Kinizm

Kinizm (sinizm, kinik ya da kuşkuculuk), Sofist Gorgias'ın ve daha sonra da Sokrates'in öğrencisi olan Antisthenes'in öğretisidir. Antisthenes, Kynosarges Gymnasionda okulunu kurmuştur. Kinik okulun, kyon kelimesinden türediği söylenmektedir; kyon ise köpek ya da köpeksi anlamındadır.

Genel çerçeve 

Kinik okul, Sokratesçi okullardan biri kabul edilir. Anthisthenes mutluluğa ancak erdemle ulaşılacağını ve bu erdemin de dünyevi hazları yadsımakla mümkün olabileceğini (mülkiyet, aile, din vb. değer ve yargıları reddederek) savunmuştur. Kinizme ün kazandıran, dolayısıyla kinizmin yayılmasını sağlayan Diogenes'tir. Diogenes bu öğretiyi eyleme dönüştürmüştür ve gerçek erdeme ancak bu şekilde ulaşılacağını savunmuştur. Rivayete göre Diogenes yaşamını bir fıçının içinde devam ettirmeye vardırarak, toplumsal gereksinmelerden kendisini tamamen yalıtmaya yönelmiştir.

Kinik felsefe 
Kiniklerin temel felsefi konumları, zamanın uygarlık değerlerine yönelik aldırmaz tavırları ve eleştirel yaklaşımları tarafından şekillenir. Onların temel etik ilkesi erdemdir ve bundan anladıkları da, insanın özgürlüğü ve kendi iç bağımsızlığı ile yaşamını sürdürmesidir. İnsan, her tür gereksinmeye olan bağımlılığından kurtulmalıdır. Dolayısıyla böyle bir erdem anlayışı, bilgi ile temellendirilir; yani, insan ancak bilgilenme aracılığıyla kendisini kuşatmış olan gereksemelerden sıyrılabilir. Onlar açısından bilgi ve ahlaki ilkeler bu nedenle salt soyut bir bilme meselesi değil, somut yaşamda yaşanması gereken şeylerdir. Kinik filozoflar, bütün bu yaklaşımlarına uygun bir kişilik örneği olarak Sokrates'e işaret ederler. Kinizme göre, insan kendi kendisine dayanmalıdır, ki erdemli, yani kendine yetebilen bir kişi olabilsin. İnsanın doğaya karşı geliştirdiği toplumsallık, büyük ölçüde gereksiz ve yozlaştırıcı nitelikler arz eder; kinikler buna karşı doğal ve sade yaşamı öne çıkarırlar.

Kinizm devinen hazza karşı ya da toplumun akışındaki o teslimiyet ilkesi olan faydaya karşı doğaüstünün varlığını arzulama ve oraya dahil olmanın gereksizlikten çok öte bir argümanla işleyen hayat gailesinin sonunda bütün bir toplumu aynı paradigmaya koyduğu çoğunluğa rıza gösterme ve kendini aklama olgusuna karşıtlık içinde neşet bulmaktadır.Herkesin aynı kanunlara tabiiyetinde suçlu kim olabilir sorusunun mutlak öğretisini yaşamlarıyla oluşturan dışarıdaki acaiblik olarak zihnin bakir ve sızıntı yapılamayan sadıklığında.

Ayrıca bakınız 
 Sofistler
 Sokratesçi okullar
 Babailik
 Melamilik
 Stoacılık

Bilinen kinik filozoflar 
 Antisthenes
 Diyojen
 Demetrius 
 Dion
 Hipparchia
 Kerkidas
 Krates
 Menedemos
 Menippos
 Zoilos
 Oenomaus
 Demonax

Kaynakça