Salyut 7

Salyut 7, Sovyetler Birliği tarafından 19 Nisan 1982'de yörüngeye oturtulan uzay istasyonu. Salyut serisi istasyonların sonuncusudur. Salyut 6'nın yedek istasyonu olarak fırlatılmıştır, donanım ve kabiliyetleri ona benzer. Yörüngede çeşitli teknik arızalar gerçekleşti, ancak ziyaretçi Progress ve Soyuz araçlarının artan sığası, görevli kozmonotların tecrübe ve yaratıcılıkları sayesinde bu sorunlar çözüldü. Eylül 1983'te bir yakıt borusunun delinmesi üzerine tamir için uzay yürüyüşleri yapılması gerekti. Dört yıl iki ay görevde kaldı. Bu süre zarfında altı ana seferde ve dört ikincil uçuşta görev alan Fransız ve Hint uzay adamlarının da dahil olduğu 10 mürettebat istasyonu ziyaret etti. Bunlar arasında uzaya çıkan ikinci ve uzayda yürüyen ilk kadın olan Svetlana Savitskaya da vardı.

Salyut 6'de olduğu üzere, istasyonun iki tarafından iki kenetlenme kapısı vardı. Bu sayede, istasyonda uzay adamları görev yaparken Progress ikmâl aracı yanaşabiliyordu. İkisi yatay üçüncü dikey düzlemde yukarı doğru olmak üzere üç güneş paneli vardı. İçeride, Salyut 7, önceki Salyut'lara göre bazı lüksler barındırıyordu: Elektrik fırınları, buzdolabı, sürekli sıcak su, komuta masasında bisiklet selesine benzeyen yeni tasarım sandalyeler. Enfeksiyonları yok etmek için pencerelerden ikisi morötesi ışınları içeri alabilecek şekilde yapılmıştı. Salyut 6'daki BST-1M teleskopu, bir x-ışını algılayıcıyla değiştirilmişti.

Popüler kültürde
İstasyonun Soyuz T-13 tarafından onarılması ve yeniden etkinleştirilmesi, 2017 Rus tarihi drama filmi Salyut 7'nin konusu olmuştur.

Kaynakça 
İngilizce Vikipedi

7
Uzay istasyonları