Roma, Açık Şehir

Roma, Açık Şehir, 1945 İtalya yapımı dramatik savaş filmidir. Özgün adı Roma, Città Aperta  olan film İngilizce konuşulan ülkelerde Rome, Open City ve Open City  adları ile gösterilmişti. Film Mart 1993'te 13. Uluslararası İstanbul Film Festivali kapsamında da gösterilmişti.

Senaryosunu Sergio Amidei'nin Federico Fellini ile birlikte yazdıkları filmin yapımcısı ve yönetmeni Roberto Rossellini'dir. Rossellini filmin senaryosuna da katkıda bulunmuştu. Filmde iki profesyonel oyuncu, Aldo Fabrizi ve Anna Magnani dışında tamamen amatör oyuncular rol almışlardı. Film 1946 yılında Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülü aldı. 1947'de ABD'de En iyi Senaryo Akademi Ödülü'ne aday gösterilmişti. İtalyan Yeni Gerçekçiliği film akımının ilk örneği olan film, 1944 yılında Nazi işgali altındaki başkent Roma'daki direnişin öyküsünü anlatır.

Özet 
II. Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru 1944 yılında Nazi işgali altındaki Roma şehrinde yaşayan bir grup insanın hikâyesi anlatılır. Gestapo, Nazilere karşı yapılan direniş hareketinin lideri olan Giorgio Manfredi'nin (Marcello Pagliero) peşine düşmüştür. Yakın arkadaşı Francesco (Francesco Grandjacquet), Francesco'nun evlenmek üzere olduğu dul Pina (Anna Magnani) ve Rahip Don Pietro Pellegrini (Aldo Fabrizi) birlikte Giorgio'nun bir an önce Roma'dan ayrılabilmesi için yeni bir kimlik edinmesine yardımcı olurlar.

Oyuncu kadrosu

Film hakkında notlar 

 Savaş zamanının yokluklarının da zorlaması ile film sağdan soldan derlenmiş farklı farklı markadan  negatiflere çekilmişti. Bunlar dış çekimler için Ferrania C6 iç sahneler için ise ışığa daha hassas olan Agfa Super Pan ve Agfa Ultra Rapid idi. Bu durum aslında bir dezavantaj değil aksine filmin belgesel filmleri andıran yapısına katkıda bulunan olumlu bir faktör olmuştu.
 Filmin senaryosu yazılırken Roma'daki işgal hâlâ sürüyordu (1943-1944) hatta filmin çekimleri başladığında da işgal tam sona ermemişti. Bu nedenle bazı çekimler kameralar gizlenerek ve sessiz olarak yapılmıştı. Film ekibinde rol alan bazı elemanlar da bu işgale karşı yapılan direnişe bizzat katılmışlardı. Oyunculardan ikisi hariç diğerlerinin sıradan görünümlü amatörlerden seçilmiş olmaları, belgesel tarzına yakın kaba ve çok katmanlı anlatım şekli, kamera hareketlerinin özgürlüğü, belgeseli andıran siyah beyaz görüntüler ve savaşın şehirde bıraktığı izlerinin henüz çok taze oluşu gibi etmenler filmi olağanüstü derecede gerçekçi yapıyordu. Ayrıca dış çekimlerde günlük hayatın sıradan hikâyeleri ile yoksulların sosyal problemlerine de eğiliniyordu. Rossellini'nin aralara serpiştirdiği melodramatik duygusallık anlarının da gelişimine katkıda bulunduğu bu yeni tür sonraki yıllarda John Cassavetes, Martin Scorsese, Robert Altman ve Spike Lee gibi yönetmenleri de etkileyecekti.

Kaynakça

Dış bağlantılar 
 
 

1945 çıkışlı filmler
İtalyanca filmler
Almanca filmler
Film ödülü sahipleri
Altın Palmiye Ödülü kazanan filmler
1940'larda dramatik filmler
Tarihî filmler
II. Dünya Savaşı filmleri
İtalyan Yeni Gerçekçi filmler
Konusu Roma'da geçen filmler
Federico Fellini'nin senaryosunu yazdığı filmler
Roberto Rossellini'nin senaryosunu yazdığı filmler
Sergio Amidei'nin senaryosunu yazdığı filmler
Ubaldo Arata'nın görüntülediği filmler
Roberto Rossellini'nin yönettiği filmler
Kurguda Naziler
Antifaşist filmler
İtalya siyah-beyaz filmleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği Yabancı Dilde En İyi Film Ödülü sahipleri