Magnitüd

Magnitüd, yer kabuğunun veya levhaların bir deprem anında boşalan jeolojik enerji potansiyelinin (düzeyinin), sismik aletler tarafından ölçülen değeridir.

Deprem levhaların hareket etmesi sonucu oluşan fay hatların çatlaması nedeniyle oluşur. Bu çatlamalar dalgalar halinde yayılır ve bu dalgalar sismograf adı verilen aletler ile ölçülür. Bu ölçüm “magnitüd” olarak belirlenir ve bu kavram ilk olarak 1930 yılında Prof. C. Richter tarafından depremlerin aletsel ölçüsü olarak tanımlanmıştır.

Depremi anlatmaya çalışırken deprem büyüklüğü ya da deprem şiddetti olarak ifade edilir. Ancak magnitüd (büyüklük) ve şiddet arasında fark bulunur. Magnitüd yer kabuğundan çıkan dalgaları ifade ederken şiddet yapı, doğa ve insanlar üzerine etkisidir. Örneğin, Türkiye’de gerçekleşen 7.0 büyüklüğündeki bir depremin şiddeti ile Japonya’daki aynı büyüklükteki bir deprem aynı şiddette olmayabilir.

Magnitüd değerlerin incelenmesi 
Magnitüd değerleri aletsel ve gözlemsel olarak iki grupta belirlenir.

Aletsel magnitüd 
Aletsel magnitüd, sismograf tarafından ölçülen enerji dalgaların büyüklüğüdür. Bu magnitüd biçimi ile hacim ve yüzey dalgalarını ölçer.

Gözlemsel magnitüd 
Büyüklük ve şiddet arasındaki bağlantıdır ve episantr şiddeti şeklinde gözlemsel olarak ölçülür.

Ayrıca bakınız 
 Moment magnitüd ölçeği
 Richter ölçeği (Yerel magnitüd ölçeği)

Kaynakça 

Deprem ölçekleri
Diğer ölçü birimleri
Jeoloji
Jeofizik