Claude Simon

Claude Simon (d. 10 Ekim 1913 Tananarive, Madagaskar - ö. 6 Temmuz 2005, Paris) Fransız yazardır. "Yeni Roman" akımının önde gelen temsilcileri arasında kabul edilir. 1985'te "İnsan durumunu tarif ettiği vakit, derin bir bilinç ile bir şairin ve bir ressamın yaratıcılığının bir arada bulunduğu romanları için" Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldı.

Hayatı 
Babası 1. Dünya Savaşı’nda ölünce anası tarafınca, Fransa’daki Perpignan’da yetiştirildi. Paris, Oxford ve Cambridge üniversite­lerinde tahsil gördükten sonrasında pek oldukca yeri gezdi. II. Dünya Savaşı’nda çarpıştı; Mayıs 1940’ta Almanlar tarafınca esir alındıysa da, kaçarak Fransız Direniş Hareketi’ne ka­tıldı. İlk romanı Le Tricheur’ü (1945; Düzenbaz) harp yıllarında bitirdi. Daha sonrasında Fransa’nın güneyine yerleşerek bağcılık yaptı.

Siman Le Vent (1957; Rüzgar) isimli romanın­ da amacını, çağının bölünmüşlüğüne meydan okumak ve yakın tarihin çalkantılarına rağmen varlığını sürdürebilmiş insan ve nesnelerin ka­lıcı niteliklerini tekrar keşfetmek olarak ta­nımlar.

La Corderaide (1947; Gergin İp) ve Le Sacre du printmps (1954; Bahar Ayini) isimli romanlarında Ispanya Iç Savaşı’nın çalkantıları, Le Tricheur’de ise Fransa’nın 1940’taki çöküşünü ele alır.

L’Herbe (1958; Ot), La Route des Flandres (1960; Flandre Yolu), La palace (1962; Saray) ve Histoire (1967) isimli romanları, aynı vaka ve kişiler çevresinde gelişen bir takım oluşturur. Bu romanlar, bilhassa de La Route des Flanders birçok eleştirmence Si­mon’un en mühim yapıtı sayılır.

Sonraki romanları içinde La Bataille de Pharsale (1969, Pharsalos Çarpışması), Triptyque (1973; Triptik) ve L’Acacia (1989; Akasya) sayılabilir.

Simon romanlarında öyküleme ve şuur akışı tekniklerini kaynaştırmış, noktalama işaretlerinin yer almadığı oldukça uzun cümle­lerle hayatın akışını olduğu benzer biçimde aktarmaya çalışmıştır.

Eserleri 

 1945 : Le Tricheur, Éditions du Sagittaire
 1947 : La Corde raide, Éditions du Sagittaire
 1952 : Gulliver, Calmann-Lévy
 1954 : Le Sacre du Printemps, Calmann-Lévy
 1957 : Le Vent. Tentative de restitution d'un retable baroque, Éditions de Minuit
 1958 : L'Herbe, Éditions de Minuit
 1960 : La Route des Flandres, Éditions de Minuit
 1962 : Le Palace, Éditions de Minuit
 1966 : Femmes (sur vingt-trois peintures de Joan Miró), Éditions Maeght
 1967 : Histoire, Éditions de Minuit
 1969 : La Bataille de Pharsale, Éditions de Minuit
 1970 : Orion aveugle, Skira
 1971 : Les Corps conducteurs, Éditions de Minuit
 1973 : Triptyque, Éditions de Minuit
 1975 : Leçon de choses, Éditions de Minuit
 1981 : Les Géorgiques, Éditions de Minuit, ISBN 2-7073-1950-3
 1984 : La Chevelure de Bérénice, Éditions de Minuit
 1986 : Discours de Stockholm, Éditions de Minuit
 1987 : L'Invitation, Éditions de Minuit
 1988 : Album d'un amateur, Rommerskirchen
 1989 : L'Acacia, Éditions de Minuit
 1992 : Photographies, 1937-1970, Éditions Maeght
 1994 : Correspondance avec Jean Dubuffet, L'Échoppe
 1997 : Le Jardin des Plantes, Éditions de Minuit
 2001 : Le Tramway, Éditions de Minuit
 2006 : Œuvres, Collection Pléiade, Gallimard

Simon, Claude
Simon, Claude
Simon, Claude
Simon, Claude
Montmartre Mezarlığı'na defnedilenler
Fransız ateistler
Fransız roman yazarları
Fransız Nobel Ödülü sahipleri
Ateist yazarlar