Tebeu't-tâbiîn

Tebeut tabiin (Arapça: ; Tâbi‘ûn’a tâbi olanlar), İslâm'da tâbiûnu gördüğüne inanılan kimselere verilen isim. Sünnîlere göre sahabe ve tabiinlerle birlikte Dünya’ya gelmiş en iyi nesillerden biridir.

Sünnîliğe göre tanımı 
Sünnî İslâm'a göre tebeut tabiin olan bir insanın şartları
 Müslüman olmak,
 En az bir tabiinle görüşmüş olmak,
 Âdil olmak. (Sünnîlere göre bu, Ehli Sünnet ve Cemaat'in itikat ve icraatlarına uymak demektir.)

Sünnîlerin bir hadisinde Peygamber "En iyi insanlar kuşağımda yaşayanlar, sonra kendilerinden gelenler (Tabi'in) ve daha sonra gelenlerdir (ikinci nesil)" Sahih-i Buhârî

Tebeut tabiinler

Büyük Sünnî imamlarının dördü 
 İmam Ebu Hanife (Ebu Hanife, bazılarınca Enes bin Malik'i gördüğü, ondan ve başka sahabelerden hadis rivayet ettiği için tâbi'înden sayılır.)
 İmam Şafiî
 İmam Mâlik bin Enes
 İmam Ahmed bin Hanbel

Başka tebeut tabiinler 
 Ebû Yûsuf
 Muhammed bin Hasan eş-Şeybanî
 El-Avza'i (d. H.S. 158)
 Abdullah bin Mübarek
 Muhammed el-Buhârî
 Ahmed bin Hanbel
 El-Leys bin Sa'd
 Hammad bin Zeyd
 Mekkî bin İbrahim (H.S. 125–210; M.S. 742–825)
 Fudail bin Iyad
 Davud Et-Tai
 Cafer-i Sâdık
 El Evzaî (ö. H.S. 158)
 Süfyan bin Uyeyne (ö. H.S. 198)
 Süfyan es-Sevrî (H.S. 97–161)

Kaynakça

Ayrıca bakınız 
 Ehl-ül Beyt
 Sahabe
 Tabiin

 
İslam alimleri