Ennio Morricone

Ennio Morricone (d. 10 Kasım 1928 - ö. 6 Temmuz 2020), OMRI sahibi, orkestratör, şef, trompetçi ve çok çeşitli tarzlarda müzik yazan İtalyan besteciydi.

Morricone, sinema ve televizyon için 400'den fazla puan ve 100'den fazla klasik eserle, tüm zamanların yaygın en üretken ve en büyük film bestecileri arasında kabul edilir.

Filmografisi Sergio Leone 'nin "A Fistful of Dollars" dan beri tüm filmlerini, Giuseppe Tornatore'nun "Cinema Paradiso, Cezayir Savaşı, Dario Argento'nun Hayvan Üçlemesi,1900, Exorcist II, Days of Heaven, Fransız sinemasındaki birkaç büyük film özellikle komedi üçlemesi La Cage aux Folles I, II, III ve Le Professionnel ve ayrıca The Thing, Bir zamanlar Amerika, The Mission, Dokunulmazlar, Mission to Mars, Bugsy, İfşa, Ateş Hattında,Bulworth, Ripley'in Oyunuve Nefret Dolu Sekiz gibi 70'ten fazla ödüllü filmi kapsar.

Hayatın erken dönemi ve eğitimi
Morricone, Libera Ridolfi ve müzisyen Mario Morricone'un oğlu olarak Roma'da doğdu. İtalya doğduğu sırada faşist yönetim altındaydı. Ailesi, Frosinone yakınlarındaki Arpino'dan geldi. Morricone'un dört kardeşi vardı: Adriana, Aldo, Maria ve Franca. Roma'nın merkezinde Trastevere'de yaşadılar. Annesi küçük bir tekstil işi kurarken, Babası hafif müzik orkestralarında performans gösteren profesyonel bir trompetçiydi.

Morricone'nun babası ona ilk olarak müzik okumayı ve birkaç enstrüman çalmayı öğretti. Umberto Semproni'nin rehberliğinde trompet dersleri almak için Ulusal Saint Cecilia Akademisi'ne girdi. Konservatuvara resmen 1940 yılında 12 yaşında girdi ve altı ay içinde tamamladığı dört yıllık bir uyum programına girdi. Trompet, beste ve koro müziğini, daha sonra Morricone'nun konser parçalarına adayacağı Goffredo Petrassi yönetiminde çalıştı.

1941'de Morricone, Veneto bölgesi gezisi vesilesiyle Carlo Zecchi'nin yönettiği Opera Orkestrası'nın bir parçası olmak üzere Ulusal Saint Cecilia Akademisi öğrencileri arasından seçildi. 1946 yılında trompet diplomasını aldı, klasik kompozisyon ve düzenlemede çalışmaya devam etti  Morricone, 1952'de Bant Düzenlemesi için Enstrümantasyon Diplomasını 10 üzerinden 9 puanla aldı.

Kariyer

İlk kompozisyonlar
Morricone ilk bestelerini altı yaşındayken yazdı ve doğal yeteneklerini geliştirmesi için teşvik edildi. 1946'da, ilk olarak yedi "genç" Lieder grubunda Fukuko'nun bir metnine ses ve piyano için "Il Mattino" ("Sabah") besteledi.

Sonraki yıllarda, İtalyan şair Giacomo Leopardi'nin bir metnine dayanan "Imitazione" gibi şan ve piyano için klasik müziğin yanı sıra tiyatro için müzik yazmaya devam etti. Olinto Dini'ye ait metin, R. Gnoli'nin sözleriyle "Distacco I" ve "Distacco II", bariton için "Oboe Sommerso" ve şairin Salvatore Quasimodo sözleriyle beş enstrüman ve alto için "Verrà la Morte" ve piyano, romancı Cesare Pavese tarafından yazılan bir metne dayanmaktadır.

1953'te Gorni Kramer ve Lelio Luttazzi tarafından Morricone'dan bir dizi akşam radyo programı için Amerikan tarzında bazı potburi için bir aranjman yazması istendi. Besteci, diğer 'ciddi' klasik parçaların bestelenmesiyle devam etti, böylece karakterinin her zaman ayrılmaz bir parçası olan esnekliği ve eklektizmi gösterdi. Birçok orkestra ve oda kompozisyonu aslında 1954 ile 1959 arasındaki döneme aittir: “Musica per archi e pianoforte” (1954), “Invenzione, Canone e Ricercare per piano”; Flato, obua, fagotto, keman, viyola, e viyolonsel başına sesetto (1955),  Obua başına Dodici Variazione, viyolonsel, e piyano; Üçlü per klarnet, korno, e viyolonsel; Variazione su un tema di Frescobaldi (1956); Quattro pezzi per chitarra (1957);  keman, viyolonsel, e piyano için distanze ; Musica per unici keman, Tre Studi per flauto, clarinetto, e fagotto (1958); ve hocasına Goffredo Petrassi adanmış “Orkestra Başına Konçerto” (1957).

Morricone kısa sürede radyo dramaları için ilk fon müziğini yazarak popülerlik kazandı ve hızla filme geçti.

Radyo, televizyon ve pop sanatçıları için besteleri
Morricone'nin aranjörlük kariyeri 1950'de "Mamma Bianca" (Narciso Parigi) adlı parçayı düzenleyerek başladı. "Anno Santo" (Kutsal Yıl] vesilesiyle, radyo yayıncılığı için uzun bir popüler adanmış şarkılar grubu düzenledi. 1956'da Morricone, bir caz grubunda çalarak ve İtalyan yayın hizmeti RAI için düzenleme pop şarkıları çalarak ailesini desteklemeye başladı. 1958'de RAI tarafından işe alındı, ancak işyerindeki ilk gününde, çalışanlar tarafından bestelenen müziklerin yayınlanmasının bir şirket kuralı tarafından yasaklandığı söylenince işinden ayrıldı. Daha sonra Morricone, Renato Rascel, Rita Pavone, Domenico Modugno ve Mario Lanza ile çalışarak RCA Victor'da en iyi stüdyo aranjörlerinden biri oldu.

Kariyeri boyunca Morricone, Gianni Morandi (Go Kart Twist, 1962), Alberto Lionello (La donna che vale') dahil olmak üzere birçok ulusal ve uluslararası caz ve pop sanatçısı için şarkılar besteledi. ', 1959), Edoardo Vianello (Ornella, 1960; Cicciona cha-cha, 1960; Faccio finta di dormire, 1961; T'ho conosciuta , 1963; ve ayrıca Pinne, fucine ed occhiali, I Watussi ve Guarda come dondolo), Nora Orlandi (Arianna, 1960), [[Jimmy Fontana] ] (Twist no. 9; Nicole, 1962), Rita Pavone (Come te non-ce nessuno ve Pel di carota, 1962'den, düzenleyen Luis Bacalov), Catherine Spaak (Penso a te; Questi vent'anni miei, 1964), Luigi Tenco (Quello che conta ; Tra tanta gente; 1962), Gino Paoli (Nel corso 1963'ten, Morricone ile Paoli tarafından yazılmıştır), Renato Rascel (Scirocco, 1964) , Paul Anka (Ogni Volta), Amii Stewart, Rosy Armen (L'Amore Gira), Milva (Ridevi, Metti Una Sera A Cena), Françoise Hardy (Je changerais d'avis, 1966), Mireille Mathieu (Mon ami de toujours; Pas vu, pas pris, 1971; J'oublie la pluie et le soleil, 1974) ve Demis Roussos (Dünyayı(I Like The World, 1970).

1963'te besteci (Roby Ferrante ile birlikte), Paul Anka tarafından 1964'deki Sanremo Festivali sırasında ilk kez seslendirilen bir şarkı olan "Ogni volta" ("Every Time") bestesinin müziğini yazdı. Bu şarkı Morricone tarafından düzenlenip yönetildi ve bir milyonu yalnızca İtalya'da olmak üzere dünya çapında üç milyondan fazla sattı.
Bir diğer başarısı da "Se telefonando" adlı bestesiydi. Mina tarafından seslendirilen şarkı, Mina'nın 4. stüdyo albümü Studio Uno 66da yer alan bir parçaydı. Morricone'un sofistike "Se telefonando" düzenlemesi, melodik trompet hatları, Hal Blaine tarzı davul, bir yaylı çalgı seti, 1960'larda Europop kadın koro ve yoğun ses altı tınılı trombonların bir kombinasyonuydu. İtalyan Hitparade No. 7 şarkısında, koro boyunca tonalite gerilim yaratan sekiz geçişi vardı. Sonraki yıllarda, şarkı Françoise Hardy ve Iva Zanicchi (1966), Delta V tarafından yapılan coverlar da dahil olmak üzere (2005), Vanessa ve O'lar (2007) ve Neil Hannon (2008) İtalya'da ve yurtdışında birçok sanatçı tarafından kaydedildi. la Repubblica gazetesinin 2010 yılında Mina'nın 70. yılını kutlamak için düzenlediği okuyucu anketinde Françoise Hardy – Mon amie la rose sitesinde 30,000 seçmen tarafından şimdiye kadar Mina tarafından kaydedilen en iyi şarkı seçildi.

1987'de Morricone, Pet Shop Boys ile birlikte It Couldn't Happen Here yazdı. Uluslararası sanatçılar için diğer besteleri şunlardır: Ruggero Raimondi'nin La metà di me ve Immagina (1988), Zucchero tarafından seslendirilen Libera l'amore (1989), Love Affair (1994) k.d. lang, Ha fatto un sogno (1997) Antonello Venditti tarafından, Di Più (1997) Tiziana Tosca Donati tarafından, Come un fiume tu (1998), Andrea Bocelli'nin Un Canto (1998) ve Conradian (2006), Angelo Branduardi'nin Ricordare (1998) ve Salmo (2000), ve Sting tarafından yazılan My heart and I (2001).

Müziklerini yaptığı film ve televizyon dizilerinin sayısı 500'ü geçer. Bestecinin çalışmaları elektronikadan rocka, konçertodan avangart caza kadar çok geniş bir yelpazenin içinde yer alır. Bunların yalnızca %30'u Western tarzında olmasına rağmen, en çok bu işleriyle ün kazanmıştır. Morricone'nin kalabalık olmayan, rafine müzik tarzı bilhassa İyi, Kötü ve Çirkin (Sergio Leone, 1966) ve Once Upon a Time in the West (Sergio Leone, 1968) gibi klasik Spagetti Westernlerinde kendini gösterir. Daha yakın zamanlarda, Misyon (The Mission,Roland Joffé, 1986), Dokunulmazlar (The Untouchables, Brian DePalma, 1987) ve Cinema Paradiso (Giuseppe Tornatore, 1988) gibi filmlere yaptığı müziklerle konuşulmuş ve iyi eleştiriler almıştır. 6 Temmuz 2020 tarihinde, düşmeye bağlı uzun süreli yaralarından ötürü ölmüştür.

Ödülleri 
 1969 - Premio Spoleto Cinema
 1970 - Metti, una sera a cena için Gümüş Kurdele ödülü
 1971 - Sacco e Vanzetti için Gümüş Kurdele ödülü
 1972 - La califfa için Cork Film International ödülü
 1979 - Days of Heaven için Oscar adaylığı
 1981 - Il prato için Premio della critica discografica ödülü
 1985 - Once Upon A Time In America için Gümüş Kurdele ve BAFTA ödülleri
 1986 - The Mission için Oscar adaylığı ile BAFTA ve Altın Küre ödülleri
 1988 - Dokunulmazlar için Gümüş Kurdele, BAFTA, Grammy Ödülleri ile Oscar adaylığı
 1988 - Gli occhiali d'oro için David di Donatello ödülü
 1989 - Nuovo Cinema Paradiso için David di Donatello ödülü
 1989 - Il giorno prima için Nint Annual Ace Winner ödülü
 1989 - Pardo d'Oro alla carriera ödülü (Locarno Uluslararası Film Festivali)
 1990 - Nuovo Cinema Paradiso için BAFTA, Prix Fondation Sacem del XLIII Cannes Film Festivali ve David di Donatello ödülleri
 1991 - Stanno tutti bene için David di Donatello ödülü
 1992 - Bugsy için Oscar adaylığı
 1992 - Grolla d'oro alla carriera (Saint Vincent)
 1993 - Jonas che visse nella balena için David di Donatello ve Efebo d'Argento ödülleri
 1994 - ASCAP Golden Soundtrack (Los Angeles) ödülü
 1995 - Leone d'Oro alla carriera (Venedik Film Festivali)
 2000 - 1900 Efsanesi (1998) için Altın Küre ödülü
 2000 - Canone inverso için David di Donatello ödülü
 2000 - Malèna ile Oscar adaylığı
 2003 - 72 Meters için Golden Eagle ödülü
 2006 - Carlo Azeglio Ciampi'nin elinden Grand Officer ödülü
 2007 - Oscar Onur ödülü
 2016 - The Hateful Eight için Oscar ödülü

Diskografi

Kaynakça

Dış bağlantılar 
 Morricone Resmî Sitesi 
 AllMusic.com  - AllMusicGuide Diskografi / Eleştiri
 IMDb.com - IMDb sayfası

 
1928 doğumlular
Roma doğumlu müzisyenler
İtalyan besteciler
İtalyan film müziği bestecileri
İtalyan orkestra şefleri
Akademi Onur Ödülü sahipleri
Altın Küre Ödülü sahipleri
BAFTA Ödülü sahipleri
Emmy Ödülü sahipleri
Grammy Ödülü sahipleri
Gümüş Kurdele Ödülü sahipleri
2020 yılında ölenler
En İyi Özgün Müzik Akademi Ödülü sahipleri
Yükselen Güneş Nişanı sahipleri
BAFTA En İyi Özgün Müzik Ödülü sahipleri
Altın Küre Ödülü kazanan müzisyenler
En İyi Özgün Müzik Altın Küre Ödülü sahipleri
En İyi Özgün Müzik Akademi Ödülü sahibi şarkı yazarları
BAFTA En İyi Özgün Müzik Ödülü sahibi şarkı yazarları
Düşerek ölenler
En İyi Orijinal Film Müziği Grammy Ödülü sahipleri
Yaşam Boyu Başarı Altın Aslan Ödülü sahipleri