2060 Chiron

Plüton'un uydusu Charon ile karıştırılmamalıdır.

2060 Chiron, Dış Güneş Sistemi'nde Satürn ve Uranüs arasında yörüngede olan bir küçük Güneş Sistemi cismidir. Charles T. Kowal tarafından 1977 yılında keşfedilen cisim, Centaur cisimleri olarak bilinen yeni bir nesne sınıfının ilk tanımlanmış üyesidir. İlk önceleri asteroit olarak sınıflandırılmış ancak daha sonra aslında kuyruklu yıldız olduğu konusunda tartışma açılmıştır. Günümüzde her iki sınıfta da yer almaktadır. Chiron, adını Yunan mitolojisindeki centaur Chiron'dan almıştır.

Yörünge 
Chiron'un yörüngesinin Dış merkezliği oldukça yüksektir, günberisi Satürn'ün yörüngesinin hemen içinde ve günötesi Uranüs'ün günberisinin hemen dışındadır (ancak Uranüs'ün ortalama uzaklığına ulaşmaz). Solex programına göre Chiron ile Satürn arasındaki mesafenin en düşük olduğu tarih Mayıs 720 idi. Bu tarihte Chiron ile Satürn arasındaki uzaklık 30.5 ± 2.0 milyon km (0.204 ± 0.013 AU) idi. Bu yolculukda Satürn'ün kütleçekimi Chiron'un yarı büyük ekseninin 14.55±0.12 AU'den 13.7 AU'e inmesine sabep olmuştur. Chiron'un yörüngesi Uranus'ün yörüngesi ile kesişmez.

Chiron astroid kuşağının oldukça uzağında olup bu tür bir yörüngeye sahip ilk keşfedilmiş cisim olduğundan dolayı çok ilgi çekti. Chiron Dış gezegenler arasında bir yörüngeye sahip olan Centaur sınıfının ilk örneğidir. Chiron bir Satürn-Uranüs cismidir çünkü günberisi Satürn'ün kontrol alanına ve günötesi Uranüs'ün kontrol alanına düşer. Centaur'ların yörüngeleri stabil değildir ve dev gezegenlerin kütleçekimsel tedirginliklerinden dolayı milyonlarca yıl içinde ya yörüngeleri değişecek ya da Güneş Sisteminden tamamen ayrılacaklardır. Chiron büyük ihtimalle kuiper Kuşağından gelmiştir ve yaklaşık bir milyon yıl içinde kısa-periyot kuyruklu yıldızına dönüşecektir. Chiron günberiye 1996 da ve günöteye Mayıs 2021 de erişmiştir.

Halkalar 
Chiron'un, 10199 Chariklo'nun daha belirgin olan halkalarının benzerlerine sahip olma ihtimali vardır. 7 Kasım 1993, 9 Mart 1994 ve 29 Kasım 2011 de kaydedilmiş ve başlangıçta Chiron'un kuyruklu yıldız benzeri davranışlarından kaynaklandığı zannedilen beklenmedik gizlenme olaylarından sonra Chiron'un halkalarının 324 ± 10 km yarıçapa sahip olduğu ve keskin bir şekilde tanımlanmış olduğu öne sürülmüştür. Halkaların farklı bakış açılarına göre değişen görüntüsü Chiron'un parlaklığındaki, ve bundan dolayı albedo ve büyüklüğündeki uzun vadeli değişiklikleri açıklayabilir. Üstelik bu halkalar, Chiron'un halkalarında su buzu olduğunu varsayarsak, Chiron'un spektrumundaki kızılötesi su buzu emilim bantlarının değişen yoğunluğu ve 2001 deki yok oluşlarını açıklayabilir. aynı zamanda Chiron'un halkalarının spektroskopi ile belirlenen geometrik albedosu Chiron'un uzun vadeli parlaklık değişimlerini açıklamak için kullanılanlar ile tutarlıdır.

Kaynakça 

Güneş Sistemi
Cüce gezegen adayları
Centaurlar (küçük Güneş Sistemi cisimleri)
1977'de keşfedilen astronomik cisimler
Charles T. Kowal'ın keşifleri