Hicret

Hicret (Arapça: هجرة), İslam peygamberi Muhammed ve beraberindeki Müslümanların, 622'de Mekke'den Medine'ye göç etmelerine verilen isimdir. Bu göçün sonucunda Medine'de, Medine Sözleşmesi ile günümüzde İslam devleti olarak sınıflandırılan devletlerden ilki kabul edilen Medine Şehir Devleti kurulmuştur.

Köken bilimi 
Arapça kökenli olan hicret sözcüğü, "terk etmek, ayrılmak, bir yerden başka bir yere göç etmek" demektir.

Genel anlam ve kullanımda hicret, bir İslam dini kavramı olarak, herhangi bir Müslüman birey veya topluluğun, inançları (Müslüman oluşları) yüzünden baskı gördükleri bir yerden başka bir yere göç etmesine verilen isimdir. İslâm terminolojisinde hicret kavramı ile Muhammed ve arkadaşlarının 622 yılında Mekke'den Medine'ye göç etmeleri kastedilir. Safer ayının 26. günü başlayan Hicret, Rebiülevvel ayının 12. günü Medine'ye 3 km uzaklıkta bulunan Kubâ’ya ulaşılmasıyla tamamlanmıştır. Mekkeli paganların baskılarına dayanamayan Müslümanlar daha önce de iki kâfile halinde Habeşistan'a hicret etmişlerdir.

Hicri Takvim 

Hicret, Halife Ömer bin Hattab zamanında Hicrî takvimin başlangıç yılı kabul edilmiştir. Hicri takvimin başlangıcı 16 Temmuz 622 olarak belirlenmiştir. Bu takvim türü özellikle İslam ülkelerinde tanınmakta ve zaman zaman resmî, bazense sadece bireysel düzeyde kullanılmaktadır.

Hicret'in sonuçları 
 İslam'ın yayılışı için daha rahat bir ortam oluştu.
 Göç edenlere muhacir, Medine'de onları ağırlayan ve yardımcı olan Medineli Müslümanlara da Ensar denildi.
 Medine'de ilk İslam Devleti'nin temelleri atıldı.
 Medine'deki Yahudilerle Medine Antlaşması imzalandı.
 Medine'ye Mescid-i Nebevî yapıldı.
 Mekke Dönemi Sona ermiş Medine dönemi başlamıştır.
 Mekke ve Medine halkları arasında kardeşlik tesis edilmiştir.
 Hicrî takvim'in başlangıç yılı Hicret'in gerçekleştiği yıl olarak benimsenmiştir.

Kur'ân'da Muhacirler 

 Kur'ân'da bu kimseler muhacirler olarak anılmış ve Allah'ın onların kötülüklerini örteceği, onlardan razı olduğu, onlar için cennetler hazırladığı, onların hakîkî mü'minler olduğu, Allah katındaki derecelerinin büyük olduğu ve Allah'ın rahmetine mazhar olacakları bildirilmiştir. Çünkü muhacirler; îmanları uğruna yurtlarını terk etmişler, Allah yolunda eziyetlere uğramışlar, paganlarla (Kur'ân'ın ifadesiyle müşrikler) savaşmışlar, mallarını ve canlarını ortaya koymuşlardır.

Allah'a kulluk etmesi için yaratılan, ancak bulunduğu bir yerde bu görevini yerine getiremeyen, ibadet edebileceği bir yere de hicret etmeyen böylece nefsine zulmeden insan Kur'ân'da kınanmıştır . "Allah yolunda hicret eden kimse yeryüzünde gidecek çok yer bulur, bolluk bulur..." . Çünkü "Allah'ın arzı geniştir".

Hicret kavramı, Kur'ân'da göç etmenin dışında Allah'a eş koşmak ve puta tapmak gibi çirkin davranışlardan (ricz) kaçınmak  ve bir insanın yanından ayrılmak  anlamında da kullanılmıştır.

Muhammed "muhâcir, Allah'ın yasakladığı şeyleri terk eden kimsedir" (Buhârî, Îmân, 4-5) sözü ile hicret kavramına mecâzî bir anlam da yüklemiştir.

Kaynakça 

İslam terimleri
Arapça deyişler
İslam tarihi
Muhammed
622