İbn Hacer el-Askalanî

İbn Hâcer el-Askalanî (18 Şubat 1372 - 2 Şubat 1449), Memlükler devrinde Kahire'de doğan ve aslen Fâtımî Hanedan'a mensup Seyyid bir aileden gelen Kıpçak Türklerinden olan bir Şafi İslam âlimi, Hadis nakilcisi (Ravî) ve tefsir bilgini.

Tam adı 'Ebu'l Fazl Şihabuddin Ahmed bin Ali bin Muhammed el-Askalanî olan alim 18 Şubat 1372 yılında Memlüklerin devrinde günümüz Mısır'ın Kahire şehri yakınlarında doğdu. Küçük yaşlarda anne-babasını kaybetti, eğitimini babasının dostları üstlendi. 9 yaşında hafız oldu ve 12 yaşında babasının bir dostuyla Mekke'ye gitti. Mekke'de hadis derslerinin yanı sıra fıkıh, Arapça ve matematik dersleri aldı. 20 yaşından sonra ise seyahat etmeye başlayarak gittiği şehirlerdeki bilginlerle görüşerek ilmini arttırdı. Ardından yine memleketi Mısır'a döndü ve Mısır sultanının görevlendirmesiyle Diyarbakır'a kadı olarak gitti.

İbn Hâcer, asıl uğraşı olan hadisin yanı sıra, fıkıh ve fıkıh usulü, tefsir, lügat, edebiyat ve tarihle de meşgul olmuştur. İbn Hâcer'in asılsız haber rivayet etmekle tanınan râvi ve tarihçi Ebû Huzeyfe el-Buhârî'yi kaynak olarak kullandığı da belirtilir.

Eserleri 
 Fethu'l Barî (Sahih-i Buhari şerhi)
 el-İsâbe
 Buluğu'l Meram
 Nuhbetü'l Fiker
 Tağliku't Ta'lîk
 Tehzibü't Tehzib
 Lisanü'l Mizan
 Ed-Dürer’ûl-Kâmine

Kaynakça 

1372 doğumlular
1449 yılında ölenler
Arap hadis âlimleri
Arap tefsir âlimleri
Şafiiler