Çiğil, Ilgın

Çiğil, Konya ilinin Ilgın ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe 
Orta Asya’da önemli Türk boylarından biri olan Çiğil Türklerinin, Selçuklular döneminde Anadolu’ya gelerek kurdukları yerleşimlerden biri olan Çiğil-i Süflâ, bugün Konya’nın Ilgın ilçesine bağlı bir mahalledir. Osmanlı dönemi kayıtlarında Çiğil-i Süflâ olarak geçen köy, o dönem Ilgın Kazası’nın kalabalık ve büyük köylerinden biridir. Köyün sosyo-ekonomik tarihinin aydınlatılmasında 19. yüzyılın ortalarında tutulan temettü’ât defterinin önemli bir yeri vardır. Köye ait 1844 tarihli temettü’ât defterine göre 113 hane bulunan Çiğil-i Süflâ’nın nüfusu yaklaşık 600 kişiden oluşmaktadır. Köy yönetiminde muhtar ve imamın etkili olduğunu söylemek mümkündür. Hane reislerinin isimlerine bakıldığında dinî isimlerin ağırlıklı olarak kullanıldığı görülmektedir. En yaygın kullanılan erkek ismi Muhammed, Hüseyin ve Mustafa’dır. Hane reislerinin isimlerinden anlaşıldığına göre köyde ikamet eden gayrimüslim bulunmamaktadır. Çoğu hane reisinin mesleği çiftçi olarak kaydedilmiştir. Bunun dışında hizmetkâr, hasbî hatîp, çoban ve rençber olarak kayıtlı hane reisleri bulunmaktadır. Hane reislerinin tamamı kendi arazisinde tarım yapmaktadır. Çiğil-i Süflâ’nın hane başına düşen arazi ortalaması Ilgın Kazası’na bağlı diğer köylerle karşılaştırıldığında hemen hemen aynıdır. Tahıl olarak buğday, arpa, burçak ve melez yetiştiren köylüler, sanayi hammaddesi olarak haşhaş ve afyon yetiştirmektedirler. Köy halkının büyükbaş, küçükbaş, yük ve binek hayvanları besledikleri görülmektedir. Büyükbaş hayvanları tarla sürmek ve sütünden yararlanmak için küçükbaş hayvanlar ise etinden, sütünden ve yününden yararlanmak için yetiştirmektedirler. Yük ve binek hayvanları ise tarla/pazar gibi yerlere ulaşım ve ürün/mahsul taşıma konusunda tarımsal faaliyetlere yardımcı olarak kullanmaktadırlar. Köy halkın temel geçim kaynağını tarım ve hayvancılık oluşturmaktadır. Çiğil-i Süflâ’da, hane reislerinin meslek hanelerinde kaydedilmemiş olmasına karşın en fazla kazanç getiren gelir kolu Journal of Universal History Studies (JUHIS) • 4(2) • December • 2021 • pp. 141-158 156 keresteciliktir. Üçüncü gelir kolu ise hayvancılıktır. Bunun dışında değirmencilik, arıcılık ve çobanlık bazı ailelerin ek gelir kaynağını oluşturmaktadır. Köy halkının ortalama bir çift öküze, bir binek hayvana ve kendi ihtiyaçlarını sağlayacak kadar tahıl üretimine sahip oldukları ve ihraç edilen sanayi ürünleri yetiştirerek ek gelir sağladıkları görülmektedir. Sonuç olarak 19. yüzyılın ortalarında Çiğil-i Süflâ Köyü’nün sosyo-ekonomik dinamikleri açısından tipik bir Osmanlı köyü görüntüsüne sahip olduğunu söylemek mümkündür.

Coğrafya 
Ilgın ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça 

Ilgın'ın mahalleleri