Sergey Prokofyev

Sergey Sergeyeviç Prokofyev, (Rusça: Серге́й Серге́евич Проко́фьев; Sergey Sergeyeviç Prokofyev; (d. 23 Nisan 1891 Sontsovka, Rusya, şimdi Ukrayna – ö. 5 Mart 1953 Moskova, Rusya) birçok değişik müzik türünü ustalıkla icra edebilen, bu özelliği ile 20. yüzyılın en önemli yorumcularından sayılan ünlü piyanist ve besteci.

Yaşamı

Çocukluk ve gençlik yılları 
Prokofyev; Sontsovka, o zamanlar Rusya İmparatorluğu'nda şu an ise Donetsk Oblast, Ukrayna'da bulunan bir köyde dünyaya geldi. Annesi bir piyanist babası ise zengin bir ziraat mühendisi idi.
 
Prokofyev'in olağan dışı müzik yeteneği 5 yaşında ortaya çıktı. Müzik eğitimi, annesinden aldığı piyano dersleriyle başladı. Bir süre sonra, dinleyicilerini aile dostları ve komşuların oluşturduğu konserler vermeye başladı. Üzerine eserler yazmak amacıyla temalarını not aldığı, küçük köpek yavruları adını verdiği bir not defteri tutmaktaydı. Annesi, St. Petersburg da oturan babasını ziyarete gittiğinde, büyük şehrin müzik ortamını görmesi için Sergei'yi de yanında götürürdü. Bu geziler sayesinde Prokofyev, Rus bestecilerinin büyük çaplı yapıtlarını dinleme fırsatı bulmuştu. 7 yaşında ise satranç oynamayı öğrendi ve bu oyunu zamanındaki şampiyonlarla boy ölçüşebilecek kadar ustaca oynadı. Prokofyev'in hayatı boyunca bu ikili (müzik ve satranç) bir tutku olarak kaldı.

1902 yılında yorum dersleri almadan önce bile birkaç tane yenilikçi eser bestelemişti. İlk zamanlarında ürettiği bir Fa majör eserinde siyah notalara dokunmayı sevmediğinden si bemolü kullanmamıştı. Yeteri kadar teorik alt yapıyı öğrendikten sonra kendi tarzını oluşturacak denemelere başladı.

1910 yılında babasının ölmesi ile birlikte ekonomik desteği de sona erdi, ama bu süreye kadar edindiği ünü ile kendi yaşamını geçindirebilecek kadar para kazanabildi.

1918 yılının Mayıs ayında hem Rusya'daki devrimin etkisi ile huzursuz ortamdan kaçmak hem de kendi deneysel müziğini yapabileceği daha rahat bir ortam bulmak için kalıcı bir süreliğine olmak üzere Amerika'ya doğru hareket etti.

Yurt dışındaki yaşamı 
Müziğinin olgunlaşmasında önemli bir yere sahip olan film müziğine duyduğu ilgiden dolayı film endüstrisinde bulundu. Kendine ve diğer birtakım Rus bestecilerine ait kaydı bulunmayan piyano eserlerinin kayıtlarını yaptı.

San Fransisko'ya ulaştıktan sonra hemen diğer ünlü Rus sığınmacılarla karşılaştırıldı. Bundan sonra da New York'ta bir solo konser vermek üzere yolculuğa çıktı. Bunu diğer konserler izledi. Bir opera bestelemek için bir anlaşma imzalamasına rağmen çeşitli sorunlardan dolayı bu opera macerası başarıya ulaşamadı ve bu başarısızlık Prokofyev'in Amerika macerasının da sonu oldu. 1920 yılında Rusya'ya başarısız bir şekilde dönmek istemediğinden dolayı Paris'e gitti. Burada kendisinin müziğine daha hazır olan bir ortam bulan Prokofyev yarım bıraktığı işlerine geri döndü ve onları bitirdi.

1930'lu yılların başında Prokofyev'in evine duyduğu özlemin artması ile eserlerinin prömiyerlerini daha sık olarak kendi ülkesinde yapmaya başladı.

Sovyetler Birliği'ne geri dönüş 
1934 yılında Prokofyev kalıcı olarak Sovyetler Birliği'ne geri döndü. Ailesi ise kendinden bir yıl sonra geri dönebildi. Sovyetler Birliği'ndeki değişen politikalar sayesinde kendine daha özgür bir alan bulabildi, yalnız bu politikalar Rus yorumcuların neredeyse tümüyle dışarı ile olan ilişkisini koparıyordu.

1941 yılında geçirdiği ilk kalp krizi ile bozulmaya başlayan sağlığı savaş ve savaş sonrası yıllarda giderek bozularak 5 Mart 1953 günü 62 yaşında iken ölmesine neden oldu.

Eserleri 

 Re minör Toccata, Op. 11, Piyano
 Piyano Sonatı No. 2 Re minör, Op. 14
 Piyano konçertosu No. 2 Sol minör, Op. 16
 Keman konçertosu No. 1 in Re major, Op. 19
 Gambler, Op. 24, 4 sahnelik opera
 Senfoni No.1 Re majör, Op. 25, neo - klasik eser
 Piyano Konçertosu No. 3 Do majör, Op. 26
 Quintet, Op. 39, obua, klarnet, keman, viyola, kontrabas
 Senfoni No. 2 Re majör, Op. 40
 Divertimento, Op. 43
 Senfoni No. 3 in Do minör, Op. 44
 Senfoni No. 4 in Do majör, Op. 47 (revised as Op. 112)
 Yaylı Quartet No. Si minör, Op. 50
 Senfonik şarkı, Op. 57
 Keman konçertosu No. 2 in Sol minör, Op. 63
 Romeo ve Juliet, Op. 64, 4 sahnelik bale, en ünlü bölümü "Dance of the Knights" bölümüdür.
 Keman sonatı No. 1 in fa minör, Op. 80
 Piyano sonatı No. 6 La majör, Op. 82
 Piyano sonatı No. 7 Sib majör, Op. 83
 Piyano sonatı No. 8 Sib majör, Op. 84
 Cinderella, Op. 87, 3 sahnelik bale
 Savaş ve Barış, Op. 91, 13 sahnelik opera
 Yaylı Quartet No. 2 Fa majör, Op. 92
 Flüt sonatı No.1 Re majör, Op. 94
 Senfoni No. 5 Sib majör, Op. 100
 Piyano sonatı No. 9 Do majör, Op. 103
 Senfoni No. 6 Mib majör, Op. 111
 Senfoni No. 7 in Do# minör, Op. 131

Dipnotlar

Ayrıca bakınız 

 Opera bestecileri listesi

Dış bağlantılar 

 "Serge Profkoviev" Vakfi websitesi   (Erişme:3.11.2010)
  IMSLP websitesi "Prokofiev,_Sergei" maddesi   (Erişme:3.11.2010)

1891 doğumlular
1953 yılında ölenler
20. yüzyıl klasik müzik bestecileri
Rus opera bestecileri
Rus klasik piyanistler
Sovyet besteciler
Stalin Ödülü sahipleri
Film müziği bestecileri
Modernizm
Beyin kanamasından ölenler
Moskova'da defnedilenler
En İyi Çocuk Müziği Albümü Grammy Ödülü sahipleri
Grammy Ödülü sahipleri