ఇ.వి. రామస్వామి నాయకర్

పెరియార్ ఈరోడ్ వేంకట రామస్వామి  పూర్వపు మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలోని ఈరోడ్ పట్టణంలో 1879 వ సంవత్సరం సెప్టెంబర్ 17 వ తారీఖున జన్మించారు. ఈయన పెరియార్ గా, తందై పెరియార్ గా, రామస్వామిగా, ఇ.వి.ఆర్.గా కూడా సుప్రసిద్దులు.

ఈయన నాస్తికవాది, సంఘ సంస్కర్త. తమిళనాడులో ఆత్మగౌరవ ఉద్యమం, ద్రావిడ ఉద్యమ నిర్మాత. దక్షిణ భారతీయులను రాక్షసులుగా, వానరులుగా చిత్రీకరించిందంటూ రామాయణాన్ని, రాముడిని ఈయన తీవ్రంగా విమర్శించాడు. 1904లో ఈయన కాశీ లోని విశ్వనాథుడి దర్శనార్థం వెళ్ళినపుడు అచట జరిగిన అవమానంతో ఈయన నాస్తికుడిగా మారాడని చెప్తారు. హేతువాదిగా మారి హిందూ మతాన్ని అందులోని కులవ్యవస్థను అసహ్యించుకున్నాడు. మరీ ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణ వర్గాన్ని ద్వేషించాడు. వీరి పూర్వీకులు కర్ణాటక ప్రాంతానికి చెందిన కన్నడ బలిజలు.

ఈయన 1919 నుండి 1925 వరకు కాంగ్రెస్ పార్టీలో ఉండి దేశ స్వాతంత్ర్యం కొరకు పోరాడాడు. తదనంతర కాలంలో ఈయన, ఇతని అనుచరులు దేశ స్వాతంత్ర్యం కన్నా సాంఘిక సమానత్వం కొరకు ఎక్కువగా పోరాడారు. అన్ని కులాల వారికీ సమానంగా దేవాలయ ప్రవేశార్హత ఉండాలని వాదించారు. 1937 వ సంవత్సరంలో రాజాజీ నేతృత్వంలోని మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీ కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వం హిందీ భాషను మద్రాసు రాష్ట్ర పాఠశాలల్లో ప్రవేశపెట్టినపుడు పెరియార్ తన జస్టిస్ పార్టీ ఆధ్వర్యంలో హిందీ వ్యతిరేకోద్యమాన్ని పెద్దయెత్తున చేపట్టి చివరికి హిందీ బోధనను విరమింపచేశాడు. 
 
తరువాత ఈయన పార్లమెంటరీ రాజకీయాల మీద విశ్వాసం కోల్పోయి జస్టిస్ పార్టీని ద్రావిడర్ కళగం అనే సామాజికోద్యమ సంస్థగా మార్చాడు. రాజకీయాలవైపు మొగ్గుచూపిన కొందరు అనుచరులు ఆయన నుండి విడిపోయి అన్నాదురై నాయకత్వంలో ద్రవిడ మున్నేట్ర కళగం (డి.యమ్.కె.) అనే పేరుతో కొత్త పార్టీ ప్రారంభించారు. ఆ తదుపరి 1969లో అన్నాదురై మరణం తర్వాత కరుణానిధి నాయకత్వంతో విభేదించిన యమ్.జి.రామచంద్రన్ డి.యమ్.కె. నుండి విడిపోయి అఖిల భారత అన్నా ద్రవిడ మున్నేట్ర కళగం (ఎ.ఐ.ఎ.డి.యమ్.కె.) అనే పేరుతో మరో పార్టీ స్థాపించారు. ఈ రెండు పార్టీలే అప్పటి నుండి నేటివరకు తమిళనాడు రాజకీయాలను శాసిస్తున్నాయి. రామస్వామి 24 డిసెంబరు 1973 న కన్నుమూశారు.

జీవితం 
అతను ఈరోడ్ వెంకట రామస్వామి నాయక్‌గా 1879 సెప్టెంబర్ 17 న తమిళనాడులోని ఈరోడ్‌లో జన్మించాడు.  అతని తండ్రి వెంకట నాయక్ చాలా సంపన్నమైన వ్యాపార నేపథ్యం నుండి వచ్చారు. తల్లి చిన్నతి ముత్తమ్మాళ్. ఆయనకు కృష్ణస్వామి అనే అన్న, కన్నమ్మ, పొన్నుతోయ్ అనే ఇద్దరు సోదరీమణులు ఉన్నారు.  తరువాత అతను "పెరియార్" అని పిలువబడ్డాడు, అంటే తమిళంలో 'గౌరవనీయుడు' లేదా 'పెద్దవాడు' అని అర్థం. 

1929 లో, చెంగల్పట్టు ఆత్మగౌరవ సమావేశంలో,  రామస్వామి తన పేరుతో ఉన్న కులం పేరును తొలగించి, అందరి పేరుతో ఉన్న కులం పేరును తొలగించి, ఆత్మగౌరవానికి ఒక ఉదాహరణగా నిలిచాడు . రామస్వామికి మూడు ద్రావిడ భాషలైన తమిళం , తెలుగు , కన్నడ భాషలలో ప్రావీణ్యం ఉంది . అతను ఐదో తరగతి వరకు మాత్రమే పాఠశాలలో చదువుకున్నాడు. ఆ తర్వాత చదువుపై అంతగా ఆసక్తి లేకపోవడంతో 12 ఏళ్ల నుంచి తండ్రి వ్యాపారాన్ని ప్రారంభించాడు. తన తండ్రి ఆతిథ్యంలో తడిసిన వైష్ణవ పండితుడి బోధనలు (ఉపదేశాలు) వినడానికి రామస్వామిని అతని తండ్రి నియమించారు. దాని ప్రకారం, అతను పండితుడు ఇచ్చిన సలహాలను చాలా ఆసక్తిగా విని, తన హిందూ పురాణ సాహిత్య బోధనలలో , పురాణ కథలలో తలెత్తిన సందేహాలను ప్రశ్నించాడు. ఆ రోజున తలెత్తిన అభిప్రాయ భేదాలే ఆ తర్వాత ఆర్య వ్యతిరేక హిందూ సిద్ధాంతాలకు దారితీశాయి. పెద్దయ్యాక, మూఢనమ్మకాల నుండి, మత గురువుల నుండి, అమాయక ప్రజలను దోపిడీ చేయడానికి మహిమాన్వితమైన దుప్పటి నుండి మతాన్ని తొలగించడం తన ప్రధాన కర్తవ్యంగా రామస్వామి భావించాడు.

రామస్వామికి 19 ఏళ్ళ వయసులో, అతని తల్లిదండ్రులు అతనికి వివాహం నిశ్చయించారు , అతను చిన్నప్పటి నుండి ప్రేమించిన 13 ఏళ్ల నాగమ్మ ను 1898 లో  వివాహం చేసుకున్నాడు . నాగమ్మ  తన భర్త విప్లవ కార్యక్రమాల్లో పూర్తిగా మునిగిపోయింది. ఇద్దరూ కలిసి ఎన్నో పోరాటాల్లో పాల్గొన్నారు. పెళ్లయిన రెండేళ్ల తర్వాత బాలికకు జన్మనిచ్చింది. ఐదు నెలలకే చిన్నారి మృతి చెందింది. ఆ తర్వాత వారికి పిల్లలు లేరు.నాగమ్మాయి 1933లో మరణించింది.

పెరియార్ తన రెండవ భార్య మణిఅమ్మయ్ ని  (మణిఅమ్మై అమ్మయ్యార్  అని కూడా పిలవబడుతుంది) 1948లో తన 70వ ఏట వివాహం చేసుకున్నారు. అప్పటికి ఆమె  వయస్సు 32 సంవత్సరాలు. వారి వివాహం ఆమెను చట్టబద్ధమైన వారసురాలుగా చేసింది మరియు 1973లో పెరియార్ మరణానంతరం ఆమె పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించి మరణించే వరకు ద్రవిడర్ కజగం నాయకురాలిగా కొనసాగింది. పెరియార్ స్వయంగా ఈ వివాహం " చట్టాన్ని తృప్తిపరుస్తూ తన ఆస్తిని కాపాడుకోవడానికి చేసిన ఏర్పాటు " అని స్వయంగా వివరించినప్పటికీ ఈ వివాహం వివాదాస్పదమైంది. మణిఅమ్మయ్ 1973లో పెరియార్ మరణానంతరం రామస్వామి పనిని కొనసాగించిన సామాజిక కార్యకర్త మరియు రాజకీయవేత్త. ఈ వివాహం  అన్నాదురై మరియు కరుణానిధి వంటి నాయకులు తమ సొంత పార్టీని ఏర్పాటు చేసుకోవడానికి ఇంకా  వారి రాజకీయ ఆశయాలను నెరవేర్చుకోవడానికి మార్గం సుగమం చేసిందని చెప్పబడింది,

కాశీ ప్రయాణం 

1904లో, పెరియార్ తన తండ్రి ఎంతో గౌరవించే బ్రాహ్మణుడి సోదరుడిని అరెస్టు చేసేందుకు కోర్టు అధికారులకు సహాయం చేశాడు. దీని కోసం అతని తండ్రి అతనిని ప్రజల ముందు కొట్టాడు. దీంతో పెరియార్ కొన్ని రోజులు ఇంటి నుంచి బయటకు వెళ్లాల్సి వచ్చింది. దీనితో అక్కడక్కడ తిరుగుతూ  రామస్వామి కాశీ విశ్వనాధ  దర్శనం కోసం హిందువులకు పవిత్ర స్థలంగా భావించే కాశీకి తీర్థయాత్రకు వెళ్ళాడు, అక్కడ అతను అమానవీయ పద్ధతులు, భిక్షాటన, గంగానదిలో తేలుతున్న శవాలు  , బ్రాహ్మణుల దోపిడీని చూశాడు. .

ఇంతలో, కాశీలో జరిగిన ఒక సంఘటన అతని భవిష్యత్ విప్లవాత్మక ఆలోచనను రేకెత్తించింది. బ్రాహ్మణేతరులు నిధులు సమకూర్చిన అన్నసత్రంలో రామస్వామికి బ్రాహ్మణేతరుడిగా ఆహారం నిరాకరించబడింది. ఈ పరిస్థితికి అతను చాలా బాధపడ్డాడు. అయితే ఆకలిని అదుపు చేసుకోలేక బ్రాహ్మణుడిగా జంధ్యం ధరించి బ్రాహ్మణుడినని చెప్పుకుని  లోపలి వెళ్ళటానికి  ప్రయత్నించాడు . కానీ  హిందూ సంప్రదాయం ప్రకారం ఇంత పెద్ద మీసాలు ఏ బ్రాహ్మణుడికీ లేవని  తోసివేయడంతో అతను వీధిలో పడిపోయాడు . మరో మార్గం లేకుండా వీధి చెత్తకుండీలో పడిన ఆకులను తిని ఆకలి తీర్చుకున్నాడు. బ్రాహ్మణేతరులు నిర్మించుకున్న అన్నసత్రంలో బ్రాహ్మణేతరులకు భోజనం పెట్టేందుకు నిరాకరిస్తున్నారని ఆవేదన వ్యక్తం చేశాడు. ఆ రోజు పవిత్ర కాశీలో, హిందూమతం యొక్క వివక్ష (వర్ణ  అసమానత) భావాన్ని వ్యతిరేకించాలనే ఉద్దేశ్యం ఆయన మనసులో ఉంది.  ఫలితంగా అప్పటి వరకు విశ్వాసిగా ఉన్న రామస్వామి, కాశీ యాత్ర తర్వాత  నాస్తికుడిగా  మారిపోయాడు. హిందుత్వను వ్యతిరేకించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అంతేకాక  ఏ ఇతర మతాన్ని అంగీకరించలేదు.తండ్రి మాటలతో విసుగు చెంది ఇంటి నుంచి వెళ్లిన రామస్వామి తిరిగి ఇంటికి చేరుకున్నాడు.

వ్యాపారవేత్తగా 
ఇంటికి రాగానే వ్యాపార లావాదేవీలన్నీ అప్పజెప్పాడు తండ్రి. మండి పేరును ఈవీ రామస్వామి నాయక్కర్ మండిగా మార్చారు. 1905 తర్వాత, తన వ్యాపారాన్ని చక్కగా నిర్వహించే రామస్వామి ఈరోడ్‌కు చెందిన ప్రముఖ వ్యాపారవేత్త అయ్యాడు. ప్రజా జీవితంలోకి ప్రవేశించి అనేక సంఘాలకు ఆఫీస్ బేరర్‌గా మారారు. సామాజిక సేవలో నిమగ్నమయ్యారు

అదే సమయంలో ఈరోడ్‌లో ప్లేగు వ్యాధి సోకింది. వందలాది మంది ప్రాణాలు కోల్పోయారు, వేలాది మంది తమ ప్రాణాలను కాపాడుకోవడానికి తమ ఇళ్లను విడిచిపెట్టారు. మృతుడి సమీప బంధువులు దహన సంస్కారాలు చేసేందుకు నిరాకరించడంతో రామస్వామి ఎదురుగా నిలబడి దహన సంస్కారాలు నిర్వహించారు.

1918లో ఈరోడ్ మున్సిపాలిటీకి అధ్యక్షుడయ్యాడు మరియు ప్రజల సంక్షేమం కోసం అనేక పథకాలు చేపట్టారు. ప్రజలకు తాగునీటి సౌకర్యం కల్పించడం అభినందనీయమన్నారు.పెరియార్‌ను బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం గౌరవ మేజిస్ట్రేట్‌గా చేసింది.
అధ్యక్ష, కార్యదర్శుల వంటి ఎన్నో గౌరవ పదవులు నిర్వహించారు.

రాజకీయ జీవితం 
రామస్వామి 1919లో తన వ్యాపారాన్ని విడిచిపెట్టి కాంగ్రెస్ పార్టీలో చేరారు . చేరడానికి ముందు తాను నిర్వహించిన అన్ని ప్రభుత్వ పదవులకు రాజీనామా చేశారు.. ఆయన గాంధీ ఖాదర్ దుస్తులు ధరించడమే కాదు , ఇతరులను ధరించేలా చేశారు, నల్లాల దుకాణాలు మూసివేయడాన్ని నిరసిస్తూ, విదేశీ వస్త్రాలు విక్రయించే వ్యాపారులకు వ్యతిరేకంగా పికెట్లు నిర్వహించారు. అంటరానితనాన్ని రూపుమాపేందుకు ఎంతో కృషి చేశారు . 1921 లో ఈరోడ్నల్లాల దుకాణం పికెటింగ్‌లో పాల్గొన్నందుకు రామస్వామి జైలు పాలయ్యాడు. ఆయన సతీమణి నాగమ్మయ్యర్, ఆయన కుమార్తె తమక్కై సమ్మెలో పాల్గొన్నారు1922 లో, రామస్వామి తిరుపూర్ సమావేశంలో మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ కాంగ్రెస్ కమిటీ అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికయ్యాడు, ఆ తర్వాత తిరుపూర్‌లో జరిగిన సభలో ప్రభుత్వ ఉద్యోగాలు, విద్యలో రిజర్వేషన్లు అమలు చేసేలా బ్రిటీష్ ప్రభుత్వంపై కాంగ్రెస్ పార్టీ ఒత్తిడి తేవాలని ఘాటుగా సూచించారు. ఆనాటి కాంగ్రెస్ పార్టీలో వర్గపోరు, వివక్ష కారణంగా ఆయన ప్రయత్నం విఫలమైంది. 1925లో కంచిలో జరిగిన ప్రాంతీయ కాంగ్రెస్‌ సమావేశంలో అంటరానివారిని దేవాలయాల్లోకి అనుమతించాలని, బ్రాహ్మణేతరులకు రిజర్వేషన్‌ కల్పించాలని తీర్మానాన్ని ప్రతిపాదించారు. అయితే కాంగ్రెస్ పార్టీకి చెందిన బ్రాహ్మణులు దీనిని వ్యతిరేకించారు. రామస్వామి బ్రాహ్మణ సభ్యుల కులతత్వాన్ని ఖండించి కాంగ్రెస్ పార్టీని వీడారు.కాంగ్రెస్ నుంచి బయటకు వచ్చిన రామస్వామి ద్రావిడ ప్రజల మోక్షం కోసం 'ఆత్మగౌరవ ఉద్యమం' ప్రారంభించారు. వైదిక మతాన్ని తీవ్రంగా విమర్శిస్తూ, గొడ్డు సంప్రదాయాలను వ్యతిరేకించాలని పిలుపునిచ్చారు. 1926 నుంచి తమిళనాడులో పలుచోట్ల మహాసభలు నిర్వహించి అవగాహన కల్పించారు. మనుస్మృతి మరియు రామాయణాన్ని తగులబెట్టినట్లు ప్రకటించారు . బ్రాహ్మణ రాజ్యాన్ని నిర్మూలించడమే నా ధ్యేయం అని ఉరుమించాడు. 1928లో రివోల్ట్ అనే ఆంగ్ల పత్రికను ప్రచురించాడు. 1929లో ఆత్మగౌరవ వివాహ వేడుకను ప్రారంభించి, ఎలాంటి మంత్రాలు లేకుండా మాతృభాషలో పెళ్లి చేసుకుంటానని, కేవలం ఆడంబరంగా దండలు మారుస్తున్నట్లు ప్రకటించాడు. కులాంతర వివాహాలు, వితంతు వివాహాలను ప్రోత్సహించారు. పెరియార్ 1929 నుండి 1932 వరకు విదేశాలకు వెళ్లి మలేషియా, ఈజిప్ట్, టర్కీ, గ్రీస్, రష్యా, జర్మనీ, ఇంగ్లాండ్, స్పెయిన్, ఫ్రాన్స్, పోర్చుగల్ మరియు శ్రీలంకలను సందర్శించారు. ఆయా దేశాల్లోని సామాజిక పరిస్థితులను ఆయన అధ్యయనం చేశారు.

పెరియార్ సామాజిక మరియు ఆర్థిక సమస్యలపై మార్క్సిజంతో ఏకీభవించారు, అయితే ప్రైవేట్ యాజమాన్యాన్ని రద్దు చేయడం పెరియార్‌కు ఆమోదయోగ్యం కాదు. 1937లో అప్పటి మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ ముఖ్యమంత్రి సి.రాజగోపాలాచారి పాఠశాలల్లో హిందీని తప్పనిసరి చేశారు. ఈ వైఖరిని తమిళ భాష మరియు సంస్కృతిపై దాడిగా పేర్కొంటూ పెరియార్ తీవ్ర ప్రచారాన్ని ప్రారంభించారు.సౌత్ ఇండియా వెల్ఫేర్ అసోసియేషన్ అనే రాజకీయ పార్టీని 1916 లో ప్రారంభించారు . ఇది బ్రాహ్మణులకు మరియు వారి ఆర్థిక , రాజకీయ ఆధిపత్యానికి వ్యతిరేకంగా ప్రారంభించబడింది. ఈ పార్టీ తర్వాత జస్టిస్ పార్టీగా పేరు మార్చబడింది . ఇది బ్రాహ్మణేతరుల సామాజిక న్యాయాన్ని పరిరక్షించడానికి మరియు వారి విద్య, ప్రభుత్వ అధికారంలో భాగస్వామ్యం మొదలైన వాటిని నొక్కి చెప్పడానికి సృష్టించబడింది.

ఆత్మగౌరవ ఉద్యమం 
తిరునెల్వేలిలోని షెర్మాదేవి అనే ప్రదేశంలో పనిచేసిన 'గురుకులం' పిల్లలలో గాంధేయ భావాలను , దేశభక్తిని పెంపొందించడానికి ఉద్దేశించబడింది. కాంగ్రెస్ ఈ పనికి ఆర్థిక సహాయం కూడా చేసింది. ఇక్కడ కూడా బ్రాహ్మణ పిల్లలకు ప్రత్యేక హోదా కల్పించారని ఆరోపించారు. బ్రాహ్మణ విద్యార్థులను అన్నింటికీ దూరంగా ఉంచే ఏర్పాటు కూడా జరిగింది. తినే పాత్రల విషయంలో కూడా రెండు గ్రూపుల పిల్లలు వివక్షకు గురయ్యారు. బ్రాహ్మణ పిల్లలతో కలిసి భోజనం చేయకుండా అధికారులు ప్రత్యేక శ్రద్ధ తీసుకున్నారు. బ్రాహ్మణ పిల్లలకు ప్రత్యేక భోజనం పెట్టారు. అప్పట్లో గురుకులాన్ని కాంగ్రెస్ నేత వి.వి.ఎస్. అయ్యర్ పర్యవేక్షణలో ఉండేది. గురుకులంలో వివక్షకు వ్యతిరేకంగా కాంగ్రెస్ నేతగా ఉన్న ఇ.వి. రామస్వామి నాయక్‌కర్‌ తీవ్ర నిరసన తెలిపారు. వర్ణాశ్రమ ధర్మాన్ని గాంధీజీ , ఇ.వి. అని రామస్వామి ప్రశ్నించారు. ఈ అసంతృప్తితో ఆయన కాంగ్రెస్‌ను వీడారు. జీవితంలోని అన్ని రంగాలలో బ్రాహ్మణుల పురోగతి లక్ష్యంగా ఆత్మగౌరవ ఉద్యమానికి నాయకత్వం వహించాడు. దేవాలయాలను బహిష్కరించాలని పిలుపునిచ్చారు - బ్రాహ్మణులు. వివాహ వేడుకల్లో బ్రాహ్మణ పూజారులకు అనుమతి లేదు. తమిళనాడు రాజకీయ, సామాజిక రంగాల్లో ఆయన శక్తివంతమైన ఉద్యమాన్ని సృష్టించగలిగారు. ఆ తర్వాత 'ద్రావిడ కజగం' అనే సంస్థను ఏర్పాటు చేసి మరింత సమర్థవంతంగా పనిచేయడం మొదలుపెట్టారు. జీవితంలోని అన్ని రంగాలలో బ్రాహ్మణుల పురోగతి లక్ష్యంగా ఆత్మగౌరవ ఉద్యమానికి నాయకత్వం వహించాడు. ఆత్మగౌరవాన్ని పెంపొందించుకోవాలన్నదే ప్రజలకు రామస్వామి ప్రధాన విజ్ఞప్తి. బ్రాహ్మణులు దశాబ్దాలుగా గుత్తాధిపత్యం వహించి ఇతర వర్గాలను మోసం చేసి ఆత్మగౌరవాన్ని కోల్పోయారని బోధించారు. దేవాలయాలను బహిష్కరించాలని పిలుపునిచ్చారు , వివాహ వేడుకల్లో బ్రాహ్మణ పూజారులకు అనుమతి లేదు. తమిళనాడు రాజకీయ, సామాజిక రంగాల్లో ఆయన శక్తివంతమైన ఉద్యమాన్ని సృష్టించగలిగారు. ఆ తర్వాత 'ద్రావిడ కజగం' అనే సంస్థను ఏర్పాటు చేసి మరింత సమర్థవంతంగా పనిచేయడం మొదలుపెట్టారు. జీవితంలోని అన్ని రంగాలలో బ్రాహ్మణుల పురోగతి లక్ష్యంగా ఆత్మగౌరవ ఉద్యమానికి నాయకత్వం వహించాడు. దేవాలయాలను బహిష్కరించాలని పిలుపునిచ్చారు - బ్రాహ్మణులు. వివాహ వేడుకల్లో బ్రాహ్మణ పూజారులకు అనుమతి లేదు. తమిళనాడు రాజకీయ, సామాజిక రంగాల్లో ఆయన శక్తివంతమైన ఉద్యమాన్ని సృష్టించగలిగారు. ఆ తర్వాత 'ద్రావిడ కజగం' అనే సంస్థను ఏర్పాటు చేసి మరింత సమర్థవంతంగా పనిచేయడం మొదలుపెట్టారు.అతను తన వైఖరిని "దేవుడు లేడు, మతం లేదు, గాంధీ లేదు, కాంగ్రెస్ లేదు, బ్రాహ్మణులు లేరు" అని ప్రకటించాడు.ద్రావిడ కజగం బ్రాహ్మణవాదం, ఇండో-ఆర్యన్ ప్రచారాన్ని వ్యతిరేకిస్తూ, ద్రావిడుల స్వయం నిర్ణయాధికార హక్కును నిలబెట్టింది

హిందీ వ్యతిరేక ఉద్యమం 
1937లో ఇ.వి.రామస్వామి తమిళ ప్రజలపై హిందీని రుద్దడాన్ని తీవ్రంగా వ్యతిరేకించారుసి. రాజగోపాలాచారి మద్రాసు ప్రావిన్స్‌లోని 125 పాఠశాలల్లో VI నుండి VIII తరగతులకు హిందీ బోధనను తప్పనిసరి చేయాలనే నిర్ణయానికి ప్రతిస్పందనగా పెరియార్ మొదటి హిందీ వ్యతిరేక ఆందోళనలను ప్రకటించారు. ఈ ఉద్యమం గతంలో ఎన్నడూ లేని విధంగా తమిళ ప్రజలను ఏకం చేసింది. హిందీ వ్యతిరేక ఆందోళనకు మహిళల మద్దతును తెలియజేసేందుకు 1938 నవంబర్ 13న నీలాంబిగై అమ్మయ్యర్ నేతృత్వంలో తమిళనాడు మహిళా సదస్సు జరిగింది. ఈ చారిత్రాత్మక సమావేశంలోనే EV రామసామికి తమిళనాడు మహిళలు 'పెరియార్ (గొప్ప వ్యక్తి/పెద్ద) అనే గౌరవ బిరుదు ఇచ్చారు . 1938లో హిందీ వ్యతిరేక కమాండ్ ఏర్పడింది. దక్షిణాది రాష్ట్రాలన్నింటినీ కలిపి ప్రత్యేక ద్రవిడనాడు ఏర్పాటు చేయాలని డిమాండ్‌ చేశారు.  ద్రావిడ సంస్కృతిలోకి చొరబడేందుకు ఆర్యులు ఉపయోగించిన ప్రమాదకరమైన యంత్రాంగమే హిందీ ప్రవేశమని ఆయన పేర్కొన్నారు.  హిందీని స్వీకరించడం వల్ల తమిళులు హిందీ మాట్లాడే ఉత్తర భారతీయులకు లోబడి ఉంటారని అతను తర్కించాడు. హిందీ తమిళ ప్రజల పురోగతిని అడ్డుకోవడమే కాకుండా, వారి సంస్కృతిని పూర్తిగా నాశనం చేస్తుందని, ఇటీవలి దశాబ్దాలలో తమిళం ద్వారా విజయవంతంగా పెంపొందించబడిన అభ్యుదయ భావాలను నిర్వీర్యం చేస్తుందని రామస్వామి పేర్కొన్నారు. పార్టీలకు అతీతంగా దక్షిణాది రాజకీయ నాయకులు హిందీని వ్యతిరేకిస్తూ ఏకతాటిపైకి వచ్చారు. 56, 1948, 1952లలో హిందీ వ్యతిరేక ఆందోళనలు పునరావృతమయ్యాయి.

మరణం 
రామస్వామి పెరియార్ డిసెంబర్ 24, 1973న తన 94వ ఏట మరణించారు

మూలాలు

ఇతర పఠనాలు

 Bandistse, D.D., (2008). Humanist Thought in Contemporary India. B.R. Pub: New Delhi.
 Biswas, S.K., (1996). Pathos of Marxism in India. Orion Books: New Delhi.
 Chand, Mool, (1992). Bahujan and their Movement. Bahujan Publication Trust: New Delhi.
 Dirks, Nicholas B., (2001). Castes of mind : colonialism and the making of modern India. Princeton University Press: Princeton, New Jersey.
 Geetha, V., (1998). Periyar, Women and an Ethic of Citizenship. Sameeksha Trust: Bombay.
 Kothandaraman, Ponnusamy, (1995). Tamil Varalarril Tantai Periyar (Tamil). Pumpolil Veliyitu: Chennai.
 Mani, Braj Ranjan, (2005). Debrahmanising History: Dominance and Resistance in Indian Society. Manohar: New Delhi.
 Mission Prakashan, (2003). Second Freedom Struggle: Chandapuri’s Call to Overthrow Brahmin Rule. Mission Prakashan Patna: Bihar.
 Omvedt, Gail, (2006). Dalit Visions. Oscar Publications: New Delhi.
 Pandian, M.S.S., (2007). Brahmin and Non-Brahmin: Genealogies of the Tamil Political Present. Manohar: New Delhi.
 Ram, Dadasaheb Kanshi, (2001). How to Revive the Phule-Ambedkar-Periyar Movement in South India. Bahujan Samaj Publications: Bangalore.
 Ramasami, Periyar, [3rd edition] (1998). Declaration of War on Brahminism. Chennai.
 Ramasami, Periyar E.V., [ new ed] (1994). Periyana. Chintakara Chavadi: Bangalore.
 Ramasami, Periyar, [new ed] (1994). Religion and Society:: Selections from Periyar’s Speeches and Writings. Emerald Publishers: Madras.
 Sen, Amiya P., (2003). Social and Religious Reform: The Hindus of British India. Oxford University Press: New Delhi; New York.
 Srilata, K., (2006). Other Half of the Coconut: Women Writing Self-Respect History – an anthology of self-respect literature, 1928–1936. Oscar Publications: Delhi.
 Thirumavalavan, Thol; Meena Kandasamy (2003). Talisman, Extreme Emotions of Dalit Liberation: Extreme emotions of Dalit Liberation. Popular Prakashan: Mumbai.
 Thirumavalavan, Thol; Meena Kandasamy (2004). Uproot Hindutva: The Fiery Voice of the Liberation Panthers. Popular Prakashan.
 Venugopal, P., (1990). Social Justice and Reservation. Emerald Publishers: Madras.
 Yadav, Bibhuti, (2002). Dalits in India (A set of 2 Volumes). Anmol Publications. New Delhi.
 Muthukumar.R, (2008). "Periyar". Kizhakku Pathippagam. Chennai.
Gawthaman.Pasu, (2009). "E.V.Ramasamy enginra naan". Bhaathi Puthakalayam. Chennai.

బయటి లింకులు 

 Periyar (official website) 
 Thanthai Periyar  
 Periyar Kural  (online radio in Tamil)
 Rationalist/Social Reformer  (article) 
 The Revolutionary Sayings of Periyar  
 `The economic interest... that was the contradiction' (article)  
 Thanthai Periyar 

1879 జననాలు
1973 మరణాలు
తమిళనాడు సామాజిక కార్యకర్తలు
నాస్తికులు
సంఘసంస్కర్తలు