Tin Suresi

Tin Suresi (Arapça: سورة التين), Kur'an'ın 95. suresidir. Sure, 8 ayetten oluşur.

Sure, ismini ilk ayetinde geçen ve "incir" anlamına gelen "tîn" kelimesinden almıştır. Mekke'de inmiştir. Surede bazı varlıklar üzerine yemin edilerek insanın en güzel şekilde yaratıldığından, iman edip hayırlı işler yapanlara mükafat verileceğinden, Allah'ın hüküm verenlerin en iyisi olduğundan bahsedilir.

"Tîn" sözcüğünün anlamı 
Surenin 1. ayetinde geçen "tîn" ve "zeytûn" sözcüklerinin incir ve zeytini kastettiği düşünülmektedir. Ancak bazı tefsir bilginleri, bu kelimelerin iki kutsal mekânın adı da olabileceğini söylemişlerdir. Bunu da, ayetin devamında gelen "Sina Dağı" ve "güvenli şehir (Mekke)" ifadelerine daha uygun düştüğü görüşüne dayandırmışlardır.

Bir diğer görüşe göre ise incir ve zeytin sözcükleri, bu ağaçların çokça bulunduğu toprakları, yani Akdeniz'in doğusundaki Filistin ve Suriye'yi mecazi olarak temsil etmektedir.

Diğer Müslümanlar ise ilk üç ayette Allah'ın, kendisinin ilmini, sanatını ve kudretini gösteren dört önemli varlığa, yani insanın maddî gıdalarından olan incire, zeytine, manevî gıdası olan vahyin indiği Sina Dağı'na ve Mekke'ye yemin ederek söze başladığını düşünmektedirler.

Sure 
1:  İncire ve zeytine yemin olsun.

2:  Sina Dağı'na yemin olsun,

3:  Bu güvenli şehre (Mekke) yemin olsun ki,

4:  Biz, gerçekten insanı en güzel bir biçimde yarattık.

5:  Sonra onu, aşağıların aşağısına indirdik.

6:  Ancak, iman edip salih ameller işleyenler başka. Onlar için devamlı bir mükafat vardır.

7:  Böyle iken, hangi şey sana (insana) hesap ve cezayı yalanlatıyor.

8:  Allah, hükmedenlerin en iyi hükmedeni değil midir?

Kaynakça 

Sureler