Kastilya Krallığı

Kastilya Krallığı (Castilla), İber Yarımadası'nda eski bir krallık. Endülüs Emevileri'nin çöküşünden sonra kurulmuş ve 1479'da yerini İspanya Krallığı'na bırakmış olan eski bir krallık. Şatolar ülkesi (Castlia) anlamına gelen Kastilya adı ilk kez 800 yılında İspanya'nın kuzeyinde yer alan Burgos ilinin kuzeyinde yer alan küçük bir yerleşim bölgesinde duyuldu.

Bölge küçük kontluklar şeklinde yönetiliyordu ve bu kontlar Asturya ve León Krallıkları tarafından atanıyordu. Buranın ilk kontu F. Gonzales kontluğu babadan oğula devredilir hâle getirerek Asturya ve León’a karşı özerk bir hâle geldi. Bu arada Kastilya sınırları Müslüman topraklarına doğru yayılmaya başladı.

Annesi Kastilyalı olan Navarra Kralı III. Garces, 1029'da Kastilya’yı Leon’dan ayırdı. Oğlu Fernando ilk Kastilya Kralı olarak taç giydi (1037-65). Kastilya 1072'de León ile birleştiyse de 1157'de ayrıldılar. 1188'de VIII. Alfonso, Leon'un üzerinde hâkimiyet kurdu. Bu sırada Kastilya toprakları Tajo Irmağı'na kadar ulaştı ve doğuda Aragon Krallığı'na komşu oldu. León ileri gelenleri hiçbir zaman Kastilya süzerenliğini kabul etmediler.

En sonunda Kastilya Kralı III. Fernando'nun León Krallığı tahtına çıkmasıyla iki krallık birleşti ve güçlü bir Kastilya-Leon Krallığı oluştu. Kastilya'nın Portekiz ilhakı hayalleri (1383-1385) başarısız oldu. 1479'da Kral Fernando güçlü ordusu ve ekonomisi sayesinde Aragon tahtına çıktı. 1479 yılında I. Isabel'in, II. Fernando ile evlenmesiyle iki krallık birleşti. Son olarak 1512'de Navarra Krallığı'nın ilhak edilmesiyle modern İspanya Krallığı'nın temelleri atılmış oldu.

Kaynakça 

 
1065
1230