Mobil terminal

Mobil terminal, bir mobil ağ ile iletişim için gerekli tüm kullanıcı ekipmanını ve yazılımı içerir. Popüler örnekler olarak cep telefonu veya Wi-fi destekli bir dizüstü bilgisayar gösterilebilir.

Bu terim, mobil ağa bağlı küresel sistemi, yani bir mobil geniş bant adaptörü kullanılarak bağlanan cihazı, mesela bir cep telefonu veya mobil bilgisayarı ifade eder. Bu, GSM gibi 2G sistemlerinin terminolojisidir. 3G sistemlerinde, bir mobil terminal artık kullanıcı ekipmanı (UE) olarak anılmaktadır.

GSM'de bir mobil istasyon dört ana bileşenden oluşur:

 Mobil sonlandırma (MT) - aşağıdakiler gibi yaygın işlevler sunar: radyo iletimi ve aktarma, konuşma kodlama ve kod çözme, hata algılama ve düzeltme, sinyal verme ve SIM'e erişim. IMEI kodu MT'ye eklenir. Bir ISDN erişiminin ağ sonlandırmasına eşdeğerdir.
 Terminal ekipmanı (TE) - kullanıcıya hizmet sunan mobil terminale bağlı herhangi bir cihazdır. GSM'e özel herhangi bir fonksiyon içermez.
 Terminal adaptörü (TA) - Genişletilmiş yeteneklere sahip bir ISDN ağ sonlandırmasıymış gibi MT'ye erişim sağlar. TE ve MT arasındaki iletişim TA üzerinden AT komutları kullanılarak gerçekleşir.
 Abone kimlik modülü (SIM) - mobil ağ operatörü ve diğer verilerle paylaşılan benzersiz bir anahtar olan IMSI'yi depolayan çıkarılabilir bir abone kimlik belirtecidir.

Bir cep telefonunda MT, TA ve TE aynı kutu içindedir. Bununla birlikte, MT ve TE işlevleri genellikle farklı işlemciler tarafından gerçekleştirilir. Uygulama işlemcisi TE görevi görürken, temel bant işlemcisi MT görevi görür, her ikisi arasındaki iletişim, TA işlevi gören AT komutlarını kullanan bir veri yolu üzerinden gerçekleşir.

Ayrıca bakınız 

 GSM prosedürleri
 Radyo yayıncılığı
 Radyokomünikasyon hizmeti

Kaynakça 

Telekomünikasyon
3GPP standartları
Telekomünikasyon ekipmanları
Telekomünikasyon altyapısı