Nouveau roman

Nouveau Roman (Fransızca: "Yeni Roman"), 1950'lerde Fransa'da oluşan roman akımıdır. Geleneksel anlamda konu, figür ve tutarlılığa önem vermeyen, henüz psikanaliz ve sosyolojinin egemenliğine girmemiş bir gerçeklik alanını sezgiler yoluyla fethetme eğilimidir. İnsanın dış dünya ile ilişkilerine ışık tutmaya çalışır.

Émile Henriot, Fransız gazetesi Le Monde'da 22 Mayıs 1957'de yazdığı bir makalede, yeni bir tarz deneyerek yeni yazı stilleri ortaya çıkaran yazarların eserlerini tanımlamak için "Yeni Roman" ifadesini kullanmıştır.

Yeni romancılar Balzac tarzı roman geleneğini, standart tiplemeleri, kronolojik zamanı reddederler. Hakim yazar anlayışını terk ederler. Yeni bakış açıları ve yeni anlatım tarzları denerler. Zaman, mekan ve olay örgüsü gibi ögelere yeni sunumlar getirmiş, bazen de tümden reddetmişlerdir.

Temsilcileri 
 Maurice Blanchot
 Michel Butor 
 Julio Cortázar
 Marguerite Duras 
 Claude Ollier 
 Robert Pinget 
 Jean Richards 
 Alain Robbe-Grillet 
 Nathalie Sarraute 
 Claude Simon
 Phiippe Sollers

Kaynakça 
 İşler, Ertuğrul (2011). "Yeni Roman'ın Düşünsel Temelleri ve Anlatısal Yapısı ". Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, sayı 30. sayfa 179-182.
 Tunalı, Dilek . (2011). "Yeni Roman-yeni Dalga Sineması Etkileşimi Bağlamında Bir Sanat Yapıtı Olarak Film (bir Değerlendirme) ". Sanat Dergisi, 0 (18), 27-36 .
http://www.sosyalbil.selcuk.edu.tr/dergi/sayi1-8/6/31.pdf

Fransız edebiyatı