Yeni Platonculuk

Yeni Platonculuk veya Yeni Eflatunculuk ya da Neoplatonizm, Plotinus'un çalışmalarıyla başlayan ve İmparator I. Justinianus'un Platon'un akademisini MS 529'da kapatmasıyla biten Platonik felsefe sürecini tanımlamak için kullanılan modern terim.
Platon ve Aristoteles öğretilerini uzlaştırarak oluşturulmuş felsefi akım.
Platonizm'in bu türü doğasında mistik veya dini unsurlarla tanımlanmaktadır.

Öğretileri 
Yeni Platonculuk Antik Çağ'ın sonuna doğru egemen olmaya başlamıştır  ve Antik Çağ Yunan felsefesinin sonu olarak nitelenir.

Evrensel oluşmayı tinsel ilkeyle açıklamasından dolayı da gerici bir nitelik taşıdığı belirtilmektedir. Plotinos ve Proklos Yeni Platonculuğun önemli düşünürlerindendir. Ayrıca Plotinos’un öğrencisi Porphyrios, Bergama Yeni–Platoncu okulunun kurucusu Kapadokyalı Aedesius, Atinalı Plutarkhos ve İskenderiyeli Hypatia Yeni Platonculuğun örnek verilebilecek önde gelen isimleridir. Yeni Platonculuğun felsefi sistemi başta Plotinus ve diğer bu isimler tarafından geliştirilmiştir. Felsefenin dinselleştirildiği bir dönemdir. Tanrı kavramı bu dönemde ön plana çıkmıştır. Hegel, felsefe tarihi derslerinde Yeni-Platoncuları “Tanrı üzerine bir hayli ince kıyılmış palavra” ileri sürmekle suçlamıştır.

Yeni Platonculuğun etkisi oldukça büyük olmuştur. Hristiyan felsefesini, geç Antik Çağ'ın, tüm tanrıbilimini etkilemiştir. Orta Çağ'ın hemen hemen tamamında bu düşünce sistemi Platon'un düşünce sisteminin en etkili versiyonlarından birisi olmuştur.
İslam ve Yahudi düşüncesi üzerinde de etkili olmuştur. Antik Çağ'da önem verilen yaşam pratiklerinin karşısına felsefede teori anlayışı çıkmıştır.

Özellikle İtalyan Rönesansı döneminde Giovanni Pico della Mirandola, Marsilio Ficino, Medici, Michelangelo ve Sandro Botticelli gibi isimler Yeni Platonculuğa katkıda bulunmuşlardır. Bizans'tan İtalya'ya getirilen Platon'un el yazmalarının Floransa Akademisi'nde bu isimler tarafından çevirileri yapılır. Ayrıca bu dönemde, Platon'dan yola çıkan aynı isimler, platonik aşk kavramını ortaya çıkartmışlardır.

Ayrıca bakınız 
 Platon
 Plotinus
 Porphyrios 
 Proklos 
 İskenderiyeli Hypatia

Kaynakça 
 HANÇERLİOĞLU, Orhan (2010) Felsefe Sözlüğü, Remzi Kitabevi, İstanbul. ISBN 978-975-14-0089-5
 HÖFFE, Otfried (2008) Felsefenin Kısa Tarihi, İnkılap Kitabevi, İstanbul. ISBN 978-975-10-2771-9

Notlar