గవర

గవర అనే పదం రెండు విధాలుగా తెలుగు మాట్లాడే దక్షిణాది కులాలలో ఉపయోగించబడుతుంది. ఒకటి ప్రస్తుత ఆంధ్రప్రదేశ్ లో, రెండవది తమిళనాడులోని కులంగా పరిగణించబడుతోంది.

గవర అనేది వ్యవసాయరంగానికి చెందిన సాగుదారులుగా ఉన్న కులం గా ప్రస్తుతం ఎక్కువగా అనకాపల్లి, విశాఖపట్నం లో పరిగణించబడుతున్నారు. కొంతమంది ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని శ్రీకాకుళం, విజయనగరం జిల్లాలలో ఉన్నారు.  వారు అనకాపల్లిలో మనీ లెండర్లుగా ఉన్నారు. వీరి  ఇంటిపేర్లు ఎక్కువగా శెట్టితో ముగుస్తాయి, దీనిని ఎడ్గార్ థర్స్టన్ తన దక్షిణ భారతదేశంలోని కులాలు, తెగలు  అనే పుస్తకంలో పేర్కొన్నాడు.  జిల్లా మాన్యువల్‌లో ఆ ప్రభావానికి సంబంధించిన ప్రకటన బలంతో వారు సాగుదారులుగా వర్గీకరించబడ్డారు.గవర అనేది కోమటిస్ (వ్యాపారులు) ముఖ్యమైన ఉప-విభాగం,,ఈ గవరలు వాస్తవానికి గవర కోమటిస్‌లు. ఈ కులానికి రక్షక దేవత అయిన గౌరి పేరు మీదుగా వీటిని పిలుస్తారు.ఈ గవరలను గవర, గౌర, గౌరీగ,గౌరీపుత్రులు లేదా గవర నాయుడు అని కూడా అంటారు.అనకాపల్లిలో వ్యాపార రంగంలో ప్రముఖులు గవరాలు, పెరికలు.గవర్లు వైశ్య వర్ణానికి చెందినవారు.

చరిత్ర  
తూర్పు చాళుక్యుల రాజుల పురాతన రాజధాని అయిన వేంగిలో గవరలు నివసించారని ఒక సంప్రదాయం ఉంది, వీటి శిథిలాలు గోదావరి జిల్లాలోని ఎల్లూరు సమీపంలో ఉన్నాయి. రాజు వారి స్త్రీలలో గోషా (ఏకాంతంలో) ఉన్న ఒకరిని చూడాలని కోరుకున్నాడు, కానీ దీనికి వారు అంగీకరించలేదు. రాజు ఆదేశాల మేరకు వారి ఇళ్లకు నిప్పు పెట్టారు. వారిలో కొందరు తమను తాము లోపలికి లాక్కొని ధైర్యంగా చనిపోయారు, మరికొందరు తమ మహిళలను పెద్ద పెట్టెల్లో బంధించి, వారితో పాటు తీరానికి పారిపోయారు. వెంటనే ఓడ బయల్దేరి అనకాపల్లి తాలూకాలోని పూడిమడకలో దిగారు. అక్కడి నుండి వారు కొండకిర్ల వరకు కవాతు చేసారు, దాని సమీపంలో వారు వాడపల్లి లేదా వడపల్లి గ్రామాన్ని స్థాపించారు, అంటే పడవలలో వచ్చిన ప్రజల గ్రామం. ఆ తర్వాత గవర్ల అనకాపల్లి అనే మరో గ్రామాన్ని నిర్మించారు. వారు అనకాపల్లి స్థాపకుడైన రాజు పాయకరావు నుండి ఆహ్వానం అందుకున్నారు,ఉత్తరం వైపుకు వెళ్లి, అనకాపల్లి పట్టణంలోని గవరపేట అని పిలువబడే ప్రదేశంలో స్థిరపడ్డారు. వారు గ్రామ పునాదిని ప్రారంభించారు.

సాంస్కృతిక, సామాజిక అలవాట్లు 
కొందరు గవరలు వైష్ణవులు, మరికొందరు శైవులు, అయితే మతంలో తేడాలు వివాహాలకు అడ్డంకి కాదు. రెండు వర్గాల వారు గ్రామ దేవతలను పూజిస్తారు, వారికి జంతు బలులు అర్పిస్తారు. వైష్ణవులు ఒరిస్సాకు చెందిన జగ్గనాథస్వామికి ప్రత్యేక పూజలు చేస్తారు, వీరి మందిరాన్ని కొందరు సందర్శిస్తారు, మరికొందరు ఈ దేవుడి పేరు మీద ప్రమాణాలు చేస్తారు. పూరిలో రథోత్సవం జరుపుకునే రోజున గవర గ్రామాలలో స్థానిక కార్ల ఉత్సవాలు నిర్వహిస్తారు,మహిళలు తమ ప్రతిజ్ఞను నిర్వహిస్తారు. ఉదాహరణకు, ప్రతిజ్ఞ చేసిన ఒక స్త్రీ, తనకు అనారోగ్యం లేదా పిల్లలను కనడం కోసం, ఒక పెద్ద నీటి కుండను తీసుకొని, దానిని తన తలపై ఉంచి, దేవుని ముందు ఆవేశంగా నృత్యం చేస్తుంది. కుండ నుండి పైకి లేచిన నీరు, చిమ్మే బదులు తిరిగి దానిలోకి వస్తుంది.

ఆచారాలు 
పూర్తిగా గవర ఆధిపత్యంలో ఉన్న అరిపాక అనే గ్రామంలో సామూహిక ఆచారం  ఉండేది.ఒక వ్యక్తి యొక్క బార్య చనిపోయిన తరువాత,ఒక జంగం కుల స్త్రీ ని ఆ చనిపోయిన బార్య తాలూకా భర్త తీసివచ్చి ఆ చనిపోయినా వాళ్ళ ఆవిడ స్థానం లో ఈవిడని కూర్చోబెడతారు, దీనినే మూసనం అంటారు.ఇది ఆ స్త్రీ చనిపోయిన 11 రోజులకు అవుద్ది.ఈ కర్మకాండకుడు అపారమైన పసుపు ముద్ద అది ఆమె నుదిటిని మరియు ఆమె జుట్టును కూడా కప్పేస్తుంది.మంగళసూత్రాన్ని సూచించే నల్లపూసలు, బొటనవేలు ఉంగరాలు, మంగళసూత్రం, కంకణాలు, పసుపు, కుంకుం యొక్క టింక్ బాక్స్‌తో సహా వివాహిత స్థితిని సూచించే వస్తువులతో మరణించిన వ్యక్తిని సూచించడానికి ట్యాంక్ నుండి తయారు చేయబడిన మట్టి యొక్క కఠినమైన మానవరూప చిత్రం సృష్టించబడింది.ముగ్గురు స్త్రీలు తమ చీర చివరతో కప్పబడిన బియ్యపు గింజను ఎత్తి, కిందకి దించి, మీరు దీన్ని అంగీకరించకపోతే మాకు చెప్పండి దెయ్యంగా మారవద్దు అని చెప్పారు.ఆమె అయిష్టంగా ప్రవర్తిస్తుంది కానీ చివరకు అంగీకరిస్తుంది.అనంతరం జంగం మహిళల నుదుటిపై ఉన్న మట్టిబొమ్మ మరియు నైవేద్యాలు, బియ్యం గిన్నెలు మరియు పసుపు వడలను తొలగించి చెరువులో నిమజ్జనం చేశారు. కొత్త బియ్యం గింజలను పేరంటాలు మహిళలకు మరియు హాజరైన మహిళలకు పంపిణీ చేస్తారు.

జీవన శైలి 
పురుషులు ఎడమ మణికట్టుపై బంగారు కంకణం,కుడి చేతిపై మరొకటి ధరిస్తారు. స్త్రీలు కుడి మణికట్టుపై వెండి కంకణాన్ని,ఎడమ మణికట్టుపై వివాహ సమయంలో మొదట ధరించే నిజమైన లేదా అనుకరణ పగడపు బ్రాస్‌లెట్‌ను ధరిస్తారు. వారు తమ శరీర-వస్త్రం చివరను ఎడమ భుజంపై విసురుతారు. వీరు విశాఖపట్నం జిల్లాలోని ఇతర బ్రాహ్మణేతర కులాల స్త్రీల వలె సిగార్లు తాగరు.

వృత్తి  
కులం అసలు వృత్తి వ్యాపారం అని చెబుతారు, అందుకే వారి ఇంటిపేర్లు చాలా వరకు సెట్టితో ముగుస్తా .స్వాతంత్ర్యానికి పూర్వం, చెరుకు కూడా చేసేవారు, వారు బెల్లం తయారు చేసేవారు,కోమటితో వ్యాపారం చేసేవారు.తరువాత వారు బెల్లం వ్యాపారులుగా ఎదిగారు. తరువాత వారు డబ్బు రుణదాతలు, పారిశ్రామికవేత్తలుగా మారారు. వలసరాజ్యాల కాలంలో,  కంగనీ వలసదారులు గవర, కాపు, వెలమ వంటి కులాల నుండి వచ్చారు. వారు మలేషియా,దక్షిణ ఆఫ్రికాలో స్థిరపడ్డారు.

గవరాలు ఉన్న ప్రాంతాలు 

గవరలు కిర్లంపూడిలో, రాజమండ్రి సమీపంలోని శ్రీరంగపట్నంలో కూడా ఉన్నారు. గవరలు పశ్చిమ గోదావరి ప్రాంతాలైన గవరపేట, పాలకోల్ సమీపంలో ఉన్నారు. ఖరగ్‌పూర్, జంషెడ్పూర్  ప్రాంతాల్లో కూడా గవరలు ఉన్నారు. చాలా మంది గవరలు రైల్వే ఉద్యోగులు, కార్మికులుగా పనిచేశారు. హైదరాబాద్,బెంగుళూరులో గవరల జనాభా గణనీయంగా ఉంది. స్వాతంత్ర్యానికి ముందు వారు కోమటి అధిక రుణాలు ఉన్నందున వారు పని కోసం ఫిజీ కి కూడా వెళ్లారు.ఏలూరు, విజయవాడ వంటి పట్టణాలలో కూడా గవరలు కనిపిస్తారు.

కుల బిరుదులు, వంశ నామాలు 
అన్న, అయ్య, నాయుడు అనే కుల బిరుదులు. గౌర కృష్ణుడు  క్రీస్తు శాఖ 11 నుండి 38 వరకు గవర వంశ నామం గా వుండేది.

ప్రముఖ వ్యక్తులు 
•  దాడి వీరభద్రరావు

• పి.జి.వి.ఆర్ నాయుడు

•   పీలా గోవింద సత్యనారాయణ

మూలాలు

బాహ్య లంకెలు

కులాలు
వృత్తులు