ve herhangi bir direniş eylemi için bir işbirliği toplayan müttefikler olarak bulunuyorlardı. İşbirliği her zaman mükemmel olmasa da sonunda Los Angeles'ta HIV+ kişilere yönelik ayrımcılığa karşı daha güçlü bir güç yarattı.

WC'nin yaptığı çalışmalardan bazıları, HIV+ olan kadınlar, uygun tarama ve sağlık hizmetlerine erişim eksikliği, daha güvenli seks uygulamaları hakkında (İngilizce ve İspanyolca) bilgi ve bu konularda ilerleme sağlamak için eylem girişimleri hakkında istatistiksel bilgiler dağıtmaktı. Lauren Leary organizasyonun ayrılmaz bir parçasıydı çünkü çalışmaları kadınlarda ve erkeklerde HIV ve AIDS hakkında mevcut araştırmaları ve mevcut tedavi seçeneklerini bir araya getirmeye odaklanmıştı. 1991 yılında bir ACT UP ulusal kadın kolektifi “Kadınların Tedavi ve Araştırma Gündemi”ni oluşturmak için bir araya geldi.

Washington DC

Jesse Helms'in evine prezervatif takılması 
5 Eylül 1991'de ACT UP, Senatör Jesse Helms'in Washington DC'deki evini, AIDS'li insanlara (PWA'lar) ve AIDS fonuna karşıtlığı ve HIV ve AIDS hakkında homofobik ifadeleri olmak üzere topluluğa karşı algılanan muhalefetini protesto etmek için 15 metrelik dev bir prezervatifle kapladı. Helms, hastalığı yaftalayan yasaların çıkarılmasında aktifti ve HIV/AIDS için federal fonları ve HIV/AIDS konusundaki eğitimi engellemeye yönelik kararlı girişimleri, ölüm oranını ciddi bir miktarda artırdı. Helms'in çıkardığı zararlı yasaların bir kısmı hâlâ yürürlükte. Prezervatif şişirildi ve üzerindeki mesaj şuydu: "GÜVENLİ OLMAYAN POLİTİKAYI ÖNLEMEK İÇİN BİR PREZERVATİF. HELMS BİR VİRÜSTEN DAHA ÖLDÜRÜCÜDİR." Olay, haberlerde canlı olarak görüntülendi. Bu, ACT grubu TAG'nin (Tedavi Eylem Gerillaları) ilk eylemiydi. Polis çağrılırdı ama kimse tutuklanmadı ve prezervatifi indirmelerine izin verildi, bunun yanında hatalı park cezası aldılar. 2019'da olay, FX televizyon dizisi POSE'da kurgusal bir kahraman ve kötü karakter kullanılarak yeniden canlandırıldı.

Külleme Eylemleri 
1992'nin Ekiminde ve 1996'nın Ekiminde, NAMES Projesi AIDS Anıtı Örtüsünün gösterileri sırasında ve cumhurbaşkanlığı seçimlerinden hemen önce, ACT UP aktivistleri iki Külleme Eylemi düzenlediler. David Wojnarowicz'in 1991 yılında kaleme aldığı Close to the Knives adlı anı kitabından bir pasajdan esinlenen bu eylemlerde, federal hükümetin yetersiz müdahalesini protesto etmek isteyen Wojnarowicz ve eylemci Connie Norman da dahil olmak üzere eylemciler, AIDS'ten ölen insanların küllerini Beyaz Saray'ın bahçesine saçtı.

ACT UP'ın Yapısı 

ACT UP etkili bir şekilde lidersiz olarak düzenlenmiştir; resmi bir komite yapısı vardı. Bill Bahlman, başlangıçta iki ana komite olduğunu hatırlatıyor. Grubun ulaşmak istediği ilerlemeyi çevreleyen sorunları titizlikle inceleyen Sorunlar Komitesi ve bu belirli hedefe ulaşmak için bir hücum veya gösteri planlayacak Eylemler Komitesi vardı. Bu, Larry Kramer'in kasıtlı olarak yaptığı bir şeydi: O bunu "aşırı derecede demokratik" olarak tanımlıyor. Act Up her komitenin haftada bir koordinasyon komitesi toplantısına rapor verdiği bir komite yapısını takip etti. Eylemler ve öneriler genellikle koordinasyon komitesine ve ardından oylama için meclise götürülürdü, ancak bu gerekli değildi - herhangi bir önerge her an oylamaya getirilebilirdi. İlk üyelerdenGregg Bordowitz süreç hakkında şunları söyledi:Tabanda, demokratik siyaset böyle işler. Bir dereceye kadar, genel olarak demokratik siyasetin bu şekilde işlemesi gerekiyor. İnsanları fikirlerinizin geçerliliğine ikna ediyorsunuz. Oraya gidip insanları ikna etmelisin.Bu, pratikte tamamen anarşik veya demokratik olduğu anlamına gelmez. Bordowitz ve diğerleri, belirli kişilerin fikirlerini diğerlerinden daha etkili bir şekilde iletebildiğini ve savunabildiğini kabul ediyor. Larry Kramer genellikle ACT UP'ın ilk "lideri" olarak kabul edilse de, grup olgunlaştıkça düzenli olarak toplantılara katılan ve seslerini duyuran kişiler, daha küçük "yakınlık grupları (aynı çıkara sahip gruplar)" fikirlerini sunacağı ve organize edeceği kanallar haline geldi. Liderlik sık sık ve aniden el değiştirdi.

 Komitelerden bazıları şunlardı:
 Sorunlar Komitesi
 Eylem Komitesi
 Finans Komitesi
 Sosyal Yardım Komitesi
 Tedavi ve Veri Komitesi
 Medya Komitesi
 Grafik Komitesi
 Konut Komitesi

Not: ACT UP'ın resmi bir organizasyon planı olmadığı için, bu komitelerin isimleri değişkenlik gösterebilir ve bazı üyeler onları farklı şekilde anımsamaktadır.

Komitelere ek olarak, belirli toplulukların üyelerinin ihtiyaçlarının karşılanması için alan yaratmak üzere oluşturulan organlar olan Caucus'lar (grup toplantıları) da vardı. Bunlardan 1980'lerin sonlarında ve/veya 1990'ların başında aktif olan bazıları Grubu (bazen Kadın Komitesi olarak anılır)  ve Latino/Latina Grubuydu.

ACT UP New York, komiteler ve grup toplantılarının yanı sıra büyük ölçüde "yakınlık gruplarına" dayanıyordu. Bu gruplar genellikle resmi bir yapıya sahip değillerdi, fakat belirli savunuculuk konularına ve genellikle daha büyük komiteler içindeki kişisel bağlantılara odaklandılar. Yakınlık grupları, grup üyelerine sağlanan karşılıklı destek yoluyla daha büyük, daha karmaşık siyasi eylemlerde genel dayanışmayı destekledi. Yakınlık grupları genellikle daha büyük bir siyasi eylemin kapsamında daha küçük eylemler gerçekleştirmek amacıyla örgütlendiler; buna bir örnek, İğne Değişimi Grubu'nun, New York Şehri Sağlık Departmanı yetkililerine, değişim yoluyla topladıkları binlerce kullanılmış şırıngayı (su soğutucu şişeler içinde) sunduğu "Umutsuzluk Günü" idi.

Gran Fury 
Gran Fury, ACT UP için tüm sanatsal medyayı üreten anonim sanat kolektifi olarak işlev gördü. Grup, kolektifin herhangi bir sesin özel olarak seçilmesine gerek kalmadan uyumlu bir birim olarak işlev görmesine izin vermek adına anonim kaldı. Grubun misyonu, AIDS Krizini toplumun genelini rahatsız eden sorunlara, özellikle homofobi ve AIDS salgınına yönelik kamu yatırımlarının eksikliğine atıfta bulunan sanat eserlerini ulaşabilecekleri maksimum seyirciye ulaşmak için kamusal alana taşıyarak sona erdirmekti. Grup, kamuya açık reklam panosunda bir yer istediklerinde reddedilmek ve sanat sergilerinde sansürle tehdit edilmek de dahil olmak üzere, davalarında sıklıkla sansürle karşı karşıya kaldı. Bu sansürle karşı karşıya kalan Gran Fury, çalışmalarını genellikle yasadışı bir şekilde sokak duvarlarına astı.

DIVA-TV 
"Damned Interfering Video Activist Television"ın kısaltması olan DIVA-TV, ACT UP içinde AIDS aktivizmini videoya kaydeden ve belgeleyen bir yakınlık grubuydu. Kurucu üyeleri Catherine Gund, Ray Navarro, Ellen Spiro, Gregg Bordowitz, Robert Beck, Costa Pappas, Jean Carlomusto, Rob Kurilla, George Plagianos'tur. İlk çalışmalarından biri, New York Kardinali O'Connor'ın AIDS ve doğum kontrolü konusundaki tutumuna karşı St. Patrick Katedrali'ndeki 1989 ACT UP protestolarını belgeleyen "Bir Dua Gibi"dir (1991). Videoda, bir ACT UP/DIVA TV aktivisti olan Ray Navarro , anlatıcı olarak İsa kılığındadır. Belgesel, orijinal protesto görüntülerini gece haberlerinde gösterilen görüntülerle yan yana getirerek kitle iletişim araçlarının önyargısını göstermeyi amaçlıyor.

1990'dan sonra bir "kolektif" olmaktan daha az olsa da, DIVA TV ACT UP'nin, aktivistlerin ve toplumun HIV/AIDS'e verdiği yanıtların doğrudan eylemlerini (700 kamera saatinden fazla) belgelemeye devam etti ve halka açık televizyon kanalları için 160'tan fazla video programı hazırladı. Bu programlar arasında haftalık "AIDS Community Television" dizisi ve 1994'ten 96'ya haftalık halka açık erişim dizisi "ACT UP Live"; film festivali gösterimleri; ve devam eden on-line dokümantasyon ve akışlı internet web yayınları var. DIVA TV'nin video aktivizmi, 1997'de ACT UP (New York) web sitesinin kurulması ve geliştirilmesiyle nihayetinde medyayı değiştirdi. ACT UP'ın (New York) tarihini ve aktivizmini belgeleyen en yeni DIVA TV türü video programı, Berlin Film Festivalinde ve dünya çapında sergilenen "Fight Back, Fight AIDS: 15 Years of ACT UP" (2002) uzun metrajlı belgeseldir. DIVA TV programları ve kamera orijinal video kasetleri şu anda New York Halk Kütüphanesindeki "AIDS Video Aktivist Video Koruma Projesi" koleksiyonunda herkesin erişimine açık olarak yeniden düzenleniyor, arşivleniyor ve korunuyor.

Kurumsal bağımsızlık 
ACT UP, katkıda bulunanların vergi muafiyetlerini sağlamak için kuruluşun 501(c)(3) uyarınca kâr amacı gütmeyen kuruluş olarak kaydedilip kaydedilmeyeceği konusunda erken bir tartışma yaptı. Sonunda buna karşı karar verdiler, çünkü Maria Maggenti'nin dediği gibi, "hükümetle hiçbir ilgileri olmasını istemediler."  Bu türden taviz verilmeyen bir bakış açısı, grubun ilk evrelerinde grubu tanımlayan bir şeydi; sonunda grupta tamamen bağımsız kalmak isteyenler ile uzlaşma ve "[karşısında mücadele ettikleri kurum ve sistemlerin] içine girerek" ilerleme fırsatları görenler arasında bir bölünmeye yol açtı.

Sonraki yıllar 
ACT UP, son derece üretken ve zirvesinde kesinlikle etkili olsa da, grubun ve AIDS krizinin yönü üzerindeki aşırı iç baskılardan muzdaripti. NIH'deki eylemden sonra, bu gerilimler Eylem Komitesi ve Tedavi Eylem Grubu (TAG) olarak kendini yeniden şekillendiren Tedavi ve Veri Komitesi'nin etkin bir şekilde ayrılmasıyla sonuçlandı. Birkaç üye bunu "ACT UP'ın ikili doğasının kesilmesi" olarak tanımlıyor.

ACT UP/Chicago 2000 yılında, Chicago Gay ve Lezbiyen Onur Listesi'ne girdi.

ACT UP grupları, daha küçük bir üye grubuyla da olsa toplanmaya ve protestolara devam ediyor. ACT UP/NY ve ACT UP/Philadelphia, diğer bölümlerin başka yerlerde aktif olmasıyla özellikle güçlüdür.

New York'un en büyük AIDS hizmet kuruluşu olan Barınma İşleri ve AIDS'li insanlara yönelik tedaviyi dünya çapında yaygınlaştırmak için mücadele eden Health GAP, ACT UP'tan direkt olarak filizlenen kurumlardır.

San Francisco'da hizipçilik 
2000 yılında, ACT UP/Golden Gate, ACT UP/San Francisco (ACT UP/SF) ile karıştırılmaması için adını "Survive AIDS" olarak değiştirdi. Bu iki oluşum daha önce 1990'da ayrılmışlardı, ancak aynı temel felsefeyi paylaşmaya devam ettiler. 1994 yılında, ACT UP/SF, AIDS'in nedeni ve HIV ile bağlantısı konusundaki bilimsel fikir birliğini reddetmeye başladı ve iki grup, ana akım gey ve AIDS örgütlerinin de ACT UP/SF'yi kınamasıyla birbirlerine açıkça düşman oldular. Grup, AIDS tedavilerine yönelik hayvan araştırmalarına karşı Hayvanlara Etik Muamele Yapan İnsanlarla bağlantı kuracaktı. Örgüt, HIV pozitif hastalara yardım eden AIDS hayır kurumlarına fiziksel olarak saldırdıktan sonra yasaklama emirleri verildi   ve eylemciler, gazetecileri ve halk sağlığı görevlilerini telefonla tehdit ettikten sonra kabahat suçlamalarından suçlu bulundular..

Ayrıca bakınız 
Organizations

Organizasyonlar

 ActUp/RI : Rhode Island bölümü
 Geri Bash! : ACT UP'tan etkilenen "radikal queerler" grubu
 Fed Up Queers : ACT UP aracılığıyla kurulan bir grup
 Fierce Pussy : ACT UP tanıtımı ve AIDS farkındalığı ile ilgilenen NYC lezbiyen feminist sanat kolektifi
 Konut İşleri
 Lezbiyen Yenilmezler
 Queer Nation : ACT UP NYC ve MassActOut üyeleri arasındaki toplantılardan sonra kurulan grup

İnsanlar

 Chris Bartlett (aktivist): ACT UP Philadelphia üyesi.
 J. Quinn Brisben
 Spencer Cox: ACT UP New York üyesi
 David B. Feinberg
 Gregg Gonsalves
 Keith Haring: Silence=Death eseri daha sonra 1987 civarında ACT UP tarafından kullanılan bir tema haline gelen New Yorklu sanatçı
 Marsha P. Johnson: ACT UP New York, Boston, MassActOut ve New Hampshire'daki ACT UP Başkanlık Projesi olacak olan oluşum ile toplantı ve eylemlere katılan Stonewall gazisi
 Larry Kramer: oyun yazarı, Gay Men's Health Crisis'in kurucu üyesi, ACT UP New York'un ilk üyesi
 Kiyoshi Kuromiya: ACT UP Philadelphia üyesi
 Didier Lestrade: ACT UP Paris'in kurucu ortağı
 Luke Montgomery: ACT UP Seattle üyesi
 Maria Maggenti: ACT UP New York üyesi, film yapımcısı ve belgeselci, Aşık İki Kızın İnanılmaz Gerçek Serüveni'nin yönetmeni, ACT UP Sözlü Tarih Projesi'ne katılımcı 
 Mary Patten: ACT UP Chicago üyesi
 Michael Petrelis: ACT UP New York'un kurucu üyesi, ACT UP Başkanlık Projesi de dahil olmak üzere ülke çapında çeşitli şehirlerde bölümlerin düzenlenmesine yardımcı oldu; Queer Nation'ın kurucu üyesi
 Thierry Schaffauser: seks işçisi aktivisti ve yazar, ACT UP Paris'in eski üyesi
 Sarah Schulman: ACT UP New York üyesi, ACT UP Sözlü Tarih Projesi direktörü
 Peter Tatchell: ACT UP Londra'nın kurucusu

Medya ve Araştırma

 Bir Vebadan Nasıl Kurtulunur : belgesel, 2012
 United in Anger: A History of ACT UP : belgesel, 2012
 Küçük Kasaba Öfkesi: Derin Güneyde Mücadele : belgesel, 2017
 BPM (Dakikada Vuruş) : film (ACT UP Paris hakkında), 2017
 AIDS aktivisti projesi : belgesel kitap, 2018
 Kayıt Göstersin: ACT UP New York'un Siyasi Tarihi, 1987-1993, Sarah Schulman'ın kitabı, 2020
 Yaralıyı Bütünleştirmek: HIV/AIDS'e Karşı Afro-Amerikan Mücadelesi , akademik kitap (ACT UP Philadelphia ile ilgili materyallerle birlikte), 2020
 Deborah B. Gould, Hareketli Politika. Duygu ve Act Up'ın AIDS'e Karşı Mücadelesi .

Kaynakça 

Katolik Kilisesi eleştirmenleri
1987'de Amerika Birleşik Devletleri'nde kurulan oluşumlar
1987'de New York eyaletinde kurulan oluşumlar
1987'de kurulan kuruluşlar
İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar