Meryem Suresi

Meryem Suresi (Arapça: سورة مريم, Sūratu Meryem), Kur'an'ın 19. suresidir. Sure 98 ayetten oluşur.

Meryem Suresinin, Mekke döneminde indiğine inanılır. Bazı tefsircilere göre 58. ve 71. ayetler Medine dönemine aittir. Sure Muhammed'in peygamberliğinin 5. veya 6. yılında, Habeşistan'a yapılan ilk hicretin öncesinde inmiştir ki temel Hristiyan inaçlarına atıf yapan ilk Mekki suredir. Bu ilk hicret eden müslümanlar, Habeşistan kralı Necaşi'nin huzurunda bu sureden ayetler okumuşlar, Hristiyan olan kral bundan etkilenerek ağlamış, ülkesinde müslümanların yaşamasına izin vermiştir.

Surenin adı
Meryem'in İsa'yı dünyaya getirişini anlatan sure adını bu hikâyeden alır. Ayrıca başındaki mukattaa harflerinden ötürü 'Kâf hâ yâ ayn sâd' suresi de denmiştir. Surede ayrıca tevhitle ilgili bazı peygamberlerin kıssaları ve kıyamet sahneleri konu edilmektedir.

Meryem Suresi konuları 

Surenin ilk ayetlerinde Zekeriya peygamberin Allah'a yalvarması ve oğlu Yahya peygamberin dünyaya gelişi anlatılır. Daha sonra Meryem'in İsa peygamberi dünyaya getirmesinden bahseder.

Meryem suresinde, Meryem'in asaleti ve İsa'nın doğumu ile ilgili anlatılanlar şöyledir:

27 - Sonra Meryem onu (İsa'yı) yüklenerek kavmine getirdi. Onlar (hayretler içinde şöyle) dediler: "Ey Meryem! doğrusu sen görülmemiş bir şey yaptın."

28 - "Ey Harun'un kızkardeşi! Senin baban kötü bir adam değildi, annen de iffetsiz bir kadın değildi."

Diğer ayetlerde İbrahim'in babasını doğru yola davet etmesinden, Musa, Harun, İsmail ve İdris peygamberlerden, inkâr edenlerin durumundan, iyilik yapanların cennete gideceklerinden bahsedilmektedir.

Kaynakça 

Sureler
Sure